Artykuł 120 Kodeksu karnego wprost określa, że osoba, która stosuje środek masowej zagłady zabroniony przez prawo międzynarodowe, podlega surowej karze. Przepis przewiduje wymierzenie kary pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 10 lat, a w szczególnych przypadkach karę dożywotniego pozbawienia wolności. Normą tą ustawodawca ma na celu przeciwdziałanie rażącym naruszeniom praw człowieka i podstawowych norm międzynarodowych dotyczących ochrony życia i zdrowia ludzkiego. Wskazanie na zakazy prawa międzynarodowego determinuje, iż przedmiotem regulacji są środki powszechnie uznane za wyjątkowo niebezpieczne i destrukcyjne, takie jak broń chemiczna, biologiczna czy jądrowa, jeśli ich użycie stanowi masową zagładę.
Przepis ma zastosowanie w sytuacji, gdy dana osoba fizyczna świadomie i w sposób bezpośredni stosuje wspomniane środki masowej zagłady. Istotne jest, że zakaz ten wynika z norm prawa międzynarodowego, co podnosi wagę czynu i podkreśla jego ponadnarodowy charakter. Przepis dotyczy zarówno działań wojennych, jak i potencjalnych aktów terrorystycznych czy innych sytuacji, w których dochodzi do użycia takich środków. Konieczność uwzględnienia prawa międzynarodowego oznacza, że ocena czynu wymaga często analizy standardów zawartych w konwencjach międzynarodowych oraz aktach regulujących prawa wojenne.
Wyobraźmy sobie sytuację, w której osoba mająca dostęp do nielegalnie posiadanej broni biologicznej decyduje się użyć jej przeciwko ludności cywilnej. Zgodnie z Art. 120 KK, taki czyn zostanie zakwalifikowany jako stosowanie środka masowej zagłady, co wiąże się z możliwością wymierzenia kary pozbawienia wolności na długoletni okres albo dożywotnio. Wyrok w takim przypadku odzwierciedlać będzie nie tylko walkę z przestępstwem, ale także międzynarodowe zobowiązania państwa na rzecz ochrony życia i zdrowia ludzkiego.
Częstym nieporozumieniem przy stosowaniu Art. 120 KK bywa mylenie zakresu zastosowania tego przepisu z innymi czynami zagrażającymi życiu, lecz na mniejszą skalę. Również brak jasności co do tego, jakie środki dokładnie podlegają zakazowi wynikającemu z prawa międzynarodowego, może prowadzić do błędnej kwalifikacji prawnej. Ponadto niemożność zastosowania środków masowej zagłady w celach obronnych, wobec naruszeń prawa międzynarodowego, jest także powodem nieporozumień. Artykuł 120 nie reguluje natomiast innych form przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, które choć poważne, nie spełniają kryteriów masowej zagłady. W indywidualnej sprawie zaleca się konsultację z prawnikiem, który pomoże ocenić konkretny przypadek i prawidłowo zastosować przepisy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.