Art. 110 Kodeksu karnego wskazuje sytuacje, w których polskie prawo karne ma zastosowanie do czynów popełnionych przez cudzoziemców poza granicami Polski. Zgodnie z § 1, ustawa karna obowiązuje wobec cudzoziemca, który za granicą popełnił czyn zabroniony skierowany przeciwko interesom Rzeczypospolitej Polskiej, obywatela polskiego, polskiej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej działającej w Polsce. Przepis ten obejmuje także przypadki popełnienia przez cudzoziemca za granicą przestępstwa o charakterze terrorystycznym. W ten sposób polski ustawodawca rozszerza zakres swojej jurysdykcji na wybrane zagraniczne czyny przestępcze, istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa i jego obywateli.
Z § 2 wynika, że polskie prawo karne stosuje się również do innych czynów zabronionych cudzoziemców popełnionych poza granicami Polski, jeżeli zagrożenie karą w polskiej ustawie karnej przekracza 2 lata pozbawienia wolności. Warunkiem jest również to, że sprawca znajduje się na terytorium Polski i nie zdecydowano o jego wydaniu za granicę. Przepis ten tworzy mechanizm tzw. jurysdykcji uniwersalnej, pozwalający na ściganie poważnych przestępstw nawet wtedy, gdy ich miejsce popełnienia było poza granicami Polski, pod warunkiem obecności sprawcy w kraju.
Przykładowo, jeśli cudzoziemiec popełnił przestępstwo terrorystyczne w innym państwie i następnie przybył do Polski, polskie organy ścigania mogą zastosować przepis art. 110 i prowadzić postępowanie karne w Polsce przeciwko niemu. Również, gdy cudzoziemiec przebywający w Polsce dopuścił się poważnego przestępstwa za granicą, na przykład którego kara przekracza 2 lata więzienia, ale nie jest to czyn wymieniony w § 1, prawo polskie może zostać użyte do jego ścigania, o ile nie zostanie on wydany do obcego państwa.
Często pojawia się nieporozumienie dotyczące zakresu stosowania art. 110 KK, zwłaszcza w kwestii definicji przestępstwa skierowanego przeciwko Polsce lub jej obywatelom. Nie zawsze jest jasne, czy dany czyn za granicą spełnia ten warunek, a także jakie są przesłanki dotyczące wydania czy niewydania sprawcy. Trudności występują także w interpretacji pojęcia przestępstwa o charakterze terrorystycznym w kontekście międzynarodowym. Warto pamiętać, że art. 110 KK stanowi wyjątek od zasady terytorialności prawa karnego, przez co jego zastosowanie wymaga szczegółowej analizy konkretnej sytuacji. W indywidualnych przypadkach stosowania tego przepisu zaleca się konsultację z prawnikiem, który pomoże ustalić poprawną interpretację i zakres stosowania normy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
