Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Aktualizacja: 12 lipca 2026
§ 1.Przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.
§ 2.Oświadczenie poręczyciela powinno być pod rygorem nieważności złożone na piśmie.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Z kolei na podstawie art. 876 § 1 k.c. przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. W ocenie Sądu strona powodowa w sposób należyty wykazała fakt powstania dochodzonego roszczenia…
Fragment uzasadnienia
… swoje powódka wywodziła z zawartej w dniu 29. czerwca 2012 roku umowy poręczenia, w wyniku wykonania której wstąpiła w prawa wierzyciela – spółki (...) S.A. Zgodnie z art. 876 § 1 k.c. przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. Stosownie do treści art. 881 k.c. , w braku odmiennego zastrzeżenia poręczyciel jest…
Fragment uzasadnienia
… co do umowy poręczenia wskazał, że umowa jest klasyczną umową poręczenia, zawierającą wszystkie przedmiotowe istotne elementy nazwanej umowy poręczenia, o której mowa w art. 876 k.c. przy czym zaznaczył, iż nie ma przeszkód, aby umowa taka była skonstruowana na zasadzie odpłatności, w granicach swobody umów, tak jak to miało miejsce w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy. Powód podniósł, że zarzuty pozwanego…
Fragment uzasadnienia
… następuje, gdy poręczyciel złoży na piśmie oświadczenie, zobowiązujące go względem wierzyciela, do wykonania zobowiązania na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał ( art. 876 § 1 i 2 k.c. ). Z ustaleń dołączonych do pozwu dokumentów wynika istnienie takiego oświadczenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego wręczenie powodowi dokumentu (w postaci weksla wraz z porozumieniem) zawierającego oświadczenie pozwanego jako…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 876: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArtykuł 876 Kodeksu cywilnego reguluje instytucję umowy poręczenia, która polega na tym, że poręczyciel zobowiązuje się wobec wierzyciela do wykonania zobowiązania, jeśli dłużnik nie spełni swojego świadczenia. Oznacza to, że poręczyciel pełni funkcję gwaranta, który na wypadek braku zapłaty lub innego zobowiązania dłużnika przejmuje odpowiedzialność względem wierzyciela. Przepis ten wskazuje wyraźnie, że zobowiązanie poręczyciela powstaje z mocy umowy łączącej go z wierzycielem, co jest istotne dla prawidłowego zabezpieczenia wierzytelności. Dodatkowo, § 2 tego artykułu wprowadza wymóg formy pisemnej dla oświadczenia poręczyciela – pod rygorem nieważności – co oznacza, że w celu skutecznego zawarcia umowy poręczenia, poręczyciel musi złożyć swoje zobowiązanie na piśmie. Brak pisemnej formy prowadzi do nieważności czynności prawnej, co ma na celu ochronę poręczyciela i wierzyciela przed niejasnościami co do warunków poręczenia.
Przepis ten ma zastosowanie w sytuacjach, gdy wierzyciel zabezpiecza swoje należności na wypadek niewykonania zobowiązania przez dłużnika. Dotyczy to najczęściej umów kredytowych, pożyczkowych czy handlowych, gdzie zabezpieczenia pełnią kluczową rolę w obrocie gospodarczym. Umowa poręczenia instytucjonalizuje odpowiedzialność dodatkowej osoby i zapewnia wierzycielowi dodatkowy środek egzekucji. Warunkiem koniecznym jest to, aby oświadczenie poręczyciela było zawarte w formie pisemnej, co ma chronić przed ryzykiem nieporozumień i umożliwia późniejsze dochodzenie roszczeń.
Przykładem praktycznym jest sytuacja, gdy osoba X udziela poręczenia bankowi za zobowiązanie kredytowe osoby Y. Jeśli Y nie spłaca rat kredytowych, bank może żądać spłaty od osoby X, korzystając z umowy poręczenia. Oświadczenie osoby X musi być złożone na piśmie, aby umowa była ważna. Taka konstrukcja pozwala bankowi na większe bezpieczeństwo finansowe, a poręczyciel – świadom swojej odpowiedzialności – podejmuje ryzyko z pełną wiedzą o warunkach prawnych.
Często pojawiają się błędy związane z niedopełnieniem formy pisemnej lub nieprecyzyjnym określeniem zakresu poręczenia. Niezachowanie wymaganej formy skutkuje nieważnością umowy, co może prowadzić do utraty prawa do dochodzenia roszczeń od poręczyciela. Ponadto, czasem pomija się konieczność określenia, że poręczenie obowiązuje względem wierzyciela, co czyni umowę nienależycie sformułowaną. Kolejnym nieporozumieniem jest niewyraźne określenie, że poręczyciel odpowiada tylko w przypadku niewykonania zobowiązania przez dłużnika, a nie samodzielnie. Artykuł 876 KC precyzuje te aspekty, co wpływa na bezpieczeństwo prawne obu stron.
W przypadku indywidualnych sytuacji dotyczących poręczenia warto skonsultować się z prawnikiem, aby dostosować rozwiązanie do konkretnego stanu faktycznego i uniknąć nieprawidłowości formalnych oraz materialnoprawnych.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Umowa poręczenia to zobowiązanie poręczyciela względem wierzyciela do wykonania zobowiązania, jeśli dłużnik nie spełni swojego świadczenia.
Tak, zgodnie z art. 876 § 2 KC oświadczenie poręczyciela musi być złożone na piśmie, inaczej umowa jest nieważna.
Poręczyciel odpowiada za zobowiązanie tylko na wypadek, gdy dłużnik go nie wykona.
Brak formy pisemnej powoduje nieważność umowy poręczenia i wyklucza odpowiedzialność poręczyciela.
Poręczenie zwiększa bezpieczeństwo wierzyciela, ale tylko w granicach określonych w umowie i przepisach prawa.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 876