Art. 709².

Art. 7092 Kodeksu cywilnego stwierdza, że umowa leasingu musi zostać zawarta w formie dokumentowej. Oznacza to, że sama umowa nie może być zawarta jedynie ustnie lub w sposób dorozumiany, ale musi istnieć pisemny dokument, w którym treść tej umowy zostanie utrwalona. Forma dokumentowa to sposób pośredni między formą pisemną a elektroniczną, umożliwiający wyraźne wskazanie treści i stron umowy, ale bez konieczności podpisywania odręcznego – ważne jest, by treść była utrwalona na nośniku trwałym, a strony mogły się z nią zapoznać. Zapis w art. 7092 KC ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obrotu prawnego związanego z leasingiem, gdyż leasingodawca i leasingobiorca muszą mieć jasne i trwałe potwierdzenie zawarcia umowy oraz jej warunków.

Przepis ma zastosowanie każdorazowo, gdy strony zawierają umowę leasingu, czyli umowę, na mocy której leasingodawca zobowiązuje się do oddania rzeczy do używania leasingobiorcy za wynagrodzeniem przez określony czas z możliwością zwrotu lub wykupu. Forma dokumentowa obowiązuje niezależnie od wartości leasingowanego przedmiotu oraz od tego, czy jest to leasing operacyjny, czy finansowy. W praktyce oznacza to, że nawet jeżeli obie strony doszły do porozumienia ustnie, bez sporządzenia dokumentu, taka umowa będzie nieważna z powodu niezachowania wymaganej formy.

Przykładem zastosowania art. 7092 KC może być sytuacja, w której przedsiębiorca podpisuje z firmą leasingową umowę leasingu samochodu. Umowa ta musi zostać spisana na papierze bądź utrwalona inaczej jako dokument, na przykład w formie elektronicznej, którą można wydrukować i przechowywać. Jeśli strony tylko uzgodnią warunki ustnie lub drogą mailową bez zachowania formy dokumentowej, to umowa ta nie będzie uznana za ważną leasingową. Dzięki formie dokumentowej obie strony zyskują wyraźne potwierdzenie treści ustaleń oraz możliwość dochodzenia swoich praw w razie sporu.

Częstym błędem przy stosowaniu art. 7092 KC jest przekonanie, że umowa leasingu może być zawarta jedynie ustnie lub na podstawie nieformalnej korespondencji e-mail. Ponadto strony niekiedy mylnie interpretują, że wymagana jest forma pisemna z własnoręcznym podpisem, podczas gdy prawodawca dopuszcza formę dokumentową, czyli utrwalenie treści w dowolnej formie pozwalającej na jej odczytanie. Niezachowanie formy dokumentowej skutkuje nieważnością umowy, co może prowadzić do poważnych problemów w zakresie korzystania z przedmiotu leasingu i rozliczeń. Warto pamiętać, że w indywidualnych przypadkach zastosowanie przepisu oraz jego konsekwencje powinny być konsultowane z prawnikiem, aby upewnić się co do prawidłowości zawarcia umowy leasingu.