Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Aktualizacja: 21 lipca 2026
Służebności osobiste są niezbywalne. Nie można również przenieść uprawnienia do ich wykonywania.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. między J. S. a J. K. z dnia 11 lipca 2008 r. jest nieważna, albowiem wszystkie te czynności są sprzeczne z normą prawa karnego (tj. art. 300 KK ), a także sprzeczne są z zasadami współżycia społecznego. Nadto strona powodowa już po zakończonym postępowaniu dowodowym podniosła, że czynności te są nieważne, albowiem zostały zawarte dla pozoru. Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa. Zaskarżonym…
Fragment uzasadnienia
… też świadczenie za okres od maja 2001 r. do października 2002 r. Zdaniem powoda wypłacona premia jest świadcze- niem nienależnym i stosownie do art. 409 k.c. w związku z art. 300 k.p. podlega zwrotowi. Pozwany wnosił o oddalenia powództwa. Wyrokiem z dnia 15 marca 2005 r. Sąd Okręgowy w Suwałkach oddalił po- wództwo. Sąd pierwszej instancji ustalił, że pozwanego z powodem łączyły dwa sto- sunki prawne: 1) z powołania, na…
Fragment uzasadnienia
… nie jest prawomocny, zaś żądanie to nie stanowiło przedmiotu niniejszego procesu. O odsetkach za opóźnienie Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 481§ 1 kc w zw. z art. 300 kp zgodnie z żądaniem pozwu, od dnia doręczenia odpisu pozwanej, gdyż w tym dniem dowiedziała się o żądaniu. W zakresie cofniętego roszczenia o ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 355 kpc w…
Fragment uzasadnienia
… modyfikującego żądanie. Odsetki należą się więc powódce odpowiednio od dnia następnego po każdej z tych dat co do części dochodzonej kwoty zgodnie z art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.c ) W niniejszej sprawie E. B. domagała się również sprostowania świadectw pracy wystawionych przez pozwanych w zakresie sposobu zakończenia stosunków pracy. Zgodnie z art. 97 § 2 1 k.p. pracownik może w ciągu 14 dni od otrzymania świadectwa…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 300: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArtykuł 300 Kodeksu cywilnego wyraźnie stanowi, że służebności osobiste są niezbywalne. Oznacza to, że osoba, która jest uprawniona do korzystania ze służebności osobistej, nie może przekazać tego prawa innym osobom, ani go sprzedać czy zamienić. Przepis podkreśla również, że nie można przenieść uprawnienia do wykonywania tych służebności. Norma ta wskazuje na osobisty charakter tego rodzaju służebności, które są nierozerwalnie związane z osobą uprawnionego, a nie z nieruchomością. W konsekwencji, uprawnienia z tytułu służebności osobistej służą wyłącznie konkretnej osobie i tylko ona może ich używać. Przepis ten zabezpiecza więc specyficzną więź prawną między uprawnionym a służebnością, eliminując ryzyko, że prawo to będzie przedmiotem obrotu między podmiotami trzecimi.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy chodzi o służebności osobiste – szczególną kategorię służebności, która różni się od służebności gruntowych. W praktyce oznacza to, że jeśli prawo do korzystania ze służebności osobistej zostało przyznane konkretnej osobie, to przeniesienie tego prawa na inną osobę jest niemożliwe. To ograniczenie wynika z samej natury służebności osobistych, które wiążą się z osobą uprawnionego i jego indywidualnymi potrzebami. Tym samym przepisy te chronią interesy właścicieli nieruchomości obciążonych, uniemożliwiając niekontrolowane rozszerzanie kręgu osób korzystających z tych praw.
Praktyczny przykład zastosowania Art. 300 KC można zobaczyć w sytuacji, gdy babcia zostaje uprawniona do korzystania z prawa przechodu przez działkę należącą do wnuka (służebność osobista). Babcia nie może przenieść tego prawa na swoje dzieci ani na kogokolwiek innego, nawet jeśli sama nie będzie już z niego korzystać. Prawo to jest ściśle związane z jej osobą i wygasa w chwili, kiedy przestałaby ono istnieć dla niej (na przykład w wyniku śmierci). Takie rozwiązanie zapewnia, że uprawnienie służy jedynie babci i nie staje się przedmiotem handlu lub innego rodzaju zbywania.
Częstym błędem w stosowaniu tego przepisu jest mylenie służebności osobistych z gruntowymi, które mogą być zbywane razem z nieruchomością. Ponadto osoby uprawnione do służebności osobistych czasami próbują udzielać innym pełnomocnictwa do wykonywania tych praw, co jest niedozwolone zgodnie z Art. 300 KC. Innym nieporozumieniem jest przekonanie, że prawo to można przekazać dziedzicowi lub innej osobie w drodze umowy – jednak przepisy wyraźnie zakazują takiego działania. Warto zwrócić uwagę, że choć prawo do służebności osobistych nie podlega zbyciu, to jednak istnieje możliwość ich zrzeczenia się lub wygaśnięcia zgodnie z innymi przepisami. W każdej konkretnej sprawie dotyczącej służebności osobistych wskazane jest skonsultowanie się z prawnikiem, aby prawidłowo rozpoznać i zastosować zasady wynikające z Art. 300 KC.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że prawo do korzystania ze służebności osobistej nie może być przeniesione na inną osobę ani sprzedane.
Nie, zgodnie z Art. 300 KC nie można przenieść uprawnienia do wykonywania służebności osobistych, czyli pełnomocnictwo nie jest dopuszczalne.
Nie, służebności osobiste są ściśle związane z osobą uprawnionego i nie przechodzą na spadkobierców.
Służebność osobista wiąże się z osobą uprawnioną i jest niezbywalna, natomiast służebność gruntowa jest związana z nieruchomością i może przechodzić na następców prawnych.
Tak, mimo że prawo jest niezbywalne, uprawniony może się z niego zrzec zgodnie z ogólnymi zasadami prawa.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 300