Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Aktualizacja: 21 lipca 2026
Właściciel może wyzbyć się własności rzeczy ruchomej przez to, że w tym zamiarze rzecz porzuci.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Streszczenie
Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo o zapłatę czesnego, uznając zarzut przedawnienia. Przyjął, że umowa o świadczenie usług edukacyjnych nie ma odrębnej regulacji, więc należy stosować przepisy o zleceniu, w tym 2-letni termin z art. 751 pkt 2 k.c. To ważny precedens dla sporów o zaległe opłaty za studia i dochodzenie…
Streszczenie
Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo o zapłatę czesnego i odsetek, uznając, że roszczenie z umowy o studiowanie przedawniło się po 2 latach. Orzeczenie potwierdza, że do takich umów stosuje się art. 750 i 751 pkt 2 k.c., co ma znaczenie dla dochodzenia zaległych opłat za studia.
Fragment uzasadnienia
… podzielić tego poglądu , to roszczenia powoda są mniejsze niż nakłady poniesione przez pozwanego na to stado . Błędny jest pogląd ,że powód porzucił stado . Zgodnie z art. 180 k.c. właściciel może wyzbyć się własności rzeczy ruchomej przez to ,że w tym zamiarze rzecz porzuci . O porzuceniu rzeczy można mówić wtedy , gdy właściciel zrezygnuje z posiadania rzeczy oraz gdy w sposób jednoznaczny zostanie zamanifestowana jego…
Fragment uzasadnienia
… na spornej działce i nie wykonał prośby o doprowadzenie do stanu sprzed zawarcia umowy, a przede wszystkim – porzucił te przedmioty. Rzeczy tych dotyczyła więc dyspozycja art. 180 k.c. Nadto polemika kasacji wyraźnie zmierza do zakwestionowania poczynionych ustaleń faktycznych. Skarżąca prezentuje własne stanowisko w przedmiocie zamiaru wyczerpania przez K. M. znamion przestępstwa z art. 284 § 1 k.k. Tymczasem okoliczności…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 180: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArtykuł 180 Kodeksu cywilnego stanowi, że właściciel rzeczy ruchomej może pozbyć się własności poprzez porzucenie tej rzeczy z zamiarem rezygnacji z niej. Oznacza to, że sama utrata fizycznego posiadania rzeczy nie wystarczy, aby nastąpiło wyzbycie się własności; istotny jest zamiar właściciela, wyrażony przez celowe porzucenie przedmiotu. Przepis odnosi się wyłącznie do rzeczy ruchomych, czyli takich, które można przemieścić bez szkody dla niej samej lub otoczenia. W przypadku rzeczy nieruchomych lub praw własnościnych zastosowanie tego artykułu nie występuje. Zasada ta pozwala na formalne uregulowanie sytuacji, w której właściciel zrzeka się własności bez jej przekazywania innej osobie w tradycyjny sposób, np. przez sprzedaż lub darowiznę.
Przepis ma zastosowanie wtedy, gdy właściciel rzeczy ruchomej decyduje się na definitywne pozbycie się prawa własności poprzez fizyczne porzucenie rzeczy i wyraźną wolę rezygnacji z niej. Nie jest więc dopuszczalne, by właściciel miał zamiar zachować prawo własności lub odzyskać rzecz, a jednocześnie pozostawił ją przypadkowo bez opieki – w takim przypadku prawo własności nadal pozostaje przy właścicielu. Ponadto, aby działanie to miało skutek prawny, porzucenie musi być świadome i dobrowolne. Artykuł 180 KC umożliwia więc skuteczne pozbycie się własności w sposób odmienny niż umowa, używając faktycznego gestu porzucenia rzeczy.
Przykładem zastosowania tego przepisu może być sytuacja, gdy osoba posiadająca stare meble, które są dla niej bezużyteczne, decyduje się wyprowadzić poza granice swojej posesji te meble i pozostawić je tam z wyraźnym zamiarem zrzeknięcia się ich własności. W ten sposób osoba ta pozbawia się własności tych ruchomości. Jeśli inny podmiot znajdzie porzucone meble, może je legalnie przysposobić, ponieważ pierwotny właściciel porzucając przedmiot, wyzbył się prawa własności. Jednak ważnym elementem jest faktyczny zamiar właściciela pozbycia się rzeczy, bez którego porzucenie nie wywołuje skutków prawnych z mocy art. 180 KC.
Często pojawia się nieporozumienie, że samo odstawienie rzeczy lub ich pozostawienie w niekontrolowanym miejscu jest równoznaczne z zrzeczeniem się własności. Tymczasem konieczne jest, by działanie właściciela było świadome, z zamiarem wyzbycia się własności. Inny błąd polega na myleniu porzucenia rzeczy z jej zagubieniem czy kradzieżą; tylko pierwszy czyn prawnie zmienia status własności. Ponadto nie można zastosować tej normy do nieruchomości, co jest częstym nieporozumieniem. W kontekście artykułu 180 KC warto podkreślić, że każdy przypadek może wymagać indywidualnej analizy, dlatego w konkretnej sprawie zalecane jest skonsultowanie się z prawnikiem specjalistą.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Tak, zgodnie z art. 180 KC wyzbycie się własności rzeczy ruchomej następuje przez jej porzucenie z zamiarem rezygnacji z własności.
Nie, przepis ten odnosi się wyłącznie do rzeczy ruchomych, a nie nieruchomości.
Nie, aby nastąpiło wyzbycie się własności, porzucenie musi być świadome i z zamiarem rezygnacji z rzeczy.
To świadoma wola właściciela, by rezygnując z posiadanej rzeczy ruchomej, wyzbyć się jej własności.
Nie, jeśli właściciel porzuci rzecz z zamiarem wyzbycia się własności, traci do niej prawo.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 180