Art. 114.

Art. 114 Kodeksu cywilnego precyzuje sposób liczenia terminów wyrażonych w miesiącach lub latach, gdy nie jest wymagana ich ciągłość. Przepis stanowi, że w takim przypadku jeden miesiąc uważa się za równy 30 dniom, natomiast rok – 365 dniom. Oznacza to, że dla potrzeb obliczania terminów nie stosuje się kalendarza miesięcznego ani uwzględniania roku przestępnego. Norma ta ma na celu ujednolicenie i uproszczenie obliczania terminów prawnych określonych na okresy dłuższe niż dni.

Przepis ma zastosowanie tylko wtedy, gdy termin wyrażony jest w miesiącach lub latach, a w dodatku brak jest wymogu ciągłości tego terminu. Brak ciągłości oznacza, że terminy nie muszą przebiegać bez przerw, mogą być liczone sumarycznie. W praktyce dotyczy to sytuacji, gdy na przykład termin może być przerywany lub względnie odnawiany, ale liczy się go łącznie. W takiej sytuacji nie ma odwołania do faktycznej długości konkretnego miesiąca czy roku, lecz przyjmowany jest stały, umowny okres 30 dni dla miesiąca i 365 dni dla roku.

Przykładowo, jeśli umowa przewiduje termin wykonania świadczenia wynoszący 2 lata bez wymogu ciągłości, to według art. 114 KC termin ten liczony jest jako 730 dni (2 razy 365). Podobnie, jeśli termin wynosi 3 miesiące przy braku ciągłości, traktuje się go jako 90 dni. W praktyce umożliwia to przewidywalne i jednakowe liczenie terminów, niezależne od kalendarza i ewentualnych różnic w długości poszczególnych miesięcy czy występowania roku przestępnego.

Często pojawia się nieporozumienie przy interpretacji pojęcia ciągłości terminu. Niektórzy uznają, że zawsze termin liczony jest kalendarzowo, czyli uwzględnia konkretne dni w kalendarzu, co nie znajduje zastosowania tutaj. Kolejnym błędem jest próbą stosowania art. 114 KC do terminów wymagających ciągłości – w takich sytuacjach długość miesiąca i roku powinna być obliczana zgodnie z kalendarzem. Warto także zwrócić uwagę na różnice między terminem „miesiąc” w rozumieniu dniowym, a kalendarzowym, które mają znaczenie dla prawidłowego wyznaczenia czasu. W przypadku wątpliwości przy stosowaniu art. 114 KC w indywidualnej sprawie wskazane jest skonsultowanie się z prawnikiem specjalizującym się w prawie cywilnym.