Ustawa określa zasady udzielania przedsiębiorcom wsparcia na realizację nowych inwestycji, organ właściwy w sprawach wspierania nowych inwestycji oraz jego kompetencje i tryb działania, a także zadania zarządzających obszarami odpowiedzialnych za wspieranie nowych inwestycji.
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji
Dz.U. 2018 poz. 1162
Zobacz w ISAP →Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)nowa inwestycja:
a)inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne
związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności
produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez
wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub
zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu
lub
b)nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub
zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane
są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo
nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa;
2)obszar – tereny określone w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 3, na
których zarządzający obszarem wykonuje zadania określone ustawą;
3)przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia
6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871
oraz z 2025 r. poz. 222);
4)zarządzający obszarem – zarządzającego specjalną strefą ekonomiczną
ustanowioną na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 października 1994 r.
o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604);
5)kryteria jakościowe – warunki zgodności ze średniookresową strategią rozwoju
kraju, o której mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia
polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198), szczegółowo określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 3;
6)kryteria ilościowe – minimalne koszty inwestycji uzależnione od poziomu
bezrobocia w powiecie, w którym ma być realizowana nowa inwestycja,
szczegółowo określone w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 2;
w przypadku gdy inwestycja jest położona w więcej niż jednym powiecie,
poziom bezrobocia ustala się na podstawie tego powiatu, w którym znajdzie się
większa część terenu, na którym zostanie zlokalizowana nowa inwestycja;
7)koszty kwalifikowane nowej inwestycji – poniesione w okresie ważności decyzji
o wsparciu:
a)koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu
nowej inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody
osobowe, środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki
majątku służące głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku
przedsiębiorcy będącego spółką handlową – głównie celom osobistym jej
wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone o naliczony podatek od
towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń
wynika z odrębnych przepisów, lub
b)dwuletnie koszty pracy poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie
określonej liczby nowych miejsc pracy, przez określony czas, w związku
z realizacją nowej inwestycji, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu
maksymalnej pomocy publicznej.
1.Wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”,
jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach
określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych
albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2.Przepisy o podatku dochodowym od osób prawnych albo przepisy o podatku
dochodowym od osób fizycznych stosuje się również do dochodów z praw własności
intelektualnej osiąganych przez przedsiębiorców realizujących nową inwestycję na
podstawie decyzji o wsparciu.
Zwolnienie, od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.
1.Organem właściwym w sprawach wspierania nowej inwestycji
w rozumieniu ustawy jest minister właściwy do spraw gospodarki.
2.Wsparcie może być udzielone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
podzielonym na obszary, zgodnie z ust. 3, z uwzględnieniem spójności terytorialnej,
powiązań gospodarczych oraz granic powiatów.
3.Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
obszary, na których poszczególni zarządzający obszarami będą wykonywać zadania
określone w ustawie, przez przypisanie zarządzającym terenów położonych
w administracyjnych granicach powiatów, mając na względzie kryteria określone
w ust. 2 oraz sprawność zarządzania poszczególnymi obszarami.
4.Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia,
powierzyć zarządzającemu obszarem, będącym spółką wymienioną w przepisach
wydanych na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach
zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 125, 834, 1823, 1897 i
1940), wykonywanie zadań określonych w niniejszej ustawie na terenie
wyodrębnionym z obszaru przypisanego zarządzającemu obszarem zgodnie z ust. 2
i 3, mając na uwadze konieczność stworzenia właściwych warunków do zrealizowania
nowej inwestycji przyczyniającej się do rozwoju obszaru
5.Z dniem wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie ust. 4,
zarządzający obszarem, który został wskazany zgodnie z ust. 3, traci dotychczasowe
prawa i obowiązki z tytułu realizacji tych zadań na wyodrębnionym terenie.
1.Jeżeli miejsce realizacji planowanej nowej inwestycji znajduje się na
terenie dwóch lub więcej obszarów przypisanych do różnych zarządzających
obszarami, wykonywanie zadań określonych w ustawie należy do tego
zarządzającego, w którego obszarze znajdzie się większa część terenu, na którym
zostanie zlokalizowana nowa inwestycja.
2.W przypadku gdy teren nowej inwestycji jest położony w równej części na
obszarze właściwości kilku zarządzających obszarami, o właściwości zarządzającego
decyduje minister właściwy do spraw gospodarki, o czym zawiadamia tych
zarządzających i przedsiębiorcę realizującego nową inwestycję.
3.Zarządzający obszarem właściwy w chwili wydania decyzji o wsparciu
pozostaje właściwy aż do upływu okresu, na który wydana została taka decyzja.
4.W przypadku gdy przedsiębiorca realizuje więcej niż jedną nową inwestycję,
właściwość zarządzającego obszarem dla każdej nowej inwestycji jest określana
odrębnie.
1.Zarządzający obszarem wspiera rozwój nowych inwestycji na danym
obszarze, biorąc pod uwagę potrzeby rozwojowe regionu i cele gospodarcze określone
w dokumentach strategicznych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r.
o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
2.Do zadań zarządzającego obszarem należy prowadzenie działań
zmierzających do powstawania nowych inwestycji i ich rozwoju na terenie obszarów
przypisanych zarządzającemu obszarem, w tym:
1)udostępnianie przedsiębiorcom, na podstawie umowy, składników mienia,
których zarządzający obszarem jest właścicielem, posiadaczem zależnym lub
oddanych mu w zarząd;
2)gospodarowanie składnikami mienia, których zarządzający obszarem jest
właścicielem, posiadaczem zależnym lub oddanych mu w zarząd, w sposób
ułatwiający przedsiębiorcom prowadzenie działalności gospodarczej;
3)świadczenie nieodpłatnych usług informacyjnych na rzecz przedsiębiorców
ubiegających się o wsparcie oraz korzystających ze wsparcia, a także innych
usług, wskazanych w planie rozwoju inwestycji, o którym mowa w art. 9;
4)prowadzenie działań promujących działalność gospodarczą i nowe inwestycje;
5)udzielanie przedsiębiorcom informacji pozyskanych od powiatowych urzędów
pracy oraz partnerów społecznych funkcjonujących w obszarze przypisanym
zarządzającemu obszarem, istotnych z punktu widzenia realizacji nowej
inwestycji;
6)podejmowanie działań przyczyniających się do polepszenia współpracy między
przedsiębiorcami, lokalną społecznością oraz partnerami społecznymi;
7)pomoc przedsiębiorcom w kontaktach z administracją publiczną;
8)współpraca w zakresie uwzględniania w procesie kształcenia potrzeb rynku
pracy:
a)ze szkołami ponadpodstawowymi, w szczególności ze szkołami
prowadzącymi kształcenie zawodowe, placówkami kształcenia
ustawicznego, centrami kształcenia zawodowego i branżowymi centrami
umiejętności, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. b i pkt 4 ustawy z dnia 14
grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737, 854, 1562,
1635 i 1933),
b)z uczelniami, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca
2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn.
zm.1))2);
9)tworzenie narzędzi na rzecz rozwoju innowacyjnej gospodarki;
10)rekomendowanie przedsiębiorcom optymalnej lokalizacji nowych inwestycji.
3.Zarządzający obszarem, realizując zadania określone w planie rozwoju
inwestycji, o którym mowa w art. 9, może zlecać osobom trzecim wykonanie zadań,
o których mowa w ust. 2 pkt 3, 4, 6, 8 i 9.
1.Zarządzający obszarem współdziała z innymi zarządzającymi
obszarami przy udzielaniu wsparcia nowym inwestycjom, w szczególności przy
rekomendowaniu przedsiębiorcy optymalnej lokalizacji inwestycji, mając na
względzie słuszny interes przedsiębiorcy oraz rozwój regionów i cele gospodarcze
określone w dokumentach strategicznych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia
2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
2.Działania zarządzającego obszarem, podejmowane w ramach współdziałania
z innymi zarządzającymi obszarami, które skutkują zlokalizowaniem nowej inwestycji
w innym obszarze, nie stanowią działania na szkodę zarządzającego obszarem.
1.Zarządzający obszarem wykonuje swoje zadania zgodnie z planem
rozwoju inwestycji.
2.Plan rozwoju inwestycji jest przygotowywany przez zarządzającego obszarem
i uwzględnia dokumenty strategiczne, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia
2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, oraz akty planowania
przestrzennego, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130, 1907 i
1940)
3.Plan rozwoju inwestycji określa w szczególności:
1)szczegółowe cele, do których osiągnięcia dąży zarządzający obszarem w okresie
objętym planem;
2)usługi świadczone przez zarządzającego obszarem, o których mowa
w art. 7 ust. 2 pkt 3;
3)zasady ustalania wynagrodzenia za usługi inne niż informacyjne świadczone
przez zarządzającego obszarem.
4.Zarządzający obszarem sporządza plan rozwoju inwestycji nie później niż
w terminie 60 dni, licząc od dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie
art. 5 ust. 3.
5.Zarządzający obszarem dokonuje przeglądu planu rozwoju inwestycji
i dostosowuje go do bieżących warunków, nie rzadziej niż co 2 lata, a w przypadku,
o którym mowa w art. 5 ust. 4, w terminie 30 dni, licząc od dnia wejścia w życie
przepisów wydanych na podstawie tego przepisu.
6.Minister właściwy do spraw gospodarki zatwierdza plan rozwoju inwestycji
w terminie 60 dni, licząc od dnia jego przedłożenia przez zarządzającego obszarem,
a jeżeli zgłosi zastrzeżenia do tego planu – po ich uwzględnieniu.
7.Zarządzający obszarem przedstawia ministrowi właściwemu do spraw
gospodarki informację o realizacji planu rozwoju inwestycji za dany rok
kalendarzowy do końca lutego roku następnego.
1.Zarządzający obszarem świadczy na rzecz przedsiębiorcy
korzystającego ze wsparcia nowej inwestycji usługi inne niż informacyjne na
podstawie umowy, która określa wynagrodzenie za świadczenie tych usług.
2.Za usługi, o których mowa w ust. 1, uznaje się:
1)usługi doradcze;
2)usługi wsparcia i pośrednictwa z podmiotami otoczenia biznesu, jednostkami
naukowymi, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a–e ustawy z dnia 30 kwietnia
2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2018 r. poz. 87)3), podmiotami
posiadającymi zaplecze badawczo-rozwojowe, podmiotami, o których mowa
w art. 7 ust. 2 pkt 8, przedsiębiorcami oraz klastrami;
3)usługi promocyjne;
4)usługi szkoleniowe;
5)inne usługi bezpośrednio związane z realizacją decyzji o wsparciu.
3.Szczegółowy katalog usług, o których mowa w ust. 2, określony jest w planie
rozwoju inwestycji.
4.Przedsiębiorca, który uzyskał decyzję o wsparciu, obowiązany jest do
zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1.
1.Zarządzający obszarem powołuje radę rozwoju obszaru
gospodarczego, zwaną dalej „radą”.
2.W skład rady wchodzą przedstawiciele przedsiębiorców, przedstawiciele
jednostek samorządu terytorialnego znajdujących się w granicach obszaru oraz
przedstawiciele wojewódzkich rad dialogu społecznego.
3.Strona przedsiębiorców reprezentowana jest przez przedstawicieli:
1)mikro-, małych i średnich przedsiębiorców,
2)dużych przedsiębiorców
– w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r.
uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym
w zastosowaniu art. 107 i art. 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1,
z późn. zm.4)).
4.Jednostki samorządu terytorialnego reprezentowane są przez przedstawicieli:
1)województwa – po jednym przedstawicielu każdego województwa znajdującego
się w granicach obszaru;
2)gmin i powiatów.
5.Wyboru członków rady dokonuje zarządzający obszarem spośród zgłoszonych
kandydatów. Zarządzający obszarem dokonuje wyboru członków rady, uwzględniając
kwalifikacje i doświadczenie osób, które się zgłoszą. Przy wyborze członków rady
zarządzający obszarem dąży do zachowania równowagi między grupami podmiotów,
które są reprezentowane w radzie.
6.Rada przedstawia opinie i wnioski w sprawach dotyczących prowadzenia
działalności gospodarczej na terenie obszaru oraz proponuje kierunki działań na rzecz
poprawy otoczenia przedsiębiorstw i rozwoju społeczno-gospodarczego obszaru.
7.Rada może przedstawiać władzom gmin lub powiatów położonych na terenie
obszaru, w którym działa rada, rekomendacje w zakresie działań, które mogą
przyczynić się do zwiększania atrakcyjności inwestycyjnej danej gminy lub powiatu.
8.Organizację i tryb działania rady określa regulamin uchwalany przez radę na
pierwszym jej posiedzeniu.
9.Członkom rady za udział w pracach rady nie przysługuje wynagrodzenie.
10.Obsługę rady zapewnia zarządzający obszarem.
1.Organ właściwy na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145, 1222, 1717 i
1881)może
zlecić zarządzającemu obszarem odpłatnie, na podstawie umowy, przygotowanie nie-
ruchomości do sprzedaży oraz zorganizowanie i przeprowadzenie przetargu na zbycie
tej nieruchomości
2.Zarządzający obszarem przy wykonywaniu czynności, o których mowa
w ust. 1, jest obowiązany do postępowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
1.Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową
inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
2.Decyzję o wsparciu wydaje minister właściwy do spraw gospodarki na
wniosek przedsiębiorcy ubiegającego się o wsparcie zawierający plan realizacji nowej
inwestycji.
3.Decyzję o wsparciu wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat i nie
dłuższy niż 15.
4.Okres, na który jest wydawana decyzja o wsparciu, uzależnia się od
intensywności pomocy publicznej ustalonej dla danego obszaru.
5.Jeżeli w dniu wydania decyzji o wsparciu powierzchnia terenu, na którym ma
być zlokalizowana nowa inwestycja, jest położona co najmniej w 51 % w granicach
specjalnej strefy ekonomicznej w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 20 października
1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, decyzję o wsparciu nowej inwestycji
wydaje się na okres 15 lat.
6.W przypadku gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje
o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania
decyzji o wsparciu.
7.W przypadku gdy przedsiębiorca korzysta z pomocy publicznej na podstawie
decyzji o wsparciu oraz na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1
ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, dla
rozliczenia łącznej pomocy publicznej przyznanej temu przedsiębiorcy przepis
ust. 6 stosuje się odpowiednio.
8.Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie
decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której
rozpoczęto inwestycję, w oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza.
9.Przez rozpoczęcie inwestycji rozumie się:
1)rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją lub
2)pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń, lub
3)inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna
– w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpiło pierwsze, przy czym nie uznaje
się za rozpoczęcie inwestycji zakupu gruntów ani prac przygotowawczych, takich jak
uzyskanie zezwoleń i przeprowadzenie studiów wykonalności.
10.W przypadku przejęcia przez rozpoczęcie inwestycji rozumie się nabycie
aktywów bezpośrednio związanych z nabytym zakładem.
1.Decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej inwestycji:
1)która spełnia kryteria:
a)ilościowe,
b)jakościowe;
2)w ramach działalności gospodarczej niewyłączonej zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1.
2.(uchylony)
3.Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)rodzaje działalności gospodarczej, na które nie będzie wydawana decyzja
o wsparciu,
2)szczegółowe kryteria jakościowe,
3)szczegółowe kryteria ilościowe,
4)sposób weryfikacji spełniania wymagań, o których mowa w ust. 1,
5)warunki udzielania pomocy publicznej,
6)maksymalną dopuszczalną wielkość pomocy publicznej, której można udzielić
przedsiębiorcy,
7)sposób ustalania terminu obowiązywania decyzji o wsparciu dla danej
inwestycji,
8)rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej
inwestycji,
9)sposób dyskontowania kosztów inwestycji i wielkości pomocy publicznej na
dzień wydania decyzji o wsparciu,
10)sposób ustalania wielkości dopuszczalnej pomocy publicznej w przypadku
prowadzenia działalności na podstawie więcej niż jednej decyzji o wsparciu,
11)sposób wydzielenia organizacyjnego działalności objętej decyzją o wsparciu
oraz prowadzenia rozliczeń w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę
działalności gospodarczej nieobjętej decyzją o wsparciu,
12)wzór wniosku o wydanie decyzji o wsparciu zawierający w szczególności
określenie kategorii przedsiębiorcy, przedmiot działalności gospodarczej
prowadzonej w ramach nowej inwestycji zawierający kody PKWiU związane
wyłącznie z realizacją nowej inwestycji oraz elementy planu realizacji nowej
inwestycji
– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia zgodności udzielonej pomocy
publicznej z prawem Unii Europejskiej, rozwój obszarów, a także potrzebę oceny
spełnienia warunków udzielenia wsparcia oraz potrzebę zapewnienia jednolitości
wniosków i sprawnej realizacji nowej inwestycji w tym zakresie.
1.Decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania, przedmiot
działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić,
dotyczące:
1)tworzenia przez przedsiębiorcę określonej liczby nowych miejsc pracy
w związku z realizacją nowej inwestycji, przez określony czas;
2)poniesienia przez przedsiębiorcę w określonym terminie kosztów
kwalifikowanych nowej inwestycji;
3)terminu zakończenia realizacji nowej inwestycji, po upływie którego koszty
nowej inwestycji poniesione przez przedsiębiorcę nie mogą być uznane jako
koszty kwalifikowane, z wyłączeniem dwuletnich kosztów pracy, kosztów
związanych z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli oraz leasingu
finansowego, które mogą być kwalifikowane po terminie zakończenia
inwestycji;
4)maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych, jakie mogą być
uwzględnione przy określeniu maksymalnej wysokości pomocy publicznej;
5)kryteriów ilościowych i kryteriów jakościowych, do których spełnienia
zobowiązał się przedsiębiorca;
6)terenu, na którym nowa inwestycja zostanie zrealizowana z uwzględnieniem
danych ewidencyjnych nieruchomości.
2.W przypadku podlegania obowiązkowi notyfikacji Komisji Europejskiej,
decyzja o wsparciu wskazuje, że przedsiębiorca nie jest uprawniony do korzystania z
pomocy do czasu podjęcia przez Komisję Europejską decyzji zezwalającej na taką
pomoc.
1.Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi
urzędu skarbowego właściwemu dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy
w sprawach podatku dochodowego kopię wydanej decyzji o wsparciu, kopię decyzji
o zmianie decyzji o wsparciu, kopię decyzji o uchyleniu decyzji o wsparciu oraz kopię
decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o wsparciu, w terminie 14 dni, licząc od
dnia, w którym decyzje te stały się prawomocne.
2.W przypadku gdy decyzje, o których mowa w ust. 1, dotyczą spółki cywilnej,
jawnej, partnerskiej, komandytowej albo komandytowo-akcyjnej, kopię decyzji
przekazuje się naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach podatku
dochodowego według siedziby i miejsca zamieszkania wspólników tych spółek.
1.Prawo do korzystania ze zwolnienia, od podatku dochodowego, na
zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób
prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, wygasa
z upływem okresu, na jaki została wydana decyzja o wsparciu, w przypadku uchylenia
albo stwierdzenia nieważności decyzji o wsparciu.
2.Minister właściwy do spraw gospodarki uchyla decyzję o wsparciu, jeżeli
przedsiębiorca:
1)zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej określonej w decyzji
o wsparciu na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu lub
2)rażąco uchybił warunkom określonym w decyzji o wsparciu, lub
3)nie usunął uchybień w realizacji warunków, o których mowa w pkt 2,
stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 22, w terminie do ich
usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki.
2a.Minister właściwy do spraw gospodarki uchyla albo zmienia decyzję o
wsparciu, jeżeli jest to konieczne ze względu na decyzję Komisji Europejskiej, o której
mowa w art. 15 ust. 2.
3.Minister właściwy do spraw gospodarki uchyla decyzję o wsparciu również na
wniosek złożony przez przedsiębiorcę.
4.Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek przedsiębiorcy, może
zmienić decyzję o wsparciu, przy czym zmiana nie może:
1)dotyczyć obniżenia poziomu zatrudnienia, określonego w decyzji o wsparciu
w dniu jej wydania, o więcej niż 20 %;
2)skutkować zwiększeniem maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych,
określonych w zmienianej decyzji o wsparciu.
5.Minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie decyzji
o wsparciu na wniosek przedsiębiorcy, który nie skorzystał z pomocy publicznej
w ramach tej decyzji, albo przedsiębiorcy, który skorzystał z pomocy publicznej
i spełnił wszystkie warunki określone w tej decyzji o wsparciu oraz warunki
udzielania pomocy publicznej, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 14 ust. 3.
6.Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, przedsiębiorca dołącza oświadczenie
o niekorzystaniu z pomocy publicznej, na podstawie decyzji o wsparciu, której
dotyczy wniosek, albo oświadczenie o zrealizowaniu warunków udzielania pomocy
publicznej, o których mowa w ust. 5.
7.Oświadczenia, o których mowa w ust. 6, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że dane zawarte we wniosku są zgodne
z prawdą”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za
składanie fałszywych zeznań.
1.W przypadku uchylenia decyzji o wsparciu przedsiębiorca jest
obowiązany do zwrotu pomocy publicznej. Do dnia zwrotu tej pomocy przedsiębiorcy
nie może zostać wydana nowa decyzja o wsparciu.
2.W przypadku uchylenia albo stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o wsparciu
minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego
właściwemu dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy w sprawach
podatku dochodowego kopię wydanej decyzji w terminie 14 dni, licząc od dnia,
w którym decyzja ta stała się prawomocna.
3.W przypadku uchylenia decyzji o wsparciu naczelnik urzędu skarbowego
określa, w drodze decyzji, kwotę pomocy publicznej podlegającą zwrotowi
pomniejszoną odpowiednio o kwotę podatku należnego, o którym mowa w art. 21
ust. 5c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2025 r. poz. 163 i
340)albo art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.
o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 i
340)
4.W kwocie pomocy publicznej podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3,
uwzględnia się odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. W odniesieniu do
pomocy publicznej wynikającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 1
ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
i art. 17 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych, odsetki liczone są za okres od dnia udzielenia pomocy do dnia wydania
decyzji o uchyleniu, a w zakresie pozostałej pomocy publicznej podlegającej
zwrotowi do dnia jej zwrotu. W odniesieniu do pomocy publicznej wynikającej ze
zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia
15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetek nie nalicza się.
5.Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie
z ustawą, przedawniają się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
w którym przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy.
Przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, o której mowa w art. 3, są obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych oraz przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu terminu przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej, określonego w art. 18 ust. 5.
1.Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw budżetu,
może wstrzymać, w drodze rozporządzenia, wydawanie decyzji o wsparciu,
wskazując okres, w którym nie są one wydawane, mając na względzie prognozowane
kwoty dochodów oraz wydatków budżetu państwa i zaplanowanego deficytu budżetu
państwa.
2.Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wstrzymania wydawania decyzji o wsparciu
w przypadku trwających postępowań dotyczących wydania decyzji o wsparciu oraz
inwestycji wpisanych do Ewidencji Wsparcia Nowej Inwestycji jako planowane nowe
inwestycje.
Do postępowań w sprawie wydania, uchylenia, zmiany, wygaśnięcia i stwierdzenia nieważności decyzji o wsparciu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz.
572)
Minister właściwy do spraw gospodarki dokonuje kontroli realizacji warunków zawartych w decyzji o wsparciu na zasadach określonych w art. 40 oraz rozdziale 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
1.Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze
rozporządzenia, powierzyć zarządzającemu obszarem:
1)wydawanie, w jego imieniu, decyzji o wsparciu na obszarach przypisanych temu
zarządzającemu obszarem,
2)wykonywanie, w jego imieniu, kontroli realizacji warunków zawartych
w decyzji o wsparciu
– mając na względzie sprawność postępowania oraz specyfikę obszaru.
2.W przypadku powierzenia zarządzającemu obszarem wydawania decyzji
o wsparciu przepis art. 16 stosuje się odpowiednio.
3.W przypadku powierzenia zarządzającemu obszarem wykonania kontroli,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, przepis art. 22 stosuje się odpowiednio.
4.Zarządzający obszarem niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do
spraw gospodarki o okolicznościach uzasadniających uchylenie decyzji o wsparciu,
o których mowa w art. 17 ust. 2.
Minister właściwy do spraw gospodarki dokonuje kontroli zarządzającego obszarem w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 7, oraz zadań powierzonych na podstawie rozporządzenia, o którym mowa w art. 23, zwaną dalej „kontrolą”, na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
1.Kontrolę przeprowadza pracownik urzędu zapewniającego obsługę
ministra właściwego do spraw gospodarki, zwany dalej „kontrolującym”, na
podstawie pisemnego, imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz po
okazaniu dokumentu pozwalającego na ustalenie jego tożsamości. Kontrolę może
przeprowadzić więcej niż jeden pracownik urzędu.
2.Kontrolę przeprowadza się jako kontrolę planową lub doraźną.
3.Kontrola planowa obejmuje wszystkie lub określone zadania zarządzającego
obszarem.
4.Kontrolę planową przeprowadza się nie częściej niż raz na dwa lata. Kontrola
doraźna może być prowadzona w każdym czasie.
5.Kontrola doraźna polega na niezwłocznym sprawdzeniu prawidłowości
wykonywania zadań przez zarządzającego obszarem. Podstawą prowadzenia kontroli
doraźnej mogą być w szczególności informacje o okolicznościach mających istotny
negatywny wpływ na realizację zadań przez zarządzającego obszarem, zwłaszcza
ujawnione w wyniku innej kontroli.
6.Kontrola doraźna może być przeprowadzona również na wniosek
zarządzającego obszarem.
1.Kontrolę przeprowadza się w siedzibie zarządzającego obszarem
w czasie wykonywania przez niego zadań lub jeżeli zachodzi taka potrzeba poza jego
siedzibą.
2.Jeżeli stanowiąca przedmiot kontroli dokumentacja jest przechowywana poza
siedzibą zarządzającego obszarem, kontrola może zostać przeprowadzona również
w miejscu, w którym znajduje się ta dokumentacja.
3.Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne mogą być przeprowadzane
również w siedzibie ministra właściwego do spraw gospodarki, jeżeli może to
usprawnić przeprowadzenie kontroli.
1.W trakcie przeprowadzania kontroli kontrolujący ma prawo do:
1)wstępu do obiektów i pomieszczeń zarządzającego obszarem;
2)wglądu do dokumentów dotyczących działalności zarządzającego obszarem,
pobierania za pokwitowaniem oraz zabezpieczania dokumentów związanych
z zakresem kontroli;
3)sporządzania, a w razie potrzeby żądania sporządzenia niezbędnych do kontroli
kopii, odpisów lub wyciągów z dokumentów oraz zestawień lub obliczeń;
4)żądania od pracowników zarządzającego obszarem złożenia ustnych lub
pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących zakresu kontroli;
5)przeprowadzenia oględzin obiektów lub innych składników majątkowych;
6)uczestniczenia w czynnościach związanych z realizacją zadań przez
zarządzającego obszarem.
2.Kontrolujący jest obowiązany do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, jak
również innych informacji, podlegających ochronie, które uzyskał w związku
z wykonywaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4 i 6.
1.Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, w dwóch
jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla kontrolującego i zarządzającego
obszarem.
2.Protokół zawiera w szczególności:
1)miejsce i datę sporządzenia;
2)oznaczenie zarządzającego obszarem;
3)imiona i nazwiska kontrolujących oraz datę i numer wydanego upoważnienia do
przeprowadzenia kontroli;
4)datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;
5)zakres kontroli i okres objęty kontrolą;
6)szczegółowy wykaz dokumentów poddanych weryfikacji;
7)informacje dotyczące pisemnych i ustnych wyjaśnień;
8)opis ustalonego stanu faktycznego oraz jego ocenę;
9)zalecenia lub wnioski dotyczące usunięcia nieprawidłowości;
10)podpisy kontrolującego oraz parafy na każdej ze stron protokołu.
3.Sporządzenie protokołu oraz jego przekazanie zarządzającemu obszarem
następuje w terminie 30 dni, licząc od dnia zakończenia kontroli.
4.Termin, o którym mowa w ust. 3, przedłuża się o czas niezbędny do uzyskania
dodatkowych wyjaśnień od zarządzającego obszarem.
5.Osoba upoważniona do reprezentowania zarządzającego obszarem może,
przed podpisaniem protokołu, zgłosić kontrolującemu wyjaśnienia lub zastrzeżenia do
ustaleń w nim zawartych.
6.Wyjaśnienia lub zastrzeżenia, o których mowa w ust. 5, zgłasza się na piśmie,
w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia protokołu.
7.W przypadku uwzględnienia przez kontrolującego w całości lub w części
wyjaśnień lub zastrzeżeń, o których mowa w ust. 5, wprowadza się zmiany lub
uzupełnienia do protokołu.
8.W przypadku nieuwzględnienia przez kontrolującego w całości lub w części
wyjaśnień lub zastrzeżeń, o których mowa w ust. 5, zarządzającemu obszarem
przekazuje się, na piśmie, informację zawierającą wskazanie przyczyn, z powodu
których wyjaśnienia lub zastrzeżenia nie zostały uwzględnione. Informacja stanowi
załącznik do protokołu.
1.Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi Ewidencję
Wsparcia Nowej Inwestycji, zwaną dalej „ewidencją”.
2.Ewidencja jest rejestrem centralnym prowadzonym w systemie
teleinformatycznym służącym do pozyskiwania danych wykorzystywanych do:
obsługi procesu inwestycyjnego, przeprowadzania analiz w zakresie efektów
funkcjonowania wsparcia udzielanego na podstawie ustawy oraz w celu dostosowania
założeń polityki inwestycyjnej i gospodarczej do aktualnych uwarunkowań, a także
monitorowania pomocy publicznej.
Minister właściwy do spraw gospodarki zarządza danymi gromadzonymi w ewidencji. Operatorem systemu teleinformatycznego może być spółka wymieniona w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 5 ust. 4, jeżeli przekazanie tego zadania innemu podmiotowi będzie uzasadnione z uwagi na efektywność realizacji tego zadania.
1.W ewidencji gromadzi się:
1)dane i informacje dotyczące przedsiębiorców zainteresowanych lokalizacją
nowej inwestycji na obszarze oraz uczestniczących w postępowaniu o udzielenie
decyzji o wsparciu na prowadzenie działalności na obszarze, a także
korzystających ze wsparcia nowych inwestycji na obszarach, obejmujące:
a)nazwę lub firmę przedsiębiorcy, oznaczenie formy prowadzonej
działalności gospodarczej,
b)numer identyfikacyjny REGON oraz numer identyfikacji podatkowej NIP,
o ile takie posiada,
c)dane kontaktowe przedsiębiorcy, w szczególności siedzibę i adres, adres
poczty elektronicznej, strony internetowej, numer telefonu,
d)datę rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej,
e)określenie przedmiotów wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie
z Polską Klasyfikacją Działalności Gospodarczej (PKD),
f)rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej i realizowanych oraz
zrealizowanych inwestycji w obszarze (sektor, PKWiU),
g)ogłoszenie upadłości, ukończenia takiego postępowania oraz dane syndyka,
h)oznaczenie przedsiębiorcy zagranicznego wraz z określeniem jego formy
organizacyjno-prawnej oraz siedziby i adresu – w przypadku oddziałów
przedsiębiorstw zagranicznych działających na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
i)wartość inwestycji realizowanych przez przedsiębiorcę na terenie danego
obszaru,
j)plan realizacji nowej inwestycji,
k)oferty kierowane do przedsiębiorcy przez zarządzającego obszarem,
l)wysokość udzielonego wsparcia,
m)wysokość pomocy publicznej, innej niż wsparcie, udzielonej przedsiębiorcy
w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych określonych w decyzji
o wsparciu,
n)wartość inwestycji realizowanych przez przedsiębiorcę na terenie danego
obszaru oraz na pozostałych terenach kraju,
o)przeprowadzone i planowane kontrole u przedsiębiorców korzystających ze
wsparcia, czas wykonania zaleceń i wniosków z kontroli oraz wielkość
poniesionych kosztów kwalifikowanych,
p)wydane oraz uchylone decyzje o wsparciu;
2)informacje dotyczące obszaru obejmujące:
a)wartość inwestycji realizowanych przez przedsiębiorców na terenie danego
obszaru,
b)istniejącą lub planowaną infrastrukturę na terenie obszaru, sprzyjającą
nowym inwestycjom lub rozwojowi istniejących inwestycji w określonych
sektorach lub branżach działalności gospodarczej.
2.Przedsiębiorca przez okres, na który wydano decyzję o wsparciu, jest
obowiązany informować zarządzającego obszarem o otrzymanej pomocy publicznej,
o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. m.
3.Wpis do ewidencji jest równoznaczny z uznaniem inwestycji jako planowanej
nowej inwestycji.
1.Zarządzający obszarem ma bezpośredni dostęp do informacji
i danych zgromadzonych w ewidencji, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. n
i art. 31 ust. 1 pkt 2, a w zakresie, w jakim dotyczą obszaru jemu przypisanemu, do
informacji i danych zgromadzonych w ewidencji, o których mowa
w art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. a–m, o i p.
2.Dane gromadzone w ewidencji są pozyskiwane bezpośrednio od:
1)przedsiębiorców zainteresowanych lokalizacją nowej inwestycji na obszarze;
2)przedsiębiorców uczestniczących w postępowaniu o udzielenie decyzji
o wsparciu na podstawie złożonych wniosków o wydanie decyzji o wsparciu;
3)przedsiębiorców, którym wydano decyzję o wsparciu;
4)zarządzających obszarami.
3.Dane, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. l i m, są umieszczane
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej zarządzającego obszarem.
4.Bezpośredni dostęp do ewidencji posiadają organy Krajowej Administracji
Skarbowej.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w pełnym zakresie danych objętych ewidencją, oraz zarządzający obszarem, w zakresie danych dotyczących terenu działania zarządzającego obszarem, pozyskują i przetwarzają dane dla potrzeb ewidencji bez zawiadamiania podmiotów, których te dane dotyczą, jeżeli dane te służą do realizacji zadań określonych ustawą.
Zarządzający obszarami przekazują dane do ewidencji bez zbędnej zwłoki, za pomocą systemu teleinformatycznego.
(pominięte)
Tworzy się Ewidencję Wsparcia Nowej Inwestycji.
1.Do postępowań w sprawach zezwoleń, o których mowa w art. 16
ustawy zmienianej w art. 385), wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, zachowują ważność w zakresie i przez
czas w nich określony.
3.Do złożonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wniosków o wydanie
zezwolenia wydawanego w związku ze zmianą granic specjalnej strefy ekonomicznej
na podstawie ustawy zmienianej w art. 385), dokonaną po dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy, do wydania zezwolenia stosuje się przepisy dotychczasowe.
1.Zarządzający specjalną strefą ekonomiczną, uprawnieni do
korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 385)
w brzmieniu dotychczasowym zachowują to uprawnienie na zasadach
dotychczasowych.
2.Przepis art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy zmienianej w art. 376), w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do podatkowych grup kapitałowych
utworzonych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.Jeżeli okres funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej utworzonej przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy został przedłużony w okresie od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy zmienianej w art. 376)
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się od dnia przedłużenia
funkcjonowania tej podatkowej grupy kapitałowej.
Przepis art. 7 ust. 2 pkt 8 lit. a stosuje się odpowiednio do szkół ponadgimnazjalnych do czasu zakończenia kształcenia w tych szkołach.
Minister właściwy do spraw gospodarki dokona przeglądu stosowania przepisów ustawy w terminie do dnia 30 września 2024 r. w celu oceny funkcjonowania systemu udzielania wsparcia dla nowych inwestycji.
1.Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 63a, ust. 5a, 5c i 5ca–5cd i art. 26e ust. 6
ustawy zmienianej w art. 357), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 1a
ust. 2 pkt 3 lit. a, art. 16 ust. 1 pkt 58, art. 17 ust. 1 pkt 34, ust. 4–6d i art. 18d ust. 6
ustawy zmienianej w art. 376), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz
art. 12 ust. 3, art. 12b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 385), w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą w zakresie, w jakim dotyczą działalności gospodarczej prowadzonej
przez przedsiębiorcę na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
zezwolenia, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 385), stosuje się do
dochodów osiągniętych z tej działalności od dnia 1 stycznia 2019 r.
2.Przepis art. 12 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 385), w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, stosuje się do zezwoleń wydanych pod dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia8), z wyjątkiem art. 38 pkt 2, 7, 8, pkt 10 lit. a i b, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę