(pominięte)
Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym
Dz.U. 2003 poz. 789
Zobacz w ISAP →Postępowania sądowe dotyczące zawarcia i wykonywania umów, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 76 ust. 1, wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone według dotychczasowych przepisów.
1.Uprawnienia wynikające z decyzji wydanych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 76
ust. 1, z zastrzeżeniem przepisów art. 68, zachowują moc.
2.Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami ustawy,
o której mowa w art. 76 ust. 1, wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
(pominięty)
Minister właściwy do spraw transportu przekaże Prezesowi UTK sprawy wraz z aktami, które przechodzą do zakresu jego działania i nie zostały zakończone do dnia wejścia w życie ustawy.
1.Tworzy się Urząd Transportu Kolejowego.
2.Urząd Transportu Kolejowego jest utworzony w drodze przekształcenia
dotychczasowego Głównego Inspektoratu Kolejnictwa.
3.Znosi się Główny Inspektorat Kolejnictwa.
4.Prezes UTK przejmuje prowadzenie spraw Głównego Inspektora Kolejnictwa,
wraz z aktami spraw niezakończonych do dnia zniesienia Głównego Inspektoratu
Kolejnictwa.
5.Pracownicy Głównego Inspektoratu Kolejnictwa stają się pracownikami
Urzędu Transportu Kolejowego.
6.Urząd Transportu Kolejowego przejmuje mienie Głównego Inspektoratu
Kolejnictwa.
7.Prezes UTK wstępuje we wszystkie stosunki prawne, których podmiotem był
Główny Inspektorat Kolejnictwa.
1.Finansowanie Urzędu Transportu Kolejowego do końca roku
kalendarzowego, w którym przypada jego utworzenie, odbywa się ze środków
finansowych przeznaczonych na funkcjonowanie Głównego Inspektoratu Kolejnictwa
oraz z części budżetowej ministra właściwego do spraw transportu przeznaczonej na
zadania realizowane dotychczas przez ministra właściwego do spraw transportu
w zakresie, w którym przeszły do zakresu działania Prezesa UTK.
2.Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokona w budżecie
państwa na rok 2003 odpowiednich zmian zapewniających finansowanie Urzędu
Transportu Kolejowego w zakresie niezbędnym do wykonania zadań określonych
w niniejszej ustawie.
1.Traci moc ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym
(Dz. U. poz. 591, z późn. zm.21)).
2.(pominięty)
Przepisy art. 27 ust. 6 oraz art. 43 ust. 3 stosuje się z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
Przepisy rozdziału 2b tracą moc z dniem 31 grudnia 2030 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia22).
Przepisy ustawy określają:
1)zasady korzystania z infrastruktury kolejowej, zarządzania infrastrukturą
kolejową i jej utrzymania;
1a)gwarancje niezależności i bezstronności zarządcy infrastruktury kolejowej;
2)zasady prowadzenia ruchu kolejowego i wykonywania przewozów kolejowych;
3)warunki techniczne eksploatacji pojazdów kolejowych;
3a)warunki zapewnienia interoperacyjności na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
4)zasady i instrumenty regulacji transportu kolejowego;
5)szczególne zasady i warunki przygotowania inwestycji dotyczących linii
kolejowych, w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości na ten cel
oraz organy właściwe w tych sprawach;
6)czas pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi
transgraniczne;
7)zasady ochrony praw pasażerów w transporcie kolejowym.
(uchylony)
1.Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)tramwajów i linii tramwajowych, z wyjątkiem przepisów rozdziału 2b, które
stosuje się odpowiednio do linii tramwajowych lokalizowanych poza pasem
drogowym;
2)transportu szynowego wykonywanego w ramach wewnątrzzakładowego procesu
produkcji, przetwórstwa lub dystrybucji, jednego lub kilku sąsiadujących
przedsiębiorstw, w tym na obszarze górniczym – kopalń odkrywkowych,
zwałowisk odpadów, zakładów hutniczych i koksowni, w trakcie którego
pojazdy w nim uczestniczące nie wyjeżdżają poza obszar przedsiębiorstw lub
wyjeżdżają wyłącznie na infrastrukturę prywatną;
3)transportu linowego i linowo-terenowego, z wyjątkiem art. 10 ust. 3 pkt 2 i ust.
3a;
4)transportu kolejowego wykonywanego na liniach kolejowych o szerokości toru
mniejszej niż 300 mm;
5)transportu wykonywanego z wykorzystaniem urządzeń do przewozu osób lub
rzeczy poruszających się po jednej szynie lub na poduszkach powietrznych lub
magnetycznych oraz związanych z tym przewozem urządzeń technicznych,
innych niż używane w transporcie kolejowym i transporcie linowo-terenowym.
2.Przepisów rozdziałów 2, 2aa–4b, 5a, 5b i 6–12, z wyjątkiem art. 5 ust. 1 pkt 1
lit. a–d i pkt 3–5, ust. 1b, 2a i 2b oraz art. 38a–38ba, nie stosuje się do infrastruktury
nieczynnej.
3.Przepisów rozdziałów 2, 2aa, 2b, 4a, 4b, 5b, 6–6b, 7 i 10 oraz art. 17a–17ac,
art. 18a–18d, art. 23–23b, art. 23ca–23e, art. 23fa i art. 23h–23k, z wyjątkiem art. 5
ust. 1 pkt 1 lit. a–d, pkt 1a lit. b i pkt 2–5, ust. 1b, 2a i 2b oraz art. 25g, nie stosuje się
do infrastruktury prywatnej i przedsiębiorców wykonujących na niej przewozy, w tym
do bocznic kolejowych będących infrastrukturą prywatną.
4.Przepisów rozdziałów 6, 7 i 9 nie stosuje się do infrastruktury kolejowej
znajdującej się na obszarze warsztatów naprawczych taboru kolejowego, wagonowni
lub lokomotywowni.
5.Przepisów rozdziałów 2aa, 4a, 5b i 6–6c oraz art. 5 ust. 3, 3a, 3c, 3d i 6, art.
13 ust. 1, art. 17a–17ac, art. 18a–18d, art. 23–23b, art. 23ca–23e, art. 23fa, art. 23h–
23k i art. 59–64 nie stosuje się do kolei wąskotorowych.
6.Przepisów rozdziałów 2b, 5b, 7 i 10 oraz art. 17a–17ac oraz art. 18a–18d, z
wyjątkiem art. 38ba, nie stosuje się do bocznic kolejowych niebędących infrastrukturą
prywatną oraz do przedsiębiorców wykonujących na nich przewozy.
7.Przepisów rozdziałów 2, 2aa, 4a, 4b, 5a, 5b, 6–9 i 12 oraz art. 23–23b, art.
23ca–23e, art. 23fa i art. 23h–23k nie stosuje się do metra. Przepisy rozdziałów 2b i
10 stosuje się odpowiednio.
8.Przepisów rozdziałów 4a oraz art. 23–23b, art. 23ca–23e, art. 23fa i art. 23h–
23k nie stosuje się do sieci kolejowych, które są funkcjonalnie wyodrębnione z
systemu kolei Unii i przeznaczone tylko do prowadzenia przewozów wojewódzkich
lub lokalnych, oraz do przewoźników kolejowych prowadzących działalność
wyłącznie w obrębie tych sieci kolejowych.
9.Przepisów rozdziału 4a oraz art. 23–23b, art. 23ca–23e, art. 23fa i art. 23h–
23k nie stosuje się do:
1)infrastruktury kolejowej przewidzianej wyłącznie do użytku lokalnego,
turystycznego lub historycznego;
2)pojazdów historycznych, pojazdów turystycznych oraz pojazdów kolejowych
przeznaczonych wyłącznie do użytku lokalnego.
1.Przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2021/782 z dnia 29 kwietnia 2021 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów
w ruchu kolejowym (Dz. Urz. UE L 172 z 17.05.2021, str. 1), zwanego dalej
„rozporządzeniem 2021/782/UE”, nie stosuje się do kolejowych przewozów osób:
1)które są świadczone wyłącznie na użytek historyczny lub turystyczny,
z wyjątkiem przepisów art. 13 i art. 14 tego rozporządzenia;
2)miejskich i podmiejskich, z wyjątkiem przepisów art. 4–8, art. 9 ust. 1, art. 10,
art. 11, art. 12 ust. 1, 2 i 4–7, art. 13, art. 14, art. 16, art. 18 ust. 1, 2, 4, 5 i 7,
art. 20 ust. 1 i art. 21–30 tego rozporządzenia, z tym że:
a)art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 7 czerwca 2025 r.,
b)art. 10 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 7 czerwca 2030 r.;
3)regionalnych, z wyjątkiem przepisów art. 4–14, art. 16, art. 18, art. 20 ust. 1
i art. 21–30 tego rozporządzenia, z tym że:
a)art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 7 czerwca 2025 r.,
b)art. 9 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 10 grudnia 2028 r.,
c)art. 10 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 7 czerwca 2030 r.,
d)art. 18 ust. 3 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 7 czerwca 2028 r.;
4)międzynarodowych, których co najmniej jeden planowany przystanek jest
wykonywany poza Unią Europejską, z wyjątkiem przepisów art. 4–8, art. 9 ust. 1
i 2, art. 10, art. 11, art. 13, art. 14, art. 16, art. 17, art. 18 ust. 1, 2, 4, 5 i 7 oraz
art. 19–30 tego rozporządzenia, z tym że:
а) art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 7 czerwca 2025 r.,
b)art. 10 tego rozporządzenia stosuje się od dnia 7 czerwca 2030 r.
2.Przepisy art. 6 ust. 4 rozporządzenia 2021/782/UE do dalekobieżnych
krajowych przewozów osób i międzynarodowych przewozów osób wykonywanych na
obszarze Unii Europejskiej stosuje się od dnia 7 czerwca 2025 r.
3.Przepisy art. 10 rozporządzenia 2021/782/UE do dalekobieżnych krajowych
przewozów osób i międzynarodowych przewozów osób wykonywanych na obszarze
Unii Europejskiej stosuje się od dnia 7 czerwca 2030 r.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)infrastruktura kolejowa – elementy określone w załączniku nr 1 do ustawy;
1a)droga kolejowa – tor kolejowy albo tory kolejowe wraz z elementami
wymienionymi w pkt 2–12 załącznika nr 1 do ustawy, o ile są z nimi
funkcjonalnie połączone, niezależnie od tego, czy zarządza nimi ten sam
podmiot;
1b)infrastruktura nieczynna – infrastruktura kolejowa, na której zarządca
infrastruktury nie dopuścił ruchu kolejowego;
1c)infrastruktura prywatna – infrastruktura kolejowa wykorzystywana wyłącznie do
realizacji własnych potrzeb jej właściciela lub jej zarządcy innych niż przewóz
osób;
1d)kolej wąskotorowa – kolej, której tory mają szerokość mniejszą niż 1435 mm;
1e)pociąg – pojazd kolejowy albo skład pojazdów kolejowych, który spełnia
wymagania określone dla pociągu i któremu zarządca infrastruktury nadał status
pociągu;
1f)manewr – zamierzony ruch pojazdu kolejowego albo składu pojazdów
kolejowych oraz związane z nim czynności na drodze kolejowej, z wyjątkiem
wjazdu, wyjazdu i przejazdu pociągu;
2)linia kolejowa – wyznaczona przez zarządcę infrastruktury droga kolejowa
przystosowana do prowadzenia ruchu pociągów;
2a)linia kolejowa o znaczeniu państwowym – istniejąca lub projektowana linia
kolejowa, której budowa, utrzymanie i eksploatacja uzasadniona jest ważnymi
względami gospodarczymi, społecznymi, ekologicznymi lub obronnymi;
2b)linia kolejowa o znaczeniu obronnym – linię kolejową, o znaczeniu
państwowym, której utrzymanie i eksploatację uzasadniają względy obronności
państwa, w tym potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk
sojuszniczych w czasie podwyższenia gotowości obronnej państwa i w czasie
wojny, planowaną do objęcia osłoną techniczną;
2c)linia kolejowa o znaczeniu wyłącznie obronnym – linię kolejową, o znaczeniu
państwowym, dla której jedynym kryterium zaliczenia do linii o znaczeniu
państwowym są względy obronności państwa, w tym potrzeby Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk sojuszniczych we wszystkich stanach
gotowości obronnej państwa i w czasie wojny;
2d)linia tramwajowa – tor tramwajowy albo tory tramwajowe wraz z obiektami
budowlanymi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącymi całość techniczno-
użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu tramwajów oraz obsługi
pasażerów, pieszych i rowerzystów, w tym perony tramwajowe, ciągi piesze,
chodniki i drogi rowerowe;
3)przyległy pas gruntu – grunty wzdłuż linii kolejowych, usytuowane po obu ich
stronach, przeznaczone do zapewnienia bezpiecznego prowadzenia ruchu
kolejowego;
3a)pas gruntu pod linię kolejową – powierzchnię gruntu wykorzystywaną do
budowy lub przebudowy linii kolejowej określoną w decyzji o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej;
4)sieć kolejowa – linie kolejowe, stacje pasażerskie, stacje rozrządowe, terminale
towarowe i wszystkie inne elementy infrastruktury kolejowej niezbędne do
zapewnienia bezpiecznej i ciągłej eksploatacji systemu kolei Unii;
4a)plan transportowy – plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu
zbiorowego opracowany przez organizatora publicznego transportu zbiorowego
i ogłoszony zgodnie z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
zbiorowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 2778);
5)odcinek linii kolejowej – część linii kolejowej zawartą między stacjami
węzłowymi albo między punktem początkowym lub końcowym linii kolejowej
i najbliższą stacją węzłową;
6)pojazd kolejowy – pojazd dostosowany do poruszania się na własnych kołach po
torach kolejowych, napędzany w inny sposób niż siłą ludzkich mięśni lub bez
napędu;
6a)(uchylony)
6b)dysponent – podmiot będący właścicielem pojazdu kolejowego lub posiadający
prawo do korzystania z niego jako środka transportu, wpisany do europejskiego
rejestru pojazdów kolejowych (EVR);
6c)podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM2)) – wpisany
do europejskiego rejestru pojazdów kolejowych (EVR) podmiot obowiązany do
zagwarantowania utrzymania pojazdu kolejowego;
6d)podmiot zamawiający – podmiot, który zamawia zaprojektowanie, budowę,
odnowienie lub modernizację podsystemu, w szczególności przewoźnika
kolejowego, zarządcę infrastruktury lub dysponenta;
6e)(uchylony)
6f)pojazd kolejowy specjalny – pojazd kolejowy przeznaczony do utrzymania,
naprawy lub budowy infrastruktury kolejowej, lub przeznaczony do prowadzenia
działań ratowniczych;
6g)krajowy rejestr infrastruktury (RINF) – rejestr infrastruktury kolejowej, a także
bocznic kolejowych eksploatowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6h)pojazd historyczny – pojazd kolejowy:
a)wpisany do inwentarza muzealiów, o którym mowa w ustawie z dnia 21
listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2022 r. poz. 385), lub do inwentarza
muzeum lub rejestru zabytków, lub wojewódzkiej ewidencji zabytków,
o których mowa w ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i
opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2022 r. poz. 840 oraz z 2023 r. poz. 951,
1688 i 1904), lub
b)będący lokomotywą parową eksploatowaną przed dniem 14 listopada 1997
r., lub
c)spełniający co najmniej jeden z następujących warunków:
– zawiera rozwiązania konstrukcyjne o charakterze unikatowym
dokumentujące etapy rozwoju techniki kolejowej,
– jest związany z wydarzeniami historycznymi lub był użytkowany przez
znane postacie historyczne;
6i)pojazd turystyczny – pojazd kolejowy wykorzystywany wyłącznie w celach
turystycznych, demonstracyjnych lub rekreacyjnych;
7)zarządca infrastruktury – podmiot odpowiedzialny za zarządzanie infrastrukturą
kolejową, jej eksploatację, utrzymanie, odnowienie lub udział w rozwoju tej
infrastruktury, a w przypadku budowy nowej infrastruktury, podmiot, który
przystąpił do jej budowy w charakterze inwestora;
8)obszar kolejowy – powierzchnia gruntu określona działkami ewidencyjnymi, na
której znajduje się droga kolejowa, budynki, budowle i urządzenia przeznaczone
do zarządzania, eksploatacji i utrzymania linii kolejowej oraz przewozu osób
i rzeczy;
8a)dworzec kolejowy – obiekt budowlany lub zespół obiektów budowlanych, w
którym znajdują się pomieszczenia przeznaczone do obsługi podróżnych
korzystających z transportu kolejowego, położony przy linii kolejowej;
9)przewoźnik kolejowy – przedsiębiorca uprawniony do wykonywania przewozów
kolejowych, w tym przedsiębiorca świadczący wyłącznie usługę trakcyjną, na
podstawie licencji i jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa, lub przedsiębiorca
uprawniony do wykonywania przewozów kolejowych na podstawie świadectwa
bezpieczeństwa;
9a)usługa trakcyjna – działalność przewoźnika kolejowego polegającą na
zapewnieniu pojazdu kolejowego z napędem wraz z obsługą maszynistów do
wykonywania przewozu kolejowego albo zapewnienie obsługi maszynistów do
prowadzenia pojazdu kolejowego z napędem;
9b)aplikant – przewoźnik kolejowy, międzynarodowe ugrupowanie interesów
gospodarczych obejmujące przewoźników kolejowych lub inny podmiot
zainteresowany uzyskaniem zdolności przepustowej, w szczególności
organizator publicznego transportu kolejowego, spedytor, nadawca ładunku lub
operator transportu kombinowanego;
9c)umowa ramowa – umowa zawierana między zarządcą infrastruktury a
aplikantem o rezerwację zdolności przepustowej w okresie wykraczającym poza
okres obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pociągów;
10)bocznica kolejowa – wyznaczona przez zarządcę infrastruktury droga kolejowa,
połączona bezpośrednio lub pośrednio z linią kolejową, służąca do wykonywania
czynności ładunkowych, utrzymaniowych lub postoju pojazdów kolejowych
albo przemieszczania i włączania pojazdów kolejowych do ruchu po sieci
kolejowej;
10a)użytkownik bocznicy kolejowej – podmiot zarządzający bocznicą kolejową;
11)zdolność przepustowa – możliwość eksploatacyjno-ruchowa drogi kolejowej do
wykonania na niej przejazdów pociągów albo manewrów w określonym czasie;
12)trasa pociągu – zdolność przepustowa zarezerwowana dla przejazdu pociągu;
13)typ pojazdu – ogół rozwiązań technicznych zastosowanych w projekcie pojazdu,
określonych zasadniczymi cechami konstrukcyjnymi pojazdu;
13a)obszar użytkowania pojazdu – sieć kolejowa lub sieci kolejowe na terytorium
państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państw członkowskich Unii
Europejskiej, gdzie dany pojazd ma być użytkowany;
14)typ budowli – budowlę przeznaczoną do prowadzenia ruchu kolejowego
o określonych powtarzalnych parametrach technicznych i eksploatacyjnych;
14a)typ urządzenia – urządzenie lub system przeznaczone do prowadzenia ruchu
kolejowego o określonych powtarzalnych parametrach technicznych
i eksploatacyjnych;
15)świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu – dokument uprawniający do
eksploatacji odpowiednio typu pojazdu, typu budowli albo typu urządzenia;
15a)certyfikat zgodności typu – dokument wystawiony przez jednostkę organizacyjną
uprawnioną do przeprowadzenia badań technicznych koniecznych do uzyskania
świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu potwierdzający przeprowadzenie
tych badań z wynikiem pozytywnym;
15b)certyfikat zgodności z typem – dokument wystawiony przez jednostkę
organizacyjną uprawnioną do przeprowadzenia badań technicznych koniecznych
do stwierdzania zgodności z typem, potwierdzający, że dane urządzenie,
budowla albo pojazd kolejowy są zgodne z typem, który uprzednio uzyskał
świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu;
16)(uchylony)
16a)(uchylony)
17)świadectwo sprawności technicznej pojazdu kolejowego – dokument
potwierdzający, że pojazd kolejowy jest sprawny technicznie;
18)świadectwo bezpieczeństwa – dokument potwierdzający zdolność bezpiecznego
prowadzenia ruchu kolejowego i wykonywania przewozów kolejowych,
wydawany podmiotom zwolnionym z obowiązku uzyskania jednolitego
certyfikatu bezpieczeństwa i autoryzacji bezpieczeństwa;
18a)jednolity certyfikat bezpieczeństwa – dokument potwierdzający ustanowienie
przez przewoźnika kolejowego systemu zarządzania bezpieczeństwem i
możliwość bezpiecznego prowadzenia działalności w planowanym obszarze
działalności;
18b)autoryzacja bezpieczeństwa – dokument potwierdzający ustanowienie przez
zarządcę infrastruktury systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz zdolność
spełniania przez niego wymagań niezbędnych do bezpiecznego projektowania,
eksploatacji i utrzymania infrastruktury kolejowej, w tym systemu sterowania
ruchem kolejowym i sygnalizacji;
19)umowa o świadczenie usług publicznych – umowa o świadczenie usług
publicznych w zakresie publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu
ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;
19a)organizator publicznego transportu kolejowego – organizator publicznego
transportu zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.
o publicznym transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do
pasażerskich przewozów kolejowych;
19b)operator publicznego transportu kolejowego – operator publicznego transportu
zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym
transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów
kolejowych;
19c)przewóz o charakterze użyteczności publicznej – przewóz o charakterze
użyteczności publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.
o publicznym transporcie zbiorowym;
19d)(uchylony)
20)(uchylony)
20a)przewozy wojewódzkie – wojewódzkie przewozy pasażerskie w rozumieniu
ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;
20b)przewozy lokalne – powiatowe przewozy pasażerskie, powiatowo-gminne
przewozy pasażerskie, gminne przewozy pasażerskie lub metropolitarne
przewozy pasażerskie w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o
publicznym transporcie zbiorowym;
21)(uchylony)
22)przewóz technologiczny – przejazd wykonywany na potrzeby zarządcy
infrastruktury w celu jej budowy, naprawy, utrzymania, nadzoru bądź usuwania
awarii;
22a)pasażerski przewóz okazjonalny – jednorazowy przewóz w zakresie
pasażerskiego transportu kolejowego mający na celu zaspokojenie potrzeb
przewozowych nieprzewidzianych w realizowanych na danej linii przewozach
na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych albo decyzji o przyznaniu
otwartego dostępu albo decyzji o przyznaniu ograniczonego dostępu;
23)rozkład jazdy pociągów – plan, według którego mają się odbywać przejazdy
pociągów na danej sieci kolejowej lub jej części w czasie, w którym on
obowiązuje;
24)(uchylony)
25)(uchylony)
26)system kolei Unii – elementy wymienione w załączniku nr 1a do ustawy;
26a)(uchylony)
27)(uchylony)
28)(uchylony)
29)interoperacyjność – zdolność systemu kolei Unii do zapewnienia bezpiecznego i
nieprzerwanego przejazdu pociągów spełniających wymagany stopień
wydajności;
30)składnik interoperacyjności – podstawowe składniki, grupy składników,
podzespoły lub zespoły, które są włączone lub które mają być włączone do
podsystemu, od którego pośrednio lub bezpośrednio zależy interoperacyjność;
składnikiem interoperacyjności jest również oprogramowanie;
30a)szczególny przypadek – część systemu kolei Unii, dla którego, tymczasowo lub
na stałe, ustalono odrębne przepisy w technicznych specyfikacjach
interoperacyjności ze względu na istniejące ograniczenia geograficzne,
topograficzne lub miejskie lub ze względu na konieczność zapewnienia
zgodności z istniejącym systemem kolei Unii;
30b)punkty otwarte – wskazane w technicznych specyfikacjach interoperacyjności
warunki techniczne odnoszące się do zasadniczych wymagań systemu kolei, do
których stosuje się przepisy krajowe;
30c)zaawansowany etap realizacji – etap planowania albo realizacji projektu
odnowienia, modernizacji lub budowy podsystemu, na którym zmiana
specyfikacji technicznych mogłaby zagrozić planowanej rentowności tego
projektu;
31)podsystem – część systemu kolei Unii o charakterze strukturalnym bądź
funkcjonalnym, dla której ustalono odrębne zasadnicze wymagania systemu
kolei;
32)zasadnicze wymagania systemu kolei – wymagania określone w dyrektywie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w
sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej, dotyczące
składników interoperacyjności, podsystemów i ich powiązań, których
wypełnienie wymagane jest w celu zapewnienia interoperacyjności;
33)techniczne specyfikacje interoperacyjności – specyfikacje obejmujące
podsystemy lub ich części w celu spełnienia zasadniczych wymagań systemu
kolei, ogłaszane przez Komisję Europejską w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej;
33a)specyfikacja europejska – specyfikacja należąca do jednej z następujących
kategorii:
a)specyfikacji technicznej z dziedziny technologii informacyjno-
komunikacyjnych (TIK) określonej zgodnie z art. 13 i art. 14,
b)normy europejskiej w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. b
– rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25
października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniającego
dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE,
2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylającego
decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr
1673/2006/WE (Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012, str. 12, z późn. zm.3)),
c)europejskiej aprobaty technicznej;
33b)procedura weryfikacji WE podsystemu – czynności podejmowane przez
producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na
terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, podmiot zamawiający,
wykonawcę modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, użytkownika
bocznicy kolejowej, zarządcę infrastruktury albo przewoźnika kolejowego,
mające na celu wykazanie, że podsystem jest zgodny z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei, spełnia wymagania zawarte w odpowiednich
przepisach Unii Europejskiej oraz przepisach krajowych i może zostać
dopuszczony do eksploatacji w systemie kolei Unii;
34)certyfikat weryfikacji WE podsystemu – dokument wydany przez jednostkę
notyfikowaną potwierdzający, że podsystem jest zgodny z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei;
34a)(uchylony)
34b)certyfikat WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności – dokument wydany przez jednostkę notyfikowaną
potwierdzający, że składnik interoperacyjności jest zgodny z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei lub potwierdzający, że składnik interoperacyjności
jest przydatny do stosowania;
34ba)certyfikat weryfikacji podsystemu – dokument wydany przez jednostkę
wyznaczoną potwierdzający, że podsystem jest zgodny z właściwymi krajowymi
specyfikacjami technicznymi i dokumentami normalizacyjnymi, których
zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei;
34c)(uchylony)
34d)(uchylony)
34e)(uchylony)
34f)jednostka notyfikowana – podmiot odpowiedzialny za ocenę zgodności lub
przydatności do stosowania składnika interoperacyjności oraz odpowiedzialny za
prowadzenie procedur weryfikacji WE podsystemów;
34g)jednostka wyznaczona – podmiot wyznaczony do przeprowadzania oceny
zgodności podsystemów na zgodność z właściwymi krajowymi specyfikacjami
technicznymi i dokumentami normalizacyjnymi, których zastosowanie
umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei;
35)deklaracja weryfikacji WE podsystemu – oświadczenie producenta albo jego
upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, podmiotu zamawiającego, wykonawcy
modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, użytkownika bocznicy
kolejowej, zarządcy infrastruktury albo przewoźnika kolejowego stwierdzające,
na jego wyłączną odpowiedzialność, że podsystem, który został poddany
procedurze weryfikacji WE podsystemu, jest zgodny z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei i spełnia wymagania zawarte w odpowiednich
przepisach Unii Europejskiej oraz przepisach krajowych;
35a)(uchylony)
35b)deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności – oświadczenie producenta albo jego upoważnionego
przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, podmiotu zamawiającego, wykonawcy modernizacji, importera,
inwestora, dysponenta, użytkownika bocznicy kolejowej, zarządcy infrastruktury
albo przewoźnika kolejowego stwierdzające, na jego wyłączną
odpowiedzialność, że składnik interoperacyjności jest zgodny z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei i spełnia wymagania zawarte w odpowiednich
przepisach Unii Europejskiej oraz przepisach krajowych, lub potwierdzające, że
składnik interoperacyjności jest przydatny do stosowania;
35c)deklaracja zgodności z typem – oświadczenie producenta albo jego
upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, podmiotu zamawiającego, wykonawcy
modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, zarządcy infrastruktury,
użytkownika bocznicy kolejowej albo przewoźnika kolejowego stwierdzające,
na jego wyłączną odpowiedzialność, że dany pojazd kolejowy, urządzenie albo
budowla są zgodne odpowiednio z typem pojazdu, urządzenia albo budowli,
który już otrzymał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji lub zezwolenie
na wprowadzenie do obrotu albo świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu;
36)dopuszczenie do eksploatacji – wszystkie czynności, w wyniku których
podsystem zostaje oddany do eksploatacji;
36a)dopuszczenie do eksploatacji typu – czynności faktyczne i prawne konieczne do
dopuszczenia odpowiednio typu pojazdu, typu budowli albo typu urządzenia do
użytkowania, kończące się wydaniem świadectwa dopuszczenia do eksploatacji
typu;
36b)(uchylony)
36c)terminal towarowy – obiekt budowlany lub zespół obiektów budowlanych
obejmujący drogę kolejową, umożliwiający załadunek lub rozładunek wagonów
lub integrację różnych rodzajów transportu w zakresie przewozów towarów;
37)środki publiczne – środki publiczne w rozumieniu przepisów o finansach
publicznych;
37a)państwo członkowskie Unii Europejskiej – państwo członkowskie Unii
Europejskiej oraz państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym i Konfederację Szwajcarską;
38)Agencja – Agencję Kolejową Unii Europejskiej ustanowioną rozporządzeniem
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r.
w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia
(WE) nr 881/2004 (Dz. Urz. UE L 138 z 26.05.2016, str. 1);
38a)punkt kompleksowej obsługi – system informacyjno-komunikacyjny, o którym
mowa w art. 12 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej
i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004;
39)system zarządzania bezpieczeństwem – organizacja, środki i procedury przyjęte
przez zarządcę infrastruktury i przewoźnika kolejowego w celu zapewnienia
bezpiecznego zarządzania swoim działaniem;
40)wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI) – informacje statystyczne odnoszące
się do wypadków i incydentów kolejowych, skutków wypadków,
bezpieczeństwa technicznego infrastruktury kolejowej i zarządzania
bezpieczeństwem;
41)wspólne metody oceny bezpieczeństwa (CSM) – metody opisujące ocenę
poziomu bezpieczeństwa, spełniania celów bezpieczeństwa oraz zgodności z
innymi wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa;
42)wspólne cele bezpieczeństwa (CST) – minimalne poziomy bezpieczeństwa, które
powinny być osiągnięte przez system kolei Unii jako całość lub w odpowiednich
przypadkach przez różne części systemu kolei Unii;
43)modernizacja – większe prace modyfikacyjne wykonywane w podsystemie lub
jego części poprawiające całkowite osiągi podsystemu oraz skutkujące zmianą
dokumentacji technicznej dołączonej do deklaracji weryfikacji WE, o ile taka
dokumentacja techniczna istnieje;
44)odnowienie – większe prace wymienne w podsystemie lub w części podsystemu,
które nie zmieniają całkowitych osiągów podsystemu;
44a)rozwój infrastruktury kolejowej – planowanie sieci kolejowej, planowanie
finansowe i inwestycyjne oraz budowa lub modernizacja infrastruktury
kolejowej;
45)wypadek – niezamierzone nagłe zdarzenie lub ciąg takich zdarzeń z udziałem
pojazdu kolejowego, powodujące negatywne konsekwencje dla zdrowia
ludzkiego, mienia lub środowiska; do wypadków zalicza się w szczególności:
a)kolizje,
b)wykolejenia,
c)zdarzenia na przejazdach,
d)zdarzenia z udziałem osób spowodowane przez pojazd kolejowy będący
w ruchu,
e)pożar pojazdu kolejowego;
46)poważny wypadek – każdy wypadek spowodowany kolizją, wykolejeniem lub
innym zdarzeniem mającym oczywisty wpływ na regulacje bezpieczeństwa kolei
lub na zarządzanie bezpieczeństwem:
a)z przynajmniej jedną ofiarą śmiertelną lub przynajmniej 5 ciężko rannymi
osobami, lub
b)powodujący znaczne zniszczenie pojazdu kolejowego, infrastruktury
kolejowej lub środowiska, które mogą zostać natychmiast oszacowane przez
komisję badającą wypadek na co najmniej 2 miliony euro;
47)incydent – każde zdarzenie, inne niż wypadek lub poważny wypadek, mające
wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego;
48)postępowanie – proces mający na celu zapobieganie wypadkom i incydentom
obejmujący zbieranie i analizę informacji, wyciąganie wniosków dotyczących
przyczyn wypadków i incydentów oraz w uzasadnionych przypadkach
opracowanie zaleceń dotyczących bezpieczeństwa;
49)interoperacyjne usługi transgraniczne – usługi, których świadczenie wiąże się z
przekroczeniem granic Rzeczypospolitej Polskiej i wymaga uprawnień do
prowadzenia działalności obejmujących przynajmniej dwa państwa
członkowskie Unii Europejskiej;
50)tajemnica przedsiębiorstwa – tajemnica przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z
dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2022 r.
poz. 1233);
51)obiekt infrastruktury usługowej – obiekt budowlany wraz z gruntem, na którym
jest usytuowany, oraz instalacjami i urządzeniami, przeznaczony w całości lub w
części do świadczenia jednej lub większej liczby usług, o których mowa w ust. 2
i 3 załącznika nr 2 do ustawy;
52)operator obiektu infrastruktury usługowej – podmiot wykonujący działalność
polegającą na zarządzaniu obiektem infrastruktury usługowej lub świadczeniu na
rzecz przewoźników kolejowych co najmniej jednej z usług, o których mowa w
ust. 2 i 3 załącznika nr 2 do ustawy;
53)stacja pasażerska – obiekt infrastruktury usługowej obejmujący dworzec
kolejowy wraz z infrastrukturą umożliwiającą pasażerom dostęp do peronu,
pieszo lub pojazdem, z drogi publicznej lub dworca kolejowego;
54)operator stacji pasażerskiej – podmiot zarządzający stacją pasażerską;
55)stacja rozrządowa – stacja kolejowa wyposażona w urządzenia do rozrządu
wagonów, w skład której wchodzą urządzenia umożliwiające zestawianie
składów pociągów i wykonywanie manewrów;
56)tory postojowe – tory przeznaczone specjalnie do tymczasowego postoju
pojazdów kolejowych lub składów pojazdów kolejowych między dwoma
okresami ich eksploatacji;
57)przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo:
a)podmiot lub grupę podmiotów, w których zarządca infrastruktury:
– jest kontrolowany przez podmiot, który jednocześnie kontroluje co
najmniej jednego przewoźnika kolejowego wykonującego przewozy na
sieci kolejowej tego zarządcy,
– jest kontrolowany przez co najmniej jednego przewoźnika kolejowego,
który wykonuje przewozy na jego sieci kolejowej,
– kontroluje co najmniej jednego przewoźnika kolejowego, który
wykonuje przewozy na jego sieci kolejowej
– na podstawie praw, umów lub jakichkolwiek innych środków prawnych
lub faktycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE)
nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji
przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia
przedsiębiorstw) (Dz. Urz. UE L 24 z 29.01.2004, str. 1; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 3, str. 40), zwanego dalej
„rozporządzeniem (WE) nr 139/2004”,
b)podmiot, w którego skład wchodzi zarządca infrastruktury oraz
wyodrębnione organizacyjnie części tego podmiotu, nieposiadające
odrębnej osobowości prawnej, wykonujące przewozy kolejowe;
58)przewozy pasażerskie kolejami dużych prędkości – przewozy pasażerskie
wykonywane bez przystanków pośrednich między dwoma miejscami
położonymi od siebie w odległości większej niż 200 km, na liniach kolejowych
specjalnie przystosowanych do prędkości nie mniejszej niż 250 km/h,
wykonywane średnio z taką prędkością;
59)funkcje podstawowe – podejmowanie przez zarządcę infrastruktury decyzji
dotyczących udostępniania infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za
korzystanie z infrastruktury kolejowej, w tym ich ustalania, zgodnie z przepisami
rozdziału 6;
60)rodzaj działalności – przewozy pasażerskie, w tym przewozy kolejami dużych
prędkości, przewozy towarowe, w tym przewozy towarów niebezpiecznych, lub
wyłącznie manewry;
61)zakres działalności – zakres określany w kategoriach liczby pasażerów lub
wolumenu towarów oraz szacunkowej wielkości przewoźnika kolejowego
wyrażonej liczbą osób zatrudnionych w sektorze kolejowym;
62)obszar działalności – sieć kolejowa lub sieci kolejowe na terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej lub państw członkowskich Unii Europejskiej,
gdzie przewoźnik kolejowy zamierza prowadzić działalność.
1.Do zadań zarządcy infrastruktury, zwanego dalej „zarządcą”, należy:
1)zarządzanie infrastrukturą kolejową polegające na:
a)nadawaniu drodze kolejowej statusu linii kolejowej przez określenie:
– elementów infrastruktury kolejowej wchodzących w jej skład,
– jej punktu początkowego i końcowego,
– stacji kolejowych wchodzących w jej skład,
– odcinków, na jakie jest podzielona,
– jej numeru,
b)nadawaniu drodze kolejowej statusu bocznicy kolejowej przez określenie
jej punktu początkowego i końcowego,
c)znoszeniu statusu linii kolejowej i bocznicy kolejowej,
d)określaniu elementów infrastruktury kolejowej, które stanowią
infrastrukturę prywatną lub nieczynną,
e)wykonywaniu funkcji podstawowych;
f)(uchylona)
1a)eksploatacja infrastruktury kolejowej polegająca na:
a)udostępnianiu infrastruktury kolejowej, świadczeniu usług z tym
związanych i pobieraniu z tego tytułu opłat,
b)prowadzeniu ruchu kolejowego;
2)utrzymanie infrastruktury kolejowej przez prowadzenie prac mających na celu
utrzymanie stanu i zdolności istniejącej infrastruktury kolejowej do
bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego, w tym nadzór nad
funkcjonowaniem urządzeń sterowania ruchem kolejowym i przytorowych
urządzeń kontroli bezpiecznej jazdy pociągów;
3)zarządzanie nieruchomościami będącymi elementem infrastruktury kolejowej;
4)udział w rozwoju infrastruktury kolejowej;
5)odnowienie infrastruktury kolejowej.
1a.Przepisów ust. 1 pkt 1 lit. a–c i e oraz pkt 1a nie stosuje się do zarządcy, który
nie zarządza torami kolejowymi.
1b.Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1–2, w szczególności w zakresie
prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania infrastruktury kolejowej, są wykonywane
przez zarządcę w sposób przejrzysty, zapewniający niedyskryminujące traktowanie
aplikantów i przewoźników kolejowych oraz uniemożliwiający konflikt interesów.
2.(uchylony)
2a.Zarządca sporządza statut sieci kolejowej wskazujący linie kolejowe,
bocznice kolejowe oraz inne drogi kolejowe przez niego zarządzane, a także
wskazujący, które z nich stanowią infrastrukturę nieczynną lub prywatną. Zarządca
umieszcza w statucie sieci kolejowej również informację o elementach infrastruktury
kolejowej wchodzących w skład linii kolejowej, które są zarządzane przez innego
zarządcę.
2b.Brak statutu sieci kolejowej, o którym mowa w ust. 2a, jest równoznaczny z
nadaniem zarządzanej infrastrukturze statusu infrastruktury nieczynnej.
2c.Podmioty, o których mowa w ust. 1a, przekazują zarządcy, o którym mowa
w ust. 2a, informację o elementach infrastruktury kolejowej, o których mowa w pkt 2–
12 załącznika nr 1 do ustawy, funkcjonalnie połączonych z liniami kolejowymi
zarządcy, o którym mowa w ust. 2a.
3.Zarządca, który udostępnia infrastrukturę kolejową, z wyjątkiem zarządcy,
który udostępnia wyłącznie infrastrukturę kolejową stanowiącą element obiektu
infrastruktury usługowej, nie jest uprawniony do wykonywania przewozów
kolejowych, z wyjątkiem wykonywania przewozów technologicznych dla własnych
potrzeb.
3a.Przewoźnik kolejowy nie jest uprawniony do zarządzania infrastrukturą
kolejową z wyjątkiem infrastruktury kolejowej stanowiącej element obiektu
infrastruktury usługowej, którego jest operatorem, oraz infrastruktury prywatnej.
3b.Przepisów ust. 3 i 3a, rozdziału 2aa oraz art. 37 ust. 3–8 nie stosuje się do
przedsiębiorcy, który łączy funkcję zarządcy i przewoźnika kolejowego przez
zarządzanie infrastrukturą kolejową i wykonywanie wyłącznie miejskich,
podmiejskich lub regionalnych przewozów kolejowych na sieciach kolejowych lub
liniach kolejowych:
1)wydzielonych, o zasięgu lokalnym lub regionalnym, lub
2)przeznaczonych wyłącznie do wykonywania miejskich lub podmiejskich
przewozów kolejowych.
3c.Do przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 3b, udostępniającego
infrastrukturę kolejową innym przewoźnikom kolejowym przepisy art. 37 ust. 3–
8 stosuje się.
3d.Jeżeli przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 3b lub 3c, znajduje się pod
bezpośrednią lub pośrednią kontrolą podmiotu wykonującego lub integrującego usługi
transportu kolejowego inne niż przewozy miejskie, podmiejskie lub regionalne,
stosuje się następujące zasady:
1)środki publiczne nie mogą być przenoszone pomiędzy przedsiębiorcą
a podmiotem wykonującym lub integrującym usługi transportu kolejowego inne
niż przewozy miejskie, podmiejskie lub regionalne;
2)przedsiębiorca prowadzi rachunkowość w sposób umożliwiający monitorowanie
zakazu, o którym mowa w pkt 1;
3)przedsiębiorca sporządza bilans oraz rachunek zysków i strat oddzielnie od
podmiotu wykonującego lub integrującego usługi transportu kolejowego inne niż
przewozy miejskie, podmiejskie lub regionalne;
4)przedsiębiorca, który nie jest obowiązany na podstawie przepisów
o rachunkowości do publikowania własnych sprawozdań finansowych, publikuje
te sprawozdania na swoich stronach internetowych.
3e.Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia,
wykaz przedsiębiorców, o których mowa w ust. 3b i 3c.
4.(uchylony)
5.(uchylony)
6.Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady współdziałania
Ministra Obrony Narodowej z zarządcami i przewoźnikami kolejowymi w zakresie
dostosowania infrastruktury kolejowej do wymogów obronności państwa,
uwzględniając wymagania związane z obronnością państwa.
Do wykonywania zadań zarządcy, o których mowa w art. 5 ust. 1, w odniesieniu do infrastruktury kolejowej o znaczeniu obronnym, przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2023 r. poz.
1637)nie stosuje się
Na wniosek organizatora publicznego transportu kolejowego zarządca przygotowuje i przedstawia informacje:
1)niezbędne do opracowania projektu planu transportowego;
2)dotyczące przepustowości infrastruktury danej trasy i standardu jakości dostępu
danej linii kolejowej oraz zakres planowanych remontów oraz inwestycji
infrastruktury kolejowej służące do określenia warunków umowy o świadczenie
usług publicznych.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb udzielania przez zarządcę infrastruktury organizatorowi publicznego transportu kolejowego informacji, o których mowa w art. 5b, mając na uwadze potrzebę zapewnienia danych niezbędnych do opracowania planu transportowego oraz do określenia warunków umowy o świadczenie usług publicznych, a także konieczność przeprowadzenia właściwych analiz.
1.Linie kolejowe dzielą się na:
1)linie o znaczeniu państwowym;
2)linie pozostałe.
2.Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wykaz linii kolejowych,
które ze względów gospodarczych, społecznych, obronnych lub ekologicznych mają
znaczenie państwowe, z zastrzeżeniem ust. 3.
2a.Nie jest dozwolone znoszenie statusu linii kolejowej dla linii kolejowej o
znaczeniu państwowym.
3.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej, określi, w drodze zarządzenia, wykaz linii kolejowych o znaczeniu
wyłącznie obronnym.
4.Zarządzenie, o którym mowa w ust. 3, nie podlega ogłoszeniu.
Minister właściwy do spraw transportu może nałożyć na zarządców, w drodze decyzji, obowiązek połączenia dróg kolejowych, jeżeli wymagają tego względy obronne lub inne ważne względy państwa, pod warunkiem zapewnienia niezbędnych środków finansowych na budowę, eksploatację i utrzymanie tego połączenia.
Grunty zajęte pod infrastrukturę kolejową są zwolnione od opłat z tytułu użytkowania wieczystego.
(uchylony)
1.Zarządca może zlecić wykonywanie zadań zarządcy innemu
podmiotowi, jeżeli nie prowadzi to do konfliktu interesów oraz nie narusza tajemnicy
przedsiębiorstwa, pod warunkiem że podmiot ten:
1)nie jest przewoźnikiem kolejowym;
2)nie sprawuje kontroli nad przewoźnikiem kolejowym;
3)nie jest kontrolowany przez przewoźnika kolejowego.
2.W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zarządca może zlecić przewoźnikowi
kolejowemu lub innemu podmiotowi, który sprawuje kontrolę nad tym przewoźnikiem
albo jest przez niego kontrolowany, wykonywanie prac w zakresie utrzymania,
odnowienia i udziału w rozwoju infrastruktury kolejowej.
3.W przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo zarządca może zlecić
wykonywanie funkcji podstawowych innemu podmiotowi wchodzącemu w skład tego
przedsiębiorstwa wykonującemu wyłącznie funkcje podstawowe.
4.Zarządca sprawuje nadzór nad wykonywaniem zadań lub prac przez podmioty,
którym je zlecił, oraz ponosi odpowiedzialność za ich wykonanie, w szczególności
przekazuje wytyczne dotyczące ich realizacji oraz kontroluje wykonywanie zleconych
zadań lub prac pod względem zgodności z przepisami ustawy.
5.Do zlecania wykonywania zadań zarządcy operatorowi zapewniającemu
energię elektryczną na cele trakcyjne nie stosuje się ograniczeń określonych w ust. 1,
jeżeli operator nie wykonuje funkcji podstawowych, a jego działalność nie jest
dofinansowana ze środków budżetu państwa lub Funduszu Kolejowego.
6.Podmiot, któremu zarządca zlecił wykonywanie funkcji podstawowych,
wykonuje je w sposób przejrzysty, zapewniający niedyskryminujące traktowanie
aplikantów i przewoźników kolejowych oraz uniemożliwiający konflikt interesów,
zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.
1.Zarządca jest obowiązany posiadać osobowość prawną odrębną od
przewoźników kolejowych, a w przypadku przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo
także od innych podmiotów wchodzących w skład tego przedsiębiorstwa.
2.W przypadku gdy zarządca i przewoźnik kolejowy są niezależni od siebie,
jednak obydwa te podmioty są kontrolowane bezpośrednio przez Skarb Państwa, nie
stosuje się do nich przepisów ustawy dotyczących przedsiębiorstwa zintegrowanego
pionowo.
3.Podmiot wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie
może mieć decydującego wpływu w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr
139/2004 na wykonywanie przez zarządcę funkcji podstawowych.
1.Te same osoby nie mogą:
1)pełnić jednocześnie u zarządcy i przewoźnika kolejowego funkcji członka:
a)zarządu,
b)rady nadzorczej;
2)zajmować stanowisk kierowniczych u zarządcy i przewoźnika kolejowego
wchodzących w skład tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.
2.Funkcji członka zarządu zarządcy nie może pełnić osoba, która jednocześnie
pełni funkcję członka rady nadzorczej podmiotu wchodzącego w skład
przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo oraz sprawującego kontrolę nad zarządcą
i przewoźnikiem kolejowym wchodzącymi w skład tego przedsiębiorstwa.
3.Członkowie zarządu przewoźnika kolejowego nie mogą zajmować stanowisk
kierowniczych właściwych w zakresie funkcji podstawowych.
1.Członkowie zarządu zarządcy wchodzącego w skład
przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo oraz osoby zajmujące u zarządcy
wchodzącego w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo stanowiska
kierownicze właściwe w zakresie funkcji podstawowych nie mogą otrzymywać od
podmiotu wchodzącego w skład tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego
pionowo wynagrodzenia lub premii, związanych z wynikiem finansowym
przewoźnika kolejowego wchodzącego w skład tego samego przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo.
2.Osoby zajmujące u przewoźnika kolejowego stanowiska kierownicze
właściwe w zakresie wykonywania przewozów kolejowych nie mogą otrzymywać od
podmiotu wchodzącego w skład tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego
pionowo wynagrodzenia lub premii, związanych z wynikiem finansowym zarządcy
wchodzącego w skład tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.
1.W przypadku gdy zarządca i podmioty wchodzące w skład
przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo korzystają ze wspólnego systemu
teleinformatycznego, dostęp do informacji dotyczących funkcji podstawowych
stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa lub informacje prawnie chronione mają
wyłącznie osoby upoważnione przez zarządcę.
2.Informacje, o których mowa w ust. 1, nie mogą być przekazywane innym
podmiotom wchodzącym w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.
Przewoźnik kolejowy albo inny podmiot wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może mieć decydującego wpływu w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 139/2004 na powoływanie i odwoływanie członków zarządu lub członków rady nadzorczej zarządcy wchodzącego w skład tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo oraz na zatrudnianie i zwalnianie osób zajmujących u tego zarządcy stanowiska kierownicze właściwe w zakresie funkcji podstawowych.
1.Członkowie zarządu i rady nadzorczej zarządcy oraz osoby
zajmujące stanowiska kierownicze właściwe w zakresie funkcji podstawowych nie
mogą pełnić funkcji w organach przewoźnika kolejowego lub podmiotu sprawującego
kontrolę nad tym przewoźnikiem, pozostawać w stosunku pracy z tymi podmiotami
ani świadczyć pracy albo usług na rzecz tych podmiotów na podstawie innego
stosunku prawnego.
2.Zakaz, o którym mowa w ust. 1, obowiązuje również w okresie 6 miesięcy od
dnia:
1)zakończenia pełnienia funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej zarządcy;
2)ustania zatrudnienia pracownika zarządcy na stanowiskach objętych zakazem;
3)zakończenia przez pracownika zarządcy świadczenia pracy albo usług.
Zarządca niezwłocznie przekazuje wszystkim przewoźnikom kolejowym, których to dotyczy, informację o wystąpieniu zakłócenia w prowadzeniu ruchu pociągów, jego skutkach i podejmowanych działaniach.
Zarządca może wykorzystać dochód z tytułu wykonywania zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1, oraz środki publiczne przyznane zarządcy na realizację tych zadań, wyłącznie do finansowania własnej działalności, w tym do:
1)obsługi pożyczek;
2)wypłaty dywidend na rzecz udziałowców i akcjonariuszy zarządcy, z wyjątkiem
podmiotu wchodzącego w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo
sprawującego kontrolę nad tym zarządcą i przewoźnikiem kolejowym.
1.Zarządca nie może udzielać pożyczek przewoźnikowi kolejowemu.
2.Przewoźnik kolejowy nie może udzielać pożyczek zarządcy.
3.Podmiot wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie
może udzielać pożyczek zarządcy wchodzącemu w skład tego samego
przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.
4.Podmiot wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo może
udzielać pożyczek innemu niż zarządca podmiotowi wchodzącemu w skład tego
samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, wypłacać je i zapewniać ich
obsługę wyłącznie w oparciu o stawki rynkowe i w sposób odzwierciedlający
indywidualny profil ryzyka tego podmiotu.
Podmiot wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo może świadczyć usługi na rzecz zarządcy wchodzącego w skład tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo wyłącznie na podstawie umowy i za wynagrodzeniem określonym na zasadach rynkowych albo według cen, które uwzględniają koszt usługi powiększony o rozsądną marżę.
1.Zarządca wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego
pionowo prowadzi odrębną rachunkowość od innych podmiotów wchodzących w
skład tego samego przedsiębiorstwa w sposób umożliwiający monitorowanie obiegu
środków finansowych między tymi podmiotami.
2.W przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo zadłużenie zarządcy jest
wyodrębnione w ramach prowadzonej rachunkowości i obsługiwane oddzielnie od
innych podmiotów wchodzących w skład tego samego przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo.
3.Rozdzielenie rachunkowości w zakresie zadłużenia zarządcy nie wyklucza
ostatecznej spłaty tego zadłużenia za pośrednictwem innego podmiotu wchodzącego
w skład tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, w tym podmiotu
sprawującego kontrolę nad zarządcą i przewoźnikiem kolejowym.
4.Zarządca wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo
prowadzi księgi rachunkowe i dokumentację dotyczącą jego sytuacji ekonomiczno-
finansowej, prowadzonej współpracy handlowej oraz powiązań finansowych między
nim a innymi podmiotami wchodzącymi w skład tego samego przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo, w celu zapewnienia przejrzystości stosunków finansowych
między zarządcą a tymi podmiotami.
1.Zarządca, z zachowaniem zasady niedyskryminującego
traktowania, może zawierać z przewoźnikami kolejowymi umowy o współpracy w
celu zapewnienia klientom przewoźnika kolejowego korzyści, w tym dotyczących
obniżenia kosztów lub poprawy warunków świadczenia usług na części sieci
kolejowej zarządcy objętej tą umową.
2.Zarządca przekazuje projekt umowy, o której mowa w ust. 1, do zaopiniowania
Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, zwanemu dalej „Prezesem UTK”. Prezes
UTK opiniuje projekt umowy pod względem zgodności z przepisami ustawy w
terminie 21 dni od dnia jego doręczenia.
3.Niewyrażenie opinii w terminie, o którym mowa w ust. 2, uznaje się za
pozytywne zaopiniowanie projektu umowy, o której mowa w ust. 1.
4.O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 1, zarządca niezwłocznie informuje
Prezesa UTK.
5.Jeżeli wykonanie umowy, o której mowa w ust. 1, może naruszać zasadę
niedyskryminującego traktowania przewoźników kolejowych, Prezes UTK
rekomenduje stronom umowy jej rozwiązanie.
(uchylony)
(uchylony)
1.Wojewoda wydaje pozwolenie na budowę linii kolejowej lub
poszczególnych odcinków tej linii oraz wszystkich obiektów związanych z jej
budową, przebudową i rozbudową, położonych w granicach województwa, na
zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego oraz doręcza je wnioskodawcy,
a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie
wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na
stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie
lokalnej.
1a.Przepisy ust. 1 dotyczące sposobu powiadomienia stron stosuje się
odpowiednio do zawiadomienia o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji
o pozwoleniu na budowę. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy
postępowanie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym oraz
w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie
wykazali prawa do spadku.
2.Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę
linii kolejowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony
po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął
budowę linii kolejowej. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego
stosuje się odpowiednio.
3.W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę linii
kolejowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny
po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy linii kolejowej może stwierdzić
jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 lub w art.
156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
3a.Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji
o pozwoleniu na budowę linii kolejowej z:
1)decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub
2)postanowieniem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko.
4.Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji
linii kolejowej.
5.Organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji w
sprawach dotyczących linii tramwajowej realizowanej w trybie niniejszego rozdziału
jest właściwy wojewoda.
6.Organem nadzoru budowlanego pierwszej instancji w sprawach dotyczących
linii tramwajowej realizowanej w trybie niniejszego rozdziału jest właściwy
wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.
1.W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się
przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
2.(uchylony)
3.W sprawach dotyczących lokalizacji linii kolejowych, realizowanych w trybie
niniejszego rozdziału, nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym, z zastrzeżeniem art. 9n ust. 2 i art. 9o ust. 3 pkt 4 lit. g, oraz przepisów
ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2024 r. poz.
278)
Nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji o pozwoleniu na budowę linii kolejowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami.
Jeżeli realizacja inwestycji kolejowej wymaga zgody wodnoprawnej, odpowiednio Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie albo minister właściwy do spraw gospodarki wodnej udzielają tej zgody w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących zgody wodnoprawnej nie stosuje się art. 396 ust. 1 pkt 7, art. 407 ust. 2 pkt 3 oraz art. 422 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne. Dla ustalenia stanu prawnego nieruchomości, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, siedziby i adresy właścicieli tych nieruchomości określa się według katastru nieruchomości.
1.Zadanie polegające na przebudowie lub budowie drogi publicznej,
sieci lub urządzenia wodnego w zakresie wynikającym z konieczności ich
dostosowania do inwestycji dotyczących linii kolejowych realizowane jest przez PLK
S.A., CPK albo właściwą jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie
porozumienia z właściwym zarządcą drogi publicznej, sieci lub urządzenia wodnego,
w którym określa się w szczególności termin przejęcia obowiązku utrzymania drogi
publicznej, sieci lub urządzenia wodnego przez właściwego zarządcę.
2.Zadanie, o którym mowa w ust. 1, może realizować właściwy zarządca drogi
publicznej, sieci lub urządzenia wodnego, w trybie określonym w przepisach
odrębnych, na koszt PLK S.A., CPK lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego
na podstawie porozumienia, które określa w szczególności warunki finansowania
zadania przez PLK S.A., CPK albo właściwą jednostkę samorządu terytorialnego.
1.Przepisy niniejszego rozdziału określają szczególne zasady i warunki
przygotowania inwestycji dotyczących linii kolejowych, w tym warunki lokalizacji
i nabywania nieruchomości na ten cel oraz organy właściwe w tych sprawach.
2.Inwestor może złożyć wniosek o uzyskanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej w trybie niniejszego rozdziału albo o uzyskanie decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji celu publicznego w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977, z późn.
zm.4)).
1.Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na
wniosek:
1)PKP Polskich Linii Kolejowych Spółki Akcyjnej, zwanych dalej „PLK S.A.”,
lub
2)Spółki Celowej, o której mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 10 maja 2018 r.
o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 892, 1113, 1688 i
1890), lub spółki, o której mowa w art. 15 ust. 1 tej ustawy, zwanych dalej
„CPK”, lub
3)właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
2.Do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i
803), zwanej dalej
„Kodeksem postępowania administracyjnego”, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej
ustawy
2a.Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie czyni zadość wymaganiom
ustalonym w przepisach prawa, wojewoda wzywa wnioskodawcę do usunięcia
braków w terminie 14 dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje
pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
3.Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera
w szczególności:
1)mapę w skali co najmniej 1 : 5000, opracowaną z wykorzystaniem treści mapy
zasadniczej, a w razie jej braku – innej mapy sytuacyjno-wysokościowej w tej
samej skali, a w przypadku terenów zamkniętych z wykorzystaniem treści mapy,
o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne
i kartograficzne:
a)przedstawiającą proponowany przebieg linii kolejowej, z zaznaczeniem
terenu niezbędnego dla planowanych obiektów budowlanych,
b)określającą oznaczenie terenu objętego inwestycją, w tym przebieg linii
rozgraniczającej teren obejmujący nieruchomości, o których mowa w art.
9q ust. 1 pkt 7 i art. 9s ust. 6, oraz oznaczenie nieruchomości, w stosunku
do których decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej ma wywołać
skutek w postaci ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości, o którym
mowa w art. 9q ust. 1 pkt 6 i art. 9s ust. 9, a także terenów, o których mowa
w art. 9ya ust. 1,
c)przedstawiającą proponowane linie wydzielenia pasów drogowych dróg
różnych kategorii;
2)określenie zmian w dotychczasowym przeznaczeniu, zagospodarowaniu
i uzbrojeniu terenu, przy czym przez uzbrojenie terenu należy rozumieć
wybudowane urządzenia, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344, z
późn. zm.5));
3)mapę z rejestrem nieruchomości objętych wnioskiem, a – w przypadku
konieczności dokonania podziału nieruchomości – mapę do celów prawnych,
w tym z projektem podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. –
Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1752, 1615, 1688 i
1762);
3a)wykaz nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz
Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego albo stanowią ich
własność, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej
ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 9s ust. 3b i 3e, zawierający
oznaczenia działek według katastru nieruchomości lub map do celów prawnych
z projektem podziału nieruchomości oraz powierzchnie tych działek;
3b)wykaz nieruchomości, zawierający oznaczenia działek według katastru
nieruchomości lub map do celów prawnych z projektem podziału nieruchomości,
w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej ma
wywołać skutki w postaci: ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości,
o którym mowa w art. 9q ust. 1 pkt 6 lub art. 9s ust. 9, oraz uprawnienia,
o którym mowa w art. 9ya ust. 1;
3c)określenie podmiotów, na rzecz których planowane jest ustalenie ograniczenia
w korzystaniu z nieruchomości, o którym mowa w art. 9q ust. 1 pkt 6;
4)opinie:
a)ministra właściwego do spraw zdrowia – w odniesieniu do inwestycji
lokalizowanych na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo
status obszaru ochrony uzdrowiskowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia
28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach
ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2023 r.
poz. 151, 1688 i 1692),
b)dyrektora właściwego urzędu morskiego – w odniesieniu do morskich
portów i przystani wraz z obszarami pasa technicznego oraz pasa
ochronnego,
c)właściwego organu nadzoru górniczego – w odniesieniu do terenów
górniczych,
d)(uchylona)
e)dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa
Leśnego Lasy Państwowe – w odniesieniu do gruntów leśnych
stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w zarządzie
Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,
f)właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków – w odniesieniu do
dóbr kultury chronionych na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca
2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,
g)właściwego marszałka województwa oraz starosty w zakresie zadań
samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego,
o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – w odniesieniu do
terenów nieobjętych aktualnymi planami zagospodarowania
przestrzennego,
h)właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta
(burmistrza, prezydenta miasta) – w odniesieniu do ochrony
samorządowych obiektów infrastruktury,
i)właściwego zarządcy drogi publicznej – w odniesieniu do drogi publicznej,
która krzyżuje się z linią kolejową,
j)właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej – w odniesieniu do
projektowanej linii kolejowej, która krzyżuje się z linią kolejową tego
zarządcy lub jest lokalizowana w obszarze kolejowym jego linii.
4.Właściwy organ, na wniosek PLK S.A., CPK lub właściwej jednostki
samorządu terytorialnego, wydaje opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, w terminie
nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Niewydanie
opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.
5.Z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b, opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, zastępują
uzgodnienia, pozwolenia, opinie bądź stanowiska właściwych organów wymagane
odrębnymi przepisami.
5a.Wojewoda uzgadnia projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji linii
kolejowej z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i za-
gospodarowania przestrzennego terenu położonego na obszarach szczególnego
zagrożenia powodzią.
5b.Uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji linii
kolejowej, o którym mowa w ust. 5a, dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w
art. 166 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2023 r. poz.
1478, 1688, 1890, 1963 i
2029), w terminie 14 dni od dnia doręczenia projektu decyzji
o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. W przypadku niezajęcia stanowiska przez
dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa
Wodnego Wody Polskie we wskazanym terminie uzgodnienie uznaje się za dokonane
5c.Stronami postępowania w sprawie wydania decyzji o uzgodnieniu projektu
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji linii kolejowej są wnioskodawca oraz
inwestor.
6.Wojewoda wysyła zawiadomienie o wszczęciu postępowania o wydanie
decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wnioskodawcy, właścicielom lub
użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji
na adres wskazany w katastrze nieruchomości, Prezesowi UTK oraz zawiadamia
pozostałe strony o wszczęciu tego postępowania w drodze obwieszczeń w urzędzie
wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na
stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie
lokalnej. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości
jest skuteczne.
6a.W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym oraz
w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie
wykazali prawa do spadku, zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się
w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze
względu na przebieg linii kolejowej, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach
podmiotowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej.
7.Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje się w terminie
3 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.
8.Z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, nieruchomości stanowiące
własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, objęte wnioskiem
o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, nie mogą być przedmiotem
obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami, z zastrzeżeniem ust. 10.
9.Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 8 jest nieważna.
10.Przepisu ust. 8 nie stosuje się do:
1)nieruchomości wnoszonych przez Polskie Koleje Państwowe Spółkę Akcyjną,
zwane dalej „PKP S.A.”, w formie wkładu niepieniężnego do PLK S.A. na
podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji
i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2542 oraz z 2023 r. poz. 1720);
2)obrotu nieruchomościami, dokonywanego przez PLK S.A., CPK albo jednostkę
samorządu terytorialnego, na rzecz których została wydana decyzja o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej, albo dokonywanego za ich zgodą wydaną nie
wcześniej niż po upływie dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na budowę
dotycząca nieruchomości stała się ostateczna;
3)obrotu nieruchomościami, o których mowa w art. 9s ust. 9, który jest
dokonywany z dniem, w którym decyzja o pozwoleniu na budowę dotycząca tej
nieruchomości stała się ostateczna.
11.W przypadku zbycia własności lub prawa użytkowania wieczystego
nieruchomości innej niż wymieniona w ust. 8, objętej wnioskiem o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa
w ust. 6, nabywca i zbywca są zobowiązani do zgłoszenia właściwemu wojewodzie
danych nowego właściciela lub użytkownika wieczystego w terminie 7 dni od dnia
zbycia. Brak terminowego dokonania powyższego zgłoszenia i prowadzenie
postępowania bez udziału nowego właściciela lub użytkownika wieczystego nie
stanowi podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1
pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.
12.Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, w odniesieniu
do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej, do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie wydania takiej
decyzji, nie wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę dla innych inwestycji,
a toczące się postępowania w tych sprawach podlegają zawieszeniu do czasu
ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej.
13.W przypadku zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych
wszczęcie postępowania w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej zobowiązuje właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej do
wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia.
14.Przepisów ust. 12 i 13 nie stosuje się do postępowań dotyczących inwestycji
celu publicznego, których przygotowanie i realizacja następuje za zgodą podmiotu, na
wniosek którego wszczęto postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej.
1.Podmioty zarządzające sieciami uzbrojenia terenu uzgadniają
warunki techniczne usunięcia kolizji przebiegu sieci z inwestycją dotyczącą linii
kolejowej w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku PLK S.A., CPK lub właś-
ciwej jednostki samorządu terytorialnego.
2.Brak uzgodnienia w terminie określonym w ust. 1 oznacza zgodę na usunięcie
kolizji w sposób i na warunkach zaproponowanych przez PLK S.A., CPK lub
właściwą jednostkę samorządu terytorialnego.
3.Podmioty, o których mowa w ust. 1, nie mogą warunkować uzgodnienia
warunków technicznych usunięcia kolizji od spełnienia świadczeń, w ramach których
PLK S.A., CPK lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego byłaby
zobowiązana do ustanowienia praw, których dotychczas podmioty te nie posiadały.
Decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nie wydaje się w przypadku robót budowlanych:
1)polegających na remoncie, przebudowie lub rozbudowie linii kolejowej, jeżeli
nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu
budowlanego oraz nie zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są
zaliczone do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania
w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz.
54) lub
2)niewymagających pozwolenia na budowę.
1.Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera
w szczególności:
1)oznaczenie terenu inwestycji, w tym linii rozgraniczających teren;
2)warunki techniczne realizacji inwestycji;
3)warunki wynikające z prawnie chronionych potrzeb ochrony środowiska,
ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa;
4)wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;
5)zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 9s ust. 1;
6)określenie ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości w celu zapewnienia prawa
do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia inwestycji kolejowej, w
szczególności dokonania związanej z nią budowy lub przebudowy układu
drogowego, w tym zjazdu do nieruchomości, lub urządzeń wodnych, lub
założenia i przeprowadzania na nich ciągów drenażowych, przewodów i
urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej
oraz urządzeń łączności i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych
lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych
przewodów i urządzeń, a także prac związanych z konserwacją, utrzymaniem lub
usuwaniem awarii;
7)oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości lub
map z projektami podziału nieruchomości:
a)które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki
samorządu terytorialnego,
b)w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej ma
wywołać skutek, o którym mowa w art. 9s ust. 3b i 3e;
8)oznaczenie nieruchomości, według katastru nieruchomości lub map z projektami
podziału nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji
linii kolejowej ma wywołać skutek w postaci ograniczenia sposobu korzystania
z nieruchomości, o którym mowa w art. 9s ust. 9.
1a.Do ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 6, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 124 ust. 4–7 oraz art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami.
2.Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej
wnioskodawcy oraz wysyła zawiadomienie o jej wydaniu właścicielom lub
użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji
na adres wskazany w katastrze nieruchomości i Prezesowi UTK. Pozostałe strony
zawiadamia w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin
właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na stronach internetowych tych
gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej. Doręczenie
zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.
2a.W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym albo
w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie
wykazali prawa do spadku, zawiadomienia o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
linii kolejowej dokonuje się w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim
i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronach podmiotowych tych gmin oraz urzędu
wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej.
3.W zawiadomieniu o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej
zamieszcza się informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią
decyzji.
4.Przepisy ust. 2–3 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania
stron o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydanej przez organ
drugiej instancji, a także decyzji wydanych na podstawie art. 145, art. 155, art. 156
i art. 161–163 Kodeksu postępowania administracyjnego.
5.Organem odwoławczym od decyzji wojewody o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
6.Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej określa termin wydania
nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Termin ten nie może być
krótszy niż 30 dni od dnia, kiedy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała
się ostateczna.
7.Do zmiany decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stosuje się
odpowiednio przepis art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego,
z zastrzeżeniem że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie
decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.
8.Do decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, poprzedzonej decyzją
o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy
z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r. poz. 1094, z późn. zm.6)).
1.Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej
rozpatruje się w terminie 21 dni, a skargę do sądu administracyjnego – w terminie
60 dni, licząc od dnia wpłynięcia odwołania do właściwego organu lub skargi do sądu.
2.W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem
administracyjnym nie można uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności,
gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca odcinka linii kolejowej,
nieruchomości lub działki.
1.Decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zatwierdza się podział
nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część
decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.
2.Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej stanowią linie podziału nieruchomości.
3.Nieruchomości, o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7, stają się z mocy prawa
własnością:
1)Skarbu Państwa – w przypadku wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej złożonego przez PLK S.A. lub CPK,
2)jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku wniosku o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej złożonego przez tę jednostkę
– z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.
3a.Jeżeli na nieruchomości, o której mowa w ust. 3, lub prawie użytkowania
wieczystego tej nieruchomości zostały ustanowione ograniczone prawa rzeczowe,
z dniem w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,
prawa te wygasają.
3b.PLK S.A. lub CPK nabywają z mocy prawa z dniem, w którym decyzja
o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna, prawo użytkowania
wieczystego nieruchomości gruntowych nabytych z mocy prawa przez Skarb Państwa
lub stanowiących jego własność, z wyłączeniem nieruchomości, o których mowa
w ust. 3e, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń i lokali znajdujących się
na tych nieruchomościach.
3c.Nie pobiera się pierwszej opłaty i opłat rocznych z tytułu nabycia prawa
użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie niniejszego rozdziału, a nabycie
prawa własności budynków, innych urządzeń i lokali znajdujących się na nie-
ruchomościach, o których mowa w ust. 3b, następuje nieodpłatnie.
3d.Dochód z tytułu nabycia praw, o których mowa w ust. 3b, jest zwolniony od
podatku dochodowego.
3e.Nieruchomości, na których planowana jest budowa lub przebudowa dróg
publicznych, określone decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, z dniem,
w którym decyzja ta stała się ostateczna:
1)wojewoda oddaje w trwały zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych
i Autostrad – w odniesieniu do dróg krajowych;
2)stają się własnością właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy –
w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych.
4.Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach,
o których mowa w ust. 3 i 3a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce
nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 9y i 9z.
5.Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do dokonania
wpisów:
1)w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości praw, o których mowa
w ust. 3–3b i 3e;
2)w księdze wieczystej ograniczeń, o których mowa w ust. 9 oraz w art. 9q
ust. 1 pkt 6.
6.Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do nieruchomości będących przedmiotem
własności albo użytkowania wieczystego PKP S.A. lub PLK S.A.
7.Do dnia uzyskania pozwolenia na budowę, nieruchomości, o których mowa
w ust. 3, mogą być użytkowane nieodpłatnie przez dotychczasowych właścicieli lub
osoby, które posiadały inne tytuły prawne do nieruchomości, z zastrzeżeniem art. 9w.
8.Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się
ostateczna, PLK S.A., CPK lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego
uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, stanowiącymi teren objęty
inwestycją, o którym mowa w art. 9q ust. 1 pkt 1, na cele budowlane w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz.
682, z późn. zm.7)), zwanej dalej „Prawem budowlanym”, z uwzględnieniem art. 9w
ust. 4.
9.W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej, oznaczonych zgodnie z art. 9q ust. 1 pkt 8, w celu zapewnienia prawa do
wejścia na teren nieruchomości w związku z prowadzeniem inwestycji kolejowej
obejmującej budowę lub przebudowę tunelu, a także prace związane z jego
konserwacją, utrzymaniem lub usuwaniem awarii, wojewoda w decyzji o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej ograniczy, za odszkodowaniem, sposób korzystania z
nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na budowę lub przebudowę tunelu oraz
związanych z nim układu drogowego lub urządzeń wodnych, ciągów drenażowych,
przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii
elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych
podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do
korzystania z tych przewodów i urządzeń.
10.Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 9, przysługuje właścicielom lub
użytkownikom wieczystym nieruchomości, oznaczonych zgodnie z art. 9q ust. 1 pkt
8, od podmiotu, na rzecz którego wydawana jest decyzja o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej.
10a.Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 9, ustala wojewoda, w
drodze decyzji, w terminie nie dłuższym niż 180 dni od dnia, w którym decyzja o
ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.
11.Do ustalenia odszkodowań, o których mowa w ust. 9, stosuje się przepisy art.
9y ust. 3 i 4. Koszty ustalenia wysokości odszkodowania pokrywa podmiot, na rzecz
którego wydawana jest decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.
1.(uchylony)
2.Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3, została przejęta część
nieruchomości, a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na
dotychczasowe cele:
1)PLK S.A. lub CPK nabywają, w drodze umowy, na wniosek właściciela lub
użytkownika wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa
tę część nieruchomości;
2)jednostka samorządu terytorialnego nabywa, w drodze umowy, na wniosek
właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości tę część nieruchomości.
3.Z dniem zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nabyta na rzecz
Skarbu Państwa nieruchomość należy do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa.
Z tym dniem starosta na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami gospodaruje przedmiotową nieruchomością.
4.Notariusz sporządzający umowę, o której mowa w ust. 2, w terminie 7 dni od
dnia jej zawarcia, przesyła wypis aktu notarialnego tej umowy właściwemu staroście.
5.Cena nabycia nieruchomości, o której mowa w ust. 2, nie może być wyższa od
wartości rynkowej praw do tej nieruchomości, oszacowanej przez rzeczoznawcę
majątkowego, ustalonej dla dotychczasowego sposobu zagospodarowania.
6.Zapłaty ceny nabycia nieruchomości, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lub ust. 3,
dokonują na rzecz zbywcy PLK S.A., CPK albo jednostka samorządu terytorialnego
w ciągu 30 dni od dnia zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2.
Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
1.Wojewoda nadaje decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rygor
natychmiastowej wykonalności na wniosek PLK S.A., CPK lub właściwej jednostki
samorządu terytorialnego, uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym.
2.Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej
wykonalności, jeżeli jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania
nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu Prawa budowlanego.
3.Decyzja, o której mowa w ust. 1:
1)przyznaje PLK S.A., CPK albo jednostce samorządu terytorialnego prawo do
dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
2)zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali
i innych pomieszczeń;
3)uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez PLK S.A.,
CPK albo jednostkę samorządu terytorialnego;
4)uprawnia wojewodę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
3a.W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, projekt budowlany zawiera
projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na mapie z naniesionymi
projektami podziałów nieruchomości wynikającymi z decyzji, o której mowa w ust. 1.
4.W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości
zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został
wyodrębniony lokal mieszkalny, PLK S.A., CPK albo jednostka samorządu
terytorialnego są obowiązane, w terminie faktycznego objęcia nieruchomości
w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy
i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz.
725)
5.W przypadku gdy faktyczne objęcie nieruchomości w posiadanie następuje po
upływie terminu, o którym mowa w art. 9q ust. 6, PLK S.A., CPK albo jednostka
samorządu terytorialnego nie mają obowiązku wskazania lokalu zamiennego.
6.Osoba, której wskazano lokal zamienny jest obowiązana do jego opróżnienia
najpóźniej w dniu upływu terminu, o którym mowa w art. 9q ust. 6.
1.Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej
stała się ostateczna, następuje z mocy prawa wygaśnięcie trwałego zarządu
ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej na pas gruntu pod linię kolejową,
stanowiącej własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego.
1a.Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do
dokonania wpisów w księdze wieczystej o wygaśnięciu trwałego zarządu, o którym
mowa w ust. 1.
2.Jeżeli przeznaczona na pas linii kolejowej nieruchomość stanowiąca własność
Skarbu Państwa została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta lub użyczona, decyzja
o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wypowiedzenia przez PLK
S.A., CPK albo jednostkę samorządu terytorialnego umowy dzierżawy, najmu lub
użyczenia ze skutkiem natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania
umowy przysługuje odszkodowanie od PLK S.A., CPK albo jednostki samorządu
terytorialnego.
3.(uchylony)
4.Jeżeli przeznaczona na pas gruntu pod linię kolejową nieruchomość gruntowa
stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została
oddana w użytkowanie wieczyste, użytkowanie to wygasa za odszkodowaniem,
z dniem w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,
ustalonym według zasad określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami,
z zastrzeżeniem art. 9y oraz art. 9z.
5.Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego
w sposób inny niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
6.Przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się do nieruchomości będących w użytkowaniu
wieczystym PKP S.A. lub PLK S.A.
1.Za nieruchomości oraz ograniczone prawa rzeczowe do
nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3, 3a i 3e oraz w art. 9x ust. 4, od
podmiotu, na rzecz którego wydawana jest decyzja o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej, przysługuje odszkodowanie dotychczasowym właścicielom lub
użytkownikom wieczystym nieruchomości, a także osobom, którym przysługiwało
ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości w dniu, w którym decyzja o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.
2.Wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji, w terminie
30 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się
ostateczna.
2a.Jeżeli decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej został nadany rygor
natychmiastowej wykonalności, wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1
oraz w art. 9s ust. 9, ustala wojewoda w drodze decyzji, w terminie nie dłuższym niż
60 dni od dnia nadania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rygoru
natychmiastowej wykonalności.
3.Wysokość odszkodowania ustala się na podstawie operatu szacunkowego
sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu nieruchomości
w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej przez organ pierwszej
instancji oraz według jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość
odszkodowania. Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty według zasad
obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.
3a.W przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3a, wysokość odszkodowania
przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu
zmniejsza się o kwotę równą wartości wygaśniętych ograniczonych praw rzeczowych.
3b.Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa
w ust. 3e i 3f, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw
rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania
wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa
użytkowania wieczystego.
3c.Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 9s ust. 3, lub na prawie
użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość
odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia
głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami
zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę
świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.
3d.Odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych
w wysokości ustalonej na dzień, o którym mowa w ust. 3, wypłaca się osobom,
którym te prawa przysługiwały.
3e.Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości
objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej odpowiednio wyda tę
nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia
niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 28 dni od dnia:
1)doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o którym mowa w art. 9q ust. 2,
2)doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii
kolejowej rygoru natychmiastowej wykonalności albo
3)w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna
– wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości
lub wartości prawa użytkowania wieczystego.
3f.W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dotyczy
nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym
został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego
dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu
w tym budynku albo lokalu powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej
nieruchomości.
4.Odszkodowanie jest wypłacane w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja
o ustaleniu odszkodowania, o której mowa w ust. 2, stała się ostateczna.
5.Jeżeli przejęcie nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3, dotyczy
przejęcia terenu, na którym zlokalizowane są obiekty infrastruktury służące
wykonywaniu przez jednostki samorządu terytorialnego zadań własnych,
zrealizowane przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej
lub innych źródeł zagranicznych, odszkodowanie powiększa się o kwotę
podlegających zwrotowi środków pochodzących z dofinansowania wraz z odsetkami
należnymi zgodnie z przepisami regulującymi zasady zwrotu dofinansowania.
Odszkodowanie w części przenoszącej odszkodowanie należne na zasadach
wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu
terytorialnego, w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu
dofinansowania wraz z należnymi odsetkami.
6.Do finansowania wypłaty odszkodowań, o których mowa w ust. 1 i 2, art. 9s
ust. 9 oraz art. 9yd ust. 2, wypłaty ceny nabycia nieruchomości, o których mowa w art.
9t, oraz pozostałych kosztów związanych z jej nabyciem, kosztów wynikających z
realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 9w ust. 4, stosuje się przepisy art. 38 ust.
1 pkt 3 i ust. 2.
7.Jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub gospodarczy, Skarb Państwa
albo jednostka samorządu terytorialnego mogą zrzec się w całości lub w części prawa
do odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7 oraz art.
9s ust. 9, w formie pisemnej, pod rygorem nieważności. Oświadczenie to może zostać
złożone jedynie do czasu wydania ostatecznej decyzji o ustaleniu odszkodowania.
8.W przypadku zrzeczenia się prawa do odszkodowania za nieruchomości,
o których mowa w ust. 1:
1)przed wszczęciem postępowania ustalającego wysokość odszkodowania –
postępowania nie wszczyna się;
2)w trakcie postępowania ustalającego wysokość odszkodowania – postępowanie
umarza się.
1.W przypadku gdy realizacja inwestycji kolejowej wymaga przejścia
przez tereny wód płynących bądź dróg publicznych, PLK S.A., CPK lub właściwa
jednostka samorządu terytorialnego są uprawnione do ich nieodpłatnego zajęcia na
czas realizacji inwestycji.
2.Decyzję o zezwoleniu na nieodpłatne zajęcie pasa drogowego, o której mowa
w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024
r. poz.
320), wydaje zarządca drogi w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku
3.Jeżeli decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej został nadany rygor
natychmiastowej wykonalności decyzję o zezwoleniu na nieodpłatne zajęcie pasa
drogowego wydaje się niezwłocznie.
4.PLK S.A., CPK albo jednostka samorządu terytorialnego nie później niż w
terminie 30 dni przed planowanym zajęciem terenu wód płynących uzgadnia, w drodze
pisemnego porozumienia z odpowiednimi podmiotami, o których mowa w art. 212 ust.
1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, zakres, warunki i termin tego zajęcia.
5.W przypadku gdy decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej został nadany
rygor natychmiastowej wykonalności, porozumienie, o którym mowa w ust. 4,
zawiera się niezwłocznie.
6.Za szkody powstałe w wyniku działań, o których mowa w ust. 1, przysługuje
od PLK S.A., CPK albo jednostki samorządu terytorialnego odszkodowanie, ustalone
na zasadach wynikających z Kodeksu cywilnego.
1.Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe (Lasy
Państwowe) zarządzające nieruchomościami, o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7,
na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1356,
1688 i
1933)są obowiązane do dokonania nieodpłatnie wycinki drzew i krzewów oraz
ich uprzątnięcia w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między Lasami
Państwowymi a PLK S.A., CPK lub właściwą jednostką samorządu terytorialnego
2.Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje
się nieodpłatnie własnością Lasów Państwowych.
3.Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia
ponoszą PLK S.A., CPK lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego.
1.Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r.
o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
2.Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach
objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, z wyjątkiem drzew i krzewów
wpisanych do rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. poz. 1336, 1688 i
1890)w zakresie
obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych
PLK S.A. lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego dysponuje na cele budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego nieruchomością lub częścią nieruchomości, na której niezbędne jest wykonanie robót budowlanych niewymagających decyzji o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, w ramach inwestycji dotyczących linii kolejowych.
1.Do nieruchomości stanowiących rodzinne ogrody działkowe
objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nie stosuje się przepisów art.
18–24 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U.
z 2021 r. poz.
1073)
2.W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dotyczy
rodzinnych ogrodów działkowych ustanowionych zgodnie z ustawą z dnia 13 grudnia
2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, podmiot, w którego interesie nastąpi
likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego lub jego części, jest zobowiązany
wypłacić odszkodowanie:
1)działkowcom – za stanowiące ich własność nasadzenia, urządzenia i obiekty
znajdujące się na działkach oraz za prawo do działki w rodzinnym ogrodzie
działkowym;
2)stowarzyszeniu ogrodowemu – za stanowiące jego własność urządzenia, budynki
i budowle.
3.Do ustalenia odszkodowań, o których mowa w ust. 2, stosuje się art. 9y ust. 2,
3 i 4.
1.Na wniosek osoby uprawnionej wypłaca się zaliczkę w wysokości
70 % odszkodowania określonego w decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. W
przypadku odwołania osoby uprawnionej od decyzji ustalającej wysokość
odszkodowania wypłata zaliczki nie ma wpływu na prowadzone postępowanie
odwoławcze. Wypłata zaliczki następuje jednorazowo w terminie 30 dni od dnia
złożenia wniosku.
1a.Osoba uprawniona, której wypłacono zaliczkę, jej spadkobierca albo następca
prawny są obowiązani do zwrotu zaliczki po jej waloryzacji na dzień zwrotu, jeżeli
decyzja o lokalizacji linii kolejowej została zmieniona w części dotyczącej tej osoby,
uchylona w całości lub w części dotyczącej tej osoby lub stwierdzono jej nieważność.
2.Przepisu ust. 1 zdanie pierwsze nie stosuje się, jeżeli stroną odwołującą się od
decyzji ustalającej wysokość odszkodowania jest podmiot, na wniosek którego została
wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.
1.Centralnym organem administracji rządowej będącym krajową
władzą bezpieczeństwa i krajowym regulatorem transportu kolejowego w rozumieniu
przepisów Unii Europejskiej z zakresu bezpieczeństwa, interoperacyjności i regulacji
transportu kolejowego, właściwym w sprawach:
1)regulacji transportu kolejowego,
2)licencjonowania transportu kolejowego,
3)nadzoru technicznego nad eksploatacją i utrzymaniem infrastruktury kolejowej
oraz pojazdów kolejowych,
4)bezpieczeństwa ruchu kolejowego,
5)interoperacyjności i spójności technicznej transportu kolejowego,
6)licencji i świadectw maszynistów
– jest Prezes UTK.
1a.Prezes UTK jest organem właściwym w sprawach nadzoru nad
przestrzeganiem praw pasażerów w transporcie kolejowym.
2.Właściwość Prezesa UTK w sprawach z zakresu regulacji transportu
kolejowego, o której mowa w ust. 1, oraz nadzoru nad przestrzeganiem praw
pasażerów, o którym mowa w ust. 1a, nie dotyczy metra.
3.Prezes UTK jest organem nadzoru rynku w rozumieniu ustawy z dnia 13
kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2022 r. poz.
1854) w zakresie:
1)wyrobów przeznaczonych do stosowania w infrastrukturze kolejowej, na
bocznicach kolejowych, kolejach wąskotorowych oraz w metrze, związanych z
prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu, a także wykonywaniem przewozów
osób i towarów oraz eksploatacją pojazdów kolejowych;
2)urządzeń kolei linowych, modyfikacji urządzeń kolei linowych wymagających
nowego zezwolenia oraz do podsystemów i elementów bezpieczeństwa, wobec
których stosuje się przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/424 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie urządzeń kolei linowych i
uchylenia dyrektywy 2000/9/WE (Dz. Urz. UE L 81 z 31.03.2016, str. 1, z późn.
zm.8)).
3a.Do oceny zgodności wyrobów, o których mowa w ust. 3, akredytacji,
autoryzacji i notyfikacji w tym zakresie, a także kontroli spełniania przez te wyroby
wymagań, stwarzania przez nie zagrożenia lub w zakresie niezgodności formalnych, a
także postępowań w tych sprawach, stosuje się przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia
2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.
3b.Prezes UTK wykonuje zadania określone w ustawie z dnia 26 kwietnia
2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług
przez podmioty gospodarcze (Dz. U. poz.
731)
4.(uchylony)
5.(uchylony)
6.(uchylony)
1.Prezesa UTK powołuje Prezes Rady Ministrów spośród osób
wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.
2.Na stanowisko Prezesa UTK może zostać powołana osoba, która:
1)jest obywatelem polskim;
2)posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny albo tytuł inżyniera;
3)korzysta z pełni praw publicznych;
4)nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe popełnione umyślnie;
5)posiada kompetencje kierownicze;
6)posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na
stanowisku kierowniczym;
7)posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
Prezesa UTK lub innych organów właściwych w sektorach sieciowych.
3.Nabór na stanowisko Prezesa UTK przeprowadza zespół powołany przez
Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów,
liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia
najlepszych kandydatów. Członków zespołu powołuje się spośród osób niezależnych
finansowo i organizacyjnie od ministra właściwego do spraw transportu.
4.Informację o naborze na stanowisko Prezesa UTK ogłasza się przez
umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Urzędu
Transportu Kolejowego, w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Transportu
Kolejowego oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady
Ministrów. Ogłoszenie zawiera:
1)nazwę i adres Urzędu Transportu Kolejowego;
2)określenie stanowiska;
3)wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4)zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5)wskazanie wymaganych dokumentów;
6)termin i miejsce składania dokumentów;
7)informację o metodach i technikach naboru.
5.Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od
dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa
Rady Ministrów.
6.W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę
niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór,
oraz kompetencje kierownicze. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych może być
dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada
odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.
7.Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek
zachowania w tajemnicy informacji dotyczących kandydatów ubiegających się o
stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.
8.Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1)nazwę i adres Urzędu Transportu Kolejowego;
2)określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
3)imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów
uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych
w ogłoszeniu o naborze;
4)informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5)uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6)skład zespołu.
9.Na wniosek Prezesa UTK Prezes Rady Ministrów powołuje 2 wiceprezesów
Urzędu Transportu Kolejowego, zwanych dalej „wiceprezesami UTK”, spośród osób
wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.
10.Nabór na stanowisko wiceprezesa UTK przeprowadza zespół powołany przez
Prezesa UTK.
11.Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko wiceprezesa UTK
stosuje się odpowiednio przepisy ust. 4–8.
12.Wynik naboru na stanowisko Prezesa UTK i wiceprezesa UTK ogłasza się
niezwłocznie w sposób określony w ust. 4. Informacja o wyniku naboru zawiera:
1)nazwę i adres Urzędu Transportu Kolejowego;
2)określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3)imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w
rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu
kandydata.
1.Prezes UTK nie może zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem
stanowiska dydaktycznego w szkole wyższej, ani wykonywać innych zajęć
zarobkowych.
2.Prezes UTK nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani
prowadzić działalności publicznej niedającej pogodzić się z bezstronnością i
niezależnością sprawowanego stanowiska.
3.Prezes UTK i wiceprezesi UTK składają Prezesowi Rady Ministrów
corocznie, w terminie do dnia 31 grudnia, oświadczenie o braku powiązań z
podmiotami podlegającymi regulacji oraz braku konfliktu interesów. W oświadczeniu
wskazuje się wszelkie bezpośrednie albo pośrednie okoliczności, które można uznać
za zagrażające ich niezależności i wpływające na wykonywanie przez nich swoich
funkcji.
4.Osoba pełniąca funkcję Prezesa UTK lub wiceprezesa UTK podlega
wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie dotyczącej przedsiębiorcy, z
którym łączył ją bezpośredni albo pośredni związek w okresie roku przed wszczęciem
postępowania.
1.Kadencja Prezesa UTK trwa 5 lat od dnia powołania.
2.Procedurę naboru na stanowisko Prezesa UTK na kolejną kadencję
przeprowadza się nie później niż 60 dni przed zakończeniem obowiązującej kadencji.
3.Po upływie kadencji Prezes UTK pełni swoją funkcję do czasu powołania
następcy.
4.Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa UTK w przypadku:
1)ujawnienia, że nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 11 ust. 2;
2)orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji
związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwa;
3)choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
4)zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji;
5)złożenia rezygnacji.
5.Informację o odwołaniu Prezesa UTK wskazującą powody odwołania podaje
się do publicznej wiadomości przez ogłoszenie jej treści w Biuletynie Informacji
Publicznej Urzędu Transportu Kolejowego oraz w Biuletynie Informacji Publicznej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
6.W razie śmierci lub odwołania Prezesa UTK, do czasu powołania jego
następcy, funkcję Prezesa UTK pełni wiceprezes UTK wskazany przez Prezesa Rady
Ministrów.
7.Prezes Rady Ministrów odwołuje wiceprezesa UTK na wniosek Prezesa UTK.
8.W okresie roku od dnia zaprzestania pełnienia funkcji Prezesa UTK lub
wiceprezesa UTK odpowiedzialnego za regulację transportu kolejowego osoba ta nie
może sprawować żadnej funkcji, w tym świadczyć pracy lub usług na podstawie
jakiegokolwiek tytułu prawnego, w podmiotach podlegających regulacji na podstawie
przepisów ustawy.
1.Prezes UTK wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu
Transportu Kolejowego.
2.W skład Urzędu Transportu Kolejowego wchodzą oddziały terenowe.
3.Prezes Rady Ministrów nadaje, w drodze zarządzenia, statut określający
organizację Urzędu Transportu Kolejowego oraz siedziby oddziałów terenowych.
4.Szczegółową organizację oraz podział zadań w Urzędzie Transportu
Kolejowego określa Prezes UTK w regulaminie organizacyjnym.
1.Do zadań Prezesa UTK, w zakresie regulacji transportu kolejowego,
należy:
1)nadzór nad sprawiedliwym i niedyskryminującym traktowaniem przez
zarządców wszystkich aplikantów w zakresie dostępu do infrastruktury
kolejowej przez:
a)kontrolę poprawności opracowania oraz stosowania regulaminu, o którym
mowa w art. 32,
b)nadzór nad zawieraniem umów o przydzielenie zdolności przepustowej oraz
o wykorzystanie zdolności przepustowej,
c)rozpatrywanie spraw dotyczących pasażerskich przewozów okazjonalnych,
d)nadzór nad poprawnością ustalania i pobierania przez zarządcę opłat za
udostępnianie infrastruktury kolejowej;
2)nadzór nad sprawiedliwym i niedyskryminującym traktowaniem przez
operatorów obiektu infrastruktury usługowej wszystkich przewoźników
kolejowych w zakresie dostępu do obiektu infrastruktury usługowej przez:
a)kontrolę poprawności opracowania oraz stosowania regulaminu, o którym
mowa w art. 36f,
b)nadzór nad zawieraniem umów z operatorami obiektu infrastruktury
usługowej,
c)nadzór nad poprawnością ustalania i pobierania przez operatora obiektu
infrastruktury usługowej opłat za korzystanie z obiektu infrastruktury
usługowej;
3)opiniowanie projektów planów transportowych w zakresie przewozów
pasażerskich w transporcie kolejowym;
4)opiniowanie projektów umów o świadczenie usług publicznych;
5)wydawanie decyzji dotyczących otwartego dostępu;
6)nadzór nad przestrzeganiem przez zarządców, przewoźników kolejowych i
operatorów obiektów infrastruktury usługowej przepisów ustawy dotyczących
rachunkowości i niezależności zarządcy;
7)pełnienie funkcji niezależnego organu wyznaczonego, o którym mowa w art. 5
ust. 7 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług
publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz
uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.
Urz. UE L 315 z 03.12.2007, str. 1, z późn. zm.9)).
1a.Do zadań Prezesa UTK, w zakresie nadzoru nad podmiotami, których
działalność ma wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego i bezpieczeństwo
eksploatacji kolei, należy:
1)wydawanie, przedłużanie, aktualizacja, ograniczanie i cofanie jednolitych
certyfikatów bezpieczeństwa i autoryzacji bezpieczeństwa oraz prowadzenie i
aktualizacja rejestrów tych dokumentów;
1a)wydawanie, przedłużanie, zmiana i cofanie świadectw bezpieczeństwa oraz
prowadzenie i aktualizacja rejestrów tych dokumentów;
1b)przeprowadzanie egzaminu dla:
a)kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie licencji
maszynisty, zwanego dalej „egzaminem na licencję maszynisty”,
b)kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa
maszynisty, zwanego dalej „egzaminem na świadectwo maszynisty”;
2)wydawanie, przedłużanie ważności, zawieszanie, przywracanie i cofanie licencji
maszynisty, aktualizacja danych zawartych w licencji maszynisty, wydawanie
wtórników licencji maszynisty oraz prowadzenie i aktualizacja rejestru tych
dokumentów;
3)pełnienie funkcji organu certyfikującego, o którym mowa w art. 2 lit. b
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/779 z dnia 16 maja 2019 r.
ustanawiającego szczegółowe przepisy dotyczące systemu certyfikacji
podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdów zgodnie z dyrektywą
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz uchylającego
rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 (Dz. Urz. UE L 139I z 27.05.2019,
str. 360, z późn. zm.10)), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 2019/779”;
3a)przyznawanie, odmowa przyznania, cofanie, zawieszanie i zmiana zakresu
uprawnień dla jednostki organizacyjnej do wykonywania badań technicznych
koniecznych do uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu,
stwierdzenia zgodności z typem oraz wydawania certyfikatów zgodności typu
i certyfikatów zgodności z typem, a także kontrola spełniania przez jednostki
organizacyjne uprawnione do wykonywania tych czynności wymagań
określonych w art. 22g ust. 2;
3b)wyznaczanie i odmowa wyznaczenia podmiotu wnioskującego o wykonywanie
zadań jednostki wyznaczonej oraz cofanie, zawieszanie i zmiana zakresu
wyznaczenia jednostek wyznaczonych;
4)kontrola spełniania warunków lub wymagań zawartych w autoryzacjach
bezpieczeństwa, jednolitych certyfikatach bezpieczeństwa, świadectwach
bezpieczeństwa oraz nadzorowanie zgodności działania zarządców lub
przewoźników kolejowych z przepisami Unii Europejskiej i prawa krajowego w
zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego;
5)nadzór nad ośrodkami szkolenia maszynistów oraz kandydatów na maszynistów,
zwanymi dalej „ośrodkami szkolenia”, oraz podmiotami uprawnionymi do
przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych oraz orzekania w celu
sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,
niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty,
a także zachowania ich ważności;
5a)prowadzenie i aktualizacja:
a)rejestru ośrodków szkolenia,
b)listy podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich
i psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań
zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania
licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania ich
ważności,
c)krajowego rejestru maszynistów i prowadzących pojazdy kolejowe;
6)kontrola spełniania przez zarządców, przewoźników kolejowych oraz
użytkowników bocznic kolejowych obowiązków w zakresie bezpieczeństwa
transportu kolejowego, a w szczególności:
a)warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 7,
b)warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych, określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 20, w tym ważności
dokumentów, o których mowa w art. 24, i dokumentów, które powinny
znajdować się w pojeździe kolejowym będącym w ruchu, określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 1,
c)warunków, jakie są obowiązani spełniać maszyniści, a także osoby
zatrudnione na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem
i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych
rodzajów pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 22b ust. 1 i art. 22d
ust. 1;
7)nadzór nad zachowaniem bezpieczeństwa w transporcie kolejowym oraz
prawidłowym utrzymaniem i eksploatacją linii kolejowych, bocznic kolejowych
oraz innych dróg kolejowych;
7a)nadzór nad postępowaniami prowadzonymi przez komisję kolejową, o której
mowa w art. 28m ust. 1;
7b)monitorowanie kompetencji personelu kolejowego w celu zapewnienia
bezpieczeństwa w transporcie kolejowym;
8)analiza raportów w sprawie bezpieczeństwa, o których mowa w art. 17ab ust. 1;
9)monitorowanie, promowanie, wprowadzanie w życie oraz rozwijanie regulacji
bezpieczeństwa, łącznie z systemem krajowych zasad bezpieczeństwa;
10)konsultowanie kierunków rozwoju ze wszystkimi podmiotami
i zainteresowanymi stronami, w tym z zarządcami, przewoźnikami kolejowymi,
producentami, dostawcami usług utrzymania oraz przedstawicielami personelu
i użytkowników.
1b.Do zadań Prezesa UTK w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem praw
pasażerów w transporcie kolejowym należy nadzór nad przestrzeganiem:
1)przepisów rozporządzenia 2021/782/UE;
2)zakazu stosowania bezprawnych praktyk naruszających zbiorowe interesy
pasażerów w transporcie kolejowym.
2.Do zadań Prezesa UTK w zakresie spójności systemu kolejowego, w tym
nadzoru nad rozwiązaniami technicznymi, które mają wpływ na bezpieczeństwo ruchu
kolejowego i bezpieczeństwo systemu kolei Unii, należy:
1)wydawanie, odmowa wydania i cofanie zezwoleń na dopuszczenie do
eksploatacji podsystemów strukturalnych „infrastruktura”, „energia” i
„sterowanie – urządzenia przytorowe” znajdujących się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
2)wydawanie, odnawianie, zmiana i unieważnianie zezwoleń na wprowadzenie
pojazdu kolejowego do obrotu lub zezwoleń dla typu pojazdu, w przypadku gdy
obszar użytkowania jest ograniczony wyłącznie do terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
2a)wydawanie tymczasowych zezwoleń na użytkowanie pojazdu kolejowego do
celów testów na sieci kolejowej, na której pojazd kolejowy ma być użytkowany;
2b)kontrola na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodności składników
interoperacyjności z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei;
3)wydawanie, odmowa wydania i cofanie świadectw dopuszczenia do eksploatacji
typu oraz prowadzenie i aktualizacja rejestru tych świadectw;
3a)autoryzacja jednostek oceniających zgodność ubiegających się o notyfikację;
4)prowadzenie spraw związanych z rozpatrywaniem wniosków o nadanie, zmianę
lub wycofanie identyfikatora literowego dysponenta (VKM11)) oraz
przekazywanie informacji w tym zakresie Agencji;
5)kontrola przewozu koleją towarów niebezpiecznych;
6)(uchylony)
7)nadawanie i zmiana europejskich numerów pojazdom kolejowym (EVN),
wyrejestrowywanie pojazdów kolejowych oraz dokonywanie zmian pozostałych
danych rejestrowych w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych (EVR);
7a)prowadzenie i aktualizacja krajowego rejestru infrastruktury (RINF);
8)prowadzenie spraw związanych z rozpatrywaniem wniosków o odstępstwa,
przekazywanie Komisji Europejskiej dokumentów niezbędnych do otrzymania
odstępstw, o których mowa w art. 25f;
9)wydawanie decyzji stwierdzających, czy niezbędne jest uzyskanie nowego
zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji dla podsystemu strukturalnego po
modernizacji.
3.Obowiązek uzyskania świadectw, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie dotyczy
urządzeń technicznych podlegających przepisom o dozorze technicznym.
3a.W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, Prezes UTK:
1)zbiera i analizuje informacje dotyczące rynku przewozów kolejowych, w tym:
a)monitoruje stan konkurencji na rynku przewozów kolejowych, w tym w
zakresie przewozów pasażerskich kolejami dużych prędkości, korzystając z
konsultacji z organami regulacyjnymi pozostałych państw członkowskich
Unii Europejskiej, a w stosownych przypadkach z Komisją Europejską, oraz
zwracając się do nich o wszystkie niezbędne informacje,
b)co najmniej raz na 2 lata przeprowadza konsultacje z zainteresowanymi
organizacjami reprezentującymi pasażerów i korzystających z usług
kolejowych przewozów towarowych, aby uzyskać ich opinie o rynku
kolejowym;
2)współdziała z właściwymi organami w zakresie:
a)przeciwdziałania stosowaniu praktyk monopolistycznych przez zarządców
i aplikantów,
b)koordynowania funkcjonowania rynku transportu kolejowego,
c)przestrzegania praw pasażerów;
3)może żądać od zarządców, powołanych przez zarządców wspólnych organów
odpowiedzialnych za udostępnianie infrastruktury kolejowej, operatorów
obiektów infrastruktury usługowej, przewoźników kolejowych i aplikantów
udzielenia niezbędnych informacji dla celów regulacji i monitorowania rynku
transportu kolejowego, w szczególności w zakresie zapewnienia
niedyskryminującego traktowania aplikantów;
4)może żądać od zarządców informowania o braku zdolności przepustowej w
wyniku nieplanowanych prac w zakresie utrzymania infrastruktury kolejowej;
5)nadzoruje przebieg negocjacji między aplikantami a zarządcami dotyczących
poziomu opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej, mając na względzie
zapewnienie niedyskryminującego traktowania aplikantów, jeżeli takie
negocjacje są prowadzone;
6)sprawuje nadzór nad zawarciem i monitoruje wykonanie umowy, o której mowa
w art. 9mm ust. 1.
3b.Informacji, o których mowa w ust. 3a pkt 3 i 4, udziela się w terminie
wskazanym przez Prezesa UTK, nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia żądania.
Na uzasadniony wniosek podmiotu, do którego zostało skierowane żądanie, Prezes
UTK może przedłużyć termin udzielenia informacji o 14 dni.
3c.Prezes UTK rozpatruje skargi:
1)aplikantów dotyczące:
a)regulaminu sieci, o którym mowa w art. 32,
b)dostępu do infrastruktury kolejowej, w tym przydzielania zdolności
przepustowej,
c)systemu pobierania opłat za udostępnianie infrastruktury kolejowej,
d)prowadzenia ruchu kolejowego,
e)planowanych i nieplanowanych prac w zakresie odnowienia lub utrzymania
infrastruktury kolejowej,
f)naruszenia przepisów rozdziału 2aa;
2)przewoźników kolejowych dotyczące dostępu do obiektów infrastruktury
usługowej i sposobu kalkulacji oraz systemu pobierania opłat za usługi
świadczone w tych obiektach;
3)w sprawach, o których mowa w art. 22b ust. 4;
4)pasażerów w sprawie naruszenia praw pasażerów w transporcie kolejowym.
3d.W przypadku skargi lub wszczętego z własnej inicjatywy postępowania w
sprawie dotyczącej udostępniania infrastruktury kolejowej lub pobierania opłat
związanych z międzynarodową trasą pociągu, Prezes UTK konsultuje się z organami
regulacyjnymi wszystkich pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej,
przez które przebiega dana międzynarodowa trasa pociągu, a w stosownych
przypadkach z Komisją Europejską, oraz występuje do nich o wszystkie konieczne
informacje w celu ustalenia, czy wystąpiło naruszenie przepisów w tym zakresie.
3e.Prezes UTK, w stosownych przypadkach, w celu rozpatrzenia skargi,
występuje o udzielenie informacji niezbędnych do jej rozpatrzenia lub rozpoczyna
konsultacje ze wszystkimi właściwymi stronami.
4.Prezes UTK jest uprawniony do kontroli przestrzegania przepisów i realizacji
decyzji oraz postanowień z zakresu kolejnictwa.
4a.Prezes UTK jest uprawniony do przeprowadzania audytów lub inicjowania
audytów zewnętrznych u zarządców, operatorów obiektów infrastruktury usługowej
oraz przewoźników kolejowych, w celu sprawdzenia przestrzegania przepisów
dotyczących rozdziału rachunkowości i przejrzystości stosunków finansowych między
tymi podmiotami.
4b.W zakresie audytu, o którym mowa w ust. 4a, Prezes UTK jest upoważniony
do zwracania się do zarządców, operatorów obiektów infrastruktury usługowej oraz
przewoźników kolejowych lub innych podmiotów wykonujących lub integrujących
różne rodzaje transportu kolejowego lub zarządzanie infrastrukturą kolejową, o
dostarczenie wszystkich lub części informacji, w szczególności dotyczących:
1)zapewnienia oddzielnych rachunków zysków i strat oraz bilansów dla
działalności w zakresie przewozów towarowych, przewozów pasażerskich oraz
zarządzania infrastrukturą kolejową;
2)źródeł i wykorzystania środków publicznych oraz środków z tytułu rekompensat;
3)kategorii kosztów i zysków, w celu ustalenia, czy miało miejsce subsydiowanie
skrośne różnych działań;
4)ustalania i pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury kolejowej albo za
dostęp do obiektu infrastruktury usługowej i usług w nim świadczonych;
5)wyników finansowych;
6)metodyki stosowanej w celu alokacji kosztów do różnych działań;
7)płatności wykonywanych przez podmiot, którego dotyczy audyt, w ramach grupy
kapitałowej, do której dany podmiot należy.
4c.Uprawnienia, o których mowa w ust. 4a i 4b, przysługują Prezesowi UTK
także w stosunku do każdego z podmiotów wchodzących w skład przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo.
4d.Jeżeli na podstawie przekazanych informacji, o których mowa w ust. 4b,
Prezes UTK uzna, że zostały naruszone przepisy dotyczące pomocy publicznej,
zawiadamia o tym Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
5.(uchylony)
6.(uchylony)
6a.(uchylony)
7.(uchylony)
7a.(uchylony)
7b.(uchylony)
7c.Jeżeli Prezes UTK uzna, że obowiązujące specyfikacje europejskie nie
spełniają zasadniczych wymagań systemu kolei, informuje o tym Komisję Europejską.
7d.Prezes UTK w ramach nadzoru nad podmiotami uprawnionymi do
przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych oraz orzekania w celu
sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,
niezbędnych do uzyskania licencji oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania
ich ważności ma prawo:
1)wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego badania lekarskie
i psychologiczne;
2)kontroli dokumentacji medycznej i psychologicznej związanej z wykonanymi
badaniami i orzekaniem;
3)żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.
7e.Czynności, o których mowa w ust. 7d, przeprowadza podmiot upoważniony
przez Prezesa UTK, spełniający wymagania, o których mowa w art. 22a ust. 6 i nie
wpisany na listę, o której mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3.
7f.Z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 7d, sporządza się
wystąpienie pokontrolne, które zawiera opis stanu faktycznego, opis ewentualnych
nieprawidłowości i wnioski pokontrolne z określeniem terminu usunięcia
stwierdzonych nieprawidłowości.
7g.Prezes UTK, w związku z zadaniami określonymi w ust. 1a i 2, może żądać
pomocy technicznej od zarządców, przewoźników kolejowych, jednostek
notyfikowanych, jednostek organizacyjnych wykonujących zadania, o których mowa
w art. 22g ust. 1, oraz jednostek wyznaczonych.
8.Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb wykonywania kontroli
przez Prezesa UTK w ramach wykonywanego nadzoru, mając na uwadze skuteczność
kontroli oraz właściwe wykorzystanie jej wyników.
1.Do postępowania przed Prezesem UTK stosuje się, z zastrzeżeniem
art. 13ab i art. 13b ust. 2 i 3, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
2.W przypadku gdy wniosek do Prezesa UTK jest składany w postaci
elektronicznej, a do wniosku należy dołączyć dokument, który wnioskodawca posiada
jedynie w postaci papierowej, do wniosku można dołączyć elektroniczną kopię tego
dokumentu.
3.W przypadku, o którym mowa w ust. 2:
1)wnioskodawca jest obowiązany do zachowania oryginału dokumentu w postaci
papierowej, na podstawie którego sporządzono elektroniczną kopię dokumentu,
o którym mowa w ust. 2;
2)Prezes UTK może wezwać wnioskodawcę do okazania oryginału w postaci
papierowej w przypadku wystąpienia wątpliwości związanych z otrzymaną
elektroniczną kopią dokumentu.
1.Prezes UTK, na wniosek lub z urzędu, może, w drodze
postanowienia, w niezbędnym zakresie ograniczyć prawo wglądu do materiału
dowodowego załączonego do akt sprawy, jeżeli udostępnienie tego materiału
groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic
podlegających ochronie na podstawie przepisów odrębnych.
2.Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również informacji
uzyskanych od organów regulacyjnych pozostałych państw członkowskich Unii
Europejskiej oraz od Komisji Europejskiej w ramach konsultacji, o których mowa
w art. 13 ust. 3a pkt 1 lit. a, lub współpracy, o której mowa w art. 15a.
3.Na postanowienie wydane na podstawie ust. 1 przysługuje zażalenie.
4.Wniosek o ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego składa się
wraz z uzasadnieniem oraz wersją dokumentu niezawierającą informacji objętych
ograniczeniem, o którym mowa w ust. 1, ze stosowną adnotacją.
5.Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w ust. 4, Prezes UTK wzywa
wnioskodawcę do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie. W przypadku
nieuzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie wniosek pozostawia się bez
rozpoznania.
6.Stronom oraz podmiotom zainteresowanym udostępnia się materiał
dowodowy niezawierający informacji objętych ograniczeniem, o którym mowa w ust.
1, ze stosowną adnotacją.
1.Sprawy dotyczące:
1)jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa,
2)zezwoleń na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu lub zezwoleń dla typu
pojazdu,
3)zatwierdzania przewidywanych rozwiązań technicznych w zakresie urządzeń
przytorowych ERTMS
– są prowadzone za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi.
2.Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, wraz z wymaganą
dokumentacją, składa wnioskodawca albo jego wyznaczony pełnomocnik.
W przypadku pełnomocnika do wniosku dołącza się kopię pełnomocnictwa
upoważniającego do dokonywania, za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi,
wszystkich czynności związanych ze sprawą.
3.Wnioski nie wymagają kwalifikowanego podpisu elektronicznego.
4.Wymagana dokumentacja jest składana w postaci elektronicznej.
5.W sprawach, o których mowa w ust. 1, wymiana korespondencji, w tym
wzywanie do uzupełnienia braków lub złożenia wyjaśnień, zawiadamianie
i doręczanie, następuje za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi.
6.Wnioskodawca albo jego wyznaczony pełnomocnik mają prawo do
zapoznania się z dokumentacją sprawy, za pośrednictwem punktu kompleksowej
obsługi, na każdym jej etapie. Prawo to przysługuje także po zakończeniu sprawy
w okresie archiwizacji jej dokumentacji.
7.W przypadku spraw, o których mowa w ust. 1, termin na dokonanie
określonych czynności uznaje się za zachowany, jeżeli korespondencja została
przekazana za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi przed upływem
wyznaczonego terminu.
8.Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1, doręcza się za pośrednictwem
punktu kompleksowej obsługi.
9.Wnioskodawca w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji, o której
mowa w ust. 8, może wystąpić, za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi,
z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie
sprawy stosuje się przepisy ust. 2–8.
10.Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpatruje się w terminie
2 miesięcy od dnia jego złożenia za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi.
11.Do opinii wydawanych przez Prezesa UTK w sprawach, o których mowa
w ust. 1, kierowanych do Agencji, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania
administracyjnego.
Prezes UTK jest administratorem danych osobowych w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.12)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, przetwarzanych za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi, uzyskanych w trakcie realizacji spraw, o których mowa w art. 13ab ust. 1, a także w ramach współpracy z Agencją w tym zakresie.
1.W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów, decyzji lub
postanowień z zakresu kolejnictwa Prezes UTK wydaje decyzję określającą zakres
naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości.
2.Od decyzji wydanych przez Prezesa UTK rozstrzygających co do istoty w
sprawach, o których mowa w art. 29e ust. 3, art. 30d ust. 3, art. 33 ust. 15 oraz art. 66
ust. 1, 2, 2aa i 3, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
3.Do postanowień wydanych przez Prezesa UTK w sprawach, o których mowa
w art. 29e ust. 3, art. 30d ust. 3, art. 33 ust. 15 oraz art. 66 ust. 1–2aa i 3, na które służy
zażalenie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w
terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
4.Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji lub zażalenia na postanowienie
Prezesa UTK, o których mowa w ust. 2 i 3, toczy się według przepisów ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z
późn. zm.13)) o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji transportu kolejowego.
1.W zakresie regulacji transportu kolejowego Prezes UTK wydaje, na
wniosek lub z urzędu, decyzje, którym może w całości lub w części nadać rygor
natychmiastowej wykonalności, jeżeli wymaga tego interes społeczny lub wyjątkowo
ważny interes strony. Odwołanie wstrzymuje wykonanie decyzji jedynie w przypadku,
gdy niezwłoczne jej wykonanie może przynieść nieodwracalne lub wyraźnie
nadmierne szkody wnoszącemu odwołanie.
2.Wersje jawne decyzji dotyczących regulacji transportu kolejowego publikuje
się w Dzienniku Urzędowym Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego. Wersje jawne
nie zawierają informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa lub stanowiących inną
tajemnicę prawnie chronioną.
1.Prezes UTK nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie nieprawidłowości
w określonym terminie w razie stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących
obowiązków zarządców, przewoźników kolejowych oraz użytkowników bocznic
kolejowych w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego, w szczególności:
1)zasad prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, o których mowa w art. 17
ust. 7;
2)warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych, o których mowa
w art. 20, w tym ważności dokumentów, o których mowa w art. 24,
i dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym
w ruchu, o których mowa w art. 25;
3)warunków, jakie są obowiązani spełniać maszyniści, a także osoby zatrudnione
na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem
ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów
kolejowych, o których mowa w art. 22–22d.
4)(uchylony)
2.Prezes UTK, w drodze decyzji:
1)niezwłocznie po stwierdzeniu, że dalsza eksploatacja infrastruktury kolejowej
wiąże się z istotnym ryzykiem dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub
bezpieczeństwa przewozu osób lub rzeczy, wstrzymuje ruch kolejowy lub
wprowadza jego ograniczenia na drodze kolejowej, której dotyczy ryzyko;
2)wyłącza z eksploatacji pojazd kolejowy lub ogranicza jego eksploatację, w
przypadku gdy:
a)nie został on dopuszczony do eksploatacji zgodnie z przepisami ustawy lub
b)jego dalsza eksploatacja wiąże się z istotnym ryzykiem dla bezpieczeństwa
ruchu kolejowego lub bezpieczeństwa przewozu osób lub rzeczy.
2a.Jeżeli Prezes UTK, w wyniku przeprowadzonych działań nadzorczych
prowadzonych zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego Komisji
(UE) 2018/761 z dnia 16 lutego 2018 r. ustanawiającego wspólne metody oceny
bezpieczeństwa w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez krajowe organy ds.
bezpieczeństwa po wydaniu jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji
w zakresie bezpieczeństwa na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/798 i uchylającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 1077/2012 (Dz. Urz.
UE L 129 z 25.05.2018, str. 16, z późn. zm.14)), stwierdzi poważne zagrożenie dla
bezpieczeństwa ruchu kolejowego, wprowadza, w drodze decyzji, tymczasowe środki
bezpieczeństwa obejmujące zawieszenie lub ograniczenie działalności przewoźnika
kolejowego posiadającego jednolity certyfikat bezpieczeństwa.
2b.Prezes UTK informuje Agencję o wprowadzeniu tymczasowych środków
bezpieczeństwa wobec przewoźnika kolejowego posiadającego jednolity certyfikat
bezpieczeństwa wydany przez Agencję, w terminie 7 dni od dnia ich wprowadzenia.
Do informacji Prezes UTK dołącza materiały dowodowe uzasadniające swoją decyzję.
2c.W przypadku gdy Agencja zwróci się do Prezesa UTK o wycofanie lub
modyfikację wprowadzonego tymczasowego środka bezpieczeństwa, Agencja
i Prezes UTK współpracują w celu wypracowania rozwiązania możliwego do
zaakceptowania przez obie strony.
2d.W uzasadnionych przypadkach do współpracy, o której mowa w ust. 2c,
włącza się przewoźnika kolejowego.
2e.Jeżeli Agencja i Prezes UTK nie dojdą do porozumienia w przypadku,
o którym mowa w ust. 2c, decyzja Prezesa UTK o wprowadzeniu tymczasowych
środków bezpieczeństwa pozostaje w mocy.
3.Decyzjom, o których mowa w ust. 2 i 2a, Prezes UTK nadaje rygor
natychmiastowej wykonalności.
4.(uchylony)
5.(uchylony)
6.(uchylony)
7.(uchylony)
1.(uchylony)
2.(uchylony)
3.(uchylony)
4.(uchylony)
5.Do skargi, o której mowa w art. 13 ust. 3c pkt 4, pasażer powinien dołączyć
następujące dokumenty:
1)kopię skargi lub reklamacji skierowanej do przewoźnika kolejowego, operatora
stacji pasażerskiej, zarządzającego peronem, sprzedawcy biletów, organizatora
turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług
turystycznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o
imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2023
r. poz. 2211);
2)odpowiedź podmiotu, o którym mowa w pkt 1, na skargę lub reklamację, jeżeli
została udzielona;
3)bilet na daną trasę, a w przypadku biletu elektronicznego – dane umożliwiające
identyfikację warunków zawartej umowy przewozu, w szczególności numer
biletu, datę i godziny przewozu oraz rodzaj pociągu, lub potwierdzenie
rezerwacji;
4)inne istotne dokumenty potwierdzające naruszenie prawa pasażerów w ruchu
kolejowym.
5a.Do skargi pasażer może dołączyć wniosek o wszczęcie postępowania przed
Rzecznikiem, o którym mowa w art. 16a, w zakresie i trybie określonych w rozdziale
3a. W takim przypadku Prezes UTK przekazuje Rzecznikowi, o którym mowa w art.
16a, dokumentację sprawy w zakresie niezbędnym do rozpoznania wniosku.
6.(uchylony)
1.W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów z zakresu
kolejnictwa przez przewoźnika kolejowego, zarządcę, użytkownika bocznicy
kolejowej, przedsiębiorcę zarządzającego infrastrukturą i wykonującego przewozy
w metrze, producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela, jednostkę
notyfikowaną, podmiot odpowiedzialny za utrzymanie, wykonawcę modernizacji,
importera, inwestora lub dysponenta, Prezes UTK może wystosować do tego
podmiotu pisemne ostrzeżenie.
2.Ostrzeżenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)opis oraz charakter naruszenia;
2)wskazanie przepisu, który został naruszony;
3)termin na udzielenie odpowiedzi o działaniach podjętych lub planowanych do
podjęcia w celu usunięcia stwierdzonego naruszenia, wraz z ich
harmonogramem.
3.Podmiot, o którym mowa w ust. 1, do którego Prezes UTK wystosował
ostrzeżenie, jest obowiązany udzielić odpowiedzi o działaniach podjętych lub
planowanych do podjęcia w celu usunięcia stwierdzonego naruszenia, wraz z ich
harmonogramem, we wskazanym w ostrzeżeniu terminie.
1.Zakazane jest stosowanie bezprawnych praktyk naruszających
zbiorowe interesy pasażerów w transporcie kolejowym, w szczególności
naruszających przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe
(Dz. U. z 2020 r. poz. 8 oraz z 2023 r. poz.
1720)w zakresie wymogu podawania do
publicznej wiadomości rozkładu jazdy dla przewozu osób, taryf
i cenników, wykonywania umowy przewozu z uwzględnieniem obowiązku
zapewnienia podróżnym odpowiednich warunków bezpieczeństwa i higieny oraz
użycia środków transportowych odpowiednich do danego przewozu
2.(uchylony)
3.Przepis ust. 1 nie narusza przepisów rozporządzenia 2021/782/UE.
1.Prezes UTK i pisemnie upoważnione przez niego osoby:
1)mają prawo wstępu na obszar kolejowy i na bocznice kolejowe oraz do
pomieszczeń związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego
oraz do pojazdów kolejowych wraz z prawem przejazdu w pociągach i pojazdach
kolejowych;
2)mogą żądać pisemnych i ustnych wyjaśnień, okazywania dokumentów,
udzielania informacji oraz udostępniania wszelkich danych związanych
z przedmiotem kontroli;
3)mają prawo, w ramach kontroli wyrobów udostępnionych na rynku lub
wprowadzonych do obrotu przeprowadzać kontrolę zgodnie z przepisami:
a)rozdziału 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności
i nadzoru rynku – w przypadku kontroli, o których mowa w art. 10 ust. 3a.
b)(uchylona)
1a.Czynności, które wiążą się z wykorzystaniem uprawnień, o których mowa w
ust. 1 pkt 1 i 2, odbywają się w trybie kontroli, o którym mowa w przepisach wydanych
na podstawie art. 13 ust. 8.
1b.Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przysługują także
pracownikom Agencji w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa
w art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia
11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia
rozporządzenia (WE) nr 881/2004.
2.Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy
rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r.
poz.
236)
3.Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia
2016/679 przez osobę, której dane dotyczą, nie wpływa na przebieg kontroli
prowadzonych przez Prezesa UTK ani na uprawnienie tego organu do nałożenia kary.
1.W zakresie regulacji transportu kolejowego Prezes UTK
współpracuje z organami regulacyjnymi z innych państw członkowskich Unii
Europejskiej, w tym w ramach sieci powołanej na podstawie art. 57 ust. 1 dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie
utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz. Urz. UE L 343 z
14.12.2012, str. 32), w szczególności w zakresie:
1)wymiany informacji o swojej działalności i praktyce podejmowania decyzji, w
szczególności w kwestii stosowania przepisów prawa Unii Europejskiej z
zakresu kolejnictwa;
2)zadań dotyczących monitorowania rynku transportu kolejowego oraz
rozpatrywania skarg i prowadzenia postępowań;
3)koordynacji procedur podejmowanych decyzji;
4)spraw związanych z międzynarodowymi przewozami kolejowymi;
5)opracowania wspólnych zasad i praktyk dotyczących rozstrzyganych spraw;
6)przeglądu decyzji i praktyk organizacji zrzeszających zarządców;
7)przekazywania informacji uzyskanych dla celów regulacji, kontroli i
monitorowania rynku transportu kolejowego.
2.Prezes UTK przekazuje organom regulacyjnym z innych państw
członkowskich Unii Europejskiej informacje, o które wnioskują, z zastrzeżeniem
możliwości wykorzystania ich wyłącznie w celu rozpatrzenia skargi lub prowadzenia
postępowania, o którym mowa w art. 13 ust. 3d.
3.Prezes UTK, w przypadku otrzymania skargi lub wszczęcia sprawy z urzędu,
w przypadku gdy sprawa dotyczy również organu regulacyjnego z innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, przekazuje mu odpowiednie informacje w celu
podjęcia przez ten organ działań dotyczących zainteresowanych stron.
4.Prezes UTK może wystąpić do Komisji Europejskiej o uczestniczenie w
działaniach dotyczących tras pociągów międzynarodowych w celu ułatwienia
współpracy właściwych organów regulacyjnych.
5.W przypadku prowadzenia przez Prezesa UTK postępowań dotyczących
międzynarodowych przewozów kolejowych, w których konieczne jest wydanie
decyzji również przez organ regulacyjny z innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, Prezes UTK współpracuje z tym organem, w szczególności występuje
do niego o przekazanie informacji niezbędnych do wydania decyzji rozstrzygającej
daną sprawę.
1.W zakresie bezpieczeństwa, interoperacyjności i nadzoru Prezes
UTK współpracuje z krajowymi organami do spraw bezpieczeństwa z innych państw
członkowskich Unii Europejskiej, w szczególności w zakresie:
1)koordynowania działań nadzorczych dotyczących przewoźnika kolejowego
posiadającego obszar działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w celu
wyeliminowania nakładania się działań nadzorczych przy jednoczesnym
zapewnieniu wystarczającego zakresu nadzoru;
2)wymiany informacji dotyczących przewoźników kolejowych, o których mowa
w pkt 1, w szczególności w odniesieniu do znanych ryzyk, stosowania środków
ich kontroli, podejmowanych działań nadzorczych, a także osiąganych wyników
w zakresie bezpieczeństwa;
3)wydawania, przedłużania, aktualizacji, ograniczania i cofania autoryzacji
bezpieczeństwa w odniesieniu do infrastruktury transgranicznej oraz
koordynowania działań nadzorczych w ramach zapewnienia zgodności
podsystemów „infrastruktura”, „energia” i „sterowanie – urządzenia
przytorowe” z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei;
4)oceny wniosków o wydanie jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa w zakresie
możliwości prowadzenia ruchu do stacji granicznych położonych w sąsiednich
państwach członkowskich Unii Europejskiej;
5)harmonizacji zasad podejmowania decyzji.
2.Prezes UTK może opracować z krajowymi organami do spraw
bezpieczeństwa z innych państw członkowskich Unii Europejskiej wspólny plan
nadzoru, aby zapewnić okresowe przeprowadzanie kontroli, z uwzględnieniem
rodzaju i zakresu działalności w każdym państwie członkowskim, którego to dotyczy.
3.Prezes UTK może zawierać z krajowymi organami do spraw bezpieczeństwa
z innych państw członkowskich Unii Europejskiej porozumienia określające zasady
współpracy, o której mowa w ust. 1 i 2.
4.Prezes UTK bierze udział w pracach sieci krajowych organów do spraw
bezpieczeństwa, o której mowa w art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii
Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004.
1.Prezes UTK współpracuje z Agencją w szczególności w zakresie:
1)wydawania, przedłużania, aktualizacji, ograniczania i cofania jednolitych
certyfikatów bezpieczeństwa;
2)wydawania, odnawiania, zmiany i unieważniania zezwoleń na wprowadzenie
pojazdu kolejowego do obrotu lub zezwoleń dla typu pojazdu;
3)zatwierdzenia przewidywanych rozwiązań technicznych w zakresie urządzeń
przytorowych ERTMS;
4)wymiany informacji z nadzoru nad przewoźnikami kolejowymi posiadającymi
jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję;
5)monitorowania rozwoju bezpieczeństwa kolei;
6)koordynowania działań nadzorczych dotyczących przewoźnika kolejowego
posiadającego obszar działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej.
2.Prezes UTK zawiera z Agencją porozumienie, o którym mowa
w art. 76 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia
11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia
rozporządzenia (WE) nr 881/2004.
1.Prezes UTK publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu
Transportu Kolejowego corocznie, do dnia 31 lipca, sprawozdanie z funkcjonowania
rynku transportu kolejowego za rok poprzedni.
2.Prezes UTK publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Transportu
Kolejowego corocznie, do dnia 31 sierpnia, sprawozdanie ze stanu bezpieczeństwa
ruchu kolejowego za rok poprzedni.
3.Prezes UTK przekazuje Komisji Europejskiej dane, o których mowa w art. 3
ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1100 z dnia 7 lipca 2015 r.
w sprawie obowiązków sprawozdawczych państw członkowskich w ramach
monitorowania rynku kolejowego (Dz. Urz. UE L 181 z 09.07.2015, str.
1)
1.Za czynności wykonywane przez Prezesa UTK w sprawach, o których
mowa w art. 13 ust. 1a pkt 1–3, 3b i 5 oraz ust. 2 pkt 1–3a, 7 i 8, pobiera się opłaty.
2.Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, z tytułu:
1)złożenia wniosku w sprawach dotyczących:
a)autoryzacji bezpieczeństwa, jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa,
świadectwa bezpieczeństwa, certyfikatu podmiotu odpowiedzialnego za
utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) oraz certyfikatu w zakresie funkcji
utrzymania, o których mowa w art. 23j ust. 3 pkt 2–4 – nie może być wyższa
niż 20 000 złotych,
b)autoryzacji bezpieczeństwa lub jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa, w
której potwierdzono także zgodność z załącznikiem II do rozporządzenia
(UE) nr 2019/779 – nie może być wyższa niż 40 000 złotych,
c)świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu – nie może być wyższa niż
20 000 złotych,
d)licencji maszynisty oraz wtórników licencji maszynisty – nie może być
wyższa niż 150 złotych,
e)zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów strukturalnych
„infrastruktura”, „energia” i „sterowanie – urządzenia przytorowe”,
zezwoleń na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu lub zezwoleń dla
typu pojazdu oraz tymczasowych zezwoleń na użytkowanie pojazdu
kolejowego do celów testów na sieci kolejowej, na której pojazd kolejowy
ma być użytkowany – nie może być wyższa niż 15 000 złotych,
f)europejskiego numeru pojazdu kolejowego (EVN) – nie może być wyższa
niż 100 złotych,
g)wydania decyzji, o których mowa w art. 25f ust. 6 – nie może być wyższa
niż 10 000 złotych,
h)autoryzacji jednostki oceniającej zgodność ubiegającej się o notyfikację,
wyznaczania podmiotu wnioskującego o wykonywanie zadań jednostki
wyznaczonej oraz rozszerzania zakresu uprawnień jednostki wyznaczonej –
nie może być wyższa niż 10 000 złotych,
i)przeprowadzania egzaminu na licencję maszynisty albo egzaminu na
świadectwo maszynisty – nie może być wyższa niż równowartość 20 %
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w pierwszym kwartale roku
poprzedniego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1251,
1429 i 1672);
2)nadzoru nad:
a)ośrodkami szkolenia,
b)podmiotami uprawnionymi do przeprowadzania badań lekarskich i
psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań
zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji
maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania ich ważności
– nie może być wyższa niż 10 000 złotych.
3.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe czynności dla danego rodzaju sprawy, za które są pobierane opłaty,
o których mowa w ust. 1, wysokość tych opłat, a także sposób ich uiszczania i
pobierania, uwzględniając średni nakład pracy przy wykonywaniu szczegółowych
czynności dla danego rodzaju sprawy, konieczność jednolitego postępowania przy
pobieraniu i uiszczaniu opłat i zachowanie konkurencyjności transportu kolejowego.
4.Koszty czynności Prezesa UTK, o których mowa w art. 18ba ust. 1, art. 23b
ust. 6, oraz koszt wydania opinii, o której mowa w art. 25ea ust. 3 pkt 4, są
refundowane przez Agencję według zasad określonych w porozumieniu, o którym
mowa w art. 76 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z
dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia
rozporządzenia (WE) nr 881/2004.
5.Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, oraz refundacji, o której
mowa w ust. 4, stanowią dochód budżetu państwa.
Przy Prezesie UTK działa Rzecznik Praw Pasażera Kolei, zwany dalej „Rzecznikiem”, prowadzący postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów w sprawach dotyczących zobowiązań umownych, w tym sprzedawcy biletów lub operatora turystycznego, wobec pasażera, wynikających z umów przewozu osób, rzeczy lub zwierząt w transporcie kolejowym oraz w sprawach dotyczących usług świadczonych na rzecz pasażerów przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, zwanych dalej „sporami pasażerskimi”.
1.W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się
przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów
konsumenckich (Dz. U. poz.
1823), z tym że spór może być prowadzony między
przedsiębiorcami
2.Prowadząc postępowanie, Rzecznik przedstawia stronom propozycję
rozwiązania sporu pasażerskiego.
3.Strony w terminie 7 dni od dnia przedstawienia propozycji rozwiązania sporu
pasażerskiego obowiązane są do podjęcia decyzji co do wyrażenia zgody na
przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastosowanie się do niej.
Rzecznik jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich.
1.Rzecznika powołuje Prezes UTK na pięcioletnią kadencję spośród
osób, które:
1)korzystają z pełni praw publicznych;
2)nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe ani nie orzeczono wobec nich zakazu zajmowania
kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną
odpowiedzialnością w organach państwa;
3)posiadają tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
4)znają co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii
Europejskiej;
5)cieszą się nieposzlakowaną opinią;
6)nie są członkami partii politycznych.
2.Obsługę organizacyjną Rzecznika zapewnia Urząd Transportu Kolejowego.
3.Rzecznik nie może:
1)być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych podmiotów,
o których mowa w art. 16a;
2)być zatrudniony lub wykonywać innych zajęć w podmiotach, o których mowa w
art. 16a, które mogłyby wywoływać podejrzenie o jego stronniczość lub
interesowność;
3)posiadać w podmiotach, o których mowa w art. 16a, więcej niż 10 % akcji lub
udziałów przedstawiających więcej niż 10 % kapitału zakładowego – w każdym
z tych podmiotów.
4.Prezes UTK odwołuje Rzecznika przed upływem kadencji, na którą został
powołany, w przypadku:
1)rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu swojej funkcji;
2)choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
3)utraty kwalifikacji albo niespełniania warunków, o których mowa w ust. 1 i 3;
4)złożenia rezygnacji.
5.Po upływie kadencji Rzecznik pełni swoją funkcję do czasu powołania
następcy.
1.Postępowanie przed Rzecznikiem wszczyna się na wniosek pasażera.
2.Warunkiem wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed
Rzecznikiem jest podjęcie przez pasażera próby kontaktu z przewoźnikiem
kolejowym, zarządcą infrastruktury kolejowej, właścicielem dworca bądź
zarządzającym dworcem, sprzedawcą biletów lub operatorem turystycznym i
bezpośredniego rozwiązania sporu pasażerskiego, w tym na drodze postępowania
reklamacyjnego.
3.Wniosek o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem zawiera co najmniej
elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym
rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o
przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.
4.Do wniosku o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem dołącza się opis
okoliczności sprawy, informacje na temat dotychczasowego przebiegu sporu
pasażerskiego oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdza-
jących informacje zawarte we wniosku.
5.Postępowanie przed Rzecznikiem jest dla pasażera wolne od opłat.
6.Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu pasażerskiego w przypadku, gdy:
1)przedmiot sporu pasażerskiego wykracza poza kategorie sporów objęte
właściwością Rzecznika;
2)wnioskodawca nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania
próby kontaktu z drugą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu
pasażerskiego;
3)spór pasażerski jest błahy lub wniosek o wszczęcie postępowania przed
Rzecznikiem spowoduje uciążliwości dla drugiej strony;
4)sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo
została już rozpatrzona przez Rzecznika, inny właściwy podmiot albo sąd;
5)wartość przedmiotu sporu pasażerskiego jest wyższa albo niższa od progów
finansowych określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 16g;
6)wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie postępowania po upływie roku od
dnia, w którym podjął próbę kontaktu z drugą stroną i bezpośredniego
rozwiązania sporu pasażerskiego;
7)rozpatrzenie sporu pasażerskiego spowodowałoby poważne zakłócenie działania
Rzecznika.
1.Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy zespołu.
2.Rzecznik pisemnie upoważnia członka zespołu, o którym mowa w ust. 1, do
prowadzenia postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów
pasażerskich. Upoważniony członek zespołu jest osobą prowadzącą postępowanie
w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu
sporów konsumenckich. Upoważnienie udzielane jest na czas określony.
3.Rzecznik cofa upoważnienie członkowi zespołu, o którym mowa w ust. 1,
przed upływem okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku:
1)rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji;
2)skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub
przestępstwo skarbowe;
3)choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
4)złożenia rezygnacji.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)organizację instytucji Rzecznika,
2)sposób i formy prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego
rozwiązywania sporów pasażerskich, w tym sposób wnoszenia wniosków o
wszczęcie postępowania oraz wymiany informacji między stronami
postępowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłką
pocztową,
3)szczegółową treść wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego
rozwiązywania sporów pasażerskich i niezbędne dokumenty, które należy
dołączyć do wniosku,
4)wysokość progów finansowych wartości przedmiotu sporu, których
przekroczenie uprawnia Rzecznika do odmowy rozpatrzenia sporu
pasażerskiego,
5)szczegółowe kwalifikacje osób prowadzących postępowania w sprawie
pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich oraz minimalny czas, na jaki
jest udzielane upoważnienie
– mając na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania,
sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia
postępowania.
1.Zarządcy, przewoźnicy kolejowi, użytkownicy bocznic kolejowych
oraz przedsiębiorcy zarządzający infrastrukturą i wykonujący przewozy w metrze są
obowiązani spełniać warunki techniczne i organizacyjne zapewniające:
1)bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego;
2)bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych;
3)ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska.
1a.(uchylony)
1b.Zarządcy, przewoźnicy kolejowi, użytkownicy bocznic kolejowych oraz
przedsiębiorcy zarządzający infrastrukturą i wykonujący przewozy w metrze są
obowiązani w zakresie określonym w ustawie do opracowania przepisów
wewnętrznych w celu spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1.
1c.W przypadku istotnego ryzyka dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub
bezpieczeństwa przewozu osób lub rzeczy zarządca obowiązany jest podjąć działania
zmniejszające to ryzyko, włącznie ze wstrzymaniem lub ograniczeniem ruchu
kolejowego.
1d.Ruch pociągów dopuszcza się wyłącznie na liniach kolejowych.
1e.W przypadku wymiany wagonów między przewoźnikami kolejowymi każdy
uczestniczący w wymianie podmiot przekazuje informacje mające związek
z bezpieczną eksploatacją wagonów, w tym dotyczące stanu i historii utrzymania
danego wagonu, oraz elementy dokumentacji dotyczące utrzymania, informacje
identyfikujące operacje załadunku i listy przewozowe.
2.(uchylony)
3.(uchylony)
4.(uchylony)
5.(uchylony)
6.(uchylony)
7.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
ogólne warunki prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, uwzględniając
obowiązek opracowania przez zarządców, przewoźników kolejowych i użytkowników
bocznic kolejowych szczegółowych przepisów wewnętrznych w tym zakresie.
1.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi tworzą i stosują systemy
zarządzania bezpieczeństwem w celu zapewnienia, że system kolei Unii zdolny
spełniać wspólne cele bezpieczeństwa (CST) jest zgodny z wymaganiami dotyczącymi
bezpieczeństwa ustanowionymi w technicznych specyfikacjach interoperacyjności,
zwanych dalej „TSI”, przy stosowaniu wspólnych metod oceny bezpieczeństwa
(CSM), przepisów krajowych w zakresie bezpieczeństwa i interoperacyjności.
2.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi tworzą udokumentowane systemy
zarządzania bezpieczeństwem, które:
1)spełniają określone w ust. 1 wymagania dostosowane do rodzaju, zakresu i
obszaru działalności oraz do innych warunków realizowanej działalności;
2)określają podział odpowiedzialności w strukturach organizacyjnych za procesy
wykonywane w ramach systemu zarządzania bezpieczeństwem;
3)wskazują, w jaki sposób kierownictwo zapewnia kontrolę na różnych poziomach
struktury organizacyjnej oraz jaki jest udział w tej kontroli osób zatrudnionych i
ich przedstawicieli;
4)opisują, w jaki sposób jest zapewniane ciągłe doskonalenie systemu zarządzania
bezpieczeństwem;
5)zapewniają nadzór nad wszystkimi ryzykami związanymi z prowadzoną
działalnością, łącznie z ryzykiem podwykonawców, dostawców materiałów i
usług, ryzykiem społecznym oraz ryzykiem działalności innych podmiotów;
6)obejmują wszelkie inne niż wymienione w pkt 1–5 elementy konieczne do
uwzględnienia ryzyka dla bezpieczeństwa, zgodnie z oceną ryzyka dotyczącą ich
własnej działalności;
7)określają konieczność wdrażania niezbędnych środków kontroli ryzyka;
8)zapewniają informowanie innych podmiotów, mających potencjalny wpływ na
bezpieczeństwo systemu kolei Unii, o niezbędnych do wdrożenia środkach
kontroli ryzyka;
9)są stale rozwijane, w celu koordynacji procedur awaryjnych zarządcy, ze
wszystkimi przewoźnikami kolejowymi działającymi na danej infrastrukturze
oraz ze służbami ratunkowymi i innymi podmiotami, które mogłyby być
zaangażowane w razie sytuacji awaryjnej.
3.Podstawowymi elementami systemu zarządzania bezpieczeństwem są:
1)polityka bezpieczeństwa zatwierdzona przez zarządcę lub przewoźnika
kolejowego i przekazana wszystkim osobom zatrudnionym;
2)procedury służące osiąganiu istniejących, nowych i zmienionych norm
technicznych i operacyjnych lub innych warunków ustanowionych w TSI,
właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach
normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei, lub w decyzjach organów;
3)procedury służące do zapewnienia zgodności z normami i innymi warunkami
pojazdów kolejowych w całym cyklu ich życia oraz podsystemów lub
składników interoperacyjności w okresie ich użytkowania;
4)programy szkolenia personelu, w tym ustalenia dotyczące stanu zdrowia
fizycznego i psychicznego, dla zapewnienia utrzymania kompetencji personelu i
odpowiedniego wykonywania zadań, aby kompetencje personelu były
utrzymywane;
5)ustalenia zapewniające odpowiedni dostęp do informacji w ramach organizacji
oraz umożliwiające wymianę informacji między organizacjami działającymi w
ramach danego systemu kolei;
6)procedury i metody określania ryzyka, przeprowadzania ocen ryzyka i
stosowania środków kontroli ryzyka, w sytuacjach kiedy zmiana warunków
prowadzenia działalności lub wprowadzenie nowego materiału powoduje nowe
ryzyko dla infrastruktury lub interfejsu człowiek – maszyna – organizacja;
7)procedury i wzory dla dokumentowania informacji dotyczących bezpieczeństwa
i wskazanie procedury ustalającej sposób nadzoru nad ważnymi informacjami
dotyczącymi bezpieczeństwa;
8)procedury zapewniające, aby zaistniałe wypadki i incydenty, inne niebezpieczne
zdarzenia oraz wypadki, których uniknięto, były zgłaszane, badane i analizowane
oraz aby były podejmowane niezbędne środki zapobiegawcze;
9)przyjęte plany działania, alarmowania i informowania w sytuacji awaryjnej,
uzgodnione z Prezesem UTK;
10)ilościowe i jakościowe cele organizacji dla utrzymania i polepszenia
bezpieczeństwa oraz plany i procedury realizacji tych celów;
11)postanowienia dotyczące okresowych wewnętrznych audytów systemów
zarządzania bezpieczeństwem.
4.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi w wewnętrznych systemach zarządzania
bezpieczeństwem określą termin, a także formę przekazywania osobom zatrudnionym
w organizacji wykazu przeprowadzonych ocen znaczenia zmiany i procesów
zarządzania ryzykiem, zgodnie z procedurą określoną w załączniku I do
rozporządzenia 402/2013, w zakresie dotyczącym obowiązków osób zatrudnionych
oraz warunków i bezpieczeństwa pracy.
5.System zarządzania bezpieczeństwem zarządcy uwzględnia skutki działań
różnych przewoźników kolejowych na sieci kolejowej oraz zapewnia wszystkim
przewoźnikom kolejowym możliwość działania zgodnie z TSI, przepisami krajowymi
i warunkami określonymi w ich jednolitych certyfikatach bezpieczeństwa.
6.Systemy zarządzania bezpieczeństwem tworzy się w oparciu o wymagania
określone w:
1)załączniku I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/762 z dnia 8
marca 2018 r. ustanawiającego wspólne metody oceny bezpieczeństwa w
odniesieniu do wymogów dotyczących systemu zarządzania bezpieczeństwem
na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz
uchylającego rozporządzenia Komisji (UE) nr 1158/2010 i (UE) nr 1169/2010
(Dz. Urz. UE L 129 z 25.05.2018, str. 26, z późn. zm.16)), zwanego dalej
„rozporządzeniem (UE) 2018/762” – w odniesieniu do przewoźników
kolejowych;
2)załączniku II do rozporządzenia (UE) 2018/762 – w odniesieniu do zarządców.
Po poważnym wypadku przewoźnik kolejowy zapewnia pomoc rodzinom ofiar śmiertelnych tego wypadku oraz osobom ciężko w nim rannym, będącym pasażerami pociągu uruchomionego przez tego przewoźnika kolejowego, i ich rodzinom przez informowanie o:
1)procedurach dochodzenia roszczeń na mocy prawa unijnego;
2)możliwości skorzystania z pomocy psychologa na koszt przewoźnika
kolejowego.
1.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi przedstawiają Prezesowi UTK
corocznie, w terminie do dnia 31 maja, raporty w sprawie bezpieczeństwa za
poprzedni rok kalendarzowy.
2.Raporty w sprawie bezpieczeństwa, o których mowa w ust. 1, zawierają:
1)informacje dotyczące spełniania wewnętrznych celów bezpieczeństwa oraz
realizacji krajowego planu bezpieczeństwa określającego działania przewidziane
do osiągnięcia wspólnych celów bezpieczeństwa (CST);
2)przedstawienie realizacji wspólnych wskaźników bezpieczeństwa (CSI);
3)zauważone nieprawidłowości i wnioski związane z eksploatacją kolei
i zarządzaniem infrastrukturą, w tym podsumowanie informacji otrzymanych
zgodnie z art. 17 ust. 1bb pkt 4;
4)wyniki wewnętrznych audytów bezpieczeństwa;
5)sprawozdanie ze stosowania odpowiednich wspólnych metod oceny
bezpieczeństwa (CSM).
3.Prezes UTK sporządza roczny raport w sprawie bezpieczeństwa zawierający:
1)informacje o:
a)stanie bezpieczeństwa kolei, z uwzględnieniem realizacji wspólnych
wskaźników bezpieczeństwa (CSI) na poziomie krajowym, i realizacji
krajowego planu bezpieczeństwa określającego działania przewidziane do
osiągnięcia wspólnych celów bezpieczeństwa (CST),
b)zmianach w prawodawstwie dotyczącym bezpieczeństwa kolei,
c)wydanych jednolitych certyfikatach bezpieczeństwa i autoryzacjach
bezpieczeństwa,
d)certyfikatach dla podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdu
kolejowego (ECM),
e)działalności prowadzonej w poprzedzającym roku,
f)przewoźnikach kolejowych realizujących zadania podmiotu
odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM),
g)doświadczeniach przewoźników kolejowych i zarządców w stosowaniu
odpowiednich wspólnych metod oceny bezpieczeństwa (CSM);
2)wnioski wynikające z nadzoru nad zarządcami i przewoźnikami kolejowymi,
w tym informacje o liczbie i wynikach przeprowadzonych kontroli oraz
audytów;
3)krajowy plan bezpieczeństwa określający działania przewidziane do osiągnięcia
wspólnych celów bezpieczeństwa (CST).
4.Roczny raport, o którym mowa w ust. 3, Prezes UTK ogłasza, w drodze
obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego
oraz przekazuje Agencji w terminie do dnia 30 września roku następującego po
okresie sprawozdawczym.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI) oraz sposób ich obliczania i zestawiania, uwzględniając potrzebę jednolitego postępowania przy ich obliczaniu i zestawianiu oraz zwiększenia poziomu bezpieczeństwa kolei.
(uchylony)
Jednostki oceniające, o których mowa w art. 3 pkt 14 rozporządzenia 402/2013, wykonują działalność określoną w przepisach tego rozporządzenia na podstawie certyfikatu akredytacji wydanego zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.
1.Warunkiem eksploatacji drogi kolejowej jest posiadanie przez jej
zarządcę autoryzacji bezpieczeństwa w zakresie elementów infrastruktury kolejowej,
którymi zarządza.
2.Warunku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:
1)dróg kolejowych:
a)kolei wąskotorowych,
b)funkcjonalnie oddzielonych od reszty systemu kolei Unii:
– przeznaczonych do prowadzenia przewozów wojewódzkich lub
lokalnych, lub
– wpisanych do rejestru zabytków lub do inwentarza muzealiów,
c)eksploatowanych wyłącznie w celach wykonywania przewozów
rekreacyjno-wypoczynkowych i okolicznościowych,
d)stanowiących infrastrukturę prywatną,
e)posiadających status bocznicy kolejowej;
2)linii metra.
3.Warunkiem eksploatacji drogi kolejowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, jest
posiadanie przez jej zarządcę świadectwa bezpieczeństwa.
4.Przepisu ust. 3 nie stosuje się do zarządcy, który posiada autoryzację
bezpieczeństwa.
1.Warunkiem dopuszczenia przedsiębiorcy do korzystania z
infrastruktury kolejowej jest posiadanie jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa.
2.Z obowiązku uzyskania jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa są zwolnieni
przedsiębiorcy wykonujący wyłącznie przewozy po drogach kolejowych, o których
mowa w art. 17d ust. 2 pkt 1, oraz torach stacyjnych wyznaczonych przez zarządcę do
obsługi przewozów realizowanych przez połączenie z infrastrukturą kolejową, o której
mowa w art. 17d ust. 2 pkt 1 lit. b–e.
3.Warunkiem dopuszczenia przedsiębiorcy do korzystania z infrastruktury
kolejowej, o której mowa w ust. 2, jest uzyskanie przez tego przedsiębiorcę
świadectwa bezpieczeństwa.
4.Przepisu ust. 3 nie stosuje się do przedsiębiorcy, który posiada jednolity
certyfikat bezpieczeństwa.
5.(uchylony)
6.(uchylony)
Warunkiem zarządzania infrastrukturą i wykonywania przewozów w metrze jest posiadanie świadectwa bezpieczeństwa przez przedsiębiorcę wykonującego te funkcje.
1.Dokumentami uprawniającymi maszynistę do prowadzenia pojazdu
kolejowego są licencja maszynisty oraz świadectwo maszynisty.
2.Z obowiązku uzyskania licencji maszynisty i świadectwa maszynisty
zwolnieni są prowadzący pojazdy kolejowe:
1)po drogach kolejowych, o których mowa w art. 17e ust. 2;
2)specjalne, które nie są przeznaczone do samodzielnej jazdy po czynnych torach
kolejowych;
3)po liniach metra.
1.Prezes UTK wydaje autoryzację bezpieczeństwa dla zarządcy
zarządzającego infrastrukturą kolejową usytuowaną na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.Prezes UTK wydaje autoryzację bezpieczeństwa, o której mowa w ust. 1, na
wniosek zarządcy, po dokonaniu oceny wniosku zgodnie z wymaganiami określonymi
w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2018/762.
3.Autoryzacja bezpieczeństwa jest wydawana na okres 5 lat i przedłużana co
5 lat na wniosek zarządcy.
3a.Prezes UTK podejmuje decyzję w sprawie wniosków o wydanie,
przedłużenie i aktualizację autoryzacji bezpieczeństwa w terminie 4 miesięcy od dnia
otrzymania kompletnego wniosku.
3b.Każde wydanie, przedłużenie, aktualizowanie, ograniczenie lub cofnięcie
autoryzacji bezpieczeństwa Prezes UTK zgłasza Agencji w terminie 14 dni od dnia
wydania decyzji. Zgłoszenie zawiera nazwę i adres zarządcy, datę wystawienia, zakres
i ważność autoryzacji bezpieczeństwa, a w przypadku ograniczenia albo cofnięcia –
także jego przyczyny.
3c.Do celów przedłużania autoryzacji bezpieczeństwa Prezes UTK
wykorzystuje informacje uzyskane podczas działań nadzorczych.
4.W przypadku dokonania istotnych zmian w podsystemie „infrastruktura”,
„sterowanie – urządzenia przytorowe” lub „energia” lub w zasadach ich eksploatacji
lub utrzymania zarządca niezwłocznie zawiadamia o tym Prezesa UTK.
5.Autoryzacja bezpieczeństwa jest aktualizowana przez Prezesa UTK na
wniosek zarządcy w przypadku wprowadzenia istotnych zmian, o których mowa w
ust. 4.
6.Prezes UTK:
1)zwraca się do zarządcy w sprawie wystąpienia o aktualizację autoryzacji
bezpieczeństwa – po zmianie przepisów bezpieczeństwa;
2)ogranicza albo cofa autoryzację bezpieczeństwa, podając przyczyny tej decyzji,
w przypadku gdy uzna, że autoryzowany zarządca nie spełnia warunków w
zakresie posiadania autoryzacji bezpieczeństwa.
1.Przewoźnik kolejowy składa wniosek o wydanie jednolitego
certyfikatu bezpieczeństwa do:
1)Agencji albo Prezesa UTK – w przypadku gdy planowany obszar działalności
obejmuje wyłącznie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i stacje graniczne
położone w sąsiednich państwach członkowskich Unii Europejskiej;
2)Agencji – w przypadku gdy planowany obszar działalności obejmuje również
inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.
2.Sposób składania wniosku, o którym mowa w ust. 1, określa art. 4
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/763 z dnia 9 kwietnia 2018 r.
ustanawiającego praktyczne zasady wydawania jednolitych certyfikatów
bezpieczeństwa przedsiębiorstwom kolejowym na podstawie dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE)
nr 653/2007 (Dz. Urz. UE L 129 z 25.05.2018, str. 49, z późn. zm.17)).
3.Jednolity certyfikat bezpieczeństwa jest wydawany na okres do 5 lat.
4.Jednolity certyfikat bezpieczeństwa określa rodzaj i zakres działalności, jaki
obejmuje, oraz obszar działalności.
5.W przypadku przewoźników kolejowych prowadzących ruch do stacji
granicznych położonych w sąsiednich państwach członkowskich Unii Europejskiej o
podobnej charakterystyce sieci i stosujących podobne przepisy eksploatacyjne,
jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Prezesa UTK po przeprowadzeniu
przez Prezesa UTK uzgodnień z właściwymi krajowymi organami do spraw
bezpieczeństwa sąsiednich państw członkowskich Unii Europejskiej jest ważny na
tym obszarze bez konieczności rozszerzania obszaru działalności.
6.Uzgodnienia, o których mowa w ust. 5, mogą być przeprowadzone osobno w
odniesieniu dla każdej sprawy lub ujęte w porozumieniu transgranicznym między
Rzecząpospolitą Polską i sąsiednimi państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub
w porozumieniu Prezesa UTK z właściwymi krajowymi organami do spraw
bezpieczeństwa tych państw.
7.Przewoźnik kolejowy może objąć posiadane przez siebie bocznice kolejowe
jednolitym certyfikatem bezpieczeństwa, jeżeli są one ujęte w systemie zarządzania
bezpieczeństwem przewoźnika kolejowego.
1.W przypadku gdy wniosek o wydanie jednolitego certyfikatu
bezpieczeństwa został złożony do Agencji, Prezes UTK ocenia, czy złożona
dokumentacja spełnia wymogi określone w przepisach krajowych w zakresie
bezpieczeństwa, a wyniki oceny przekazuje Agencji.
2.W przypadku gdy Agencja nie zgadza się z wynikami oceny, o której mowa
w ust. 1, Prezes UTK i Agencja współpracują w celu wypracowania wspólnego
stanowiska. W uzasadnionych przypadkach do współpracy włącza się przewoźnika
kolejowego.
3.Prezes UTK może złożyć wniosek o arbitraż do Rady Odwoławczej, o której
mowa w art. 55 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796
z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia
rozporządzenia (WE) nr 881/2004, w przypadku negatywnej oceny Prezesa UTK
i braku wypracowania wspólnego stanowiska z Agencją.
1.W przypadku złożenia do Prezesa UTK wniosku o wydanie
jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa, Prezes UTK powiadamia wnioskodawcę,
w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania wniosku, że dokumentacja jest
kompletna, albo wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków.
2.Prezes UTK podejmuje decyzję w sprawie wniosków o wydanie jednolitych
certyfikatów bezpieczeństwa w terminie 4 miesięcy odpowiednio od dnia
powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, albo od dnia usunięcia przez wnioskodawcę
braków.
3.Prezes UTK zgłasza Agencji każde wydanie, przedłużenie, aktualizowanie,
ograniczenie lub cofnięcie jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa w terminie 14 dni
od dnia wydania decyzji. Zgłoszenie zawiera nazwę i adres przewoźnika kolejowego,
datę wystawienia, zakres i ważność jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa,
a w przypadku cofnięcia – także jego przyczyny.
1.Na wniosek przewoźnika kolejowego Prezes UTK aktualizuje
wydany przez siebie jednolity certyfikat bezpieczeństwa w całości albo w części:
1)po każdej istotnej zmianie dotyczącej rodzaju lub zakresu działalności;
2)przy zmianie obszaru działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
w zakresie stacji granicznych położonych w sąsiednich państwach
członkowskich Unii Europejskiej;
3)w przypadku wprowadzenia zmian w prawodawstwie dotyczącym
bezpieczeństwa kolei.
2.W przypadku zmiany obszaru działalności polegającej na jego rozszerzeniu,
przewoźnik kolejowy dołącza do wniosku dokumentację dotyczącą dodatkowego
obszaru działalności.
3.Na wniosek przewoźnika kolejowego Prezes UTK przedłuża wydany przez
siebie jednolity certyfikat bezpieczeństwa na okres nieprzekraczający 5 lat.
4.W celu przedłużenia jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa Prezes UTK
wykorzystuje informacje uzyskane podczas działań nadzorczych.
5.Do postępowań dotyczących aktualizacji lub przedłużenia jednolitego
certyfikatu bezpieczeństwa stosuje się przepisy art. 18b ust. 2, 4 i 5, art. 18ba oraz
art. 18bb ust. 1 i 2.
1.Przewoźnik kolejowy informuje Prezesa UTK, z co najmniej
dwumiesięcznym wyprzedzeniem, o planowanym rozpoczęciu przewozów na
zmienionych warunkach dotyczących rodzaju i zakresu działalności.
2.Przewoźnik kolejowy informuje Prezesa UTK o znaczących zmianach
dotyczących kategorii zawodowej pracowników lub typów użytkowanych pojazdów
w terminie 7 dni od daty zakończenia procesu oceny znaczenia zmiany.
1.Prezes UTK nadzoruje stosowanie przez zarządców
i przewoźników kolejowych systemu zarządzania bezpieczeństwem, o którym mowa
w art. 17a, uwzględniając zasady określone we wspólnych metodach oceny
bezpieczeństwa (CSM).
2.Nadzór, o którym mowa w ust. 1, obejmuje kontrole mające na celu
sprawdzenie stosowania:
1)systemu zarządzania bezpieczeństwem w celu monitorowania jego skuteczności;
2)indywidualnych lub częściowych elementów systemu zarządzania
bezpieczeństwem, w tym czynności operacyjnych, dostarczania usług
utrzymania i materiałów oraz zatrudniania wykonawców w celu monitorowania
ich skuteczności;
3)odpowiednich wspólnych metod oceny bezpieczeństwa (CSM).
3.W ramach wykonywanego nadzoru, o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK
wykorzystuje dokumentację zgromadzoną podczas wydawania, przedłużania lub
aktualizacji jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa,
a także może brać pod uwagę wyniki w zakresie bezpieczeństwa przewoźnika
kolejowego lub zarządcy infrastruktury oraz, w odpowiednich przypadkach, ośrodków
szkoleniowych w zakresie, w jakim ich działania mają wpływ na bezpieczeństwo
kolei.
4.W przypadku podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdu
kolejowego (ECM) nadzór, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się w celu
zapewnienia stosowania przez te podmioty odpowiednich wspólnych metod oceny
bezpieczeństwa (CSM).
1.Prezes UTK występuje do Agencji o ograniczenie albo cofnięcie
wydanego przez nią jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa, jeżeli przewoźnik
kolejowy przestał spełniać warunki wydania jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa
albo zastosowany wobec niego, na podstawie art. 14 ust. 2a, tymczasowy środek
bezpieczeństwa obejmuje okres powyżej 3 miesięcy.
2.W przypadku gdy Agencja nie zgadza się z wnioskiem Prezesa UTK, o którym
mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 18ba ust. 2 i 3. Jeżeli jednolity certyfikat
bezpieczeństwa nie zostanie ograniczony albo cofnięty, Prezes UTK cofa tymczasowe
środki bezpieczeństwa.
3.Prezes UTK ogranicza albo cofa wydany przez siebie jednolity certyfikat
bezpieczeństwa, jeżeli stwierdzi, że przewoźnik kolejowy przestał spełniać warunki
jego wydania.
Prezes UTK publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu Transportu Kolejowego przewodnik dla wnioskodawców dotyczący wydawania, aktualizacji i przedłużania jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa oraz autoryzacji bezpieczeństwa, zawierający wykaz wymaganych dokumentów przedkładanych wraz z wnioskiem.
1.Pracownikom przewoźników kolejowych ubiegających się o
jednolity certyfikat bezpieczeństwa zapewnia się możliwość uczestniczenia w
szkoleniach dla maszynistów i drużyn pociągowych oraz swobodny i
niedyskryminujący dostęp do zaplecza szkoleniowego, jeżeli szkolenie takie jest
warunkiem uzyskania jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa.
2.Szkolenie obejmuje znajomość tras przejazdów pociągów i procedur, systemu
sterowania ruchem kolejowym i sygnalizacji oraz sposobu postępowania w sytuacjach
awaryjnych.
3.Pracownikom zarządcy wykonującym istotne zadania dotyczące
bezpieczeństwa zapewnia się możliwość uczestniczenia w szkoleniach oraz
niedyskryminujący dostęp do zaplecza szkoleniowego.
4.Szkolenia, o których mowa w ust. 1–3, organizują przewoźnicy kolejowi oraz
zarządcy, którzy ponoszą odpowiedzialność za poziom wyszkolenia i kwalifikacji
pracowników wykonujących prace związane z bezpieczeństwem.
5.Jeżeli przewoźnik kolejowy lub zarządca nie ma warunków do organizowania
szkoleń, o których mowa w ust. 1–3, lub przeprowadzania egzaminów, kieruje
odpłatnie pracownika do innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy. Opłata za
szkolenie lub egzamin stanowi dochód podmiotów prowadzących szkolenie lub
egzamin.
6.Opłata za szkolenie i egzamin powinna uwzględniać wyłącznie uzasadnione
koszty oraz niewielki zysk, nieprzekraczający 10 % tych kosztów. Opłatę tę ustala się
na niedyskryminujących zasadach.
7.Przewoźnik kolejowy lub zarządca organizujący szkolenie wydaje
zainteresowanym dokument potwierdzający odbycie szkolenia.
8.Nadzór nad szkoleniami w zakresie zgodności z wymaganiami dotyczącymi
bezpieczeństwa sprawuje Prezes UTK.
9.Przewoźnicy kolejowi i zarządcy, zatrudniając nowych maszynistów
i drużyny pociągowe oraz innych pracowników wykonujących prace związane
z bezpieczeństwem, biorą pod uwagę odbyte szkolenia, kwalifikacje i doświadczenie
kandydatów do pracy zdobyte wcześniej u innego przewoźnika kolejowego lub
zarządcy.
10.Pracownik przewoźnika kolejowego lub zarządcy ma prawo do uzyskania
kopii dokumentów potwierdzających jego szkolenia, kwalifikacje i doświadczenie.
(uchylony)
(uchylony)
1.Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa dla innego niż
użytkownik bocznicy kolejowej zarządcy infrastruktury kolejowej, o której mowa w
art. 17d ust. 2, jeżeli przedstawi on:
1)wykaz eksploatowanych typów pojazdów kolejowych, typów budowli i typów
urządzeń;
2)wykaz przepisów wewnętrznych, określających zasady i wymagania dotyczące
bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania infrastruktury
kolejowej;
3)oświadczenie potwierdzające, że na stanowiskach bezpośrednio związanych z
prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego zatrudnia pracowników
spełniających warunki określone w ustawie i wydanych na jej podstawie
przepisach;
4)w przypadku eksploatowania własnych pojazdów kolejowych:
a)oświadczenie o posiadaniu aktualnych świadectw sprawności technicznej
eksploatowanych pojazdów kolejowych,
b)oświadczenie potwierdzające, że na stanowiskach bezpośrednio związanych
z prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych zatrudnia
pracowników spełniających warunki określone w ustawie i wydanych na jej
podstawie przepisach.
2.Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa dla przewoźnika kolejowego,
jeżeli przedstawi on:
1)wykaz eksploatowanych typów pojazdów kolejowych;
2)(uchylony)
3)oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4;
4)wykaz przepisów wewnętrznych, określających warunki techniczne oraz zasady
i wymagania związane z utrzymaniem i eksploatacją pojazdów kolejowych.
5)(uchylony)
3.Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa użytkownikowi bocznicy
kolejowej, jeżeli przedstawi on:
1)dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3;
2)wykaz przepisów wewnętrznych, określających warunki prowadzenia ruchu
kolejowego i utrzymania infrastruktury na bocznicy kolejowej albo oświadczenie
o stosowaniu przepisów wewnętrznych innego zarządcy;
3)w przypadku eksploatacji własnych pojazdów kolejowych:
a)wykaz przepisów wewnętrznych, określających zasady i wymagania
organizacyjne związane z utrzymaniem i eksploatacją pojazdów
kolejowych albo oświadczenie o stosowaniu przepisów wewnętrznych
przewoźnika kolejowego,
b)oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4;
4)regulamin pracy bocznicy kolejowej uzgodniony przez zarządcę infrastruktury
kolejowej, z którą bocznica kolejowa jest połączona.
3a.Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa uprawniające
przedsiębiorcę do zarządzania infrastrukturą i wykonywania przewozów w metrze,
jeżeli przedstawi on:
1)wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;
2)wykaz przepisów wewnętrznych, określających:
a)szczegółowe warunki prowadzenia ruchu kolejowego oraz utrzymania
i eksploatacji infrastruktury, a także pojazdów kolejowych,
b)warunki, jakie są obowiązani spełniać pracownicy wykonujący czynności
na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem
i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem pojazdów
kolejowych.
3b.Przedsiębiorca łączący funkcję zarządcy infrastruktury, o której mowa
w art. 17d ust. 2 pkt 1, oraz przewoźnika kolejowego może uzyskać jedno świadectwo
bezpieczeństwa dla obu funkcji, po łącznym spełnieniu wymogów, o których mowa
w ust. 1 i 2.
4.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)warunki i tryb wydawania, przedłużania, aktualizacji, ograniczania i cofania
autoryzacji bezpieczeństwa,
2)warunki i tryb wydawania, przedłużania, zmiany i cofania świadectw
bezpieczeństwa,
3)wzór autoryzacji bezpieczeństwa i świadectwa bezpieczeństwa
– mając na uwadze konieczność stosowania jednolitych standardów postępowania i
dokumentacji oraz zapewnienia bezpieczeństwa w transporcie kolejowym przy
uwzględnieniu zaleceń Komisji Europejskiej.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki techniczne eksploatacji pojazdów kolejowych, tak aby:
1)spełnione były warunki bezpieczeństwa ruchu kolejowego;
2)mogłyby być one przemieszczane w składach tych samych pociągów;
3)ich przemieszczanie po liniach kolejowych było technicznie możliwe.
Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa UTK, określi, w drodze rozporządzenia, procedury techniczne utrzymania i eksploatacji w transporcie kolejowym regulujące:
1)postępowanie osób wykonujących czynności na poszczególnych stanowiskach
związanych z bezpieczeństwem ruchu kolejowego,
2)sposób obsługi określonych urządzeń, pojazdów kolejowych lub ich elementów,
3)sposób przeprowadzania określonych czynności niezbędnych dla zapewnienia
wykonywania przewozów kolejowych
– mając na uwadze potrzebę zapewnienia jednolitych warunków wykonywania
działalności na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej przez przewoźników
kolejowych i zarządców oraz względy bezpieczeństwa transportu kolejowego.
Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze decyzji, na wniosek przewoźnika kolejowego, zarządcy lub użytkownika bocznicy kolejowej, w uzasadnionych przypadkach, udzielić zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych oraz prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, po uzyskaniu opinii Prezesa UTK.
1.Prezes UTK jest organem właściwym do wydawania, przedłużania
ważności, zawieszania, przywracania i cofania licencji maszynisty oraz aktualizacji
danych zawartych w licencji maszynisty i wydawania jej wtórników.
2.Licencję maszynisty może uzyskać osoba, która:
1)nie była skazana prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa
umyślnego;
2)ukończyła 18 lat;
3)ma co najmniej wykształcenie zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe;
4)spełnia wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 22a ust. 11 pkt 2;
5)odbyła szkolenie na licencję maszynisty;
6)zdała egzamin na licencję maszynisty nie później niż w terminie 24 miesięcy od
dnia ukończenia szkolenia, o którym mowa w pkt 5.
2a.Z obowiązku odbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, zwolnieni są
kandydaci na maszynistów ubiegający się o uzyskanie licencji maszynisty, którzy:
1)posiadają dyplom zawodowy, dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe,
certyfikat kwalifikacji zawodowej, świadectwo potwierdzające kwalifikację w
zawodzie lub inny dokument potwierdzający kwalifikacje zawodowe –
w zawodach, w których programy kształcenia zawierają zagadnienia z zakresu
budowy pojazdów szynowych, ruchu kolejowego i sygnalizacji kolejowej, lub
2)ukończyli studia wyższe na kierunkach zawierających w programach studiów
zagadnienia z zakresu budowy pojazdów szynowych, ruchu kolejowego
i sygnalizacji kolejowej.
2b.Spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, potwierdza się złożeniem
przez kandydata na maszynistę ubiegającego się o uzyskanie licencji maszynisty
oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń. Oświadczenie zawiera klauzulę: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia
6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula zastępuje pouczenie organu o
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
2c.Posiadacz licencji maszynisty poddaje się badaniom lekarskim
i psychologicznym oraz uzyskuje orzeczenie lekarskie potwierdzające spełnienie
wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 22a ust. 11 pkt 2. W przypadku nieuzyskania orzeczenia
lekarskiego licencja maszynisty traci ważność.
2d.Badania, o których mowa w ust. 2c, przeprowadza się co:
1)24 miesiące – do ukończenia 55. roku życia,
2)12 miesięcy – po ukończeniu 55. roku życia
– chyba że orzeczenie lekarskie wskazuje krótszy okres.
2e.Maszynista posiadający aktualne orzeczenie lekarskie potwierdzające
spełnienie wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do
uzyskania albo zachowania ważności świadectwa maszynisty, jest zwolniony z obo-
wiązku, o którym mowa w ust. 2c.
3.(uchylony)
4.(uchylony)
5.Licencja maszynisty jest wydawana, w drodze decyzji, na okres 10 lat,
zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE)
nr 36/2010 z dnia 3 grudnia 2009 r. w sprawie wspólnotowych wzorów licencji
maszynisty, świadectw uzupełniających, uwierzytelnionych odpisów świadectw
uzupełniających oraz wniosków o wydanie licencji maszynisty zgodnie z dyrektywą
2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 13 z 19.01.2010,
str.
1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 36/2010”. Po upływie tego okresu
Prezes UTK, na wniosek posiadacza licencji maszynisty, w drodze decyzji, przedłuża
jej ważność, wydając nowy dokument na kolejne 10 lat od dnia upływu terminu
ważności dotychczasowej licencji maszynisty, po uprzednim sprawdzeniu ważności
orzeczenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie wymagań zdrowotnych,
fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania albo zachowania ważności
licencji maszynisty lub świadectwa maszynisty
6.Prezes UTK, w drodze decyzji, zawiesza licencję maszynisty osobie, która
przestała czasowo spełniać warunki określone w ust. 2 pkt 4.
6a.Prezes UTK, w drodze decyzji, przywraca licencję maszynisty, która została
zawieszona, jeżeli jej posiadacz uzyskał orzeczenie lekarskie, o którym mowa
w ust. 5.
7.Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa licencję maszynisty osobie, która
przestała spełniać warunek określony w ust. 2 pkt 1 lub trwale przestała spełniać
warunek określony w ust. 2 pkt 4.
8.Decyzjom, o których mowa w ust. 6–7 i 12, Prezes UTK nadaje rygor
natychmiastowej wykonalności.
8a.Posiadacz licencji maszynisty jest obowiązany zawiadomić Prezesa UTK
o utracie tego dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność,
a także o zmianie stanu faktycznego wymagającej aktualizacji danych w nim
zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia.
9.W przypadkach, o których mowa w ust. 8a, Prezes UTK, na podstawie
wniosku, wydaje na okres pozostający do końca okresu ważności dotychczasowej
licencji maszynisty wtórnik licencji maszynisty, a w przypadku aktualizacji danych
zawartych w tym dokumencie – nową licencję maszynisty.
9a.Posiadacz licencji maszynisty, który po wydaniu wtórnika licencji
maszynisty odzyskał utracony dokument, jest obowiązany zwrócić ten dokument
Prezesowi UTK.
10.O zawieszeniu licencji maszynisty, cofnięciu licencji maszynisty albo
aktualizacji danych zawartych w licencji maszynisty Prezes UTK niezwłocznie
zawiadamia przewoźnika kolejowego lub zarządcę, na którego rzecz maszynista
świadczy pracę lub usługi. Zawiadomienia dokonuje się za pośrednictwem rejestru, o
którym mowa w art. 25x ust. 1.
10a.Licencje maszynistów uzyskane przez osoby, które ukończyły 18 lat, do
czasu ukończenia przez nich 20 lat, są ważne wyłącznie na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
11.Jeżeli licencja maszynisty została wydana przez organ innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes UTK, w przypadku stwierdzenia, że
maszynista nie spełnia warunków określonych w ust. 2, zwraca się do tego organu
z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli lub o zawieszenie licencji maszynisty.
O fakcie tym powiadamia Komisję Europejską.
12.Prezes UTK, w drodze decyzji, może wydać zakaz prowadzenia pociągu lub
pojazdu kolejowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez maszynistę,
o którym mowa w ust. 11, w okresie rozpatrywania wniosku, jeżeli jest to uzasadnione
względami bezpieczeństwa ruchu kolejowego.
13.W przypadku wniosku organu z innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej o przeprowadzenie kontroli lub o zawieszenie licencji maszynisty,
Prezes UTK rozpatruje wniosek w terminie 4 tygodni od dnia otrzymania. O sposobie
załatwienia wniosku Prezes UTK powiadamia właściwy organ tego państwa i Komisję
Europejską.
14.Licencje maszynistów wydane w innych państwach członkowskich Unii
Europejskiej, osobom, które ukończyły 20 lat, są ważne na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
15.Na odcinkach linii kolejowych obejmujących przejścia graniczne
z państwami sąsiadującymi z Rzecząpospolitą Polską, nienależącymi do Unii
Europejskiej, pociągi lub pojazdy kolejowe prowadzi się zgodnie
z międzynarodowymi porozumieniami lub umowami dwustronnymi.
1.Prezes UTK prowadzi:
1)rejestr licencji maszynistów;
2)rejestr ośrodków szkolenia;
3)listę podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich
i psychologicznych oraz orzekania, w celu sprawdzenia spełnienia wymagań
zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji oraz
świadectwa maszynisty, a także zachowania ich ważności.
1a.Prezes UTK udostępnia dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa
w ust. 1 pkt 1, na wniosek:
1)Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych zgodnie z art. 28h ust. 2
pkt 4 oraz komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m;
2)Agencji – w celu przeprowadzenia oceny procesu przyznawania uprawnień
maszynistom w Unii Europejskiej;
3)przewoźnika kolejowego, zarządcy lub innego podmiotu, u którego maszynista
jest zatrudniony lub na rzecz którego świadczy usługi – w celu sprawdzenia
statusu licencji maszynisty;
4)właściwego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
w zakresie dotyczącym maszynistów prowadzących pociągi po infrastrukturze
kolejowej tego państwa, w celu:
a)kontroli pociągów kursujących na obszarze jego właściwości,
b)prowadzenia postępowań odnoszących się do przestrzegania przepisów Unii
Europejskiej dotyczących przyznawania uprawnień maszynistom,
c)prowadzenia postępowania w sprawie poważnego wypadku, wypadku lub
incydentu;
5)innego podmiotu, jeżeli obowiązek udostępnienia danych wynika z odrębnych
przepisów.
2.Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz lista, o której mowa w ust. 1 pkt 3,
są jawne i udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
Prezesa UTK.
3.Za czynności Prezesa UTK w zakresie wpisu do rejestru, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2, oraz wpisu na listę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, pobierana jest opłata
w wysokości stanowiącej równowartość w złotych 200 euro, ustalonej przy zasto-
sowaniu kursu średniego, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego
w dniu wpisu. Opłaty stanowią dochód budżetu państwa.
4.Prowadzenie ośrodka szkolenia jest działalnością regulowaną w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
4a.Przedsiębiorca prowadzący działalność, o której mowa w ust. 4, podlega
wpisowi do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
4b.Obowiązek, o którym mowa w ust. 4a, dotyczy również przedsiębiorcy
z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej prowadzącego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej działalność, o której mowa w ust. 4, uznanego przez
właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie
z przepisami Komisji Europejskiej dotyczącymi uznawania ośrodków szkoleniowych
prowadzących szkolenia zawodowe dla maszynistów.
4c.Zakres czynności wykonywanych przez ośrodek szkolenia obejmuje:
1)szkolenie kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie licencji
maszynisty w zakresie ogólnej wiedzy zawodowej,
2)szkolenie kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectw
maszynisty w zakresie wiedzy i umiejętności dotyczących:
a)infrastruktury kolejowej,
b)pojazdu kolejowego,
3)przeprowadzanie szkoleń i sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów,
lub
4)szkolenie i egzaminowanie maszynistów z innych państw członkowskich Unii
Europejskiej w zakresie ogólnych kompetencji językowych, zasad ruchu
kolejowego i sygnalizacji na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej,
5)delegowanie egzaminatora do udziału w części praktycznej egzaminu na
świadectwo maszynisty, o której mowa w art. 22bb ust. 9.
5.Działalność, o której mowa w ust. 4, może prowadzić przedsiębiorca:
1)(uchylony)
2)w stosunku do którego nie została otwarta likwidacja lub nie ogłoszono
upadłości;
3)który nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu
osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo przeciwko wiarygodności
dokumentów – dotyczy osoby fizycznej, urzędującego członka organu
zarządzającego lub organu nadzorczego, wspólnika spółki w spółce jawnej lub
spółce partnerskiej, komplementariusza w spółce komandytowej lub spółce
komandytowo-akcyjnej oraz prokurenta;
4)który posiada warunki lokalowe i wyposażenie dydaktyczne umożliwiające
prowadzenie szkoleń oraz przeprowadzanie sprawdzianów wiedzy
i umiejętności;
5)który prowadzi szkolenia na podstawie programów szkoleń, o których mowa
odpowiednio w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 6 i art. 22b ust. 21
pkt 2;
5a)zapewniający:
a)prowadzenie szkoleń przez instruktorów, którzy:
– spełniają wymagania dotyczące instruktorów określone w przepisach
wydanych na podstawie ust. 11 pkt 10,
– są wpisani do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1,
b)przeprowadzanie sprawdzianów wiedzy i umiejętności przez
egzaminatorów wpisanych do rejestru egzaminatorów, o którym mowa w
art. 22be ust. 1, oraz którzy złożyli pisemną deklarację wykonywania
czynności egzaminatora w sposób bezstronny i niedyskryminujący,
c)udział egzaminatorów w części praktycznej egzaminu na świadectwo
maszynisty, o której mowa w art. 22bb ust. 9;
5b)który terminowo wprowadza dane o przeprowadzonych szkoleniach oraz
sprawdzianach wiedzy i umiejętności do rejestru, o którym mowa w art. 25x ust.
1;
6)który spełnia szczegółowe wymagania określone w przepisach wydanych na
podstawie ust. 11 pkt 9;
7)który posiada zbiór obowiązujących przepisów w zakresie objętym programem
szkoleń oraz sprawdzianów wiedzy i umiejętności;
8)który nie zalega w regulowaniu zobowiązań podatkowych, opłat i składek na
ubezpieczenie społeczne.
6.Badania lekarskie i psychologiczne w celu sprawdzenia spełnienia wymagań
zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji
maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania ich ważności, mogą
prowadzić podmioty uprawnione do wykonywania badań w służbie medycyny pracy,
zajmujące się zadaniami medycyny kolejowej.
7.Wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, a także na listę, o której mowa
w ust. 1 pkt 3, jest dokonywany na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu
zawierający następujące informacje:
1)firmę podmiotu;
2)oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu podmiotu;
3)numer podmiotu w odpowiednim rejestrze;
4)numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki numer posiada;
5)zakres czynności, o których mowa w ust. 4c – w przypadku wpisu do rejestru,
o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
8.Przedsiębiorca ubiegający się o wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 1
pkt 2, wraz z wnioskiem składa:
1)dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru ośrodków szkolenia są
kompletne i zgodne z prawdą;
2)spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
prowadzenia ośrodka szkolenia maszynistów oraz kandydatów na
maszynistów, określone w ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie
kolejowym.”.
3)pisemne oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
8a.Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 4b, jest zwolniony z obowiązku
składania dokumentów potwierdzających spełnienie przez instruktorów
i egzaminatorów wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 11
pkt 10, jeżeli ich spełnienie zostało uprzednio sprawdzone przez właściwy organ
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a nie odnoszą się one do
prowadzenia szkoleń i egzaminów wyłącznie na sieci kolejowej Rzeczypospolitej
Polskiej.
9.Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 3, powinno również określać:
1)firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres oraz adres zamieszkania;
2)oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;
3)podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem
imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
9a.W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia składa
wniosek o wpisanie do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, instruktorów
prowadzących szkolenia w tym ośrodku szkolenia lub zmianę zakresu wykonywanych
czynności, przepisy ust. 8 pkt 3 stosuje się.
9b.Prezes UTK zatwierdza albo odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia
zmian, o których mowa w ust. 9a.
9c.Prezes UTK odmawia zatwierdzenia zmian, o których mowa w ust. 9a, jeżeli:
1)przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia nie przedłożył wraz z wnioskiem
oświadczenia o spełnianiu wymagań określonych w przepisach wydanych na
podstawie ust. 11 pkt 9, niezbędnych do wykonywania działalności w zakresie
czynności objętych tym wnioskiem – dotyczy wniosku o zmianę zakresu
wykonywanych czynności;
2)osoba, której dotyczy wniosek o wpis do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1,
nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w przepisach wydanych na
podstawie ust. 11 pkt 10.
10.Prezes UTK wykreśla, w drodze decyzji, ośrodek szkolenia z rejestru,
o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w przypadku:
1)określonym w art. 22ac;
2)wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy prowadzenia
tej działalności;
3)gdy wobec przedsiębiorcy ukończono postępowanie likwidacyjne albo
upadłościowe obejmujące likwidację majątku upadłego.
10a.Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności w zakresie
prowadzenia ośrodka szkolenia jest:
1)prowadzenie szkolenia w sposób niezgodny z programem szkolenia;
2)wydanie dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia lub zdanie
sprawdzianu wiedzy i umiejętności niezgodnie ze stanem faktycznym;
3)przeprowadzenie sprawdzianu wiedzy i umiejętności przez egzaminatora
niewpisanego do rejestru egzaminatorów, o którym mowa w art. 22be ust. 1;
4)prowadzenie szkolenia przez osobę niewpisaną do wykazu, o którym mowa
w ust. 8 pkt 1;
5)prawomocne skazanie przedsiębiorcy za przestępstwo, o którym mowa w ust. 5
pkt 3 – dotyczy osoby fizycznej, urzędującego członka organu zarządzającego
lub organu nadzorczego, wspólnika spółki w spółce jawnej lub spółce
partnerskiej, komplementariusza w spółce komandytowej lub spółce
komandytowo-akcyjnej oraz prokurenta;
6)wprowadzenie do rejestru, o którym mowa w art. 25x ust. 1, danych
potwierdzających ukończenie szkolenia lub zdanie sprawdzianu wiedzy
i umiejętności, niezgodnych ze stanem faktycznym.
10b.Prezes UTK wykreśla, w drodze decyzji, z listy, o której mowa w ust. 1
pkt 3, podmiot, który przestał spełniać wymagania, o których mowa w ust. 6, lub
szczegółowe wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 13.
11.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)szczegółowe warunki i tryb wydawania, przedłużania ważności, zawieszania,
przywracania i cofania licencji maszynisty, aktualizacji danych zawartych
w licencji maszynisty oraz wydawania jej wtórników;
2)wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie powinny spełniać osoby
ubiegające się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;
3)zakres badań lekarskich i psychologicznych oraz sposób oceny zdolności
fizycznej i psychicznej osób ubiegających się o licencję maszynisty albo
o zachowanie jej ważności oraz tryb orzekania o tej zdolności;
4)wzory dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną osób
ubiegających się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;
5)zakres wiedzy i umiejętności objętych szkoleniem niezbędny do uzyskania
licencji maszynisty;
6)program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających
się o licencję maszynisty;
7)(uchylony)
8)sposób ustalania numeru identyfikacyjnego ośrodka szkolenia wpisywanego do
rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zakres danych ujętych w rejestrze,
a także sposób uiszczania opłat za wpis do tego rejestru;
9)szczegółowe wymagania w stosunku do przedsiębiorców ubiegających się
o wpis do rejestru ośrodków szkolenia;
10)wymagania kwalifikacyjne dla instruktorów wykonujących czynności w ośrodku
szkolenia, a także rodzaje dokumentów potwierdzających ich kwalifikacje i
wykształcenie;
11)warunki, sposób prowadzenia rejestru licencji maszynistów, zakres danych
w nim ujętych oraz okres ich przechowywania, wzór tego rejestru, a także tryb
przekazywania danych ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa
w ust. 1a;
12)wzór:
a)wniosku o wydanie licencji maszynisty, przedłużenie ważności, wydanie
wtórnika, przywrócenie tego dokumentu i aktualizację danych w nim
zawartych,
b)dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia w celu uzyskania
licencji maszynisty,
c)deklaracji, o której mowa w ust. 5 pkt 5a lit. b.
12.Minister właściwy do spraw transportu wyda rozporządzenie, o którym
mowa w ust. 11, mając na uwadze:
1)konieczność zapewnienia sprawności procedury uzyskiwania licencji
maszynisty;
2)konieczność uwzględnienia specyfiki pracy na stanowisku maszynisty przy
określeniu wymagań zdrowotnych, jakie powinny spełniać osoby ubiegające się
o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;
3)konieczność przeprowadzenia badań niezbędnych dla właściwej oceny zdolności
fizycznej i psychicznej do prowadzenia pojazdów kolejowych;
4)zapewnienie sprawności procedury wydawania dokumentów potwierdzających
zdolność fizyczną i psychiczną osób ubiegających się o licencję maszynisty albo
o zachowanie jej ważności;
5)zakres wiedzy i umiejętności niezbędny do bezpiecznego prowadzenia pociągów
i pojazdów kolejowych;
6)konieczność zapewnienia odpowiedniej liczby godzin szkolenia dla kandydatów
na maszynistów ubiegających się o licencję maszynisty, zapewniającej
uzyskanie znajomości faktów, zasad, procesów i pojęć ogólnych związanych
z pracą na stanowisku maszynisty;
7)(uchylony)
8)zalecenia Komisji Europejskiej dotyczące procedury nadawania numerów
identyfikacyjnych ośrodkom szkolenia;
9)przepisy Unii Europejskiej dotyczące wymagań, jakie powinny spełniać ośrodki
szkolenia;
10)konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego szkoleń oraz
egzaminów dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o licencję
maszynisty oraz określenia dodatkowych wymagań dotyczących znajomości
języka polskiego, zasad ruchu kolejowego i sygnalizacji na sieci kolejowej
Rzeczypospolitej Polskiej, dla instruktorów i egzaminatorów z innych państw
członkowskich Unii Europejskiej, prowadzących szkolenia i egzaminy na sieci
kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej;
11)przepisy Unii Europejskiej dotyczące rejestru licencji maszynistów;
12)potrzebę ujednolicenia wydawanych dokumentów i ich zabezpieczenie przed
podrobieniem lub przerobieniem.
13.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania w stosunku do podmiotów ubiegających się o wpis na listę podmiotów
uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych oraz
orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych
i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa
maszynisty, a także zachowania ich ważności, tryb dokonywania wpisu na listę oraz
wykreślania z niej, zakres danych ujętych na liście, wzór wniosku o wpis na listę,
a także sposób uiszczania opłat, mając na uwadze:
1)konieczność zapewnienia właściwych kwalifikacji osób uprawnionych do
przeprowadzania badań w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych,
fizycznych i psychicznych niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz
świadectwa maszynisty, a także zachowania ich ważności;
2)konieczność zapewnienia właściwych warunków przeprowadzania takich badań;
3)jasność i przejrzystość danych ujętych na liście.
1.Prezes UTK prostuje z urzędu wpis do rejestru zawierający
oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
2.W przypadku zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest
obowiązany złożyć wniosek o zmianę wpisu w rejestrze w terminie 14 dni od dnia
zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych danych.
3.Prezes UTK wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru.
1.Prezes UTK jest obowiązany dokonać wpisu przedsiębiorcy do
rejestru, o którym mowa w art. 22a ust. 1 pkt 2, w terminie 7 dni od dnia wpływu do
niego wniosku o wpis wraz z oświadczeniem o spełnieniu warunków wymaganych
prawem do wykonywania działalności, dla której rejestr jest prowadzony.
2.Jeżeli Prezes UTK nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a
od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, przedsiębiorca może
rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy Prezes UTK wezwał
przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni
od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu
pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.
1.Prezes UTK wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez
przedsiębiorcę działalności objętej wpisem do rejestru, o którym mowa w art. 22a ust.
1 pkt 2, w przypadku gdy:
1)przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 22a ust. 8 pkt 3,
niezgodne ze stanem faktycznym;
2)przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do
wykonywania działalności regulowanej w wyznaczonym przez Prezesa UTK
terminie;
3)stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania
działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia przez przedsiębiorcę.
2.Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1.Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru, o którym mowa w
art. 22a ust. 1 pkt 2, może uzyskać ponowny wpis do rejestru nie wcześniej niż po
upływie 3 lat od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 22ac ust. 1.
2.Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał
działalność gospodarczą bez wpisu do rejestru. Nie dotyczy to sytuacji określonej w
art. 22ab ust. 2.
Prezes UTK wykreśla przedsiębiorcę z rejestru, o którym mowa w art. 22a ust. 1 pkt 2, także na jego wniosek lub po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.
1.Przewoźnicy kolejowi i zarządcy wydają świadectwa maszynistom
przez nich zatrudnionym lub świadczącym usługi na ich rzecz, zgodnie ze wzorem
określonym w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2010.
1a.Warunkami niezbędnymi do uzyskania świadectwa maszynisty są:
1)posiadanie licencji maszynisty;
2)odbycie szkolenia przeprowadzonego zgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie ust. 21 oraz zdanie egzaminu na świadectwo maszynisty –
w przypadku kandydatów na maszynistów;
3)odbycie szkolenia i złożenie z wynikiem pozytywnym sprawdzianu wiedzy
i umiejętności przeprowadzonych w trybie i w sposób określony w przepisach
wydanych na podstawie ust. 21 pkt 4 – dotyczy maszynistów ubiegających się
o uzyskanie kolejnego świadectwa maszynisty;
4)uzyskanie orzeczenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie wymagań
zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, określonych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 22 pkt 1, po przeprowadzeniu badań lekarskich i psycho-
logicznych.
2.Świadectwo maszynisty uprawnia do prowadzenia pociągu lub pojazdu
kolejowego u przewoźnika kolejowego lub zarządcy, który je wydał, w ramach
określonej kategorii uprawnień i jest ważne na określoną w nim infrastrukturę
kolejową oraz określony typ pojazdu.
3.Świadectwo maszynisty może zawierać uprawnienie do prowadzenia
pociągów lub pojazdów kolejowych we wszystkich kategoriach i podkategoriach,
o których mowa w ust. 2.
3a.W przypadku świadczenia usługi trakcyjnej dopuszcza się prowadzenie
pociągu lub pojazdu kolejowego przez maszynistę na podstawie świadectwa
maszynisty wydanego przez innego przewoźnika kolejowego lub zarządcę.
3b.W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, przewoźnik kolejowy, na rzecz
którego maszynista prowadzi pojazd kolejowy lub pociąg jest obowiązany do
zapewnienia zapoznania tego maszynisty z obowiązującymi u niego regulacjami
wewnętrznymi w zakresie niezbędnym do bezpiecznego prowadzenia pojazdu
kolejowego lub pociągu.
4.Przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury kolejowej ustanawiają
procedury wydawania świadectw maszynisty, będące częścią ich systemu zarządzania
bezpieczeństwem, o którym mowa w art. 17a.
5.W procedurach wydawania świadectw, o których mowa w ust. 4, określa się
w szczególności:
1)tryb wydawania świadectwa maszynisty, aktualizacji danych w nim zawartych,
jego zawieszania i cofania;
2)tryb odwołania się od decyzji dotyczącej wydania świadectwa maszynisty, jego
zawieszania i cofania.
3)(uchylony)
6.Procedurę, o której mowa w ust. 4, przewoźnicy kolejowi i zarządcy
infrastruktury kolejowej podają do publicznej wiadomości w sposób przyjęty
u każdego z nich.
7.W celu zachowania ważności świadectwa maszynisty, maszynista przechodzi
okresowe badania lekarskie i psychologiczne oraz uzyskuje orzeczenie lekarskie
potwierdzające spełnienie wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych
określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 22 pkt 1 oraz przechodzi
szkolenia, a także okresowe sprawdziany wiedzy i umiejętności, w trybie i na
warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 21 pkt 4.
7a.Badania, o których mowa w ust. 7, przeprowadza się co:
1)24 miesiące – do ukończenia 55. roku życia,
2)12 miesięcy – po ukończeniu 55. roku życia
– chyba że orzeczenie lekarskie wskazuje krótszy okres.
7b.Badania, o których mowa w ust. 7, przeprowadza się w okresach krótszych
niż okresy, o których mowa w ust. 7a:
1)po każdym poważnym wypadku, w którym uczestniczył maszynista;
2)po zakończeniu czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą,
trwającej dłużej niż 30 dni;
3)w przypadku powrotu maszynisty do pracy po przerwie trwającej dłużej niż
6 miesięcy;
4)w razie uzasadnionego podejrzenia utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do
kierowania pojazdem kolejowym lub pociągiem;
5)w przypadku określonym w ust. 16;
6)w innych przypadkach określonych w przepisach dotyczących profilaktycznej
ochrony zdrowia pracowników.
7c.Badania, o których mowa w ust. 1a pkt 4, ust. 7 i 7b, są wykonywane,
z zastrzeżeniem ust. 7a oraz przepisów wydanych na podstawie ust. 22, w zakresie i na
zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U.
z 2023 r. poz.
1465)
7d.Przejście przez maszynistę badań, o których mowa w ust. 1a pkt 4, ust. 7 i 7b,
uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem obowiązków pracownika w zakresie
wykonywania wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich, o których
mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.
7e.Przewoźnicy kolejowi i zarządcy nie mogą dopuścić do pracy na stanowisku
maszynisty osoby bez aktualnego orzeczenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie
wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania
świadectwa maszynisty albo zachowania jego ważności, z wyjątkiem przypadku
określonego w ust. 18 pkt 4 w odniesieniu do kandydatów na maszynistów.
7f.Przewoźnicy kolejowi oraz zarządcy są obowiązani do:
1)kierowania maszynistów na badania lekarskie i psychologiczne w celu uzyskania
świadectwa maszynisty lub zachowania jego ważności;
2)pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych, o których mowa
w pkt 1;
3)przechowywania orzeczeń lekarskich maszynistów.
7g.Spełnienie przez przewoźników kolejowych i zarządców obowiązków,
o których mowa w ust. 7f pkt 1 i 2, uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem
obowiązków pracodawcy w zakresie wykonywania wstępnych, okresowych i
kontrolnych badań lekarskich, o których mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.
8.Przewoźnicy kolejowi lub zarządcy infrastruktury kolejowej cofają lub
zawieszają w całości lub w części ważność świadectwa maszynisty, gdy maszynista
przestał spełniać warunki niezbędne do posiadania świadectwa.
9.(uchylony)
10.Świadectwo maszynisty wygasa z mocy prawa z dniem rozwiązania lub
wygaśnięcia umowy o pracę lub innego stosunku prawnego wiążącego maszynistę
z przewoźnikiem kolejowym lub zarządcą infrastruktury kolejowej.
11.W przypadku, o którym mowa w ust. 10, przewoźnik kolejowy i zarządca
wydają maszyniście odpis uzyskanego świadectwa maszynisty, którego wzór określa
załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 36/2010, oraz inne dokumenty potwierdzające
uzyskane kwalifikacje.
12.Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej bezzwłocznie
aktualizuje świadectwo maszynisty, jeżeli jego posiadacz uzyskał dodatkowe
uprawnienia dotyczące pociągu, pojazdu kolejowego lub infrastruktury kolejowej.
13.Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej cofa świadectwo
maszynisty osobie, która przestała spełniać warunki, o których mowa w ust. 7.
14.Przewoźnicy kolejowi i zarządcy prowadzą rejestry wydawanych przez siebie
świadectw maszynistów za pomocą własnego systemu informatycznego albo za
pomocą rejestru, o którym mowa w art. 25x ust. 1.
14a.Przewoźnicy kolejowi i zarządcy udostępniają dane zgromadzone
w rejestrach, o których mowa w ust. 14, oraz informację o treści wydanych świadectw
maszynisty:
1)Prezesowi UTK;
2)Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych zgodnie z art. 28h ust. 2
pkt 4 oraz komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m;
3)właściwym organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej,
w przypadku wykonywania przez przewoźnika kolejowego lub zarządcę
działalności transgranicznej;
4)innym podmiotom, jeżeli obowiązek udostępnienia danych wynika z odrębnych
przepisów.
15.Prezes UTK może wystąpić, do przewoźnika kolejowego lub zarządcy
infrastruktury kolejowej, z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli maszynisty lub
o zawieszenie ważności świadectwa maszynisty.
16.Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej po otrzymaniu
wniosku Prezesa UTK obowiązany jest podjąć stosowne działania, w szczególności
skierować maszynistę na badania lekarskie lub poddać sprawdzeniu wiedzy
i umiejętności, i, w terminie 4 tygodni od dnia otrzymania wniosku, przedłożyć
Prezesowi UTK sprawozdanie z wykonanych czynności.
17.Prezes UTK może, w drodze decyzji, wydać zakaz prowadzenia pociągu lub
pojazdu kolejowego przez maszynistę w okresie rozpatrywania wniosku, o którym
mowa w ust. 15, jeżeli jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa ruchu
kolejowego. O decyzji tej Prezes UTK informuje Komisję Europejską oraz inne
właściwe organy.
18.W przypadku:
1)zakłóceń w ruchu kolejowym w wyniku prowadzonych robót na torach lub
powodujących konieczność odstępstw od wykonywania przewozów kolejowych
na podstawie obowiązującego rozkładu jazdy pociągów, zgodnie z ustaleniami
zarządcy,
2)jednorazowych przewozów kolejowych, za zgodą zarządcy,
3)dostawy lub prezentacji nowego pociągu lub pojazdu kolejowego,
4)szkolenia lub egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów,
5)wykonywania przewozów technologicznych
– jeżeli maszynista albo kandydat na maszynistę ubiegający się o świadectwo
maszynisty nie posiadają znajomości odcinków linii kolejowych, na których mają
prowadzić pojazd kolejowy lub pociąg, mogą go prowadzić, pod warunkiem że
podczas jazdy obok nich znajduje się inny maszynista lub przedstawiciel zarządcy
posiadający udokumentowaną znajomość tych odcinków.
19.W przypadkach, o których mowa w ust. 18, w razie braku możliwości
zapewnienia obecności osób, o których mowa w tym przepisie, maszynista może
prowadzić pojazd kolejowy lub pociąg po spełnieniu warunków określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 7.
20.(uchylony)
20a.Maszynista jest obowiązany niezwłocznie powiadomić przewoźnika
kolejowego lub zarządcę, na rzecz którego świadczy pracę lub usługi,
o okolicznościach dotyczących jego stanu zdrowia mających wpływ na zdolność
prawidłowego realizowania przez niego uprawnień wynikających z posiadanego
świadectwa maszynisty.
20b.Przepisy ust. 20a stosuje się odpowiednio do prowadzącego pojazdy
kolejowe, który świadczy pracę lub usługi na rzecz użytkownika bocznicy kolejowej
lub przedsiębiorcy wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.
21.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego i infrastruktury
kolejowej, objętych szkoleniem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa
maszynisty,
2)program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających
się o uzyskanie świadectwa maszynisty,
3)(uchylony)
4)tryb oraz szczegółowe warunki i minimalną częstotliwość przeprowadzania
szkoleń oraz sprawdzianów wiedzy i umiejętności,
5)zakres danych dotyczących infrastruktury kolejowej ujęty w świadectwie
maszynisty,
6)szczegółowe warunki i sposób prowadzenia rejestru świadectw maszynistów,
zakres danych w nim ujętych, a także okres ich przechowywania, wzór tego
rejestru oraz tryb udostępniania danych ujętych w rejestrze podmiotom,
o których mowa w ust. 14a
– mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności niezbędny do zapewnienia
właściwych kwalifikacji maszynistów, konieczność dostosowania programu szkolenia
do wykształcenia i doświadczenia zawodowego kandydatów na maszynistów przy
zapewnieniu niezbędnej liczby godzin stażu stanowiskowego, szkolenia teoretycznego
i praktycznego oraz prowadzenia pojazdu kolejowego pod nadzorem, konieczność
zapewnienia ciągłości realizacji procesu doskonalenia zawodowego maszynistów i
monitorowania posiadanych przez nich uprawnień oraz przepisy Unii Europejskiej
dotyczące rejestru świadectw maszynistów.
22.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie powinny spełniać osoby
ubiegające się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności,
2)zakres badań lekarskich i psychologicznych oraz sposób oceny zdolności
fizycznej i psychicznej osób ubiegających się o świadectwo maszynisty albo
o zachowanie jego ważności oraz tryb orzekania o tej zdolności,
3)wzory dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną osób
ubiegających się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności
– mając na uwadze konieczność przeprowadzenia badań niezbędnych dla właściwej
oceny zdolności fizycznej i psychicznej do prowadzenia pojazdów kolejowych,
konieczność uwzględnienia specyfiki pracy na stanowisku maszynisty przy określeniu
wymagań zdrowotnych, sprawność procedury wydawania dokumentów
potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną osób ubiegających się o świadectwo
maszynisty albo o zachowanie jego ważności, a także konieczność ujednolicenia
wydawanych dokumentów i ich zabezpieczenie przed podrobieniem lub
przerobieniem.
1.Prezes UTK, na wniosek kandydata na maszynistę, przeprowadza
egzamin na licencję maszynisty w zakresie podstawowej wiedzy zawodowej
obejmującej zagadnienia, które są istotne dla wykonywania zawodu maszynisty i mają
zastosowanie niezależnie od rodzaju i typu taboru kolejowego lub infrastruktury
kolejowej.
2.Wniosek składa się w postaci elektronicznej za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego obsługującego rejestr, o którym mowa w art. 25x ust. 1, i
podpisuje przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego
albo podpisu osobistego.
3.Wraz z wnioskiem kandydat na maszynistę może złożyć wniosek o wydanie
licencji maszynisty zawierający oświadczenie, o którym mowa w art. 22 ust. 2b.
4.Prezes UTK zapewnia na stronie podmiotowej Urzędu Transportu Kolejowego
dostęp do systemu teleinformatycznego wraz z możliwością dokonania opłaty za
egzamin na licencję maszynisty z wykorzystaniem systemu płatności online.
5.Prezes UTK w systemie teleinformatycznym publikuje wykaz terminów sesji
egzaminacyjnych dotyczących egzaminu na licencję maszynisty.
6.Egzamin na licencję maszynisty przeprowadza egzaminator wyznaczony przez
Prezesa UTK z rejestru egzaminatorów, o którym mowa w art. 22be ust. 1.
7.Warunkiem dopuszczenia kandydata na maszynistę do egzaminu na licencję
maszynisty jest spełnienie wymagań, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1–5.
8.Egzaminator nie dopuszcza kandydata na maszynistę do egzaminu na licencję
maszynisty, jeżeli:
1)nie jest możliwe ustalenie tożsamości kandydata na maszynistę zgłaszającego się
na egzamin na licencję maszynisty;
2)nie uiszczono opłaty za przeprowadzenie egzaminu na licencję maszynisty;
3)dane z okazanego dokumentu tożsamości kandydata zgłaszającego się na
egzamin na licencję maszynisty nie są zgodne z danymi znajdującymi się w
rejestrze, o którym mowa w art. 25x ust. 1.
9.Egzamin na licencję maszynisty składa się z części teoretycznej i jest
przeprowadzany w formie elektronicznego testu jednokrotnego wyboru z pytaniami
generowanymi w czasie rzeczywistym za pomocą systemu teleinformatycznego.
10.Prezes UTK opracowuje i ustala wykaz pytań na egzamin na licencję
maszynisty.
11.Pytania, o których mowa w ust. 10, nie stanowią informacji publicznej
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji
publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz.
902)
12.Kandydat na maszynistę może złożyć do Prezesa UTK odwołanie od
negatywnego wyniku egzaminu na licencję maszynisty.
13.Odwołanie, o którym mowa w ust. 12, składa się w terminie 14 dni od dnia
otrzymania wyniku egzaminu na licencję maszynisty.
14.Uchybienie terminu, o którym mowa w ust. 13, do wniesienia odwołania,
o którym mowa w ust. 12, skutkuje pozostawieniem tego odwołania bez rozpoznania.
15.Prezes UTK rozpatruje odwołanie, o którym mowa w ust. 12, w terminie 30
dni od dnia jego otrzymania.
16.W przypadku stwierdzenia zasadności odwołania, o którym mowa w ust. 12,
Prezes UTK przeprowadza ponowny egzamin na licencję maszynisty, za który nie
pobiera się opłaty. Do ponownego egzaminu na licencję maszynisty stosuje się
przepisy ust. 6–11.
1.Prezes UTK, na wniosek przewoźnika kolejowego lub zarządcy
zatrudniającego kandydata na maszynistę, przeprowadza egzamin na świadectwo
maszynisty.
2.Wniosek składa się w postaci elektronicznej za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego obsługującego rejestr, o którym mowa w art. 25x ust. 1, i
podpisuje przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego
albo podpisu osobistego przez osobę upoważnioną przez wnioskodawcę.
3.Warunkiem dopuszczenia kandydata na maszynistę do egzaminu na
świadectwo maszynisty jest:
1)posiadanie ważnej licencji maszynisty;
2)ukończenie szkolenia dla kandydatów na maszynistów ubiegających się
o uzyskanie świadectwa maszynisty;
3)zdanie sprawdzianu wiedzy i umiejętności z typu pojazdu kolejowego
i infrastruktury kolejowej, na których ma być przeprowadzany egzamin.
4.Przepisy art. 22ba ust. 4 i 8 stosuje się odpowiednio.
5.Egzamin na świadectwo maszynisty składa się z części teoretycznej oraz
z części praktycznej i obejmuje sprawdzenie wiedzy i umiejętności kandydata na
maszynistę do samodzielnego i bezpiecznego wykonywania czynności maszynisty.
6.Część teoretyczną egzaminu na świadectwo maszynisty przeprowadza się
w formie:
1)elektronicznego testu jednokrotnego wyboru z pytaniami generowanymi w
czasie rzeczywistym za pomocą systemu teleinformatycznego oraz
2)zadań do wykonania z użyciem symulatora pojazdu kolejowego.
7.Prezes UTK opracowuje i ustala wykaz pytań, o których mowa w ust. 6 pkt 1.
Pytania nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
8.Część teoretyczną egzaminu na świadectwo maszynisty przeprowadza
egzaminator wyznaczony przez Prezesa UTK z rejestru egzaminatorów, o którym
mowa w art. 22be ust. 1.
9.Część praktyczna egzaminu na świadectwo maszynisty polega na prowadzeniu
pojazdu kolejowego po infrastrukturze kolejowej pod nadzorem egzaminatorów,
o których mowa w ust. 10.
10.Część praktyczną egzaminu na świadectwo maszynisty przeprowadza
egzaminator oddelegowany przez ośrodek szkolenia, w którym kandydat na
maszynistę ubiegający się o uzyskanie świadectwa maszynisty odbywał szkolenie,
oraz egzaminator zatrudniony i wyznaczony przez Prezesa UTK.
11.Egzaminator oddelegowany przez ośrodek szkolenia, o którym mowa
w ust. 10, posiada świadectwo maszynisty uprawniające do prowadzenia typu pojazdu
kolejowego oraz do jazdy po infrastrukturze kolejowej, których dotyczy egzamin, albo
– w przypadku kiedy nie spełnia tego warunku – ważne świadectwo maszynisty
w zakresie odpowiedniej infrastruktury lub typu pojazdu kolejowego.
12.Podmiot wnioskujący o przeprowadzenie egzaminu na świadectwo
maszynisty zapewnia pojazd kolejowy oraz trasę, niezbędne do przeprowadzenia
części praktycznej egzaminu na świadectwo maszynisty, w terminie i miejscu
uzgodnionym z Prezesem UTK.
13.Warunkiem dopuszczenia kandydata na maszynistę do części praktycznej
egzaminu na świadectwo maszynisty jest uzyskanie pozytywnego wyniku z części
teoretycznej egzaminu na świadectwo maszynisty.
14.Kandydat na maszynistę może złożyć do Prezesa UTK odwołanie od
negatywnego wyniku egzaminu na świadectwo maszynisty. Przepisy art. 22ba ust. 13–
15 stosuje się odpowiednio.
15.W przypadku stwierdzenia zasadności odwołania, o którym mowa w ust. 14,
Prezes UTK przeprowadza ponowny egzamin na świadectwo maszynisty, za który nie
pobiera się opłaty. Do ponownego egzaminu na świadectwo maszynisty stosuje się
przepisy ust. 3 i 5–13 oraz odpowiednio art. 22ba ust. 8.
1.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia:
1)szczegółowy zakres podstawowej wiedzy zawodowej objętej egzaminem na
licencję maszynisty;
2)sposób, formę i tryb przygotowania oraz przeprowadzania egzaminu na licencję
maszynisty oraz ponownego egzaminu na licencję maszynisty;
3)szczegółowy zakres wiedzy i umiejętności, objętych egzaminem na świadectwo
maszynisty;
4)sposób, formę i tryb przygotowania oraz przeprowadzania egzaminu na
świadectwo maszynisty oraz ponownego egzaminu na świadectwo maszynisty.
2.Minister właściwy do spraw transportu wyda rozporządzenie, o którym mowa
w ust. 1, mając na uwadze:
1)zakres wiedzy i umiejętności niezbędny do bezpiecznego prowadzenia pojazdów
kolejowych;
2)konieczność zagwarantowania właściwej organizacji egzaminów na licencję
maszynisty oraz ponownych egzaminów na licencję maszynisty;
3)konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego egzaminów
na świadectwo maszynisty;
4)konieczność zagwarantowania właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu
merytorycznego przeprowadzenia teoretycznej i praktycznej części egzaminu na
świadectwo maszynisty oraz ponownego egzaminu na świadectwo maszynisty.
1.Egzaminatorem może być osoba, która:
1)posiada co najmniej 4-letnie doświadczenie zawodowe w zakresie związanym
z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego, nabyte w okresie 5 lat
poprzedzających datę złożenia wniosku o wpis do rejestru egzaminatorów,
o którym mowa w art. 22be ust. 1;
2)posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
3)posiada ważną licencję maszynisty i świadectwo maszynisty, obejmujące zakres
umiejętności będących przedmiotem egzaminu lub dotyczące podobnego typu
linii kolejowej lub taboru kolejowego – w przypadku egzaminatorów
przeprowadzających część praktyczną egzaminu na świadectwo maszynisty
z prowadzenia pojazdu kolejowego;
4)posiada znajomość języka polskiego odpowiadającą co najmniej poziomowi
biegłości językowej B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
Rady Europy;
5)ukończyła szkolenie z zakresu zasad ruchu kolejowego i sygnalizacji kolejowej,
obowiązujących na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej w wymiarze co
najmniej 80 godzin, przeprowadzone przez ośrodek szkolenia, który posiada
uprawnienia do wykonywania czynności, o których mowa w art. 22a ust. 4c pkt
4 – w przypadku egzaminatorów, o których mowa w pkt 3, którzy licencję
maszynisty uzyskali w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
6)nie była skazana prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa
umyślnego przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub wiarygodności
dokumentów;
7)daje rękojmię wykonywania czynności egzaminatora w sposób bezstronny
i niezależny;
8)jest wpisana do rejestru egzaminatorów, o którym mowa w art. 22be ust. 1.
2.Egzaminatorzy są obowiązani do ustawicznego doskonalenia i aktualizowania
kompetencji zawodowych przez udział w co najmniej jednym, w ciągu 3 lat, szkoleniu
doskonalącym w zakresie wiedzy i metodyki egzaminowania kandydatów na
maszynistów organizowanym przez Prezesa UTK.
3.Prezes UTK organizuje szkolenia, o których mowa w ust. 2, nie rzadziej niż
raz na trzy lata.
1.Prezes UTK prowadzi w systemie teleinformatycznym rejestr
egzaminatorów w celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 13 ust. 1a pkt 7b.
Rejestr egzaminatorów jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej Urzędu Transportu Kolejowego z wyłączeniem danych, o
których mowa w ust. 2 pkt 2–7.
2.W rejestrze egzaminatorów gromadzi się następujące dane egzaminatorów:
1)imię (imiona) i nazwisko;
2)datę i miejsce urodzenia;
3)numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię,
numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa,
które wydało ten dokument;
4)obywatelstwo;
5)adres zamieszkania;
6)numer licencji maszynisty, jeżeli została wydana;
7)numer ewidencyjny;
8)zakres uprawnień;
9)informacje o udziale w szkoleniu, o którym mowa w art. 22bd ust. 2.
3.Prezes UTK dokonuje wpisu do rejestru egzaminatorów na wniosek, który
zawiera dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1–6. Do wniosku dołącza się:
1)kopie dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa
w art. 22bd ust. 1 pkt 1–5;
2)oświadczenie o niebyciu skazanym prawomocnym wyrokiem za popełnienie
przestępstwa, o którym mowa w art. 22bd ust. 1 pkt 6, złożone pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń; składający
oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:
„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks karny.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń;
3)deklarację, o której mowa w art. 22a ust. 5 pkt 5a lit. b.
4.Dokumentami potwierdzającymi znajomość języka polskiego, o której mowa
w art. 22bd ust. 1 pkt 4, są:
1)certyfikat znajomości języka polskiego poświadczający zdany egzamin z języka
polskiego na poziomie średnim ogólnym lub zaawansowanym, wydany przez
Państwową Komisję Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego;
2)certyfikat potwierdzający znajomość języka polskiego co najmniej na poziomie
B2 w skali globalnej biegłości językowej według Europejskiego Systemu Opisu
Kształcenia Językowego Rady Europy;
3)świadectwo lub inny dokument równorzędny uzyskany w polskim systemie
oświaty po ukończeniu kształcenia w języku polskim lub dyplom ukończenia
studiów wyższych prowadzonych w języku polskim.
5.Prezes UTK:
1)wpisuje do rejestru egzaminatorów osobę spełniającą wymagania, o których
mowa w art. 22bd ust. 1 pkt 1–7, oraz nadaje egzaminatorowi numer
ewidencyjny;
2)odmawia wpisu do rejestru egzaminatorów, w drodze decyzji, w przypadku jeżeli
osoba nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 22bd ust. 1 pkt 1–7;
3)wykreśla z rejestru egzaminatorów, w drodze decyzji z rygorem natychmiastowej
wykonalności, w przypadku:
a)wniosku egzaminatora o wykreślenie z rejestru egzaminatorów,
b)jeżeli egzaminator nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 22bd ust. 1
pkt 1–7,
c)jeżeli egzaminator nie spełnia wymagania, o którym mowa w art. 22bd ust.
2,
d)śmierci egzaminatora;
4)w przypadku zmiany danych aktualizuje rejestr egzaminatorów.
6.Osoba ubiegająca się o wpis do rejestru egzaminatorów jest zwolniona
z obowiązku dołączania kopii dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań,
o których mowa w art. 22bd ust. 1 pkt 1–3 i 6, jeżeli ich spełnienie zostało uprzednio
sprawdzone przez właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
a nie odnoszą się one do prowadzenia egzaminów na licencję maszynisty lub
egzaminów na świadectwo maszynisty wyłącznie na sieci kolejowej Rzeczypospolitej
Polskiej.
7.Egzaminator przekazuje Prezesowi UTK informacje o zmianie danych,
o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3–6, w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia.
8.Prezes UTK wydaje egzaminatorowi certyfikat uznania egzaminatora
zawierający dane, o których mowa w ust. 2.
9.Dane gromadzone w rejestrze egzaminatorów oraz kopie dokumentów
potwierdzających spełnienie wymagań przechowuje się przez okres do 5 lat od dnia
wykreślenia z rejestru.
1.Przewoźnik kolejowy i zarządca mogą zawrzeć z kandydatem na
maszynistę umowę zobowiązującą tego kandydata do zwrotu części albo całości
kosztów poniesionych na jego szkolenie, jeżeli rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy
o pracę lub innego stosunku prawnego wiążącego kandydata na maszynistę
z odpowiednio przewoźnikiem kolejowym albo zarządcą nastąpiło przed ustalonym
w tej umowie terminem, z przyczyny leżącej po stronie tego kandydata.
2.Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku szkolenia maszynisty
ubiegającego się o uzyskanie kolejnego świadectwa maszynisty.
1.Maszynista jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania
przewoźnika kolejowego lub zarządcy, na rzecz których świadczy pracę lub usługi,
w drodze pisemnego oświadczenia, o:
1)świadczeniu pracy lub usług na rzecz więcej niż jednego przewoźnika
kolejowego, zarządcy, użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy
wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej albo
2)niewykonywaniu czynności maszynisty albo prowadzącego pojazdy kolejowe na
rzecz innego przewoźnika kolejowego, zarządcy, użytkownika bocznicy
kolejowej lub przedsiębiorcy wykonującego przewozy w obrębie bocznicy
kolejowej.
2.Maszynista składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w dniu rozpoczęcia
pracy lub świadczenia usług, a następnie w każdym przypadku podjęcia albo
zaprzestania wykonywania czynności maszynisty na rzecz więcej niż jednego
podmiotu.
3.Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno zawierać informację
dotyczącą przeciętnej tygodniowej liczby godzin prowadzenia pojazdu kolejowego
lub pociągu u innego przewoźnika kolejowego, zarządcy, użytkownika bocznicy
kolejowej lub przedsiębiorcy wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.
4.Jeżeli zostało złożone oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
przewoźnik kolejowy lub zarządca, przekazuje je Prezesowi UTK, nie później niż
w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania.
5.Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do prowadzącego pojazdy
kolejowe, który świadczy pracę lub usługi na rzecz użytkownika bocznicy kolejowej
lub przedsiębiorcy wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.
1.Pracownicy zatrudnieni na stanowiskach bezpośrednio związanych
z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz z prowadzeniem
określonych rodzajów pojazdów kolejowych: dyżurny ruchu, nastawniczy,
zwrotniczy, kierownik pociągu, ustawiacz, manewrowy, rewident taboru, automatyk,
toromistrz, dróżnik przejazdowy oraz prowadzący pojazdy kolejowe, o których mowa
w art. 18 ust. 2 pkt 1 i 2, są obowiązani:
1)posiadać wymagane wykształcenie,
2)spełniać wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne,
3)posiadać wymagane przygotowanie zawodowe,
4)zdać egzamin kwalifikacyjny
– określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 pkt 1.
2.Pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do posiadania
i okazywania właściwemu uprawnionemu organowi dokumentu upoważniającego do
wykonywania czynności na stanowiskach, o których mowa w ust. 1.
3.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)dla stanowisk, o których mowa w ust. 1, warunki, jakie są obowiązani spełniać
zatrudnieni na tych stanowiskach, a także warunki i sposób oceny ich zdolności
fizycznych i psychicznych, jednostki uprawnione do oceny zdolności fizycznej
i psychicznej oraz tryb orzekania o tej zdolności,
2)sposób powoływania i tryb pracy komisji egzaminacyjnych stwierdzających
kwalifikacje pracowników zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa
w ust. 1, wzory dokumentów potwierdzających te kwalifikacje i
upoważniających do wykonywania czynności na tych stanowiskach, wysokość
wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych oraz wysokość opłat
związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników, uwzględniając przepis
ust. 4, a także sposób uiszczania tych opłat
– mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa w transporcie kolejowym,
właściwych kwalifikacji osób zatrudnionych na tych stanowiskach, odpowiednich
warunków przeprowadzania oceny zdolności fizycznej i psychicznej, nakład pracy
członków komisji egzaminacyjnej oraz ich kwalifikacje, a także koszty rzeczowe
i osobowe związane ze stwierdzaniem kwalifikacji pracowników.
4.Wysokość opłaty związanej ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników
zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć
równowartości w złotych 30 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego,
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania
dokumentu potwierdzającego kwalifikacje pracownika.
1.Minister właściwy do spraw transportu przeprowadza, nie rzadziej
niż raz na 5 lat, ocenę systemu uzyskiwania licencji maszynisty i świadectwa
maszynisty, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawności i przejrzystości
tego systemu oraz bezpieczeństwo w ruchu kolejowym. Wyniki oceny są jawne.
2.Minister właściwy do spraw transportu, w celu dokonania oceny, o której
mowa w ust. 1, może żądać od Prezesa UTK, przewoźników kolejowych, zarządców
infrastruktury kolejowej udzielenia informacji oraz wyjaśnień niezbędnych do
dokonania oceny.
3.Wyniki oceny systemu uzyskiwania licencji maszynisty i świadectwa
maszynisty przekazywane są zainteresowanym podmiotom oraz Prezesowi UTK.
4.W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wyniku oceny, o której mowa
w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu zwraca się do Prezesa UTK
z wnioskiem o wyznaczenie podmiotowi, u którego stwierdzono nieprawidłowości
terminu ich usunięcia.
5.Prezes UTK może nałożyć na przewoźnika kolejowego lub zarządcę
infrastruktury kolejowej, który nie usunął w wyznaczonym terminie nieprawidłowości
stwierdzonych w wyniku oceny, o której mowa w ust. 1, karę pieniężną w wysokości
określonej w art. 66 ust. 2. Art. 66 ust. 4 stosuje się.
1.Warunkiem dopuszczenia do eksploatacji typów budowli i typów
urządzeń mających wpływ na poziom bezpieczeństwa ruchu kolejowego, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 14 pkt 2, jest uzyskanie świadectwa
dopuszczenia do eksploatacji typu dla pierwszego ich egzemplarza.
2.Jeżeli określony typ urządzeń albo budowli jest produkowany przez więcej niż
jednego producenta, wymagane jest uzyskanie świadectwa dopuszczenia do
eksploatacji typu dla pierwszego egzemplarza produkowanego przez każdego z tych
producentów.
3.Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu wydaje się na czas
nieokreślony, a w przypadku nowych typów lub konieczności wykonania prób
eksploatacyjnych, na czas określony – przewidziany na przeprowadzenie tych prób.
4.Organem właściwym w sprawach wydania, odmowy wydania i cofania
świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu jest Prezes UTK.
5.Przed uzyskaniem świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu, typy
urządzeń i typy budowli podlegają badaniom technicznym.
6.Badania techniczne przeprowadza jednostka organizacyjna, o której mowa
w art. 22g ust. 9.
7.Po przeprowadzeniu z wynikiem pozytywnym badań technicznych jednostka
organizacyjna, o której mowa w art. 22g ust. 9, wydaje certyfikat zgodności typu.
8.Kolejne urządzenia albo budowle zgodne z typem, dla którego Prezes UTK
wydał świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu, uznaje się za dopuszczone do
eksploatacji, jeżeli:
1)producent albo jego upoważniony przedstawiciel przeprowadził procedurę oceny
zgodności z typem, a następnie wystawił deklarację zgodności z typem, albo
2)podmiot zamawiający, wykonawca modernizacji, importer, inwestor, dysponent,
zarządca, użytkownik bocznicy albo przewoźnik kolejowy wystawił deklarację
zgodności z typem dla urządzeń albo budowli, które zamierza wprowadzić do
eksploatacji, po uprzednim przeprowadzeniu przez jednostkę organizacyjną,
o której mowa w art. 22g ust. 9, badań technicznych niezbędnych do
stwierdzenia zgodności z typem, zakończonych wydaniem certyfikatu zgodności
z typem.
9.Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa świadectwo dopuszczenia do eksploatacji
typu w przypadku stwierdzenia, że typ urządzenia albo typ budowli zagraża
bezpieczeństwu ruchu kolejowego lub bezpieczeństwu przewozu osób i rzeczy.
10.Jeżeli stroną postępowania w sprawie cofnięcia świadectwa dopuszczenia do
eksploatacji typu jest producent albo jego upoważniony przedstawiciel, w decyzji,
o której mowa w ust. 9, Prezes UTK nakazuje mu:
1)odkupienie albo wymianę, we wskazanym terminie, odpowiednio urządzeń albo
budowli zgodnych z dopuszczonym typem na żądanie podmiotów, które
faktycznie nimi władają;
2)powiadomienie podmiotów władających odpowiednio urządzeniami albo
budowlami, zgodnymi z dopuszczonym typem, o cofnięciu świadectwa
dopuszczenia do eksploatacji typu, określając termin i sposób ich
powiadomienia.
11.W odniesieniu do sieci kolejowych warunki, o których mowa w ust. 1 i 8,
dotyczą typów urządzeń i typów budowli przeznaczonych do eksploatacji:
1)na infrastrukturze prywatnej;
2)w zakresie, o którym mowa w art. 3 ust. 8 i ust. 9 pkt 1;
3)w przypadkach, o których mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1 i 3–7;
4)w przypadku przyznania przez Prezesa UTK odstępstwa, o którym mowa w art.
25f ust. 1.
12.Uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu nie jest wymagane
dla typów urządzeń i typów budowli, o których mowa w ust. 1, ujętych w TSI jako
składniki interoperacyjności i objętych deklaracją WE zgodności lub przydatności do
stosowania składnika interoperacyjności.
13.Przepisy ust. 1–12 stosuje się do typów pojazdów kolejowych, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 14 pkt 2, przeznaczonych do
eksploatacji wyłącznie:
1)na bocznicach kolejowych;
1a)na infrastrukturze prywatnej;
2)na infrastrukturze kolei wąskotorowej;
3)w metrze;
4)na sieci kolejowej, o której mowa w art. 3 ust. 8.
13a.Przepisy ust. 1–12 stosuje się również do pojazdów kolejowych
przeznaczonych wyłącznie do użytku lokalnego, pojazdów historycznych oraz
pojazdów turystycznych eksploatowanych na sieci kolejowej, niezależnie od drogi
kolejowej, po której się poruszają.
14.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)tryb wydawania, odmowy wydania i cofania świadectw dopuszczenia do
eksploatacji typu;
2)wykaz rodzajów budowli, urządzeń oraz pojazdów kolejowych, dla których
wymagane jest uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu;
3)zakres badań technicznych koniecznych do wydania świadectwa dopuszczenia
do eksploatacji typu oraz stwierdzenia zgodności z typem;
4)szczegółowe warunki i tryb wydawania certyfikatów zgodności typu,
certyfikatów zgodności z typem oraz deklaracji zgodności z typem;
5)warunki przeprowadzania prób eksploatacyjnych;
6)procedurę oceny zgodności z typem;
7)wzór:
a)świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu,
b)certyfikatu zgodności typu,
c)certyfikatu zgodności z typem,
d)deklaracji zgodności z typem.
15.Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 14, uwzględnia się:
1)konieczność zapewnienia sprawności stosowania procedury wydawania
świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu;
2)konieczność ujęcia w wykazie, o którym mowa w ust. 14 pkt 2, urządzeń
mających wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego, budowli stanowiących
elementy nawierzchni kolejowej, pojazdów kolejowych z napędem, wagonów
i kolejowych pojazdów specjalnych;
3)konieczność przeprowadzenia wszystkich niezbędnych badań umożliwiających
stwierdzenie spełniania wymagań określonych we właściwych specyfikacjach
technicznych i dokumentach normalizacyjnych;
4)wymagania i procedury w zakresie dopuszczania do eksploatacji elementów
systemu kolei zawarte w przepisach Unii Europejskiej dotyczących
interoperacyjności systemu kolei;
5)moduły procedury oceny zgodności opisane w przepisach Unii Europejskiej
ustanawiających wspólne ramy wprowadzania produktów do obrotu;
6)konieczność ujednolicenia wydawanych dokumentów.
1.Prowadzenie działalności polegającej na wykonywaniu badań
technicznych koniecznych do uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu,
a także stwierdzenia zgodności z typem oraz wydawaniu certyfikatów zgodności typu
i certyfikatów zgodności z typem, wymaga uzyskania zgody Prezesa UTK.
2.Zgoda na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1, może być
udzielona jednostce organizacyjnej, która spełnia następujące wymagania:
1)zapewnia przeprowadzanie badań technicznych przez osoby posiadające wiedzę
techniczną w zakresie odpowiednio rodzajów budowli, urządzeń albo pojazdów
kolejowych podlegających badaniom technicznym i certyfikacji;
2)jest niezależna i bezstronna w stosunku do podmiotów bezpośrednio lub
pośrednio związanych z procesem produkcji odpowiednio typów budowli,
urządzeń albo pojazdów kolejowych podlegających badaniom technicznym i
certyfikacji;
3)zapewnia przeprowadzanie badań technicznych przy użyciu niezbędnego
sprzętu;
4)uzyskała certyfikat akredytacji na podstawie ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r.
o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku w zakresie odpowiadającym
prowadzonej działalności.
3.Prezes UTK, w drodze decyzji, udziela zgody na wykonywanie przez
jednostkę organizacyjną działalności, o której mowa w ust. 1, jeżeli jednostka ta
spełnia wymagania określone w ust. 2. Decyzja wskazuje rodzaje urządzeń, budowli
lub pojazdów kolejowych, które jednostka organizacyjna może badać i certyfikować.
4.Prezes UTK, w drodze decyzji, odmawia udzielenia zgody na wykonywanie
przez jednostkę organizacyjną działalności, o której mowa w ust. 1, jeżeli jednostka ta
nie spełnia wymagań określonych w ust. 2.
5.W przypadku stwierdzenia naruszeń wymagań określonych w ust. 2 Prezes
UTK, w drodze decyzji, zawiesza uprawnienie do wykonywania przez jednostkę
organizacyjną działalności, o której mowa w ust. 1, wyznaczając termin usunięcia
naruszeń stanowiących podstawę zawieszenia.
6.Jednostka organizacyjna uprawniona do wykonywania działalności, o której
mowa w ust. 1, może wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o rozszerzenie zakresu
uprawnień określonych w decyzji, o której mowa w ust. 3. Prezes UTK, w drodze
decyzji, rozszerza zakres uprawnień tej jednostki organizacyjnej po stwierdzeniu
spełniania wymagań, o których mowa w ust. 2, w zakresie niezbędnym do
przeprowadzania badań i certyfikacji rodzajów urządzeń, budowli lub pojazdów
kolejowych objętych wnioskiem.
7.Prezes UTK, w drodze decyzji, ogranicza zakres uprawnień przyznanych
jednostce organizacyjnej w decyzji, o której mowa w ust. 3 albo 6, w razie
zaprzestania spełniania wymagań określonych w ust. 2, w zakresie niezbędnym do
badania i certyfikacji określonych rodzajów urządzeń, budowli lub pojazdów
kolejowych.
8.Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa uprawnienie do wykonywania przez
jednostkę organizacyjną działalności, o której mowa w ust. 1, w przypadku:
1)bezskutecznego upływu terminu na usunięcie naruszeń stanowiących podstawę
zawieszenia uprawnień tej jednostki;
2)stwierdzenia wydawania certyfikatów zgodności typu lub certyfikatów
zgodności z typem bez uprzedniego przeprowadzenia wszystkich badań
technicznych wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 22f ust. 14
pkt 3;
3)ukończenia wobec jednostki organizacyjnej postępowania likwidacyjnego albo
upadłościowego obejmującego likwidację majątku upadłego;
4)złożenia przez jednostkę organizacyjną pisemnej informacji o zaprzestaniu
wykonywania tej działalności.
9.Prezes UTK zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej Urzędu Transportu Kolejowego wykaz jednostek organizacyjnych
uprawnionych do wykonywania badań technicznych koniecznych do uzyskania
świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu, stwierdzania zgodności z typem oraz
wydawania certyfikatów zgodności typu i certyfikatów zgodności z typem wraz ze
wskazaniem zakresu ich uprawnień.
1.Prezes UTK z urzędu, w przypadku pilnych, nieprzewidzianych
okoliczności mających wpływ na funkcjonowanie transportu kolejowego, w drodze
decyzji administracyjnej, może czasowo ustalić odstępstwa od wymagań określonych
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 22a ust. 11 pkt 1, 4–6, 9–11
i pkt 12 lit. a oraz b oraz ust. 13, art. 22b ust. 21 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 22 pkt 3 i art. 22d
ust. 3 oraz określić ich warunki.
2.W sprawach, o których mowa w ust. 1, Prezes UTK zgodnie z art. 49 Kodeksu
postępowania administracyjnego zawiadamia o decyzjach i innych czynnościach
podjętych w toku postępowania wyłącznie w drodze obwieszczenia w Dzienniku
Urzędowym Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego.
3.Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowej wykonalności.
1.(uchylony)
2.(uchylony)
3.Przewoźnik kolejowy lub zarządca może realizować przejazdy jedynie
pojazdami kolejowymi, które są oznaczone europejskim numerem pojazdu (EVN). Za
zgodą Prezesa UTK przewoźnik kolejowy lub zarządca może realizować przejazdy
pojazdami kolejowymi eksploatowanymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
oznakowanymi odrębnym od EVN systemem numeracji.
4.W przypadku pojazdu kolejowego eksploatowanego lub pojazdu kolejowego,
który ma być eksploatowany na trasach kolejowych z państwami, w których szerokość
toru różni się od szerokości toru na głównej sieci kolejowej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, przewoźnik kolejowy albo zarządca może realizować
przejazdy pojazdem kolejowym eksploatowanym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oznakowanym odrębnym od EVN systemem numeracji.
5.W przypadku pojazdu kolejowego przemieszczającego się z państw innych niż
państwa członkowskie Unii Europejskiej po sieci kolejowej, której szerokość toru
różni się od szerokości toru głównej sieci kolejowej na terytorium państw
członkowskich Unii Europejskiej, zastosowanie mają właściwe krajowe specyfikacje
techniczne i dokumenty normalizacyjne, których zastosowanie umożliwia spełnienie
zasadniczych wymagań systemu kolei, chyba że dwustronne umowy
międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowią inaczej.
6.(uchylony)
7.(uchylony)
8.(uchylony)
1.Prezes UTK:
1)na wniosek dysponenta:
a)(uchylona)
b)wprowadza zmiany danych rejestrowych w europejskim rejestrze pojazdów
kolejowych (EVR) dla pojazdu kolejowego w nim zarejestrowanego,
c)wycofuje z eksploatacji pojazd kolejowy zarejestrowany w europejskim
rejestrze pojazdów kolejowych (EVR);
1a)na wniosek zarządcy, przewoźnika kolejowego, dysponenta, producenta lub jego
upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium Unii
Europejskiej, wykonawcy modernizacji lub importera:
a)rezerwuje europejski numer pojazdu kolejowego (EVN) dla nowego lub
modernizowanego pojazdu kolejowego przed wydaniem dla niego
zezwolenia na wprowadzenie do obrotu, zezwolenia dla typu pojazdu lub
deklaracji zgodności z dopuszczonym typem pojazdu,
b)nadaje europejski numer pojazdu kolejowego (EVN) dla pojazdu
kolejowego, który uzyskał zezwolenie na wprowadzenie do obrotu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz rejestruje go w prowadzonym
przez Agencję europejskim rejestrze pojazdów kolejowych (EVR);
2)wykonując czynności, o których mowa w pkt 1, 1a i 4, sporządza raport, który
przekazuje wnioskodawcy;
3)w drodze decyzji zawiesza rejestrację pojazdu kolejowego w przypadkach:
a)utraty ważności zezwolenia na wprowadzenie pojazdu kolejowego do
obrotu,
b)gdy nowy dysponent nie posiada identyfikatora literowego dysponenta
(VKM),
c)gdy na dzień wyrejestrowania aktualnie zarejestrowanego dysponenta żaden
nowy dysponent nie zaakceptował statusu dysponenta,
d)gdy na dzień wyrejestrowania aktualnie zarejestrowanego podmiotu
odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) żaden nowy
podmiot nie potwierdził przyjęcia tej funkcji;
4)w przypadku ustania przyczyn, o których mowa w pkt 3, na wniosek dysponenta
rejestruje pojazd kolejowy w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych
(EVR).
2.Pojazd kolejowy wpisuje się do europejskiego rejestru pojazdów kolejowych
(EVR) po spełnieniu następujących warunków:
1)posiadania ważnego zezwolenia na wprowadzenie pojazdu kolejowego do
obrotu;
2)posiadania identyfikatora literowego dysponenta (VKM);
3)wskazania podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego
(ECM).
3.Wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a i 4, są rozpatrywane nie później
niż w terminie miesiąca od dnia złożenia kompletnego wniosku.
4.W przypadku gdy pojazd kolejowy nie spełnia warunków, o których mowa
w ust. 2, Prezes UTK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie nie
dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie
tych braków spowoduje wydanie decyzji o odmowie:
1)rejestracji pojazdu kolejowego w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych
(EVR);
2)wprowadzenia zmiany danych rejestrowych w europejskim rejestrze pojazdów
kolejowych (EVR).
1.Przed wprowadzeniem do eksploatacji pojazdu kolejowego należy
uzyskać zezwolenie na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu wydane przez:
1)Agencję – w przypadku gdy obszar użytkowania pojazdu kolejowego obejmuje
jedno lub kilka państw członkowskich Unii Europejskiej;
2)Agencję albo Prezesa UTK – w przypadku gdy obszar użytkowania pojazdu
kolejowego obejmuje wyłącznie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.Zezwolenie na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu wydaje się na
wniosek zarządcy, przewoźnika kolejowego, dysponenta, producenta albo jego
upoważnionego przedstawiciela, wykonawcy modernizacji albo importera.
3.Sposób złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, określa art. 31
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/545 z dnia 4 kwietnia 2018 r.
ustanawiającego uzgodnienia praktyczne na potrzeby procesu udzielania zezwoleń dla
pojazdów kolejowych i zezwoleń dla typu pojazdu kolejowego zgodnie z dyrektywą
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 (Dz. Urz. UE L 90 z 06.04.2018, str.
66, z późn. zm.18)), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym Komisji
(UE) 2018/545”.
4.Sposób przetwarzania wniosku, o którym mowa w ust. 2, oraz podejmowane
działania określa
1.(uchylony)
2.System kolei Unii dzieli się na podsystemy:
1)strukturalne:
a)infrastruktura,
b)energia,
c)sterowanie – urządzenia przytorowe,
d)sterowanie – urządzenia pokładowe,
e)tabor;
2)funkcjonalne:
a)ruch kolejowy,
b)utrzymanie,
c)aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i dla przewozów
towarowych.
3.Szczegółowy zakres podsystemów, o których mowa w ust. 2, określają TSI.
4.Podsystemy strukturalne uznaje się za spełniające zasadnicze wymagania
systemu kolei, jeżeli są objęte deklaracją weryfikacji WE potwierdzającą zgodność
podsystemu z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei i spełnianie wymagań
zawartych w odpowiednich przepisach Unii Europejskiej, w tym w TSI, oraz we
właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach
normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei.
1.Do oceny zgodności podsystemów, akredytacji, autoryzacji i
notyfikacji w tym zakresie oraz kontroli spełniania zasadniczych wymagań systemu
kolei, a także postępowań w sprawie tych podsystemów, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 4 pkt 1, 3, 9, 11, 14 i 24–27 oraz rozdziałów 4, 5 i 7 z wyłączeniem art.
35, art. 74, art. 75 i art. 79 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny
zgodności i nadzoru rynku.
2.Do oceny zgodności składników interoperacyjności, akredytacji, autoryzacji i
notyfikacji w tym zakresie oraz kontroli spełniania zasadniczych wymagań systemu
kolei, a także postępowań w sprawie tych składników interoperacyjności, stosuje się
przepisy art. 4 pkt 1, 3, 9, 11, 14 i 24–27, art. 8 ust. 3 i 4 oraz rozdziałów 4, 5 i 7 z
wyłączeniem art. 35, art. 74, art. 75 i art. 79 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o
systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.
(uchylony)
1.Podczas dokonywania oceny zgodności z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei, podsystemy i składniki interoperacyjności poddaje się:
1)certyfikacji,
2)badaniom,
3)sprawdzeniu zgodności z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei
– przez jednostkę notyfikowaną.
1a.Podczas oceny zgodności podsystemu z właściwymi krajowymi
specyfikacjami technicznymi i dokumentami normalizacyjnymi, których
zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei, badanie i
certyfikacja podsystemu są przeprowadzane przez jednostkę wyznaczoną.
2.Domniemywa się, że podsystemy lub składniki interoperacyjności, dla których
sporządzono dokumentację potwierdzającą zgodność ze zharmonizowanymi normami
lub ich częściami, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej, są zgodne z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei objętymi
tymi normami lub ich częściami, jeżeli ocena zgodności została dokonana na
podstawie TSI.
3.Oznakowanie CE umieszcza się na składniku interoperacyjności, dla którego,
po uzyskaniu certyfikatu WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności, została wystawiona deklaracja WE zgodności lub przydatności do
stosowania składnika interoperacyjności tylko wtedy, gdy obowiązek oznakowania
wynika z przepisów obowiązujących na terytorium Unii Europejskiej odnoszących się
do zasadniczych wymagań systemu kolei.
4.Podmioty, o których mowa w art. 25cb ust. 3 i art. 25cc ust. 8, są obowiązane
przechowywać dokumentację techniczną dotyczącą podsystemu i składnika
interoperacyjności oraz przebiegu i wyników dokonanej oceny zgodności przez cały
okres eksploatacji podsystemu lub składnika interoperacyjności.
5.Dokonanie weryfikacji WE podsystemu, o którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt
1 lit. a–c, jest obowiązkowe przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia na
dopuszczenie do eksploatacji tego podsystemu w systemie kolei Unii.
6.Po uzyskaniu zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu, o
którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, Prezes UTK, w trakcie jego eksploatacji,
może sprawdzić spełnienie wymagań bezpieczeństwa zawartych w TSI lub we
właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach
normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei, w ramach wydawania autoryzacji bezpieczeństwa,
jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa lub świadectwa bezpieczeństwa, a także
kontroli spełnienia wymagań zawartych w autoryzacji bezpieczeństwa, jednolitym
certyfikacie bezpieczeństwa lub świadectwie bezpieczeństwa, stosując procedury
oceny i weryfikacji ustanowione w TSI lub we właściwych krajowych specyfikacjach
technicznych i dokumentach normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia
spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei.
7.(uchylony)
8.(uchylony)
1.Jednostka notyfikowana dokonuje weryfikacji WE podsystemu
z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei określonymi w przepisach wydanych na
podstawie art. 25ta ust. 1.
2.Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca,
przewoźnik kolejowy, użytkownik bocznicy kolejowej, dysponent, importer,
wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający zwraca się do
wybranej przez siebie jednostki notyfikowanej z wnioskiem o dokonanie na podstawie
TSI weryfikacji WE podsystemu z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei.
3.Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca,
przewoźnik kolejowy, użytkownik bocznicy kolejowej, dysponent, importer,
wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający jest obowiązany
przekazać Prezesowi UTK informację o wszczęciu procedury weryfikacji WE
podsystemu z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei w terminie 14 dni od dnia
podpisania umowy z jednostką notyfikowaną.
4.Jednostka notyfikowana przeprowadza weryfikację WE podsystemu z
zasadniczymi wymaganiami systemu kolei, obejmującą również interfejsy danego
podsystemu z systemem, do którego zostaje on włączony na etapie:
1)projektowania;
2)budowy;
3)końcowych prób podsystemu.
5.Na wniosek producenta podsystemu albo jego upoważnionego
przedstawiciela, zarządcy, przewoźnika kolejowego, użytkownika bocznicy
kolejowej, dysponenta, importera, wykonawcy modernizacji, inwestora albo podmiotu
zamawiającego, można podzielić podsystem na określone części lub sprawdzić jego
zgodność z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei na określonych etapach
procedury weryfikacji WE. Sprawdzenia zgodności z zasadniczymi wymaganiami
systemu kolei można dokonać także dla określonej części podsystemu na określonym
etapie tej procedury.
5a.Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 5, jeżeli spełnione są
zasadnicze wymagania systemu kolei, jednostka notyfikowana wydaje pośrednie
potwierdzenie weryfikacji.
5b.(uchylony)
5c.(uchylony)
6.W procedurze weryfikacji WE podsystemu jednostka notyfikowana
uwzględnia pośrednie potwierdzenia weryfikacji i sprawdza:
1)zgodność podsystemu z projektem i pośrednimi potwierdzeniami weryfikacji, o
ile uprzednio zostały wydane;
2)czy potwierdzenia, o których mowa w pkt 1, uwzględniają wymagania określone
w TSI;
3)zgodność całego podsystemu z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei;
4)kompletność i poprawność deklaracji WE zgodności lub przydatności do
stosowania składnika interoperacyjności wraz z kopiami certyfikatów WE
zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności dla
wszystkich składników interoperacyjności zastosowanych w podsystemie;
5)czy budowle i urządzenia ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt
2, wchodzące w skład podsystemu, zostały wprowadzone do obrotu zgodnie z
przepisami ustawy;
6)wszystkie elementy podsystemu nieobjęte pośrednimi potwierdzeniami
weryfikacji;
7)wyniki końcowych prób podsystemu.
7.Po dokonaniu pozytywnej weryfikacji WE podsystemu, jednostka
notyfikowana wydaje certyfikat weryfikacji WE podsystemu.
7a.Jeżeli jednostka notyfikowana nie sprawdziła w całości albo części zgodności
ze wszystkimi TSI, które mają zastosowanie dla danego podsystemu, certyfikat
weryfikacji WE podsystemu zawiera dokładne odniesienie do TSI albo ich części,
z którymi zgodność nie została sprawdzona.
7b.Na podstawie certyfikatu weryfikacji WE podsystemu, producent
podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,
użytkownik bocznicy kolejowej, dysponent, importer, wykonawca modernizacji,
inwestor albo podmiot zamawiający wystawia deklarację weryfikacji WE podsystemu,
do której załącza dokumentację techniczną określoną w przepisach wydanych na
podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 4. Podmiot, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
przekazuje kopię dokumentacji technicznej, o której mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 4, Agencji, Prezesowi UTK lub krajowemu organowi do
spraw bezpieczeństwa z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na ich
żądanie.
8.Jednostka notyfikowana może wydać certyfikat weryfikacji WE podsystemu
dla serii podsystemów lub pewnych części tych podsystemów tylko w przypadku, gdy
zezwala na to TSI.
8a.W przypadku dokonania zmian w podsystemie objętym certyfikatem
weryfikacji WE, jednostka notyfikowana zaangażowana do przeprowadzenia
weryfikacji WE tego podsystemu wykonuje wyłącznie istotne i niezbędne badania
oraz testy tych części podsystemu, które uległy zmianie, oraz ich interfejsów
z niezmienionymi częściami podsystemu.
9.(uchylony)
1.W przypadku gdy w procedurze weryfikacji WE podsystemu jest
konieczne przeprowadzenie oceny zgodności podsystemu z właściwymi krajowymi
specyfikacjami technicznymi i dokumentami normalizacyjnymi, których
zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei, ocena taka
jest przeprowadzana przez jednostkę wyznaczoną.
2.Jeżeli podczas przeprowadzania oceny zgodności, o której mowa w ust. 1,
jednostka wyznaczona stwierdzi, że podmiot, o którym mowa w art. 25cb ust. 2, nie
spełnia wymagań określonych we właściwych krajowych specyfikacjach technicznych
i dokumentach normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie
zasadniczych wymagań systemu kolei, pisemnie wzywa wnioskodawcę do podjęcia,
w zakresie, w jakim nie spełnia tych wymagań, środków naprawczych w terminie
14 dni od dnia otrzymania wezwania i nie wydaje mu certyfikatu weryfikacji
podsystemu. W przypadku niepodjęcia środków naprawczych w wyznaczonym
terminie lub jeżeli środki te nie doprowadziły do spełnienia wymagań określonych we
właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach
normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei, jednostka wyznaczona odmawia wydania certyfikatu
weryfikacji podsystemu.
3.Po stwierdzeniu spełnienia przez podsystem wymagań określonych we
właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach
normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei, jednostka wyznaczona wydaje certyfikat weryfikacji
podsystemu.
3a.Wydanie certyfikatu weryfikacji podsystemu przez jednostkę wyznaczoną
może zostać poprzedzone sporządzeniem pośredniego potwierdzenia weryfikacji.
Przepisy art. 25cb ust. 5 i 5a stosuje się odpowiednio.
4.Jeżeli po wydaniu certyfikatu weryfikacji podsystemu jednostka wyznaczona
stwierdza, że wyrób przestał spełniać wymagania określone we właściwych krajowych
specyfikacjach technicznych i dokumentach normalizacyjnych, których zastosowanie
umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei, jednostka ta cofa albo,
w przypadku gdy możliwe jest podjęcie środków naprawczych, które mogą
doprowadzić do spełnienia przez wyrób wymagań, zawiesza wydany certyfikat.
W przypadku zawieszenia wydanego certyfikatu jednostka wyznaczona pisemnie
wzywa wnioskodawcę do podjęcia środków naprawczych w terminie 14 dni od dnia
otrzymania wezwania.
5.W przypadku niepodjęcia przez wnioskodawcę środków naprawczych
w wyznaczonym terminie lub jeżeli środki te nie doprowadziły do spełnienia przez
wyrób wymagań, jednostka wyznaczona:
1)ogranicza wydany certyfikat weryfikacji podsystemu – w zakresie, w jakim
wyrób nie spełnia wymagań określonych we właściwych krajowych
specyfikacjach technicznych i dokumentach normalizacyjnych, których
zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei;
2)cofa wydany certyfikat weryfikacji podsystemu – jeżeli wyrób w całości nie
spełnia wymagań określonych we właściwych krajowych specyfikacjach
technicznych i dokumentach normalizacyjnych, których zastosowanie
umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei.
6.Od odmowy wydania, ograniczenia, zawieszenia albo cofnięcia certyfikatu
weryfikacji podsystemu przysługuje odwołanie. Do odmowy wydania, ograniczenia,
zawieszenia albo cofnięcia certyfikatu weryfikacji podsystemu stosuje się
art. 32 ust. 2–4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności
i nadzoru rynku.
7.Jeżeli w procedurze weryfikacji WE podsystemu zadania jednostki
wyznaczonej wykonuje jednostka notyfikowana, ocena zgodności podsystemu na
zgodność z właściwymi krajowymi specyfikacjami technicznymi i dokumentami
normalizacyjnymi, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei, jest uwzględniana w certyfikacie weryfikacji WE
podsystemu.
1.Składniki interoperacyjności spełniają następujące wymagania:
1)są dopuszczone do eksploatacji, w przypadku gdy umożliwiają osiągnięcie
interoperacyjności w ramach systemu kolei Unii przy jednoczesnym spełnianiu
zasadniczych wymagań systemu kolei;
2)są użytkowane na przeznaczonym dla nich obszarze użytkowania oraz są
odpowiednio zamontowane i utrzymywane;
3)posiadają deklaracje WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei określonymi w
TSI.
2.Prezes UTK nie może:
1)zakazywać, ograniczać lub utrudniać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
wprowadzania do obrotu składników interoperacyjności tworzących system
kolei Unii, które spełniają zasadnicze wymagania systemu kolei;
2)wymagać kontroli, które już zostały przeprowadzone jako część procedury oceny
zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności
określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1.
3.W celu wydania deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania
składnika interoperacyjności stosuje się przepisy określone w TSI.
4.Na wniosek producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela, jednostka
notyfikowana dokonuje oceny zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei. Ocena ta jest
dokonywana na podstawie TSI odpowiadającej podsystemowi, do którego należy
składnik.
5.Deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności stwierdza, że składnik interoperacyjności spełnia zasadnicze
wymagania systemu kolei określone w TSI lub specyfikacjach europejskich.
W przypadku składnika interoperacyjności będącego przedmiotem innych przepisów
Unii Europejskiej obejmujących swoim zakresem zasadnicze wymagania systemu
kolei dla składników interoperacyjności, deklaracja ta spełnia również wymagania
określone w tych przepisach.
6.W przypadku gdy producent albo jego upoważniony przedstawiciel nie
wystawi deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności, obowiązek ten spoczywa na podmiocie wprowadzającym składnik
interoperacyjności na rynek. Te same obowiązki spoczywają również na każdym
podmiocie, który łączy składniki interoperacyjności różnego pochodzenia lub
wytwarza je na swoje własne potrzeby.
7.Po dokonaniu pozytywnej oceny zgodności składnika interoperacyjności
z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei, jednostka notyfikowana wydaje
certyfikat WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności
producentowi albo jego upoważnionemu przedstawicielowi. Na podstawie tego
certyfikatu wystawia się deklarację WE zgodności lub przydatności do stosowania
składnika interoperacyjności.
8.Producent składnika interoperacyjności albo jego upoważniony przedstawiciel
albo podmiot wprowadzający składnik interoperacyjności na rynek są obowiązani
przekazywać Prezesowi UTK deklarację WE zgodności lub przydatności do
stosowania składnika interoperacyjności przed wprowadzeniem go do obrotu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
9.W przypadku gdy składnik interoperacyjności posiadający deklarację WE
zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności nie spełnia
zasadniczych wymagań systemu kolei, Prezes UTK zawiesza certyfikat WE zgodności
lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności oraz powiadamia o tym
Komisję Europejską i inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.
10.W przypadku gdy składnik interoperacyjności objęty deklaracją WE
zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności
i wprowadzony na rynek nie spełnia zasadniczych wymagań systemu kolei, Prezes
UTK, w drodze decyzji:
1)ogranicza obszar jego stosowania lub
2)zakazuje jego wykorzystania, lub
3)nakazuje wycofanie go z rynku.
11.Jeżeli Prezes UTK, biorąc pod uwagę zgodność z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei, stwierdzi, w drodze decyzji, iż deklaracja WE zgodności
lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności została niewłaściwie
sporządzona, producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na
terytorium Unii Europejskiej albo podmiot wprowadzający go na rynek jest
obowiązany do doprowadzenia do zgodności składnika interoperacyjności z TSI oraz
zaprzestania naruszenia na warunkach określonych przez Prezesa UTK.
12.W przypadku gdy naruszenie, o którym mowa w ust. 11, nie zostało usunięte,
Prezes UTK, w drodze decyzji:
1)ogranicza lub zakazuje wprowadzania danego składnika interoperacyjności na
rynek lub
2)nakazuje wycofanie go z rynku.
13.W przypadkach, o których mowa w ust. 10 i 12, Prezes UTK powiadamia
niezwłocznie Komisję Europejską, Agencję i państwa członkowskie Unii Europejskiej
o zastosowanych środkach i podaje powody swojej decyzji, stwierdzając
w szczególności, czy niezgodność ta jest spowodowana:
1)brakiem możliwości spełnienia zasadniczych wymagań systemu kolei;
2)nieprawidłowym zastosowaniem specyfikacji europejskich, jeżeli były one
zastosowane;
3)nieadekwatnością specyfikacji europejskich.
14.Procedura oceny zgodności, o której mowa w ust. 4, nie jest przeprowadzana
w przypadku części zamiennych do podsystemów dopuszczonych do eksploatacji
w dniu wejścia w życie TSI.
1.Prezes UTK publikuje listę właściwych krajowych specyfikacji
technicznych i dokumentów normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia
spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei, gdy:
1)w TSI, w szczególności dotyczących punktów otwartych, nie ujęto wszystkich
aspektów zasadniczych wymagań systemu kolei;
2)została wydana decyzja o przyznaniu odstępstwa od obowiązku stosowania TSI;
3)zachodzi szczególny przypadek zdefiniowany w TSI;
4)wykonuje się ocenę zgodności technicznej między pojazdem kolejowym a siecią
kolejową;
5)typy urządzeń i typy budowli nie zostały ujęte we właściwej TSI jako składniki
interoperacyjności;
6)sieci kolejowe albo ich części oraz pojazdy kolejowe nie są objęte obowiązkiem
stosowania TSI;
7)zachodzi pilna potrzeba przywrócenia lub utrzymania ruchu kolejowego po
wypadku, klęsce żywiołowej lub w innych sytuacjach nadzwyczajnych.
2.Prezes UTK aktualizuje listę, o której mowa w ust. 1, i przekazuje ją, wraz z
odpowiednim uzasadnieniem, Komisji Europejskiej i Agencji:
1)przy każdej zmianie listy krajowych przepisów technicznych i dokumentów
normalizacyjnych lub
2)po zgłoszeniu nowych wniosków o odstępstwo, o którym mowa w art. 25f ust. 1,
lub
3)po publikacji TSI, lub
4)gdy zakres i przedmiot krajowych przepisów technicznych lub dokumentów
normalizacyjnych pokrywa się z nowo wydaną lub zmienioną TSI
– za pomocą systemu informatycznego, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie
Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004.
3.Lista, o której mowa w ust. 1, jest udostępniana w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu Transportu Kolejowego.
4.Prezes UTK nie informuje Agencji i Komisji Europejskiej o przepisach i
ograniczeniach o lokalnym charakterze. W przypadku ich wprowadzenia informację o
tych przepisach i ograniczeniach umieszcza się w krajowym rejestrze infrastruktury
(RINF).
5.(uchylony)
6.(uchylony)
7.W przypadku dopuszczania do eksploatacji podsystemów strukturalnych na
sieci kolejowej albo jej części nieobjętej obowiązkiem stosowania TSI, dopuszcza się
przeprowadzanie procedur weryfikacji WE. Krajowych specyfikacji technicznych
i dokumentów normalizacyjnych, o których mowa w ust. 1, w zakresie ujętym w TSI,
nie stosuje się.
1.Zarządcy, przewoźnicy kolejowi i użytkownicy bocznic kolejowych
mogą eksploatować wyłącznie podsystemy strukturalne, o których mowa w art. 25a
ust. 2 pkt 1 lit. a–c, na które Prezes UTK wydał zezwolenia na dopuszczenie do
eksploatacji.
1a.Podsystem strukturalny, o którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, może
być dopuszczony do eksploatacji, jeżeli:
1)jest zbudowany i zainstalowany w taki sposób, że spełnia zasadnicze wymagania
systemu kolei oraz jest zapewniona jego zgodność z istniejącym systemem kolei
Unii, w skład którego wchodzi;
2)składniki interoperacyjności, z których jest zbudowany, są właściwie
zainstalowane i wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem;
3)urządzenia i budowle ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2,
które wchodzą w jego skład, zostały dopuszczone do eksploatacji zgodnie z
przepisami ustawy.
1b.W przypadku podsystemu strukturalnego, o którym mowa w art. 25a ust. 2
pkt 1 lit. a–c, który wymaga uzyskania nowego zezwolenia na dopuszczenie do
eksploatacji po odnowieniu lub modernizacji, podsystem ten może być eksploatowany
do czasu uzyskania nowego zezwolenia, na zasadach określonych w systemie
zarządzania bezpieczeństwem zarządcy.
2.Na wniosek zainteresowanego podmiotu zamawiającego, zarządcy,
przewoźnika kolejowego, użytkownika bocznicy kolejowej, producenta albo jego
upoważnionego przedstawiciela, Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do
eksploatacji podsystemu strukturalnego, o którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–
c. Odmowa dopuszczenia do eksploatacji podsystemu strukturalnego, o którym mowa
w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, następuje w drodze decyzji.
2a.Zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu strukturalnego,
o którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, wydaje się według stanu prawnego
obowiązującego w dniu złożenia wniosku o wydanie tego zezwolenia.
3.Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, załącza się:
1)deklarację weryfikacji WE podsystemu;
2)dokumenty potwierdzające zgodność tych podsystemów z systemem, do którego
są włączane, stwierdzoną w oparciu o odpowiednie TSI, przepisy krajowe i
krajowy rejestr infrastruktury (RINF);
3)dokumenty potwierdzające bezpieczną integrację tych podsystemów,
stwierdzoną w oparciu o odpowiednie TSI, przepisy krajowe, krajowy rejestr
infrastruktury (RINF), a także wspólne metody oceny bezpieczeństwa (CSM).
4)kopie dokumentów potwierdzających dopuszczenie do eksploatacji urządzeń lub
budowli ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2,
wchodzących w skład podsystemu.
3a.(uchylony)
3b.Dokumenty, o których mowa w ust. 3, sporządza się w jednym z języków
urzędowych Unii Europejskiej. Prezes UTK może żądać, aby część lub części
dokumentów, o których mowa w ust. 3, zostały przetłumaczone na język polski.
3c.Dokumentację techniczną załączoną do wniosku, o którym mowa w ust. 2,
wnioskodawca przekazuje Prezesowi UTK w postaci dokumentu elektronicznego,
w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz.
307), pozbawionego
możliwości jego modyfikacji
4.Prezes UTK przed wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji
podsystemu strukturalnego, o którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, sprawdza
dokumentację pod względem jej kompletności, trafności oraz spójności. W przypadku
przytorowych urządzeń ERTMS Prezes UTK sprawdza także zgodność z warunkami
określonymi w decyzji Agencji o zatwierdzeniu proponowanych rozwiązań
technicznych albo z wynikiem procedury, o której mowa w art. 30 ust. 2
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016
r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE)
nr 881/2004.
4a.Prezes UTK w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku informuje
wnioskodawcę, że dokumentacja jest kompletna, albo wzywa do usunięcia braków.
4b.Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu
strukturalnego, o którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, nie później niż
w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku.
4c.Wnioskodawca, o którym mowa w ust. 2, może wystąpić do Prezesa UTK
z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie miesiąca od dnia otrzymania
decyzji, o której mowa w ust. 2.
4d.Prezes UTK rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie
2 miesięcy od dnia jego otrzymania.
5.Prezes UTK nie może zakazywać, ograniczać lub utrudniać budowy,
dopuszczania do eksploatacji oraz eksploatacji podsystemów strukturalnych, o których
mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, które spełniają zasadnicze wymagania systemu
kolei. W szczególności nie może wymagać kontroli, które już zostały
przeprowadzone:
1)jako część procedury prowadzącej do wydania deklaracji WE zgodności lub
przydatności do stosowania składnika interoperacyjności oraz deklaracji
weryfikacji WE podsystemu, określonej we właściwej TSI;
1a)jako część procedury prowadzącej do wydania świadectwa dopuszczenia do
eksploatacji typu dla urządzeń albo budowli ujętych w wykazie, o którym mowa
w art. 22f ust. 14 pkt 2, które wchodzą w skład podsystemu;
2)w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w celu sprawdzenia
zgodności z takimi samymi wymaganiami, w takich samych warunkach
eksploatacji.
6.Prezes UTK może wymagać przeprowadzenia dodatkowych kontroli, gdy
stwierdzi, że podsystem strukturalny, o którym mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c,
objęty deklaracją weryfikacji WE podsystemu, której towarzyszy dokumentacja
techniczna, nie jest zgodny z przepisami wydanymi na podstawie art. 25ta ust. 1, w
szczególności nie spełnia zasadniczych wymagań systemu kolei.
7.Prezes UTK informuje Komisję Europejską o przeprowadzeniu kontroli, o
której mowa w ust. 6, w terminie 7 dni od dnia podjęcia decyzji o jej przeprowadzeniu
i przedstawia przyczyny jej przeprowadzenia.
8.Prezes UTK, składając informację, o której mowa w ust. 7, określa, czy fakt
nieosiągnięcia pełnej zgodności z przepisami wydanymi na podstawie art. 25ta ust. 1
oraz z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei określonymi w TSI jest wynikiem:
1)nieprzestrzegania zasadniczych wymagań systemu kolei zawartych w TSI albo
nieprawidłowego stosowania danej TSI;
2)nieadekwatności danej TSI.
9.Prezes UTK opracowuje i udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej Urzędu Transportu Kolejowego wytyczne dotyczące procedury
uzyskiwania zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów strukturalnych,
o których mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, oraz wykaz wymaganych
dokumentów.
10.Prezes UTK wydaje niewiążące opinie w celu określenia sposobów
wykazania spełnienia wymagań zawartych we właściwych krajowych specyfikacjach
technicznych i dokumentach normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia
spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei.
1.Zarządca, użytkownik bocznicy kolejowej, przewoźnik kolejowy
lub inwestor jest obowiązany złożyć do Agencji wniosek o zatwierdzenie
proponowanych rozwiązań technicznych związanych z planowaną zabudową
urządzeń przytorowych ERTMS, jeżeli zakres planowanych prac wymaga uzyskania
zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji.
2.Wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest składany przed wszczęciem
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w celu potwierdzenia przez
Agencję zgodności przewidzianych w nim rozwiązań z odpowiednimi TSI.
3.Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)projekt specyfikacji istotnych warunków zamówienia lub opis przewidywanych
rozwiązań technicznych;
2)dokumenty potwierdzające warunki konieczne do technicznej i eksploatacyjnej
zgodności podsystemu z pojazdami kolejowymi, które mają być eksploatowane
na objętych danym projektem inwestycyjnym: linii kolejowej lub jej fragmencie,
kilku liniach kolejowych lub sieci kolejowej, na której pojazd kolejowy ma być
użytkowany;
3)dokumenty potwierdzające zgodność przewidywanych rozwiązań technicznych
z odpowiednimi TSI;
4)inne stosowne dokumenty, w tym opinię Prezesa UTK w zakresie planowanych
do zastosowania rozwiązań technicznych urządzeń przytorowych ERTMS,
deklaracje weryfikacji WE lub certyfikaty zgodności WE.
4.Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wraz z wymaganą dokumentacją składa się
do Agencji za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi.
5.Prezes UTK może wydać opinię, o której mowa w ust. 3 pkt 4:
1)podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, przed złożeniem wniosku do Agencji;
2)na wniosek Agencji, w przypadku złożenia do niej wniosku przez podmiot,
o którym mowa w ust. 1.
6.W przypadku gdy po wydanej przez Agencję decyzji o zatwierdzeniu
proponowanych rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1, uległa zmianie
specyfikacja istotnych warunków zamówienia, podmiot, o którym mowa w ust. 1,
niezwłocznie informuje o tym Agencję i Prezesa UTK za pośrednictwem punktu
kompleksowej obsługi.
7.W przypadku, o którym mowa w art. 25f ust. 1 pkt 1, podmiot, o którym
mowa w ust. 1, nie składa do Agencji ponownego wniosku, o którym mowa w ust. 1.
1.Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel,
zarządca, przewoźnik kolejowy, użytkownik bocznicy kolejowej, dysponent,
importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający może
wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od obowiązku
stosowania TSI w przypadku:
1)publikacji nowych TSI w czasie:
a)projektowania lub budowy nowego podsystemu albo
b)modernizacji lub odnowienia istniejącego podsystemu albo jego części
– będących na zaawansowanym etapie realizacji lub będących przedmiotem
zobowiązań umownych;
2)projektów dotyczących odnowienia lub modernizacji istniejącego podsystemu –
gdy skrajnia ładunkowa, szerokość toru, odstęp między osiami torów lub system
zasilania elektrotrakcyjnego tego podsystemu nie są zgodne z TSI dotyczącymi
tego podsystemu;
3)projektów dotyczących odnowienia, rozbudowy lub modernizacji istniejącego
podsystemu – gdy zastosowanie TSI podważyłoby opłacalność ekonomiczną
projektu lub spójność sieci kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4)konieczności szybkiego przywrócenia spójności sieci kolejowej w następstwie
poważnego wypadku lub klęski żywiołowej – gdy z przyczyn ekonomicznych
lub technicznych nie jest możliwe częściowe lub pełne zastosowanie TSI; w tym
przypadku odstępstwo jest przyznawane na okres poprzedzający odbudowę sieci
kolejowej;
5)pojazdów kolejowych jadących do lub z państw innych niż państwa
członkowskie Unii Europejskiej, w których szerokość toru różni się od tej, która
jest stosowana na głównej sieci kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.(uchylony)
3.Prezes UTK w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5, występuje do
Komisji Europejskiej o zaopiniowanie wniosku o przyznanie odstępstwa od
obowiązku stosowania TSI lub ich części, przekazuje dokumentację załączoną do
wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz wskazuje regulacje, które będą miały
zastosowanie zamiast właściwej TSI lub jej części, w tym w szczególności zawarte we
właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach
normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei.
3a.Prezes UTK w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, wydaje decyzję
w sprawie przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania właściwej TSI lub jej
części, jeżeli uzna, że zachodzą okoliczności wskazane odpowiednio w ust. 1 pkt 1
albo 4, albo odmowy przyznania takiego odstępstwa, jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą
okoliczności wskazane odpowiednio w ust. 1 pkt 1 albo 4. W przypadku przyznania
odstępstwa informuje o tym Komisję Europejską.
4.Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca,
przewoźnik kolejowy, użytkownik bocznicy kolejowej, dysponent, importer,
wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający stosuje wskazane
przez Prezesa UTK regulacje, o których mowa w ust. 3, do czasu wydania decyzji
przez Komisję Europejską.
5.(uchylony)
6.W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5, Prezes UTK, w drodze
decyzji, może:
1)przyznać odstępstwo od obowiązku stosowania TSI, jeżeli Komisja Europejska:
a)podjęła decyzję o pozytywnym zaopiniowaniu wniosku, nie później niż w
terminie 4 miesięcy od dnia przekazania jej kompletnej dokumentacji, albo
b)nie podjęła decyzji w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania jej
kompletnej dokumentacji, albo
2)odmówić przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania TSI:
a)po decyzji Komisji Europejskiej o negatywnym zaopiniowaniu wniosku,
podjętej nie później niż w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania jej
kompletnej dokumentacji, albo
b)po stwierdzeniu, że nie zachodzą okoliczności wskazane odpowiednio w
ust. 1 pkt 2, 3 albo 5.
7.Niezależnie od złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK
przekazuje Komisji Europejskiej, w terminie roku od dnia wejścia w życie każdej TSI,
wykaz projektów prowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i będących
na zaawansowanym etapie realizacji.
1.Prezes UTK prowadzi krajowy rejestr infrastruktury (RINF)
w postaci elektronicznej, zgodnie z przepisami wydanymi przez Komisję Europejską
dotyczącymi wspólnej specyfikacji rejestru infrastruktury kolejowej.
2.W krajowym rejestrze infrastruktury (RINF) gromadzi się dane umożliwiające
identyfikację bocznic kolejowych oraz określonych części infrastruktury kolejowej
wraz ze wskazaniem charakterystyki i parametrów technicznych podsystemów
strukturalnych, z których te części się składają.
2a.Wartości parametrów zapisane w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF)
wykorzystuje się w połączeniu z wartościami parametrów zapisanymi w zezwoleniu
na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu w celu sprawdzenia zgodności
technicznej między pojazdem kolejowym a siecią kolejową.
2b.Krajowy rejestr infrastruktury (RINF) może określać warunki i ograniczenia
korzystania z infrastruktury kolejowej w nim zawartej.
3.Zarządcy, przewoźnicy kolejowi i użytkownicy bocznic kolejowych są
obowiązani do przekazywania Prezesowi UTK danych dotyczących zarządzanej przez
nich infrastruktury kolejowej oraz bocznic kolejowych, które podlegają publikacji
w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF).
4.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)warunki, formę i tryb przekazywania Prezesowi UTK przez zarządców
i użytkowników bocznic kolejowych danych podlegających publikacji
w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF);
2)sposób prowadzenia krajowego rejestru infrastruktury (RINF), w tym:
a)sposób wprowadzania danych rejestrowych, zmian danych rejestrowych
oraz ich wykreślania z krajowego rejestru infrastruktury (RINF),
b)częstotliwość aktualizacji danych rejestrowych w krajowym rejestrze
infrastruktury (RINF);
3)wzór krajowego rejestru infrastruktury (RINF), szczegółowy zakres danych
rejestrowych w nim ujętych oraz jego opis funkcjonalny i techniczny, w tym opis
formatu danych rejestrowych oraz wymagania w zakresie jego funkcjonowania.
5.Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się:
1)przepisy Unii Europejskiej dotyczące krajowych rejestrów infrastruktury;
2)potrzebę zagwarantowania spójności pod względem zawartości danych i ich
formatu z rejestrami prowadzonymi przez zarządców w innych państwach
członkowskich Unii Europejskiej;
3)parametry techniczno-eksploatacyjne infrastruktury kolejowej i bocznic
kolejowych ujęte w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF).
(uchylony)
1.W odniesieniu do pojazdu kolejowego, który uzyskał zezwolenie
na wprowadzenie do obrotu, dysponent składa do Prezesa UTK wniosek o rejestrację
tego pojazdu w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych (EVR), jeżeli obszar
użytkowania tego pojazdu obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.W przypadku gdy obszar użytkowania wprowadzonego do obrotu pojazdu
kolejowego obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz terytorium co
najmniej jednego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dysponent
składa wniosek o rejestrację pojazdu w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych
(EVR) do Prezesa UTK albo do jednostki rejestrującej innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, którego terytorium obejmuje obszar użytkowania
pojazdu.
3.Dysponent niezwłocznie zawiadamia Prezesa UTK o wszelkich zmianach
danych w odniesieniu do zarejestrowanych przez niego pojazdów kolejowych
w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych (EVR), w tym o wycofaniu pojazdu
z eksploatacji lub o decyzji o nieprzedłużeniu jego rejestracji.
4.W przypadku pojazdów kolejowych wprowadzonych do obrotu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie eksploatowanych w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej, Prezes UTK zapewnia temu państwu
członkowskiemu możliwość dostępu do danych dotyczących pojazdu, w tym danych
dotyczących dysponenta danego pojazdu, podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie
pojazdu kolejowego (ECM) oraz ograniczeń sposobu użytkowania pojazdu.
1.Prezes UTK, w drodze decyzji, dokonuje autoryzacji posiadających
osobowość prawną jednostek oceniających zgodność ubiegających się o notyfikację,
zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru
rynku.
2.Prezes UTK może, w drodze decyzji, zawiesić autoryzację, ograniczyć jej
zakres lub cofnąć autoryzację w przypadku stwierdzenia naruszenia warunków
autoryzacji, o których mowa w art. 28 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r.
o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, lub niewypełniania obowiązków,
o których mowa w art. 30 i art. 32–34 tej ustawy, w zależności od charakteru
i znaczenia naruszenia. Ograniczenie zakresu, zawieszenie lub cofnięcie akredytacji
stanowiącej podstawę autoryzacji skutkuje odpowiednio ograniczeniem zakresu,
zawieszeniem lub cofnięciem autoryzacji.
3.Prezes UTK informuje Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
o ograniczeniu lub cofnięciu autoryzacji.
1.Prezes UTK dokonuje notyfikacji autoryzowanych jednostek
oceniających zgodność za pomocą systemu notyfikacji elektronicznej opracowanego
i zarządzanego przez Komisję Europejską.
1a.Do notyfikacji, o której mowa w ust. 1, dołącza się wszystkie szczegółowe
informacje dotyczące działalności związanej z oceną zgodności, modułu lub modułów
oceny zgodności, wyrobu lub wyrobów objętych zakresem notyfikacji oraz stosowny
certyfikat akredytacji albo inny dokument potwierdzający spełnienie wymagań,
o których mowa w art. 28 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach
oceny zgodności i nadzoru rynku.
2.W przypadku podjęcia decyzji, o której mowa w art. 25h ust. 2, Prezes UTK
zawiesza notyfikację, ogranicza jej zakres lub cofa notyfikację i o podjętej decyzji
informuje Komisję Europejską oraz państwa członkowskie Unii Europejskiej.
3.Prezes UTK udziela, na żądanie Komisji Europejskiej, informacji dotyczących
podstawy dokonanych notyfikacji autoryzowanych jednostek oceniających zgodność
oraz działalności jednostek notyfikowanych, w tym spełniania przez nie wymagań
niezbędnych do udzielenia autoryzacji.
1.Jednostki notyfikowane w odniesieniu do podsystemów
„sterowanie – urządzenia przytorowe” lub „sterowanie – urządzenia pokładowe”
uczestniczą w działaniach grupy ds. ERTMS, o której mowa w art. 29 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie
Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004.
2.Jednostka notyfikowana informuje swoich pracowników o działaniach,
o których mowa w ust. 1.
3.Jednostka notyfikowana stosuje wytyczne opracowane przez Agencję,
uwzględniające wyniki pracy grupy ds. ERTMS.
4.W przypadku gdy jednostka notyfikowana uzna wytyczne, o których mowa
w ust. 3, za niewłaściwe lub niemożliwe do stosowania, przekazuje swoje uwagi
grupie ds. ERTMS odpowiedzialnej za stałą poprawę jakości tych wytycznych celem
ich omówienia i nie stosuje tych wytycznych do czasu rozstrzygnięcia w zakresie
przekazanych uwag w ramach grupy ds. ERTMS.
Wynagrodzenie kierownictwa jednostki notyfikowanej oraz jej pracowników wykonujących ocenę zgodności nie może być uzależnione od liczby wykonanych ocen zgodności ani od wyników tych ocen.
Jednostka notyfikowana przekazuje Agencji certyfikaty weryfikacji WE podsystemów, certyfikaty WE zgodności składników interoperacyjności oraz certyfikaty WE przydatności do stosowania składników interoperacyjności niezwłocznie po ich wydaniu.
Jednostki notyfikowane są obowiązane uczestniczyć w pracach sektorowej grupy jednostek notyfikowanych ustanowionej przez Komisję Europejską.
1.Prezes UTK, w drodze decyzji, wyznacza podmiot do wykonywania
zadań jednostki wyznaczonej, jeżeli podmiot wnioskujący:
1)posiada osobowość prawną;
2)spełnia wymagania określone w art. 28 ust. 1 pkt 2–6 i 9 ustawy z dnia
13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku;
3)posiada certyfikat akredytacji wydany zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia
2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, odpowiedni do zakresu
wnioskowanego wyznaczenia.
2.Podmiotem wyznaczonym do wykonywania zadań jednostki wyznaczonej
może zostać jednostka notyfikowana.
3.W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes UTK wskazuje rodzaje
podsystemów, do których oceny zgodności jest uprawniona jednostka wyznaczona.
4.Prezes UTK, w drodze decyzji, odmawia wyznaczenia podmiotu, o którym
mowa w ust. 1, jeżeli podmiot wnioskujący nie posiada osobowości prawnej, nie
spełnia wymagań określonych w art. 28 ust. 1 pkt 2–6 i 9 ustawy z dnia 13 kwietnia
2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku lub nie posiada certyfikatu
akredytacji wydanego zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny
zgodności i nadzoru rynku odpowiedniego do zakresu wnioskowanego wyznaczenia.
5.Jednostka wyznaczona może wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o
rozszerzenie zakresu uprawnień określonych w decyzji, o której mowa w ust. 1. Prezes
UTK, w drodze decyzji, rozszerza zakres uprawnień jednostki wyznaczonej po
stwierdzeniu spełniania wymagań określonych w art. 28 ust. 1 pkt 2–6 i 9 ustawy z
dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku oraz posiadania
certyfikatu akredytacji wydanego zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o
systemach oceny zgodności i nadzoru rynku odpowiedniego do wnioskowanego
rozszerzenia zakresu uprawnień.
6.W przypadku stwierdzenia naruszeń wymagań określonych w art. 28 ust. 1 pkt
2–6 i 9 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru
rynku, nieposiadania certyfikatu akredytacji wydanego zgodnie z ustawą z dnia 13
kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku odpowiedniego do
zakresu wyznaczenia lub niewypełniania obowiązków, o których mowa w art. 34
ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku,
Prezes UTK, w drodze decyzji, zawiesza wyznaczenie jednostki, wyznaczając termin
usunięcia naruszeń stanowiących podstawę zawieszenia.
7.Prezes UTK, w drodze decyzji, ogranicza zakres uprawnień przyznanych
jednostce wyznaczonej w decyzji, o której mowa w ust. 1 albo 5, w przypadku
zaprzestania spełniania wymagań określonych w art. 28 ust. 1 pkt 2–6 i 9 ustawy z
dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku oraz
nieposiadania certyfikatu akredytacji wydanego zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia
2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, w zakresie niezbędnym do
przeprowadzania oceny zgodności określonych podsystemów na zgodność z
właściwymi krajowymi specyfikacjami technicznymi i dokumentami
normalizacyjnymi, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych
wymagań systemu kolei.
8.Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa jednostce wyznaczenie w przypadku:
1)bezskutecznego upływu terminu na usunięcie naruszeń stanowiących podstawę
zawieszenia wyznaczenia;
2)stwierdzenia wydawania certyfikatów weryfikacji podsystemu bez uprzedniego
przeprowadzenia wymaganych procedur;
3)złożenia przez jednostkę wyznaczoną pisemnej informacji o zaprzestaniu
wykonywania tej działalności.
9.Prezes UTK zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej Urzędu Transportu Kolejowego wykaz jednostek wyznaczonych wraz
ze wskazaniem zakresu ich uprawnień.
10.Prezes UTK informuje Komisję Europejską i pozostałe państwa
członkowskie Unii Europejskiej o wyznaczeniu podmiotu do wykonywania zadań
jednostki wyznaczonej.
11.Do jednostek wyznaczonych stosuje się art. 25ia, art. 25ib, art. 25j, art. 25o i
art. 25r ustawy oraz art. 30 ust. 2, art. 33 i art. 34 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o
systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.
1.Prezes UTK sprawuje nadzór nad działalnością jednostek
notyfikowanych. Nadzór nad działalnością jednostek notyfikowanych obejmuje
również czynności związane z oceną zgodności powierzone do wykonania
podmiotom, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r.
o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.
2.Prezes UTK może powierzyć niektóre zadania z zakresu nadzoru, o którym
mowa w ust. 1, Polskiemu Centrum Akredytacji w uzgodnieniu z jego dyrektorem.
Prezes UTK ponosi odpowiedzialność za zadania powierzone Polskiemu Centrum
Akredytacji.
3.Prezes UTK zapewnia poufność informacji, które otrzymuje od jednostek
notyfikowanych.
1.W przypadkach odnowienia lub modernizacji podsystemów
strukturalnych, o których mowa w art. 25a ust. 2 pkt 1 lit. a–c, zarządca, przewoźnik
kolejowy, użytkownik bocznicy kolejowej, podmiot zamawiający, producent albo jego
upoważniony przedstawiciel przekazuje Prezesowi UTK dokumentację opisującą
projekt. W terminie miesiąca od dnia wpływu dokumentacji Prezes UTK może
zażądać odpowiednich informacji uzupełniających, wyznaczając termin nie dłuższy
niż miesiąc do ich przedłożenia. Jeżeli Prezes UTK nie zażądał informacji
uzupełniających w terminie miesiąca od wpływu dokumentacji, dokumentację tę
uznaje się za kompletną.
2.Prezes UTK, w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od dnia stwierdzenia
kompletności dokumentacji lub od dnia upływu terminu na przedłożenie
odpowiednich informacji uzupełniających, zgodnie z ust. 1, może z urzędu nakazać,
w drodze decyzji, uzyskanie nowego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji
podsystemu po odnowieniu lub modernizacji, jeżeli:
1)przewidziane prace mogą negatywnie oddziaływać na ogólny poziom
bezpieczeństwa danego podsystemu;
2)wymagają tego odpowiednie TSI;
3)wymagają tego krajowe plany wdrażania odnośnej TSI lub
4)zmienione są wartości parametrów, na podstawie których udzielono zezwolenia.
3.Jeżeli dokumentacja przekazana zgodnie z ust. 1 dotyczy podsystemu
„sterowanie – urządzenia przytorowe”, obejmującego urządzenia europejskiego
systemu sterowania pociągiem (ETCS) lub globalnego kolejowego systemu łączności
ruchomej (GSM-R), Prezes UTK przed wydaniem decyzji w sprawie nakazania
uzyskania nowego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu po
odnowieniu lub modernizacji zwraca się o opinię do Agencji.
1.W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że podsystem lub
składnik interoperacyjności nie spełnia zasadniczych wymagań systemu kolei, opłaty
związane z badaniami ponosi podmiot, w stosunku do którego została
przeprowadzona ta kontrola.
2.Opłaty, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie uzasadnionych
kosztów badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego podsystemu lub składnika
interoperacyjności oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań.
2a.Opłaty, o których mowa w ust. 1, ustala Prezes UTK, w drodze
postanowienia, na które służy zażalenie.
3.Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.
4.W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że podsystem lub składnik
interoperacyjności spełnia zasadnicze wymagania systemu kolei, opłaty związane
z badaniami ponosi budżet państwa.
5.Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
1.W przypadku gdy w wyniku kontroli Prezes UTK stwierdzi, że
składnik interoperacyjności lub podsystem nie spełnia zasadniczych wymagań
systemu kolei, może, w drodze decyzji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, zakazać
eksploatowania podsystemu lub składnika interoperacyjności.
2.W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie eksploatacji podsystemu lub
składnika interoperacyjności niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami systemu
kolei Prezes UTK może, w drodze decyzji, przedłużyć zakaz, o którym mowa w ust. 1,
do czasu zakończenia postępowania.
3.W przypadku gdy Prezes UTK stwierdzi, że składnik interoperacyjności lub
podsystem spełnia zasadnicze wymagania systemu kolei, uchyla decyzję, o której
mowa w ust. 1.
1.Stroną postępowania jest podmiot, który podjął eksploatację
podsystemu strukturalnego bez uzyskania od Prezesa UTK zezwolenia na
dopuszczenie do eksploatacji lub w stosunku do którego Prezes UTK wydał
zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu niezgodnego z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei i w stosunku do którego postępowanie zostało wszczęte.
2.Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia jej do
udziału w postępowaniu, tylko w przypadku gdy podmiot będący stroną postępowania
jest członkiem tej organizacji.
1.Prezes UTK jest uprawniony do kontroli jednostek notyfikowanych.
2.Czynności kontrolne przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej
oraz doręczeniu upoważnienia wydanego przez Prezesa UTK, które zawiera co
najmniej:
1)wskazanie podstawy prawnej;
2)oznaczenie organu kontroli;
3)datę i miejsce wystawienia;
4)imię i nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do wykonania
kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;
5)firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;
6)określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
7)wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
8)podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska
lub funkcji;
9)pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.
3.Osoby upoważnione przez Prezesa UTK do dokonania kontroli są uprawnione
do:
1)wstępu na teren nieruchomości, obiektu i lokalu jednostki notyfikowanej
w dniach i godzinach jej pracy;
2)żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień oraz okazania dokumentów związanych
z działalnością objętą notyfikacją;
3)żądania udzielenia, w wyznaczonym terminie, pisemnych i ustnych wyjaśnień
w sprawach objętych zakresem kontroli.
4.Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby
przez niego upoważnionej.
5.Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół i przedstawia
kontrolowanej jednostce notyfikowanej.
6.(uchylony)
(uchylony)
Do przedstawiania Prezesowi UTK wszystkich niezbędnych dokumentów i materiałów oraz udzielania informacji, w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy podsystem spełnia zasadnicze wymagania systemu kolei i bezpieczeństwa kolei, są obowiązani: producent albo jego upoważniony przedstawiciel, inwestor, importer, dysponent, użytkownik bocznicy kolejowej, wykonawca modernizacji, podmiot zamawiający, zarządca, przewoźnik oraz jednostka notyfikowana.
1.Jednostki notyfikowane dokonujące oceny zgodności składników
interoperacyjności i podsystemów są obowiązane do przekazywania informacji, wraz
z uzasadnieniem, o zawieszonych lub cofniętych certyfikatach zgodności Prezesowi
UTK, a także innym jednostkom notyfikowanym.
2.Jednostki notyfikowane są obowiązane do publikowania na swoich stronach
internetowych, corocznie, w terminie do końca pierwszego kwartału:
1)wykazu wniosków o dokonanie:
a)weryfikacji WE podsystemu oraz o dokonanie pośredniej weryfikacji WE
podsystemu,
b)oceny WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności;
2)informacji o wydanych:
a)certyfikatach weryfikacji WE podsystemu i przypadkach odmowy ich
wydania,
b)pośrednich potwierdzeniach weryfikacji i przypadkach odmowy ich
wydania,
c)certyfikatach WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika
interoperacyjności i przypadkach odmowy ich wydania.
Jeżeli obowiązujące specyfikacje europejskie nie spełniają zasadniczych wymagań systemu kolei, Prezes UTK informuje o tym Komisję Europejską.
(uchylony)
1.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia, dla systemu kolei Unii:
1)zasadnicze wymagania systemu kolei;
2)warunki przeprowadzania weryfikacji WE podsystemu;
3)procedury oceny zgodności podsystemów z właściwymi krajowymi
specyfikacjami technicznymi i dokumentami normalizacyjnymi, których
zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań systemu kolei, w
tym moduły oceny zgodności, oraz wykaz parametrów pojazdu kolejowego do
skontrolowania, w celu sprawdzenia zgodności technicznej między pojazdem
kolejowym a siecią kolejową;
4)zakres dokumentacji technicznej dołączanej do deklaracji weryfikacji WE
podsystemu.
2.Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się:
1)obowiązujące TSI;
2)konieczność zapewnienia jednostce notyfikowanej wszelkich informacji, które
są niezbędne do właściwego przeprowadzenia weryfikacji WE podsystemu;
3)wymagania niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i niezakłóconego ruchu
pojazdów kolejowych w systemie kolei Unii;
4)konieczność przeprowadzenia procedur oceny zgodności podsystemów w
oparciu o moduły oceny zgodności;
5)konieczność zapewnienia bezpieczeństwa przewozu osób i rzeczy;
6)konieczność zapewnienia spójności dokumentacji technicznej dołączanej do
deklaracji weryfikacji WE podsystemu.
1.Do czasu pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne
usługi transgraniczne, tj. członków obsługi pociągu oddelegowanych do wykonywania
interoperacyjnych usług transgranicznych na czas dłuższy niż godzina dziennie,
stosuje się przepisy Umowy zbiorowej zawartej między Europejską Federacją
Pracowników Transportu (ETF) a Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER)
w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę
w trasie, biorących udział w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych,
stanowiącej załącznik do dyrektywy Rady 2005/47/WE z dnia 18 lipca 2005 r.
w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER) a Europejską
Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie niektórych aspektów warunków
pracy pracowników wykonujących pracę w trasie, uczestniczących w świadczeniu
interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym (Dz. Urz. UE L 195
z 27.07.2005, str.
15)
2.Przepisy Umowy zbiorowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do
czasu pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne
w ramach transgranicznych przewozów pasażerskich, transgranicznych przewozów
towarowych w odległości nie większej niż 15 kilometrów od granicy oraz przewozów
między granicznymi stacjami kolejowymi: Rzepin, Tuplice, Zebrzydowice.
3.Przez transgraniczne przewozy pasażerskie, o których mowa w ust. 2, rozumie
się wojewódzkie przewozy pasażerskie, o których mowa w przepisach ustawy z dnia
16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym realizowane w strefie
transgranicznej.
4.Przepisy Umowy zbiorowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do
czasu pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne
w pociągach, które zaczynają i kończą bieg na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
a korzystają z infrastruktury kolejowej innego państwa obcego, nie zatrzymując się na
jego terytorium.
W zakresie uregulowanym w Umowie zbiorowej, o której mowa w art. 25u ust. 1, nie stosuje się przepisów Kodeksu pracy, chyba że przepisy te są korzystniejsze dla pracownika.
1.Prezes UTK, w celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 13
ust. 1a pkt 7b, prowadzi w systemie teleinformatycznym krajowy rejestr maszynistów
i prowadzących pojazdy kolejowe, który zawiera dane dotyczące maszynistów,
prowadzących pojazdy kolejowe, kandydatów na maszynistów i kandydatów na
prowadzących pojazdy kolejowe.
2.W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, gromadzi się dane:
1)w przypadku osób, o których mowa w ust. 1:
a)imię (imiona) i nazwisko,
b)datę i miejsce urodzenia,
c)obywatelstwo i numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej
numeru PESEL – serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,
d)dotyczące uprawnień do wykonywania czynności na stanowiskach, o
których mowa w art. 22d ust. 1,
e)dotyczące odbytych szkoleń, pouczeń okresowych oraz pouczeń doraźnych,
f)dotyczące przeprowadzonych sprawdzianów wiedzy i umiejętności,
g)dotyczące orzeczeń stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań
zdrowotnych do uzyskania albo zachowania ważności świadectwa
maszynisty lub licencji maszynisty albo pracy na stanowisku prowadzącego
pojazd kolejowy,
h)o miejscu zatrudnienia,
i)o formie zatrudnienia,
j)o stanowisku pracy;
2)w przypadku maszynistów oraz kandydatów na maszynistów – informacje
z rejestru licencji maszynistów i rejestru świadectw maszynistów, o których
mowa w decyzji Komisji z dnia 29 października 2009 r. w sprawie przyjęcia
podstawowych parametrów rejestrów licencji maszynisty i świadectw
uzupełniających określonych w dyrektywie 2007/59/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 8 z 13.01.2010, str. 17, z późn. zm.19));
3)w przypadku prowadzących pojazdy kolejowe dane dotyczące:
a)przeprowadzonych egzaminów,
b)wydanych dokumentów upoważniających do wykonywania czynności na
stanowisku kolejowym,
c)praw kierowania pojazdem kolejowym;
4)w przypadku ośrodków szkolenia, które przeprowadziły szkolenie na licencję
maszynisty, szkolenie na świadectwo maszynisty lub sprawdzian wiedzy
i umiejętności, dane obejmujące:
a)numer NIP lub REGON oraz firmę,
b)numer wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 22a ust. 1 pkt 2;
5)w przypadku egzaminatorów, którzy prowadzą egzaminy na licencję maszynisty,
egzaminy na świadectwo maszynisty lub sprawdziany wiedzy i umiejętności,
dane obejmujące:
a)imię (imiona) i nazwisko egzaminatora,
b)numer wpisu do rejestru egzaminatorów, o którym mowa w art. 22be ust. 1.
3.Dane, o których mowa w ust. 2, wprowadza do rejestru, o którym mowa
w ust. 1:
1)ośrodek szkolenia – w zakresie danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e i f,
2)przewoźnik kolejowy lub zarządca – w zakresie danych pochodzących z rejestru
świadectw maszynistów oraz danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. d i h–j,
3)podmiot uprawniony do wydania prawa kierowania pojazdem kolejowym –
w zakresie danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. h–j i ust. 2 pkt 3,
4)podmiot uprawniony do przeprowadzania badań lekarskich kandydatów na
maszynistów, maszynistów lub prowadzących pojazdy kolejowe – w zakresie
danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. g
– za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego rejestr, nie później niż
w terminie 3 dni roboczych od dnia zaistnienia zdarzenia powodującego obowiązek
wprowadzenia danych.
4.Prezes UTK udostępnia usługi sieciowe umożliwiające zintegrowanie
systemów teleinformatycznych obsługujących zadania realizowane przez podmioty, o
których mowa w ust. 3, z systemem teleinformatycznym obsługującym rejestr,
o którym mowa w ust. 1.
5.Dane gromadzone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, przechowuje się:
1)przez okres 2 lat od dnia ukończenia szkolenia na licencję maszynisty –
w przypadku osób, o których mowa w art. 13 ust. 1a pkt 1b lit. a;
2)do dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 22 ust. 5 – w przypadku osób,
o których mowa w art. 13 ust. 1a pkt 1b lit. b.
1.Dane maszynisty, kandydata na maszynistę lub prowadzącego
pojazdy kolejowe, zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w art. 25x ust. 1,
udostępnia się przewoźnikowi kolejowemu lub zarządcy, na rzecz których maszynista,
kandydat na maszynistę lub prowadzący pojazdy kolejowe świadczy pracę lub usługi,
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego rejestr.
2.Dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w art. 25x ust. 1, udostępnia
się osobie, której te dane dotyczą, Państwowej Komisji Badania Wypadków
Kolejowych, Państwowej Inspekcji Pracy oraz innym podmiotom, jeżeli są one
niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań związanych z zapewnieniem
bezpieczeństwa systemu kolejowego. Dane udostępnia się w postaci elektronicznej za
pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia
18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz.
344).
Dane udostępnia się na uzasadniony wniosek
3.Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dostęp do swoich danych przyznaje
elektronicznie maszynista, kandydat na maszynistę lub prowadzący pojazdy kolejowe
w celu realizacji umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej.
4.W przypadku rozbieżności między danymi zgromadzonymi w rejestrze,
o którym mowa w art. 25x ust. 1, a danymi zawartymi w rejestrze PESEL lub
w rejestrze REGON, rozstrzygające są dane zgromadzone w tych rejestrach.
5.Prezes UTK aktualizuje dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa
w art. 25x ust. 1, w tym dokonuje ich zmiany lub usunięcia z rejestru, na uzasadniony
wniosek podmiotu obowiązanego do wprowadzania danych.
6.Minister właściwy do spraw transportu, po uzyskaniu opinii Prezesa UTK,
określi, w drodze rozporządzenia:
1)sposób prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 25x ust. 1, oraz jego
aktualizacji, w tym wprowadzania, zmiany, udostępniania i usuwania danych,
2)wymagania techniczne i jakościowe w zakresie danych wprowadzanych do
rejestru, o którym mowa w art. 25x ust. 1
– mając na względzie prawidłowość wykonywania przez poszczególne podmioty
zadań wynikających z ustawy oraz zapewnienie wysokiej jakości danych zawartych
w rejestrze, o którym mowa w art. 25x ust. 1, i jego referencyjny charakter.
7.Dane, o których mowa w ust. 1, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym
nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym
co najmniej na:
1)dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób
posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych;
2)pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych
osobowych do zachowania ich w tajemnicy.
1.Stała i niezależna Państwowa Komisja Badania Wypadków
Kolejowych, zwana dalej „Komisją”, prowadzi badania poważnych wypadków,
wypadków i incydentów.
2.(uchylony)
3.W skład Komisji wchodzą członkowie stali, w tym: przewodniczący, dwóch
zastępców, sekretarz i pozostali członkowie stali.
3a.Członkowie Komisji są uprawnieni do prowadzenia postępowań, o których
mowa w art. 28e ust. 1, 2 i 2a.
4.W skład Komisji mogą wchodzić również członkowie doraźni, wyznaczani
przez przewodniczącego Komisji do udziału w postępowaniu, z listy członków
doraźnych i ekspertów prowadzonej przez przewodniczącego Komisji.
5.W zakresie nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy do członków
stałych Komisji stosuje się przepisy Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem przepisów
niniejszej ustawy. Z dniem powołania z członkiem Komisji zawiera się umowę
o pracę.
6.Przewodniczącego Komisji powołuje minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
6a.Przewodniczący Komisji kieruje jej pracami i reprezentuje Komisję na
zewnątrz.
7.Zastępców przewodniczącego i sekretarza Komisji powołuje i odwołuje
minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek przewodniczącego Komisji.
8.Członka stałego Komisji powołuje minister właściwy do spraw
wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii przewodniczącego Komisji.
9.Minister właściwy do spraw wewnętrznych:
1)odwołuje członka Komisji w przypadku niespełniania wymagań, o których
mowa w ust. 10;
2)po zasięgnięciu opinii przewodniczącego Komisji może odwołać członka
Komisji na wniosek uchwalony bezwzględną większością głosów członków
stałych Komisji w głosowaniu tajnym.
9a.Minister właściwy do spraw wewnętrznych może odwołać członka Komisji
z funkcji przewodniczącego Komisji na wniosek uchwalony bezwzględną większością
głosów członków stałych Komisji w głosowaniu tajnym.
10.Członkiem Komisji może zostać osoba, która:
1)jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych;
2)posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
3)nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie;
4)spełnia wymagania w zakresie wykształcenia;
5)nie świadczy pracy lub usług na rzecz zarządcy, przewoźnika kolejowego lub
użytkownika bocznicy kolejowej.
11.Członkostwo w Komisji wygasa z chwilą śmierci albo przyjęcia rezygnacji
złożonej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, po uprzednim
powiadomieniu przewodniczącego Komisji.
12.W skład Komisji mogą wchodzić specjaliści z zakresu:
1)prowadzenia ruchu kolejowego;
2)projektowania, budowy i utrzymania linii kolejowych, węzłów i stacji
kolejowych;
3)urządzeń zabezpieczenia i sterowania ruchem kolejowym i łączności;
4)pojazdów kolejowych;
5)elektroenergetyki kolejowej;
6)przewozu koleją towarów niebezpiecznych.
13.Za specjalistów z danego zakresu uważa się osoby posiadające wykształcenie
wyższe, odpowiednie uprawnienia oraz co najmniej pięcioletnią praktykę zawodową
w danej dziedzinie lub osoby posiadające wykształcenie średnie lub średnie branżowe,
odpowiednie uprawnienia oraz co najmniej dziesięcioletnią praktykę zawodową
w danej dziedzinie.
13a.Komisja podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwały.
14.Członkowie Komisji, podejmując uchwałę, o której mowa w art. 28l ust. 1,
kierują się zasadą swobodnej oceny dowodów i nie są związani poleceniem co do
treści podejmowanych uchwał.
15.(uchylony)
16.Członkom doraźnym Komisji przysługuje wynagrodzenie ustalone
w umowie cywilnoprawnej.
17.Członek Komisji nie może występować w roli świadka, a także wykonywać
czynności biegłego przed sądem lub innym organem w zakresie postępowań
prowadzonych przez Komisję.
18.W pracach Komisji uczestniczą, w miarę potrzeb, eksperci z listy członków
doraźnych i ekspertów, a także pracownicy obsługi.
19.Ekspertom za udział w pracach Komisji oraz sporządzanie opinii lub
ekspertyzy przysługuje wynagrodzenie ustalone w umowie cywilnoprawnej.
1.Do czasu pracy członka stałego Komisji stosuje się przepisy
Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.
2.Okres rozliczeniowy czasu pracy członków stałych Komisji nie może
przekraczać 4 miesięcy.
3.Rozkład czasu pracy jest ustalany na okres nie krótszy niż 2 tygodnie,
a w razie zaistnienia poważnego wypadku, wypadku lub incydentu – na bieżąco.
4.W razie zaistnienia poważnego wypadku, wypadku lub incydentu dobowy
wymiar czasu pracy członka Komisji może być wydłużony do 16 godzin.
5.Okres odpoczynku po wydłużeniu czasu pracy, o którym mowa w ust. 4, nie
może być krótszy niż 8 godzin, pozostały czas odpoczynku stanowiący różnicę między
liczbą przepracowanych godzin a liczbą godzin udzielonego odpoczynku udziela się
członkowi Komisji w okresie 7 dni od zakończenia pracy w przedłużonym dobowym
wymiarze czasu pracy.
6.W razie zaistnienia poważnego wypadku, wypadku lub incydentu
odpoczynek, o którym mowa w art. 133 Kodeksu pracy, może być udzielony w ciągu
7 dni od dnia, w którym ten odpoczynek był przewidziany.
7.Członek Komisji pozostaje poza normalnymi godzinami pracy w gotowości
do podjęcia czynności badawczych (dyżur). Za czas dyżuru przysługuje
wynagrodzenie w wysokości wynikającej z liczby godzin pozostawania na dyżurze
pomnożonej przez 30 % stawki godzinowej wynikającej z wynagrodzenia
zasadniczego członka Komisji.
8.W momencie powiadomienia o konieczności przystąpienia do czynności
badawczych członek Komisji jest obowiązany do niezwłocznego podjęcia tych
czynności.
9.Czas dojazdu na miejsce zdarzenia, liczony od momentu powiadomienia
członka Komisji o konieczności przystąpienia do badania poważnego wypadku,
wypadku lub incydentu do momentu przybycia na to miejsce, a także czas powrotu
z tego miejsca do siedziby Komisji lub miejsca zamieszkania, wlicza się do czasu
pracy.
10.Przewodniczący Komisji może oddelegować członka Komisji do
wykonywania zadań poza jego stałym miejscem ich wykonywania. Okres
oddelegowania określa przewodniczący Komisji.
11.Do członków Komisji nie stosuje się przepisu art. 1515 § 2 zdanie drugie
Kodeksu pracy.
Do członków stałych Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 21–24, 26, 28 i 421 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2023 r. poz.
1917)
1.Minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia z części
budżetu państwa, której jest dysponentem, środki na prowadzenie działalności Komisji
i jej obsługę, w tym w szczególności na wynagrodzenia jej członków stałych,
członków doraźnych, ekspertów, pracowników obsługi oraz na wyposażenie
techniczne, koszty szkolenia, tłumaczeń i prowadzenia jej strony internetowej, a także
koszty wykonywanych na zlecenie przewodniczącego Komisji ekspertyz, badań
i analiz, koszty publikacji materiałów, oraz zapewnia właściwe zasoby niezbędne do
prawidłowej realizacji zadań Komisji.
2.Obsługę Komisji zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw
wewnętrznych.
2a.Minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje członkowi Komisji
legitymację.
2b.Członek Komisji jest obowiązany do zwrotu legitymacji z dniem jego
odwołania albo z dniem upływu terminu ważności legitymacji.
3.Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór legitymacji członka Komisji, mając na uwadze konieczność umieszczenia
danych niezbędnych do identyfikacji tych osób.
4.Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia,
regulamin działania Komisji, liczbę jej członków stałych oraz strukturę organizacyjną,
uwzględniając charakter wykonywanych przez nią zadań i konieczność zapewnienia
odpowiednich zasobów niezbędnych do prawidłowej realizacji zadań Komisji.
1.Komisja prowadzi postępowanie po każdym poważnym wypadku.
2.Komisja może prowadzić postępowanie w odniesieniu do wypadku lub
incydentu, które w nieznacznie zmienionych warunkach byłyby poważnymi
wypadkami powodującymi zaprzestanie funkcjonowania podsystemów strukturalnych
lub składników interoperacyjności.
2a.Komisja może prowadzić postępowanie w odniesieniu do wypadku
i incydentu innego niż określony w ust. 2, o ile zaistniały okoliczności uzasadniające
podjęcie takiego postępowania.
3.Decyzję o podjęciu postępowania w sprawie wypadku lub incydentu,
o którym mowa w ust. 2 i 2a, podejmuje przewodniczący Komisji, biorąc pod uwagę:
1)wagę wypadku lub incydentu;
2)czy wypadek lub incydent tworzy serię wypadków lub incydentów odnoszących
się do systemu jako całości;
3)wpływ wypadku lub incydentu na bezpieczeństwo kolei;
4)wnioski zarządców, przewoźników kolejowych, użytkowników bocznic
kolejowych, ministra właściwego do spraw transportu, ministra właściwego do
spraw wewnętrznych, Prezesa UTK lub państw członkowskich Unii
Europejskiej.
3a.Decyzję o podjęciu postępowania w sprawie wypadku lub incydentu, o
których mowa w ust. 2, przewodniczący Komisji podejmuje nie później niż w ciągu 2
miesięcy od dnia otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w art. 28g ust. 1 i 2.
4.W terminie tygodnia od dnia podjęcia decyzji o rozpoczęciu postępowania
Komisja informuje o tym Agencję, podając datę, czas i miejsce zdarzenia, jak również
jego rodzaj i skutki obejmujące ofiary śmiertelne, osoby ranne i odniesione przez nie
rany oraz poniesione straty materialne.
1.Zakres postępowania i procedury ustala Komisja w zależności od
wniosków, jakie zamierza uzyskać z poważnego wypadku, wypadku lub incydentu
w celu poprawy bezpieczeństwa, z uwzględnieniem przepisów art. 28h, 28j i 28k.
2.Postępowanie jest prowadzone przez Komisję niezależnie od prowadzonych
w tym samym czasie postępowań karnych lub innych postępowań mających na celu
ustalenie winy lub odpowiedzialności. Postępowania te nie mogą uniemożliwiać lub
opóźniać badania poważnego wypadku, wypadku lub incydentu prowadzonego przez
Komisję.
3.Postępowania prowadzone przez Komisję nie rozstrzygają o winie lub
odpowiedzialności.
1.Zarządcy, przewoźnicy kolejowi i użytkownicy bocznic kolejowych
są obowiązani do natychmiastowego zgłaszania poważnych wypadków, wypadków i
incydentów Komisji oraz Prezesowi UTK, a także do przekazywania związanych z
nimi wszelkich posiadanych informacji na żądanie tych organów.
2.Prezes UTK zgłasza Komisji wypadki i incydenty, o których mowa w art. 28e
ust. 2 i 2a, które w jego ocenie spełniają przesłanki określone w tych przepisach, oraz
przekazuje Komisji wszelkie posiadane informacje.
3.Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są niezwłocznie uaktualniane lub
uzupełniane, w przypadku uzyskania dodatkowych informacji przez zgłaszającego.
1.W przypadku podjęcia postępowania, o którym mowa w art. 28e
ust. 1, 2 lub 2a, Komisja w możliwie najkrótszym czasie przystępuje do:
1)badania stanu istniejącego infrastruktury kolejowej, w tym urządzeń sterowania
ruchem kolejowym i sygnalizacji oraz pojazdów kolejowych;
2)zabezpieczenia dokumentacji mającej związek z poważnym wypadkiem,
wypadkiem lub incydentem;
3)zabezpieczenia danych zarejestrowanych przez urządzenia rejestrujące w celu
poddania ich badaniom lub analizom;
4)przesłuchania personelu pociągu i innych pracowników kolei uczestniczących
w poważnym wypadku, wypadku lub incydencie oraz innych świadków lub ma
dostęp do wyników przesłuchań.
1a.W związku z badaniem poważnych wypadków, wypadków lub incydentów
Komisja jest uprawniona do przetwarzania danych osobowych, o których mowa
w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, w zakresie danych dotyczących zdrowia.
1b.Komisja wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1
i 2 rozporządzenia 2016/679, przy pierwszej czynności skierowanej do osoby, której
dane dotyczą, chyba że informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2
rozporządzenia 2016/679, są w posiadaniu tej osoby, a zakres tych informacji lub ich
treść nie uległy zmianie.
2.Członkowie Komisji, po okazaniu legitymacji członka Komisji, są
upoważnieni do:
1)natychmiastowego dostępu do miejsca wypadku lub incydentu, pojazdów
kolejowych, ich wraków i zawartości oraz urządzeń i budynków związanych z
prowadzeniem ruchu kolejowego;
2)natychmiastowego dostępu do protokołów oględzin i otwarcia zwłok ofiar
śmiertelnych poważnych wypadków;
3)natychmiastowego dostępu do rejestratorów pokładowych i ich odczytów, a
także innych zapisów;
4)natychmiastowego dostępu do wszystkich informacji lub zapisów mających
znaczenie w postępowaniu, w tym posiadanych przez zarządcę, przewoźnika
kolejowego, użytkownika bocznicy kolejowej, podmiot odpowiedzialny za
utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM), Urząd Transportu Kolejowego, a także
producentów pojazdów, infrastruktury kolejowej i urządzeń sterowania ruchem
kolejowym oraz innych podmiotów związanych z zaistnieniem zdarzenia;
5)żądania od związanych z poważnym wypadkiem, wypadkiem lub incydentem
jednostek organizacyjnych natychmiastowej pomocy w prowadzeniu
postępowania oraz dostarczenia potrzebnych materiałów i ekspertyz;
6)wysłuchania osób;
7)wstępu na obszar kolejowy;
8)jazdy w kabinie pojazdów kolejowych z napędem;
9)inspekcji zarządców, przewoźników kolejowych, użytkowników bocznic
kolejowych i podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdu kolejowego
(ECM), a także producentów pojazdów, infrastruktury kolejowej i urządzeń
sterowania ruchem kolejowym oraz innych podmiotów związanych z
zaistnieniem zdarzenia w sprawach bezpieczeństwa ruchu kolejowego.
2a.Eksperci biorący udział w pracach Komisji korzystają z uprawnień
przysługujących członkom Komisji, określonych w ust. 2, po okazaniu stosownego
upoważnienia wydanego przez przewodniczącego Komisji, w zakresie w nim
określonym.
3.Komisja powinna po przeprowadzeniu niezbędnych badań i czynności
w możliwie najkrótszym czasie umożliwić zarządcy udostępnienie infrastruktury
kolejowej dla ruchu kolejowego.
3a.W przypadku postępowań dotyczących pojazdów kolejowych posiadających
zezwolenie na wprowadzenie do obrotu wydane przez Agencję lub przewoźników
kolejowych, którym Agencja wydała jednolity certyfikat bezpieczeństwa, Komisja
może zwrócić się do Agencji w celu przedstawienia przez nią wyjaśnień lub
przekazania niezbędnych informacji, dokumentów i zapisów dotyczących tych
pojazdów kolejowych lub przewoźników kolejowych.
4.W celu zapewnienia poufności prowadzonego badania w sprawie poważnego
wypadku, wypadku lub incydentu uzyskane przez Komisję:
1)dowody z wysłuchania osób oraz inne dokumenty sporządzane lub otrzymane
przez Komisję w trakcie badania poważnego wypadku, wypadku lub incydentu,
2)zapisy ujawniające tożsamość osób wysłuchanych w trakcie badania poważnego
wypadku, wypadku lub incydentu,
3)informacje dotyczące osób, które uczestniczyły w poważnym wypadku,
wypadku lub incydencie, mające charakter informacji szczególnie chronionych
lub prywatnych, w tym informacji dotyczących ich stanu zdrowia
– nie mogą być udostępnione przez Komisję ani organom procesowym
w postępowaniu karnym, ani żadnym innym organom prowadzącym postępowanie
mające na celu ustalenie odpowiedzialności lub winy.
5.Udostępnienie dowodów, dokumentów, zapisów i informacji, o których mowa
w ust. 4, może być dokonane wyłącznie na potrzeby postępowania
przygotowawczego, sądowego, sądowo-administracyjnego lub innego postępowania
za zgodą sądu, jeżeli sąd uzna, że nadrzędny interes społeczny uzasadnia ich
ujawnienie. Właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Okręgowy w Warszawie.
Komisja może zwrócić się do podmiotów prowadzących postępowanie w sprawie poważnych wypadków, wypadków lub incydentów w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej lub Agencji o konsultacje eksperckie, przeprowadzenie ekspertyz, badań technicznych, analiz i ocen, o ile taka pomoc nie zagraża niezależności Komisji.
1.W przypadku gdy nie ma możliwości ustalenia, w którym państwie
wydarzył się poważny wypadek, wypadek lub incydent, lub jeżeli wydarzył się na
granicy lub w jej pobliżu, Komisja uzgadnia z właściwymi podmiotami prowadzącymi
postępowanie w sprawie poważnych wypadków, wypadków lub incydentów w innych
państwach członkowskich Unii Europejskiej, który z podmiotów prowadzi
postępowanie, lub uzgadnia prowadzenie postępowania we współpracy.
2.W przypadku prowadzenia postępowania przez Komisję podmiot, z którym
przeprowadzono uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, ma prawo do udziału
w postępowaniu i do uzyskania jego pełnych wyników.
3.Komisja zaprasza do udziału w postępowaniu podmioty prowadzące
postępowanie w sprawie poważnych wypadków, wypadków lub incydentów z państw
członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli:
1)przewoźnik kolejowy mający siedzibę w jednym z tych państw członkowskich i
dla którego wydano w nim licencję brał udział w poważnym wypadku, wypadku
lub incydencie;
2)pojazd lub pojazdy kolejowe zarejestrowane lub utrzymywane w jednym z tych
państw członkowskich uczestniczyły w poważnym wypadku, wypadku lub
incydencie.
4.Zaproszone przez Komisję podmioty, o których mowa w ust. 3, mają prawo
do udziału w postępowaniu i do uzyskania jego pełnych wyników, a personel tych
podmiotów jest uprawniony do korzystania z uprawnień przysługujących członkom
Komisji, o których mowa w art. 28h ust. 2.
Komisja uczestniczy we współpracy międzynarodowej krajowych organów dochodzeniowych Unii Europejskiej, wspieranej przez Agencję, zgodnie z art. 38 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004.
Komisja może uczestniczyć w programie wzajemnych ocen realizowanym w ramach współpracy międzynarodowej krajowych organów dochodzeniowych Unii Europejskiej.
1.Komisja prowadzi postępowanie w sposób pozwalający na
wysłuchanie uczestników, świadków i innych zainteresowanych oraz umożliwia im
dostęp do wyników postępowania.
2.O prowadzonym postępowaniu i jego postępach Komisja informuje
właściwego zarządcę, przewoźnika kolejowego, użytkownika bocznicy kolejowej,
Agencję, Prezesa UTK, organ prowadzący postępowanie przygotowawcze,
poszkodowanych, osoby bliskie ofiarom śmiertelnym, właścicieli zniszczonego
mienia, producentów, służby ratunkowe oraz innych zainteresowanych w miarę
możliwości, umożliwiając im przedkładanie opinii lub informacji w sprawie
postępowania i wnoszenie uwag do projektów raportów, o których mowa w art. 28l
ust. 1, 5a i 6.
1.Komisja sporządza raport z postępowania zawierający zalecenia
w zakresie poprawy bezpieczeństwa oraz zapobiegania poważnym wypadkom,
wypadkom lub incydentom, przyjmując uchwałę w tym zakresie.
1a.W przypadku konieczności niezwłocznego podjęcia działań w celu poprawy
bezpieczeństwa przewodniczący Komisji może wydać zalecenia w tym celu w trakcie
trwania danego postępowania.
2.Zalecenia w zakresie poprawy bezpieczeństwa oraz zapobiegania poważnym
wypadkom, wypadkom lub incydentom nie mogą obejmować ustalania winy lub
odpowiedzialności.
3.(uchylony)
4.Komisja przekazuje raport z postępowania:
1)Agencji;
2)podmiotom innym niż Agencja, o których mowa w art. 28k ust. 2, oraz
zainteresowanym podmiotom w innych państwach członkowskich Unii
Europejskiej – na ich wniosek.
5.Komisja ogłasza raport z postępowania niezwłocznie po jego sporządzeniu,
nie później jednak niż 12 miesięcy od dnia zdarzenia.
5a.Jeżeli nie jest możliwe ogłoszenie raportu z postępowania w terminie
12 miesięcy od dnia zdarzenia, Komisja ogłasza tymczasowe raporty z postępowania
najpóźniej w każdą kolejną rocznicę zaistnienia zdarzenia, aż do dnia ogłoszenia
raportu z postępowania.
6.Komisja sporządza roczny raport z prac Komisji w roku poprzednim,
zawierający wydane zalecenia w zakresie poprawy bezpieczeństwa i działania podjęte
zgodnie z tymi zaleceniami, oraz przesyła go do Agencji. Roczny raport jest ogłaszany
i przesyłany do Agencji nie później niż do dnia 30 września.
7.Komisja ogłasza raporty, o których mowa w ust. 1, 5a i 6, w sposób określony
w regulaminie działania Komisji.
8.Zalecenia, o których mowa w ust. 1, 1a i 6, są kierowane do Prezesa UTK, a
w uzasadnionych przypadkach do Agencji i innych zainteresowanych podmiotów, w
tym podmiotów w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.
8a.Prezes UTK dokonuje analizy skierowanych do niego zaleceń uwzględniając
konieczność zapewnienia systemowego podejścia do zarządzania bezpieczeństwem
i minimalizacji ryzyka w transporcie kolejowym.
8b.Prezes UTK może uwzględnić zalecenia i przyjąć je do realizacji lub
przekazać je w całości albo w części do realizacji zarządcom, przewoźnikom
kolejowym lub innym podmiotom, których działalność ma wpływ na bezpieczeństwo
ruchu kolejowego i bezpieczeństwo eksploatacji kolei, podlegającym regulacji na
podstawie przepisów ustawy. Prezes UTK informuje Komisję o sposobie
postępowania z jej zaleceniami.
9.Prezes UTK sprawuje nadzór nad realizacją zaleceń przez podmioty, o których
mowa w ust. 8b.
9a.Podmioty, o których mowa w ust. 8b, określają planowany sposób dalszego
postępowania z zaleceniem, uwzględniając kryteria, o których mowa w ust. 8a,
a w stosownych przypadkach także rozwiązania przyjęte w swoich systemach
zarządzania bezpieczeństwem lub innych systemach zarządzania.
9b.Podmioty, o których mowa w ust. 8b, informują Prezesa UTK o planowanym
postępowaniu z zaleceniem, wskazując jego uzasadnienie.
9c.Jeżeli planowane postępowanie z zaleceniem nie spełnia kryteriów, o których
mowa w ust. 8a, Prezes UTK i podmioty, o których mowa w ust. 8b, w razie potrzeby
z udziałem Komisji, współpracują w celu wypracowania porozumienia określającego
inny sposób postępowania z zaleceniem.
9d.W przypadku braku podjęcia postępowania z zaleceniem, o którym mowa
w ust. 9a, albo nieosiągnięcia porozumienia co do sposobu jego wdrożenia, Prezes
UTK może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wdrożenia zalecenia uwzględniając
kryteria, o których mowa w ust. 8a, oraz rozwiązania, o których mowa w ust. 9a.
Prezes UTK wskazuje w decyzji termin i sposób wdrożenia zaleceń.
10.Podmioty, których dotyczą zalecenia, corocznie przedstawiają, w terminie do
dnia 1 kwietnia, Komisji oraz Prezesowi UTK informacje o realizacji zaleceń oraz
o podjętych środkach zapobiegawczych i działaniach zmierzających do realizacji tych
zaleceń.
11.Prezes UTK przedstawia corocznie Komisji w terminie do dnia 30 kwietnia
informację o realizacji zaleceń wydanych przez Komisję w roku poprzednim oraz
o podjętych działaniach zmierzających do realizacji tych zaleceń.
1.Postępowania w sprawach wypadków i incydentów prowadzi
komisja kolejowa.
2.W przypadku podjęcia przez Komisję postępowania w sprawie wypadku lub
incydentu, o których mowa w art. 28e ust. 2 lub 2a, komisja kolejowa przekazuje
Komisji prowadzenie postępowania.
3.W skład komisji kolejowych wchodzą w szczególności przedstawiciele
przewoźników kolejowych, zarządców lub użytkowników bocznic kolejowych,
których pojazdy kolejowe lub zatrudnione osoby uczestniczyły w poważnym
wypadku, wypadku lub incydencie lub których infrastruktura kolejowa ma związek z
tym poważnym wypadkiem, wypadkiem lub incydentem.
4.(uchylony)
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób powiadamiania o poważnych wypadkach, wypadkach i incydentach, sposób powoływania przewodniczącego komisji kolejowej oraz sposób prowadzenia postępowania i tryb pracy komisji kolejowych, mając na uwadze konieczność ograniczenia skutków poważnych wypadków, wypadków i incydentów.
(uchylony)
Umowy o świadczenie usług publicznych zawierane są przez organizatorów publicznego transportu kolejowego wyłącznie na podstawie i w zakresie określonym w obowiązujących planach transportowych.
1.Prezes UTK opiniuje projekt planu transportowego, w zakresie
kolejowych przewozów pasażerskich, w terminie 21 dni od dnia jego doręczenia.
2.Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje Prezesowi UTK
projekt planu transportowego przed jego uchwaleniem lub wydaniem wraz
z dokumentacją stanowiącą podstawę oceny uwarunkowań, o których mowa w art. 12
ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym,
w zakresie określonym przez Prezesa UTK.
3.Niezajęcie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za
pozytywne zaopiniowanie projektu planu transportowego.
1.Prezes UTK opiniuje, pod względem zgodności z planem
transportowym, projekt umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie
kolejowych przewozów pasażerskich, w terminie 21 dni od dnia jego doręczenia.
2.Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje do zaopiniowania
Prezesowi UTK projekt umowy, o której mowa w ust. 1, na 30 dni przed wszczęciem
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przepisów ustawy z dnia
11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 i
1720)lub wszczęciem postępowania o zawarcie umowy koncesji w trybie przepisów
ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub
usługi (Dz. U. z 2023 r. poz
140)albo przed bezpośrednim zawarciem umowy, o
której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
zbiorowym
3.Niezajęcie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za
pozytywne zaopiniowanie projektu umowy o świadczenie usług publicznych
w zakresie kolejowych przewozów pasażerskich.
4.Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje Prezesowi UTK,
potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez tego organizatora, kopię umowy
o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowych przewozów pasażerskich,
w terminie 7 dni od dnia jej zawarcia.
1.Udostępnianie infrastruktury kolejowej polega na:
1)rozpatrywaniu wniosków aplikanta o przydzielenie zdolności przepustowej;
2)przydzielaniu aplikantowi zdolności przepustowej, w tym:
a)przydzielaniu trasy pociągu,
b)przydzielaniu zdolności przepustowej dla wykonania manewrów lub
postoju pojazdów kolejowych;
3)umożliwieniu przewoźnikowi kolejowemu wskazanemu przez aplikanta
wykorzystania przydzielonej zdolności przepustowej;
4)umożliwieniu przewoźnikowi kolejowemu skorzystania z pozostałych usług, o
których mowa w ust. 1 załącznika nr 2 do ustawy.
2.Przydzielenie zdolności przepustowej polega na określeniu przedziału czasu
zarezerwowanego dla aplikanta w celu umożliwienia przejazdu lub postoju pojazdów
kolejowych.
3.Przydzielenie zdolności przepustowej dla wykonania manewrów może
polegać na określeniu przedziału czasu, w którym zarządca umożliwi aplikantowi
wykonanie manewrów.
1.Przewoźnicy kolejowi są uprawnieni do minimalnego dostępu do
infrastruktury kolejowej z zachowaniem zasady równego ich traktowania. Minimalny
dostęp do infrastruktury kolejowej obejmuje usługi wymienione w ust. 1 załącznika nr
2 do ustawy.
2.Przewoźnikom kolejowym z innych państw członkowskich Unii Europejskiej
przysługuje minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej, o którym mowa w ust. 1, z
zachowaniem zasady równego traktowania.
3.Zarządca może ograniczyć minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej:
1)ze względu na parametry techniczne pojazdów kolejowych z wyłączeniem
dopuszczalnej prędkości;
2)wprowadzając zakaz wjazdu do tunelu pojazdów kolejowych z towarami
niebezpiecznymi.
Zarządca może, po konsultacji z zainteresowanymi stronami, wskazać odcinki linii kolejowych, na których określony rodzaj przewozów będzie uprzywilejowany, pod warunkiem:
1)zapewnienia dla pozostałych pociągów tras alternatywnych umożliwiających
realizację przewozu z tej samej stacji początkowej i do tej samej stacji końcowej,
z uwzględnieniem zastępowalności obu tras w związku ze świadczeniem przez
przewoźnika kolejowego usług przewozu towarowego lub pasażerskiego;
2)zapewnienia możliwości wykorzystania pozostałej zdolności przepustowej przez
pozostałe pociągi;
3)uzyskania zgody Prezesa UTK.
1.Regularny przewóz kolejowy osób niebędący przewozem o
charakterze użyteczności publicznej jest wykonywany na podstawie decyzji o
przyznaniu otwartego dostępu albo decyzji o przyznaniu ograniczonego dostępu.
2.Aplikant, który zamierza wystąpić o przydzielenie zdolności przepustowej w
celu wykonywania przewozu, o którym mowa w ust. 1, na trasie, na której są
wykonywane przewozy na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie pub-
licznego transportu zbiorowego, informuje o tym właściwego zarządcę oraz Prezesa
UTK za pomocą standardowego formularza powiadomienia, o którym mowa w art. 4
ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1795 z dnia 20 listopada
2018 r. ustanawiającego procedurę i kryteria do celów stosowania badania równowagi
ekonomicznej zgodnie z art. 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
2012/34/UE (Dz. Urz. UE L 294 z 21.11.2018, str.
5), nie później niż w terminie
18 miesięcy przed dniem wejścia w życie rozkładu jazdy pociągów, którego będzie
dotyczył wniosek o przydzielenie zdolności przepustowej
3.Prezes UTK, nie później niż przed upływem 10 dni od dnia otrzymania
informacji o zamiarze wykonywania regularnego przewozu osób, o której mowa w
ust. 2, przekazuje tę informację organizatorowi publicznego transportu kolejowego
i przewoźnikowi kolejowemu, którzy zawarli umowę o świadczenie usług w zakresie
publicznego transportu zbiorowego na trasie, o której mowa w ust. 2.
4.W terminie miesiąca od dnia otrzymania informacji o zamiarze wykonywania
regularnego przewozu osób, o której mowa w ust. 2, organizator publicznego
transportu kolejowego i przewoźnik kolejowy, którzy zawarli umowę o świadczenie
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, oraz zarządca właściwej
infrastruktury kolejowej mogą złożyć do Prezesa UTK wniosek o przeprowadzenie
badania równowagi ekonomicznej umowy o świadczenie usług w zakresie pub-
licznego transportu zbiorowego w rozumieniu przepisów rozporządzenia
wykonawczego Komisji (UE) 2018/1795 z dnia 20 listopada 2018 r. ustanawiającego
procedurę i kryteria do celów stosowania badania równowagi ekonomicznej zgodnie
z art. 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE.
5.Prezes UTK wydaje decyzję o przyznaniu otwartego dostępu na danej trasie,
w przypadku gdy w wyniku przeprowadzonego badania, o którym mowa w ust. 4,
oceni, że proponowane połączenie pasażerskie nie zagraża równowadze ekonomicznej
umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, albo gdy
żaden podmiot nie wystąpił o przeprowadzenie takiego badania.
6.Jeżeli w wyniku przeprowadzonego badania, o którym mowa w ust. 4, Prezes
UTK oceni, że proponowane połączenie pasażerskie zagraża równowadze
ekonomicznej umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu
zbiorowego, uwzględniając stopień naruszenia równowagi ekonomicznej tej umowy,
wydaje decyzję:
1)o przyznaniu ograniczonego dostępu,
2)odmawiającą przyznania otwartego dostępu
– wskazując zakres zmian w planowanym przewozie osób, w szczególności dotyczący
zmiany częstotliwości, tras, stacji pośrednich lub harmonogramu, które zapewniłyby
spełnienie warunków przyznania otwartego dostępu.
7.W decyzji o przyznaniu otwartego dostępu albo o przyznaniu ograniczonego
dostępu określa się w szczególności:
1)aplikanta, jego siedzibę i adres;
2)trasy, na których mają być realizowane przewozy;
3)okres, na jaki decyzja zostaje wydana;
4)warunki oraz zakres korzystania z dostępu do infrastruktury kolejowej.
8.Decyzja o przyznaniu otwartego dostępu albo o przyznaniu ograniczonego
dostępu jest wydawana na okres nieprzekraczający 5 lat.
9.Strona niezadowolona z decyzji, o której mowa w ust. 5 i 6, może zwrócić się
do Prezesa UTK z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 30 dni od
dnia otrzymania decyzji.
10.Prezes UTK dokonuje okresowej kontroli działalności przewoźników
kolejowych wykonujących przewozy w ramach otwartego albo ograniczonego
dostępu w zakresie spełniania warunków korzystania z dostępu do infrastruktury
kolejowej określonych w decyzji o przyznaniu otwartego dostępu albo w decyzji o
przyznaniu ograniczonego dostępu.
11.Decyzja, o której mowa w ust. 5 i ust. 6 pkt 1, wygasa w przypadku likwidacji
albo ogłoszenia upadłości aplikanta, któremu decyzja została wydana.
12.Prezes UTK uchyla decyzję o przyznaniu otwartego dostępu albo decyzję o
przyznaniu ograniczonego dostępu w przypadku:
1)wystąpienia rażącego naruszenia warunków korzystania z dostępu do
infrastruktury kolejowej określonych w tej decyzji;
2)zaprzestania wykonywania przewozów przez co najmniej 6 miesięcy z przyczyn
leżących po stronie aplikanta.
13.Przepisy ust. 1–12 stosuje się do decyzji dotyczących otwartego dostępu dla
przewozów pasażerskich kolejami dużych prędkości.
1.Aplikant nabywa prawo do składania wniosków o przydzielenie
zdolności przepustowej po zawarciu z zarządcą umowy o przydzielenie zdolności
przepustowej.
2.Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1)prawa i obowiązki zarządcy i aplikanta w odniesieniu do przydzielonej zdolności
przepustowej;
2)sposób i terminy przekazywania zarządcy informacji o przewoźniku kolejowym
uprawnionym do wykorzystania zdolności przepustowej, która zostanie
przydzielona aplikantowi.
3.Zarządca może określić w umowie, o której mowa w ust. 1, wymagania
dotyczące gwarancji finansowych na zabezpieczenie płatności. Wymagania te muszą
być odpowiednie, przejrzyste i niedyskryminacyjne.
4.W zakresie kolejowych przewozów osób innych niż przewozy okazjonalne
zarządca zawiera umowę o przydzielenie zdolności przepustowej w takim zakresie, w
jakim aplikant zawarł umowę o świadczenie usług publicznych, przedstawił
oświadczenie organizatora publicznego transportu kolejowego o zamiarze objęcia
pociągów umową o świadczenie usług publicznych albo uzyskał decyzję o przyznaniu
otwartego dostępu albo decyzję o przyznaniu ograniczonego dostępu.
5.Aplikant, który zawarł z zarządcą umowę ramową, składa wniosek o
przydzielenie zdolności przepustowej zgodnie z postanowieniami tej umowy.
1.W przypadku gdy aplikant i zarządca nie dojdą do porozumienia w
zakresie postanowień umowy o przydzielenie zdolności przepustowej, Prezes UTK,
na wniosek aplikanta, wydaje decyzję w sprawie przydzielenia zdolności
przepustowej, która zastępuje umowę o przydzielenie zdolności przepustowej.
2.Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera projekt umowy o przydzielenie
zdolności przepustowej oraz aktualne stanowiska stron umowy, z zaznaczeniem tych
części umowy, co do których strony nie doszły do porozumienia.
3.Prezes UTK wydaje decyzję w sprawie przydzielenia zdolności przepustowej,
określając w niej warunki umowy ustalone przez strony oraz dokonując rozstrzygnięć
w tych częściach, w których strony nie doszły do porozumienia.
4.Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej
wykonalności.
5.Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa w przypadku zawarcia umowy o
przydzielenie zdolności przepustowej.
1.Zarządca przyjmuje wnioski o przydzielenie zdolności przepustowej
na okres od północy w drugą sobotę grudnia do północy w drugą sobotę grudnia
kolejnego roku, zwany dalej „okresem obowiązywania rocznego rozkładu jazdy
pociągów”.
2.Wniosek o przydzielenie zdolności przepustowej na więcej niż jednej sieci
kolejowej aplikant składa do jednego z zarządców, których sieci wniosek dotyczy.
3.Kopię wniosku, o którym mowa w ust. 2, zarządca, który go otrzymał,
przekazuje do rozpatrzenia pozostałym zarządcom, których wniosek dotyczy.
4.Zarządca, który otrzymał wniosek, o którym mowa w ust. 2, do czasu
przydzielenia zdolności przepustowej, współpracuje z pozostałymi zarządcami w
imieniu aplikanta.
1.Zarządca na podstawie otrzymanych wniosków przydziela zdolność
przepustową.
2.Zarządca na podstawie wniosku o przydzielenie trasy pociągu opracowuje
rozkład jazdy pociągu.
3.Zarządca ustala procedurę opracowania rocznego rozkładu jazdy pociągów.
Na podstawie wniosków o przydzielenie trasy pociągu złożonych zgodnie z tą
procedurą zarządca opracowuje roczny rozkład jazdy pociągów.
3a.W przypadku przepełnienia infrastruktury kolejowej zarządca podejmuje
działania w celu wprowadzenia zmian zdolności przepustowej, w szczególności
dotyczących korzystania z danej trasy pociągów, która w okresie co najmniej miesiąca
w obowiązującym rozkładzie jazdy pociągów była wykorzystywana poniżej progowej
wielkości ustalanej w regulaminie sieci, o którym mowa w art. 32 ust. 1, chyba że
nastąpiło to z przyczyn pozaekonomicznych, na które aplikant nie miał wpływu.
4.W przypadku ujawnienia odcinka linii kolejowej o niewystarczającej
zdolności przepustowej zarządca niezwłocznie powiadamia o tym Prezesa UTK oraz
aplikantów, którzy wnioskowali o przydzielenie zdolności przepustowej na tym
odcinku linii kolejowej. Obowiązek powiadomienia występuje również w przypadku
ujawnienia odcinka linii kolejowej, na którym zarządca przewiduje wystąpienie
niewystarczającej zdolności przepustowej w kolejnym rocznym rozkładzie jazdy
pociągów.
5.Przez niewystarczającą zdolność przepustową, o której mowa w ust. 4,
rozumie się popyt na zdolność przepustową odcinka linii kolejowej, który nie może
być w pełni zaspokojony w danym okresie czasu, nawet po dokonaniu koordynacji
różnych wniosków o przydzielenie zdolności przepustowej.
6.Zarządca, w terminie 6 miesięcy od dnia powiadomienia, o którym mowa w
ust. 4, jest obowiązany dokonać analizy zdolności przepustowej odcinka linii
kolejowej o niewystarczającej zdolności przepustowej i przedłożyć jej wyniki Pre-
zesowi UTK.
7.Zarządca, w terminie 6 miesięcy od dnia przedłożenia wyników analizy
zdolności przepustowej, po konsultacjach z przewoźnikami wykonującymi przewozy
na odcinku linii kolejowej, którego analiza dotyczy, opracowuje plan powiększenia
zdolności przepustowej i przedkłada go Prezesowi UTK.
8.Po opracowaniu rocznego rozkładu jazdy pociągów zarządca, na wniosek
aplikanta:
1)może przydzielić dodatkową zdolność przepustową;
2)może zmodyfikować przydzieloną zdolność przepustową;
3)przyjmuje rezygnację z przydzielonej zdolności przepustowej.
9.Wniosek, o którym mowa w ust. 8, dotyczący pociągu realizującego przewozy
kolejowe osób, zwanego dalej „pociągiem pasażerskim”:
1)którego rozkład jazdy ma zostać podany do publicznej wiadomości, aplikant
składa w terminie określonym przez zarządcę, nie późniejszym niż 40 dni przed
wnioskowanym terminem przejazdu;
2)realizującego przewóz okazjonalny, aplikant składa co najmniej 7 dni przed
wnioskowanym terminem przejazdu.
10.W przypadku gdy aplikant złoży wniosek o przydzielenie trasy pociągu w
terminie późniejszym niż 5 dni przed planowym uruchomieniem pociągu, zarządca
może opracować uproszczony rozkład jazdy pociągu, określający godzinę odjazdu
pociągu ze stacji początkowej oraz czas przejazdu pociągu bez uwzględnienia czasu
postojów wynikających z ruchu innych pociągów.
11.Zarządca informuje aplikanta o przydzielonej zdolności przepustowej przez
określenie rozkładu jazdy pociągu, uproszczonego rozkładu jazdy pociągu lub
przedziału czasu, w którym przewoźnik kolejowy wskazany przez aplikanta może
korzystać z infrastruktury kolejowej.
12.Zarządca może określić terminy zmiany rozkładu jazdy pociągów. Zmiany
rozkładu jazdy pociągów są wprowadzane nie częściej niż co 30 dni.
13.Zarządca nie ujawnia informacji dostarczanych mu w trakcie procesu
przydzielania zdolności przepustowej stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.
1.W przypadku gdy zarządca odmówi rozpatrzenia wniosku o
przydzielenie zdolności przepustowej lub odmówi przydzielenia zdolności
przepustowej, aplikant może złożyć skargę do Prezesa UTK.
2.Prezes UTK stwierdza, w drodze decyzji, że odmowa, o której mowa w ust. 1,
nie wymaga żadnych zmian, wymaga modyfikacji albo cofnięcia.
3.Zarządca dokonuje modyfikacji odmowy albo cofa odmowę zgodnie z
wytycznymi określonymi przez Prezesa UTK w decyzji, o której mowa w ust. 2.
1.Zdolność przepustowa przydzielona aplikantowi nie może być
przekazana innemu aplikantowi.
2.Zdolność przepustowa przydzielona aplikantowi, który nie jest przewoźnikiem
kolejowym, nie może być wykorzystana do realizacji innego rodzaju przewozów, niż
wskazany we wniosku o przydzielenie zdolności przepustowej.
3.Aplikant może wskazać różnych przewoźników kolejowych uprawnionych do
wykorzystania zdolności przepustowej przydzielonej na podstawie poszczególnych
wniosków.
4.Aplikant, który jest przewoźnikiem kolejowym, nie może wskazać innego
przewoźnika kolejowego do wykorzystania przydzielonej mu zdolności przepustowej.
1.Zarządca przedstawia przewoźnikowi kolejowemu wskazanemu
przez aplikanta, w terminie uzgodnionym z aplikantem, projekt umowy o
wykorzystanie zdolności przepustowej.
2.Przewoźnik kolejowy nabywa prawo do wykorzystania przydzielonej
aplikantowi zdolności przepustowej po zawarciu z zarządcą umowy o wykorzystanie
zdolności przepustowej.
3.Umowa, o której mowa w ust. 2, określa w szczególności prawa i obowiązki
zarządcy i przewoźnika kolejowego w odniesieniu do przydzielonej zdolności
przepustowej oraz sposób i warunki jej wykorzystania.
4.Zarządca może określić w umowie, o której mowa w ust. 2, wymagania
dotyczące gwarancji finansowych na zabezpieczenie płatności. Wymagania te muszą
być odpowiednie, przejrzyste i niedyskryminacyjne.
5.Umowa, o której mowa w ust. 2, zawierana jest na okres nie dłuższy niż okres
obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pociągów.
6.Rozwiązanie umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej wymaga zgody
Prezesa UTK, udzielonej w drodze decyzji.
7.Decyzję, o której mowa w ust. 6, wydaje się w terminie miesiąca od dnia
wpływu wniosku do Prezesa UTK i nadaje się jej rygor natychmiastowej
wykonalności.
1.W przypadku gdy przewoźnik i zarządca nie dojdą do porozumienia
w zakresie postanowień umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej, Prezes
UTK, na wniosek zarządcy lub przewoźnika kolejowego, wydaje decyzję w sprawie
wykorzystania zdolności przepustowej, która zastępuje umowę o wykorzystanie
zdolności przepustowej.
2.Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera projekt umowy o wykorzystanie
zdolności przepustowej oraz aktualne stanowiska stron, z zaznaczeniem tych części
umowy, co do których strony nie doszły do porozumienia.
3.Prezes UTK wydaje decyzję w sprawie wykorzystania zdolności przepustowej,
określając w niej warunki umowy ustalone przez strony oraz dokonując rozstrzygnięć
w tych częściach, w których strony nie doszły do porozumienia.
4.Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej
wykonalności.
5.Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa w przypadku zawarcia umowy o
wykorzystanie zdolności przepustowej.
1.Zarządca podaje do publicznej wiadomości rozkład jazdy pociągów
pasażerskich w formie ogłoszenia na swojej stronie internetowej nie później niż w
terminie 21 dni przed dniem jego wejścia w życie.
2.Zarządca, nie później niż w terminie 21 dni przed dniem wejścia w życie
rozkładu jazdy pociągów pasażerskich, przekazuje go w postaci elektronicznej
właściwym zarządcom lub operatorom stacji pasażerskich.
3.Rozkład jazdy pociągów pasażerskich zatrzymujących się na danej stacji
pasażerskiej lub peronie obowiązujący do kolejnej planowanej jego zmiany podaje do
publicznej wiadomości, w formie ogłoszeń w miejscu powszechnie dostępnym, nie
później niż w terminie 10 dni przed dniem jego wejścia w życie:
1)w budynku dworca kolejowego lub przy drogach stanowiących infrastrukturę
umożliwiającą pasażerom dotarcie do peronów – zarządzający nimi operator
stacji pasażerskiej;
2)na peronie lub przy drodze dojścia do peronu – zarządzający nimi podmiot.
4.Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do zmian rozkładu jazdy pociągów
pasażerskich.
5.Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do rozkładu jazdy pociągu pasażerskiego,
dla którego aplikant we wniosku o przydzielenie trasy pociągu określił, że rozkład
jazdy pociągu nie jest podawany do publicznej wiadomości.
1.Zarządca monitoruje punktualność pociągów.
2.Zarządca, w uzgodnieniu z przewoźnikami kolejowymi, ustala wielkość
opóźnień pociągów z podziałem na ich przyczyny.
3.Przewoźnik kolejowy lub zarządca, który powoduje opóźnienie pociągu,
wypłaca przewoźnikowi kolejowemu, którego pociąg został opóźniony,
rekompensatę.
4.Zarządca opracowuje plan minimalizowania zakłóceń i poprawy wyników
sieci kolejowej, zwany dalej „planem wykonania”. Zarządca uzgadnia z
przewoźnikami kolejowymi szczegóły planu wykonania, w tym:
1)wielkość opóźnienia pociągu, dla której uznaje się, że pociąg kursuje planowo;
2)oczekiwany, procentowy udział liczby pociągów przewoźnika kolejowego, które
nie zostaną opóźnione z jego winy;
3)sposób ustalenia wysokości rekompensat należnych z tytułu opóźnienia pociągu,
podmiotu wypłacającego rekompensatę oraz podmiotu uprawnionego do
otrzymania rekompensaty, uwzględniając:
a)udział w odpowiedzialności za spowodowanie zakłócenia,
b)zdolność do przywrócenia normalnych warunków ruchu,
c)średnie wielkości opóźnienia pociągów w odniesieniu do punktualności
pociągów pasażerskich i pozostałych pociągów;
4)odpowiedzialność za działania zakłócające eksploatację sieci kolejowej;
5)sposób premiowania za osiągnięcie przez przewoźnika kolejowego średniego
rocznego poziomu wyników wyższego niż wynik określony w oparciu o główne
parametry ustalone w ramach planu wykonania.
5.Zarządca koordynuje wypłacanie rekompensat, o których mowa w ust. 4 pkt
3.
5a.Zarządca przekazuje niezwłocznie przewoźnikom kolejowym kalkulacje
płatności należnych w ramach planu wykonania. Kalkulacje te obejmują wszystkie
opóźnienia pociągów w okresie nie dłuższym niż miesiąc.
6.Zarządca publikuje raz do roku na swojej stronie internetowej średni roczny
poziom wyników osiągnięty przez przewoźników kolejowych w oparciu o główne
parametry ustalone w ramach planu wykonania.
7.Przepisów ust. 1–6 nie stosuje się do pociągów uruchomionych na podstawie
wniosków o przydzielenie tras pociągów, o których mowa w art. 30 ust. 10.
Zarządca opracowuje procedury rozwiązywania sporów dotyczących przydzielania zdolności przepustowej oraz planu wykonania zapewniające bezstronność w odniesieniu do biorących w nim udział stron oraz umożliwiające rozwiązanie sporu w terminie 10 dni roboczych.
1.Korzystanie z drogi kolejowej nie może naruszać zasad
bezpieczeństwa ruchu kolejowego, bezpiecznego przewozu osób i rzeczy oraz
ochrony środowiska, a także ochrony zabytków.
2.W przypadku wystąpienia zakłóceń w ruchu pociągów spowodowanych przez
awarię techniczną lub wypadek zarządca podejmuje wszystkie konieczne kroki, aby
przywrócić niezakłócony ruch pociągów. W tym celu opracowuje on plan
postępowania uwzględniający organy, które należy poinformować w przypadku
wystąpienia poważnych zdarzeń lub poważnych zakłóceń w ruchu pociągów.
2a.Jeżeli zakłócenia, o których mowa w ust. 2, mogą mieć wpływ na ruch
transgraniczny na infrastrukturze kolejowej innych zarządców, zarządca współpracuje
z nimi w celu przywrócenia niezakłóconego ruchu transgranicznego, w tym
niezwłocznie przekazuje im informacje o tych zakłóceniach.
3.W nagłych przypadkach skutkujących ograniczeniem zdolności przepustowej,
dostęp do przydzielonej zdolności przepustowej może zostać ograniczony bez
uprzedzenia na tak długo, jak to jest konieczne do usunięcia zaistniałych skutków w
niezbędnym zakresie. Zarządca może, jeżeli uzna to za konieczne, wymagać od
przewoźników kolejowych, za opłatą, udostępnienia mu zasobów, które uważa za
najbardziej odpowiednie do niezwłocznego przywrócenia niezakłóconego ruchu
pociągów.
4.Zarządca niezwłocznie informuje zainteresowane strony o braku dostępności
zdolności przepustowej w wyniku nieplanowanych prac w zakresie utrzymania
infrastruktury kolejowej.
5.Zarządca, na żądanie Prezesa UTK, przekazuje mu niezwłocznie informacje
dotyczące braku dostępności zdolności przepustowej w wyniku nieplanowanych prac
w zakresie utrzymania infrastruktury kolejowej.
1.Na uzasadniony wniosek aplikanta zarządca może zawrzeć z
aplikantem umowę ramową. Umowa ramowa określa w szczególności przybliżone
parametry zdolności przepustowej, w ramach której aplikantowi zostaną przydzielone
trasy pociągów, oraz termin składania wniosków o przydzielenie zdolności
przepustowej. Umowa ramowa nie określa tras pociągów.
2.Umowa ramowa jest zawierana na okres nie dłuższy niż 5 lat i może być
przedłużana na kolejne okresy 5-letnie.
3.Zawarcie umowy ramowej na okres dłuższy niż 5 lat wymaga szczegółowego
uzasadnienia przez aplikanta istniejącymi długoterminowymi umowami handlowymi,
poniesionymi albo planowanymi inwestycjami lub ryzykiem.
4.Umowy ramowe mogą być zawierane na okres 15 lat w wyjątkowych,
uzasadnionych przypadkach, w przypadku usług świadczonych z wykorzystaniem
infrastruktury kolejowej wymagającej długoterminowych inwestycji.
4a.Umowy ramowe zawierane na okres dłuższy niż 15 lat mogą być zawierane
jedynie w wyjątkowych przypadkach, w szczególności gdy usługi są świadczone
z wykorzystaniem infrastruktury kolejowej wymagającej długoterminowych
inwestycji na dużą skalę oraz gdy inwestycje takie objęte są zobowiązaniami
umownymi, w tym wieloletnim planem amortyzacji.
5.Postanowienia umów ramowych nie mogą uniemożliwiać korzystania z danej
linii kolejowej innym przewoźnikom kolejowym.
6.Projekt umowy ramowej, po parafowaniu przez strony, jest przedstawiany
przez zarządcę do zatwierdzenia przez Prezesa UTK.
7.Prezes UTK zatwierdza projekt umowy ramowej w drodze decyzji. Prezes
UTK odmawia zatwierdzenia projektu umowy ramowej, która nie spełnia wymogów,
o których mowa w ust. 2–5.
8.Umowa ramowa może zostać zawarta po zatwierdzeniu jej projektu przez
Prezesa UTK.
9.Zarządca udostępnia zainteresowanemu podmiotowi, na jego wniosek,
postanowienia umowy ramowej w sposób nienaruszający tajemnicy przedsiębiorstwa.
1.Zarządca opracowuje regulamin, zwany dalej „regulaminem sieci”,
określający zasady udostępniania zarządzanej infrastruktury oraz obiektów
infrastruktury usługowej połączonych z siecią kolejową zarządcy, w szczególności:
1)tryb składania i rozpatrywania wniosków o przydzielenie zdolności
przepustowej;
2)charakterystykę infrastruktury kolejowej przeznaczonej do udostępniania oraz
informacje o warunkach dostępu do niej;
3)cennik, o którym mowa w art. 33 ust. 13;
4)warunki korzystania z udostępnionej infrastruktury kolejowej;
5)zakres usług związanych z udostępnianiem infrastruktury kolejowej i warunki
ich zapewnienia.
1a.Co najmniej raz w roku PLK S.A. zapewnia, aby zainteresowani przewoźnicy
kolejowi i aplikanci, a jeżeli jest to konieczne również przedstawiciele podmiotów
korzystających z usług kolejowych przewozów towarowych lub pasażerskich oraz
organów państwowych i organów jednostek samorządu terytorialnego, mieli
możliwość przedstawienia pisemnych opinii dotyczących treści regulaminu sieci.
1b.PLK S.A. ogłasza na swojej stronie internetowej:
1)skonsultowane z zainteresowanymi podmiotami lub organami wytyczne
dotyczące trybu przedstawiania opinii, o których mowa w ust. 1a;
2)zestawienie opinii, o których mowa w ust. 1a, wraz z informacją o działaniach
podjętych w związku z przedstawionymi opiniami, oraz przekazuje to
zestawienie i tę informację do wiadomości Prezesa UTK.
2.Zarządca zapewnia, aby charakterystyka infrastruktury kolejowej określona w
regulaminie sieci była co najmniej raz do roku aktualizowana zgodnie z danymi
ujętymi w krajowym rejestrze infrastruktury.
3.Regulamin sieci jest ogłaszany, w sposób zwyczajowo przyjęty, nie później
niż na 4 miesiące przed terminem składania wniosków o przydzielenie zdolności
przepustowej.
4.Regulamin sieci jest ogłaszany co najmniej w dwóch językach urzędowych
Unii Europejskiej, w tym w języku polskim.
5.Wprowadzenie do regulaminu sieci postanowień dotyczących linii kolejowych
o znaczeniu obronnym wymaga uzgodnienia z Ministrem Obrony Narodowej.
1.Zarządca opracowuje system pobierania opłat na okres
obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pociągów oparty na takich samych zasadach
w odniesieniu do wszystkich aplikantów dla całej sieci kolejowej.
2.Zarządca może pobierać od aplikantów opłatę za obsługę wniosku o
przydzielenie zdolności przepustowej, jeżeli na podstawie wniosku nie została
przydzielona zdolność przepustowa, z wyłączeniem sytuacji, gdy zdolność
przepustowa nie została przydzielona z przyczyn leżących po stronie zarządcy. Opłata
jest ustalana jako iloraz kosztów poniesionych przez zarządcę na obsługę wniosków o
przydzielenie zdolności przepustowej i liczby wniosków złożonych w ostatnim
zakończonym roku.
3.Zarządca pobiera od aplikanta opłatę rezerwacyjną za niewykorzystanie
przydzielonej zdolności przepustowej, jeżeli aplikant nie wskaże przewoźnika
kolejowego, który ma wykorzystać przydzieloną zdolność przepustową, albo
przewoźnik kolejowy wskazany przez aplikanta nie zawrze z zarządcą umowy o
wykorzystanie zdolności przepustowej. Opłata jest ustalana jako procentowy udział
opłaty, jaką poniósłby przewoźnik kolejowy za wykorzystanie przydzielonej
aplikantowi zdolności przepustowej. Zarządca nie pobiera opłaty, jeżeli przewoźnik
kolejowy wystąpił do Prezesa UTK o wydanie decyzji w sprawie wykorzystania
zdolności przepustowej.
4.Zarządca pobiera od przewoźnika kolejowego opłatę za usługi wykonane w
ramach minimalnego dostępu do infrastruktury kolejowej, związane ze zrealizowanym
przejazdem pociągu, zwaną dalej „opłatą podstawową”.
5.Opłata podstawowa jest obliczana jako iloczyn przebiegu pociągu i stawki
jednostkowej określonej dla przejazdu pociągu na odległość jednego kilometra.
6.Stawki jednostkowe opłaty podstawowej ustalane są przez zarządcę po
kosztach bezpośrednich, jakie zarządca ponosi jako rezultat przejazdu pociągu. W celu
odzyskania całości ponoszonych kosztów zarządca może, jeżeli wykaże, że kondycja
rynku to umożliwia, dokonać podwyżki stawek.
7.Zarządca może opracować, wspólnie z przewoźnikami kolejowymi, sposób
zmniejszenia opłaty podstawowej w zależności od realizacji przez przewoźnika
kolejowego planu wykonania.
8.Zarządca może pobierać od przewoźników kolejowych opłatę za usługi
wykonane w ramach minimalnego dostępu do infrastruktury kolejowej, związane ze
zrealizowanymi manewrami, zwaną dalej „opłatą manewrową”.
9.Stawki jednostkowe opłaty manewrowej ustalane są przez zarządcę po
kosztach bezpośrednich, jakie zarządca ponosi jako rezultat wykonania manewrów.
10.Zarządca określa maksymalny czas postoju pojazdów kolejowych w ramach
minimalnego dostępu do infrastruktury kolejowej, nie krótszy niż 2 godziny, w
odniesieniu do którego nie pobiera opłat za przydzieloną zdolność przepustową dla
potrzeb postoju pojazdów kolejowych.
11.Zarządca może pobierać od przewoźników kolejowych opłatę rezerwacyjną
za niewykorzystanie przydzielonej zdolności przepustowej.
12.Zarządca może pobierać opłaty za określone w regulaminie sieci usługi inne
niż wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, które zarządca będzie świadczył wtedy,
gdy ich wykonania zażąda przewoźnik kolejowy w zgłoszonym wniosku.
13.Zarządca opracowuje projekt cennika określającego:
1)opłatę za obsługę wniosku o przydzielenie zdolności przepustowej, o której
mowa w ust. 2;
2)sposób ustalania stawki jednostkowej opłaty podstawowej na podstawie stawek
cząstkowych i współczynników korygujących wraz z określeniem ich wartości;
3)sposób ustalania stawki jednostkowej opłaty manewrowej;
4)sposób ustalania opłat rezerwacyjnych, o których mowa w ust. 3 i 11;
5)sposób ustalania opłat za postój pojazdów kolejowych;
6)opłaty, o których mowa w ust. 12, albo sposób ich ustalania.
14.Projekt cennika, o którym mowa w ust. 13, zarządca, niezwłocznie po jego
opracowaniu, umieszcza w regulaminie sieci oraz, nie później niż w terminie 9
miesięcy przed rozpoczęciem okresu obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pocią-
gów, przedkłada do zatwierdzenia Prezesowi UTK w części dotyczącej sposobu
ustalania stawki jednostkowej opłaty podstawowej i manewrowej obejmującego
kalkulację wysokości zastosowanych stawek cząstkowych i współczynników.
15.Prezes UTK w terminie 90 dni od dnia otrzymania projektu cennika, o którym
mowa w ust. 13, w drodze decyzji, zatwierdza go w części dotyczącej sposobu
ustalania stawki jednostkowej opłaty podstawowej i manewrowej albo odmawia jego
zatwierdzenia w przypadku stwierdzenia jego niezgodności z obowiązującymi
przepisami.
16.Zarządca jest obowiązany zaktualizować regulamin sieci w zakresie cennika,
którego projekt został zatwierdzony przez Prezesa UTK, w terminie 7 dni od dnia
doręczenia decyzji Prezesa UTK zatwierdzającej projekt cennika.
17.Brak wydania decyzji, o której mowa w ust. 15, w wymaganym terminie jest
równoważny z decyzją zatwierdzającą projekt cennika, o którym mowa w ust. 13. W
takim przypadku zarządca jest obowiązany zaktualizować regulamin sieci w zakresie
cennika, którego projekt został zatwierdzony, w terminie 7 dni od upływu terminu, w
którym decyzja, o której mowa w ust. 15, powinna zostać podjęta.
18.W przypadku odmowy zatwierdzenia projektu cennika, o którym mowa w
ust. 13, zarządca podejmuje decyzję o:
1)stosowaniu w okresie obowiązywania rozkładu jazdy pociągów, którego projekt
cennika dotyczył, cennika obowiązującego w poprzednim okresie
obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pociągów albo
2)opracowaniu nowego projektu cennika i ponownym przedstawieniu go do
zatwierdzenia w trybie, o którym mowa w ust. 15.
19.W przypadku, o którym mowa w ust. 18 pkt 1, zarządca w terminie 30 dni od
dnia doręczenia decyzji Prezesa UTK odmawiającej zatwierdzenia projektu cennika,
o którym mowa w ust. 13:
1)informuje Prezesa UTK o swojej decyzji;
2)aktualizuje regulamin sieci w zakresie cennika, o którym mowa w ust. 13.
20.W przypadku, o którym mowa w ust. 18 pkt 2, zarządca w terminie 30 dni od
dnia doręczenia decyzji Prezesa UTK odmawiającej zatwierdzenia projektu cennika,
o którym mowa w ust. 13:
1)przedstawia Prezesowi UTK poprawiony projekt cennika, o którym mowa w ust.
13;
2)aktualizuje regulamin sieci w zakresie projektu cennika.
21.Jeżeli decyzja Prezesa UTK o zatwierdzeniu poprawionego projektu cennika,
o którym mowa w ust. 20 pkt 1, zostanie podjęta w terminie późniejszym niż 30 dni
przed rozpoczęciem okresu obowiązywania rocznego rozkładu jazdy:
1)cennik, którego projekt został zatwierdzony, wchodzi w życie 30 dni od dnia, w
którym decyzja została podjęta;
2)do dnia wejścia w życie nowego cennika obowiązuje cennik obowiązujący w
poprzednim rocznym okresie obowiązywania rozkładu jazdy.
22.Zarządca może podjąć decyzję o rezygnacji z opracowania projektu cennika,
o którym mowa w ust. 13, albo jego części, i stosowaniu na kolejny okres
obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pociągów odpowiadającej mu części cennika
obowiązującego w poprzednim rocznym rozkładzie jazdy pociągów. W takim
przypadku zarządca:
1)informuje Prezesa UTK o swojej decyzji;
2)aktualizuje regulamin sieci w zakresie cennika, o którym mowa w ust. 13.
23.Z opłat podstawowych i manewrowych na liniach kolejowych o znaczeniu
wyłącznie obronnym zwolnione są wojskowe jednostki budżetowe.
1.W czasie stanu wyjątkowego, stanu wojennego, stanu klęski
żywiołowej, stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, wprowadzonych na
obszarze całego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w celu usuwania ich skutków,
zarządca infrastruktury, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych oraz ministrem właściwym do spraw transportu, może:
1)nie pobierać:
a)części opłaty podstawowej w wysokości odpowiadającej zatwierdzonej
podwyżce stawki jednostkowej, o której mowa w art. 33 ust. 6,
b)opłaty rezerwacyjnej za niewykorzystanie przydzielonej zdolności
przepustowej;
2)pobierać opłatę podstawową obniżoną o nie więcej niż 50 % wysokości tej
opłaty.
2.Zwolnienie z pobierania części opłaty podstawowej, opłaty rezerwacyjnej za
niewykorzystanie przydzielonej zdolności przepustowej i obniżenie opłaty
podstawowej stanowią pomoc publiczną podlegającą notyfikacji Komisji Europejskiej
i mogą być udzielone zgodnie z postanowieniami zawartymi w decyzji Komisji
Europejskiej wydanej w wyniku notyfikacji.
1.Opłata podstawowa może być podwyższana, w okresie przepełnienia,
na odcinkach dróg kolejowych o niewystarczającej zdolności przepustowej.
1a.Zarządca zaprzestaje pobierania podwyższonych opłat, o których mowa w
ust. 1, jeżeli:
1)nie przedłożył planu powiększenia zdolności przepustowej albo
2)nie realizuje działań określonych w planie powiększenia zdolności przepustowej.
1b.W przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, za zgodą Prezesa UTK,
zarządca może kontynuować pobieranie podwyższonych opłat przez okres nie dłuższy
niż 3 lata, jeżeli:
1)plan powiększenia zdolności przepustowej nie może być zrealizowany z
przyczyn od niego niezależnych albo
2)możliwe warianty powiększenia zdolności przepustowej nie mogą być
zrealizowane z przyczyn ekonomicznych lub finansowych.
2.Zarządca może przyznawać ulgi w opłacie podstawowej pod warunkiem
zapewnienia ich finansowania. Ulgi mogą być przyznane na czas ograniczony i na
określonym odcinku infrastruktury kolejowej w celu:
1)rozwijania nowych usług kolejowych lub
2)korzystania z linii kolejowych o znacznym stopniu niewykorzystania zdolności
przepustowej.
2a.Ulgi przyznaje się na jednakowych zasadach dla wszystkich przewoźników
kolejowych.
2b.Jeżeli ulgi wprowadza się dla podobnych usług, wprowadza się dla nich
podobne systemy ulg.
3.(uchylony)
4.(uchylony)
1.Zarządca i aplikant mogą, pod nadzorem Prezesa UTK, prowadzić
negocjacje w zakresie opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej.
2.Zarządca informuje Prezesa UTK o rozpoczęciu negocjacji, o których mowa
w ust. 1.
3.Prezes UTK może żądać od zarządcy i aplikanta udzielenia wyjaśnień oraz
przedstawienia dokumentów dotyczących negocjacji, o których mowa w ust. 1, a także
może brać udział w spotkaniach negocjacyjnych zarządcy i aplikanta.
4.Prezes UTK jest uprawniony do wyrażenia opinii na temat prowadzonych
negocjacji. Opinia jest doręczana zarządcy oraz aplikantowi.
5.Po zakończonych negocjacjach zarządca informuje Prezesa UTK o ich
wyniku.
1.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia:
1)tryb składania i rozpatrywania wniosków o przydzielenie zdolności
przepustowej, o których mowa w art. 29d ust. 1, w szczególności informacje
jakie powinny znaleźć się we wnioskach o przydzielenie zdolności przepustowej
oraz warunki uznania, że odcinek linii kolejowej posiada niewystarczającą
zdolność przepustową;
2)tryb wprowadzania zmian do rozkładu jazdy pociągów;
3)zakres analizy zdolności przepustowej, o której mowa w art. 30 ust. 6;
4)zakres planu powiększenia zdolności przepustowej, o którym mowa w art. 30 ust.
7;
5)warunki korzystania przez przewoźników kolejowych z infrastruktury kolejowej;
6)sposób kwalifikacji opóźnień pociągów;
7)maksymalną wielkość opóźnienia pociągu, o którym mowa w art. 30f ust. 4 pkt
1, z uwzględnieniem podziału na pociągi pasażerskie i pozostałe;
8)minimalny procentowy udział liczby pociągów przewoźnika kolejowego, które
nie zostaną opóźnione z jego winy, o którym mowa w art. 30f ust. 4 pkt 2, z
uwzględnieniem podziału na pociągi pasażerskie i pozostałe;
9)sposób ustalania opłat, o których mowa w art. 33 ust. 2–4, 8 i 11, oraz minimalne
stawki opłat, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3;
10)sposób podwyższania opłaty podstawowej;
11)sposób udzielania ulg w opłacie podstawowej;
12)zakres przedmiotowy zagadnień, które w szczególności wymagają uregulowania
umową ramową;
13)sposób opracowania regulaminu sieci i zakres informacji w nim zawieranych.
2.Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
transportu uwzględni:
1)konieczność zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania aplikantów, w
szczególności w zakresie regulaminu sieci;
2)odmienny sposób postępowania z wnioskami o przydzielenie zdolności
przepustowej w przypadku opracowania rozkładu jazdy pociągu i jego zmiany;
3)odmienny sposób postępowania z wnioskami o przydzielenie zdolności
przepustowej w trybie przewidzianym dla rocznego rozkładu jazdy pociągów i
pozostałymi wnioskami;
4)potrzebę jak najlepszego wykorzystania istniejącej zdolności przepustowej;
5)potrzebę prowadzenia prac utrzymaniowych skutkujących ograniczeniem
zdolności przepustowej;
6)czas niezbędny na opracowanie rozkładu jazdy pociągów;
7)konieczność szczególnego traktowania tras pociągów międzynarodowych na
etapie przydzielania zdolności przepustowej;
8)szczególny charakter pociągów pasażerskich, w tym świadczących usługę
publiczną;
9)konieczność podjęcia działań naprawczych w przypadku drogi kolejowej o
niewystarczającej zdolności przepustowej;
10)potrzebę weryfikacji przez zarządcę uprawnień przewoźnika kolejowego do
wykonywania przewozów;
11)potrzebę ustalenia strony, która ma ponieść konsekwencje za opóźnienie
pociągu;
12)potrzebę zapewnienia, że system opłat pobieranych za przejazd pociągu będzie
adekwatny do kosztów, jakie powoduje przejazd pociągu;
13)potrzebę uzależnienia wysokości opłaty rezerwacyjnej od możliwości
ponownego wykorzystania przepustowości, z której dany aplikant zrezygnował.
1.Zarządca może podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów art. 29–
35, w przypadku gdy:
1)sieć kolejowa jest przeznaczona wyłącznie do prowadzenia przewozów
wojewódzkich lub lokalnych;
2)infrastruktura kolejowa stanowi element obiektu infrastruktury usługowej;
3)infrastruktura kolejowa została uznana za niemającą strategicznego znaczenia dla
funkcjonowania rynku kolejowego w decyzji wydanej przez Komisję
Europejską.
2.Zarządca może podjąć decyzję o stosowaniu przepisów rozdziału 6
dotyczących przewoźników kolejowych do przedsiębiorców wykonujących przewozy
po drogach kolejowych, o których mowa w art. 17e ust. 2.
3.Zarządca, w przypadku gdy podejmie decyzję, o której mowa w ust. 1, lub
decyzję, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie informuje o tym Prezesa UTK.
Przepisów art. 29–35 nie stosuje się do infrastruktury kolejowej:
1)przeznaczonej wyłącznie do przewozów osób wykonywanych przez
przewoźnika kolejowego, który równocześnie zarządza tą infrastrukturą bez
udostępniania jej innym przewoźnikom;
2)przeznaczonej do użytku właściciela w celu wykonywania przewozów rzeczy
wyłącznie dla jego własnych potrzeb;
3)obejmującej linie kolejowe o szerokości torów innej niż 1435 mm.
1.Udostępnianie obiektu infrastruktury usługowej, zwanego dalej
„obiektem”, polega na umożliwieniu przewoźnikom kolejowym, na ich wniosek,
dostępu do torów kolejowych w tym obiekcie oraz korzystania z usług, o których
mowa w ust. 2 i 3 załącznika nr 2 do ustawy, do których świadczenia obiekt został
specjalnie przystosowany. W przypadku gdy wymaga tego specyfika świadczonych
usług, udostępnianie obiektu obejmuje również korzystanie z obiektu.
2.Zarządzający obiektem sporządza statut obiektu, w którym określa, czy obiekt
przeznaczony jest do udostępniania. Zarządzający obiektem świadczący usługi, o
których mowa w ust. 2 załącznika nr 2 do ustawy, może określić, że obiekt nie jest
przeznaczony do udostępniania tylko w przypadku, gdy obiekt nie jest używany.
3.Przewoźnicy kolejowi są uprawnieni do dostępu do udostępnianych obiektów,
w tym do torów kolejowych w tych obiektach i świadczonych w nich usług, o których
mowa w ust. 2 załącznika nr 2 do ustawy, na równych i niedyskryminujących
zasadach.
4.Uprawnienie, o którym mowa w ust. 3, przysługuje również przewoźnikom
kolejowym z innych państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie obiektów
położonych na sieci kolejowej, do dostępu do której są uprawnieni.
5.Jeżeli obiekt nie był wykorzystywany do świadczenia usług, o których mowa
w ust. 2 załącznika nr 2 do ustawy, przez okres co najmniej dwóch kolejnych lat i
przewoźnik kolejowy zgłosił zarządzającemu obiektem lub operatorowi obiektu
zainteresowanie dostępem do tego obiektu, właściciel obiektu podaje do publicznej
wiadomości, że obiekt jest przeznaczony do wynajęcia lub dzierżawy, w całości albo
w części, w celu świadczenia usług w zakresie, w jakim przewoźnik kolejowy zgłosił
zainteresowanie dostępem do tego obiektu, chyba że zarządzający obiektem lub
operator obiektu wykaże, że użycie obiektu przez przewoźnika kolejowego nie jest
możliwe, z uwagi na toczące się postępowanie restrukturyzacyjne.
6.Jeżeli operator obiektu, zwany dalej „operatorem”, świadczy usługi, o których
mowa w ust. 3 załącznika nr 2 do ustawy, świadczy je na równych i
niedyskryminujących zasadach.
1.Operator określa sposób wnioskowania o dostęp do obiektu oraz
termin składania wniosków.
2.Operator rozpatruje wnioski, o których mowa w ust. 1, w terminie nie
dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania wniosku przez operatora. Operator może
stosować dłuższy termin rozpatrywania wniosków pod warunkiem uzyskania zgody
Prezesa UTK.
3.Operator podejmuje wszelkie możliwe działania w celu uwzględnienia
wszystkich złożonych wniosków, o których mowa w ust. 1, przy czym nie jest on
obowiązany do ponoszenia jakichkolwiek nakładów, które są konieczne do realizacji
tego celu.
4.Operator może odmówić przewoźnikowi kolejowemu dostępu do obiektu,
jeżeli wykaże, że:
1)przewoźnik ten może wykonać planowany przewóz kolejowy na
porównywalnych ekonomicznie warunkach, korzystając z innego
udostępnianego obiektu, z wyjątkiem sytuacji, gdy przewoźnik poinformuje
operatora, że operator wskazanego obiektu odmówił mu do niego dostępu, lub
2)pozytywne rozpatrzenie wniosku wiązałoby się z koniecznością poniesienia
przez operatora nakładów, o których mowa w ust. 3, lub
3)ze względu na brak wystarczającej zdolności przepustowej pozytywne
rozpatrzenie wniosku uniemożliwiłoby temu operatorowi realizację
uzasadnionych potrzeb własnych lub wykonanie zobowiązań wynikających z
umów zawartych uprzednio z innymi przewoźnikami kolejowymi.
5.W przypadku, o którym mowa w ust. 4, operator uzasadnia na piśmie swoją
odmowę i przekazuje ją przewoźnikowi kolejowemu.
6.W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, w odmowie, o której mowa w
ust. 5, operator wskazuje inny obiekt, który umożliwi przewoźnikowi kolejowemu
wykonanie przewozu kolejowego na porównywalnych ekonomicznie warunkach.
1.Przewoźnik kolejowy nabywa prawo do korzystania z usług
świadczonych w obiekcie po zawarciu z operatorem umowy określającej w
szczególności prawa i obowiązki operatora i przewoźnika kolejowego związane ze
świadczonymi usługami.
2.W przypadku gdy operator jest zarządcą infrastruktury kolejowej
udostępnianej na zasadach opisanych w rozdziale 6, może zawrzeć z przewoźnikiem
kolejowym jedną umowę zamiast umowy, o której mowa w art. 30c ust. 2, oraz
umowy, o której mowa w ust. 1, zawierającą wszystkie postanowienia wymagane tymi
umowami.
3.Operator nie ujawnia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa
uzyskanych w związku z udostępnianiem obiektu.
1.Jeżeli operator odmówił dostępu do obiektu z naruszeniem
przepisów art. 36b, przewoźnik kolejowy może wnieść skargę do Prezesa UTK.
2.W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK może, w drodze decyzji,
nakazać operatorowi zapewnienie przewoźnikowi kolejowemu, w wyznaczonym
terminie, dostępu do obiektu, o ile stwierdzi wystąpienie naruszeń przepisów art. 36b.
1.Operator określa wysokość opłat, które pobiera od przewoźników
kolejowych za dostęp do obiektu.
2.Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą przekraczać kosztów udostępniania
obiektu ponoszonych przez operatora powiększonych o rozsądny zysk, rozumiany
jako stopa zwrotu z własnego kapitału uwzględniająca ewentualne ryzyko ponoszone
przez operatora, nie większy niż 10 % w skali roku.
3.(uchylony)
1.Operator opracowuje regulamin dostępu do obiektu, zwany dalej
„regulaminem obiektu”, w którym określa w szczególności:
1)obiekty, których dotyczy, i ich rodzaje;
2)zakres udostępniania obiektów, za który operator jest odpowiedzialny;
3)procedurę udostępniania obiektów, w tym termin składania oraz zakres
informacji, jakie powinien zawierać wniosek, o którym mowa w art. 36b ust. 1;
4)szczegółowe warunki techniczne dostępu do obiektów;
5)wysokość opłat, o których mowa w art. 36e ust. 1.
2.Regulamin obiektu podlega aktualizacji w razie zmiany informacji w nim
zawartych.
3.Operator nie później niż na 2 tygodnie przed dniem publikacji regulaminu
sieci, określonym w art. 32 ust. 3:
1)publikuje regulamin obiektu na swojej stronie internetowej;
2)przekazuje Prezesowi UTK i zarządcy, z którego siecią kolejową jest połączony
obiekt, regulamin obiektu albo informuje ich o adresie strony internetowej, na
której regulamin obiektu został opublikowany.
4.Prezes UTK, uwzględniając konieczność zapewnienia niedyskryminującego i
równego traktowania przewoźników kolejowych ubiegających się o dostęp do obiektu,
z urzędu lub na wniosek przewoźnika kolejowego, w drodze decyzji, nakazuje
operatorowi wprowadzenie zmian w opublikowanym regulaminie obiektu, jeżeli
regulamin obiektu nie spełnia wymagań określonych w przepisach niniejszego
rozdziału.
5.W decyzji, o której mowa w ust. 4, Prezes UTK może w szczególności nakazać
zmianę:
1)wysokości opłat, o których mowa w art. 36e ust. 1, uwzględniając zasady
kalkulacji opłaty, o których mowa w art. 36e ust. 2, oraz wysokość opłat
pobieranych przez innych operatorów za udostępnianie i świadczenie usług
w takich samych obiektach;
2)terminów składania wniosków, o którym mowa w art. 36b ust. 1, uwzględniając
zdolność przepustową drogi kolejowej wchodzącej w skład obiektu, rodzaj usług
w nim świadczonych oraz uzasadnione potrzeby przewoźników kolejowych.
1.Operator, który jest przewoźnikiem kolejowym, jeżeli udostępnia
obiekt:
1)prowadzi odrębną rachunkowość dla działalności polegającej na zarządzaniu
obiektami;
2)w ramach ujawnień w informacji dodatkowej rocznego sprawozdania
finansowego przedstawia on odpowiednie pozycje bilansu oraz rachunki zysków
i strat odrębnie dla działalności polegającej na zarządzaniu obiektami infra-
struktury usługowej.
2.W przypadku gdy:
1)funkcje operatora wykonuje przedsiębiorca, który jest jednocześnie
przewoźnikiem kolejowym mającym pozycję dominującą, w rozumieniu ustawy
z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2023 r.
poz. 1689 i 1705), dla którego wykorzystuje się dany obiekt, albo
2)operator jest bezpośrednio lub pośrednio kontrolowany przez przedsiębiorcę, o
którym mowa w pkt 1
– operator powinien być niezależny od przewoźnika kolejowego w zakresie
organizacyjnym i decyzyjnym.
3.W celu zapewnienia niezależności, o której mowa w ust. 2, operator:
1)w zakresie dotyczącym struktury organizacyjnej posiada własny personel i
wyodrębnione komórki organizacyjne właściwe w sprawach udostępniania
obiektów lub świadczenia usług w tych obiektach, a także pobierania opłat od
przewoźników kolejowych za te czynności;
2)w zakresie dotyczącym podejmowania decyzji zapewnia, że zakres obowiązków
powierzonych członkom organów zarządzających lub pracownikom zajmującym
stanowiska kierownicze w komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt
1, nie obejmuje jakichkolwiek spraw związanych z wykonywaniem działalności
handlowej przez przewoźnika kolejowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;
3)opracowuje i jest odpowiedzialny za realizację programu, w którym określa
przedsięwzięcia, jakie należy podjąć w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego
dostępu do obiektów lub do świadczenia usług w tych obiektach, w tym
szczegółowe obowiązki pracowników wynikające z tych programów;
4)wyznacza inspektora do spraw zgodności monitorującego realizację programu, o
którym mowa w pkt 3, który jest w swoich działaniach niezależny oraz ma dostęp
do informacji o działalności operatora, niezbędnych do wypełnienia jego zadań.
4.Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się do obiektów wymienionych w ust. 2 pkt 1–4, 7
oraz 9 załącznika nr 2 do ustawy.
1.Prezes UTK prowadzi rejestr obiektów infrastruktury usługowej,
zwany dalej „rejestrem obiektów”.
2.W rejestrze obiektów gromadzi się następujące dane:
1)nazwę podmiotu, jego siedzibę i adres albo imię, nazwisko i adres zamieszkania:
a)właściciela obiektu,
b)zarządzającego obiektem,
c)operatora;
2)sieci kolejowe, z którymi obiekt jest połączony;
3)zakres usług, które mogą być świadczone w obiekcie.
3.Zarządzający obiektem przekazują Prezesowi UTK dane, o których mowa w
ust. 2, w zakresie swojej właściwości.
Przepisów art. 36a–36h nie stosuje się do obiektów połączonych wyłącznie z infrastrukturą kolejową, w stosunku do której zastosowano przynajmniej jedno z wyłączeń, o których mowa w art. 35a ust. 1 pkt 1 i 3 albo art. 36, z wyjątkiem obiektów, które są niezbędne do świadczenia usług przewozowych albo służą one lub mogą służyć więcej niż jednemu klientowi końcowemu.
1.Udostępnianie stacji pasażerskiej polega na:
1)umożliwieniu korzystania przez podróżnych ze stacji pasażerskiej;
2)udostępnianiu przewoźnikom kolejowym, na zasadach określonych w rozdziale
6a:
a)powierzchni przeznaczonej do obsługi podróżnych, w tym powierzchni
przed kasami, poczekalni, powierzchni stanowiącej dostęp do peronów z
drogi publicznej lub dworca kolejowego, a także powierzchni służącej do
umieszczania dodatkowych informacji dla pasażerów lub
b)systemu sprzedaży biletów obsługiwanego przez operatora stacji
pasażerskiej.
2.Operator stacji pasażerskiej może nie udostępniać podróżnym dworca
kolejowego, jeżeli stacja pasażerska nie jest udostępniana przewoźnikom w sposób
określony w ust. 1 pkt 2. W takim przypadku dworzec kolejowy nazywa się
nieczynnym.
1.Stacje pasażerskie są udostępniane podróżnym nieodpłatnie.
2.Operator stacji pasażerskiej opracowuje i udostępnia w formie ogłoszeń na
tablicach informacyjnych regulamin korzystania ze stacji pasażerskiej przez
podróżnych, w którym w szczególności wymienia elementy stacji pasażerskiej, które
są nieczynne.
3.Jeżeli stacja pasażerska jest zarządzana przez kilku operatorów stacji
pasażerskich, opracowują oni wspólny regulamin korzystania ze stacji pasażerskiej.
4.Operator stacji pasażerskiej zarządzający czynnym dworcem kolejowym
obowiązany jest zapewnić dla podróżnych poczekalnię.
1.Nazwę stacji pasażerskiej określa zarządca linii kolejowej, przy
której stacja pasażerska jest położona. Jeżeli stacja pasażerska jest położona przy
liniach kolejowych zarządzanych przez różnych zarządców, nazwę stacji określają
wszyscy zarządcy w porozumieniu.
2.Koszty zmiany nazwy stacji pasażerskiej ponosi wnioskodawca.
Do peronów stosuje się przepisy art. 36j ust. 1 pkt 1, art. 36k ust. 1 i art. 36l.
1.Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze
rozporządzenia, standardy oznakowania stacji pasażerskich.
2.Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się:
1)potrzebę zapewnienia jednolitości i czytelności oznakowania stacji pasażerskich;
2)potrzebę poprawy obsługi pasażerów i zwiększenia dostępu do przewozów
kolejowych, w szczególności podróżnym o ograniczonej możliwości poruszania
się.
(uchylony)
1.W przypadku gdy Agencja nie zgadza się z oceną Prezesa UTK,
o której mowa w art. 23b ust. 6, Prezes UTK i Agencja współpracują w celu
wypracowania wspólnego stanowiska.
2.Agencja i Prezes UTK mogą włączyć do współpracy, o której mowa w ust. 1,
wnioskodawcę, o którym mowa w art. 23b ust. 2.
3.W przypadku braku wypracowania przez Agencję i Prezesa UTK wspólnego
stanowiska, o którym mowa w ust. 1, w terminie miesiąca od dnia przekazania przez
Agencję informacji o braku akceptacji oceny Prezesa UTK, Agencja samodzielnie
podejmuje decyzję w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na wprowadzenie
pojazdu kolejowego do obrotu.
4.Prezes UTK może złożyć wniosek o arbitraż do Rady Odwoławczej, o której
mowa w art. 55 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796
z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia
rozporządzenia (WE) nr 881/2004, w przypadku negatywnej oceny Prezesa UTK
i braku wypracowania wspólnego stanowiska z Agencją.
1.Wnioskodawca, o którym mowa w art. 23b ust. 2, może wystąpić z
wnioskiem o zezwolenie dla typu pojazdu. Przepisy art. 23b stosuje się.
2.Wniosek o zezwolenie dla typu pojazdu można złożyć wraz z wnioskiem o
zezwolenie na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu, jeżeli obejmuje on ten
sam obszar użytkowania.
3.W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zezwolenie na wprowadzenie pojazdu
kolejowego do obrotu stanowi jednocześnie zezwolenie dla typu pojazdu.
4.Wprowadzenie do obrotu kolejnych pojazdów kolejowych zgodnych z
dopuszczonym typem pojazdu następuje na podstawie deklaracji zgodności z
dopuszczonym typem pojazdu wystawionej przez wnioskodawcę, o którym mowa
w art. 23b ust. 2.
5.Deklaracja zgodności z typem jest wystawiana zgodnie z:
1)procedurami weryfikacji odpowiednich TSI lub
2)w przypadku gdy TSI nie mają zastosowania – procedurami oceny zgodności
określonymi w module B w połączeniu z modułem D, module B w połączeniu z
modułami F oraz H1 załącznika II do decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady
nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących
wprowadzania produktów do obrotu, uchylającej decyzję Rady 93/465/EWG
(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 82).
6.W przypadku gdy zezwolenie dla typu pojazdu wydał Prezes UTK, przekazuje
on taką informację do Agencji, w celu zarejestrowania typu pojazdu w prowadzonym
przez Agencję europejskim rejestrze typów pojazdów dopuszczonych do eksploatacji.
7.W przypadku zmiany TSI lub przepisów krajowych, na podstawie których
wydano zezwolenie dla typu pojazdu, Agencja albo, w stosownym przypadku, Prezes
UTK może nakazać odnowienie zezwolenia dla typu pojazdu, jeżeli stanowią tak
zmienione TSI lub przepisy krajowe. Dokonując odnowienia zezwolenia, weryfikuje
się wyłącznie kryteria wynikające z przepisów ulegających zmianie.
8.Odnowienie zezwolenia dla typu pojazdu nie powoduje konieczności
dokonywania zmian zezwoleń na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu
wydanych przed dniem wydania odnowienia zezwolenia dla typu pojazdu.
Wykaz dokumentów, które należy załączyć do wniosku, o którym mowa w art. 23b ust. 2, określa pkt 18 załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/545.
(uchylony)
1.W przypadku gdy przewoźnik kolejowy uzyska wiedzę, że
użytkowany przez niego pojazd kolejowy nie spełnia jednego z mających
zastosowanie zasadniczych wymagań systemu kolei, przyjmuje niezbędne środki
naprawcze w celu zapewnienia zgodności pojazdu z zasadniczymi wymaganiami
systemu kolei. Przewoźnik kolejowy informuje o przyjętych środkach naprawczych
Agencję i Prezesa UTK nie później niż w terminie 30 dni od dnia ich przyjęcia.
2.Jeżeli przewoźnik kolejowy uzyska dowody potwierdzające, że niezgodność
z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei istniała w momencie wydawania
zezwolenia na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu, przekazuje je Agencji
i Prezesowi UTK nie później niż w terminie 30 dni od dnia ich uzyskania oraz
przyjmuje niezbędne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności pojazdu
kolejowego z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei.
3.Jeżeli Prezes UTK w wyniku prowadzonych działań nadzorczych lub z innych
źródeł uzyska wiedzę, że pojazd kolejowy lub typ pojazdu, posiadający zezwolenie na
wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu lub zezwolenie dla typu pojazdu, mimo
użytkowania go zgodnie z przeznaczeniem, nie spełnia jednego z mających
zastosowanie zasadniczych wymagań systemu kolei, niezwłocznie wzywa
przewoźnika kolejowego eksploatującego taki pojazd lub typ pojazdu do przyjęcia
niezbędnych środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei.
4.O każdym przypadku, o którym mowa w ust. 3, Prezes UTK niezwłocznie
informuje Agencję i inne krajowe organy do spraw bezpieczeństwa pozostałych
państw członkowskich Unii Europejskiej.
5.Jeżeli w przypadkach określonych w ust. 1 i 3 środki naprawcze zastosowane
przez przewoźnika kolejowego nie zapewniają zgodności z zasadniczymi
wymaganiami systemu kolei i gdy ta niezgodność prowadzi do zagrożenia
bezpieczeństwa ruchu kolejowego, Prezes UTK wprowadza tymczasowe środki
bezpieczeństwa, o których mowa w art. 14 ust. 2a. Równolegle Prezes UTK albo
Agencja może zawiesić zezwolenie dla typu pojazdu.
6.W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, Agencja albo, w stosownych
przypadkach, Prezes UTK w następstwie przeglądu skuteczności środków
naprawczych może, w drodze decyzji, unieważnić albo zmienić wydane zezwolenie
na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu lub zezwolenie dla typu pojazdu,
w szczególności jeżeli zostanie udowodnione, że w momencie udzielania zezwolenia
nie zostało spełnione jedno z zasadniczych wymagań systemu kolei i niespełnienie
tego wymagania prowadziło do zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego.
7.Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, niezgodność
z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei ogranicza się do części obszaru
użytkowania pojazdu kolejowego lub typu pojazdu oraz niezgodność ta zachodziła
w momencie wydawania zezwolenia na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu
lub zezwolenia dla typu pojazdu, Agencja albo, w stosownych przypadkach, Prezes
UTK zmienia, w drodze decyzji, wydane zezwolenie w celu wyłączenia części
obszaru użytkowania, w której zachodzi niezgodność z zasadniczymi wymaganiami
systemu kolei.
8.Podmiot posiadający zezwolenie na wprowadzenie pojazdu kolejowego do
obrotu lub zezwolenie dla typu pojazdu może w terminie miesiąca od dnia otrzymania
decyzji Agencji albo Prezesa UTK wystąpić z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie
sprawy. Wystąpienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wstrzymuje
wykonanie decyzji. Agencja albo, w stosownych przypadkach, Prezes UTK rozpatruje
wniosek w terminie miesiąca od dnia jego otrzymania.
9.Jeżeli w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Agencja podtrzyma
dotychczasową decyzję, podmiot posiadający zezwolenie na wprowadzenie pojazdu
kolejowego do obrotu lub zezwolenie dla typu pojazdu może w terminie, o którym
mowa w art. 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796
z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia
rozporządzenia (WE) nr 881/2004, wnieść odwołanie do Rady Odwoławczej, o której
mowa w art. 55 tego rozporządzenia.
10.Jeżeli w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Prezes UTK podtrzyma
dotychczasową decyzję, podmiot posiadający zezwolenie na wprowadzenie pojazdu
kolejowego do obrotu lub zezwolenie dla typu pojazdu może w terminie 2 miesięcy
od dnia doręczenia decyzji wnieść skargę do sądu administracyjnego.
11.Prezes UTK przesyła Agencji kopię decyzji, o której mowa w ust. 6, nie
później niż w terminie 14 dni od dnia jej wydania.
12.Informacja o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 6, jest zamieszczana
odpowiednio w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych (EVR) albo europejskim
rejestrze typów pojazdów dopuszczonych do eksploatacji.
13.W przypadku podjęcia przez Agencję albo, w stosownych przypadkach,
Prezesa UTK decyzji, o której mowa w ust. 6, przewoźnicy kolejowi, którzy użytkują
typ pojazdu objęty decyzją, przyjmują niezbędne środki naprawcze w celu
zapewnienia zgodności pojazdu z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei.
Przewoźnik kolejowy informuje o przyjętych środkach naprawczych Agencję
i Prezesa UTK nie później niż w terminie 30 dni od dnia ich przyjęcia.
14.W przypadku podjęcia przez Agencję albo, w stosownych przypadkach,
Prezesa UTK decyzji, o której mowa w ust. 6, żaden pojazd kolejowy typu objętego
taką decyzją nie może być użytkowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W celu przywrócenia takich pojazdów do użytkowania należy ponownie złożyć
wniosek, o którym mowa w art. 23b ust. 2 lub art. 23d ust. 1.
(uchylony)
W przypadku zmiany dysponenta nowy dysponent wstępuje w prawa i obowiązki podmiotu, który uzyskał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji, z chwilą wpisania go do europejskiego rejestru pojazdów kolejowych (EVR) jako dysponenta.
1.W przypadku odnowienia lub modernizacji pojazdu kolejowego jest
wymagane uzyskanie nowego zezwolenia na wprowadzenie pojazdu kolejowego do
obrotu, jeżeli:
1)zmieniono wartości parametrów określonych w TSI oraz, w odpowiednich
przypadkach, we właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i
dokumentach normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie
zasadniczych wymagań systemu kolei, dla kontroli zgodności technicznej
między pojazdem a obszarem użytkowania, w taki sposób, że wartości te nie
mieszczą się w akceptowalnym zakresie określonym w tych dokumentach;
2)przewidziane prace mogą negatywnie oddziaływać na ogólny poziom
bezpieczeństwa danego pojazdu kolejowego;
3)wymagają tego odpowiednie TSI.
2.Do uzyskania nowego zezwolenia na wprowadzenie pojazdu kolejowego do
obrotu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepis art. 23b.
3.W przypadku gdy wnioskodawca, o którym mowa w art. 23b ust. 2, zamierza
rozszerzyć obszar użytkowania pojazdu kolejowego posiadającego zezwolenie na
wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu na nowe sieci kolejowe na terytorium:
1)Rzeczypospolitej Polskiej, występuje do organu, który wydał pierwotne
zezwolenie,
2)innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, występuje do Agencji
– z wnioskiem o wydanie nowego zezwolenia z rozszerzonym obszarem użytkowania,
dołączając zaktualizowaną dokumentację. Wykaz dokumentów, które należy dołączyć
do wniosku, określa pkt 18 załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Komisji
(UE) 2018/545. Przepisy art. 23b ust. 3–15 i art. 23ca stosuje się.
1.Przed rozpoczęciem użytkowania pojazdu kolejowego dysponent
określa podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM), który
zapewnia utrzymanie pojazdu w sposób gwarantujący jego bezpieczną eksploatację.
Podmiot ten jest ujęty w europejskim rejestrze pojazdów kolejowych (EVR).
2.Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) za
pomocą udokumentowanego systemu utrzymania:
1)zapewnia, aby pojazdy były utrzymywane zgodnie z dokumentacją dotyczącą
utrzymania każdego pojazdu oraz obowiązującymi wymogami, w tym zasadami
dotyczącymi utrzymania i odpowiednimi przepisami TSI;
2)wdraża niezbędne środki wyceny i oceny ryzyka, ustanowione we wspólnych
metodach oceny bezpieczeństwa (CSM), w odpowiednich przypadkach we
współpracy z innymi podmiotami;
3)zapewnia umowne zobowiązanie wykonawców do wdrażania środków kontroli
ryzyka przez stosowanie wspólnych metod oceny bezpieczeństwa (CSM) w
zakresie monitorowania;
4)zapewnia identyfikowalność działań dotyczących utrzymania.
3.System utrzymania obejmuje następujące funkcje:
1)zarządzania – nadzorującą i koordynującą funkcje utrzymania, o których mowa
w pkt 2–4, i zapewniającą bezpieczeństwo pojazdu kolejowego w systemie kolei
Unii;
2)rozwoju utrzymania – zarządzającą dokumentacją utrzymania, w tym
konfiguracją pojazdu kolejowego, w oparciu o dane projektowe i operacyjne oraz
w oparciu o informacje o funkcjonowaniu pojazdu kolejowego, w tym uzyskane
na podstawie dotychczasowych doświadczeń;
3)zarządzania utrzymaniem taboru – zarządzającą wycofaniem pojazdu
kolejowego do celów utrzymania i jego przywróceniem do eksploatacji po
zakończeniu utrzymania;
4)przeprowadzania utrzymania – w ramach której jest przeprowadzane utrzymanie
techniczne pojazdu kolejowego lub jego części oraz jest przygotowywana
dokumentacja dotycząca dopuszczenia do eksploatacji pojazdu kolejowego.
4.Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) wykonuje
samodzielnie funkcję zarządzania, o której mowa w ust. 3 pkt 1. Funkcje, o których
mowa w ust. 3 pkt 2–4, lub ich część mogą zostać zlecone innym podmiotom.
5.Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) zapewnia,
aby funkcje, o których mowa w ust. 3, były zgodne z podstawowymi elementami
określonymi w ust. 6.
6.Podstawowymi elementami systemu utrzymania są:
1)przywództwo – zobowiązanie do rozwijania i wdrażania systemu utrzymania, w
tym ciągłe doskonalenie jego skuteczności;
2)ocena ryzyka – uporządkowane podejście do oceny ryzyka związanego z
utrzymaniem pojazdów kolejowych, w tym ryzyka wynikającego bezpośrednio
z procesów eksploatacyjnych i działań innych przewoźników kolejowych lub
osób, oraz określanie właściwych środków kontroli ryzyka;
3)monitorowanie – uporządkowane podejście, które ma zapewnić istnienie
środków kontroli ryzyka, ich właściwe funkcjonowanie i osiąganie celów
podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM);
4)ciągłe doskonalenie – uporządkowane podejście służące analizie informacji
pochodzących z regularnego monitorowania, audytowania lub innych
właściwych źródeł oraz wykorzystywaniu wyników, aby zdobywać
doświadczenia i stosować środki zapobiegawcze lub naprawcze w celu
utrzymywania lub zwiększania poziomu bezpieczeństwa;
5)struktura i odpowiedzialność – uporządkowane podejście, które ma określić
zakres odpowiedzialności osób i zespołów, aby zapewnić wypełnianie zadań
podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w
zakresie bezpieczeństwa, a także wskazywać sposób, w jaki kierownictwo
zapewnia kontrolę na różnych poziomach struktury organizacyjnej oraz zakres
udziału osób zatrudnionych i ich przedstawicieli na wszystkich poziomach
struktury organizacyjnej;
6)zarządzanie kompetencjami – uporządkowane podejście, które ma zapewnić
dysponowanie przez osoby zatrudnione kompetencjami wymaganymi do
bezpiecznej, skutecznej i wydajnej realizacji celów podmiotu odpowiedzialnego
za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM);
7)informacje – uporządkowane podejście, które ma zapewnić dysponowanie przez
kierownictwo na wszystkich poziomach struktury organizacyjnej podmiotu
odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) ważnymi
informacjami oraz zapewnić, aby informacje były kompletne i właściwe;
8)dokumentacja – uporządkowane podejście, które ma zapewnić
identyfikowalność wszystkich istotnych informacji;
9)działania w zakresie zlecania podwykonawstwa – uporządkowane podejście,
które ma zapewnić właściwe zarządzanie podzlecanymi działaniami, aby osiągać
cele podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) oraz
wypełniać wszystkie kompetencje i wymogi;
10)działania w zakresie utrzymania – uporządkowane podejście, które ma zapewnić:
a)aby działania w zakresie utrzymania mające wpływ na bezpieczeństwo i
elementy krytyczne dla bezpieczeństwa były określone i właściwie
zarządzane oraz aby konieczne zmiany w tych działaniach w zakresie
utrzymania mające wpływ na bezpieczeństwo były określone, właściwie
zarządzane z wykorzystaniem informacji uzyskanych na podstawie
dotychczasowych doświadczeń oraz z zastosowaniem wspólnych metod
oceny ryzyka i właściwie udokumentowane,
b)zgodność z zasadniczymi wymaganiami systemu kolei,
c)wdrożenie i sprawdzanie obiektów, wyposażenia i narzędzi utrzymania,
specjalnie zaprojektowanych i wymaganych do świadczenia usług
utrzymania,
d)analizę wstępnej dokumentacji związanej z pojazdem kolejowym w celu
zapewnienia pierwszej dokumentacji dotyczącej utrzymania i jej
właściwego wykorzystywania podczas przygotowywania zamówień na
usługi utrzymania,
e)aby komponenty, w tym części zamienne, i materiały były: wykorzystywane
w sposób zgodny z zamówieniami na usługi utrzymania i dokumentacją
dostawcy, składowane, obsługiwane i transportowane we właściwy sposób,
zgodny z określonym w zamówieniach na usługi utrzymania i dokumentacji
dostawcy, oraz zgodnie z właściwymi przepisami krajowymi i
międzynarodowymi oraz z wymogami zawartymi w zamówieniach na
usługi utrzymania,
f)aby odpowiednie i właściwe obiekty, wyposażenie i narzędzia były
określone, wskazane, zapewnione, zarejestrowane i udostępniane w celu
świadczenia usług utrzymania zgodnie z zamówieniami na usługi
utrzymania i innymi specyfikacjami mającymi zastosowanie, z
zapewnieniem bezpiecznego świadczenia usług utrzymania, ergonomii i
ochrony zdrowia,
g)aby podmioty odpowiedzialne za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM)
dysponowały procedurami zapewniającymi, że sprzęt do pomiarów,
wszystkie obiekty, elementy wyposażenia i narzędzia były właściwie
użytkowane, skalibrowane, przechowywane i utrzymywane;
11)działania kontrolne – uporządkowane podejście, które ma zapewnić:
a)wycofywanie pojazdów kolejowych z eksploatacji ze względu na
planowane, warunkowe lub naprawcze działania w zakresie utrzymania lub
w przypadku wystąpienia uszkodzenia, lub ze względu na zaistnienie innych
potrzeb,
b)konieczne środki kontroli jakości,
c)wykonywanie zadań w zakresie utrzymania zgodnie z zamówieniami na
usługi utrzymania i wydawanie dokumentów przywrócenia do eksploatacji
obejmujących ewentualne ograniczenia użytkowania,
d)aby ewentualne przypadki niezgodności podczas stosowania systemu
zarządzania, które mogłyby skutkować wypadkami, incydentami,
wypadkami, których uniknięto, lub innymi niebezpiecznymi zdarzeniami,
były zgłaszane, badane i analizowane oraz aby niezbędne działania
zapobiegawcze były podejmowane zgodnie ze wspólną metodą oceny
bezpieczeństwa (CSM) dotyczącą monitorowania,
e)okresowe audyty wewnętrzne i proces monitorowania zgodny ze wspólną
metodą oceny bezpieczeństwa (CSM) dotyczącą monitorowania.
7.Podmioty odpowiedzialne za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) oraz
podmioty wykonujące w całości albo w części co najmniej jedną z funkcji utrzymania
określoną w ust. 3 pkt 2–4 podlegają certyfikacji prowadzonej przez Prezesa UTK na
zasadach i w trybie określonych w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 2019/779.
8.Prezes UTK, w drodze decyzji, wydaje certyfikaty, odmawia ich wydania,
ogranicza zakres stosowania, zmienia, zawiesza, cofa oraz przedłuża ważność
certyfikatów, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 8 oraz załączniku II do
rozporządzenia (UE) nr 2019/779.
9.W toku procedury certyfikacji, o której mowa w ust. 7, Prezes UTK:
1)uzyskuje dowody potwierdzające, że podmiot odpowiedzialny za utrzymanie
pojazdu kolejowego (ECM) ustanowił system utrzymania, w celu zapewnienia w
przypadku każdego pojazdu kolejowego, za którego utrzymanie jest
odpowiedzialny, stanu umożliwiającego bezpieczną eksploatację;
2)ocenia zdolność podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego
(ECM) do spełnienia podstawowych elementów określonych w ust. 6 i do
spójnego ich stosowania;
3)w przypadku certyfikacji warsztatów utrzymaniowych ocenia zgodność z
podstawowymi elementami określonymi w ust. 6 stosowanymi do odpowiednich
funkcji i działań, które są certyfikowane.
10.W postępowaniach, o których mowa w ust. 8, składa się kopie dokumentów,
o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 2019/779.
11.Certyfikaty wydane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej
podmiotom, o których mowa w ust. 7, są ważne na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli zostały wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 2019/779.
12.Zadania podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego
(ECM) w przypadku:
1)pojazdów kolejowych zarejestrowanych w państwie innym niż państwo
członkowskie Unii Europejskiej i utrzymywanych zgodnie z przepisami
obowiązującymi w tym państwie,
2)pojazdów kolejowych eksploatowanych na liniach kolejowych, na których
szerokość torów różni się od szerokości torów wynoszącej 1435 mm, i w
przypadku gdy spełnienie warunków określonych w ust. 1 zapewnia się w drodze
umów międzynarodowych z państwami innymi niż państwo członkowskie Unii
Europejskiej,
3)wagonów towarowych i wagonów pasażerskich użytkowanych wspólnie z
państwami trzecimi, w których szerokość torów różni się od szerokości torów
wynoszącej 1435 mm
– może realizować przewoźnik kolejowy przemieszczający te pojazdy kolejowe na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po uzyskaniu od Prezesa UTK certyfikatu, o
którym mowa w ust. 8.
13.Certyfikaty wydawane zgodnie z ust. 7 są wydawane na okres nie dłuższy niż
5 lat i przedłużane na okres nieprzekraczający kolejnych 5 lat.
14.W przypadkach określonych w art. 3 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 2019/779
zgodność z warunkami określonymi w ust. 2–6 może zostać potwierdzona w ramach
procedur wydawania, przedłużania lub aktualizacji jednolitych certyfikatów
bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa.
15.Prezes UTK nadzoruje ciągłą zgodność z wymogami i kryteriami oceny, o
których mowa w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 2019/779, po przyznaniu
certyfikatu podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM)
oraz certyfikatu w zakresie funkcji utrzymania.
1.Przewoźnik kolejowy przed rozpoczęciem eksploatacji pojazdu
kolejowego sprawdza, czy ten pojazd:
1)uzyskał zezwolenie na wprowadzenie pojazdu kolejowego do obrotu i jest
właściwie zarejestrowany;
2)jest kompatybilny z trasą, na której będzie eksploatowany na podstawie
krajowego rejestru infrastruktury (RINF), odpowiednich TSI lub innych
informacji przekazanych bezpłatnie przez zarządcę;
3)jest odpowiednio zintegrowany w zestawieniu pociągu, w którym ma być
eksploatowany, z uwzględnieniem systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz
TSI Ruch kolejowy.
2.W przypadku gdy przewoźnik kolejowy po sprawdzeniu, o którym mowa
w ust. 1, ma uzasadnione wątpliwości co do bezpiecznej eksploatacji pojazdu
kolejowego, składa wniosek do zarządcy o umożliwienie przeprowadzenia
dodatkowych badań pojazdu kolejowego.
3.W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, zarządca umożliwia
przeprowadzenie dodatkowych badań pojazdu kolejowego w terminie 3 miesięcy od
dnia otrzymania wniosku.
1.Warunkiem rozpoczęcia użytkowania pojazdu kolejowego jest
wystawienie przez podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego
(ECM) przywrócenia do eksploatacji, o którym mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia
(UE) nr 2019/779.
2.W przypadku pojazdów kolejowych, dla których nie określono podmiotu
odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM), warunkiem rozpoczęcia
ich użytkowania jest wystawienie świadectwa sprawności technicznej przez
przewoźnika kolejowego lub zarządcę, użytkownika bocznicy kolejowej lub
przedsiębiorcę zarządzającego infrastrukturą i wykonującego przewozy w metrze. Dla
pojazdów historycznych, pojazdów turystycznych, pojazdów przeznaczonych
wyłącznie do użytku lokalnego świadectwo sprawności technicznej może wystawić
również dysponent.
3.Świadectwa sprawności technicznej dla pojazdów kolejowych wykonujących
przewozy technologiczne oraz dla wieloczynnościowych i ciężkich maszyn do robót
budowlanych wydaje eksploatujący te pojazdy lub zarządca.
4.Ważność świadectwa sprawności technicznej pojazdu kolejowego ustala się
na czas określony.
4a.(uchylony)
5.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb
wydawania oraz okresy ważności świadectw sprawności technicznej, ustalając wzór
świadectwa i warunki, jakie są niezbędne do jego uzyskania.
1.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia, wykaz dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe
kolejowym będącym w ruchu, umożliwiających stwierdzenie stanu technicznego
pojazdu kolejowego, oraz ich wzory.
2.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
sposób prowadzenia rejestru pojazdów kolejowych oraz sposób oznakowania
pojazdów kolejowych, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych.
1.Prowadzenie ruchu kolejowego przez połączenie dróg kolejowych
zarządzanych przez różnych zarządców realizowane jest na podstawie zawartej
między nimi umowy albo na podstawie postanowień uzgodnionego przez zarządcę
regulaminu pracy bocznicy kolejowej, o którym mowa w art. 19 ust. 3 pkt 4.
2.Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1)punkty styku dróg kolejowych;
2)jednostki organizacyjne wyznaczone do współpracy;
3)zasady współpracy zarządców w zakresie udostępniania infrastruktury
kolejowej, w tym:
a)zasady wzajemnego przekazywania wniosków o przydzielenie zdolności
przepustowej,
b)strony opracowujące rozkład jazdy pociągów co najmniej na częściach linii
kolejowych przylegających do punktu styku linii kolejowych,
c)w przypadku, o którym mowa w art. 36o ust. 2, zasady pobierania opłat za
udostępnianie infrastruktury kolejowej,
d)w odniesieniu do umów ramowych;
4)zasady prowadzenia ruchu kolejowego co najmniej na częściach dróg
kolejowych przylegających do punktu styku dróg kolejowych;
5)działania podejmowane w sytuacjach wyjątkowych i w trudnych warunkach;
6)tryb wyjaśniania przyczyn poważnych wypadków, wypadków i incydentów oraz
ich skutków finansowych oraz sposób prowadzenia związanej z tym
dokumentacji;
7)zasady wzajemnych rozliczeń;
8)tryb rozstrzygania sporów.
3.Postanowienia umowy, o której mowa w ust. 1, nie mogą naruszać zasad
bezpieczeństwa ruchu kolejowego oraz bezpiecznego przewozu osób i rzeczy.
4.Zarządca publikuje na swojej stronie internetowej postanowienia umowy, o
której mowa w ust. 1, w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3.
1.Zarządcy, których linie kolejowe są połączone, tworzą wspólny
portal internetowy umożliwiający uzyskanie informacji niezbędnych do uruchomienia
pociągów przejeżdżających przez więcej niż jedną sieć kolejową.
2.Zarządcy linii kolejowych mogą wspólnie powołać lub wskazać podmiot
odpowiedzialny za udostępnianie infrastruktury kolejowej.
1.Zarządca informuje Komisję Europejską o spotkaniach, na których
opracowuje się wspólne zasady i praktyki dotyczące przydzielania zdolności
przepustowej na styku sieci zarządców, których infrastruktura kolejowa została
uznana w decyzji wydanej przez Komisję Europejską za infrastrukturę kolejową
mogącą mieć strategiczne znaczenie dla funkcjonowania rynku kolejowego. Komisja
Europejska jest zapraszana do udziału w tych spotkaniach w charakterze obserwatora.
2.Ustalenia zarządców w zakresie wspólnych zasad i praktyk dotyczących
przydzielania zdolności przepustowej oraz wykorzystania w tym celu systemów
informatycznych zarządcy przekazują Prezesowi UTK w terminie miesiąca od ich
podjęcia.
PLK S.A. współpracuje z głównymi zarządcami z innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach Platformy Europejskich Zarządców Infrastruktury Kolejowej.
1.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi prowadzą gospodarkę finansową na
zasadach określonych w odrębnych przepisach, z uwzględnieniem przepisów
niniejszego rozdziału.
2.Zarządcy wyodrębnią, w ramach prowadzonej rachunkowości:
1)(uchylony)
2)ewidencję kosztów linii kolejowych, z podziałem na koszty budowy, utrzymania,
prowadzenia ruchu pociągów i administrowania tymi liniami.
2a.Zarządca opracowuje metodę alokacji kosztów do poszczególnych kategorii
usług oferowanych przewoźnikom kolejowym.
3.Dla działalności polegającej na zarządzaniu infrastrukturą kolejową oraz
wykonywaniu przewozów kolejowych prowadzi się i publikuje oddzielne bilanse oraz
rachunki zysków i strat dla każdego z tych rodzajów działalności. Środki publiczne
wypłacone na jeden z tych dwóch rodzajów działalności nie mogą być przenoszone na
drugi z nich.
4.Przewoźnicy kolejowi wykonujący przewozy kolejowe osób i rzeczy:
1)nie mogą przenosić środków publicznych między tymi rodzajami przewozów;
2)sporządzają oddzielny bilans oraz rachunek zysków i strat dla każdego z tych
rodzajów przewozów;
3)wyodrębniają w księgach rachunkowych operacje dla każdego z tych rodzajów
przewozów.
5.Sprawozdania finansowe przewoźników kolejowych, o których mowa
w ust. 4, zawierają dodatkowo oddzielny bilans oraz rachunek zysków i strat dla
przewozów kolejowych osób i rzeczy.
6.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi prowadzą rachunkowość w sposób
umożliwiający monitorowanie zakazów przenoszenia środków publicznych, o których
mowa odpowiednio w ust. 3 i ust. 4 pkt 1.
7.Zarządcy prowadzą rachunkowość w sposób umożliwiający monitorowanie
wykorzystania środków z opłat za korzystanie przez przewoźników kolejowych
z infrastruktury kolejowej oraz wykorzystania nadwyżek z pozostałych rodzajów
prowadzonej działalności gospodarczej.
8.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi, którzy nie są obowiązani na podstawie
przepisów o rachunkowości do publikowania własnych sprawozdań finansowych,
publikują te sprawozdania na swoich stronach internetowych.
1.Zarządca sporządza i prowadzi rejestr swoich aktywów oraz
aktywów, którymi zarządza. Do rejestru dołącza się szczegółowe informacje na temat
kosztów odnowienia i modernizacji infrastruktury.
2.Minister właściwy do spraw transportu, w celu zapewnienia porównywalności
danych prezentowanych w rejestrach sporządzanych przez zarządców, może wydać
wytyczne dotyczące zasad przygotowania rejestru.
3.Wytyczne, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw transportu
przygotowuje po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów
publicznych i zarządców.
4.Minister właściwy do spraw transportu:
1)podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw transportu treść wytycznych, o
których mowa w ust. 2, a także ich zmian;
2)ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
komunikat o miejscu publikacji wytycznych oraz ich zmian, a także o terminie,
od którego wytyczne lub ich zmiany będą stosowane.
1.Z budżetu państwa są finansowane:
1)inwestycje wynikające z umów i porozumień międzynarodowych;
2)inwestycje, remonty, eksploatacja i utrzymanie linii kolejowych o znaczeniu
wyłącznie obronnym;
3)koszty przygotowania i realizacji inwestycji obejmujących linie kolejowe
o znaczeniu państwowym.
1a.Do kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, należą w szczególności:
1)wypłaty odszkodowań, o których mowa w art. 9s ust. 9, art. 9y ust. 1 i 2 oraz art.
9yd ust. 2;
2)wypłaty ceny nabycia nieruchomości, o których mowa w art. 9t, oraz pozostałe
koszty związane z jej nabyciem;
3)wypłaty należności oraz jednorazowych odszkodowań, o których mowa w art. 5a
ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych;
4)koszty wskazania lokalu zamiennego wynikające z realizacji obowiązku,
o którym mowa w art. 9w ust. 4.
2.Zadania, o których mowa w ust. 1, mogą być również finansowane ze środków
zarządcy i jednostek samorządu terytorialnego oraz z innych źródeł.
3.Koszty utrzymania infrastruktury kolejowej, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 2, są
finansowane przez zarządcę, z tym że mogą być one finansowane przez jednostki
samorządu terytorialnego i z innych źródeł lub dofinansowane z budżetu państwa.
4.Wielkość środków przeznaczonych na finansowanie zadań, o których mowa
w ust. 1, w danym roku określa ustawa budżetowa.
5.Inwestycje obejmujące pozostałe linie kolejowe, o których mowa w art. 6
ust. 1 pkt 2, finansowane są przez zarządcę; mogą być one dofinansowywane
z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z innych źródeł.
6.Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane
wydatki w zakresie zakupu i modernizacji pojazdów kolejowych przeznaczonych do
wykonywania przewozów pasażerskich oraz wydatki na budowę informatycznego
systemu rozliczeń sprzedaży biletów na przejazd środkami transportu publicznego
różnych przewoźników, w tym biletu wspólnego.
6a.Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane
wydatki na budowę lub przebudowę dworców kolejowych w zakresie bezpośrednio
związanym z obsługą podróżnych.
6b.Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane
wydatki PLK S.A. w zakresie:
1)zakupu i modernizacji pojazdów kolejowych przeznaczonych do diagnostyki,
utrzymania, naprawy lub budowy infrastruktury kolejowej oraz do prowadzenia
działań ratowniczych;
2)budowy i modernizacji punktów zaplecza technicznego przeznaczonych do
obsługi pojazdów kolejowych, o których mowa w pkt 1.
7.Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane
inwestycje kolejowe, wynikające z programów rozwoju infrastruktury transportowej,
oraz zakup pojazdów kolejowych przeznaczonych do przewozu rzeczy na podstawie
jednej umowy o przewóz przy użyciu co najmniej dwóch różnych gałęzi transportu
(transport intermodalny).
8.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb,
sposób i warunki finansowania, współfinansowania inwestycji, o których mowa
w ust. 6 i 7, kierując się zasadami uczciwej konkurencji, zrównoważonego rozwoju
transportu i efektywności ekonomicznej.
9.Zarządca może zaciągnąć kredyty, pożyczki lub może emitować obligacje
w kraju i za granicą, z przeznaczeniem na finansowanie prac przygotowawczych oraz
zadań inwestycyjnych realizowanych w ramach programu wieloletniego, o którym
mowa w art. 38c.
10.Na zobowiązania PLK S.A. z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz
wyemitowanych obligacji z przeznaczeniem na finansowanie prac przygotowawczych
oraz zadań inwestycyjnych, o których mowa w ust. 1 i 6b, mogą być udzielane przez
Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 maja
1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre
osoby prawne (Dz. U. z 2024 r. poz.
291), z wyjątkiem art. 2a ust. 2 tej ustawy
11.Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 10, są zwolnione z opłat
prowizyjnych.
1.Minister właściwy do spraw transportu może dofinansować z
budżetu państwa lub z Funduszu Kolejowego działalność zarządcy, która nie może
być sfinansowana z opłat za korzystanie z infrastruktury kolejowej, pod warunkiem
realizacji przez zarządcę wynikającego z przepisów rozdziału 6 obowiązku
udostępniania infrastruktury kolejowej obejmującej przynajmniej jedną linię
kolejową.
2.Działalność, o której mowa w ust. 1, wysokość środków publicznych
przeznaczonych na jej dofinansowanie oraz zarządców uprawnionych do otrzymania
dofinansowania określa program wieloletni w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27
sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm.20)).
3.Program wieloletni, o którym mowa w ust. 2, ustanawia Rada Ministrów na
okres nie krótszy niż 5 lat. Program zawiera, w podziale na poszczególne lata jego
obowiązywania:
1)oszacowane w oparciu o rejestr, o którym mowa w art. 37a ust. 1, oraz wytyczne
dotyczące jednolitych wskaźników makroekonomicznych, o których mowa w
art. 50a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych:
a)prognozę wysokości kosztów działalności związanej z zadaniami zarządcy,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1–3,
b)prognozę wysokości przychodów zarządcy z opłat pobieranych od
aplikantów oraz innych przychodów,
c)wynikające z prognoz, o których mowa w lit. a i b, zapotrzebowanie
zarządcy na środki publiczne;
2)planowane do osiągnięcia cele, w tym również odnoszące się do zmniejszenia
kosztów działalności oraz zapewnienia optymalnego poziomu efektywności
prowadzonej działalności, w szczególności w zakresie jakości oferowanych
usług i bezpieczeństwa;
3)przyjęte wskaźniki realizacji celów, o których mowa w pkt 2;
4)system realizacji, monitorowania oraz ewaluacji programu.
4.Do oceny wysokości kosztów, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lit. a, w zakresie
naprawy lub wymiany aktywów, zarządca wykorzystuje rejestr, o którym mowa w art.
37a ust. 1.
5.Realizacja programu wieloletniego odbywa się na podstawie umowy zawartej
między ministrem właściwym do spraw transportu i zarządcą, na okres
obowiązywania programu, o którym mowa w ust. 2.
6.Umowa, o której mowa w ust. 5, określa szczegółowe zasady finansowania
środkami publicznymi działalności, o której mowa w ust. 1. Zakres przedmiotowy
zagadnień, które reguluje umowa, określa załącznik nr 3 do ustawy.
7.Przed zawarciem umowy, o której mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw
transportu oraz zarządca zapewniają, aby aplikanci mieli możliwość wyrażenia swoich
opinii na temat treści umowy, z wyłączeniem postanowień stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa.
8.Umowa, o której mowa w ust. 5, jest publikowana, z wyłączeniem
postanowień stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, na stronie internetowej
zarządcy nie później niż w ciągu miesiąca od dnia jej zawarcia.
9.W terminie do dnia 31 marca każdego roku minister właściwy do spraw
transportu składa Radzie Ministrów sprawozdanie z wykonania programu
wieloletniego, o którym mowa w ust. 2, za rok poprzedni.
1.Zarządca infrastruktury, w przypadku udzielenia pomocy, o której
mowa w art. 33a ust. 2, otrzymuje ze środków budżetu państwa finansowanie
w wysokości odpowiadającej wysokości przychodów utraconych z tytułu niepobrania
części opłaty podstawowej lub opłaty rezerwacyjnej za niewykorzystanie
przydzielonej zdolności przepustowej albo pobrania obniżonej opłaty podstawowej.
2.Wypłaty środków z budżetu państwa, w ramach finansowania, o którym
mowa w ust. 1, dokonuje minister właściwy do spraw transportu.
Z budżetu jednostki samorządu terytorialnego może być finansowana lub dofinansowana działalność zarządcy, o której mowa w art. 38a ust. 1. Przepisy art. 38a ust. 5–8 stosuje się odpowiednio.
1.Zarządca, który po przydzieleniu zdolności przepustowej w trybie
określonym w rozdziale 6 stwierdzi, że wpływy za udostępnianie infrastruktury
kolejowej oraz dofinansowanie, o którym mowa w art. 38a ust. 1, i finansowanie lub
dofinansowanie, o którym mowa w art. 38b, nie pokrywają kosztów udostępniania tej
infrastruktury, może rozpocząć procedurę przygotowania likwidacji linii kolejowej lub
odcinka linii kolejowej.
2.Procedura przygotowania likwidacji linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej
polega na:
1)dokonaniu analizy możliwości zmniejszenia kosztów zarządzania infrastrukturą
kolejową;
2)dokonaniu analizy możliwości zwiększenia przychodów z zarządzanej
infrastruktury kolejowej;
3)powiadomieniu zainteresowanych aplikantów i przewoźników kolejowych o
zamiarze likwidacji linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej;
4)poinformowaniu właściwych organów jednostek samorządu terytorialnego, na
obszarze których zlokalizowana jest linia kolejowa lub odcinek linii kolejowej,
w szczególności organizatorów przewozów pasażerskich w transporcie
kolejowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o
publicznym transporcie zbiorowym, o zamiarze likwidacji linii kolejowej lub
odcinka linii kolejowej;
5)poinformowaniu ministra właściwego do spraw transportu o zamiarze likwidacji
linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej.
3.Procedura przygotowania likwidacji linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej
może być wstrzymana, jeżeli:
1)właściwa jednostka samorządu terytorialnego lub wskazany przez nią zarządca
zawrze umowę o nieodpłatne przejęcie linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej
w zarządzanie w celu ich dalszej eksploatacji;
2)minister właściwy do spraw transportu zapewni środki na dofinansowanie, o
którym mowa w art. 38a ust. 1.
4.W przypadku gdy nie została wstrzymana procedura przygotowania likwidacji
linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej, po upływie 3 miesięcy od dokonania
czynności, o których mowa w ust. 2, zarządca może wystąpić z wnioskiem do ministra
właściwego do spraw transportu o wyrażenie zgody na likwidację linii kolejowej lub
odcinka linii kolejowej.
5.Minister właściwy do spraw transportu, w drodze decyzji, wydaje zgodę na
likwidację linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej albo odmawia wydania zgody,
w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 4, biorąc pod
uwagę względy gospodarcze, społeczne, obronne lub ekologiczne.
6.Do likwidacji bocznicy kolejowej lub jej odcinka przepisy ust. 1–5 stosuje się
odpowiednio.
7.W przypadku linii kolejowych o znaczeniu państwowym decyzja ministra
właściwego do spraw transportu jest wydawana po uprzednim usunięciu linii
kolejowej lub odcinka linii kolejowej z wykazu linii kolejowych o znaczeniu
państwowym.
1.Inwestycje obejmujące linie kolejowe zarządzane przez PLK S.A. są
prowadzone w ramach programu wieloletniego w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
2.Program wieloletni ustanawia się na okres nie krótszy niż 3 lata.
3.Program wieloletni zawiera elementy, o których mowa w ustawie z dnia
6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2024 r.
poz. 324), oraz:
1)listę wszystkich inwestycji realizowanych z wykorzystaniem środków
finansowych, których dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu,
wraz z określeniem łącznego kosztu każdej z tych inwestycji
i przyporządkowaniem jej do grupy inwestycji finansowanych z określonych
źródeł;
2)zestawienie wszystkich źródeł finansowania w podziale na lata realizacji
inwestycji ujętych w programie, z wyszczególnieniem grup inwestycji
finansowanych z określonych źródeł.
4.Minister właściwy do spraw transportu zatwierdza szczegółowy plan realizacji
programu wieloletniego, zawierający rzeczowy i finansowy zakres planowanych
inwestycji, w szczególności określenie planowanych wydatków wraz z podziałem
źródeł finansowania na określone inwestycje w poszczególnych latach realizacji tego
programu.
5.Zatwierdzenie planu realizacji programu wieloletniego, o którym mowa
w ust. 4, następuje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych oraz w zakresie projektów realizowanych z udziałem środków
europejskich z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego.
5a.Udzielenie zapewnienia finansowania lub dofinansowania w rozumieniu
przepisu art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
następuje wraz z zatwierdzeniem szczegółowego planu realizacji programu
wieloletniego, w zakresie kwot wydatków i źródeł finansowania wskazanych w tym
planie w odniesieniu do projektów realizowanych przez PLK S.A., z udziałem
środków określonych w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5c tej ustawy w ramach programu
wieloletniego, o którym mowa w ust. 1.
6.W terminie do dnia 31 maja każdego roku minister właściwy do spraw
transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych
oraz w zakresie projektów realizowanych z udziałem środków europejskich
z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego, składa Radzie Ministrów
sprawozdanie z wykonania planu realizacji programu wieloletniego za rok poprzedni.
Sprawozdanie podaje się do publicznej wiadomości przez ogłoszenie jego treści
w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu zapewniającego obsługę ministra
właściwego do spraw transportu.
7.Zakres sprawozdania, o którym mowa w ust. 6, jest określony w programie,
o którym mowa w ust. 1. Sprawozdanie zawiera w szczególności:
1)dane o wykonaniu finansowym i rzeczowym realizowanych inwestycji,
2)zaktualizowane zestawienie wszystkich źródeł finansowania programu
w podziale na lata realizacji programu.
8.Rada Ministrów, poprzez przyjęcie sprawozdania, wyraża zgodę na
aktualizację programu w zakresie wskazanym w sprawozdaniu, z zastrzeżeniem że
aktualizacja ta nie może zwiększyć łącznego limitu wydatków z budżetu państwa na
realizację programu. Przepisy art. 48 ustawy z dnia 3 października 2008 r.
o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa
w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko stosuje się
odpowiednio. Nie stosuje się przepisów art. 18, 19 i 19a ustawy z dnia 6 grudnia
2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
1.Minister właściwy do spraw transportu może podjąć decyzję o
dofinansowaniu ulgi, o której mowa w art. 34 ust. 2.
2.Dofinansowanie ulgi, o której mowa w art. 34 ust. 2, może być przekazywane
zarządcy na podstawie umowy, o której mowa w art. 38a ust. 5.
3.Minister właściwy do spraw transportu może udzielić pomocy dedykowanej
niektórym rodzajom transportu kolejowego, przedsiębiorcom korzystającym z
transportu kolejowego lub przedsiębiorcom zamierzającym z niego korzystać.
W przypadku gdy dofinansowanie, o którym mowa w art. 38d ust. 1, lub pomoc, o której mowa w art. 38d ust. 3, stanowi pomoc publiczną, minister właściwy do spraw transportu określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielenia pomocy, uwzględniając konieczność zapewnienia zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
1.Zarządca opracowuje plan biznesowy, w którym określa programy
inwestycyjne oraz sposób osiągnięcia przez zarządcę przyjętych celów technicznych,
handlowych i związanych z zarządzaniem finansowym, w tym sposób osiągnięcia
równowagi finansowej.
2.Zarządca zapewnia, aby współpracujący z nim aplikanci oraz, na ich żądanie,
potencjalni aplikanci mieli dostęp do odpowiednich informacji oraz mieli możliwość
wyrażenia swoich poglądów dotyczących treści planu biznesowego w odniesieniu do
warunków dostępu do infrastruktury, korzystania z niej i jej charakteru, udostępniania
i rozwoju infrastruktury, przed jego przyjęciem przez zarządcę.
2a.Co najmniej raz w roku PLK S.A. zapewnia, aby zainteresowani przewoźnicy
kolejowi i aplikanci, a jeżeli jest to konieczne również przedstawiciele podmiotów
korzystających z usług kolejowych przewozów towarowych lub pasażerskich oraz
organów państwowych i organów jednostek samorządu terytorialnego, mieli
możliwość przedstawienia pisemnych opinii dotyczących:
1)potrzeb związanych z utrzymaniem i rozwojem zdolności przepustowej
infrastruktury kolejowej;
2)treści umowy, o której mowa w art. 38a ust. 5, w zakresie zagadnień, o których
mowa w pkt 4 i 7 załącznika nr 3 do ustawy;
3)kwestii intermodalności i interoperacyjności.
2b.PLK S.A. ogłasza na swojej stronie internetowej:
1)skonsultowane z zainteresowanymi stronami wytyczne dotyczące przedstawiania
opinii, o których mowa w ust. 2a;
2)zestawienie opinii, o których mowa w ust. 2a, wraz z informacją o działaniach
podjętych w związku z przedstawionymi opiniami, oraz przekazuje je do
wiadomości Prezesa UTK.
3.Zarządca dostosowuje plan, o którym mowa w ust. 1, do postanowień umowy,
o której mowa w art. 38a ust. 5, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia jej
zawarcia.
Przewoźnik kolejowy opracowuje plan biznesowy uwzględniający programy inwestycyjne i plan wykorzystania instrumentów finansowych. Plan określa sposób osiągnięcia przez przewoźnika kolejowego równowagi finansowej oraz innych celów technicznych, handlowych i związanych z zarządzaniem finansowym.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
1.Licencjonowaniu podlega działalność gospodarcza polegająca na:
1)wykonywaniu przewozów kolejowych osób;
2)wykonywaniu przewozów kolejowych rzeczy;
3)świadczeniu usług trakcyjnych.
2.Licencja jest potwierdzeniem zdolności przedsiębiorcy do wykonywania
funkcji przewoźnika kolejowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz państw,
o których mowa w ust. 3.
3.Potwierdzeniem zdolności przedsiębiorcy do wykonywania funkcji
przewoźnika kolejowego są również licencje wydane przez właściwe władze innych
państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym.
4.(uchylony)
4a.(uchylony)
5.Licencja nie uprawnia przedsiębiorcy do dostępu do infrastruktury kolejowej.
6.(uchylony)
Obowiązkowi uzyskania licencji nie podlegają przedsiębiorcy wykonujący przewozy wyłącznie:
1)koleją wąskotorową na lokalnych i regionalnych sieciach kolejowych;
2)na infrastrukturze prywatnej, w tym na bocznicach kolejowych.
1.Organem właściwym do udzielania, odmowy udzielania, zmiany,
zawieszania lub cofnięcia licencji przedsiębiorcy posiadającemu siedzibę na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest Prezes UTK.
2.Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, zawieszenie lub cofnięcie licencji
następuje w drodze decyzji.
3.Licencja jest zezwoleniem w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –
Prawo przedsiębiorców.
1.Licencji udziela się na wniosek przedsiębiorcy.
2.Wniosek o udzielenie licencji zawiera:
1)nazwę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;
2)numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
przedsiębiorca taki numer posiada;
3)numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4)określenie przedmiotu i zakresu wykonywania działalności, na którą ma być
udzielona licencja.
3.Do wniosku należy dołączyć:
1)informacje o dotychczasowej działalności przedsiębiorcy;
2)dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań dotyczących:
a)dobrej reputacji,
b)wiarygodności finansowej,
c)kwalifikacji zawodowych,
d)zabezpieczenia finansowego odpowiedzialności cywilnej.
4.Wymagania dotyczące dobrej reputacji uznaje się za spełnione, jeżeli:
1)nie została ogłoszona upadłość przedsiębiorcy;
2)przedsiębiorca nie poniósł odpowiedzialności na podstawie przepisów o
odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą
kary;
3)przedsiębiorca nie został ukarany za poważne naruszenia prawa określone w
przepisach szczególnych mających zastosowanie do transportu;
4)członkowie organu zarządzającego osoby prawnej, wspólnik, komplementariusz
w spółce jawnej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, a w przypadku
innego przedsiębiorcy – osoby prowadzące działalność gospodarczą, nie zostały
skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe popełnione umyślnie, powtarzające się nieumyślne naruszenie praw
osób wykonujących pracę zarobkową lub poważne naruszenia prawa dotyczące
obowiązków wynikających z układów zbiorowych pracy.
W celu potwierdzenia spełnienia wymogów, o których mowa w zdaniu pierwszym,
przedsiębiorca ubiegający się o licencję przedstawia zaświadczenia albo
oświadczenia.
5.Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
6.Wymagania dotyczące wiarygodności finansowej uznaje się za spełnione, gdy
przedsiębiorca jest w stanie wykazać, że jest zdolny do wypełnienia rzeczywistych i
potencjalnych zobowiązań finansowych przez okres 12 miesięcy od dnia udzielenia
licencji. W tym celu:
1)przedsiębiorca ubiegający się o licencję przedstawia:
a)sprawozdanie finansowe za ostatni rok obrotowy, wraz ze sprawozdaniem z
badania, albo bilans, gdy przedsiębiorca nie może okazać sprawozdania
finansowego,
b)zestawienie przepływów pieniężnych dla roku, w którym ubiega się o
licencję, i planowane zestawienie przepływów dla roku kolejnego,
c)potwierdzenie stanu rachunku bankowego oraz pozostałe zabezpieczenia
majątkowe zobowiązań,
d)dane dotyczące wydatków związanych z wykonywaniem działalności, o
której mowa w art. 43 ust. 1, w tym informacje o zakupie pojazdów,
gruntów, budynków, instalacji i taboru kolejowego,
e)informację o zabezpieczonym limicie przekroczenia stanu konta rachunku
bankowego,
f)informację o obciążeniach na aktywach przedsiębiorstwa;
2)Prezes UTK uzyskuje od właściwych organów informacje o stanie zaległości
przedsiębiorcy:
a)w podatkach,
b)w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy
i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941).
7.Wymagania dotyczące wiarygodności finansowej uznaje się za niespełnione
w przypadku przedsiębiorcy, w którego działalności występują znaczne lub
powtarzające się zaległości publicznoprawne.
8.W razie wątpliwości co do sytuacji finansowej przedsiębiorcy, Prezes UTK
może żądać innych niż określone w ust. 6 informacji i dokumentów bankowych lub
księgowych przedstawiających rzetelnie aktualną sytuację finansową przedsiębiorcy.
9.Wymagania dotyczące kwalifikacji zawodowych uznaje się za spełnione, gdy
przedsiębiorca posiada lub zobowiąże się do posiadania organizacji zarządzania, która
zapewni kontrolę bezpieczeństwa, niezawodność i nadzorowanie licencjonowanej
działalności. W tym celu przedsiębiorca ubiegający się o licencję przedstawia:
1)dokumenty dotyczące kwalifikacji pracowników odpowiedzialnych za
bezpieczeństwo przewozów kolejowych oraz szczegółowe dane dotyczące
szkolenia tych pracowników lub
2)oświadczenie dotyczące planowanego zatrudnienia i przeszkolenia
pracowników, o których mowa w pkt 1.
10.Wymagania dotyczące zabezpieczenia finansowego odpowiedzialności
cywilnej uznaje się za spełnione, gdy przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie
licencji wykaże, że zawarł umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej lub
umowę gwarancji ubezpieczeniowej.
11.Zabezpieczenie finansowe odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa w
ust. 10, uwzględnia wymagania określone przepisami art. 14 rozporządzenia
2021/782/UE.
12.Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, termin
powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc pod
uwagę zakres działalności wykonywanej przez przewoźnika kolejowego.
1.Decyzję w przedmiocie udzielenia albo odmowy udzielenia licencji
Prezes UTK wydaje nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia przez
przedsiębiorcę kompletnego wniosku o udzielenie licencji.
2.Licencję wydaje się na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem art. 49a ust. 3.
3.Prezes UTK nie może odmówić udzielenia licencji, z uwzględnieniem ust. 5,
jeżeli przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie licencji spełnia wymagania określone
w ustawie.
4.Prezes UTK odmawia udzielenia licencji, jeżeli przedsiębiorca nie spełnia
wymagań, o których mowa w art. 46 ust. 3 pkt 2.
5.Prezes UTK odmawia udzielenia licencji, cofa licencję, zawiesza licencję lub
zmienia jej zakres ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwo państwa
albo inny ważny interes publiczny.
1.Przewoźnik kolejowy, w przypadku zmiany mającej wpływ na jego
sytuację prawną, w szczególności w przypadku połączenia lub przejęcia, informuje o
tym Prezesa UTK, który może podjąć decyzję o ponownym przedłożeniu licencji do
zatwierdzenia, jeżeli stwierdzi zagrożenie bezpieczeństwa związanego z prowadzoną
działalnością. Prezes UTK uzasadnia decyzję zatwierdzającą ponownie licencję.
2.Przewoźnik kolejowy informuje Prezesa UTK o okolicznościach, o których
mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia, w którym stały się skuteczne.
3.W przypadku gdy przewoźnik kolejowy zamierza znacznie zmienić lub
rozszerzyć swoją działalność, informuje o tym Prezesa UTK, który wzywa go do
ponownego przedłożenia licencji do zatwierdzenia.
4.W przypadku gdy przedsiębiorca nie prowadził licencjonowanej działalności
przez okres 6 miesięcy lub nie podjął tej działalności w okresie 6 miesięcy od dnia
doręczenia decyzji w przedmiocie udzielenia licencji, Prezes UTK podejmuje decyzję
o ponownym przedłożeniu licencji do zatwierdzenia albo o jej zawieszeniu.
Przedsiębiorca, ze względu na specyficzny charakter usług, jakie mają być
świadczone, może wystąpić do Prezesa UTK o przyznanie dłuższego okresu na
rozpoczęcie prowadzenia licencjonowanej działalności.
5.Jeżeli przedsiębiorca zamierza zmienić zakres licencjonowanej działalności,
składa wniosek do Prezesa UTK o zmianę licencji.
1.Prezes UTK dokonuje okresowej kontroli przewoźnika kolejowego w
zakresie przestrzegania warunków określonych w licencji oraz wymagań
wynikających z ustawy nie rzadziej niż raz na 5 lat.
2.Niezależnie od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w razie powzięcia
uzasadnionych wątpliwości w zakresie spełniania przez przewoźnika kolejowego
warunków określonych w licencji lub wymagań wynikających z ustawy, Prezes UTK
może dokonać kontroli przewoźnika kolejowego w tym zakresie.
1.Prezes UTK zawiesza licencję, jeżeli przedsiębiorca:
1)nie spełnia wymagań określonych w art. 46;
2)nie wywiązał się ze zobowiązań złożonych w oświadczeniu, o którym mowa w
art. 46 ust. 9 pkt 2, w określonych w nim terminach;
3)wykonujący międzynarodowe przewozy kolejowe nie przestrzega postanowień
odpowiednich umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest
stroną.
2.W przypadku zawieszenia licencji z powodu niespełniania wymagań
dotyczących wiarygodności finansowej, Prezes UTK może wyznaczyć termin
usunięcia nieprawidłowości i udzielić licencji tymczasowej na okres przeprowadzania
zmian w przedsiębiorstwie, pod warunkiem że nie będzie to zagrażać bezpieczeństwu
prowadzonej działalności. Licencja tymczasowa jest ważna nie dłużej niż przez 6
miesięcy od dnia doręczenia decyzji w przedmiocie jej udzielenia.
3.Prezes UTK cofa licencję, jeżeli przedsiębiorca:
1)został pozbawiony prawa wykonywania działalności gospodarczej objętej
licencją na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego;
2)wobec którego wszczęto postępowanie upadłościowe lub inne postępowanie o
podobnym charakterze, nie ma faktycznych możliwości zadowalającej
restrukturyzacji finansowej w rozsądnym okresie czasu;
3)nie usunął nieprawidłowości będących podstawą zawieszenia licencji w
terminach wyznaczonych przez Prezesa UTK.
4.W przypadku cofnięcia licencji z powodu niespełniania wymagań dotyczących
wiarygodności finansowej przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
5.W przypadku gdy Prezes UTK stwierdzi, że przewoźnik kolejowy posiadający
licencję wydaną przez właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej nie spełnia wymagań dotyczących licencjonowania, o fakcie tym
niezwłocznie powiadamia właściwy organ tego państwa.
O przyznaniu licencji, jej cofnięciu, zawieszeniu lub zmianie Prezes UTK niezwłocznie powiadamia Agencję.
1.Za udzielenie licencji i licencji tymczasowej pobiera się opłatę
w wysokości nie wyższej niż równowartość w złotych 2000 euro, ustalonej przy
zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
obowiązującego w dniu udzielenia licencji.
2.Opłatę uiszcza się jednorazowo lub ratalnie.
3.Opłata jest pobierana przez Prezesa UTK i stanowi dochód budżetu państwa.
4.Do opłaty, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze
pieniężnym.
5.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość i sposób uiszczania opłaty, o której mowa w ust. 1, z uwzględnieniem
kosztów nie wyższych niż uzasadnione koszty udzielenia licencji i kontroli jej
wykonania.
1.Prezes UTK podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie
Informacji Publicznej Urzędu Transportu Kolejowego tryb udzielania licencji.
2.Prezes UTK informuje Komisję Europejską o każdej zmianie trybu udzielania
licencji.
(uchylony)
(uchylony)
1.Usytuowanie budowli, budynków, drzew i krzewów oraz
wykonywanie robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowych, bocznic kolejowych
i przejazdów kolejowych może mieć miejsce w odległości niezakłócającej ich
eksploatacji, działania urządzeń związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego,
a także niepowodującej zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego.
2.Budowle i budynki mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 10 m
od granicy obszaru kolejowego, z tym że odległość ta od osi skrajnego toru nie może
być mniejsza niż 20 m, z zastrzeżeniem ust. 4.
3.Odległości, o których mowa w ust. 2, dla budynków mieszkalnych, szpitali,
domów opieki społecznej, obiektów rekreacyjno-sportowych, budynków związanych
z wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży powinny być zwiększone,
w zależności od przeznaczenia budynku, w celu zachowania norm dopuszczalnego
hałasu w środowisku, określonych w odrębnych przepisach.
4.Przepisu ust. 2 nie stosuje się do budynków i budowli przeznaczonych do
prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania linii kolejowej oraz do obsługi przewozu
osób i rzeczy, w tym do dróg pieszych i rowerowych, oraz do budynków lub budowli
istniejących, stanowiących zabytki w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia
23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, ministrem właściwym do spraw klimatu oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych, biorąc pod uwagę zapewnienie bezpieczeństwa ruchu kolejowego.
1.Zarządca ma prawo na sąsiadujących z linią kolejową gruntach, za
odszkodowaniem:
1)ustawiać zasłony odśnieżne;
2)zakładać żywopłoty;
3)urządzać i utrzymywać pasy przeciwpożarowe.
2.Ustalenie odszkodowania za ustawianie zasłon odśnieżnych, zakładanie
żywopłotów, urządzanie i utrzymywanie pasów przeciwpożarowych następuje
w drodze umowy stron.
3.Jeżeli posadzenie drzew lub krzewów, powodujące potrzebę urządzenia pasów
przeciwpożarowych, nastąpiło po wybudowaniu linii kolejowej, koszty związane
z urządzeniem i utrzymaniem tych pasów obciążają właścicieli gruntów.
1.W razie potrzeby usunięcia drzew lub krzewów utrudniających
widoczność sygnałów i pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo
powodujących zaspy śnieżne, starosta, na wniosek zarządcy, wydaje decyzję
o usunięciu drzew lub krzewów. Decyzję wykonuje zarządca.
2.Ustalenie odszkodowania za drzewa i krzewy oraz za ich usunięcie następuje
w drodze umowy stron.
3.Odszkodowania, o których mowa w ust. 2 i art. 55 ust. 1, ustala, w przypadku
braku umowy stron, starosta, z zastosowaniem zasad przewidzianych przy
wywłaszczaniu nieruchomości.
4.Odszkodowanie nie przysługuje, jeżeli:
1)posadzenie drzew lub krzewów nastąpiło po wybudowaniu linii kolejowej
z naruszeniem przepisów ustawy;
2)drzewa lub krzewy przy skrzyżowaniach z drogami w poziomie szyn utrudniają
użytkownikom tych dróg dostrzeżenie nadjeżdżającego pociągu lub sygnałów
dla nich przeznaczonych.
1.W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo
od warunków usytuowania budynków i budowli określonych w art. 53 oraz
wykonywania robót ziemnych określonych na podstawie art. 54. Odstępstwo nie może
powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia oraz bezpieczeństwa
i prawidłowego ruchu kolejowego, a także nie może zakłócać działania urządzeń
służących do prowadzenia tego ruchu.
2.Właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej, w rozumieniu
przepisów Prawa budowlanego, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo po
uzyskaniu opinii właściwego zarządcy.
1.W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się
odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54. Odstępstwo nie może
powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego ani zakłócać działania
urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu.
2.Zgody na odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, udziela starosta w drodze
postanowienia, po uzgodnieniu właściwego zarządcy, mając na uwadze
bezpieczeństwo ruchu kolejowego.
1.W przypadkach szczególnie uzasadnionych usytuowanie obiektu
budowlanego będącego elementem infrastruktury kolejowej przy autostradzie albo
drodze ekspresowej w odległości mniejszej niż określona w art. 43 ust. 1 ustawy
z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych może nastąpić wyłącznie za zgodą
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wyrażoną przed uzyskaniem
przez inwestora tego obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo
wykonywania robót budowlanych. Wyrażenie zgody następuje w drodze decyzji.
2.Zgodę, o której mowa w ust. 1, dołącza się do wniosku o pozwolenie na
budowę oraz zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych, o których mowa
w Prawie budowlanym.
1.Wstęp na obszar kolejowy jest dozwolony tylko w miejscach
wyznaczonych przez zarządcę.
2.Poza miejscami, o których mowa w ust. 1, wstęp na obszar kolejowy mają
osoby posiadające upoważnienie właściwego zarządcy lub właściwego przewoźnika
kolejowego oraz osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.
3.Zarządcy i przewoźnicy kolejowi obowiązani są do zapewnienia ładu
i porządku na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych.
Pracownicy zatrudnieni na stanowiskach, o których mowa w art. 22d ust. 1, a także członkowie obsady pociągu, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 7, korzystają z ochrony przewidzianej dla funkcjonariusza publicznego na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2024 r. poz.
17)
1.Zarządca lub kilku zarządców wspólnie za zgodą ministra właściwego
do spraw transportu wydaną w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych tworzą straż ochrony kolei, działającą na zasadach określonych
w niniejszym rozdziale, oraz powołują komendanta straży ochrony kolei.
2.Zgodę, o której mowa w ust. 1, wydaje się w drodze decyzji.
3.Koszty związane z funkcjonowaniem straży ochrony kolei pokrywane są przez
zarządcę lub zarządców.
4.Funkcjonariuszem straży ochrony kolei może być osoba, która:
1)posiada obywatelstwo polskie;
2)posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
3)posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
4)ma uregulowany stosunek do służby wojskowej;
5)cieszy się nienaganną opinią;
6)posiada zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych;
7)nie była karana za przestępstwa umyślne.
5.Dopuszczenie funkcjonariusza straży ochrony kolei do wykonywania zadań
z użyciem broni palnej następuje na wniosek komendanta straży ochrony kolei,
w drodze decyzji, wydanej przez właściwy organ Policji.
6.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia:
1)szczegółowy zakres działania oraz sposób organizacji straży ochrony kolei,
2)(uchylony)
3)szczegółowe warunki, jakim powinni odpowiadać funkcjonariusze straży
ochrony kolei, zasady oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby oraz
tryb i jednostki uprawnione do orzekania o tej zdolności
– biorąc pod uwagę zadania oraz zasady działania straży ochrony kolei.
7.(uchylony)
8.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, przepisy
porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym, w pociągach i innych pojazdach
kolejowych oraz w pomieszczeniach przeznaczonych do obsługi podróżnych
korzystających z transportu kolejowego na dworcach kolejowych, uwzględniając
warunki i wymagania funkcjonowania transportu kolejowego.
1.Do zadań straży ochrony kolei należy:
1)kontrola przestrzegania przepisów porządkowych na obszarze kolejowym,
w pociągach i innych pojazdach kolejowych oraz w pomieszczeniach
przeznaczonych do obsługi podróżnych korzystających z transportu kolejowego
na dworcach kolejowych;
2)ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia na obszarze kolejowym, w pociągach
i innych pojazdach kolejowych oraz w pomieszczeniach przeznaczonych do
obsługi podróżnych korzystających z transportu kolejowego na dworcach
kolejowych.
1a.Wykonywanie przez straż ochrony kolei zadań, o których mowa w ust. 1,
w pomieszczeniach przeznaczonych do obsługi podróżnych korzystających
z transportu kolejowego na dworcach kolejowych następuje na podstawie
porozumienia zawartego pomiędzy strażą ochrony kolei a podmiotem zarządzającym
dworcem kolejowym.
2.Wykonując swoje zadania, funkcjonariusz straży ochrony kolei ma prawo do:
1)legitymowania osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia,
jak również świadków przestępstwa lub wykroczenia, w celu ustalenia ich
tożsamości;
1a)legitymowania i ujęcia osób, u których występują objawy chorób zakaźnych,
oraz osób, które przebywały z osobami, u których wystąpiły takie objawy, w celu
ustalenia ich tożsamości i zapobiegnięcia rozprzestrzenieniu chorób zakaźnych;
2)ujęcia, w celu niezwłocznego doprowadzenia do najbliższej jednostki Policji,
osób, w stosunku do których zachodzi uzasadniona potrzeba podjęcia czynności
wykraczających poza uprawnienia straży ochrony kolei;
3)zatrzymywania i kontroli pojazdu drogowego poruszającego się na obszarze
kolejowym i przyległym pasie gruntu w przypadku uzasadnionego podejrzenia
popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przy użyciu tego pojazdu;
4)nakładania grzywien, w drodze mandatu karnego, na zasadach określonych
w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia;
5)przeprowadzania czynności wyjaśniających, występowania do sądu z wnioskiem
o ukaranie, oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych
w trybie określonym w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.
6)(uchylony)
3.W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1–6, 8–10 i 12–14 ustawy
z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z
2024 r. poz.
383), funkcjonariusz straży ochrony kolei może użyć środków przymusu
bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, 9, pkt 12
lit. a i pkt 13 tej ustawy, lub wykorzystać te środki
4.W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a–c i e, pkt 2 i pkt 3
lit. a oraz w art. 47 pkt 3, 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz straży ochrony kolei może użyć broni
palnej lub ją wykorzystać.
5.Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz
dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych
w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.
5a.Broń palną, amunicję oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub
policyjnym straż ochrony kolei nabywa na podstawie dokumentu uprawniającego do
nabycia, wydanego przez komendanta wojewódzkiego Policji na wniosek właściwego
komendanta straży ochrony kolei.
5b.Komendant straży ochrony kolei może przydzielić funkcjonariuszowi straży
ochrony kolei broń palną wraz z amunicją.
6.Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1–3
i ust. 3, przysługuje zażalenie do miejscowo właściwego prokuratora w trybie
przepisów Kodeksu postępowania karnego.
7.Do wykonywania przez funkcjonariusza straży ochrony kolei czynności,
o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.
8.Do wykonywania przez funkcjonariusza straży ochrony kolei czynności,
o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 6 oraz w ust. 4–7, stosuje się odpowiednio przepisy
o Policji.
1.Straż ochrony kolei w celu realizacji ustawowych zadań może
przetwarzać dane osobowe także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą,
uzyskane:
1)w wyniku wykonywania czynności podejmowanych w postępowaniu w
sprawach o wykroczenia;
2)z rejestrów, ewidencji i zbiorów, do których straż ochrony kolei posiada dostęp
na podstawie odrębnych przepisów.
2.Administratorem danych osobowych przetwarzanych przez straż ochrony
kolei jest komendant straży ochrony kolei.
1.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych, może cofnąć decyzję, o której mowa w art. 59
ust. 2, w przypadku naruszenia przepisów art. 60.
2.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych, może, w drodze decyzji, o której mowa w art. 59
ust. 2, ograniczyć zakres działania i uprawnień straży ochrony kolei.
1.Straż ochrony kolei zobowiązana jest do współdziałania z Policją,
Strażą Graniczną, Żandarmerią Wojskową, organami Krajowej Administracji
Skarbowej i Inspekcją Transportu Drogowego.
2.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
formy współdziałania straży ochrony kolei z Policją, Strażą Graniczną i Inspekcją
Transportu Drogowego, uwzględniając w szczególności: sprawy wymagające
współdziałania, sposób wymiany informacji dotyczących spraw wymagających
współdziałania, zasady koordynacji wspólnych przedsięwzięć.
2a.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej, może określić, w drodze rozporządzenia, formy współdziałania straży
ochrony kolei z Wojskami Obrony Terytorialnej, sprawy wymagające współdziałania,
sposób wymiany informacji dotyczących spraw wymagających współdziałania i
sposób koordynacji wspólnych przedsięwzięć, uwzględniając potrzebę sprawnej
realizacji tej współpracy.
3.Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, formy współdziałania straży ochrony
kolei z Żandarmerią Wojskową, uwzględniając w szczególności: sprawy wymagające
współdziałania, sposób wymiany informacji dotyczących spraw wymagających
współdziałania, zasady koordynacji wspólnych przedsięwzięć.
4.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, formy
współdziałania straży ochrony kolei z organami Krajowej Administracji Skarbowej,
uwzględniając w szczególności: sprawy wymagające współdziałania, sposób
wymiany informacji dotyczących spraw wymagających współdziałania, zasady
koordynacji wspólnych przedsięwzięć.
5.Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki,
w których funkcjonariusze straży ochrony kolei mogą wykonywać swoje zadania poza
obszarem kolejowym, uwzględniając w szczególności zakres wykonywanych zadań,
o których mowa w niniejszej ustawie.
6.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj
i sposoby ewidencjonowania, przechowywania w straży ochrony kolei broni, amunicji
i środków przymusu bezpośredniego, z uwzględnieniem specyfiki działania straży
ochrony kolei oraz sposobów uniemożliwienia dostępu do tej broni, amunicji i tych
środków osobom trzecim.
7.Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,
tryb i warunki uznawania pojazdów straży ochrony kolei za pojazdy uprzywilejowane.
8.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
wzór umundurowania, legitymacji, dystynkcji i znaków identyfikacyjnych
funkcjonariuszy straży ochrony kolei, a także normy przydziału, warunki i sposób ich
noszenia.
Przy wykonywaniu czynności służbowych funkcjonariusz straży ochrony kolei korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.
Funkcjonariusz straży ochrony kolei nie może bez zezwolenia komendanta straży ochrony kolei podejmować innego zajęcia zarobkowego.
1.Kto prowadzi pojazd kolejowy lub wykonuje pracę na stanowisku
bezpośrednio związanym z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego, nie
posiadając wymaganych do tego kwalifikacji, lub dopuszcza do wykonywania
czynności związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego osobę,
która takich kwalifikacji nie posiada, podlega karze grzywny.
1a.Kto uchyla się od złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 22ca ust. 1,
albo zawiera w nim informacje niezgodne ze stanem faktycznym, podlega karze
grzywny.
2.Kto eksploatuje pojazd kolejowy bez ważnego przywrócenia do eksploatacji,
o którym mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia (UE) nr 2019/779, podlega karze
grzywny.
3.Kto wykracza przeciwko nakazom lub zakazom zawartym w przepisach
porządkowych obowiązujących na obszarze kolejowym, w pociągach i innych
pojazdach kolejowych oraz w pomieszczeniach przeznaczonych do obsługi
podróżnych korzystających z transportu kolejowego na dworcach kolejowych,
wydanych na podstawie art. 59 ust. 8, podlega karze grzywny.
4.Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1–3 następuje w trybie
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
1.Karze pieniężnej podlega:
1)przedsiębiorca, który:
a)prowadzi działalność bez wymaganego dokumentu, o którym mowa w art.
17e lub art. 43,
b)wykonuje przewozy na drodze kolejowej, której zarządca nadał status
infrastruktury nieczynnej;
c)(uchylona)
2)zarządca, który:
a)nie nadał drodze kolejowej wykorzystywanej wyłącznie do realizacji
własnych potrzeb jej właściciela lub zarządcy statusu infrastruktury
prywatnej,
b)nie przedstawił organizatorowi publicznego transportu kolejowego
informacji, o których mowa w art. 5b,
c)eksploatuje drogę kolejową bez wymaganego dokumentu, o którym mowa
w art. 17d,
d)nie zapewnił niedyskryminacyjnego traktowania aplikantów,
e)nie dokonał modyfikacji odmowy albo nie cofnął odmowy rozpatrzenia
wniosku o przydzielenie zdolności przepustowej zgodnie z wytycznymi
określonymi przez Prezesa UTK w decyzji, o której mowa w art. 30a ust. 2,
f)nie opublikował regulaminu sieci w terminie określonym w art. 32 ust. 3 lub
nie uwzględnił w nim wszystkich wymaganych elementów,
g)nie przekazał Prezesowi UTK w terminie określonym w art. 33 ust. 14
projektu cennika, o którym mowa w art. 33 ust. 13,
h)nie poinformował w wymaganym terminie Prezesa UTK o ustaleniach, o
których mowa w art. 36p ust. 2,
i)nie umożliwił aplikantom wyrażenia swoich poglądów dotyczących treści
planu biznesowego zarządcy,
j)z naruszeniem art. 38ba dokonał likwidacji:
– linii kolejowej lub jej odcinka,
– bocznicy kolejowej lub jej odcinka;
3)przewoźnik kolejowy, który nie poinformował w wymaganym terminie Prezesa
UTK o zmianie mającej wpływ na jego sytuację prawną, o której mowa w art. 48
ust. 1;
4)zarządca lub przewoźnik kolejowy, który:
a)nieterminowo przedłożył Prezesowi UTK raport w sprawie bezpieczeństwa,
o którym mowa w art. 17ab ust. 1,
b)uniemożliwia szkolenie lub dostęp do zaplecza szkoleniowego
pracownikom innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy,
c)nie zgłosił Komisji i Prezesowi UTK wbrew obowiązkowi, o którym mowa
w art. 28g ust. 1, o zaistniałym poważnym wypadku, wypadku lub
incydencie,
d)utrudnia pracę Komisji i komisji kolejowej;
5)zarządca, przewoźnik kolejowy lub przedsiębiorca wykonujący przewozy w
obrębie bocznicy kolejowej, którzy nie przekazali w terminie Prezesowi UTK
oświadczeń, o których mowa w art. 22ca ust. 1 pkt 1;
6)zarządca, przewoźnik kolejowy, operator stacji pasażerskiej, zarządzający
peronem, sprzedawca biletów, organizator turystyki, przedsiębiorca ułatwiający
nabywanie powiązanych usług turystycznych w rozumieniu ustawy z dnia 24
listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
turystycznych, który nie przestrzega lub narusza obowiązujące go przepisy art.
4, art. 6 i art. 8–30 rozporządzenia 2021/782/UE;
7)zarządca, przewoźnik kolejowy lub operator stacji pasażerskiej, lub zarządzający
peronem, który:
a)nie podaje rozkładu jazdy dla przewozu osób lub jego zmiany do publicznej
wiadomości w terminie i na zasadach, o których mowa w art. 30e,
b)naruszył zakaz stosowania bezprawnych praktyk naruszających zbiorowe
interesy pasażerów w transporcie kolejowym, o którym mowa w art. 14b
ust. 1,
c)utrudnia Prezesowi UTK lub pisemnie upoważnionym osobom
wykonywanie czynności, o których mowa w art. 15;
8)dysponent, który, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 25gb ust. 3, nie
zawiadomił Prezesa UTK o wszelkich zmianach danych w odniesieniu do
zarejestrowanych przez niego pojazdów kolejowych w europejskim rejestrze
pojazdów kolejowych (EVR), w tym o wycofaniu pojazdu z eksploatacji lub o
decyzji o nieprzedłużeniu jego rejestracji;
9)podmiot, który nie udzielił informacji, o których mowa w art. 13 ust. 3a pkt 3,
albo udzielił tej informacji z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 13
ust. 3b;
10)podmiot, który, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 14aa ust. 3, nie udzielił
odpowiedzi na ostrzeżenie Prezesa UTK;
11)podmiot, który, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 25x ust. 3, nie dokonał
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego rejestr, o którym
mowa w art. 25x ust. 1, wprowadzenia danych do tego rejestru, dokonał tego
wprowadzenia z przekroczeniem terminu lub wprowadził dane nieprawdziwe.
2.Za naruszenie przez przedsiębiorcę każdego z przepisów ust. 1 Prezes UTK
nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości do 2 % rocznego przychodu
przedsiębiorcy, osiągniętego w poprzednim roku obrotowym.
2a.Prezes UTK odstępuje od nałożenia kary, o której mowa w ust. 2, jeżeli skutki
naruszenia przez przedsiębiorcę przepisu ust. 1 zostały przez niego usunięte
niezwłocznie.
2b.Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes UTK uwzględnia zakres
naruszenia przepisu, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości
finansowe.
2c.Nie nakłada się kar, o których mowa w ust. 1 pkt 6, jeżeli przewoźnik
kolejowy, zarządca, operator stacji pasażerskiej, zarządzający peronem, sprzedawca
biletów, organizator turystyki, przedsiębiorca ułatwiający nabywanie powiązanych
usług turystycznych w rozumieniu ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach
turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, przed dniem wydania decyzji,
o której mowa w art. 13b ust. 1, dobrowolnie usunął naruszenie lub wypełnił
obowiązki wynikające z rozporządzenia 2021/782/UE.
2d.Wysokość kary, w przypadku o którym mowa w ust. 1 pkt 9, nie może
przekraczać równowartości 20 000 euro.
2e.Wartość euro, o której mowa w ust. 2aa i 2d, podlega przeliczeniu na złote
według zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo
zamówień publicznych.
3.Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1 i 2 Prezes UTK może
nałożyć karę pieniężną na kierownika zarządcy i przewoźnika kolejowego, z tym że
kara ta może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300 % jego wynagrodzenia
miesięcznego.
4.Kary pieniężne podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze
pieniężnym i stanowią dochód budżetu państwa.
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę