Ustawa z dnia 24 lipca 1999 r. o szczególnych zasadach, warunkach i trybie mianowania na wyższe stopnie wojskowe żołnierzy uczestniczących w walkach o wolność i niepodległość Polski podczas II wojny światowej i w okresie powojennym.

Dz.U. 1999 poz. 804

1.Żołnierzy uczestniczących w walkach o wolność i niepodległość Polski podczas II wojny światowej i w okresie powojennym mianuje się z okazji 60 rocznicy wybuchu II wojny światowej na wyższe stopnie wojskowe.

2.Żołnierzem w rozumieniu ustawy jest osoba wchodząca w skład:

1)Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej działających w kraju i za granicą, podległych Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej w Kraju i na Uchodźstwie,

2)1 i 2 Armii Wojska Polskiego oraz innych polskich formacji wojskowych przy armiach sojuszniczych.

Art. 2.

1.Żołnierzy, o których mowa w art. 1, mianuje się na pierwszy stopień oficerski podporucznika lub kolejne stopnie oficerskie do stopnia pułkownika włącznie, z tym że:

1)chorążych, podoficerów i szeregowych – mianuje się na pierwszy stopień oficerski podporucznika,

2)oficerów – mianuje się o jeden stopień,

3)oficerów, którzy w okresie powojennym nie byli mianowani na wyższe stopnie wojskowe – mianuje się o dwa stopnie.

2.Mianowaniu nie podlegają:

1)żołnierze, którzy w okresie powojennym byli już co najmniej dwukrotnie mianowani na stopnie oficerskie za dokonane czyny świadczące o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe zasługi,

2)osoby wymienione w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950, z 1998 r. Nr 37, poz. 204, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360).

Art. 3.

1.Mianowanie żołnierza następuje na wniosek:

1)władz naczelnych związków i stowarzyszeń kombatanckich – w odniesieniu do własnych członków,

2)szefów wojskowych centrów rekrutacji właściwych ze względu na miejsce stałego pobytu żołnierza lub jego czasowego pobytu trwającego ponad trzy miesiące – w odniesieniu do żołnierzy nie należących do żadnej organizacji kombatanckiej,

3)attaches wojskowych polskich przedstawicielstw dyplomatycznych – w odniesieniu do osób mających obywatelstwo polskie i zamieszkujących za granicą,

4)zainteresowanego – w przypadku gdy podmioty wymienione w pkt 1–3 nie wystąpiły z takim wnioskiem; w tym przypadku wnioski składa się za ich pośrednictwem.

2.Wnioski o mianowanie żołnierza składa się do Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który po sprawdzeniu, czy odpowiadają one warunkom określonym w ustawie, przedstawia je Ministrowi Obrony Narodowej.

3.Jeżeli wniosek nie zawiera niezbędnych danych, które mogą mieć wpływ na mianowanie na odpowiedni stopień wojskowy, wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 3 miesięcy pod rygorem zwrotu wniosku lub rozpatrzenia go z uwzględnieniem wyłącznie danych w nim zawartych.

4.Wzór wniosku o mianowanie żołnierza stanowi załącznik do ustawy.

Art. 4.

W sprawach nieuregulowanych mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz.

655)

Art. 5.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ..................................................................... WNIOSEK O MIANOWANIE żołnierza na stopień wojskowy ...................................................... 1. Imię i nazwisko, imię ojca 2. PESEL 3. Data i miejsce urodzenia 4. Adres zamieszkania i WSzW i WKU właściwe dla miejsca zamieszkania 5. Stopień wojskowy

Masz pytanie dotyczące tej ustawy?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.

Zapytaj AI o tę ustawę