1.Osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania
wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia
dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem
art. 5.
2.W decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, właściwy organ ustala opłatę z tytułu
przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości,
którą stanowi różnica wartości nieruchomości gruntowej i wartości prawa
użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określonych według stanu na dzień
wydania decyzji. Do określania wartości nieruchomości gruntowej i wartości prawa
użytkowania wieczystego stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o
gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344, z późn. zm.1)).
2a.Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym
decyzja, o której mowa w art. 3 ust. 1, stała się ostateczna.
3.Opłatę, o której mowa w ust. 1, rozkłada się, na wniosek użytkownika
wieczystego, na raty, na czas nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 20 lat, chyba że
wnioskodawca wystąpi o okres krótszy niż 10 lat.
4.Nieuiszczona część opłaty, rozłożonej na raty zgodnie z ust. 3, podlega
oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta
weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski.
4a.W odniesieniu do nieruchomości wykorzystywanej w dniu wydania decyzji,
o której mowa w art. 3 ust. 1, do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu
art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz.236)rozłożenie opłaty na raty wymaga zastosowania stopy referencyjnej ustalonej
zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp
referencyjnych i dyskontowych (Dz. Urz. UE C 14 z 19.01.2008, str
6)
5.Wojewoda w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu
Państwa, a właściwa rada lub sejmik w stosunku do nieruchomości stanowiących
własność jednostek samorządu terytorialnego, mogą wyrazić zgodę na zastosowanie,
innej niż określona w ust. 4, stopy procentowej.
6.Wierzytelność z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 1, podlega zabezpieczeniu
hipoteką przymusową na nieruchomości objętej przekształceniem prawa użytkowania
wieczystego w prawo własności. W przypadku przekształcenia udziału w prawie
użytkowania wieczystego nieruchomości, związanego z odrębną własnością lokalu,
hipoteka przymusowa obciąża nieruchomość lokalową osoby, na rzecz której nastąpiło
przekształcenie. Podstawą wpisu hipoteki jest ostateczna decyzja, o której mowa
w art. 3 ust. 1.
7.Organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty,
o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność:1)Skarbu Państwa – na podstawie zarządzenia wojewody;
2)jednostek samorządu terytorialnego – na podstawie uchwały właściwej rady lub
sejmiku.
8.(uchylony).
9.W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa
osobom fizycznym, które prawo użytkowania wieczystego uzyskały przed dniem
5 grudnia 1990 r., oraz ich następcom prawnym, organ właściwy do wydania decyzji
udziela, na ich wniosek, 50 % bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1.
10.Na wniosek użytkownika wieczystego w odniesieniu do nieruchomości lub
jej części wpisanych do rejestru zabytków opłatę, o której mowa w ust. 1, obniża się o
50 %.
11.W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa
organ właściwy do wydania decyzji może, na podstawie zarządzenia wojewody,
udzielić wyższej, niż określona w ust. 9 i 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa
w ust. 1. W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek
samorządu terytorialnego organ właściwy do wydania decyzji może, na podstawie
uchwały właściwej rady lub sejmiku, udzielić wyższej, niż określona w ust. 10,
bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1.
11a.W zarządzeniu wojewody albo uchwale rady lub sejmiku, o których mowa
w ust. 7 lub 11, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość
stawek procentowych.
12.W razie zbiegu praw do bonifikat z tytułów, o których mowa w ust. 7 i 9–11,
stosuje się jedną bonifikatę korzystniejszą dla użytkownika wieczystego.
13.Jeżeli nie wcześniej niż w okresie ostatnich 2 lat przed dniem złożenia
wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności
nieruchomości niewykorzystywanej w dniu wydania decyzji, o której mowa w art. 3
ust. 1, do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6
marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców była dokonana aktualizacja opłaty rocznej z
tytułu użytkowania wieczystego, do ustalenia opłaty, o której mowa w ust. 1,
przyjmuje się wartość nieruchomości gruntowej określoną dla celów tej aktualizacji.
14.Do wpływów osiąganych z opłat z tytułu przekształcenia stosuje się
odpowiednio przepis art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami.
15.Organ, o którym mowa w art. 3 ust. 1, żąda zwrotu kwoty równej udzielonej
bonifikacie po jej waloryzacji, jeżeli osoba, na rzecz której zostało przekształcone
prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości przed upływem
5 lat, licząc od dnia przekształcenia, zbyła lub wykorzystała nieruchomość na inne cele
niż cele, które stanowiły podstawę udzielenia bonifikaty. Nie dotyczy to zbycia na
rzecz osoby bliskiej w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami, spółdzielni mieszkaniowej w przypadku
ustanowienia odrębnej własności na rzecz członków oraz właścicieli lokali, którym
przekształcono udział w prawie użytkowania wieczystego w prawo własności.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ może odstąpić od żądania zwrotu
bonifikaty, za zgodą odpowiednio wojewody, rady lub sejmiku.
16.Waloryzacji, o której mowa w ust. 15, dokonuje się według zasad
określonych w art. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami.
17.W przypadkach, o których mowa w ust. 5 i 15, do wyrażenia zgody przez
wojewodę, radę lub sejmik stosuje się odpowiednio przepis art. 11 ust. 2 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.