Historia zmian - 24 lipca 2026
Prawo energetyczne.
PoPrzed
Art. 54.
zmienionyOsoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji
określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, obowiązane są posiadać
kwalifikacje potwierdzone świadectwem wydanym przez komisje kwalifikacyjne.
(uchylony)
Świadectwa kwalifikacyjne wydane osobom zajmującym się eksploatacją
urządzeń, instalacji lub sieci tracą ważność po upływie 5 lat od dnia ich wydania.
W razie stwierdzenia, że eksploatacja urządzeń, instalacji lub sieci jest
prowadzona niezgodnie z przepisami dotyczącymi ich eksploatacji, na wniosek
pracodawcy, inspektora pracy, Prezesa URE lub innego organu właściwego
w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią, o których mowa w art. 21a,
sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych należy powtórzyć.
(uchylony)
Zabrania się zatrudniania przy samodzielnej eksploatacji sieci oraz urządzeń
i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, osób bez kwalifikacji,
o których mowa w ust. 1. Pracodawca może dopuścić do wykonywania prac
eksploatacyjnych przy urządzeniach energetycznych, pod nadzorem osoby
uprawnionej, osoby nieposiadające świadectw kwalifikacyjnych:
w celu przygotowania zawodowego z uwzględnieniem przepisów dotyczących
zatrudnienia młodocianych;
będące uczniami szkoły ponadpodstawowej prowadzącej kształcenie
w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie
szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025
r. poz. 1043 i 1160), przewiduje nabycie umiejętności związanych
z wykonywaniem prac eksploatacyjnych przy urządzeniach energetycznych;
reprezentujące organy nadzoru;
prowadzące specjalistyczne prace serwisowe.
(uchylony)
Prezes URE jest organem właściwym do uznawania kwalifikacji osób
wykonujących prace, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 6,
nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w rozumieniu
ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych
nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2023 r. poz. 334
oraz z 2025 r. poz. 619).
Sprawdzenie kwalifikacji niezbędnych do wykonywania czynności
związanych z eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci, odpowiednio do rodzaju prac,
stanowisk oraz instalacji, urządzeń lub sieci przeprowadzają komisje kwalifikacyjne
w formie egzaminu.
Komisje kwalifikacyjne są powoływane na okres 5 lat przez:
Prezesa URE:
w przedsiębiorstwach energetycznych zatrudniających co najmniej
200 osób wykonujących prace, o których mowa w przepisach wydanych na
podstawie ust. 6,
przy stowarzyszeniach naukowo-technicznych zrzeszających co najmniej
200 członków posiadających kwalifikacje do zajmowania się eksploatacją
urządzeń, instalacji i sieci, jeżeli statuty tych stowarzyszeń zawierają
postanowienia określające zakres wykonywanej działalności na rzecz
gospodarki energetycznej,
właściwych ministrów oraz Szefów Agencji, o których mowa w art. 21a,
ministra właściwego do spraw transportu
– na wniosek przedsiębiorcy, stowarzyszenia naukowo-technicznego lub jednostki
organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez właściwych ministrów oraz Szefów
Agencji, o których mowa w art. 21a, lub ministra właściwego do spraw transportu.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, określa w szczególności nazwę i adres
komisji kwalifikacyjnej oraz zakres sprawdzanych kwalifikacji.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się na piśmie lub za pomocą
środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca
2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3, za pomocą
środków komunikacji elektronicznej wniosek ten opatruje się kwalifikowanym
podpisem elektronicznym lub uwierzytelnia z wykorzystaniem profilu zaufanego.
Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych, o których
mowa w ust. 3, może odwołać członka komisji w przypadku:
choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
rezygnacji z członkostwa w komisji;
niewywiązywania się z obowiązków członka komisji;
zaprzestania pełnienia służby w jednostce organizacyjnej podległej lub
nadzorowanej przez właściwego ministra lub Szefa Agencji, o których mowa
w ust. 3 pkt 2, lub rozwiązania stosunku pracy z tą jednostką organizacyjną.
Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych może odwołać
komisję kwalifikacyjną na wniosek jednostki organizacyjnej, przy której ją powołano,
w przypadku:
rezygnacji jednostki organizacyjnej, przy której powołano komisję
kwalifikacyjną, z dalszego prowadzenia tej komisji;
odwołania części członków komisji kwalifikacyjnej, uniemożliwiającego dalsze
wykonywanie zadań przez tę komisję.
Za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłatę od
osoby kierującej wniosek o stwierdzenie kwalifikacji, nie wyższą niż 10 %
minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia
tego wniosku.
Nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1,
przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Obrony Narodowej, jeżeli
następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu
ministrowi lub przez niego nadzorowanej.
Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią przychód jednostek
organizacyjnych, przy których powołano komisje kwalifikacyjne.
Minister właściwy do spraw energii i minister właściwy do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu oraz Ministrem Obrony Narodowej, określą, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby, o których
mowa w ust. 1.
Minister właściwy do spraw energii i minister właściwy do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6,
określą w szczególności:
rodzaje prac, stanowisk oraz urządzeń, instalacji lub sieci, dla których jest
wymagane świadectwo kwalifikacyjne do wykonywania czynności związanych
z ich eksploatacją,
zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do wykonywania czynności
związanych z eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci, odpowiednio do rodzaju
prac, stanowisk oraz instalacji, urządzeń lub sieci,
skład komisji kwalifikacyjnych oraz wymagania dla przewodniczącego, zastępcy
i członków komisji kwalifikacyjnych ze względu na stanowisko pracy, zakres
czynności i grupy urządzeń, instalacji i sieci, na których wykonywane są
czynności przez osoby, których kwalifikacje sprawdza ta komisja,
tryb przeprowadzania egzaminu przez komisję kwalifikacyjną,
sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w ust. 4, i jej wysokość,
warunki i sposób gromadzenia przez komisje kwalifikacyjne dokumentacji
z postępowania w sprawie sprawdzania kwalifikacji,
wzór świadectwa kwalifikacyjnego
W razie stwierdzenia, że eksploatacja urządzeń, instalacji lub sieci jest
prowadzona niezgodnie z przepisami dotyczącymi ich eksploatacji, na wniosek
pracodawcy, inspektora pracy, Prezesa URE lub innego organu właściwego
w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią, o których mowa w art. 21a,
sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych należy powtórzyć.
(uchylony)
Zabrania się zatrudniania przy samodzielnej eksploatacji sieci oraz urządzeń
i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, osób bez kwalifikacji,
o których mowa w ust. 1. Pracodawca może dopuścić do wykonywania prac
eksploatacyjnych przy urządzeniach energetycznych, pod nadzorem osoby
uprawnionej, osoby nieposiadające świadectw kwalifikacyjnych:
w celu przygotowania zawodowego z uwzględnieniem przepisów dotyczących
zatrudnienia młodocianych;
będące uczniami szkoły ponadpodstawowej prowadzącej kształcenie
w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie
szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025
r. poz. 1043 i 1160), przewiduje nabycie umiejętności związanych
z wykonywaniem prac eksploatacyjnych przy urządzeniach energetycznych;
reprezentujące organy nadzoru;
prowadzące specjalistyczne prace serwisowe.
(uchylony)
Prezes URE jest organem właściwym do uznawania kwalifikacji osób
wykonujących prace, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 6,
nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w rozumieniu
ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych
nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2023 r. poz. 334
oraz z 2025 r. poz. 619).
Sprawdzenie kwalifikacji niezbędnych do wykonywania czynności
związanych z eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci, odpowiednio do rodzaju prac,
stanowisk oraz instalacji, urządzeń lub sieci przeprowadzają komisje kwalifikacyjne
w formie egzaminu.
Komisje kwalifikacyjne są powoływane na okres 5 lat przez:
Prezesa URE:
w przedsiębiorstwach energetycznych zatrudniających co najmniej
200 osób wykonujących prace, o których mowa w przepisach wydanych na
podstawie ust. 6,
przy stowarzyszeniach naukowo-technicznych zrzeszających co najmniej
200 członków posiadających kwalifikacje do zajmowania się eksploatacją
urządzeń, instalacji i sieci, jeżeli statuty tych stowarzyszeń zawierają
postanowienia określające zakres wykonywanej działalności na rzecz
gospodarki energetycznej,
właściwych ministrów oraz Szefów Agencji, o których mowa w art. 21a,
ministra właściwego do spraw transportu
– na wniosek przedsiębiorcy, stowarzyszenia naukowo-technicznego lub jednostki
organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez właściwych ministrów oraz Szefów
Agencji, o których mowa w art. 21a, lub ministra właściwego do spraw transportu.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, określa w szczególności nazwę i adres
komisji kwalifikacyjnej oraz zakres sprawdzanych kwalifikacji.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się na piśmie lub za pomocą
środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca
2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3, za pomocą
środków komunikacji elektronicznej wniosek ten opatruje się kwalifikowanym
podpisem elektronicznym lub uwierzytelnia z wykorzystaniem profilu zaufanego.
Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych, o których
mowa w ust. 3, może odwołać członka komisji w przypadku:
choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
rezygnacji z członkostwa w komisji;
niewywiązywania się z obowiązków członka komisji;
zaprzestania pełnienia służby w jednostce organizacyjnej podległej lub
nadzorowanej przez właściwego ministra lub Szefa Agencji, o których mowa
w ust. 3 pkt 2, lub rozwiązania stosunku pracy z tą jednostką organizacyjną.
Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych może odwołać
komisję kwalifikacyjną na wniosek jednostki organizacyjnej, przy której ją powołano,
w przypadku:
rezygnacji jednostki organizacyjnej, przy której powołano komisję
kwalifikacyjną, z dalszego prowadzenia tej komisji;
odwołania części członków komisji kwalifikacyjnej, uniemożliwiającego dalsze
wykonywanie zadań przez tę komisję.
Za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłatę od
osoby kierującej wniosek o stwierdzenie kwalifikacji, nie wyższą niż 10 %
minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia
tego wniosku.
Nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1,
przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Obrony Narodowej, jeżeli
następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu
ministrowi lub przez niego nadzorowanej.
Nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1,
przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Sprawiedliwości, jeżeli
następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu
ministrowi lub przez niego nadzorowanej.
Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią przychód jednostek
organizacyjnych, przy których powołano komisje kwalifikacyjne.
Minister właściwy do spraw energii i minister właściwy do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu oraz Ministrem Obrony Narodowej, określą, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby, o których
mowa w ust. 1.
Minister właściwy do spraw energii i minister właściwy do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6,
określą w szczególności:
rodzaje prac, stanowisk oraz urządzeń, instalacji lub sieci, dla których jest
wymagane świadectwo kwalifikacyjne do wykonywania czynności związanych
z ich eksploatacją,
zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do wykonywania czynności
związanych z eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci, odpowiednio do rodzaju
prac, stanowisk oraz instalacji, urządzeń lub sieci,
skład komisji kwalifikacyjnych oraz wymagania dla przewodniczącego, zastępcy
i członków komisji kwalifikacyjnych ze względu na stanowisko pracy, zakres
czynności i grupy urządzeń, instalacji i sieci, na których wykonywane są
czynności przez osoby, których kwalifikacje sprawdza ta komisja,
tryb przeprowadzania egzaminu przez komisję kwalifikacyjną,
sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w ust. 4, i jej wysokość,
warunki i sposób gromadzenia przez komisje kwalifikacyjne dokumentacji
z postępowania w sprawie sprawdzania kwalifikacji,
wzór świadectwa kwalifikacyjnego
– biorąc pod uwagę zapewnienie bezpieczeństwa technicznego i niezawodności
funkcjonowania oraz bezpiecznej eksploatacji urządzeń, instalacji lub sieci
elektroenergetycznych, ciepłowniczych, gazowych i wodorowych, bezpieczeństwa
ludzi i mienia oraz bezstronnego i niezależnego postępowania w sprawie wydania
świadectwa kwalifikacyjnego dla osób wykonujących czynności związane
z eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci.
Art. 62j.
zmienionyRekompensaty, o których mowa w art. 62g, są finansowane z Funduszu
Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia
2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 2538, z późn. zm.24)).zm.25)).
Art. 43.
zmienionyKto zamierza wykonywać działalność gospodarczą polegającą na
wytwarzaniu, przetwarzaniu, magazynowaniu, przesyłaniu, dystrybucji oraz obrocie
paliwami lub energią, magazynowaniu wodoru, skraplaniu gazu ziemnego
i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, podlegającą koncesjonowaniu, albo
zmienić jej zakres, może ubiegać się o wydanie promesy koncesji albo promesy
zmiany koncesji.
Wytwórca energii elektrycznej, który nie uzyska stwierdzenia, o którym
mowa w ust. 9, dla inwestycji, o której mowa w ust. 7, nie może złożyć wniosku do
Prezesa URE o dopuszczenie do:
systemu premii gwarantowanej, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy
wymienionej w ust. 7 – w przypadku nowej małej jednostki kogeneracji
i znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, o której mowa
w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej
wytworzonej w tej jednostce;
udziału w naborze – w przypadku jednostki, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1
ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej wytworzonej,
wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki.
Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej URE wykaz
podmiotów posiadających promesę koncesji, obejmujący:
oznaczenie podmiotu;
rodzaj działalności, na którą została wydana promesa;
datę wydania promesy oraz okres, na jaki została wydana.
Promesę wydaje Prezes URE w drodze decyzji administracyjnej.
W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy
niż 6 miesięcy.
W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na
działalność określoną w promesie albo jej zmiany, chyba że uległ zmianie stan
faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy.
W przypadku śmierci przedsiębiorcy, w okresie ważności promesy, o której
mowa w ust. 4, nie można odmówić udzielenia koncesji na działalność określoną w
promesie właścicielowi przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia
5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170) albo,
jeżeli przedsiębiorca był wspólnikiem spółki cywilnej, innemu wspólnikowi tej spółki,
jeżeli:
osoba ta przedłoży pisemną zgodę właścicieli przedsiębiorstwa w spadku na
udzielenie jej koncesji na działalność określoną w promesie;
stan faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy nie uległ
zmianie w innym zakresie.
W okresie ważności promesy, o której mowa w ust. 4, nie można odmówić
udzielenia koncesji na działalność określoną w promesie nabywcy przedsiębiorstwa
w rozumieniu art. 45b ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
przedsiębiorstw, jeżeli:
przedłoży on pisemną zgodę przedsiębiorcy, któremu udzielono promesy oraz
pozostałych nabywców przedsiębiorstwa na udzielenie mu koncesji na
działalność określoną w promesie;
stan faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy nie uległ
zmianie w innym zakresie.
Do wniosku o wydanie promesy stosuje się odpowiednio art. 35.
(uchylony)
Do wniosku o wydanie promesy koncesji albo promesy zmiany koncesji na
wykonywanie działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii
elektrycznej w jednostce kogeneracji należy dołączyć opis techniczno-ekonomiczny
projektowanej inwestycji, dla której rozpoczęcie prac nastąpi po dniu wejścia w życie
ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej
z wysokosprawnej kogeneracji.
Prezes URE sporządza i umieszcza na stronie internetowej URE formularze
opisu, o którym mowa w ust. 7, dla inwestycji w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej w jednostce kogeneracji, dla których rozpoczęcie prac nastąpi po dniu
wejścia w życie ustawy, o której mowa w ust. 7.
Prezes URE, na podstawie opisu techniczno-ekonomicznego projektowanej
inwestycji, stwierdza w decyzji o udzieleniu promesy koncesji na prowadzenie
działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej albo promesy zmiany takiej
koncesji, czy inwestycja, o której mowa w ust. 7, zostałaby zrealizowana w przypadku
gdyby dla energii elektrycznej wytworzonej w tej jednostce nie przysługiwało prawo
do wypłaty:
premii gwarantowanej – w odniesieniu do nowej małej jednostki kogeneracji
i znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, o których mowa
w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w ust. 7;
premii kogeneracyjnej indywidualnej – w odniesieniu do jednostek, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 w ust. 7 – w przypadku:
nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki
kogeneracji i znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w ust. 7, oraz
jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 5 ust. 7 ustawy wymienionej
w ust. 7 – dla energii elektrycznej wytworzonej w tych jednostkach,
zmodernizowanej jednostki kogeneracji o mocy zainstalowanej
elektrycznej niemniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, o której mowa
w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej
wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki;
udziału w naborze – w przypadku jednostki, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1
ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej wytworzonej,
wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki;
systemu premii gwarantowanej indywidualnej – w przypadku jednostki, o której
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej
wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki.
Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej URE wykaz
podmiotów posiadających promesę koncesji, obejmujący:
oznaczenie podmiotu;
rodzaj działalności, na którą została wydana promesa;
datę wydania promesy oraz okres, na jaki została wydana.
Promesę wydaje Prezes URE w drodze decyzji administracyjnej.
W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy
niż 6 miesięcy.
W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na
działalność określoną w promesie albo jej zmiany, chyba że uległ zmianie stan
faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy.
W przypadku śmierci przedsiębiorcy, w okresie ważności promesy, o której
mowa w ust. 4, nie można odmówić udzielenia koncesji na działalność określoną w
promesie właścicielowi przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia
5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170) albo,
jeżeli przedsiębiorca był wspólnikiem spółki cywilnej, innemu wspólnikowi tej spółki,
jeżeli:
osoba ta przedłoży pisemną zgodę właścicieli przedsiębiorstwa w spadku na
udzielenie jej koncesji na działalność określoną w promesie;
stan faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy nie uległ
zmianie w innym zakresie.
W okresie ważności promesy, o której mowa w ust. 4, nie można odmówić
udzielenia koncesji na działalność określoną w promesie nabywcy przedsiębiorstwa
w rozumieniu art. 45b ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
przedsiębiorstw, jeżeli:
przedłoży on pisemną zgodę przedsiębiorcy, któremu udzielono promesy oraz
pozostałych nabywców przedsiębiorstwa na udzielenie mu koncesji na
działalność określoną w promesie;
stan faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie promesy nie uległ
zmianie w innym zakresie.
Do wniosku o wydanie promesy stosuje się odpowiednio art. 35.
(uchylony)
Do wniosku o wydanie promesy koncesji albo promesy zmiany koncesji na
wykonywanie działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii
elektrycznej w jednostce kogeneracji należy dołączyć opis techniczno-ekonomiczny
projektowanej inwestycji, dla której rozpoczęcie prac nastąpi po dniu wejścia w życie
ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej
z wysokosprawnej kogeneracji.
Prezes URE sporządza i umieszcza na stronie internetowej URE formularze
opisu, o którym mowa w ust. 7, dla inwestycji w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej w jednostce kogeneracji, dla których rozpoczęcie prac nastąpi po dniu
wejścia w życie ustawy, o której mowa w ust. 7.
Prezes URE, na podstawie opisu techniczno-ekonomicznego projektowanej
inwestycji, stwierdza w decyzji o udzieleniu promesy koncesji na prowadzenie
działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej albo promesy zmiany takiej
koncesji, czy inwestycja, o której mowa w ust. 7, zostałaby zrealizowana w przypadku
gdyby dla energii elektrycznej wytworzonej w tej jednostce nie przysługiwało prawo
do wypłaty:
premii gwarantowanej – w odniesieniu do:
nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki
kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w ust. 7,
zmodernizowanej jednostki kogeneracji o mocy zainstalowanej
elektrycznej niemniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, o której mowa
w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 7;
premii kogeneracyjnej indywidualnej – w odniesieniu do jednostek, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 7;
premii gwarantowanej indywidualnej – w odniesieniu do zmodernizowanej
jednostki kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej niemniejszej niż
50 MW, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w ust. 7.
Art. 11zi.
zmienionyObywatelska społeczność energetyczna może wykonywać
działalność w formie:
spółdzielni w rozumieniu art. 1 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo
spółdzielcze (Dz. U. z 2024 r. poz. 593 oraz z 2025 r. poz. 1556) oraz spółdzielni
mieszkaniowej, o której mowa w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o
spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 558 oraz z 2025 r. poz.
1077);
wspólnoty mieszkaniowej, o której mowa w art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994
r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688);
stowarzyszenia w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. –
Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261), z wyłączeniem
stowarzyszenia zwykłego;
spółki osobowej, z wyłączeniem spółki partnerskiej w rozumieniu art. 4 § 1
ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych;
spółdzielni rolników, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o
spółdzielniach rolników (Dz. U. z 2025 r. poz. 443).
Jeżeli obywatelska społeczność energetyczna prowadzi działalność wyłącznie
w zakresie odnawialnych źródeł energii, uprawnienia decyzyjne i kontrolne
przysługują członkom, udziałowcom lub wspólnikom posiadającym miejsce
zamieszkania lub siedzibę na terenie działania tego samego operatora systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, uprawnienia decyzyjne i kontrolne
przysługują:
średnim przedsiębiorcom w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo
przedsiębiorców;
podmiotom, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2, 4–8 ustawy z dnia 20 lipca
2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z
późn. zm.20)).zm.21)).
Art. 23.
zmienionyPrezes URE reguluje działalność przedsiębiorstw energetycznych
zgodnie z ustawą i polityką energetyczną państwa, zmierzając do równoważenia
interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii.
(uchylony)
Do zakresu działania Prezesa URE należy:
udzielanie i cofanie koncesji;
kontrolowanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, z wyłączeniem
odbiorców wodoru, oraz kontrolowanie na wniosek odbiorcy dotrzymania
parametrów jakościowych paliw gazowych, energii elektrycznej i wodoru;
kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego, operatora systemu połączonego elektroenergetycznego,
operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz innych
uczestników rynku energii elektrycznej obowiązków wynikających z przepisów
rozporządzenia 2019/943, a także wykonywanie innych obowiązków organu
regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia oraz obowiązków
wynikających z aktów prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 tego
rozporządzenia oraz innych przepisów prawa Unii Europejskiej;
kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub
operatora systemu połączonego gazowego oraz innych uczestników rynku paliw
gazowych obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, wykonywanie innych obowiązków organu
regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia oraz zatwierdzanie
odpowiednich punktów w systemie przesyłowym, objętych obowiązkiem, o
którym mowa w art. 18 tego rozporządzenia, a także wykonywanie obowiązków
organu regulacyjnego wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art.
8 oraz art. 23 rozporządzenia 715/2009;
zatwierdzanie metod alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania
ograniczeniami, opracowanych zgodnie z przepisami rozporządzenia 2019/943
oraz aktów prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 tego rozporządzenia lub
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13
lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowej gazu ziemnego
i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 oraz aktów prawnych
wydanych na podstawie art. 6 ust. 11 akapit drugi i art. 23 ust. 2 akapit drugi
rozporządzenia 715/2009;
rozstrzyganie spraw w zakresie określonym w art. 8a;
zatwierdzanie wymogów ogólnego stosowania, o których mowa w art. 9ga
ust. 1;
rozstrzyganie spraw w zakresie określonym w art. 7 ust. 8 rozporządzenia
2016/631, art. 6 ust. 8 rozporządzenia 2016/1388 oraz
art. 5 ust. 8 rozporządzenia 2016/1447;
wykonywanie decyzji Komisji Europejskiej i Agencji;
opracowywanie wytycznych i zaleceń dla operatorów systemów
dystrybucyjnych elektroenergetycznych w zakresie udzielania zamówień na
usługi elastyczności, w tym na potrzeby zarządzania ograniczeniami
systemowymi na obszarze ich działalności;
ocena rynku usług elastyczności, w tym efektywności zamawiania tych usług;
zatwierdzanie specjalnej opłaty, o której mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia
2024/1789;
rozstrzyganie sporów w zakresie określonym w art. 8 ust. 1;
nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie;
podejmowanie działań w celu kształtowania, ochrony i rozwoju konkurencji na
rynku energii elektrycznej i paliw gazowych, w tym:
usuwanie istniejących barier rynkowych w zakresie możliwości korzystania
przez odbiorców końcowych z prawa do zmiany sprzedawcy,
zapewnienie równoprawnego traktowania użytkowników systemu przez
operatorów systemów dystrybucyjnych i przesyłowych;
współdziałanie z właściwymi organami w przeciwdziałaniu praktykom
przedsiębiorstw energetycznych ograniczającym konkurencję;
współdziałanie z organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem
kapitałowym, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r.
o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 640 i 1069)
w zakresie niezbędnym do właściwego wykonywania zadań określonych
w ustawie;
współpraca z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej
lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz z Agencją,
w szczególności w zakresie sporządzania i stosowania kodeksów sieci oraz
zatwierdzania metod zarządzania ograniczeniami opracowanymi zgodnie z
przepisami rozporządzenia 2019/943 oraz rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, a także w zakresie integracji krajowych
sektorów energetycznych na poziomie regionalnym;
zapewnienie, przy współpracy z organami regulacyjnymi państw
członkowskich, wykonywania przez wspólną platformę alokacji ustanowioną
zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1719 z dnia 26 września 2016 r.
ustanawiającym wytyczne dotyczące długoterminowej alokacji zdolności
przesyłowych (Dz. Urz. UE L 259 z 27.09.2016, str. 42, z późn. zm.22)), zwaną
dalej „wspólną platformą alokacji”, ENTSO energii elektrycznej oraz
Organizację Operatorów Systemów Dystrybucyjnych, zwaną dalej „organizacją
OSD UE”, ich obowiązków, wynikających z rozporządzenia 2019/943 oraz
aktów prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 rozporządzenia 2019/943
oraz z innych przepisów prawa Unii Europejskiej, w tym w odniesieniu do
kwestii transgranicznych, wykonywania decyzji Agencji oraz wspólne
wskazywanie przypadków niewykonywania przez wspólną platformę alokacji,
ENTSO energii elektrycznej i organizację OSD UE ich odpowiednich
obowiązków;
zawieranie umów z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii
Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu
zacieśniania współpracy w zakresie regulacji;
zwracanie się do Agencji w sprawie zgodności decyzji wydanych przez inne
organy regulacyjne, o których mowa w pkt 14b, z wytycznymi i kodeksami, o
których mowa w rozporządzeniu 2019/943, lub z wytycznymi, o których mowa
w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13
lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego
i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, oraz informowanie Komisji
Europejskiej o niezgodności decyzji z tymi aktami;
ustalanie metod kontroli i podejmowanie działań dla poprawy efektywności
przedsiębiorstw energetycznych;
określanie i publikowanie wskaźników i cen wskaźnikowych istotnych dla
procesu kształtowania taryf;
publikowanie informacji służących zwiększeniu efektywności użytkowania
paliw i energii;
zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw
energetycznych, w tym obliczanie i ogłaszanie w terminie do dnia 31 marca
każdego roku:
(uchylona)
średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym oraz
sposób jej obliczenia,
średnich cen sprzedaży ciepła, wytworzonego w należących do
przedsiębiorstw posiadających koncesje jednostkach wytwórczych
niebędących jednostkami kogeneracji:
– opalanych paliwami węglowymi,
– opalanych paliwami gazowymi,
– opalanych olejem opałowym,
– stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii,
średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej
w gospodarstwie domowym uwzględniającej opłatę za świadczenie usługi
dystrybucji energii elektrycznej, obliczanej na podstawie cen zawartych
w umowach kompleksowych
– w poprzednim roku kalendarzowym;
zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw
energetycznych, w tym obliczanie i ogłaszanie, w terminie do 90 dni od dnia
zakończenia każdego kwartału, średnich cen sprzedaży energii elektrycznej oraz
cen gazu ziemnego na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale, oraz
ogłaszanie sposobu ich obliczania;
monitorowanie:
poziomu i skuteczności otwarcia rynku i konkurencji na poziomie
hurtowym i detalicznym, w tym na giełdach energii elektrycznej,
cen dla odbiorców energii elektrycznej w gospodarstwach domowych, w
tym przedpłatowej formy rozliczeń realizowanych za pomocą liczników
zdalnego odczytu skomunikowanych z systemem pomiarowym,
zawierania i stosowania umów z cenami dynamicznymi energii elektrycznej
oraz umów na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny, ofert sprzedawców
energii elektrycznej, wpływu tych umów i ofert na ceny i stawki opłat dla
odbiorców w gospodarstwach domowych, a także szacowanie ryzyk
związanych z tymi umowami oraz publikowanie, w terminie do dnia 30
maja każdego roku, raportu z tego monitorowania,
opłat za usługi w zakresie utrzymania systemu elektroenergetycznego i
wykonania tych usług,
stosunku cen stosowanych przez sprzedawców energii elektrycznej dla
odbiorców energii elektrycznej w gospodarstwach domowych do cen
hurtowych energii elektrycznej,
kształtowania się taryf i opłat za świadczenie usług dystrybucyjnych,
skarg zgłaszanych przez odbiorców energii elektrycznej w gospodarstwach
domowych,
zakłóceń lub ograniczeń konkurencji, w tym przez dostarczanie stosownych
informacji oraz przekazywanie Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów istotnych przypadków tych zakłóceń lub ograniczeń,
występowania restrykcyjnych praktyk umownych, w tym klauzul
wyłączności, które mogą uniemożliwiać odbiorcom jednoczesne zawieranie
umów z więcej niż jednym sprzedawcą lub ograniczać ich wybór w tym
zakresie, a w przypadku gdy uzna to za konieczne, powiadamianie o takich
praktykach Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
usuwania nieuzasadnionych przeszkód i ograniczeń w rozwijaniu zużycia
wytworzonej we własnym zakresie energii elektrycznej i rozwoju
obywatelskich społeczności energetycznych,
realizacji projektów, o których mowa w art. 24d ust. 1,
funkcjonowania partnerskiego handlu energią z odnawialnych źródeł
energii, w tym w zakresie prawnych i organizacyjnych barier jego rozwoju;
(uchylony)
(uchylony)
wykonywanie zadań, obowiązków oraz korzystanie z uprawnień określonych
w sposób wiążący dla organu regulacyjnego w rozporządzeniu 1227/2011 oraz
współpraca z Agencją, organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii
Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
organem właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów oraz
organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem finansowym, w zakresie
niezbędnym do wykonywania obowiązków określonych w rozporządzeniu
1227/2011;
nakładanie środków, o których mowa w art. 56a w przypadku naruszenia
rozporządzenia 1227/2011;
zatwierdzanie i kontrolowanie stosowania taryf paliw gazowych, energii
elektrycznej i ciepła pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 44,
45 i 46, w tym analizowanie i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez
przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione do kalkulacji cen i stawek opłat
w taryfach;
monitorowanie funkcjonowania systemu gazowego i elektroenergetycznego
w zakresie:
zasad zarządzania i rozdziału przepustowości połączeń międzysystemo-
wych, z którymi istnieją wzajemne połączenia, we współpracy
z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej lub
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
mechanizmów bilansowania systemu gazowego lub systemu
elektroenergetycznego i zarządzania ograniczeniami w krajowym systemie
gazowym i elektroenergetycznym,
warunków przyłączania podmiotów do sieci i ich realizacji oraz
dokonywania napraw tej sieci,
wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych informacji dotyczących połączeń
międzysystemowych, korzystania z sieci i rozdziału zdolności
przesyłowych stronom umowy o świadczenie usług przesyłania lub
dystrybucji paliw gazowych lub energii, z uwzględnieniem konieczności
traktowania tych informacji jako poufnych ze względów handlowych,
warunków świadczenia usług magazynowania paliw gazowych, usług
skraplania gazu ziemnego oraz innych usług świadczonych przez
przedsiębiorstwa energetyczne,
bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i energii elektrycznej,
wypełniania przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych
ich zadań,
wypełniania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązków
wymienionych w art. 44;
monitorowanie funkcjonowania systemu wodorowego w zakresie:
warunków przyłączania podmiotów do sieci wodorowej i ich realizacji oraz
dokonywania napraw tej sieci,
wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemu
wodorowego informacji dotyczących połączeń międzysystemowych,
korzystania z sieci wodorowej i rozdziału zdolności przesyłowych stronom
umowy o świadczenie usług przesyłania wodoru lub dystrybucji wodoru, z
uwzględnieniem konieczności traktowania tych informacji jako poufnych
ze względów handlowych,
warunków świadczenia przez przedsiębiorstwa energetyczne usług
magazynowania wodoru,
bezpieczeństwa dostarczania wodoru,
wypełniania przez operatorów systemu wodorowego ich zadań,
wypełniania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązków
wymienionych w art. 44;
(uchylony)
(uchylony)
kontrolowanie przedsiębiorstwa energetycznego lub podmiotu przywożącego na
zasadach określonych w ustawie;
prowadzenie w postaci elektronicznej:
rejestru podmiotów przywożących,
wykazu podmiotów, które złożyły wnioski o udzielenie, zmianę lub
cofnięcie koncesji albo o udzielenie lub zmianę promesy koncesji,
rejestru przedsiębiorstw energetycznych posiadających koncesję,
wykazu podmiotów posiadających promesę koncesji,
wykazu podmiotów, wobec których toczyło się postępowanie w sprawie
udzielenia koncesji, które zostało następnie umorzone lub zakończyło się
odmową udzielenia koncesji lub pozostawieniem wniosku bez rozpoznania,
wykazu przedsiębiorstw energetycznych, którym cofnięto koncesję,
wykazu podmiotów, którym koncesja wygasła, wraz z podaniem podstawy
i daty wygaśnięcia koncesji,
wykazu agregatorów,
wykazu linii bezpośrednich,
wykazu obywatelskich społeczności energetycznych,
wykazów, o których mowa w art. 9h ust. 8g,
rejestru, o którym mowa w art. 9h ust. 19;
podejmowanie działań informacyjnych mających na celu ochronę uzasadnionych
interesów odbiorców paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w
gospodarstwie domowym, w szczególności publikowanie na stronie internetowej
URE informacji dotyczących powtarzających się lub istotnych problemów
prowadzących do sporów między przedsiębiorstwami energetycznymi a
odbiorcami paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie
domowym, a także o przedsiębiorstwach energetycznych, na które zostały
złożone uzasadnione skargi tych odbiorców dotyczące tych problemów;
wydawanie decyzji w sprawie uznania systemu dystrybucyjnego za zamknięty
oraz kontrolowanie cen i stawek opłat stosowanych w tym systemie;
przyznawanie certyfikatu, o którym mowa w art. 9h3,
wydawanie decyzji, o których mowa w art. 9d1 ust. 2 i art. 9da ust. 1;
wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub ustawach odrębnych.
ustalanie:
współczynników korekcyjnych określających projektowaną poprawę
efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego oraz
zmianę warunków wykonywania przez to przedsiębiorstwo danego rodzaju
działalności gospodarczej,
okresu obowiązywania taryf i współczynników korekcyjnych, o których
mowa w lit. a,
wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału, o którym mowa w art. 45 ust.
1 pkt 1, dla przedsiębiorstw energetycznych przedkładających taryfy do
zatwierdzenia,
maksymalnego udziału opłat stałych w łącznych opłatach za świadczenie
usług przesyłania lub dystrybucji dla poszczególnych grup odbiorców
w taryfach dla paliw gazowych i energii, w przypadkach gdy wymaga tego
ochrona interesów odbiorców,
(uchylona)
wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 2f,
uzasadnionej stopy zwrotu z kapitału zaangażowanego w realizację zadań
określonych w wytycznych co do kierunku rozwoju sieci i realizacji
inwestycji priorytetowych,
uzasadnionej stopy zwrotu z wkładu własnego niezbędnego do pozyskania
finansowania zadań określonych w wytycznych co do kierunku rozwoju
sieci i realizacji inwestycji priorytetowych przyznanego subwencją, dotacją,
pożyczką bezzwrotną lub wsparciem w innej formie z krajowych, unijnych
lub międzynarodowych funduszy lub programów;
opracowywanie i zamieszczanie, nie później niż 9 miesięcy przed terminem
określonym w art. 16 ust. 15b, w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki
wytycznych co do kierunku rozwoju sieci i realizacji inwestycji priorytetowych
oraz wytycznych i zaleceń zapewniających jednolitą formę planów, o których
mowa w art. 16 ust. 1;
opracowywanie, aktualizowanie i zamieszczanie w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki wytycznych w zakresie rodzaju i sposobu określenia strategii
zabezpieczającej środków, o których mowa w art. 10e ust. 2, zapewniających
jednolitą formę strategii zabezpieczających;
kontrolowanie wykonania realizacji planu w zakresie, o którym mowa w art. 16
ust. 18a –18d;
(uchylony)
kontrolowanie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 49b ust. 1;
uzgadnianie projektów planów, o których mowa w art. 16 i art. 161;
wyznaczanie operatorów, o których mowa w art. 9h ust. 1, 1c, 9 i 9a, i cofanie
wyznaczenia operatorów, o których mowa w art. 9h ust. 8d–8f, oraz
publikowanie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki i zamieszczanie na
swojej stronie internetowej w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji
Energetyki informacji o danych adresowych, obszarze działania, okresie
wyznaczenia tych operatorów, a także o dacie wydania decyzji o cofnięciu
wyznaczenia operatorów, o których mowa w art. 9h ust. 8d–8f;
przyznawanie certyfikatu niezależności;
kontrolowanie wypełniania przez właściciela sieci przesyłowej oraz operatora
systemu przesyłowego gazowego obowiązków określonych w niniejszej ustawie
oraz umowie, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, w tym monitorowanie
powiązań pomiędzy właścicielem sieci przesyłowej a operatorem systemu
przesyłowego gazowego oraz przepływu informacji między nimi;
informowanie Komisji Europejskiej o wyznaczeniu operatorów systemów
przesyłowych;
wydawanie decyzji, o której mowa w art. 9h ust. 3e;
udzielanie i cofanie zwolnienia z obowiązku świadczenia usług, o których mowa
w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1;
zatwierdzanie instrukcji ruchu i eksploatacji sieci oraz instrukcji ruchu
i eksploatacji instalacji, o których mowa w art. 9g, oraz ich zmiany;
organizowanie i przeprowadzanie przetargów dotyczących:
wyłaniania sprzedawców z urzędu,
budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej i realizacji
przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie na energię elektryczną;
Prezes URE w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 20, w szczególności
sporządza raport przedstawiający i oceniający:
warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzani
uczestników rynku energii elektrycznej obowiązków wynikających z przepisów
rozporządzenia 2019/943, a także wykonywanie innych obowiązków organu
regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia oraz obowiązków
wynikających z aktów prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 tego
rozporządzenia oraz innych przepisów prawa Unii Europejskiej;
kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub
operatora systemu połączonego gazowego oraz innych uczestników rynku paliw
gazowych obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, wykonywanie innych obowiązków organu
regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia oraz zatwierdzanie
odpowiednich punktów w systemie przesyłowym, objętych obowiązkiem, o
którym mowa w art. 18 tego rozporządzenia, a także wykonywanie obowiązków
organu regulacyjnego wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art.
8 oraz art. 23 rozporządzenia 715/2009;
zatwierdzanie metod alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania
ograniczeniami, opracowanych zgodnie z przepisami rozporządzenia 2019/943
oraz aktów prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 tego rozporządzenia lub
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13
lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowej gazu ziemnego
i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 oraz aktów prawnych
wydanych na podstawie art. 6 ust. 11 akapit drugi i art. 23 ust. 2 akapit drugi
rozporządzenia 715/2009;
rozstrzyganie spraw w zakresie określonym w art. 8a;
zatwierdzanie wymogów ogólnego stosowania, o których mowa w art. 9ga
ust. 1;
rozstrzyganie spraw w zakresie określonym w art. 7 ust. 8 rozporządzenia
2016/631, art. 6 ust. 8 rozporządzenia 2016/1388 oraz
art. 5 ust. 8 rozporządzenia 2016/1447;
wykonywanie decyzji Komisji Europejskiej i Agencji;
opracowywanie wytycznych i zaleceń dla operatorów systemów
dystrybucyjnych elektroenergetycznych w zakresie udzielania zamówień na
usługi elastyczności, w tym na potrzeby zarządzania ograniczeniami
systemowymi na obszarze ich działalności;
ocena rynku usług elastyczności, w tym efektywności zamawiania tych usług;
zatwierdzanie specjalnej opłaty, o której mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia
2024/1789;
rozstrzyganie sporów w zakresie określonym w art. 8 ust. 1;
nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie;
podejmowanie działań w celu kształtowania, ochrony i rozwoju konkurencji na
rynku energii elektrycznej i paliw gazowych, w tym:
usuwanie istniejących barier rynkowych w zakresie możliwości korzystania
przez odbiorców końcowych z prawa do zmiany sprzedawcy,
zapewnienie równoprawnego traktowania użytkowników systemu przez
operatorów systemów dystrybucyjnych i przesyłowych;
współdziałanie z właściwymi organami w przeciwdziałaniu praktykom
przedsiębiorstw energetycznych ograniczającym konkurencję;
współdziałanie z organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem
kapitałowym, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r.
o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 640 i 1069)
w zakresie niezbędnym do właściwego wykonywania zadań określonych
w ustawie;
współpraca z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej
lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz z Agencją,
w szczególności w zakresie sporządzania i stosowania kodeksów sieci oraz
zatwierdzania metod zarządzania ograniczeniami opracowanymi zgodnie z
przepisami rozporządzenia 2019/943 oraz rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, a także w zakresie integracji krajowych
sektorów energetycznych na poziomie regionalnym;
zapewnienie, przy współpracy z organami regulacyjnymi państw
członkowskich, wykonywania przez wspólną platformę alokacji ustanowioną
zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1719 z dnia 26 września 2016 r.
ustanawiającym wytyczne dotyczące długoterminowej alokacji zdolności
przesyłowych (Dz. Urz. UE L 259 z 27.09.2016, str. 42, z późn. zm.23)), zwaną
dalej „wspólną platformą alokacji”, ENTSO energii elektrycznej oraz
Organizację Operatorów Systemów Dystrybucyjnych, zwaną dalej „organizacją
OSD UE”, ich obowiązków, wynikających z rozporządzenia 2019/943 oraz
aktów prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 rozporządzenia 2019/943
oraz z innych przepisów prawa Unii Europejskiej, w tym w odniesieniu do
kwestii transgranicznych, wykonywania decyzji Agencji oraz wspólne
wskazywanie przypadków niewykonywania przez wspólną platformę alokacji,
ENTSO energii elektrycznej i organizację OSD UE ich odpowiednich
obowiązków;
zawieranie umów z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii
Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu
zacieśniania współpracy w zakresie regulacji;
zwracanie się do Agencji w sprawie zgodności decyzji wydanych przez inne
organy regulacyjne, o których mowa w pkt 14b, z wytycznymi i kodeksami, o
których mowa w rozporządzeniu 2019/943, lub z wytycznymi, o których mowa
w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13
lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego
i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1775/2005, oraz informowanie Komisji
Europejskiej o niezgodności decyzji z tymi aktami;
ustalanie metod kontroli i podejmowanie działań dla poprawy efektywności
przedsiębiorstw energetycznych;
określanie i publikowanie wskaźników i cen wskaźnikowych istotnych dla
procesu kształtowania taryf;
publikowanie informacji służących zwiększeniu efektywności użytkowania
paliw i energii;
zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw
energetycznych, w tym obliczanie i ogłaszanie w terminie do dnia 31 marca
każdego roku:
(uchylona)
średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym oraz
sposób jej obliczenia,
średnich cen sprzedaży ciepła, wytworzonego w należących do
przedsiębiorstw posiadających koncesje jednostkach wytwórczych
niebędących jednostkami kogeneracji:
– opalanych paliwami węglowymi,
– opalanych paliwami gazowymi,
– opalanych olejem opałowym,
– stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii,
średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej
w gospodarstwie domowym uwzględniającej opłatę za świadczenie usługi
dystrybucji energii elektrycznej, obliczanej na podstawie cen zawartych
w umowach kompleksowych
– w poprzednim roku kalendarzowym;
zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw
energetycznych, w tym obliczanie i ogłaszanie, w terminie do 90 dni od dnia
zakończenia każdego kwartału, średnich cen sprzedaży energii elektrycznej oraz
cen gazu ziemnego na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale, oraz
ogłaszanie sposobu ich obliczania;
monitorowanie:
poziomu i skuteczności otwarcia rynku i konkurencji na poziomie
hurtowym i detalicznym, w tym na giełdach energii elektrycznej,
cen dla odbiorców energii elektrycznej w gospodarstwach domowych, w
tym przedpłatowej formy rozliczeń realizowanych za pomocą liczników
zdalnego odczytu skomunikowanych z systemem pomiarowym,
zawierania i stosowania umów z cenami dynamicznymi energii elektrycznej
oraz umów na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny, ofert sprzedawców
energii elektrycznej, wpływu tych umów i ofert na ceny i stawki opłat dla
odbiorców w gospodarstwach domowych, a także szacowanie ryzyk
związanych z tymi umowami oraz publikowanie, w terminie do dnia 30
maja każdego roku, raportu z tego monitorowania,
opłat za usługi w zakresie utrzymania systemu elektroenergetycznego i
wykonania tych usług,
stosunku cen stosowanych przez sprzedawców energii elektrycznej dla
odbiorców energii elektrycznej w gospodarstwach domowych do cen
hurtowych energii elektrycznej,
kształtowania się taryf i opłat za świadczenie usług dystrybucyjnych,
skarg zgłaszanych przez odbiorców energii elektrycznej w gospodarstwach
domowych,
zakłóceń lub ograniczeń konkurencji, w tym przez dostarczanie stosownych
informacji oraz przekazywanie Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów istotnych przypadków tych zakłóceń lub ograniczeń,
występowania restrykcyjnych praktyk umownych, w tym klauzul
wyłączności, które mogą uniemożliwiać odbiorcom jednoczesne zawieranie
umów z więcej niż jednym sprzedawcą lub ograniczać ich wybór w tym
zakresie, a w przypadku gdy uzna to za konieczne, powiadamianie o takich
praktykach Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
usuwania nieuzasadnionych przeszkód i ograniczeń w rozwijaniu zużycia
wytworzonej we własnym zakresie energii elektrycznej i rozwoju
obywatelskich społeczności energetycznych,
realizacji projektów, o których mowa w art. 24d ust. 1,
funkcjonowania partnerskiego handlu energią z odnawialnych źródeł
energii, w tym w zakresie prawnych i organizacyjnych barier jego rozwoju;
(uchylony)
(uchylony)
wykonywanie zadań, obowiązków oraz korzystanie z uprawnień określonych
w sposób wiążący dla organu regulacyjnego w rozporządzeniu 1227/2011 oraz
współpraca z Agencją, organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii
Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
organem właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów oraz
organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem finansowym, w zakresie
niezbędnym do wykonywania obowiązków określonych w rozporządzeniu
1227/2011;
nakładanie środków, o których mowa w art. 56a w przypadku naruszenia
rozporządzenia 1227/2011;
zatwierdzanie i kontrolowanie stosowania taryf paliw gazowych, energii
elektrycznej i ciepła pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 44,
45 i 46, w tym analizowanie i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez
przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione do kalkulacji cen i stawek opłat
w taryfach;
monitorowanie funkcjonowania systemu gazowego i elektroenergetycznego
w zakresie:
zasad zarządzania i rozdziału przepustowości połączeń międzysystemo-
wych, z którymi istnieją wzajemne połączenia, we współpracy
z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej lub
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
mechanizmów bilansowania systemu gazowego lub systemu
elektroenergetycznego i zarządzania ograniczeniami w krajowym systemie
gazowym i elektroenergetycznym,
warunków przyłączania podmiotów do sieci i ich realizacji oraz
dokonywania napraw tej sieci,
wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych informacji dotyczących połączeń
międzysystemowych, korzystania z sieci i rozdziału zdolności
przesyłowych stronom umowy o świadczenie usług przesyłania lub
dystrybucji paliw gazowych lub energii, z uwzględnieniem konieczności
traktowania tych informacji jako poufnych ze względów handlowych,
warunków świadczenia usług magazynowania paliw gazowych, usług
skraplania gazu ziemnego oraz innych usług świadczonych przez
przedsiębiorstwa energetyczne,
bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i energii elektrycznej,
wypełniania przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych
ich zadań,
wypełniania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązków
wymienionych w art. 44;
monitorowanie funkcjonowania systemu wodorowego w zakresie:
warunków przyłączania podmiotów do sieci wodorowej i ich realizacji oraz
dokonywania napraw tej sieci,
wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemu
wodorowego informacji dotyczących połączeń międzysystemowych,
korzystania z sieci wodorowej i rozdziału zdolności przesyłowych stronom
umowy o świadczenie usług przesyłania wodoru lub dystrybucji wodoru, z
uwzględnieniem konieczności traktowania tych informacji jako poufnych
ze względów handlowych,
warunków świadczenia przez przedsiębiorstwa energetyczne usług
magazynowania wodoru,
bezpieczeństwa dostarczania wodoru,
wypełniania przez operatorów systemu wodorowego ich zadań,
wypełniania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązków
wymienionych w art. 44;
(uchylony)
(uchylony)
kontrolowanie przedsiębiorstwa energetycznego lub podmiotu przywożącego na
zasadach określonych w ustawie;
prowadzenie w postaci elektronicznej:
rejestru podmiotów przywożących,
wykazu podmiotów, które złożyły wnioski o udzielenie, zmianę lub
cofnięcie koncesji albo o udzielenie lub zmianę promesy koncesji,
rejestru przedsiębiorstw energetycznych posiadających koncesję,
wykazu podmiotów posiadających promesę koncesji,
wykazu podmiotów, wobec których toczyło się postępowanie w sprawie
udzielenia koncesji, które zostało następnie umorzone lub zakończyło się
odmową udzielenia koncesji lub pozostawieniem wniosku bez rozpoznania,
wykazu przedsiębiorstw energetycznych, którym cofnięto koncesję,
wykazu podmiotów, którym koncesja wygasła, wraz z podaniem podstawy
i daty wygaśnięcia koncesji,
wykazu agregatorów,
wykazu linii bezpośrednich,
wykazu obywatelskich społeczności energetycznych,
wykazów, o których mowa w art. 9h ust. 8g,
rejestru, o którym mowa w art. 9h ust. 19;
podejmowanie działań informacyjnych mających na celu ochronę uzasadnionych
interesów odbiorców paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w
gospodarstwie domowym, w szczególności publikowanie na stronie internetowej
URE informacji dotyczących powtarzających się lub istotnych problemów
prowadzących do sporów między przedsiębiorstwami energetycznymi a
odbiorcami paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie
domowym, a także o przedsiębiorstwach energetycznych, na które zostały
złożone uzasadnione skargi tych odbiorców dotyczące tych problemów;
wydawanie decyzji w sprawie uznania systemu dystrybucyjnego za zamknięty
oraz kontrolowanie cen i stawek opłat stosowanych w tym systemie;
przyznawanie certyfikatu, o którym mowa w art. 9h3,
wydawanie decyzji, o których mowa w art. 9d1 ust. 2 i art. 9da ust. 1;
wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub ustawach odrębnych.
ustalanie:
współczynników korekcyjnych określających projektowaną poprawę
efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego oraz
zmianę warunków wykonywania przez to przedsiębiorstwo danego rodzaju
działalności gospodarczej,
okresu obowiązywania taryf i współczynników korekcyjnych, o których
mowa w lit. a,
wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału, o którym mowa w art. 45 ust.
1 pkt 1, dla przedsiębiorstw energetycznych przedkładających taryfy do
zatwierdzenia,
maksymalnego udziału opłat stałych w łącznych opłatach za świadczenie
usług przesyłania lub dystrybucji dla poszczególnych grup odbiorców
w taryfach dla paliw gazowych i energii, w przypadkach gdy wymaga tego
ochrona interesów odbiorców,
(uchylona)
wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 2f,
uzasadnionej stopy zwrotu z kapitału zaangażowanego w realizację zadań
określonych w wytycznych co do kierunku rozwoju sieci i realizacji
inwestycji priorytetowych,
uzasadnionej stopy zwrotu z wkładu własnego niezbędnego do pozyskania
finansowania zadań określonych w wytycznych co do kierunku rozwoju
sieci i realizacji inwestycji priorytetowych przyznanego subwencją, dotacją,
pożyczką bezzwrotną lub wsparciem w innej formie z krajowych, unijnych
lub międzynarodowych funduszy lub programów;
opracowywanie i zamieszczanie, nie później niż 9 miesięcy przed terminem
określonym w art. 16 ust. 15b, w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki
wytycznych co do kierunku rozwoju sieci i realizacji inwestycji priorytetowych
oraz wytycznych i zaleceń zapewniających jednolitą formę planów, o których
mowa w art. 16 ust. 1;
opracowywanie, aktualizowanie i zamieszczanie w Biuletynie Urzędu Regulacji
Energetyki wytycznych w zakresie rodzaju i sposobu określenia strategii
zabezpieczającej środków, o których mowa w art. 10e ust. 2, zapewniających
jednolitą formę strategii zabezpieczających;
kontrolowanie wykonania realizacji planu w zakresie, o którym mowa w art. 16
ust. 18a –18d;
(uchylony)
kontrolowanie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 49b ust. 1;
uzgadnianie projektów planów, o których mowa w art. 16 i art. 161;
wyznaczanie operatorów, o których mowa w art. 9h ust. 1, 1c, 9 i 9a, i cofanie
wyznaczenia operatorów, o których mowa w art. 9h ust. 8d–8f, oraz
publikowanie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki i zamieszczanie na
swojej stronie internetowej w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji
Energetyki informacji o danych adresowych, obszarze działania, okresie
wyznaczenia tych operatorów, a także o dacie wydania decyzji o cofnięciu
wyznaczenia operatorów, o których mowa w art. 9h ust. 8d–8f;
przyznawanie certyfikatu niezależności;
kontrolowanie wypełniania przez właściciela sieci przesyłowej oraz operatora
systemu przesyłowego gazowego obowiązków określonych w niniejszej ustawie
oraz umowie, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, w tym monitorowanie
powiązań pomiędzy właścicielem sieci przesyłowej a operatorem systemu
przesyłowego gazowego oraz przepływu informacji między nimi;
informowanie Komisji Europejskiej o wyznaczeniu operatorów systemów
przesyłowych;
wydawanie decyzji, o której mowa w art. 9h ust. 3e;
udzielanie i cofanie zwolnienia z obowiązku świadczenia usług, o których mowa
w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1;
zatwierdzanie instrukcji ruchu i eksploatacji sieci oraz instrukcji ruchu
i eksploatacji instalacji, o których mowa w art. 9g, oraz ich zmiany;
organizowanie i przeprowadzanie przetargów dotyczących:
wyłaniania sprzedawców z urzędu,
budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej i realizacji
przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie na energię elektryczną;
Prezes URE w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 20, w szczególności
sporządza raport przedstawiający i oceniający:
warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania
Art. 6i.
zmienionyW przypadku instalacji liczników w nowym budynku lub planowanej
wymiany liczników, w szczególności wynikającej z remontu przeprowadzanego
w miejscu ich zainstalowania, gdy jest to technicznie wykonalne, uzasadnione
ekonomicznie i może skutkować oszczędnością paliw gazowych, operator systemu
dystrybucyjnego gazowego instaluje liczniki wskazujące rzeczywiste zużycie paliw
gazowych przez danego odbiorcę końcowego i rzeczywisty czas korzystania z paliw
gazowych przez tego odbiorcę.
Administratorem danych osobowych pozyskiwanych z liczników, o których
mowa w ust. 1, są operator systemu dystrybucyjnego gazowego oraz sprzedawca
paliw gazowych, którzy zapewniają ich przetwarzanie zgodnie z rozporządzeniem
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r.
w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych
i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.14)),zm.15)), zwanym dalej
„rozporządzeniem 2016/679”.
Dane pomiarowe uzyskane z liczników, o których mowa w ust. 1, mogą być
przetwarzane przez podmioty, o których mowa w ust. 2, wyłącznie w celu:
zawarcia, wykonywania, zmiany lub ustalenia treści umowy z użytkownikiem
systemu gazowego w zakresie dostarczania paliw gazowych;
dokonywania rozliczeń za sprzedaż paliw gazowych lub usługi dystrybucji paliw
gazowych;
zapewnienia bezpieczeństwa pracy systemu gazowego;
wykrywania nieprawidłowości w poborze paliw gazowych;
analiz statystycznych;
ustalania istnienia roszczeń, dochodzenia roszczeń lub obrony przed
roszczeniami;
rozliczeń podmiotów odpowiedzialnych za bilansowanie.
Przetwarzanie danych pomiarowych uzyskanych z liczników, o których mowa
w ust. 1, w celu analiz statystycznych, o których mowa w ust. 3 pkt 5, odbywa się
wyłącznie na danych zanonimizowanych.
Art. 3.
zmienionyUżyte w ustawie określenia oznaczają:
energia – energię przetworzoną w dowolnej postaci;
instalacje – urządzenia z układami połączeń między nimi;
instalacja magazynowa – instalację używaną do magazynowania paliw
gazowych, w tym bezzbiornikowy magazyn gazu ziemnego oraz pojemności
magazynowe gazociągów, będącą własnością przedsiębiorstwa energetycznego
lub eksploatowaną przez to przedsiębiorstwo, włącznie z częścią instalacji
skroplonego gazu ziemnego używaną do jego magazynowania, z wyłączeniem
tej części instalacji, która jest wykorzystywana do działalności produkcyjnej,
oraz instalacji służącej wyłącznie do realizacji zadań operatorów systemu
przesyłowego gazowego;
instalacja skroplonego gazu ziemnego – terminal przeznaczony do:
skraplania gazu ziemnego lub
sprowadzania, wyładunku i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz
z instalacjami pomocniczymi i zbiornikami magazynowymi
wykorzystywanymi w procesie regazyfikacji i dostarczania gazu ziemnego
do systemu przesyłowego
– z wyłączeniem części terminalu służącej do magazynowania;
pojemności magazynowe gazociągów – pojemności umożliwiające
magazynowanie gazu ziemnego pod ciśnieniem w sieciach przesyłowych lub
w sieciach dystrybucyjnych z wyłączeniem instalacji służących wyłącznie do
realizacji zadań operatora systemu przesyłowego;
infrastruktura paliw ciekłych – instalację wytwarzania, magazynowania i
przeładunku paliw ciekłych, rurociąg przesyłowy lub dystrybucyjny paliw
ciekłych, stację paliw ciekłych, a także środek transportu paliw ciekłych;
instalacja wytwarzania paliw ciekłych – instalację lub zespół instalacji
technologicznych oraz urządzenia techniczne, w tym zbiorniki, powiązane
technicznie z tymi instalacjami, wykorzystywane w procesie wytwarzania paliw
ciekłych;
instalacja magazynowania paliw ciekłych – zbiorniki magazynowe oraz
instalacje przeładunkowe paliw ciekłych wykorzystywane do przechowywania
oraz przeładunku paliw ciekłych z wyłączeniem stacji paliw ciekłych, a także
bezzbiornikowe magazyny paliw ciekłych;
instalacja przeładunku paliw ciekłych – instalację używaną do rozładunku lub
załadunku paliw ciekłych na cysterny drogowe, cysterny kolejowe, cysterny
kontenerowe lub statki;
stacja paliw ciekłych – zespół urządzeń służących do zaopatrywania w paliwa
ciekłe w szczególności pojazdów, w tym ciągników rolniczych, maszyn
nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostek pływających;
stacja kontenerowa – stację paliw ciekłych o konstrukcji umożliwiającej jej
przemieszczanie;
środek transportu paliw ciekłych – cysternę drogową, cysternę kolejową,
cysternę kontenerową lub statek przystosowane do załadunku, transportu i
rozładunku paliw ciekłych, wykorzystywane do sprzedaży paliw ciekłych
bezpośrednio odbiorcom końcowym na podstawie koncesji, o których mowa w
art. 32 ust. 1 pkt 1 i 4, lub do przywozu paliw ciekłych na podstawie wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 32a;
magazyn energii elektrycznej – instalację umożliwiającą magazynowanie energii
elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci elektroenergetycznej;
magazyn energii – instalację umożliwiającą magazynowanie energii, w tym
magazyn energii elektrycznej;
stacja gazu ziemnego – stację gazu ziemnego w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy
z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
ogólnodostępna stacja ładowania – ogólnodostępną stację ładowania w
rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i
paliwach alternatywnych;
infrastruktura ładowania drogowego transportu publicznego – infrastrukturę
ładowania drogowego transportu publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy
z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
sieci – instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub
dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego;
sieć przesyłowa – sieć gazową wysokich i średnich ciśnień funkcjonalnie ze sobą
związanych, z wyłączeniem gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć
elektroenergetyczną najwyższych lub wysokich napięć, za których ruch sieciowy
są odpowiedzialni odpowiednio operator systemu przesyłowego gazowego oraz
operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, z wyłączeniem linii
bezpośrednich;
sieć dystrybucyjna – sieć gazową wysokich, średnich i niskich ciśnień, z
wyłączeniem gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć
elektroenergetyczną wysokich, średnich i niskich napięć, za których ruch
sieciowy są odpowiedzialni odpowiednio operator systemu dystrybucyjnego
gazowego oraz operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z
wyłączeniem linii bezpośrednich;
w pełni zintegrowany element sieci – urządzenie lub instalację współpracującą
z siecią przesyłową lub siecią dystrybucyjną, w tym magazyn energii
elektrycznej, która jest wykorzystywana wyłącznie do zapewniania
bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, w tym do zapewnienia
ciągłości zasilania, zapewnienia parametrów jakościowych energii elektrycznej i
technicznego bilansowania lokalnego i nie służy do bilansowania, o którym
mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii
elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.06.2019, str. 54, z późn. zm.5)), zwanego
dalej „rozporządzeniem 2019/943”, ani zarządzania ograniczeniami sieciowymi;
sieć gazociągów kopalnianych – gazociąg lub sieć gazociągów:
zbudowanych i eksploatowanych w ramach przedsięwzięcia polegającego
na wydobywaniu ropy naftowej lub gazu ziemnego ze złóż lub
wykorzystywanych do transportu gazu ziemnego z jednego lub z większej
liczby miejsc jego wydobycia do zakładu oczyszczania i obróbki lub do
terminalu albo wykorzystywanych do transportu gazu ziemnego do
końcowego przeładunkowego terminalu przybrzeżnego;
gazociąg międzysystemowy – gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę
Rzeczypospolitej Polskiej:
mający na celu połączenie systemów przesyłowych państw członkowskich
Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gos-
podarczym lub
łączący system przesyłowy z infrastrukturą gazową państwa innego niż
określone w lit. a;
gazociąg bezpośredni – gazociąg, który został zbudowany w celu
bezpośredniego dostarczania paliw gazowych do instalacji odbiorcy
z pominięciem systemu gazowego;
linia bezpośrednia – linię elektroenergetyczną łączącą wydzieloną jednostkę
wytwórczą z wydzielonym odbiorcą, w celu bezpośredniego dostarczania energii
elektrycznej do tego odbiorcy, lub linię elektroenergetyczną łączącą jednostkę
wytwórczą z przedsiębiorstwem energetycznym innym niż wytwarzające energię
elektryczną w tej jednostce, wykonującym działalność gospodarczą w zakresie
obrotu energią elektryczną, w celu bezpośredniego dostarczenia energii
elektrycznej do ich własnych obiektów, w tym urządzeń lub instalacji,
podmiotów będących ich jednostkami podporządkowanymi w rozumieniu art. 3
ust. 1 pkt 42 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023
r. poz. 120, z późn. zm.6)) lub do odbiorców przyłączonych do sieci, urządzeń lub
instalacji tych przedsiębiorstw;
wydzielona jednostka wytwórcza – jednostkę wytwórczą, z której cała
wytworzona energia elektryczna jest objęta bezpośrednim dostarczaniem energii
elektrycznej do wydzielonego odbiorcy;
wydzielony odbiorca – odbiorcę, który nie jest przyłączony do sieci
elektroenergetycznej lub jest przyłączony do sieci elektroenergetycznej w sposób
uniemożliwiający wprowadzanie energii elektrycznej wytworzonej w
wydzielonej jednostce wytwórczej do tej sieci, lub spełnia warunki, wymagania
techniczne i obowiązki, o których mowa w art. 7aa ust. 3;
bezpośrednie dostarczanie energii elektrycznej – dostawy energii elektrycznej
realizowane bez wykorzystania sieci elektroenergetycznej lub realizowane z
wykorzystaniem sieci elektroenergetycznej przedsiębiorstwa energetycznego
wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną, o
którym mowa w pkt 11f;
koordynowana sieć 110 kV – część sieci dystrybucyjnej 110 kV, w której
przepływy energii elektrycznej zależą także od warunków pracy sieci
przesyłowej;
sieć transportowa dwutlenku węgla – sieć służącą do przesyłania dwutlenku
węgla, wraz z towarzyszącymi jej tłoczniami lub stacjami redukcyjnymi, za
której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator sieci transportowej dwutlenku
węgla;
bezpośredni gazociąg transportu dwutlenku węgla – rurociąg, wraz z
towarzyszącymi mu tłoczniami lub stacjami redukcyjnymi, który został
zbudowany w celu bezpośredniego transportu dwutlenku węgla z instalacji
wychwytywania do składowiska z pominięciem sieci transportowej dwutlenku
węgla;
instalacja zarządzania popytem – jednostkę fizyczną redukcji zapotrzebowania
w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy
(Dz. U. z 2025 r. poz. 610 i 1302) lub instalację odbiorcy końcowego, której
urządzenia umożliwiają odpowiedź odbioru lub usługi elastyczności;
odpowiedź odbioru – zmianę zużycia energii elektrycznej odbiorcy końcowego
w stosunku do jego zwykłego lub bieżącego zużycia energii elektrycznej w
odpowiedzi na sygnały rynkowe, w tym w odpowiedzi na zmienne w czasie ceny
energii elektrycznej lub zachęty finansowe, lub w następstwie przyjęcia oferty
odbiorcy końcowego, złożonej indywidualnie lub w ramach agregacji,
dotyczącej sprzedaży zmniejszenia lub zwiększenia poboru po cenie
obowiązującej na rynku zorganizowanym w rozumieniu art. 2 pkt 4
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1348/2014 z dnia 17 grudnia
2014 r. w sprawie przekazywania danych wdrażającego art. 8 ust. 2 i 6
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 w sprawie
integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii Dz. Urz. UE L 363 z
(
ciepło – energię cieplną w wodzie gorącej, parze lub w innych nośnikach;
paliwa – paliwa stałe, ciekłe, gazowe i wodór będące nośnikami energii
chemicznej;
paliwa gazowe:
gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplony gaz
ziemny oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego, dostarczane za
pomocą sieci gazowej,
biometan i biogaz rolniczy
– niezależnie od ich przeznaczenia, zawierające również domieszkę wodoru;
paliwa ciekłe – ciekłe nośniki energii, w tym zawierające dodatki:
półprodukty rafineryjne,
gaz płynny LPG,
benzyny ciężkie,
benzyny silnikowe,
benzyny lotnicze,
paliwa typu benzynowego do silników odrzutowych,
paliwa typu nafty do silników odrzutowych,
inne rodzaje nafty,
oleje napędowe, w tym lekkie oleje opałowe,
ciężkie oleje opałowe,
benzyny lakowe i przemysłowe,
biopaliwa ciekłe,
smary
– określone w rozdziale 3 w załączniku A do rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w
sprawie statystyki energii (Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z późn. zm.2)),
niezależnie od ich przeznaczenia, a także ciekłe paliwo węglowe pochodzące z
recyklingu, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2025 r. poz. 901), zwanej
dalej „ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, których szczegółowy
wykaz określają przepisy wydane na podstawie art. 32 ust. 6;
wodór niskoemisyjny – wodór pochodzący ze źródeł nieodnawialnych,
wytworzony w sposób niewyrządzający poważnych szkód dla celów
środowiskowych, który spełnia wymaganie dotyczące osiągnięcia progu redukcji
emisji gazów cieplarnianych na poziomie 70 % w porównaniu z wartością
odpowiednika kopalnego dla paliw odnawialnych pochodzenia niebiologicznego
określoną zgodnie z metodyką, o której mowa w przepisach rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającego
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 poprzez
ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w
przypadku pochodzących z recyklingu paliw węglowych oraz poprzez określenie
metodyki oceny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki
odnawialnym ciekłym i gazowym paliwom transportowym pochodzenia
niebiologicznego oraz pochodzącym z recyklingu paliwom węglowym (Dz. Urz.
UE L 157 z 20.06.2023, str. 20);
wodór odnawialny – wodór wytworzony z odnawialnego źródła energii;
wodór odnawialny pochodzenia niebiologicznego – wodór odnawialny
wytworzony zgodnie z metodykami, o których mowa w przepisach:
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/1184 z dnia 10 lutego
2023 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2018/2001 przez ustanowienie unijnej metodyki określającej szczegółowe
zasady produkcji paliw odnawialnych pochodzenia niebiologicznego (Dz.
Urz. UE L 157 z 20.06.2023, str. 11, z późn. zm.3)), do którego wytworzenia
wykorzystano energię odnawialną inną niż energia otrzymywana z biomasy,
biogazu, biogazu rolniczego, biometanu, biopłynów oraz wodoru
odnawialnego, oraz
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego
2023 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2018/2001 poprzez ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji
gazów cieplarnianych w przypadku pochodzących z recyklingu paliw
węglowych oraz poprzez określenie metodyki oceny ograniczenia emisji
gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki odnawialnym ciekłym i gazowym
paliwom transportowym pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzącym
z recyklingu paliwom węglowym;
przesyłanie – transport:
paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami przesyłowymi w celu ich
dostarczania do sieci dystrybucyjnych lub odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci przesyłowych,
paliw ciekłych siecią rurociągów,
ciepła siecią ciepłowniczą do odbiorców przyłączonych do tej sieci
– z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii;
przesyłanie dwutlenku węgla – transport dwutlenku węgla w celu podziemnego
składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5b ustawy z dnia 9
czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
dystrybucja:
transport paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami
dystrybucyjnymi w celu ich dostarczania odbiorcom,
rozdział paliw ciekłych do odbiorców przyłączonych do sieci rurociągów,
rozdział ciepła do odbiorców przyłączonych do sieci ciepłowniczej
– z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii oraz sprężania gazu w stacji
gazu ziemnego i dostarczania energii elektrycznej w stacji ładowania do
zainstalowanych w niej punktów ładowania w rozumieniu ustawy z dnia
11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024
r. poz. 1289, 1853 i 1881);
obrót – działalność gospodarczą polegającą na handlu hurtowym albo
detalicznym paliwami lub energią;
sprzedaż – bezpośrednią sprzedaż paliw lub energii przez podmiot zajmujący się
ich wytwarzaniem lub odsprzedaż tych paliw lub energii przez podmiot
zajmujący się ich obrotem; sprzedaż ta nie obejmuje derywatu
elektroenergetycznego i derywatu gazowego oraz tankowania pojazdów
sprężonym gazem ziemnym (CNG) oraz skroplonym gazem ziemnym (LNG) na
stacjach gazu ziemnego, a także ładowania energią elektryczną w punktach
ładowania i tankowania pojazdów wodorem na stacjach wodoru;
sprzedaż rezerwowa paliw gazowych – sprzedaż paliw gazowych odbiorcy
końcowemu przyłączonemu do sieci dystrybucyjnej gazowej lub do sieci
przesyłowej gazowej dokonywana przez sprzedawcę rezerwowego paliw
gazowych w przypadku zaprzestania sprzedaży paliw gazowych przez
dotychczasowego sprzedawcę, realizowana na podstawie umowy sprzedaży
paliw gazowych lub umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3, zwanej
dalej „umową kompleksową”;
sprzedaż rezerwowa energii elektrycznej – sprzedaż energii elektrycznej
odbiorcy końcowemu przyłączonemu do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej dokonywana przez sprzedawcę rezerwowego energii
elektrycznej w przypadku nieprzekazania do centralnego systemu informacji
rynku energii informacji o zawarciu umowy sprzedaży energii elektrycznej lub
umowy kompleksowej dla danego punktu poboru energii;
umowa z ceną dynamiczną energii elektrycznej – umowę sprzedaży energii
elektrycznej lub umowę kompleksową, zawartą między sprzedawcą energii
elektrycznej a odbiorcą końcowym, odzwierciedlającą wahania cen na rynkach
energii elektrycznej, w szczególności na rynkach dnia następnego i dnia
bieżącego, w odstępach co najmniej równych okresowi rozliczania
niezbilansowania w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia Komisji (UE)
2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące
bilansowania (Dz. Urz. UE L 312 z 28.11.2017, str. 6, z późn. zm.4)), zwanego
dalej „rozporządzeniem 2017/2195”;
umowa na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny – zawartą z odbiorcą
końcowym na czas oznaczony umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę
kompleksową, której warunki, w tym ceny i dodatkowe opłaty stosowane
w rozliczeniach w obrocie energią elektryczną, pozostają niezmienione przez
cały okres obowiązywania umowy, z wyjątkiem postanowień o charakterze
elastycznym, w tym zróżnicowania cen w okresach szczytowych
i pozaszczytowych oraz elementów rachunku, których wysokość nie jest
określana przez sprzedawców energii elektrycznej, w szczególności podatków
i opłat;
agregacja – działalność polegającą na łączeniu wielkości mocy lub energii
elektrycznej oferowanej przez odbiorców, wytwórców energii elektrycznej lub
posiadaczy magazynów energii elektrycznej, z uwzględnieniem zdolności
technicznych sieci, do której są przyłączeni, w celu sprzedaży energii
elektrycznej, świadczenia usług systemowych lub usług elastyczności na rynkach
energii elektrycznej;
agregator – uczestnika rynku działającego na rynku energii elektrycznej
zajmującego się agregacją;
niezależny agregator – agregatora niepowiązanego ze sprzedawcą energii
elektrycznej odbiorcy oraz niezaliczającego się do grupy kapitałowej w
rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji
i konsumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1616 oraz z 2025 r. poz. 794), do której
zalicza się ten sprzedawca;
procesy energetyczne – techniczne procesy w zakresie wytwarzania,
przetwarzania, przesyłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw
lub energii;
proces rynku energii – sekwencję działań realizowanych przez co najmniej dwa
podmioty będące użytkownikiem systemu elektroenergetycznego lub operatorem
informacji rynku energii, na podstawie których następuje sprzedaż energii
elektrycznej, jej wprowadzenie do sieci lub pobór lub świadczenie usług
związanych z energią elektryczną;
zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe lub wodór – procesy
związane z dostarczaniem ciepła, energii elektrycznej, paliw gazowych lub
wodoru do odbiorców;
urządzenia – urządzenia techniczne stosowane w procesach energetycznych;
12.2014, str. 121, z późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem
1348/2014”;
usługi
instalacje – urządzenia z układami połączeń między nimi;
instalacja magazynowa – instalację używaną do magazynowania paliw
gazowych, w tym bezzbiornikowy magazyn gazu ziemnego oraz pojemności
magazynowe gazociągów, będącą własnością przedsiębiorstwa energetycznego
lub eksploatowaną przez to przedsiębiorstwo, włącznie z częścią instalacji
skroplonego gazu ziemnego używaną do jego magazynowania, z wyłączeniem
tej części instalacji, która jest wykorzystywana do działalności produkcyjnej,
oraz instalacji służącej wyłącznie do realizacji zadań operatorów systemu
przesyłowego gazowego;
instalacja skroplonego gazu ziemnego – terminal przeznaczony do:
skraplania gazu ziemnego lub
sprowadzania, wyładunku i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz
z instalacjami pomocniczymi i zbiornikami magazynowymi
wykorzystywanymi w procesie regazyfikacji i dostarczania gazu ziemnego
do systemu przesyłowego
– z wyłączeniem części terminalu służącej do magazynowania;
pojemności magazynowe gazociągów – pojemności umożliwiające
magazynowanie gazu ziemnego pod ciśnieniem w sieciach przesyłowych lub
w sieciach dystrybucyjnych z wyłączeniem instalacji służących wyłącznie do
realizacji zadań operatora systemu przesyłowego;
infrastruktura paliw ciekłych – instalację wytwarzania, magazynowania i
przeładunku paliw ciekłych, rurociąg przesyłowy lub dystrybucyjny paliw
ciekłych, stację paliw ciekłych, a także środek transportu paliw ciekłych;
instalacja wytwarzania paliw ciekłych – instalację lub zespół instalacji
technologicznych oraz urządzenia techniczne, w tym zbiorniki, powiązane
technicznie z tymi instalacjami, wykorzystywane w procesie wytwarzania paliw
ciekłych;
instalacja magazynowania paliw ciekłych – zbiorniki magazynowe oraz
instalacje przeładunkowe paliw ciekłych wykorzystywane do przechowywania
oraz przeładunku paliw ciekłych z wyłączeniem stacji paliw ciekłych, a także
bezzbiornikowe magazyny paliw ciekłych;
instalacja przeładunku paliw ciekłych – instalację używaną do rozładunku lub
załadunku paliw ciekłych na cysterny drogowe, cysterny kolejowe, cysterny
kontenerowe lub statki;
stacja paliw ciekłych – zespół urządzeń służących do zaopatrywania w paliwa
ciekłe w szczególności pojazdów, w tym ciągników rolniczych, maszyn
nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostek pływających;
stacja kontenerowa – stację paliw ciekłych o konstrukcji umożliwiającej jej
przemieszczanie;
środek transportu paliw ciekłych – cysternę drogową, cysternę kolejową,
cysternę kontenerową lub statek przystosowane do załadunku, transportu i
rozładunku paliw ciekłych, wykorzystywane do sprzedaży paliw ciekłych
bezpośrednio odbiorcom końcowym na podstawie koncesji, o których mowa w
art. 32 ust. 1 pkt 1 i 4, lub do przywozu paliw ciekłych na podstawie wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 32a;
magazyn energii elektrycznej – instalację umożliwiającą magazynowanie energii
elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci elektroenergetycznej;
magazyn energii – instalację umożliwiającą magazynowanie energii, w tym
magazyn energii elektrycznej, magazyn ciepła lub magazyn chłodu;
magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację umożliwiającą
magazynowanie ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej w celu późniejszego
wprowadzenia jej do sieci ciepłowniczej lub chłodniczej;
stacja gazu ziemnego – stację gazu ziemnego w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy
z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
ogólnodostępna stacja ładowania – ogólnodostępną stację ładowania w
rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i
paliwach alternatywnych;
infrastruktura ładowania drogowego transportu publicznego – infrastrukturę
ładowania drogowego transportu publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy
z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
sieci – instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub
dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego;
sieć przesyłowa – sieć gazową wysokich i średnich ciśnień funkcjonalnie ze sobą
związanych, z wyłączeniem gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć
elektroenergetyczną najwyższych lub wysokich napięć, za których ruch sieciowy
są odpowiedzialni odpowiednio operator systemu przesyłowego gazowego oraz
operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, z wyłączeniem linii
bezpośrednich;
sieć dystrybucyjna – sieć gazową wysokich, średnich i niskich ciśnień, z
wyłączeniem gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć
elektroenergetyczną wysokich, średnich i niskich napięć, za których ruch
sieciowy są odpowiedzialni odpowiednio operator systemu dystrybucyjnego
gazowego oraz operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z
wyłączeniem linii bezpośrednich;
w pełni zintegrowany element sieci – urządzenie lub instalację współpracującą
z siecią przesyłową lub siecią dystrybucyjną, w tym magazyn energii
elektrycznej, która jest wykorzystywana wyłącznie do zapewniania
bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, w tym do zapewnienia
ciągłości zasilania, zapewnienia parametrów jakościowych energii elektrycznej i
technicznego bilansowania lokalnego i nie służy do bilansowania, o którym
mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii
elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.06.2019, str. 54, z późn. zm.5)), zwanego
dalej „rozporządzeniem 2019/943”, ani zarządzania ograniczeniami sieciowymi;
sieć gazociągów kopalnianych – gazociąg lub sieć gazociągów:
zbudowanych i eksploatowanych w ramach przedsięwzięcia polegającego
na wydobywaniu ropy naftowej lub gazu ziemnego ze złóż lub
wykorzystywanych do transportu gazu ziemnego z jednego lub z większej
liczby miejsc jego wydobycia do zakładu oczyszczania i obróbki lub do
terminalu albo wykorzystywanych do transportu gazu ziemnego do
końcowego przeładunkowego terminalu przybrzeżnego;
gazociąg międzysystemowy – gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę
Rzeczypospolitej Polskiej:
mający na celu połączenie systemów przesyłowych państw członkowskich
Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gos-
podarczym lub
łączący system przesyłowy z infrastrukturą gazową państwa innego niż
określone w lit. a;
gazociąg bezpośredni – gazociąg, który został zbudowany w celu
bezpośredniego dostarczania paliw gazowych do instalacji odbiorcy
z pominięciem systemu gazowego;
linia bezpośrednia – linię elektroenergetyczną łączącą wydzieloną jednostkę
wytwórczą z wydzielonym odbiorcą, w celu bezpośredniego dostarczania energii
elektrycznej do tego odbiorcy, lub linię elektroenergetyczną łączącą jednostkę
wytwórczą z przedsiębiorstwem energetycznym innym niż wytwarzające energię
elektryczną w tej jednostce, wykonującym działalność gospodarczą w zakresie
obrotu energią elektryczną, w celu bezpośredniego dostarczenia energii
elektrycznej do ich własnych obiektów, w tym urządzeń lub instalacji,
podmiotów będących ich jednostkami podporządkowanymi w rozumieniu art. 3
ust. 1 pkt 42 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023
r. poz. 120, z późn. zm.6)) lub do odbiorców przyłączonych do sieci, urządzeń lub
instalacji tych przedsiębiorstw;
wydzielona jednostka wytwórcza – jednostkę wytwórczą, z której cała
wytworzona energia elektryczna jest objęta bezpośrednim dostarczaniem energii
elektrycznej do wydzielonego odbiorcy;
wydzielony odbiorca – odbiorcę, który nie jest przyłączony do sieci
elektroenergetycznej lub jest przyłączony do sieci elektroenergetycznej w sposób
uniemożliwiający wprowadzanie energii elektrycznej wytworzonej w
wydzielonej jednostce wytwórczej do tej sieci, lub spełnia warunki, wymagania
techniczne i obowiązki, o których mowa w art. 7aa ust. 3;
bezpośrednie dostarczanie energii elektrycznej – dostawy energii elektrycznej
realizowane bez wykorzystania sieci elektroenergetycznej lub realizowane z
wykorzystaniem sieci elektroenergetycznej przedsiębiorstwa energetycznego
wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną, o
którym mowa w pkt 11f;
koordynowana sieć 110 kV – część sieci dystrybucyjnej 110 kV, w której
przepływy energii elektrycznej zależą także od warunków pracy sieci
przesyłowej;
sieć transportowa dwutlenku węgla – sieć służącą do przesyłania dwutlenku
węgla, wraz z towarzyszącymi jej tłoczniami lub stacjami redukcyjnymi, za
której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator sieci transportowej dwutlenku
węgla;
bezpośredni gazociąg transportu dwutlenku węgla – rurociąg, wraz z
towarzyszącymi mu tłoczniami lub stacjami redukcyjnymi, który został
zbudowany w celu bezpośredniego transportu dwutlenku węgla z instalacji
wychwytywania do składowiska z pominięciem sieci transportowej dwutlenku
węgla;
instalacja zarządzania popytem – jednostkę fizyczną redukcji zapotrzebowania
w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy
(Dz. U. z 2025 r. poz. 610 i 1302) lub instalację odbiorcy końcowego, której
urządzenia umożliwiają odpowiedź odbioru lub usługi elastyczności;
odpowiedź odbioru – zmianę zużycia energii elektrycznej odbiorcy końcowego
w stosunku do jego zwykłego lub bieżącego zużycia energii elektrycznej w
odpowiedzi na sygnały rynkowe, w tym w odpowiedzi na zmienne w czasie ceny
energii elektrycznej lub zachęty finansowe, lub w następstwie przyjęcia oferty
odbiorcy końcowego, złożonej indywidualnie lub w ramach agregacji,
dotyczącej sprzedaży zmniejszenia lub zwiększenia poboru po cenie
obowiązującej na rynku zorganizowanym w rozumieniu art. 2 pkt 4
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1348/2014 z dnia 17 grudnia
2014 r. w sprawie przekazywania danych wdrażającego art. 8 ust. 2 i 6
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 w sprawie
integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii Dz. Urz. UE L 363 z (
ciepło – energię cieplną w wodzie gorącej, parze lub w innych nośnikach;
paliwa – paliwa stałe, ciekłe, gazowe i wodór będące nośnikami energii
chemicznej;
paliwa gazowe:
gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplony gaz
ziemny oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego, dostarczane za
pomocą sieci gazowej,
biometan i biogaz rolniczy
– niezależnie od ich przeznaczenia, zawierające również domieszkę wodoru;
paliwa ciekłe – ciekłe nośniki energii, w tym zawierające dodatki:
półprodukty rafineryjne,
gaz płynny LPG,
benzyny ciężkie,
benzyny silnikowe,
benzyny lotnicze,
paliwa typu benzynowego do silników odrzutowych,
paliwa typu nafty do silników odrzutowych,
inne rodzaje nafty,
oleje napędowe, w tym lekkie oleje opałowe,
ciężkie oleje opałowe,
benzyny lakowe i przemysłowe,
biopaliwa ciekłe,
smary
– określone w rozdziale 3 w załączniku A do rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w
sprawie statystyki energii (Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z późn. zm.2)),
niezależnie od ich przeznaczenia, a także ciekłe paliwo węglowe pochodzące z
recyklingu, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2025 r. poz. 901), zwanej
dalej „ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, których szczegółowy
wykaz określają przepisy wydane na podstawie art. 32 ust. 6;
wodór niskoemisyjny – wodór pochodzący ze źródeł nieodnawialnych,
wytworzony w sposób niewyrządzający poważnych szkód dla celów
środowiskowych, który spełnia wymaganie dotyczące osiągnięcia progu redukcji
emisji gazów cieplarnianych na poziomie 70 % w porównaniu z wartością
odpowiednika kopalnego dla paliw odnawialnych pochodzenia niebiologicznego
określoną zgodnie z metodyką, o której mowa w przepisach rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającego
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 poprzez
ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w
przypadku pochodzących z recyklingu paliw węglowych oraz poprzez określenie
metodyki oceny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki
odnawialnym ciekłym i gazowym paliwom transportowym pochodzenia
niebiologicznego oraz pochodzącym z recyklingu paliwom węglowym (Dz. Urz.
UE L 157 z 20.06.2023, str. 20);
wodór odnawialny – wodór wytworzony z odnawialnego źródła energii;
wodór odnawialny pochodzenia niebiologicznego – wodór odnawialny
wytworzony zgodnie z metodykami, o których mowa w przepisach:
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/1184 z dnia 10 lutego
2023 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2018/2001 przez ustanowienie unijnej metodyki określającej szczegółowe
zasady produkcji paliw odnawialnych pochodzenia niebiologicznego (Dz.
Urz. UE L 157 z 20.06.2023, str. 11, z późn. zm.3)), do którego wytworzenia
wykorzystano energię odnawialną inną niż energia otrzymywana z biomasy,
biogazu, biogazu rolniczego, biometanu, biopłynów oraz wodoru
odnawialnego, oraz
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego
2023 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2018/2001 poprzez ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji
gazów cieplarnianych w przypadku pochodzących z recyklingu paliw
węglowych oraz poprzez określenie metodyki oceny ograniczenia emisji
gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki odnawialnym ciekłym i gazowym
paliwom transportowym pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzącym
z recyklingu paliwom węglowym;
przesyłanie – transport:
paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami przesyłowymi w celu ich
dostarczania do sieci dystrybucyjnych lub odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci przesyłowych,
paliw ciekłych siecią rurociągów,
ciepła siecią ciepłowniczą do odbiorców przyłączonych do tej sieci
– z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii;
przesyłanie dwutlenku węgla – transport dwutlenku węgla w celu podziemnego
składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5b ustawy z dnia 9
czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
dystrybucja:
transport paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami
dystrybucyjnymi w celu ich dostarczania odbiorcom,
rozdział paliw ciekłych do odbiorców przyłączonych do sieci rurociągów,
rozdział ciepła do odbiorców przyłączonych do sieci ciepłowniczej
– z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii oraz sprężania gazu w stacji
gazu ziemnego i dostarczania energii elektrycznej w stacji ładowania do
zainstalowanych w niej punktów ładowania w rozumieniu ustawy z dnia
11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024
r. poz. 1289, 1853 i 1881);
obrót – działalność gospodarczą polegającą na handlu hurtowym albo
detalicznym paliwami lub energią;
sprzedaż – bezpośrednią sprzedaż paliw lub energii przez podmiot zajmujący się
ich wytwarzaniem lub odsprzedaż tych paliw lub energii przez podmiot
zajmujący się ich obrotem; sprzedaż ta nie obejmuje derywatu
elektroenergetycznego i derywatu gazowego oraz tankowania pojazdów
sprężonym gazem ziemnym (CNG) oraz skroplonym gazem ziemnym (LNG) na
stacjach gazu ziemnego, a także ładowania energią elektryczną w punktach
ładowania i tankowania pojazdów wodorem na stacjach wodoru;
sprzedaż rezerwowa paliw gazowych – sprzedaż paliw gazowych odbiorcy
końcowemu przyłączonemu do sieci dystrybucyjnej gazowej lub do sieci
przesyłowej gazowej dokonywana przez sprzedawcę rezerwowego paliw
gazowych w przypadku zaprzestania sprzedaży paliw gazowych przez
dotychczasowego sprzedawcę, realizowana na podstawie umowy sprzedaży
paliw gazowych lub umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3, zwanej
dalej „umową kompleksową”;
sprzedaż rezerwowa energii elektrycznej – sprzedaż energii elektrycznej
odbiorcy końcowemu przyłączonemu do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej dokonywana przez sprzedawcę rezerwowego energii
elektrycznej w przypadku nieprzekazania do centralnego systemu informacji
rynku energii informacji o zawarciu umowy sprzedaży energii elektrycznej lub
umowy kompleksowej dla danego punktu poboru energii;
umowa z ceną dynamiczną energii elektrycznej – umowę sprzedaży energii
elektrycznej lub umowę kompleksową, zawartą między sprzedawcą energii
elektrycznej a odbiorcą końcowym, odzwierciedlającą wahania cen na rynkach
energii elektrycznej, w szczególności na rynkach dnia następnego i dnia
bieżącego, w odstępach co najmniej równych okresowi rozliczania
niezbilansowania w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia Komisji (UE)
2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące
bilansowania (Dz. Urz. UE L 312 z 28.11.2017, str. 6, z późn. zm.4)), zwanego
dalej „rozporządzeniem 2017/2195”;
umowa na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny – zawartą z odbiorcą
końcowym na czas oznaczony umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę
kompleksową, której warunki, w tym ceny i dodatkowe opłaty stosowane
w rozliczeniach w obrocie energią elektryczną, pozostają niezmienione przez
cały okres obowiązywania umowy, z wyjątkiem postanowień o charakterze
elastycznym, w tym zróżnicowania cen w okresach szczytowych
i pozaszczytowych oraz elementów rachunku, których wysokość nie jest
określana przez sprzedawców energii elektrycznej, w szczególności podatków
i opłat;
agregacja – działalność polegającą na łączeniu wielkości mocy lub energii
elektrycznej oferowanej przez odbiorców, wytwórców energii elektrycznej lub
posiadaczy magazynów energii elektrycznej, z uwzględnieniem zdolności
technicznych sieci, do której są przyłączeni, w celu sprzedaży energii
elektrycznej, świadczenia usług systemowych lub usług elastyczności na rynkach
energii elektrycznej;
agregator – uczestnika rynku działającego na rynku energii elektrycznej
zajmującego się agregacją;
niezależny agregator – agregatora niepowiązanego ze sprzedawcą energii
elektrycznej odbiorcy oraz niezaliczającego się do grupy kapitałowej w
rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji
i konsumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1616 oraz z 2025 r. poz. 794), do której
zalicza się ten sprzedawca;
procesy energetyczne – techniczne procesy w zakresie wytwarzania,
przetwarzania, przesyłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw
lub energii;
proces rynku energii – sekwencję działań realizowanych przez co najmniej dwa
podmioty będące użytkownikiem systemu elektroenergetycznego lub operatorem
informacji rynku energii, na podstawie których następuje sprzedaż energii
elektrycznej, jej wprowadzenie do sieci lub pobór lub świadczenie usług
związanych z energią elektryczną;
zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe lub wodór – procesy
związane z dostarczaniem ciepła, energii
Art. 7.
zmienionyPrzedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub
dystrybucją paliw gazowych lub energii, lub przesyłaniem wodoru, lub dystrybucją
wodoru jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami
ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania i
przyłączania, w pierwszej kolejności, instalacji odnawialnego źródła energii, jeżeli
istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania tych
paliw gazowych, tej energii lub tego wodoru, a żądający zawarcia umowy spełnia
warunki przyłączenia do sieci i odbioru, przy czym w przypadku przyłączenia źródła
lub magazynu energii elektrycznej moc przyłączeniowa tego źródła lub magazynu
energii elektrycznej może być mniejsza lub równa jego mocy zainstalowanej
elektrycznej.
Koszty wynikające z nakładów na realizację przyłączenia podmiotów
ubiegających się o przyłączenie, w zakresie, w jakim zostały pokryte wpływami
z opłat za przyłączenie do sieci, o których mowa w ust. 8 i 9, nie stanowią podstawy
do ustalania w taryfie stawek opłat za przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych lub
energii.
W umowie o przyłączenie do sieci ciepłowniczej mogą być ustalone niższe
stawki opłat za przyłączenie do sieci niż ustalone na podstawie zasad określonych
w ust. 8, a w przypadku o którym mowa w art. 7b ust. 1, nie pobiera się opłaty za
przyłączenie do sieci.
Przyłączany podmiot jest obowiązany umożliwić przedsiębiorstwu
energetycznemu, o którym mowa w ust. 1, w obrębie swojej nieruchomości budowę
i rozbudowę sieci w zakresie niezbędnym do realizacji przyłączenia oraz udostępnić
pomieszczenia lub miejsca na zainstalowanie układów pomiarowych, na warunkach
określonych w umowie o świadczenie usługi przyłączenia do sieci.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane
powiadomić przyłączany podmiot o planowanych terminach prac wymienionych
w ust. 12 z wyprzedzeniem umożliwiającym przyłączanemu podmiotowi
przygotowanie nieruchomości lub pomieszczeń do przeprowadzenia i odbioru tych
prac.
(uchylony)
Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne odmówi zawarcia umowy
o przyłączenie do sieci lub przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji
odnawialnego źródła energii, jest obowiązane niezwłocznie powiadomić o odmowie
Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i zainteresowany podmiot, podając przyczyny
odmowy.
Jeżeli odmowa nastąpiła z przyczyn ekonomicznych, w powiadomieniu,
o którym mowa w ust. 11, przedsiębiorstwo energetyczne podaje także szacowaną
wysokość opłaty, o której mowa w ust. 9, wraz z informacją o możliwości zażądania
przedstawienia sposobu kalkulacji tej opłaty. Przedsiębiorstwo energetyczne na
żądanie podmiotu ubiegającego się o przyłączenie do sieci w terminie 14 dni
informuje ten podmiot o sposobie kalkulacji opłaty z wyszczególnieniem istotnych
elementów nakładów inwestycyjnych przyjętych do kalkulacji opłaty.
Przepis ust. 1 i 11 w zakresie przyłączenia do sieci w pierwszej kolejności
stosuje się także do infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego,
a następnie do ogólnodostępnej stacji ładowania obejmującej wyłącznie punkty
ładowania o dużej mocy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.
o elektromobilności i paliwach alternatywnych.
W przypadku braku możliwości przyłączenia do sieci ogólnodostępnej stacji
ładowania, o której mowa w ust. 1a, przedsiębiorstwo energetyczne, w terminie 14 dni
dla grupy przyłączeniowej IV i V, oraz w terminie 60 dni dla grupy przyłączeniowej
III, powiadamia o tym pisemnie podmiot ubiegający się o przyłączenie i wskazuje
maksymalną dostępną moc przyłączeniową w miejscu wskazanym we wniosku.
Jeżeli podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci ogólnodostępnej stacji
ładowania, o której mowa w ust. 1a, w terminie 14 dni od dnia otrzymania
powiadomienia, o którym mowa w ust. 1b:
wyraził zgodę na wskazaną mu przez przedsiębiorstwo energetyczne wielkość
mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to wydaje warunki przyłączenia,
nie wyraził zgody na wskazaną mu przez przedsiębiorstwo energetyczne
wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to odmawia wydania
warunków przyłączenia
– przy czym bieg terminu, o którym mowa w ust. 8g, ulega zawieszeniu do dnia
otrzymania zgody od podmiotu ubiegającego się o przyłączenie.
Umowy o przyłączenie do sieci nie zawiera się w przypadku, gdy do sieci
przesyłowej gazowej ma być przyłączona inna sieć przesyłowa gazowa, a operatorem
systemu dla obu sieci wyznaczono to samo przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się przesyłaniem paliw gazowych.
Umowy o przyłączenie do sieci nie zawiera się, w przypadku gdy do sieci
przesyłowej wodorowej ma być przyłączona inna sieć przesyłowa wodorowa, a
operatorem systemu dla obu sieci wyznaczono to samo przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem wodoru, lub w przypadku gdy do sieci przesyłowej
gazowej ma być przyłączona sieć przesyłowa wodorowa, a operatorem systemu dla
obu tych sieci wyznaczono to samo przedsiębiorstwo energetyczne.
W przypadku odmowy wydania warunków przyłączenia instalacji
odnawialnego źródła energii służącej do wytwarzania biometanu z powodu braku
technicznych lub ekonomicznych warunków przyłączenia do sieci i odbioru we
wskazanej przez wnioskodawcę lokalizacji, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym
mowa w ust. 1, wskazuje wnioskodawcy najbliższą lokalizację alternatywną, jeżeli
przyłączenie w tej lokalizacji spełnia warunki techniczne i ekonomiczne.
Do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV
w jednym miejscu przyłączenia można przyłączyć dwie lub większą liczbę instalacji
lub dwa lub większą liczbę magazynów energii elektrycznej należących do jednego
lub większej liczby podmiotów. Przepisu nie stosuje się do instalacji lub magazynów
energii elektrycznej, dla których miejscem przyłączenia do sieci jest instalacja
odbiorcy końcowego.
Dla wszystkich instalacji lub magazynów energii elektrycznej,
przyłączonych do sieci zgodnie z ust. 1f, wydaje się jedne warunki przyłączenia oraz
zawiera się jedną umowę o przyłączenie do sieci.
W przypadku przyłączenia do sieci instalacji lub magazynu energii
elektrycznej, zgodnie z ust. 1f, podmiot składający:
wniosek o określenie warunków przyłączenia kolejnej instalacji lub magazynu
energii elektrycznej do instalacji lub magazynu energii elektrycznej, dla których
określono już warunki przyłączenia, zawarto umowę o przyłączenie lub
dokonano przyłączenia,
wniosek o zmianę parametrów technicznych instalacji lub magazynu energii
elektrycznej, dla których określono już warunki przyłączenia, zawarto umowę
o przyłączenie lub dokonano przyłączenia
– nie wnosi zaliczki, o której mowa w ust. 8a, jeżeli nie zwiększa się dotychczasowa
moc przyłączeniowa.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1h, oraz w przypadku złożenia
wniosku o zmianę parametrów technicznych instalacji lub magazynu energii
elektrycznej, dla których określono już warunki przyłączenia, zawarto umowę
o przyłączenie lub dokonano przyłączenia, o ile zmianie nie ulega moc
przyłączeniowa w zakresie poboru i oddawania energii elektrycznej, ekspertyza,
o której mowa w ust. 8e, nie obejmuje analizy rozpływów mocy w sieci i dotyczy
wyłącznie możliwości utrzymania odpowiednich parametrów pracy tej sieci.
Umowa o przyłączenie do sieci powinna zawierać co najmniej postanowienia
określające: termin realizacji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, miejsce
rozgraniczenia własności sieci przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji podmiotu
przyłączanego, zakres robót niezbędnych przy realizacji przyłączenia, wymagania
dotyczące lokalizacji układu pomiarowo-rozliczeniowego i jego parametrów,
harmonogram przyłączenia, warunki udostępnienia przedsiębiorstwu energetycznemu
nieruchomości należącej do podmiotu przyłączanego w celu budowy lub rozbudowy
sieci niezbędnej do realizacji przyłączenia, przewidywany termin zawarcia umowy, na
podstawie której nastąpi dostarczanie paliw gazowych, energii lub wodoru, ilości
paliw gazowych, energii lub wodoru przewidzianych do odbioru, moc
przyłączeniową, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy,
a w szczególności za opóźnienie terminu realizacji prac w stosunku do ustalonego
w umowie, oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.
2a. Umowa o przyłączenie, elastyczna umowa o przyłączenie do sieci albo
konfigurowalna umowa o przyłączenie do sieci, dotyczące instalacji lub sieci
przyłączanej do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż
1 kV, wygasają z mocy prawa w przypadku, gdy podmiot przyłączany na podstawie
tych umów nie zawiadomi operatora, do którego sieci jest przyłączany, w terminie:
ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji
w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących
(Dz. U. z 2025 r. poz. 1156);
ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii
elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 498 i 1535
oraz z 2026 r. poz. 516).
ustanowienie na obszarze lub części obszaru planowanej inwestycji strefy
ochronnej terenu zamkniętego ustalanej przez Ministra Obrony Narodowej,
o której mowa w ustawie z dnia 25 lipca 2025 r. o szczególnych zasadach
przygotowania i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie potrzeb
obronności państwa lub kluczowych inwestycji w zakresie potrzeb obronności
państwa lub bezpieczeństwa publicznego oraz ustanawiania stref ochronnych
terenów zamkniętych (Dz. U. poz. 1080), lub
zakłócenia w globalnych lub lokalnych łańcuchach dostaw komponentów
i technologii niezbędnych do realizacji inwestycji, które nie wynikają z winy
podmiotu przyłączanego, lub
przewlekłość postępowań administracyjnych, w tym opóźnienia w wydawaniu
decyzji, pozwoleń, uzgodnień lub opinii przez organy administracji publicznej,
jeżeli podmiot przyłączany dochował należytej staranności w zakresie
terminowego składania wniosków i uzupełnień.
2c. Podmiot przyłączany składa oświadczenie:
Umowa o przyłączenie do sieci, o której mowa w ust. 1g, określa wymagania
dotyczące lokalizacji oraz parametrów technicznych dla układów pomiarowo-
-rozliczeniowych umożliwiających pomiar ilości energii elektrycznej oddanej do sieci
i pobranej z sieci przez każdą z instalacji lub każdy z magazynów energii elektrycznej,
przyłączonych w jednym miejscu przyłączenia na podstawie tej umowy.
W przypadku przyłączenia instalacji lub magazynów energii elektrycznej,
których łączna moc zainstalowana elektryczna jest większa niż ich moc
przyłączeniowa w kierunku poboru energii elektrycznej z sieci lub wprowadzania do
sieci energii elektrycznej, umowa o przyłączenie do sieci, o której mowa w ust. 1g,
zawiera warunki i sposób zabezpieczenia zdolności technicznych do nieprzekraczania
mocy przyłączeniowej, przy czym:
koszt zakupu, zainstalowania i utrzymania urządzeń służących do
zabezpieczenia zdolności technicznych do nieprzekraczania mocy
przyłączeniowej ponosi podmiot przyłączany do sieci lub podmiot będący stroną
porozumienia, o którym mowa w ust. 3de pkt 1;
nadzór nad pracą urządzeń służących do zabezpieczenia zdolności technicznych
do nieprzekraczania mocy przyłączeniowej sprawuje użytkownik systemu, który
w szczególności jest odpowiedzialny za zabezpieczenie tych urządzeń w sposób
uniemożliwiający zmianę ich ustawień;
w przypadku niepoprawnej pracy urządzeń służących do zabezpieczenia
zdolności technicznych do nieprzekraczania mocy przyłączeniowej oraz
przekroczenia mocy przyłączeniowej przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej może wstrzymać
wprowadzanie energii do sieci lub pobór energii z sieci; przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej
niezwłocznie wznawia dostarczanie lub pobór energii po przywróceniu
poprawnej pracy urządzeń służących do zabezpieczenia zdolności technicznych
do nieprzekraczania mocy przyłączeniowej.
Rozliczenie energii pobranej z sieci lub oddanej do sieci następuje ze
sprzedawcą energii osobno przez każdego właściciela instalacji lub magazynu energii
elektrycznej na podstawie:
odczytów energii na układach pomiarowo-rozliczeniowych każdej instalacji lub
każdego magazynu energii elektrycznej danego właściciela oraz
udziału danego właściciela w energii stanowiącej różnicę między sumą odczytów
energii na układach pomiarowo-rozliczeniowych każdej instalacji lub każdego
magazynu energii elektrycznej oraz odczytem energii na układzie pomiarowo-
-rozliczeniowym w punkcie przyłączenia.
Podmioty przyłączone do sieci, zgodnie z ust. 1f, pokrywają koszty energii
elektrycznej wynikające z różnicy między sumą odczytów energii na układach
pomiarowo-rozliczeniowych każdej instalacji lub każdego magazynu energii
elektrycznej oraz odczytem na układzie pomiarowo-rozliczeniowym w punkcie
przyłączenia. Sposób podziału kosztów określa porozumienie, o którym mowa
w ust. 3de pkt 1.
Umowa o przyłączenie do sieci instalacji odnawialnego źródła energii oprócz
postanowień wskazanych w ust. 2, powinna również zawierać postanowienia
określające, że:
termin dostarczenia po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej
w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytworzenia
energii elektrycznej energię wiatru na morzu, przy czym termin ten nie może być
dłuższy niż 120 miesięcy od dnia zawarcia tej umowy;
niedostarczenie po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej w tej
instalacji we wskazanym w umowie o przyłączenie terminie jest podstawą
wypowiedzenia umowy o przyłączenie.
Umowa o przyłączenie do sieci magazynu energii elektrycznej, oprócz
postanowień wskazanych w ust. 2, zawiera również postanowienia określające
parametry magazynu energii elektrycznej, w szczególności łączną moc zainstalowaną
elektryczną magazynu energii elektrycznej wyrażoną w kW, pojemność nominalną
wyrażoną w kWh i sprawność magazynu energii elektrycznej.
Przez sprawność magazynu energii elektrycznej rozumie się stosunek energii
elektrycznej wyprowadzonej z magazynu energii elektrycznej do energii elektrycznej
wprowadzonej do tego magazynu, wyrażony w procentach, w ramach jednego
pełnego cyklu pracy magazynu energii elektrycznej, przy wykorzystaniu nominalnej
pojemności tego magazynu oraz ładowania i rozładowywania go mocą nominalną.
Umowa o przyłączenie jednostki wytwórczej lub instalacji odbiorcy
końcowego do sieci elektroenergetycznej, w przypadku gdy magazyn energii
elektrycznej będzie stanowił część tej jednostki lub instalacji, zawiera postanowienia
określone w ust. 2 i 2b.
Umowa o przyłączenie jednostki wytwórczej lub magazynu energii
elektrycznej, oprócz postanowień wskazanych w ust. 2–2b i 2d, zawiera postanowienia
uprawniające przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w
zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej do ograniczania
gwarantowanej mocy przyłączeniowej lub wprowadzania ograniczeń operacyjnych,
skutkujących brakiem gwarancji niezawodnych dostaw energii elektrycznej, w celu
równoważenia dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię lub
zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, zgodnie z warunkami
określonymi w instrukcji, o której mowa w art. 9g ust. 1.
W przypadku instalacji odnawialnego źródła energii służącej do wytwarzania
energii elektrycznej z biogazu w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego
2015 r. o odnawialnych źródłach energii albo energii elektrycznej z biogazu
rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii, dla których określono warunki przyłączenia, zgodnie z ust. 8d2a,
postanowienia umowy o przyłączenie, o których mowa w ust. 2e:
zawierają szczegółowe zasady stosowania ograniczeń mocy wprowadzanej do
sieci elektroenergetycznej, w szczególności określają okresy doby w
poszczególnych miesiącach roku, w których ograniczenia mogą zostać
wprowadzone;
nie mogą ograniczyć możliwości tej instalacji do wprowadzania energii
elektrycznej do sieci z gwarantowaną mocą przyłączeniową przez co najmniej
14 godzin w ciągu doby w okresie od marca do września bez wypłaty z tego
tytułu rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13 ust. 7 rozporządzenia
2019/943.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, nie dotyczy przypadku,
gdy ubiegający się o zawarcie umowy o przyłączenie do sieci nie ma tytułu prawnego
do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do których paliwa gazowe,
energia lub wodór mają być dostarczane. Przepisu zdania pierwszego nie stosuje się
do umów o przyłączenie do sieci instalacji lub obiektów niezbędnych dla zasilania
kolejowej sieci trakcyjnej lub służących do kierowania i sterowania ruchem
kolejowym.
Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci składa wniosek o określenie
warunków przyłączenia do sieci, zwanych dalej „warunkami przyłączenia”,
w przedsiębiorstwie energetycznym, do którego sieci ubiega się o przyłączenie.
3a1. Wniosek o określenie warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej
o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV składa się:
w postaci określonej w art. 3a albo
za pośrednictwem systemu informatycznego, o którym mowa w ust. 3a2.
publikację:
informacji, o których mowa w ust. 8l,
jednolitego zbioru zasad, o których mowa w ust. 8p.
3a3. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem energii
elektrycznej lub przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii
elektrycznej obsługujące co najmniej sto tysięcy odbiorców, w terminie trzech
miesięcy od dnia otrzymania wniosku o określenie warunków przyłączenia,
przekazuje podmiotom ubiegającym się o przyłączenie do sieci informacje o statusie
rozpatrywania ich wniosków o określenie warunków przyłączenia i aktualizuje te
informacje co najmniej raz na trzy miesiące. Informacje te są przekazywane:
Wszelkie dane zgromadzone w systemie informatycznym, o którym mowa
w ust. 3a2, są przetwarzane wyłącznie na potrzeby ustawowych zadań realizowanych
przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem energii elektrycznej
lub przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej,
o których mowa w ust. 3a2, w szczególności w celu przyjmowania i rozpatrywania
wniosków o określenie warunków przyłączenia.
Administratorem danych osobowych gromadzonych w systemie
informatycznym, o którym mowa w ust. 3a2, jest przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem energii elektrycznej lub przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 3a2,
prowadzące dany system informatyczny.
Koszty realizacji i utrzymania systemu informatycznego, o którym mowa
w ust. 3a2, ponoszone przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się
przesyłaniem energii elektrycznej lub przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się
dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 3a2, stanowią koszty
uzasadnione, o których mowa w art. 45 us
pomieszczenia lub miejsca na zainstalowanie układów pomiarowych, na warunkach
określonych w umowie o świadczenie usługi przyłączenia do sieci.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane
powiadomić przyłączany podmiot o planowanych terminach prac wymienionych
w ust. 12 z wyprzedzeniem umożliwiającym przyłączanemu podmiotowi
przygotowanie nieruchomości lub pomieszczeń do przeprowadzenia i odbioru tych
prac.
(uchylony)
Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne odmówi zawarcia umowy
o przyłączenie do sieci lub przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji
odnawialnego źródła energii, jest obowiązane niezwłocznie powiadomić o odmowie
Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i zainteresowany podmiot, podając przyczyny
odmowy.
Jeżeli odmowa nastąpiła z przyczyn ekonomicznych, w powiadomieniu,
o którym mowa w ust. 11, przedsiębiorstwo energetyczne podaje także szacowaną
wysokość opłaty, o której mowa w ust. 9, wraz z informacją o możliwości zażądania
przedstawienia sposobu kalkulacji tej opłaty. Przedsiębiorstwo energetyczne na
żądanie podmiotu ubiegającego się o przyłączenie do sieci w terminie 14 dni
informuje ten podmiot o sposobie kalkulacji opłaty z wyszczególnieniem istotnych
elementów nakładów inwestycyjnych przyjętych do kalkulacji opłaty.
Przepis ust. 1 i 11 w zakresie przyłączenia do sieci w pierwszej kolejności
stosuje się także do infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego,
a następnie do ogólnodostępnej stacji ładowania obejmującej wyłącznie punkty
ładowania o dużej mocy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.
o elektromobilności i paliwach alternatywnych.
W przypadku braku możliwości przyłączenia do sieci ogólnodostępnej stacji
ładowania, o której mowa w ust. 1a, przedsiębiorstwo energetyczne, w terminie 14 dni
dla grupy przyłączeniowej IV i V, oraz w terminie 60 dni dla grupy przyłączeniowej
III, powiadamia o tym pisemnie podmiot ubiegający się o przyłączenie i wskazuje
maksymalną dostępną moc przyłączeniową w miejscu wskazanym we wniosku.
Jeżeli podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci ogólnodostępnej stacji
ładowania, o której mowa w ust. 1a, w terminie 14 dni od dnia otrzymania
powiadomienia, o którym mowa w ust. 1b:
wyraził zgodę na wskazaną mu przez przedsiębiorstwo energetyczne wielkość
mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to wydaje warunki przyłączenia,
nie wyraził zgody na wskazaną mu przez przedsiębiorstwo energetyczne
wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to odmawia wydania
warunków przyłączenia
– przy czym bieg terminu, o którym mowa w ust. 8g, ulega zawieszeniu do dnia
otrzymania zgody od podmiotu ubiegającego się o przyłączenie.
Umowy o przyłączenie do sieci nie zawiera się w przypadku, gdy do sieci
przesyłowej gazowej ma być przyłączona inna sieć przesyłowa gazowa, a operatorem
systemu dla obu sieci wyznaczono to samo przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się przesyłaniem paliw gazowych.
Umowy o przyłączenie do sieci nie zawiera się w przypadku, gdy do sieci
przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego,
jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się przesyłaniem paliw gazowych.
Umowy o przyłączenie do sieci nie zawiera się, w przypadku gdy do sieci
przesyłowej wodorowej ma być przyłączona inna sieć przesyłowa wodorowa, a
operatorem systemu dla obu sieci wyznaczono to samo przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem wodoru, lub w przypadku gdy do sieci przesyłowej
gazowej ma być przyłączona sieć przesyłowa wodorowa, a operatorem systemu dla
obu tych sieci wyznaczono to samo przedsiębiorstwo energetyczne.
W przypadku odmowy wydania warunków przyłączenia instalacji
odnawialnego źródła energii służącej do wytwarzania biometanu z powodu braku
technicznych lub ekonomicznych warunków przyłączenia do sieci i odbioru we
wskazanej przez wnioskodawcę lokalizacji, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym
mowa w ust. 1, wskazuje wnioskodawcy najbliższą lokalizację alternatywną, jeżeli
przyłączenie w tej lokalizacji spełnia warunki techniczne i ekonomiczne.
Do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV
w jednym miejscu przyłączenia można przyłączyć dwie lub większą liczbę instalacji
lub dwa lub większą liczbę magazynów energii elektrycznej należących do jednego
lub większej liczby podmiotów. Przepisu nie stosuje się do instalacji lub magazynów
energii elektrycznej, dla których miejscem przyłączenia do sieci jest instalacja
odbiorcy końcowego.
Dla wszystkich instalacji lub magazynów energii elektrycznej,
przyłączonych do sieci zgodnie z ust. 1f, wydaje się jedne warunki przyłączenia oraz
zawiera się jedną umowę o przyłączenie do sieci.
W przypadku przyłączenia do sieci instalacji lub magazynu energii
elektrycznej, zgodnie z ust. 1f, podmiot składający:
wniosek o określenie warunków przyłączenia kolejnej instalacji lub magazynu
energii elektrycznej do instalacji lub magazynu energii elektrycznej, dla których
określono już warunki przyłączenia, zawarto umowę o przyłączenie lub
dokonano przyłączenia,
wniosek o zmianę parametrów technicznych instalacji lub magazynu energii
elektrycznej, dla których określono już warunki przyłączenia, zawarto umowę
o przyłączenie lub dokonano przyłączenia
– nie wnosi zaliczki, o której mowa w ust. 8a, jeżeli nie zwiększa się dotychczasowa
moc przyłączeniowa.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1h, oraz w przypadku złożenia
wniosku o zmianę parametrów technicznych instalacji lub magazynu energii
elektrycznej, dla których określono już warunki przyłączenia, zawarto umowę
o przyłączenie lub dokonano przyłączenia, o ile zmianie nie ulega moc
przyłączeniowa w zakresie poboru i oddawania energii elektrycznej, ekspertyza,
o której mowa w ust. 8e, nie obejmuje analizy rozpływów mocy w sieci i dotyczy
wyłącznie możliwości utrzymania odpowiednich parametrów pracy tej sieci.
Umowa o przyłączenie do sieci powinna zawierać co najmniej postanowienia
określające: termin realizacji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, miejsce
rozgraniczenia własności sieci przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji podmiotu
przyłączanego, zakres robót niezbędnych przy realizacji przyłączenia, wymagania
dotyczące lokalizacji układu pomiarowo-rozliczeniowego i jego parametrów,
harmonogram przyłączenia, warunki udostępnienia przedsiębiorstwu energetycznemu
nieruchomości należącej do podmiotu przyłączanego w celu budowy lub rozbudowy
sieci niezbędnej do realizacji przyłączenia, przewidywany termin zawarcia umowy, na
podstawie której nastąpi dostarczanie paliw gazowych, energii lub wodoru, ilości
paliw gazowych, energii lub wodoru przewidzianych do odbioru, moc
przyłączeniową, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy,
a w szczególności za opóźnienie terminu realizacji prac w stosunku do ustalonego
w umowie, oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.
2a. Umowa o przyłączenie, elastyczna umowa o przyłączenie do sieci albo
konfigurowalna umowa o przyłączenie do sieci, dotyczące instalacji lub sieci
przyłączanej do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż
1 kV, wygasają z mocy prawa w przypadku, gdy podmiot przyłączany na podstawie
tych umów nie zawiadomi operatora, do którego sieci jest przyłączany, w terminie:
ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji
w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących
(Dz. U. z 2025 r. poz. 1156);
ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii
elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 498 i 1535
oraz z 2026 r. poz. 516).
ustanowienie na obszarze lub części obszaru planowanej inwestycji strefy
ochronnej terenu zamkniętego ustalanej przez Ministra Obrony Narodowej,
o której mowa w ustawie z dnia 25 lipca 2025 r. o szczególnych zasadach
przygotowania i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie potrzeb
obronności państwa lub kluczowych inwestycji w zakresie potrzeb obronności
państwa lub bezpieczeństwa publicznego oraz ustanawiania stref ochronnych
terenów zamkniętych (Dz. U. poz. 1080), lub
zakłócenia w globalnych lub lokalnych łańcuchach dostaw komponentów
i technologii niezbędnych do realizacji inwestycji, które nie wynikają z winy
podmiotu przyłączanego, lub
przewlekłość postępowań administracyjnych, w tym opóźnienia w wydawaniu
decyzji, pozwoleń, uzgodnień lub opinii przez organy administracji publicznej,
jeżeli podmiot przyłączany dochował należytej staranności w zakresie
terminowego składania wniosków i uzupełnień.
2c. Podmiot przyłączany składa oświadczenie:
Umowa o przyłączenie do sieci, o której mowa w ust. 1g, określa wymagania
dotyczące lokalizacji oraz parametrów technicznych dla układów pomiarowo-
-rozliczeniowych umożliwiających pomiar ilości energii elektrycznej oddanej do sieci
i pobranej z sieci przez każdą z instalacji lub każdy z magazynów energii elektrycznej,
przyłączonych w jednym miejscu przyłączenia na podstawie tej umowy.
W przypadku przyłączenia instalacji lub magazynów energii elektrycznej,
których łączna moc zainstalowana elektryczna jest większa niż ich moc
przyłączeniowa w kierunku poboru energii elektrycznej z sieci lub wprowadzania do
sieci energii elektrycznej, umowa o przyłączenie do sieci, o której mowa w ust. 1g,
zawiera warunki i sposób zabezpieczenia zdolności technicznych do nieprzekraczania
mocy przyłączeniowej, przy czym:
koszt zakupu, zainstalowania i utrzymania urządzeń służących do
zabezpieczenia zdolności technicznych do nieprzekraczania mocy
przyłączeniowej ponosi podmiot przyłączany do sieci lub podmiot będący stroną
porozumienia, o którym mowa w ust. 3de pkt 1;
nadzór nad pracą urządzeń służących do zabezpieczenia zdolności technicznych
do nieprzekraczania mocy przyłączeniowej sprawuje użytkownik systemu, który
w szczególności jest odpowiedzialny za zabezpieczenie tych urządzeń w sposób
uniemożliwiający zmianę ich ustawień;
w przypadku niepoprawnej pracy urządzeń służących do zabezpieczenia
zdolności technicznych do nieprzekraczania mocy przyłączeniowej oraz
przekroczenia mocy przyłączeniowej przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące
się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej może wstrzymać
wprowadzanie energii do sieci lub pobór energii z sieci; przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej
niezwłocznie wznawia dostarczanie lub pobór energii po przywróceniu
poprawnej pracy urządzeń służących do zabezpieczenia zdolności technicznych
do nieprzekraczania mocy przyłączeniowej.
Rozliczenie energii pobranej z sieci lub oddanej do sieci następuje ze
sprzedawcą energii osobno przez każdego właściciela instalacji lub magazynu energii
elektrycznej na podstawie:
odczytów energii na układach pomiarowo-rozliczeniowych każdej instalacji lub
każdego magazynu energii elektrycznej danego właściciela oraz
udziału danego właściciela w energii stanowiącej różnicę między sumą odczytów
energii na układach pomiarowo-rozliczeniowych każdej instalacji lub każdego
magazynu energii elektrycznej oraz odczytem energii na układzie pomiarowo-
-rozliczeniowym w punkcie przyłączenia.
Podmioty przyłączone do sieci, zgodnie z ust. 1f, pokrywają koszty energii
elektrycznej wynikające z różnicy między sumą odczytów energii na układach
pomiarowo-rozliczeniowych każdej instalacji lub każdego magazynu energii
elektrycznej oraz odczytem na układzie pomiarowo-rozliczeniowym w punkcie
przyłączenia. Sposób podziału kosztów określa porozumienie, o którym mowa
w ust. 3de pkt 1.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
energii elektrycznej, niezwłocznie po otrzymaniu od przedsiębiorstwa energetycznego
wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną
informacji o zawarciu umowy sprzedaży lub umowy kompleksowej sprzedaży energii
elektrycznej, podejmuje kontakt z odbiorcą energii elektrycznej w celu ustalenia daty
instalacji u niego układu pomiarowo-rozliczeniowego, która następuje w terminie
niedłuższym niż 21 dni od dnia otrzymania informacji.
Umowa o przyłączenie do sieci instalacji odnawialnego źródła energii oprócz
postanowień wskazanych w ust. 2, powinna również zawierać postanowienia
określające, że:
termin dostarczenia po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej
w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytworzenia
energii elektrycznej energię wiatru na morzu, przy czym termin ten nie może być
dłuższy niż 120 miesięcy od dnia zawarcia tej umowy;
niedostarczenie po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej w tej
instalacji we wskazanym w umowie o przyłączenie terminie jest podstawą
wypowiedzenia umowy o przyłączenie.
Umowa o przyłączenie do sieci magazynu energii elektrycznej, oprócz
postanowień wskazanych w ust. 2, zawiera również postanowienia określające
parametry magazynu energii elektrycznej, w szczególności łączną moc zainstalowaną
elektryczną magazynu energii elektrycznej wyrażoną w kW, pojemność nominalną
wyrażoną w kWh i sprawność magazynu energii elektrycznej.
Przez sprawność magazynu energii elektrycznej rozumie się stosunek energii
elektrycznej wyprowadzonej z magazynu energii elektrycznej do energii elektrycznej
wprowadzonej do tego magazynu, wyrażony w procentach, w ramach jednego
pełnego cyklu pracy magazynu energii elektrycznej, przy wykorzystaniu nominalnej
pojemności tego magazynu oraz ładowania i rozładowywania go mocą nominalną.
Umowa o przyłączenie jednostki wytwórczej lub instalacji odbiorcy
końcowego do sieci elektroenergetycznej, w przypadku gdy magazyn energii
elektrycznej będzie stanowił część tej jednostki lub instalacji, zawiera postanowienia
określone w ust. 2 i 2b.
Umowa o przyłączenie jednostki wytwórczej lub magazynu energii
elektrycznej, oprócz postanowień wskazanych w ust. 2–2b i 2d, zawiera postanowienia
uprawniające przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w
zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej do ograniczania
gwarantowanej mocy przyłączeniowej lub wprowadzania ograniczeń operacyjnych,
skutkujących brakiem gwarancji niezawodnych dostaw energii elektrycznej, w celu
równoważenia dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię lub
zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, zgodnie z warunkami
określonymi w instrukcji, o której mowa w art. 9g ust. 1.
W przypadku instalacji odnawialnego źródła energii służącej do wytwarzania
energii elektrycznej z biogazu w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego
2015 r. o odnawialnych źródłach energii albo energii elektrycznej z biogazu
rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii, dla których określono warunki przyłączenia, zgodnie z ust. 8d2a,
postanowienia umowy o przyłączenie, o których mowa w ust. 2e:
zawierają szczegółowe zasady stosowania ograniczeń mocy wprowadzanej do
sieci elektroenergetycznej, w szczególności określają okresy doby w
poszczególnych miesiącach roku, w których ograniczenia mogą zostać
wprowadzone;
nie mogą ograniczyć możliwości tej instalacji do wprowadzania energii
elektrycznej do sieci z gwarantowaną mocą przyłączeniową przez co najmniej
14 godzin w ciągu doby w okresie od marca do września bez wypłaty z tego
tytułu rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13 ust. 7 rozporządzenia
2019/943.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, nie dotyczy przypadku,
gdy ubiegający się o zawarcie umowy o przyłączenie do sieci nie ma tytułu prawnego
do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do których paliwa gazowe,
energia lub wodór mają być dostarczane. Przepisu zdania pierwszego nie stosuje się
do umów o przyłączenie do sieci instalacji lub obiektów niezbędnych dla zasilania
kolejowej sieci trakcyjnej lub służących do kierowania i sterowania ruchem
kolejowym.
Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci składa wniosek o określenie
warunków przyłączenia do sieci, zwanych dalej „warunkami przyłączenia”,
w przedsiębiorstwie energetycznym, do którego sieci ubiega się o przyłączenie.
3a1. Wniosek o określenie warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej
o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV składa się:
w postaci określonej w art. 3a albo
za pośrednictwem systemu informatycznego, o którym mowa w ust. 3a2.
publikację:
informacji, o których mowa w ust. 8l,
jednolitego zbioru zasad, o których mowa w ust. 8p.
3a3. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem energii
elektrycznej lub przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii
elektrycznej obsługujące co najmniej sto tysięcy odbiorców, w terminie trzech
miesięcy od dnia otrzymania wniosku o określenie warunków przyłączenia,
przekazuje podmiotom ubiegającym się o przyłączenie do sieci informacje o statusie
rozpatrywania ich wniosków o określenie warunków przyłączenia i aktualizuje te
informacje co najmniej raz na trzy miesiące. Informacje te są przekazywane:
Wszelkie dane zgromadzone w systemie informatycznym, o którym mowa
w ust. 3a2, są przetwarzane wyłącznie na potrzeby ustawowych zadań realizowanych
przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem energii elektrycznej
lub przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej,
o których mowa w ust. 3a2, w szczególności w celu pr
Art. 47.
zmienionyPrzedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje ustalają taryfy
dla paliw gazowych i energii, które podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE, oraz
proponują okres ich obowiązywania. Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające
koncesje przedkładają Prezesowi URE taryfy oraz ich zmiany z własnej inicjatywy nie
później niż w terminie dwóch miesięcy przed upływem okresu obowiązywania taryfy
poprzedniej lub na żądanie Prezesa URE.
Taryfy ustalane przez przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na
obrót paliwami gazowymi lub na obrót gazem ziemnym z zagranicą w zakresie
określonym w tej koncesji nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE,
z zastrzeżeniem art. 62b ust. 1.
Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu
połączonego gazowego wyznaczony na sieci przesyłowej gazowej niebędącej jego
własnością dokonuje ustalenia taryf dla paliw gazowych dla tej sieci, które podlegają
zatwierdzeniu przez Prezesa URE, oraz zaproponowania okresu ich obowiązywania.
Operator, o którym mowa w zdaniu pierwszym, przedkłada Prezesowi URE taryfy dla
tej sieci oraz ich zmiany z własnej inicjatywy nie później niż w terminie 9 miesięcy
przed upływem okresu obowiązywania taryfy poprzedniej lub na żądanie Prezesa
URE.
Przedsiębiorstwo energetyczne niezwłocznie po uzyskaniu koncesji i nie
później niż po upływie 30 dni od dnia jej uzyskania występuje do Prezesa URE
z wnioskiem o zatwierdzenie taryfy. Przedsiębiorstwo to do czasu zatwierdzenia przez
Prezesa URE taryfy i wprowadzenia jej do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami
może stosować zaliczkowy sposób rozliczeń z odbiorcami, pod warunkiem złożenia
wniosku w tym terminie. Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane do
rozliczenia z odbiorcami nadpłaconych kwot za cały okres stosowania zaliczek,
zgodnie z zatwierdzoną taryfą.
Taryfy ustalane przez przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na
wytwarzanie ciepła, w części dla każdego ze źródeł ciepła o mocy zainstalowanej
cieplnej nieprzekraczającej 5 MW, które spełnia warunki określone w art. 7b ust. 3,
nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE.
Prezes URE zatwierdza taryfę bądź odmawia jej zatwierdzenia w przypadku
stwierdzenia niezgodności taryfy z zasadami i przepisami, o których mowa w art. 44–
46.
Prezes URE, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, może
zatwierdzić, na okres nie dłuższy niż 3 lata, taryfę zawierającą ceny i stawki opłat
w wysokości nie wyższej niż ceny i stawki opłat obowiązujące przed jej
przedłożeniem Prezesowi URE, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
zawarte w taryfie warunki stosowania cen i stawek opłat nie uległy zmianie;
udokumentowane i opisane we wniosku zmiany zewnętrznych warunków
wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej,
której dotyczy taryfa, nie uzasadniają obniżenia cen i stawek opłat zawartych
w taryfie;
dla proponowanego we wniosku okresu obowiązywania taryfy lub dla części tego
okresu nie został ustalony współczynnik korekcyjny, o którym mowa w art.
23 ust. 2 pkt 3 lit. a.
W przypadku udokumentowanej zmiany zewnętrznych warunków
wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej Prezes
URE może ustalić z urzędu, w drodze decyzji, współczynniki korekcyjne, o których
mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. a, wynikające wyłącznie ze zmiany warunków
zewnętrznych, które przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane stosować
w odniesieniu do cen i stawek opłat określonych w taryfie, o której mowa w ust. 2a,
do czasu wejścia w życie nowej taryfy wprowadzonej w trybie określonym w ust. 2.
W przypadku upływu okresu, na jaki została ustalona taryfa, do dnia wejścia
w życie nowej taryfy stosuje się taryfę dotychczasową, jeżeli:
decyzja Prezesa URE nie została wydana albo
toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Prezesa URE.
Taryfy dotychczasowej, o której mowa w ust. 2c, nie stosuje się, jeżeli
decyzja Prezesa URE odmawiająca zatwierdzenia taryfy jest uzasadniona
koniecznością obniżenia cen i stawek opłat poniżej cen i stawek opłat zawartych
w dotychczasowej taryfie i wynika z udokumentowanych i opisanych zmian
warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności
gospodarczej.
Prezes URE analizuje i weryfikuje koszty uzasadnione, o których mowa
w art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie ich zgodności z przepisami ustawy, na podstawie
sprawozdań finansowych i planów rzeczowo-finansowych przedsiębiorstw
energetycznych, biorąc pod uwagę tworzenie warunków do konkurencji i promocji
efektywności wykonywanej działalności gospodarczej, a w szczególności stosując
metody porównawcze oceny efektywności przedsiębiorstw energetycznych
wykonujących w zbliżonych warunkach działalność gospodarczą tego samego
rodzaju.
Planowane przychody ze sprzedaży ciepła przyjmowane do kalkulacji cen
i stawek opłat w taryfie dla ciepła dla jednostek kogeneracji, oblicza się przy
zastosowaniu wskaźnika referencyjnego ustalanego przez Prezesa URE zgodnie
z metodologią określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 5 i 6
i średnich cen sprzedaży ciepła, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c.
W odniesieniu do ciepła wytworzonego w instalacjach termicznego przekształcania
odpadów, przyjmuje się średnią cenę ciepła wskazaną w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c tiret
czwarte.
Przedsiębiorstwo energetyczne może odstąpić od sposobu kalkulacji cen
i stawek opłat w taryfie dla ciepła, o którym mowa w ust. 2f, opracowując taryfę
w sposób zapewniający pokrycie kosztów uzasadnionych w zakresie określonym
w art. 45 ust. 1 pkt 1, 1b i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 5
i 6. Odstępując od tego sposobu kalkulacji, przy opracowywaniu kolejnych taryf dla
ciepła, przedsiębiorstwo to nie stosuje sposobu kształtowania cen i stawek opłat
w taryfie dla ciepła, o którym mowa w ust. 2f.
W terminach do dnia 31 marca i do dnia 30 września każdego roku Prezes
URE ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki wysokość wskaźnika
referencyjnego, o którym mowa w ust. 2f.
W taryfach zatwierdzanych lub zmienianych po upływie okresu
rozliczeniowego, o którym mowa w art. 16 ust. 18d i 18e, uwzględnia się zakres
niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16
ust. 1a. Prezes URE może wezwać przedsiębiorstwo energetyczne do korekty
obowiązującej taryfy po upływie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w zdaniu
pierwszym.
Prezes URE ogłasza w Biuletynie URE:
zatwierdzone taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła w terminie
14 dni od dnia zatwierdzenia taryfy;
decyzje, o których mowa w ust. 2d.
Przedsiębiorstwo energetyczne wprowadza taryfę do stosowania nie wcześniej
niż po upływie 14 dni i nie później niż do 45 dnia od dnia jej opublikowania, z
uwzględnieniem ust. 5.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych
wprowadza taryfę do stosowania w terminie określonym przez Prezesa URE w decyzji
o zatwierdzeniu tej taryfy, nie wcześniejszym niż po upływie 14 dni od dnia jej
opublikowania.
W przypadku gdy w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie
zatwierdzenia taryfy dla energii elektrycznej występuje ryzyko niewypełnienia
obowiązku, o którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2, w terminie wskazanym w tym
określonym w tej koncesji nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE,
z zastrzeżeniem art. 62b ust. 1.
Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu
połączonego gazowego wyznaczony na sieci przesyłowej gazowej niebędącej jego
własnością dokonuje ustalenia taryf dla paliw gazowych dla tej sieci, które podlegają
zatwierdzeniu przez Prezesa URE, oraz zaproponowania okresu ich obowiązywania.
Operator, o którym mowa w zdaniu pierwszym, przedkłada Prezesowi URE taryfy dla
tej sieci oraz ich zmiany z własnej inicjatywy nie później niż w terminie 9 miesięcy
przed upływem okresu obowiązywania taryfy poprzedniej lub na żądanie Prezesa
URE.
Przedsiębiorstwo energetyczne niezwłocznie po uzyskaniu koncesji i nie
później niż po upływie 30 dni od dnia jej uzyskania występuje do Prezesa URE
z wnioskiem o zatwierdzenie taryfy. Przedsiębiorstwo to do czasu zatwierdzenia przez
Prezesa URE taryfy i wprowadzenia jej do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami
może stosować zaliczkowy sposób rozliczeń z odbiorcami, pod warunkiem złożenia
wniosku w tym terminie. Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane do
rozliczenia z odbiorcami nadpłaconych kwot za cały okres stosowania zaliczek,
zgodnie z zatwierdzoną taryfą.
Taryfy ustalane przez przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na
wytwarzanie ciepła, w części dla każdego ze źródeł ciepła o mocy zainstalowanej
cieplnej nieprzekraczającej 5 MW, które spełnia warunki określone w art. 7b ust. 3,
nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE.
Zatwierdzeniu przez Prezesa URE nie podlegają również taryfy ustalane
przez przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie ciepła –
w części spełniającej łącznie następujące warunki:
dostarczanie ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne odbywa się bez
pośrednictwa sieci do odbiorcy lub grupy odbiorców, którzy wykonują
działalność gospodarczą;
występuje brak uprawnienia lub zobowiązania każdego z odbiorców, o których
mowa w pkt 1, do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby
gospodarstw domowych;
zachodzi zgodna wola stron na sprzedaż i zakup ciepła na podstawie umowy,
z pominięciem cen i stawek opłat zawartych w taryfie dla ciepła.
Prezes URE zatwierdza taryfę bądź odmawia jej zatwierdzenia w przypadku
stwierdzenia niezgodności taryfy z zasadami i przepisami, o których mowa w art. 44–
46.
Prezes URE, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, może
zatwierdzić, na okres nie dłuższy niż 3 lata, taryfę zawierającą ceny i stawki opłat
w wysokości nie wyższej niż ceny i stawki opłat obowiązujące przed jej
przedłożeniem Prezesowi URE, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
zawarte w taryfie warunki stosowania cen i stawek opłat nie uległy zmianie;
udokumentowane i opisane we wniosku zmiany zewnętrznych warunków
wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej,
której dotyczy taryfa, nie uzasadniają obniżenia cen i stawek opłat zawartych
w taryfie;
dla proponowanego we wniosku okresu obowiązywania taryfy lub dla części tego
okresu nie został ustalony współczynnik korekcyjny, o którym mowa w art.
23 ust. 2 pkt 3 lit. a.
W przypadku udokumentowanej zmiany zewnętrznych warunków
wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej Prezes
URE może ustalić z urzędu, w drodze decyzji, współczynniki korekcyjne, o których
mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. a, wynikające wyłącznie ze zmiany warunków
zewnętrznych, które przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane stosować
w odniesieniu do cen i stawek opłat określonych w taryfie, o której mowa w ust. 2a,
do czasu wejścia w życie nowej taryfy wprowadzonej w trybie określonym w ust. 2.
W przypadku upływu okresu, na jaki została ustalona taryfa, do dnia wejścia
w życie nowej taryfy stosuje się taryfę dotychczasową, jeżeli:
decyzja Prezesa URE nie została wydana albo
toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Prezesa URE.
Taryfy dotychczasowej, o której mowa w ust. 2c, nie stosuje się, jeżeli
decyzja Prezesa URE odmawiająca zatwierdzenia taryfy jest uzasadniona
koniecznością obniżenia cen i stawek opłat poniżej cen i stawek opłat zawartych
w dotychczasowej taryfie i wynika z udokumentowanych i opisanych zmian
warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności
gospodarczej.
Prezes URE analizuje i weryfikuje koszty uzasadnione, o których mowa
w art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie ich zgodności z przepisami ustawy, na podstawie
sprawozdań finansowych i planów rzeczowo-finansowych przedsiębiorstw
energetycznych, biorąc pod uwagę tworzenie warunków do konkurencji i promocji
efektywności wykonywanej działalności gospodarczej, a w szczególności stosując
metody porównawcze oceny efektywności przedsiębiorstw energetycznych
wykonujących w zbliżonych warunkach działalność gospodarczą tego samego
rodzaju.
Planowane przychody ze sprzedaży ciepła przyjmowane do kalkulacji cen
i stawek opłat w taryfie dla ciepła dla jednostek kogeneracji, oblicza się przy
zastosowaniu wskaźnika referencyjnego ustalanego przez Prezesa URE zgodnie
z metodologią określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 5 i 6
i średnich cen sprzedaży ciepła, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c.
W odniesieniu do ciepła wytworzonego w instalacjach termicznego przekształcania
odpadów, przyjmuje się średnią cenę ciepła wskazaną w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c tiret
czwarte.
Przedsiębiorstwo energetyczne może odstąpić od sposobu kalkulacji cen
i stawek opłat w taryfie dla ciepła, o którym mowa w ust. 2f, opracowując taryfę
w sposób zapewniający pokrycie kosztów uzasadnionych w zakresie określonym
w art. 45 ust. 1 pkt 1, 1b i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 5
i 6. Odstępując od tego sposobu kalkulacji, przy opracowywaniu kolejnych taryf dla
ciepła, przedsiębiorstwo to nie stosuje sposobu kształtowania cen i stawek opłat
w taryfie dla ciepła, o którym mowa w ust. 2f.
W terminach do dnia 31 marca i do dnia 30 września każdego roku Prezes
URE ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki wysokość wskaźnika
referencyjnego, o którym mowa w ust. 2f.
W taryfach zatwierdzanych lub zmienianych po upływie okresu
rozliczeniowego, o którym mowa w art. 16 ust. 18d i 18e, uwzględnia się zakres
niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16
ust. 1a. Prezes URE może wezwać przedsiębiorstwo energetyczne do korekty
obowiązującej taryfy po upływie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w zdaniu
pierwszym.
Prezes URE ogłasza w Biuletynie URE:
zatwierdzone taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła w terminie
14 dni od dnia zatwierdzenia taryfy;
decyzje, o których mowa w ust. 2d.
Przedsiębiorstwo energetyczne wprowadza taryfę do stosowania nie wcześniej
niż po upływie 14 dni i nie później niż do 45 dnia od dnia jej opublikowania, z
uwzględnieniem ust. 5.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych
wprowadza taryfę do stosowania w terminie określonym przez Prezesa URE w decyzji
o zatwierdzeniu tej taryfy, nie wcześniejszym niż po upływie 14 dni od dnia jej
opublikowania.
W przypadku gdy w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie
zatwierdzenia taryfy dla energii elektrycznej występuje ryzyko niewypełnienia
obowiązku, o którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2, w terminie wskazanym w tym
przepisie, przedsiębiorstwo energetyczne, którego dotyczy to postępowanie, wypełnia
ten obowiązek niezwłocznie po zakończeniu tego postępowania.
Art. 5b1.
zmienionyUmowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne,
o którym mowa w art. 49b ust. 1, dostarcza gaz ziemny wysokometanowy odbiorcy,
który odebrał na jej podstawie z sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej w każdym
punkcie nie więcej niż 25 mln m3 tego gazu w roku poprzedzającym dzień
wyodrębnienia, z dniem wyodrębnienia z tego przedsiębiorstwa jego zorganizowanej
części i wniesienia jej jako wkładu niepieniężnego na pokrycie kapitału zakładowego
innego przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą
w zakresie obrotu paliwami gazowymi, staje się z mocy prawa umową, której stronami
są: przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
obrotu paliwami gazowymi, do którego wniesiono wkład niepieniężny oraz odbiorca
tego paliwa.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, jest obowiązane
sprzedawać gaz ziemny wysokometanowy na zasadach określonych w art. 49b ust. 1
na giełdach towarowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r.
o giełdach towarowych lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, w sposób zapewniający
publiczny, równy dostęp do tego gazu.
Dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, jest dzień wniesienia wkładu
niepieniężnego, o którym mowa w ust. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym
mowa w art. 49b ust. 1, informuje niezwłocznie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
o dniu wyodrębnienia.
Za zobowiązania wynikające z umów, o których mowa w ust. 1, powstałe
przed dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, odpowiadają solidarnie
przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, oraz przedsiębiorstwo
energetyczne do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1.
Odbiorca w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w
ust. 5, może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1, bez ponoszenia kosztów
lub uiszczania odszkodowań, składając oświadczenie do przedsiębiorstwa
energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi, do którego wniesiono
wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1. Umowa ulega rozwiązaniu z ostatnim
dniem miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym oświadczenie
odbiorcy dotarło do tego przedsiębiorstwa energetycznego.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy
od dnia tego wyodrębnienia informuje odbiorców o tym wyodrębnieniu oraz
o możliwości, skutkach i terminie złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do
którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1, wstępuje z dniem
wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, w wynikające z przepisów podatkowych
prawa i obowiązki przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 49b ust.
1, pozostające w związku ze składnikami majątku wchodzącymi w skład wkładu
niepieniężnego. Przepis art. 93d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.13))
wyodrębnienia, z dniem wyodrębnienia z tego przedsiębiorstwa jego zorganizowanej
części i wniesienia jej jako wkładu niepieniężnego na pokrycie kapitału zakładowego
innego przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą
w zakresie obrotu paliwami gazowymi, staje się z mocy prawa umową, której stronami
są: przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
obrotu paliwami gazowymi, do którego wniesiono wkład niepieniężny oraz odbiorca
tego paliwa.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, jest obowiązane
sprzedawać gaz ziemny wysokometanowy na zasadach określonych w art. 49b ust. 1
na giełdach towarowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r.
o giełdach towarowych lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, w sposób zapewniający
publiczny, równy dostęp do tego gazu.
Dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, jest dzień wniesienia wkładu
niepieniężnego, o którym mowa w ust. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym
mowa w art. 49b ust. 1, informuje niezwłocznie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
o dniu wyodrębnienia.
Za zobowiązania wynikające z umów, o których mowa w ust. 1, powstałe
przed dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, odpowiadają solidarnie
przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, oraz przedsiębiorstwo
energetyczne do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1.
Odbiorca w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w
ust. 5, może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1, bez ponoszenia kosztów
lub uiszczania odszkodowań, składając oświadczenie do przedsiębiorstwa
energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi, do którego wniesiono
wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1. Umowa ulega rozwiązaniu z ostatnim
dniem miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym oświadczenie
odbiorcy dotarło do tego przedsiębiorstwa energetycznego.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego
wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy
od dnia tego wyodrębnienia informuje odbiorców o tym wyodrębnieniu oraz
o możliwości, skutkach i terminie złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do
którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1, wstępuje z dniem
wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, w wynikające z przepisów podatkowych
prawa i obowiązki przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 49b ust.
1, pozostające w związku ze składnikami majątku wchodzącymi w skład wkładu
niepieniężnego. Przepis art. 93d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.14)) stosuje się odpowiednio.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do
którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1, wstępuje z dniem
wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, we wszelkie prawa i obowiązki wynikające
z decyzji wydanych na podstawie ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie
konkurencji i konsumentów dotyczące umów, o których mowa w ust. 1.
Przepisy ust. 1–7 stosuje się odpowiednio do umów, których przedmiotem
jest:
gaz ziemny zaazotowany, przy czym wskazane w ust. 1 ilości gazu ziemnego
wysokometanowego przelicza się na odpowiednie ilości gazu ziemnego
zaazotowanego, na podstawie minimalnych wartości ciepła spalania określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1;
gaz propan-butan, przy czym wskazane w ust. 1 ilości gazu ziemnego
wysokometanowego przelicza się na odpowiednie ilości gazu propan-butan, na
podstawie minimalnych wartości ciepła spalania określonych w taryfie
przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 49b ust. 1,
obowiązującej w dniu wyodrębnienia.
Przepisów ust. 1–7 nie stosuje się do umów, których przedmiotem jest
skroplony gaz ziemny, sprężony gaz ziemny lub umów, na podstawie których odbiorcy
nabywają gaz wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży, a także do umów zawartych
z operatorem systemu przesyłowego gazowego lub operatorem systemu
dystrybucyjnego gazowego.
Art. 7b.
zmienionyPodmiot posiadający tytuł prawny do korzystania z obiektu, który nie
jest przyłączony do sieci ciepłowniczej lub wyposażony w indywidualne źródło ciepła,
zlokalizowanego na terenie, na którym istnieją techniczne warunki dostarczania ciepła
z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego, zapewnia efektywne energetycznie
wykorzystanie lokalnych zasobów paliw i energii przez przyłączenie obiektu do sieci
ciepłowniczej, o ile istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci
ciepłowniczej i dostarczania ciepła do tego obiektu z sieci ciepłowniczej.
Przez system ciepłowniczy lub chłodniczy rozumie się sieć ciepłowniczą lub
chłodniczą oraz współpracujące z tą siecią urządzenia lub instalacje służące do
wytwarzania lub odbioru ciepła lub chłodu.
Obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się, jeżeli jest planowane
dostarczanie ciepła z indywidualnego źródła ciepła w obiekcie, które spełnia łącznie
następujące warunki:
charakteryzuje się współczynnikiem nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej
nie wyższym niż 0,8;
ciepło wytworzone z tego źródła ciepła stanowi nie mniej niż 60 % ciepła
z odnawialnych źródeł energii.
(uchylony)
(uchylony)
Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 3, stwierdza się na podstawie
audytu, przy czym:
współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, o którym mowa
w ust. 3 pkt 1, określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 15
ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków
(Dz. U. z 2024 r. poz. 101);
w odniesieniu do obiektów zasilanych z więcej niż jednego indywidualnego
źródła ciepła, na potrzeby określenia współczynnika nakładu nieodnawialnej
energii pierwotnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, dla całości ciepła
dostarczanego do obiektu, stosuje się metodologię zawartą w przepisach
wydanych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności
energetycznej.
Audyt, o którym mowa w ust. 3c, może sporządzić osoba, która spełnia
warunki, o których mowa w art. 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r.
o charakterystyce energetycznej budynków.
Podmiot posiadający tytuł prawny do obiektu przyłączonego do sieci
ciepłowniczej, która nie jest elementem efektywnego energetycznie systemu
ciepłowniczego, o którym mowa w ust. 4, może odłączyć się od sieci przez
rozwiązanie lub zmianę umowy na dostarczanie ciepła do tego obiektu, w celu
samodzielnego wytwarzania ciepła w indywidualnym źródle ciepła spełniającym
warunki, o których mowa w ust. 3.
W przypadku rozwiązania umowy, o którym mowa w ust. 3e,
przedsiębiorstwo energetyczne może obciążyć podmiot, o którym mowa w tym
przepisie, kosztami poniesionymi bezpośrednio z powodu fizycznego odłączenia się
tego podmiotu od sieci ciepłowniczej, w szczególności kosztami likwidacji elementów
sieci ciepłowniczej, w tym przyłącza oraz węzła cieplnego.
W przypadku budynku wielolokalowego odłączenie od systemu, o którym
mowa w ust. 3e, może dotyczyć jedynie całego takiego budynku.
Przez efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy rozumie
się system ciepłowniczy lub chłodniczy, w którym do wytwarzania ciepła lub chłodu
wykorzystuje się co najmniej w:
50 % energię z odnawialnych źródeł energii lub
50 % ciepło odpadowe, lub
75 % ciepło pochodzące z kogeneracji, lub
50 % połączenie energii i ciepła, o których mowa w pkt 1–3.
Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na przesyłanie lub
dystrybucję ciepła w danej sieci ciepłowniczej, w terminie do dnia 31 marca każdego
roku:
przekazuje Prezesowi URE oraz ministrowi właściwemu do spraw energii
sprawozdanie z działań mających na celu osiągnięcie efektywnego energetycznie
systemu ciepłowniczego, o którym mowa w ust. 4, za poprzedni rok
kalendarzowy, zawierające:
procentowe udziały energii z odnawialnych źródeł energii, z podaniem
rodzaju odnawialnego źródła energii, ciepła odpadowego i ciepła
pochodzącego z kogeneracji, w łącznej ilości ciepła dostarczonego do tego
systemu ciepłowniczego w poprzednim roku kalendarzowym,
wartości współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej
obliczonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 29 ustawy
z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej,
sumę końcowego zużycia energii cieplnej brutto, o której mowa
w art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
energii, wytworzonej przez wszystkich wytwórców ciepła w danym
systemie ciepłowniczym wraz z ilością oraz udziałem ciepła wytworzonego
z odnawialnych źródeł energii i ciepła odpadowego,
nazwę oraz adres siedziby i miejsca prowadzenia działalności
przedsiębiorstwa energetycznego,
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorstwa energetycznego
i numery posiadanych przez to przedsiębiorstwo koncesji,
dane dotyczące lokalizacji systemu ciepłowniczego, którego dotyczy
sprawozdanie, liczby przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
w tym systemie przesyłaniem i dystrybucją ciepła zakupionego od innego
przedsiębiorstwa energetycznego oraz liczby źródeł ciepła w tym systemie,
podpis osoby upoważnionej;
publikuje na swojej stronie internetowej informacje, o których mowa
w pkt 1 lit. a–c.
Przedsiębiorstwo wytwarzające ciepło dostarczane do sieci ciepłowniczej
przekazuje przedsiębiorstwu energetycznemu, do którego sieci jest przyłączone,
informacje niezbędne do realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 5, w terminie
do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni.
Przepis ust. 6 stosuje się także do przedsiębiorstwa energetycznego
zajmującego się przesyłaniem lub dystrybucją ciepła, którego sieć ciepłownicza jest
przyłączona do innej sieci ciepłowniczej, w odniesieniu do ciepła przesyłanego z sieci
tego przedsiębiorstwa do innej sieci.
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 5 pkt 1,
kierując się koniecznością ujednolicenia formy i sposobu jego przekazywania.
współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, o którym mowa
w ust. 3 pkt 1, określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 15
ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków
(Dz. U. z 2024 r. poz. 101);
w odniesieniu do obiektów zasilanych z więcej niż jednego indywidualnego
źródła ciepła, na potrzeby określenia współczynnika nakładu nieodnawialnej
energii pierwotnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, dla całości ciepła
dostarczanego do obiektu, stosuje się metodologię zawartą w przepisach
wydanych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności
energetycznej.
Audyt, o którym mowa w ust. 3c, może sporządzić osoba, która spełnia
warunki, o których mowa w art. 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r.
o charakterystyce energetycznej budynków.
Podmiot posiadający tytuł prawny do obiektu przyłączonego do sieci
ciepłowniczej, która nie jest elementem efektywnego energetycznie systemu
ciepłowniczego, o którym mowa w ust. 4, może odłączyć się od sieci przez
rozwiązanie lub zmianę umowy na dostarczanie ciepła do tego obiektu, w celu
samodzielnego wytwarzania ciepła w indywidualnym źródle ciepła spełniającym
warunki, o których mowa w ust. 3.
W przypadku rozwiązania umowy, o którym mowa w ust. 3e,
przedsiębiorstwo energetyczne może obciążyć podmiot, o którym mowa w tym
przepisie, kosztami poniesionymi bezpośrednio z powodu fizycznego odłączenia się
tego podmiotu od sieci ciepłowniczej, w szczególności kosztami likwidacji elementów
sieci ciepłowniczej, w tym przyłącza oraz węzła cieplnego.
W przypadku budynku wielolokalowego odłączenie od systemu, o którym
mowa w ust. 3e, może dotyczyć jedynie całego takiego budynku.
Przez efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy rozumie
się system ciepłowniczy lub chłodniczy, w którym do wytwarzania ciepła lub chłodu
wykorzystuje się co najmniej w:
50 % energię z odnawialnych źródeł energii lub
50 % ciepło odpadowe, lub
75 % ciepło pochodzące z kogeneracji, lub
50 % połączenie energii i ciepła, o których mowa w pkt 1–3.
Na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego lub chłodniczego za efektywny
energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy, w rozumieniu ust. 4 pkt 1, za
energię z odnawialnych źródeł energii w przypadku kotłów elektrycznych uznaje się
ilość ciepła wytworzonego w kotle elektrycznym z energii elektrycznej ze źródeł
odnawialnych, określoną zgodnie z art. 116 ust. 1c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii.
Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na przesyłanie lub
dystrybucję ciepła w danej sieci ciepłowniczej, w terminie do dnia 31 marca każdego
roku:
przekazuje Prezesowi URE sprawozdanie z działań mających na celu osiągnięcie
efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego, o którym mowa w ust. 4,
za poprzedni rok kalendarzowy, zawierające:
procentowe udziały energii z odnawialnych źródeł energii, z podaniem
rodzaju odnawialnego źródła energii, ciepła odpadowego i ciepła
pochodzącego z kogeneracji, w łącznej ilości ciepła dostarczonego do tego
systemu ciepłowniczego w poprzednim roku kalendarzowym,
wartości współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej
obliczonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 29 ustawy
z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej,
sumę końcowego zużycia energii cieplnej brutto, o której mowa
w art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
energii, wytworzonej przez wszystkich wytwórców ciepła w danym
systemie ciepłowniczym wraz z ilością oraz udziałem ciepła wytworzonego
z odnawialnych źródeł energii i ciepła odpadowego,
nazwę oraz adres siedziby i miejsca prowadzenia działalności
przedsiębiorstwa energetycznego,
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorstwa energetycznego
i numery posiadanych przez to przedsiębiorstwo koncesji,
dane dotyczące lokalizacji systemu ciepłowniczego, którego dotyczy
sprawozdanie, liczby przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
w tym systemie przesyłaniem i dystrybucją ciepła zakupionego od innego
przedsiębiorstwa energetycznego oraz liczby źródeł ciepła w tym systemie,
podpis osoby upoważnionej;
publikuje na swojej stronie internetowej informacje, o których mowa
w pkt 1 lit. a–c.
Przedsiębiorstwo wytwarzające ciepło dostarczane do sieci ciepłowniczej
przekazuje przedsiębiorstwu energetycznemu, do którego sieci jest przyłączone,
informacje niezbędne do realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 5, w terminie
do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni.
Przepis ust. 6 stosuje się także do przedsiębiorstwa energetycznego
zajmującego się przesyłaniem lub dystrybucją ciepła, którego sieć ciepłownicza jest
przyłączona do innej sieci ciepłowniczej, w odniesieniu do ciepła przesyłanego z sieci
tego przedsiębiorstwa do innej sieci.
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 5 pkt 1,
kierując się koniecznością ujednolicenia formy i sposobu jego przekazywania.
Prezes URE, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, przekazuje
gromadzone sprawozdania, o których mowa w ust. 5 pkt 1, oraz sporządza
i przekazuje zestawienia informacji w nich zawartych.
Art. 32.
zmienionyUzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie:
wytwarzania paliw lub energii, z wyłączeniem wytwarzania:
paliw stałych lub paliw gazowych,
energii elektrycznej w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
nieprzekraczającej 50 MW niezaliczanych do instalacji odnawialnego
źródła energii lub do jednostek kogeneracji,
energii elektrycznej w mikroinstalacji lub w małej instalacji,
energii elektrycznej:
– (uchylone)
– wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji,
– wyłącznie z biopłynów w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii,
– wyłącznie z wodoru niskoemisyjnego,
– wyłącznie z wodoru odnawialnego,
– wyłącznie z wodoru odnawialnego pochodzenia niebiologicznego,
ciepła w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej
nieprzekraczającej 5 MW,
energii elektrycznej wprowadzonej do sieci trakcyjnej przyłączonej do sieci
dystrybucyjnej operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego
albo sieci dystrybucyjnej operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego w następstwie hamowania pojazdów, o których
mowa w art. 5h ust. 1,
wodoru;
magazynowania:
energii elektrycznej w magazynach energii elektrycznej o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej większej niż 10 MW,
paliw gazowych w instalacjach magazynowych jak również
magazynowania lub przeładunku paliw ciekłych w instalacjach
magazynowania paliw ciekłych lub instalacjach przeładunku paliw
ciekłych, z wyłączeniem lokalnego magazynowania gazu płynnego
w instalacjach o przepustowości poniżej 1 MJ/s,
wodoru, z wyjątkiem lokalnego magazynowania wodoru w małej instalacji
magazynowej wodoru;
skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego
w instalacjach skroplonego gazu ziemnego o przepustowości wynoszącej co
najmniej 200 m3/h;
przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, z wyłączeniem dystrybucji paliw
gazowych w sieci o przepustowości poniżej 1 MJ/s, przesyłania lub dystrybucji
ciepła, jeżeli łączna moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW, oraz
przesyłania wodoru lub dystrybucji wodoru;
obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem:
obrotu paliwami stałymi, obrotu skroplonym gazem ziemnym
dostarczonym z zagranicy dokonanego w punkcie dostawy do terminalu
w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r.
o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu
ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2025 r. poz. 1222), obrotu paliwami
gazowymi, jeżeli sprzedaż ma na celu likwidację zapasów obowiązkowych
gazu ziemnego utrzymywanych zgodnie z art. 25 ust. 10 ustawy o zapasach
ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego
państwa i zakłóceń na rynku naftowym, obrotu gazem płynnym, jeżeli
roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 10 000 euro, oraz
obrotu ciepłem, jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza
5 MW,
obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną dokonywanego na
giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych lub rynku organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi przez towarowe domy maklerskie lub domy
maklerskie prowadzące działalność maklerską w zakresie obrotu towarami
giełdowymi oraz przez spółkę prowadzącą giełdę towarową, giełdową izbę
rozrachunkową, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez
spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
nabywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań
określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych,
obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną innego, niż określony
w lit. b, dokonywanego przez giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A., lub przez spółkę, której Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywające lub zbywające
paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań
określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych poza giełdą
towarową lub rynkiem, o których mowa w lit. b,
obrotu energią elektryczną dokonywanego w ramach działalności
wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej w zakresie
uregulowanym rozporządzeniem 2015/1222,
obrotu paliwami gazowymi oraz energią elektryczną przez spółdzielnię
energetyczną w rozumieniu art. 2 pkt 33a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii, dokonywanego w ramach działalności
prowadzonej na rzecz wszystkich odbiorców należących do tej spółdzielni,
obrotu wodorem, jeżeli roczna wartość tego obrotu nie przekracza
równowartości 10 000 000 euro,
obrotu wodorem dokonywanego na giełdzie towarowej w rozumieniu art. 2
pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub
rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany przez towarowe domy
maklerskie lub domy maklerskie prowadzące działalność maklerską
w zakresie obrotu towarami giełdowymi oraz przez spółkę prowadzącą
giełdę towarową, giełdową izbę rozrachunkową, Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
obrocie instrumentami finansowymi, nabywające wodór z tytułu realizacji
zadań określonych w przepisach ustawy z dnia 26 października 2000 r. o
giełdach towarowych,
obrotu wodorem innego niż określony w lit. g, dokonywanego przez
giełdową izbę rozrachunkową, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa
w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, nabywające lub zbywające wodór z tytułu realizacji zadań
określonych w przepisach ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych poza giełdą
towarową lub rynkiem organizowanym przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany;
przesyłania dwutlenku węgla.
Koncesję na wykonywanie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b,
w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawianych źródeł energii w danej
instalacji odnawialnego źródła energii, po raz pierwszy wydaje się wyłącznie
w przypadku, gdy urządzenia wchodzące w skład tej instalacji, służące do
wytwarzania tej energii:
spełniają wymagania określone w art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii albo
posiadają ważne potwierdzenie zgodności z certyfikowanym typem urządzenia
lub deklarację zgodności z właściwymi normami wystawione przez ich
producenta dla danej lokalizacji instalacji odnawialnego źródła energii oraz
zostały wyprodukowane nie wcześniej niż 72 miesiące przed dniem wytworzenia
po raz pierwszy energii elektrycznej w tej instalacji.
Termin rozpatrywania wniosków o udzielenie koncesji na wykonywanie
działalności w zakresie:
wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalowanej
na budynku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do
wytwarzania energii energię promieniowania słonecznego o mocy większej niż
1 MW,
magazynowania energii elektrycznej w magazynach energii elektrycznej
wchodzących w skład instalacji, o której mowa w pkt 1, o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej większej niż 10 MW,
wytwarzania ciepła przy użyciu pompy ciepła o mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 50 MW
– nie może być dłuższy niż 30 dni, przy czym termin ten jest liczony od dnia
otrzymania przez Prezesa URE kompletnego wniosku o udzielenie lub zmianę tej
koncesji; art. 35 ust. 2a i 2b stosuje się.
Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4, w
zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, będą wydawane z uwzględnieniem
dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego oraz bezpieczeństwa energetycznego. Przeds-
iębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem gazem ziemnym z zagranicą jest
obowiązane do dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy.
2a. W przypadku zmiany wykazu paliw ciekłych określonego w przepisach wydanych
na podstawie ust. 6, której skutkiem jest powstanie obowiązku uzyskania
koncesji lub zmiany zakresu posiadanej koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1–
4, przez podmioty wykonujące działalność polegającą na wytwarzaniu,
magazynowaniu, przeładunku, przesyłaniu lub dystrybucji paliw ciekłych, lub
obrocie tymi paliwami, w tym obrocie z zagranicą, podmioty te składają wniosek
o udzielenie lub zmianę koncesji w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie
przepisów wprowadzających taką zmianę. Niezłożenie wniosku w tym terminie
przez podmiot obowiązany oznacza prowadzenie przez ten podmiot działalności
bez wymaganej koncesji w zakresie wynikającym ze zmiany wykazu
określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.
Podmioty, które złożyły wniosek, o którym mowa w ust. 2a, który spełnia
warunki określone w art. 35, a w przypadku braków – uzupełniły go w terminie
wyznaczonym przez Prezesa URE w wezwaniu, nie krótszym niż 14 dni, w ten
sposób, że wniosek spełnia wymagane warunki, do dnia doręczenia decyzji Prezesa
URE mogą prowadzić działalność na zasadach dotychczasowych, w zakresie
wskazanym we wniosku.
2c. W przypadku zmiany wykazu paliw ciekłych określonego w przepisach wydanych
na podstawie ust. 6, której skutkiem jest powstanie obowiązku wpisu lub zmiany
zakresu posiadanego wpisu do rejestru podmiotów przywożących, o którym
mowa w art. 32a, podmioty wykonujące działalność polegającą na przywozie
paliw ciekłych składają wniosek o wpis lub zmianę zakresu wpisu do rejestru
podmiotów przywożących w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie przepisów
wprowadzających taką zmianę. Niezłożenie wniosku w tym terminie przez
podmiot obowiązany oznacza prowadzenie przez ten podmiot działalności bez
wymaganego wpisu do rejestru podmiotów przywożących w zakresie
wynikającym ze zmiany wykazu określonego w przepisach wydanych na
podstawie ust. 6.
Podmioty, które złożyły wniosek, o którym mowa w ust. 2c, który spełnia
warunki określone w art. 32a ust. 4, a w przypadku braków – uzupełniły go w terminie
wyznaczonym przez Prezesa URE w wezwaniu, nie krótszym niż 14 dni, w ten
sposób, że wniosek spełnia wymagane warunki, do dnia doręczenia decyzji Prezesa
URE mogą prowadzić działalność na zasadach dotychczasowych, w zakresie
wskazanym we wniosku.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi, określi, w drodze rozporządzenia, minimalny poziom
dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy na okres co najmniej 10 lat oraz
szczegółowy sposób ustalania tego poziomu, biorąc pod uwagę politykę energetyczną
państwa oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju.
Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, może określić
wyłączenia z obowiązku dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy, biorąc
pod uwagę stan infrastruktury technicznej w sektorze gazu ziemnego oraz jej wpływ
na dywersyfikację źródeł i kierunków dostaw gazu oraz zwiększenie konkurencyjności
w zakresie dostarczania paliw gazowych i bezpieczeństwa ich dostarczania.
Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4,
w zakresie obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą, wydaje się pod warunkiem złożenia
zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w art. 38a.
Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła uzyskiwanego
w przemysłowych procesach technologicznych, a także gdy wielkość mocy
zamówionej przez odbiorców nie przekracza 5 MW.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi określi, w
drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz paliw ciekłych, których wytwarzanie,
magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z
zagranicą, wymaga koncesji, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, oraz których przywóz
wymaga wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 32a, stosując obowiązującą
klasyfikację Nomenklatury Scalonej (kody CN) według załącznika I do
rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.
Urz. UE L 256 z 07.09.1987, str. 1). W rozporządzeniu można określić przeznaczenie
energii elektrycznej w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej
nieprzekraczającej 50 MW niezaliczanych do instalacji odnawialnego
źródła energii lub do jednostek kogeneracji,
energii elektrycznej w mikroinstalacji lub w małej instalacji,
energii elektrycznej:
– (uchylone)
– wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji,
– wyłącznie z biopłynów w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii,
– wyłącznie z wodoru niskoemisyjnego,
– wyłącznie z wodoru odnawialnego,
– wyłącznie z wodoru odnawialnego pochodzenia niebiologicznego,
ciepła w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej
nieprzekraczającej 5 MW,
energii elektrycznej wprowadzonej do sieci trakcyjnej przyłączonej do sieci
dystrybucyjnej operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego
albo sieci dystrybucyjnej operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego w następstwie hamowania pojazdów, o których
mowa w art. 5h ust. 1,
wodoru;
magazynowania:
energii elektrycznej w magazynach energii elektrycznej o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej większej niż 10 MW,
paliw gazowych w instalacjach magazynowych jak również
magazynowania lub przeładunku paliw ciekłych w instalacjach
magazynowania paliw ciekłych lub instalacjach przeładunku paliw
ciekłych, z wyłączeniem lokalnego magazynowania gazu płynnego
w instalacjach o przepustowości poniżej 1 MJ/s,
wodoru, z wyjątkiem lokalnego magazynowania wodoru w małej instalacji
magazynowej wodoru;
skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego
w instalacjach skroplonego gazu ziemnego o przepustowości wynoszącej co
najmniej 200 m3/h;
przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, z wyłączeniem dystrybucji paliw
gazowych w sieci o przepustowości poniżej 1 MJ/s, przesyłania lub dystrybucji
ciepła, jeżeli łączna moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW, oraz
przesyłania wodoru lub dystrybucji wodoru;
obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem:
obrotu paliwami stałymi, obrotu skroplonym gazem ziemnym
dostarczonym z zagranicy dokonanego w punkcie dostawy do terminalu
w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r.
o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu
ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2025 r. poz. 1222), obrotu paliwami
gazowymi, jeżeli sprzedaż ma na celu likwidację zapasów obowiązkowych
gazu ziemnego utrzymywanych zgodnie z art. 25 ust. 10 ustawy o zapasach
ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego
państwa i zakłóceń na rynku naftowym, obrotu gazem płynnym, jeżeli
roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 10 000 euro, oraz
obrotu ciepłem, jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza
5 MW,
obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną dokonywanego na
giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych lub rynku organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi przez towarowe domy maklerskie lub domy
maklerskie prowadzące działalność maklerską w zakresie obrotu towarami
giełdowymi oraz przez spółkę prowadzącą giełdę towarową, giełdową izbę
rozrachunkową, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez
spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
nabywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań
określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych,
obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną innego, niż określony
w lit. b, dokonywanego przez giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A., lub przez spółkę, której Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywające lub zbywające
paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań
określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych poza giełdą
towarową lub rynkiem, o których mowa w lit. b,
obrotu energią elektryczną dokonywanego w ramach działalności
wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej w zakresie
uregulowanym rozporządzeniem 2015/1222,
obrotu paliwami gazowymi oraz energią elektryczną przez spółdzielnię
energetyczną w rozumieniu art. 2 pkt 33a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii, dokonywanego w ramach działalności
prowadzonej na rzecz wszystkich odbiorców należących do tej spółdzielni,
obrotu wodorem, jeżeli roczna wartość tego obrotu nie przekracza
równowartości 10 000 000 euro,
obrotu wodorem dokonywanego na giełdzie towarowej w rozumieniu art. 2
pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub
rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany przez towarowe domy
maklerskie lub domy maklerskie prowadzące działalność maklerską
w zakresie obrotu towarami giełdowymi oraz przez spółkę prowadzącą
giełdę towarową, giełdową izbę rozrachunkową, Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
obrocie instrumentami finansowymi, nabywające wodór z tytułu realizacji
zadań określonych w przepisach ustawy z dnia 26 października 2000 r. o
giełdach towarowych,
obrotu wodorem innego niż określony w lit. g, dokonywanego przez
giełdową izbę rozrachunkową, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa
w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, nabywające lub zbywające wodór z tytułu realizacji zadań
określonych w przepisach ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych poza giełdą
towarową lub rynkiem organizowanym przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany;
przesyłania dwutlenku węgla.
Koncesję na wykonywanie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b,
w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawianych źródeł energii w danej
instalacji odnawialnego źródła energii, po raz pierwszy wydaje się wyłącznie
w przypadku, gdy urządzenia wchodzące w skład tej instalacji, służące do
wytwarzania tej energii:
spełniają wymagania określone w art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
o odnawialnych źródłach energii albo
posiadają ważne potwierdzenie zgodności z certyfikowanym typem urządzenia
lub deklarację zgodności z właściwymi normami wystawione przez ich
producenta dla danej lokalizacji instalacji odnawialnego źródła energii oraz
zostały wyprodukowane nie wcześniej niż 72 miesiące przed dniem wytworzenia
po raz pierwszy energii elektrycznej w tej instalacji.
Termin rozpatrywania wniosków o udzielenie koncesji na wykonywanie
działalności w zakresie:
wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalowanej
na budynku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do
wytwarzania energii energię promieniowania słonecznego o mocy większej niż
1 MW,
magazynowania energii elektrycznej w magazynach energii elektrycznej
wchodzących w skład instalacji, o której mowa w pkt 1, o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej większej niż 10 MW,
wytwarzania ciepła przy użyciu pompy ciepła o mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 50 MW
– nie może być dłuższy niż 30 dni, przy czym termin ten jest liczony od dnia
otrzymania przez Prezesa URE kompletnego wniosku o udzielenie lub zmianę tej
koncesji; art. 35 ust. 2a i 2b stosuje się.
Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4, w
zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, będą wydawane z uwzględnieniem
dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego oraz bezpieczeństwa energetycznego. Przeds-
iębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem gazem ziemnym z zagranicą jest
obowiązane do dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy.
2a. W przypadku zmiany wykazu paliw ciekłych określonego w przepisach wydanych
na podstawie ust. 6, której skutkiem jest powstanie obowiązku uzyskania
koncesji lub zmiany zakresu posiadanej koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1–
4, przez podmioty wykonujące działalność polegającą na wytwarzaniu,
magazynowaniu, przeładunku, przesyłaniu lub dystrybucji paliw ciekłych, lub
obrocie tymi paliwami, w tym obrocie z zagranicą, podmioty te składają wniosek
o udzielenie lub zmianę koncesji w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie
przepisów wprowadzających taką zmianę. Niezłożenie wniosku w tym terminie
przez podmiot obowiązany oznacza prowadzenie przez ten podmiot działalności
bez wymaganej koncesji w zakresie wynikającym ze zmiany wykazu
określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.
Podmioty, które złożyły wniosek, o którym mowa w ust. 2a, który spełnia
warunki określone w art. 35, a w przypadku braków – uzupełniły go w terminie
wyznaczonym przez Prezesa URE w wezwaniu, nie krótszym niż 14 dni, w ten
sposób, że wniosek spełnia wymagane warunki, do dnia doręczenia decyzji Prezesa
URE mogą prowadzić działalność na zasadach dotychczasowych, w zakresie
wskazanym we wniosku.
W przypadku zmiany wykazu paliw ciekłych określonego w przepisach
wydanych na podstawie ust. 6, której skutkiem jest powstanie obowiązku wpisu lub
zmiany zakresu posiadanego wpisu do rejestru podmiotów przywożących, o którym
mowa w art. 32a, podmioty wykonujące działalność polegającą na przywozie paliw
ciekłych składają wniosek o wpis lub zmianę zakresu wpisu do rejestru podmiotów
przywożących w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie przepisów wprowadzających
taką zmianę. Niezłożenie wniosku w tym terminie przez podmiot obowiązany oznacza
prowadzenie przez ten podmiot działalności bez wymaganego wpisu do rejestru
podmiotów przywożących w zakresie wynikającym ze zmiany wykazu określonego
w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.
Podmioty, które złożyły wniosek, o którym mowa w ust. 2c, który spełnia
warunki określone w art. 32a ust. 4, a w przypadku braków – uzupełniły go w terminie
wyznaczonym przez Prezesa URE w wezwaniu, nie krótszym niż 14 dni, w ten
sposób, że wniosek spełnia wymagane warunki, do dnia doręczenia decyzji Prezesa
URE mogą prowadzić działalność na zasadach dotychczasowych, w zakresie
wskazanym we wniosku.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki
surowcami energetycznymi, określi, w drodze rozporządzenia, minimalny poziom
dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy na okres co najmniej 10 lat oraz
szczegółowy sposób ustalania tego poziomu, biorąc pod uwagę politykę energetyczną
państwa oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju.
Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, może określić
wyłączenia z obowiązku dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy, biorąc
pod uwagę stan infrastruktury technicznej w sektorze gazu ziemnego oraz jej wpływ
na dywersyfikację źródeł i kierunków dostaw gazu oraz zwiększenie konkurencyjności
w zakresie dostarczania paliw gazowych i bezpieczeństwa ich dostarczania.
Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4,
w zakresie obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą, wydaje się pod warunkiem złożenia
zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w art. 38a.
Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła uzyskiwanego
w przemysłowych procesach technologicznych, a także gdy wielkość mocy
zamówionej przez odbiorców nie przekracza 5 MW.
Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła w źródle, z którego całość
wytworzonego ciepła jest dostarczana do jednego odbiorcy lub grupy odbiorców, na
potrzeby przemysłowych procesów technologicznych, z uwzględnieniem
zabezpieczenia w ciepło potrzeb niezbędnych, towarzyszących przemysłowym
procesom technologicznym.
Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie wymaga wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła między źródłem
a odbiorcami i na potrzeby, o których mowa w ust. 4a, pod warunkiem braku
zaopatrzenia w ciepło lokali mieszkalnych.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi określi, w
drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz paliw ciekłych, których wytwarzanie,
magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z
zagranicą, wymaga koncesji, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, oraz których przywóz
wymaga wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 32a, stosując obowiązującą
klasyfikację Nomenklatury Scalonej (kody CN) według załącznika I do
rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.
Urz. UE L 256 z 07.09.1987, str. 1). W rozporządzeniu można określić przeznaczenie
paliwa ciekłego, jeżeli będzie to służyć osiągnięciu celów tego rozporządzenia,
o których mowa w ust. 7.
Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, wydając
rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, kieruje się potrzebą zapewnienia
prawidłowego funkcjonowania krajowego rynku paliw, bezpieczeństwem paliwowym
państwa i ochroną konkurencji.
Art. 9h.
zmienionyPrezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek właściciela sieci
przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego
gazu ziemnego, wyznacza, w drodze decyzji, na czas określony, operatora systemu
przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu magazynowania, systemu
skraplania gazu ziemnego lub operatora systemu połączonego oraz określa obszar,
sieci lub instalacje, na których będzie wykonywana działalność gospodarcza,
z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b i 2.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 9, Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki określa obszar, instalacje lub sieci, na których operator będzie wykonywał
działalność gospodarczą, warunki realizacji kryteriów niezależności, o których mowa
w art. 9d ust. 1–12 i 1a–2, niezbędne do realizacji zadań operatorów systemów,
o których mowa w art. 9c.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 9a, Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki określa obszar, sieci lub instalacje, na których operator systemu
dystrybucyjnego wodorowego lub operator systemu magazynowania wodoru będą
wykonywać działalność, warunki realizacji kryteriów niezależności, o których mowa
w art. 9d ust. 13–2, niezbędne do realizacji przez tych operatorów zadań, o których
mowa w art. 9c ust. 1e, 1g lub 1h.
W przypadku gdy po wyznaczeniu operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na sieci przesyłowej
gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r.
należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, dojdzie do zmiany okresu
ważności udzielonej temu operatorowi koncesji na wykonywanie działalności
gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych, z dniem uprawomocnienia się
decyzji o udzieleniu koncesji albo o zmianie decyzji o udzieleniu koncesji okres
wyznaczenia operatora na tej sieci z mocy prawa ulega zrównaniu z okresem ważności
udzielonej mu koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
przesyłania paliw gazowych.
Właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, sieci przesyłowej
wodorowej, sieci dystrybucyjnej wodorowej, instalacji magazynowej, instalacji
magazynowej wodoru lub instalacji skroplonego gazu ziemnego jest obowiązany
udostępniać operatorowi, wyznaczonemu zgodnie z ust. 1, 1c, 9 lub 9a, informacje
oraz dokumenty niezbędne do realizacji zadań operatora oraz współdziałać z tym
operatorem.
Właściciel sieci przesyłowej gazowej w przypadku, o którym mowa w ust.
3 pkt 2, jest obowiązany do:
uzgodnienia z operatorem zasad finansowania inwestycji związanych
z systemem, którego jest właścicielem, określonych w planie, o którym mowa
w art. 16 ust. 2;
finansowania inwestycji, o których mowa w pkt 1, lub wyrażenia zgody na ich
finansowanie przez operatora lub inny podmiot, po uzgodnieniu, o którym mowa
w art. 16 ust. 13;
przyjęcia na siebie odpowiedzialności związanej z majątkiem zarządzanym przez
operatora, z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z realizacji zadań
przez operatora;
udzielenia gwarancji niezbędnych do uzyskania finansowania inwestycji,
o których mowa w pkt 1, z wyjątkiem tych inwestycji, w których właściciel
systemu wyraził zgodę na ich finansowanie przez operatora lub inny podmiot.
W przypadku wyznaczenia operatora systemu przesyłowego Prezes Urzędu
Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli w zakresie
wypełniania przez właściciela sieci przesyłowej lub operatora systemu przesyłowego
obowiązków, o których mowa w ust. 11 i 12 oraz art. 9c, a także w zakresie
wypełniania przez operatora systemu przesyłowego obowiązków, o których mowa w
art. 16 i art. 47. Do kontroli nie stosuje się przepisów art. 48 ust. 1–10 ustawy z dnia 6
marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, zwanej dalej „ustawą – Prawo
przedsiębiorców”.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może w uzasadnionych przypadkach, w
drodze decyzji, zobowiązać właściciela sieci do podjęcia określonych działań
mających na celu spełnienie przez wyznaczonego na jego sieci operatora systemu
warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1–1c, oraz
warunków, o których mowa w art. 9h1 ust. 7 pkt 2–4, oraz wyznaczyć termin na ich
podjęcie. Wydając decyzję, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w szczególności
bierze pod uwagę warunki uzyskania certyfikatu spełniania kryteriów niezależności
przez tego operatora.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może nakazać, w drodze decyzji,
przedsiębiorstwu energetycznemu, w tym także w upadłości, dalsze wykonywanie
działalności objętej wyznaczeniem operatora systemu przesyłowego wodorowego,
operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego, operatora systemu magazynowania
wodoru lub operatora systemu połączonego wodorowego przez okres nie dłuższy niż
2 lata, jeżeli wymaga tego interes społeczny.
W przypadku zbycia przedsiębiorstwa energetycznego, w tym także w
upadłości, nabywca tego przedsiębiorstwa jest obowiązany do wykonywania decyzji,
o której mowa w ust. 15. W odniesieniu do nabywcy Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki może wydać kolejną decyzję, o której mowa w ust. 15, pod warunkiem że
łączny czas wykonywania działalności nie przekroczy 2 lat.
Jeżeli działalność wykonywana w warunkach określonych w ust. 15 lub 16
przynosi stratę, przedsiębiorstwu energetycznemu należy się pokrycie strat od Skarbu
Państwa w wysokości ograniczonej do wysokości rzeczywiście poniesionej szkody w
wyniku nakazania działalności, której nie udało się uniknąć przy zachowaniu należytej
staranności wykonywanej działalności określonej w wyznaczeniu operatora systemu
przesyłowego wodorowego, operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego,
operatora systemu magazynowania wodoru lub operatora systemu połączonego
wodorowego, poniesionych w okresie objętym decyzją, o której mowa w ust. 15 lub
16.
Wysokość rzeczywiście poniesionej szkody, o której mowa w ust. 17, jest
ustalana przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki po zakończeniu okresu objętego
decyzją, o której mowa w ust. 15 lub 16.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki prowadzi rejestr przedsiębiorstw
energetycznych wyznaczonych operatorem systemu przesyłowego wodorowego,
operatorem systemu dystrybucyjnego wodorowego, operatorem systemu
magazynowania wodoru oraz operatorem systemu połączonego wodorowego.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznacza operatora systemu
połączonego gazowego w przypadku, gdy wnioskodawca będący właścicielem
jednocześnie sieci przesyłowej i sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej
lub instalacji skroplonego gazu ziemnego wystąpi o to we wniosku, o którym mowa
w ust. 1.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznacza operatora systemu
połączonego elektroenergetycznego w przypadku, gdy wnioskodawca będący
właścicielem jednocześnie sieci przesyłowej i sieci dystrybucyjnej wystąpi o to we
wniosku, o którym mowa w ust. 1.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek właściciela sieci
przesyłowej wodorowej, sieci dystrybucyjnej wodorowej lub instalacji magazynowej
wodoru, wyznacza, w drodze decyzji, na czas określony, operatora systemu
przesyłowego wodorowego, operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego,
operatora systemu magazynowania wodoru lub operatora systemu połączonego
wodorowego oraz określa obszar, sieci lub instalacje, na których będzie wykonywana
działalność gospodarcza, z uwzględnieniem ust. 1d i 21.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznacza operatora systemu
połączonego wodorowego, w przypadku gdy wnioskodawca będący właścicielem
sieci przesyłowej wodorowej i sieci dystrybucyjnej wodorowej lub instalacji
magazynowej wodoru albo sieci dystrybucyjnej wodorowej i instalacji magazynowej
wodoru wystąpi o to we wniosku, o którym mowa w ust. 1c.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza się jednego operatora
systemu przesyłowego gazowego albo jednego operatora systemu połączonego
gazowego i jednego operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego albo
jednego operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.
Rejestr, o którym mowa w ust. 19, prowadzi się w postaci elektronicznej.
Rejestr, o którym mowa w ust. 19, jest jawny i udostępniany w Biuletynie
Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.
Rejestr, o którym mowa w ust. 19, zawiera:
oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego:
imię i nazwisko albo nazwę wraz z oznaczeniem formy prawnej,
miejsce wykonywania działalności albo siedzibę oraz ich adres;
rodzaj, datę oraz okres wyznaczenia;
aktualną treść wyznaczenia.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza się jednego operatora
systemu przesyłowego wodorowego albo jednego operatora systemu połączonego
wodorowego w zakresie systemu przesyłowego wodorowego.
Obszar wykonywania działalności gospodarczej przez operatorów, o których
mowa w ust. 2 i 21, obejmuje również wyłączną strefę ekonomiczną, o której mowa w
art. 15 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej
i administracji morskiej.
Operatorem systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu
magazynowania paliw gazowych, systemu skraplania gazu ziemnego lub operatorem
systemu połączonego może być:
właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub
instalacji skroplonego gazu ziemnego, posiadający koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej z wykorzystaniem tej sieci lub instalacji;
przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw
gazowych lub energii elektrycznej, magazynowania paliw gazowych, skraplania
gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, z którym właściciela
sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji
skroplonego gazu ziemnego łączy umowa powierzająca temu przedsiębiorstwu
pełnienie obowiązków operatora z wykorzystaniem tej sieci lub instalacji.
Operatorem systemu przesyłowego wodorowego może być właściciel sieci
przesyłowej wodorowej, jeżeli zostały spełnione wymagania w zakresie określonym
w ust. 7a.
Operatorem systemu dystrybucyjnego wodorowego może być:
właściciel sieci dystrybucyjnej wodorowej, jeżeli zostały spełnione wymagania
w zakresie określonym w ust. 7a;
przedsiębiorstwo energetyczne spełniające wymagania w zakresie określonym w
ust. 7a, z którym właściciela sieci dystrybucyjnej wodorowej łączy umowa
powierzająca temu przedsiębiorstwu pełnienie obowiązków operatora systemu
dystrybucyjnego wodorowego z wykorzystaniem tej sieci.
Operatorem systemu magazynowania wodoru może być:
właściciel instalacji magazynowej wodoru posiadający koncesję na
wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tej instalacji;
przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie magazynowania wodoru, z którym
właściciela instalacji magazynowej wodoru łączy umowa powierzająca temu
przedsiębiorstwu pełnienie obowiązków operatora systemu magazynowania
wodoru z wykorzystaniem tej instalacji.
Operatorem systemu połączonego wodorowego może być:
właściciel sieci przesyłowej wodorowej lub sieci dystrybucyjnej wodorowej,
jeżeli zostały spełnione wymagania w zakresie określonym w ust. 7a;
właściciel instalacji magazynowej wodoru posiadający koncesję na
wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tej instalacji.
Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na podstawie ust. 3 pkt
2 jest możliwe wyłącznie, jeżeli system przesyłowy, którego dotyczy powierzenie
należał w dniu 3 września 2009 r. do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, albo
jeżeli Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydał zgodę na powierzenie przez
właściciela sieci przesyłowej pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na podstawie art. 4i ust. 1.
Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu
połączonego gazowego wyznaczony na sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w
skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do
przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ma prawo do wyłącznego korzystania z
majątku właściciela tej sieci niezbędnego do pełnienia obowiązków operatora z jej
wykorzystaniem, w tym wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
przesyłania paliw gazowych.
W przypadku wyznaczenia przedsiębiorstwa energetycznego operatorem
systemu przesyłowego gazowego na sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład
systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo, na okres dłuższy niż okres obowiązywania umowy
powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego z
wykorzystaniem tej sieci, zwanej dalej „umową powierzającą pełnienie obowiązków
operatora systemu przesyłowego gazowego”, właściciel tej sieci, w terminie 8
miesięcy przed dniem wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, która została zawarta
między nim a operatorem systemu przesyłowego gazowego albo operatorem systemu
połączonego gazowego albo której treść została ustalona w drodze decyzji, o której
mowa w ust. 3e, zawiera z tym operatorem kolejną umowę powierzającą pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego.
Kolejna umowa powierzająca pełnienie obowiązków operatora systemu
przesyłowego gazowego zawierana jest na czas oznaczony, równy okresowi
wyznaczenia, o którym mowa w ust. 3b, i rozpoczynający się od dnia następującego
po dniu wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie obowiązków
operatora systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w ust. 3b.
Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu
połączonego gazowego niezwłocznie przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki informację o zawarciu umowy powierzającej pełnienie obowiązków
operatora systemu przesyłowego gazowego lub o jej zmianie oraz przesyła Prezesowi
Urzędu Regulacji Energetyki kopię aktualnej umowy powierzającej pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego.
3da. W przypadku, o którym mowa w ust. 3b, na miesiąc przed upływem terminu, o
którym mowa w tym przepisie, operator systemu przesyłowego gazowego albo
operator systemu połączonego gazowego ma prawo do udzielania zamówień lub
zawierania umów związanych z pełnieniem obowiązków operatora z
wykorzystaniem sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład systemu
przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo, w tym wykonywaniem działalności gospodarczej w
zakresie przesyłania paliw gazowych, na okres rozpoczynający się od dnia
następującego po dniu wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej
pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, o której
mowa w ust. 3b.
W przypadku nieotrzymania, w terminie 8 miesięcy przed dniem wygaśnięcia
dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu
przesyłowego gazowego, o której mowa w ust. 3b, informacji o zawarciu kolejnej
umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ustala treść tej umowy w drodze
decyzji. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję, o której mowa w zdaniu
pierwszym, w terminie 4 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa w zdaniu
pierwszym.
3f. Stronami postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 3e, są
wyłącznie właściciel sieci przesyłowej gazowej oraz operator systemu
przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, wiąże z dniem następującym po dniu
wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora
systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w ust. 3b.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji – przepis art. 47952 ustawy
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz.
1568, z późn. zm.19)) nie stosuje się.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, zastępuje umowę powierzającą pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego w zakresie objętym tą
decyzją.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, może zostać zmieniona przez Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek operatora systemu przesyłowego gazowego
albo operatora systemu połączonego gazowego w przypadkach uzasadnionych
potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu przesyłowego
gazowego albo możliwości korzystania z tego systemu, a także ze względu na
wynikającą z przepisów prawa zmianę obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego lub zasad lub sposobów ich
wykonywania, które wpływają na realizację przez operatora systemu przesyłowego
albo operatora systemu połączonego gazowego praw lub obowiązków określonych tą
decyzją. Przepis art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego nie stosuje się.
W przypadku zawarcia przez właściciela sieci przesyłowej gazowej oraz
operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego
gazowego umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu
przesyłowego gazowego, decyzja, o której mowa w ust. 3e, wygasa z mocy prawa w
części objętej tą umową.
W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 3e, stosuje się
przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W sprawach dotyczących roszczeń majątkowych z tytułu niewykonania
decyzji, o której mowa w ust. 3e, właściwe są sądy powszechne.
Do decyzji, o której mowa w ust. 3e, przepisy ust. 3c i 5–5b stosuje się
odpowiednio.
(uchylony)
W przypadku gdy po wyznaczeniu operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na sieci przesyłowej
gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r.
należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, dojdzie do zmiany okresu
ważności udzielonej temu operatorowi koncesji na wykonywanie działalności
gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych, z dniem uprawomocnienia się
decyzji o udzieleniu koncesji albo o zmianie decyzji o udzieleniu koncesji okres
wyznaczenia operatora na tej sieci z mocy prawa ulega zrównaniu z okresem ważności
udzielonej mu koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
przesyłania paliw gazowych.
Właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, sieci przesyłowej
wodorowej, sieci dystrybucyjnej wodorowej, instalacji magazynowej, instalacji
magazynowej wodoru lub instalacji skroplonego gazu ziemnego jest obowiązany
udostępniać operatorowi, wyznaczonemu zgodnie z ust. 1, 1c, 9 lub 9a, informacje
oraz dokumenty niezbędne do realizacji zadań operatora oraz współdziałać z tym
operatorem.
Właściciel sieci przesyłowej gazowej w przypadku, o którym mowa w ust.
3 pkt 2, jest obowiązany do:
uzgodnienia z operatorem zasad finansowania inwestycji związanych
z systemem, którego jest właścicielem, określonych w planie, o którym mowa
w art. 16 ust. 2;
finansowania inwestycji, o których mowa w pkt 1, lub wyrażenia zgody na ich
finansowanie przez operatora lub inny podmiot, po uzgodnieniu, o którym mowa
w art. 16 ust. 13;
przyjęcia na siebie odpowiedzialności związanej z majątkiem zarządzanym przez
operatora, z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z realizacji zadań
przez operatora;
udzielenia gwarancji niezbędnych do uzyskania finansowania inwestycji,
o których mowa w pkt 1, z wyjątkiem tych inwestycji, w których właściciel
systemu wyraził zgodę na ich finansowanie przez operatora lub inny podmiot.
W przypadku wyznaczenia operatora systemu przesyłowego Prezes Urzędu
Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli w zakresie
wypełniania przez właściciela sieci przesyłowej lub operatora systemu przesyłowego
obowiązków, o których mowa w ust. 11 i 12 oraz art. 9c, a także w zakresie
wypełniania przez operatora systemu przesyłowego obowiązków, o których mowa w
art. 16 i art. 47. Do kontroli nie stosuje się przepisów art. 48 ust. 1–10 ustawy z dnia 6
marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, zwanej dalej „ustawą – Prawo
przedsiębiorców”.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może w uzasadnionych przypadkach, w
drodze decyzji, zobowiązać właściciela sieci do podjęcia określonych działań
mających na celu spełnienie przez wyznaczonego na jego sieci operatora systemu
warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1–1c, oraz
warunków, o których mowa w art. 9h1 ust. 7 pkt 2–4, oraz wyznaczyć termin na ich
podjęcie. Wydając decyzję, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w szczególności
bierze pod uwagę warunki uzyskania certyfikatu spełniania kryteriów niezależności
przez tego operatora.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może nakazać, w drodze decyzji,
przedsiębiorstwu energetycznemu, w tym także w upadłości, dalsze wykonywanie
działalności objętej wyznaczeniem operatora systemu przesyłowego wodorowego,
operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego, operatora systemu magazynowania
wodoru lub operatora systemu połączonego wodorowego przez okres nie dłuższy niż
2 lata, jeżeli wymaga tego interes społeczny.
W przypadku zbycia przedsiębiorstwa energetycznego, w tym także w
upadłości, nabywca tego przedsiębiorstwa jest obowiązany do wykonywania decyzji,
o której mowa w ust. 15. W odniesieniu do nabywcy Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki może wydać kolejną decyzję, o której mowa w ust. 15, pod warunkiem że
łączny czas wykonywania działalności nie przekroczy 2 lat.
Jeżeli działalność wykonywana w warunkach określonych w ust. 15 lub 16
przynosi stratę, przedsiębiorstwu energetycznemu należy się pokrycie strat od Skarbu
Państwa w wysokości ograniczonej do wysokości rzeczywiście poniesionej szkody w
wyniku nakazania działalności, której nie udało się uniknąć przy zachowaniu należytej
staranności wykonywanej działalności określonej w wyznaczeniu operatora systemu
przesyłowego wodorowego, operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego,
operatora systemu magazynowania wodoru lub operatora systemu połączonego
wodorowego, poniesionych w okresie objętym decyzją, o której mowa w ust. 15 lub
16.
Wysokość rzeczywiście poniesionej szkody, o której mowa w ust. 17, jest
ustalana przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki po zakończeniu okresu objętego
decyzją, o której mowa w ust. 15 lub 16.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki prowadzi rejestr przedsiębiorstw
energetycznych wyznaczonych operatorem systemu przesyłowego wodorowego,
operatorem systemu dystrybucyjnego wodorowego, operatorem systemu
magazynowania wodoru oraz operatorem systemu połączonego wodorowego.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznacza operatora systemu
połączonego gazowego w przypadku, gdy wnioskodawca będący właścicielem
jednocześnie sieci przesyłowej i sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej
lub instalacji skroplonego gazu ziemnego wystąpi o to we wniosku, o którym mowa
w ust. 1.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznacza operatora systemu
połączonego elektroenergetycznego w przypadku, gdy wnioskodawca będący
właścicielem jednocześnie sieci przesyłowej i sieci dystrybucyjnej wystąpi o to we
wniosku, o którym mowa w ust. 1.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek właściciela sieci
przesyłowej wodorowej, sieci dystrybucyjnej wodorowej lub instalacji magazynowej
wodoru, wyznacza, w drodze decyzji, na czas określony, operatora systemu
przesyłowego wodorowego, operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego,
operatora systemu magazynowania wodoru lub operatora systemu połączonego
wodorowego oraz określa obszar, sieci lub instalacje, na których będzie wykonywana
działalność gospodarcza, z uwzględnieniem ust. 1d i 21.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznacza operatora systemu
połączonego wodorowego, w przypadku gdy wnioskodawca będący właścicielem
sieci przesyłowej wodorowej i sieci dystrybucyjnej wodorowej lub instalacji
magazynowej wodoru albo sieci dystrybucyjnej wodorowej i instalacji magazynowej
wodoru wystąpi o to we wniosku, o którym mowa w ust. 1c.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza się jednego operatora
systemu przesyłowego gazowego albo jednego operatora systemu połączonego
gazowego i jednego operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego albo
jednego operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.
Rejestr, o którym mowa w ust. 19, prowadzi się w postaci elektronicznej.
Rejestr, o którym mowa w ust. 19, jest jawny i udostępniany w Biuletynie
Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.
Rejestr, o którym mowa w ust. 19, zawiera:
oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego:
imię i nazwisko albo nazwę wraz z oznaczeniem formy prawnej,
miejsce wykonywania działalności albo siedzibę oraz ich adres;
rodzaj, datę oraz okres wyznaczenia;
aktualną treść wyznaczenia.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza się jednego operatora
systemu przesyłowego wodorowego albo jednego operatora systemu połączonego
wodorowego w zakresie systemu przesyłowego wodorowego.
Obszar wykonywania działalności gospodarczej przez operatorów, o których
mowa w ust. 2 i 21, obejmuje również wyłączną strefę ekonomiczną, o której mowa w
art. 15 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej
i administracji morskiej.
Operatorem systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu
magazynowania paliw gazowych, systemu skraplania gazu ziemnego lub operatorem
systemu połączonego może być:
właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub
instalacji skroplonego gazu ziemnego, posiadający koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej z wykorzystaniem tej sieci lub instalacji;
przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw
gazowych lub energii elektrycznej, magazynowania paliw gazowych, skraplania
gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, z którym właściciela
sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji
skroplonego gazu ziemnego łączy umowa powierzająca temu przedsiębiorstwu
pełnienie obowiązków operatora z wykorzystaniem tej sieci lub instalacji.
Operatorem systemu przesyłowego wodorowego może być właściciel sieci
przesyłowej wodorowej, jeżeli zostały spełnione wymagania w zakresie określonym
w ust. 7a.
Operatorem systemu dystrybucyjnego wodorowego może być:
właściciel sieci dystrybucyjnej wodorowej, jeżeli zostały spełnione wymagania
w zakresie określonym w ust. 7a;
przedsiębiorstwo energetyczne spełniające wymagania w zakresie określonym w
ust. 7a, z którym właściciela sieci dystrybucyjnej wodorowej łączy umowa
powierzająca temu przedsiębiorstwu pełnienie obowiązków operatora systemu
dystrybucyjnego wodorowego z wykorzystaniem tej sieci.
Operatorem systemu magazynowania wodoru może być:
właściciel instalacji magazynowej wodoru posiadający koncesję na
wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tej instalacji;
przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie magazynowania wodoru, z którym
właściciela instalacji magazynowej wodoru łączy umowa powierzająca temu
przedsiębiorstwu pełnienie obowiązków operatora systemu magazynowania
wodoru z wykorzystaniem tej instalacji.
Operatorem systemu połączonego wodorowego może być:
właściciel sieci przesyłowej wodorowej lub sieci dystrybucyjnej wodorowej,
jeżeli zostały spełnione wymagania w zakresie określonym w ust. 7a;
właściciel instalacji magazynowej wodoru posiadający koncesję na
wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tej instalacji.
Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na podstawie ust. 3 pkt
2 jest możliwe wyłącznie, jeżeli system przesyłowy, którego dotyczy powierzenie
należał w dniu 3 września 2009 r. do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, albo
jeżeli Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydał zgodę na powierzenie przez
właściciela sieci przesyłowej pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego na podstawie art. 4i ust. 1.
Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu
połączonego gazowego wyznaczony na sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w
skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do
przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ma prawo do wyłącznego korzystania z
majątku właściciela tej sieci niezbędnego do pełnienia obowiązków operatora z jej
wykorzystaniem, w tym wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
przesyłania paliw gazowych.
W przypadku wyznaczenia przedsiębiorstwa energetycznego operatorem
systemu przesyłowego gazowego na sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład
systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo, na okres dłuższy niż okres obowiązywania umowy
powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego z
wykorzystaniem tej sieci, zwanej dalej „umową powierzającą pełnienie obowiązków
operatora systemu przesyłowego gazowego”, właściciel tej sieci, w terminie 8
miesięcy przed dniem wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, która została zawarta
między nim a operatorem systemu przesyłowego gazowego albo operatorem systemu
połączonego gazowego albo której treść została ustalona w drodze decyzji, o której
mowa w ust. 3e, zawiera z tym operatorem kolejną umowę powierzającą pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego.
Kolejna umowa powierzająca pełnienie obowiązków operatora systemu
przesyłowego gazowego zawierana jest na czas oznaczony, równy okresowi
wyznaczenia, o którym mowa w ust. 3b, i rozpoczynający się od dnia następującego
po dniu wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie obowiązków
operatora systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w ust. 3b.
Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu
połączonego gazowego niezwłocznie przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki informację o zawarciu umowy powierzającej pełnienie obowiązków
operatora systemu przesyłowego gazowego lub o jej zmianie oraz przesyła Prezesowi
Urzędu Regulacji Energetyki kopię aktualnej umowy powierzającej pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego.
3da. W przypadku, o którym mowa w ust. 3b, na miesiąc przed upływem terminu, o
którym mowa w tym przepisie, operator systemu przesyłowego gazowego albo
operator systemu połączonego gazowego ma prawo do udzielania zamówień lub
zawierania umów związanych z pełnieniem obowiązków operatora z
wykorzystaniem sieci przesyłowej gazowej wchodzącej w skład systemu
przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał do przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo, w tym wykonywaniem działalności gospodarczej w
zakresie przesyłania paliw gazowych, na okres rozpoczynający się od dnia
następującego po dniu wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej
pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego, o której
mowa w ust. 3b.
W przypadku nieotrzymania, w terminie 8 miesięcy przed dniem wygaśnięcia
dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu
przesyłowego gazowego, o której mowa w ust. 3b, informacji o zawarciu kolejnej
umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ustala treść tej umowy w drodze
decyzji. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję, o której mowa w zdaniu
pierwszym, w terminie 4 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa w zdaniu
pierwszym.
3f. Stronami postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 3e, są
wyłącznie właściciel sieci przesyłowej gazowej oraz operator systemu
przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, wiąże z dniem następującym po dniu
wygaśnięcia dotychczasowej umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora
systemu przesyłowego gazowego, o której mowa w ust. 3b.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji – przepis art. 47952 ustawy
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz.
1568, z późn. zm.20)) nie stosuje się.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, zastępuje umowę powierzającą pełnienie
obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego w zakresie objętym tą
decyzją.
Decyzja, o której mowa w ust. 3e, może zostać zmieniona przez Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek operatora systemu przesyłowego gazowego
albo operatora systemu połączonego gazowego w przypadkach uzasadnionych
potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu przesyłowego
gazowego albo możliwości korzystania z tego systemu, a także ze względu na
wynikającą z przepisów prawa zmianę obowiązków operatora systemu przesyłowego
gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego lub zasad lub sposobów ich
wykonywania, które wpływają na realizację przez operatora systemu przesyłowego
albo operatora systemu połączonego gazowego praw lub obowiązków określonych tą
decyzją. Przepis art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego nie stosuje się.
W przypadku zawarcia przez właściciela sieci przesyłowej gazowej oraz
operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego
gazowego umowy powierzającej pełnienie obowiązków operatora systemu
przesyłowego gazowego, decyzja, o której mowa w ust. 3e, wygasa z mocy prawa w
części objętej tą umową.
W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 3e, stosuje się
przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W sprawach dotyczących roszczeń majątkowych z tytułu niewykonania
decyzji, o której mowa w ust. 3e, właściwe są sądy powszechne.
Do decyzji, o której mowa w ust. 3e, przepisy ust. 3c i 5–5b stosuje się
odpowiednio.
(uchylony)
Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego może
dotyczyć wykonywania działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji:
energii elektrycznej, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci
elektroenergetycznej przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1,
jest nie większa niż sto tysięcy, albo
gazu ziemnego, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci gazowej jest nie
większa niż sto tysięcy i sprzedaż paliw gazowych nie przekracza 150 mln m3 w
ciągu roku.
Umowa, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ust. 32 pkt 2 i ust. 33 pkt 2, określa w
szczególności:
obszar, na którym operator systemu przesyłowego, operator systemu
dystrybucyjnego, operator systemu magazynowania paliw gazowych, operator
systemu skraplania gazu ziemnego, operator systemu połączonego, operator
systemu dystrybucyjnego wodorowego lub operator systemu magazynowania
wodoru będzie wykonywał działalność gospodarczą;
zasady realizacji obowiązków, o których mowa w art. 9c, w szczególności
obowiązków powierzonych do wykonywania bezpośrednio operatorowi systemu
dystrybucyjnego, operatorowi systemu dystrybucyjnego wodorowego,
operatorowi systemu magazynowania paliw gazowych, operatorowi systemu
magazynowania wodoru, operatorowi system
Art. 46.
zmienionyMinister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi,
po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla paliw gazowych oraz szczegółowe zasady
rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną
państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw
energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed
nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania
i wykorzystywania paliw gazowych, równoprawne traktowanie odbiorców,
eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek opłat.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności:
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków
działalności wykonywanej przez przedsiębiorstwa energetyczne;
sposób uwzględniania w taryfach stopnia niewykonania harmonogramu
inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a;
sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz rozliczeń między
przedsiębiorstwami energetycznymi, w tym w ramach sprzedaży rezerwowej
paliw gazowych;
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw
gazowych i standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym w ramach
sprzedaży rezerwowej paliw gazowych;
sposób ustalania opłat za przekroczenia mocy;
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór paliw gazowych;
sposób ustalania opłat za pobór paliw gazowych powyżej parametrów
technologiczno-pomiarowych stacji gazowej;
zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania
opłat za te usługi.
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, sposób kształtowania i kalkulacji taryf dla energii
elektrycznej oraz sposób rozliczeń w obrocie energią elektryczną, biorąc pod uwagę:
politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów
przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, realizację
przedsięwzięć z zakresu ochrony przeciwpożarowej, ochronę interesów odbiorców
przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i
wykorzystywania energii elektrycznej, koszty instalowania u odbiorców końcowych
liczników zdalnego odczytu, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie
subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek opłat oraz potrzebę rozwoju
drogowego elektrycznego transportu publicznego i magazynowania energii
elektrycznej.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności:
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór energii elektrycznej;
zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania
opłat za te usługi;
minimalny zakres informacji umieszczanych na fakturach za energię elektryczną
oraz minimalne wymagania dotyczące informacji o rozliczeniach;
sposób ustalania opłaty solidarnościowej;
sposób określania wysokości opłaty na pokrycie kosztów utrzymywania
systemowych standardów jakości i niezawodności bieżących dostaw energii
elektrycznej, o której mowa w art. 7aa ust. 4.
podział podmiotów przyłączanych na grupy przyłączeniowe;
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
sposób uwzględniania w taryfach:
kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia,
(uchylona)
rekompensat, o których mowa w art. 49 rozporządzenia 2019/943,
kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1a,
kosztów związanych z wykorzystaniem usług systemowych nabywanych
od odbiorców energii na podstawie art. 9c ust. 2 pkt 8, kosztów wskazanych
w art. 11d ust. 5, kosztów wynikających ze stosowania przepisów
wydanych na podstawie art. 11 ust. 6 i 7 oraz kosztów działań, o których
mowa w art. 11c ust. 2, poniesionych w roku poprzedzającym rok kalkulacji
taryfy,
kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1m i 1n;
sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności, instalowania
u odbiorców końcowych liczników zdalnego odczytu i zmiany warunków
wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
sposób uwzględniania w taryfach stopnia niewykonania harmonogramu
inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a;
sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami
energetycznymi, w tym w zakresie określonym w art. 45 ust. 1a oraz w ramach
sprzedaży rezerwowej energii elektrycznej;
sposób prowadzenia rozliczeń za energię elektryczną pobieraną z sieci
i wprowadzaną do sieci przez magazyn energii elektrycznej, w tym sposób
obliczania współczynnika, o którym mowa w art. 45 ust. 10;
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych energii
elektrycznej i standardów jakościowych obsługi, w tym w ramach sprzedaży
rezerwowej energii elektrycznej;
sposób ustalania opłat za ponadumowny pobór energii biernej i przekroczenia
mocy;
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf
dla ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc
pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych
kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę
interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę
efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła, równoprawne traktowanie
odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek
opłat.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno określać w szczególności:
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór ciepła.
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek dla ciepła wytwarzanego
w jednostkach kogeneracji z zastosowaniem wskaźnika referencyjnego,
o którym mowa w art. 47 ust. 2f;
sposób ustalania wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w pkt 4;
(uchylony)
sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków
wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz rozliczeń między
przedsiębiorstwami energetycznymi, w tym w ramach sprzedaży rezerwowej
paliw gazowych;
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw
gazowych i standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym w ramach
sprzedaży rezerwowej paliw gazowych;
sposób ustalania opłat za przekroczenia mocy;
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór paliw gazowych;
sposób ustalania opłat za pobór paliw gazowych powyżej parametrów
technologiczno-pomiarowych stacji gazowej;
zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania
opłat za te usługi.
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, sposób kształtowania i kalkulacji taryf dla energii
elektrycznej oraz sposób rozliczeń w obrocie energią elektryczną, biorąc pod uwagę:
politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów
przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, realizację
przedsięwzięć z zakresu ochrony przeciwpożarowej, ochronę interesów odbiorców
przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i
wykorzystywania energii elektrycznej, koszty instalowania u odbiorców końcowych
liczników zdalnego odczytu, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie
subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek opłat oraz potrzebę rozwoju
drogowego elektrycznego transportu publicznego i magazynowania energii
elektrycznej.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności:
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór energii elektrycznej;
zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania
opłat za te usługi;
minimalny zakres informacji umieszczanych na fakturach za energię elektryczną
oraz minimalne wymagania dotyczące informacji o rozliczeniach;
sposób ustalania opłaty solidarnościowej;
sposób określania wysokości opłaty na pokrycie kosztów utrzymywania
systemowych standardów jakości i niezawodności bieżących dostaw energii
elektrycznej, o której mowa w art. 7aa ust. 4.
podział podmiotów przyłączanych na grupy przyłączeniowe;
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
sposób uwzględniania w taryfach:
kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia,
(uchylona)
rekompensat, o których mowa w art. 49 rozporządzenia 2019/943,
kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1a,
kosztów związanych z wykorzystaniem usług systemowych nabywanych
od odbiorców energii na podstawie art. 9c ust. 2 pkt 8, kosztów wskazanych
w art. 11d ust. 5, kosztów wynikających ze stosowania przepisów
wydanych na podstawie art. 11 ust. 6 i 7 oraz kosztów działań, o których
mowa w art. 11c ust. 2, poniesionych w roku poprzedzającym rok kalkulacji
taryfy,
kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1m i 1n;
sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności, instalowania
u odbiorców końcowych liczników zdalnego odczytu i zmiany warunków
wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
sposób uwzględniania w taryfach stopnia niewykonania harmonogramu
inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a;
sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami
energetycznymi, w tym w zakresie określonym w art. 45 ust. 1a oraz w ramach
sprzedaży rezerwowej energii elektrycznej;
sposób prowadzenia rozliczeń za energię elektryczną pobieraną z sieci
i wprowadzaną do sieci przez magazyn energii elektrycznej, w tym sposób
obliczania współczynnika, o którym mowa w art. 45 ust. 10;
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych energii
elektrycznej i standardów jakościowych obsługi, w tym w ramach sprzedaży
rezerwowej energii elektrycznej;
sposób ustalania opłat za ponadumowny pobór energii biernej i przekroczenia
mocy;
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf
dla ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc
pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych
kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę
interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę
efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła, równoprawne traktowanie
odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek
opłat .
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno określać w szczególności:
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór ciepła;
sposób uwzględniania w taryfach wartości 30 % uprawnień do emisji, o których
mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1c.
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób
kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej
oraz sposób ich kalkulowania;
uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek dla ciepła wytwarzanego
w jednostkach kogeneracji z zastosowaniem wskaźnika referencyjnego,
o którym mowa w art. 47 ust. 2f;
sposób ustalania wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w pkt 4;
(uchylony)
sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków
wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
sposób prowadzenia rozliczeń, z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami
energetycznymi;
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych nośnika
ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców;
Wysokość opłat wynikających z przepisów wydanych na podstawie ust. 4 pkt
13 i 14 nie może przekraczać iloczynu ilości energii elektrycznej dostarczonej za
pośrednictwem linii bezpośredniej i odpowiednio:
połowy wysokości składnika zmiennego stawki sieciowej w przypadku
przyłączenia do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz
stawki opłaty na pokrycie kosztów utrzymania systemowych standardów jakości
i niezawodności bieżących dostaw energii w przypadku przyłączenia do sieci
dystrybucyjnej elektroenergetycznej lub przesyłowej elektroenergetycznej
– o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 3, przewidzianych w
taryfie danego operatora systemu elektroenergetycznego, przeznaczonych dla grupy
taryfowej, do której jest zaliczany wydzielony odbiorca lub przedsiębiorstwo
energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej, o którym mowa w art. 3 pkt 11f.
Art. 4j.
zmienionyOdbiorca paliw gazowych, energii lub wodoru ma prawo zakupu tych
paliw, tej energii lub tego wodoru od wybranego przez siebie sprzedawcy.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii, lub przesyłaniem wodoru, lub dystrybucją wodoru,
stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie
użytkowników systemu lub użytkowników systemu wodorowego, umożliwia
odbiorcy paliw gazowych, energii lub wodoru przyłączonemu do jego sieci zmianę
sprzedawcy paliw gazowych, energii lub wodoru, na warunkach i w trybie określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1, 3 lub 8a.
Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas
nieoznaczony, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu
odbiorcy paliwa gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów, składając do
przedsiębiorstwa energetycznego oświadczenie o jej wypowiedzeniu. Odbiorca, który
wypowiada umowę, jest obowiązany pokryć należności za pobrane paliwo gazowe lub
energię oraz świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub
energii.
Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas oznaczony,
na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa
gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów i odszkodowań innych niż wynikające
z treści umowy, składając do przedsiębiorstwa energetycznego oświadczenie o jej
wypowiedzeniu. W przypadku odbiorcy energii elektrycznej lub paliw gazowych
w gospodarstwie domowym oraz odbiorcy końcowego energii elektrycznej lub paliw
gazowych będących mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu
art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców
w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną lub paliwa gazowe na potrzeby
podstawowej działalności, wysokość tych kosztów i odszkodowań nie może
przekraczać wysokości bezpośrednich strat ekonomicznych, jakie poniosło
przedsiębiorstwo energetyczne w wyniku rozwiązania umowy zawartej na czas
oznaczony przez odbiorcę.
Sprzedawca energii elektrycznej lub paliw gazowych wskazuje odbiorcy,
o którym mowa w ust. 3a, maksymalną wysokość kary umownej, która nie może
przekroczyć wartości bezpośrednich strat ekonomicznych poniesionych przez
sprzedawcę oraz sposób wyliczenia tych strat.
Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza paliwa
gazowe lub energię elektryczną odbiorcy tych paliw lub energii w gospodarstwie
domowym, ulega rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po miesiącu,
w którym oświadczenie tego odbiorcy dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego.
Odbiorca ten może wskazać późniejszy termin rozwiązania umowy.
W przypadku zmiany sprzedawcy przez odbiorcę końcowego, nowy
sprzedawca informuje poprzedniego sprzedawcę i przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej
o dniu rozpoczęcia przez niego sprzedaży tych paliw lub energii.
Sprzedawca paliw gazowych dokonujący sprzedaży tych paliw odbiorcom
końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, lub sprzedawca
energii dokonujący jej sprzedaży odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci
dystrybucyjnej jest obowiązany zamieszczać na stronach internetowych oraz
udostępniać do publicznego wglądu w swojej siedzibie informacje o cenach sprzedaży
paliw gazowych lub energii oraz warunkach ich stosowania.
Operator systemu przesyłowego gazowego oraz operator systemu
dystrybucyjnego gazowego są obowiązani umożliwić odbiorcy paliw gazowych
zmianę sprzedawcy w terminie 21 dni od dnia poinformowania właściwego operatora
przez nowego sprzedawcę o zawarciu umowy sprzedaży lub umowy kompleksowej.
Operator informacji rynku energii, operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego oraz operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego
wypowiada umowę, jest obowiązany pokryć należności za pobrane paliwo gazowe lub
energię oraz świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub
energii.
Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas oznaczony,
na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa
gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów i odszkodowań innych niż wynikające
z treści umowy, składając do przedsiębiorstwa energetycznego oświadczenie o jej
wypowiedzeniu. W przypadku odbiorcy energii elektrycznej lub paliw gazowych
w gospodarstwie domowym oraz odbiorcy końcowego energii elektrycznej lub paliw
gazowych będących mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu
art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców
w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną lub paliwa gazowe na potrzeby
podstawowej działalności, wysokość tych kosztów i odszkodowań nie może
przekraczać wysokości bezpośrednich strat ekonomicznych, jakie poniosło
przedsiębiorstwo energetyczne w wyniku rozwiązania umowy zawartej na czas
oznaczony przez odbiorcę.
Sprzedawca energii elektrycznej lub paliw gazowych wskazuje, w umowie
sprzedaży energii elektrycznej lub umowie sprzedaży paliw gazowych lub umowie
kompleksowej z odbiorcą w gospodarstwie domowym oraz odbiorcą końcowym
będącym mikroprzedsiębiorcą lub małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu
art. 7 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, sposób
wyliczenia strat ekonomicznych, o których mowa w ust. 3a, poniesionych przez
sprzedawcę.
W przypadku umów na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny sprzedawca
energii elektrycznej wskazuje odbiorcy, o którym mowa w ust. 3b, maksymalną
wysokość odszkodowań, o których mowa w ust. 3a zdanie drugie.
Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza paliwa
gazowe lub energię elektryczną odbiorcy tych paliw lub energii w gospodarstwie
domowym, ulega rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po miesiącu,
w którym oświadczenie tego odbiorcy dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego.
Odbiorca ten może wskazać późniejszy termin rozwiązania umowy.
W przypadku zmiany sprzedawcy przez odbiorcę końcowego, nowy
sprzedawca informuje poprzedniego sprzedawcę i przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej
o dniu rozpoczęcia przez niego sprzedaży tych paliw lub energii.
Sprzedawca paliw gazowych dokonujący sprzedaży tych paliw odbiorcom
końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, lub sprzedawca
energii dokonujący jej sprzedaży odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci
dystrybucyjnej jest obowiązany zamieszczać na stronach internetowych oraz
udostępniać do publicznego wglądu w swojej siedzibie informacje o cenach sprzedaży
paliw gazowych lub energii oraz warunkach ich stosowania.
Operator systemu przesyłowego gazowego oraz operator systemu
dystrybucyjnego gazowego są obowiązani umożliwić odbiorcy paliw gazowych
zmianę sprzedawcy w terminie 21 dni od dnia poinformowania właściwego operatora
przez nowego sprzedawcę o zawarciu umowy sprzedaży lub umowy kompleksowej.
Operator informacji rynku energii, operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego oraz operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego
są obowiązani umożliwić odbiorcy energii elektrycznej zmianę sprzedawcy energii
elektrycznej w terminie 24 godzin od momentu powiadomienia operatora informacji
rynku energii przez nowego sprzedawcę o zawarciu umowy sprzedaży energii
elektrycznej lub umowy kompleksowej.
Techniczną procedurę zmiany sprzedawcy energii elektrycznej, polegającą
na zarejestrowaniu w centralnym systemie informacji rynku energii nowego
sprzedawcy energii elektrycznej dla punktu poboru energii, przeprowadza operator
informacji rynku energii w terminie 24 godzin.
Termin, o którym mowa w ust. 6b, jest liczony od momentu przesłania przez
nowego sprzedawcę energii elektrycznej do operatora informacji rynku energii
powiadomienia o zawarciu z odbiorcą energii elektrycznej umowy sprzedaży energii
elektrycznej lub umowy kompleksowej do udostępnienia przez operatora informacji
rynku energii informacji o wyniku weryfikacji tego powiadomienia.
Przypisanie sprzedawcy energii elektrycznej do punktu poboru energii, na
podstawie umowy sprzedaży energii elektrycznej lub umowy kompleksowej zawartej
z odbiorcą, następuje w dacie wskazanej w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 6c,
pod warunkiem jego weryfikacji przez operatora informacji rynku energii.
Rozpoczęcie sprzedaży przez nowego sprzedawcę energii elektrycznej następuje od
początku doby w dacie wskazanej w powiadomieniu.
Dotychczasowy sprzedawca jest obowiązany dokonać rozliczeń z odbiorcą,
który skorzystał z prawa do zmiany sprzedawcy, nie później niż w okresie 42 dni od
dnia dokonania tej zmiany. Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator
systemu dystrybucyjnego gazowego przekazują nieodpłatnie dotychczasowemu
i nowemu sprzedawcy paliw gazowych dane dotyczące ilości zużytych paliw
gazowych przez odbiorcę końcowego, w terminie umożliwiającym dotychczasowemu
sprzedawcy tych paliw dokonanie rozliczeń z odbiorcą końcowym paliw gazowych.
Art. 45.
zmienionyPrzedsiębiorstwa energetyczne ustalają taryfy dla paliw gazowych lub
energii, stosownie do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej, o którym
mowa w art. 32 ust. 1, z wyłączeniem magazynowania energii elektrycznej i agregacji,
które należy kalkulować w sposób zapewniający:
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji
lub obrotu paliwami gazowymi i energią oraz magazynowania, skraplania lub
regazyfikacji paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w tę działalność;
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie magazynowania paliw gazowych, w tym budowy,
rozbudowy i modernizacji magazynów paliw gazowych, wraz z uzasadnionym
zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej
niż stopa zwrotu na poziomie 6 %;
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek
wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest
wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło
odpadowe, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę
działalność w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu na poziomie 7 %;
pokrycie kosztów uzasadnionych ponoszonych przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych w związku z realizacją ich zadań;
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie budowy i przyłączania infrastruktury ładowania
drogowego transportu publicznego i powiązanych z nią instalacji
magazynowania energii lub budowy i przyłączania stacji gazu ziemnego, o
których mowa w art. 21 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i
paliwach alternatywnych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu
na poziomie 6 %;
pokrycie kosztów uzasadnionych ponoszonych przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych w związku z realizacją zadań i inwestycji
priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a, ustalonych w sposób, o którym
mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. g oraz h, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w te zadania;
ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek
opłat;
w odniesieniu do taryf dla energii elektrycznej – realizację przedsięwzięć z
zakresu ochrony przeciwpożarowej.
W rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej w zakresie opłat za moc umowną określoną dla magazynu energii
elektrycznej, z wyłączeniem rozliczeń za przekroczenie mocy umownej, moc ta na
potrzeby rozliczeń jest pomniejszana o iloczyn mocy umownej i współczynnika
określonego przez stosunek energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
magazyn energii elektrycznej do energii elektrycznej pobranej z sieci przez ten
magazyn w danym okresie rozliczeniowym.
Jeżeli magazyn energii elektrycznej jest częścią jednostki wytwórczej lub
instalacji odbiorcy końcowego, w rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub
dystrybucji energii elektrycznej w zakresie opłat za energię elektryczną pobraną
z sieci przez ten magazyn, przedmiotem rozliczenia jest różnica energii elektrycznej
pobranej z sieci przez magazyn energii elektrycznej i energii elektrycznej
wprowadzonej do sieci przez ten magazyn w danym okresie rozliczeniowym, ustalona
w oparciu o wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego tego magazynu, o którym
mowa w ust. 13.
Jeżeli magazyn energii elektrycznej jest częścią jednostki wytwórczej lub
instalacji odbiorcy końcowego, w rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub
dystrybucji energii elektrycznej w zakresie opłat za moc umowną określoną dla tego
magazynu, z wyłączeniem rozliczeń za przekroczenie mocy umownej, moc ta na
potrzeby rozliczeń jest pomniejszana o iloczyn mocy umownej i współczynnika
określonego przez stosunek energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
magazyn energii elektrycznej do energii elektrycznej pobranej z sieci przez ten
magazyn w danym okresie rozliczeniowym.
Magazyn energii elektrycznej będący częścią jednostki wytwórczej lub
instalacji odbiorcy końcowego wyposaża się w układ pomiarowo-rozliczeniowy
rejestrujący ilość energii elektrycznej wprowadzonej do magazynu energii
elektrycznej i wyprowadzonej z tego magazynu, z tym że w przypadku jednostki
wytwórczej – niezależnie od układu pomiarowo-rozliczeniowego rejestrującego ilość
energii elektrycznej pobranej z sieci i wprowadzonej do sieci przez tę jednostkę.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty, które wynikają z nakładów ponoszonych na przedsięwzięcia
inwestycyjne podjęte przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się
wytwarzaniem energii elektrycznej w latach 1993–1998, służące poprawie ochrony
środowiska i efektywności wytwarzania energii elektrycznej, w części, jaką zatwierdzi
Prezes URE, z uwzględnieniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży energii
elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o którym mowa w art. 49 ust. 1.
Przepisów ust. 1a nie stosuje się od dnia powstania obowiązku uiszczania
opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach
pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym
rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 311).
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty pobierania opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie
wymienionej w ust. 1b.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty wprowadzenia i pobierania opłaty, o której mowa w art. 95 ust.
1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty wprowadzenia i pobierania opłaty, o której mowa w art. 60
ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z
wysokosprawnej kogeneracji.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
obrotem energią elektryczną, paliwami gazowymi lub sprzedażą ciepła odbiorcom
końcowym uwzględnia się koszty realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust.
1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się uzasadnione koszty wykonywania zadań określonych w ustawie z dnia
8 grudnia 2017 r. o rynku mocy oraz koszty wprowadzenia i pobierania opłaty
mocowej, o której mowa w tej ustawie.
Koszty związane z budową stacji gazu ziemnego, o której mowa w art. 21
ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, w
liczbie, o której mowa w art. 60 ust. 2 tej ustawy, ogólnodostępnej stacji ładowania, o
której mowa w art. 64 ust. 1 tej ustawy, lub infrastruktury ładowania drogowego
transportu publicznego, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją
paliw gazowych lub energii elektrycznej uwzględnia w kosztach swojej działalności.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się koszty
wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 16b ust. 3.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty uzasadnione związane z tworzeniem i funkcjonowaniem
systemu pomiarowego, systemu zdalnego odczytu lub centralnego systemu informacji
rynku energii oraz wykonywania innych zadań wynikających z ustawy,
w szczególności wykonywania zadań operatora informacji rynku energii.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego lub operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się koszty
uzasadnione związane z wybudowaniem przez niego magazynu energii elektrycznej
stanowiącego część jego sieci i funkcjonowaniem tego magazynu.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego gazowego albo
operatora systemu połączonego gazowego wyznaczonego na sieci przesyłowej
gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r.
należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, uwzględnia się ustalone w
sposób ekonomicznie uzasadniony, z zachowaniem należytej staranności zmierzającej
do ochrony interesów odbiorców, planowane do poniesienia przez właściciela tej sieci
koszty:
ogólnego zarządu,
amortyzacji jego majątku niezbędnego do pełnienia przez operatora systemu
przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego
obowiązków z wykorzystaniem tej sieci, w tym wykonywania działalności
gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych,
danin publicznoprawnych związanych bezpośrednio z majątkiem, o którym
mowa w pkt 2,
ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 9h ust. 5e
– wraz z przysługującym właścicielowi zwrotem z kapitału zaangażowanego przez
niego w majątek, o którym mowa w pkt 2.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty dostosowania lub wymiany sieci, instalacji i urządzeń
gazowych do odbioru gazu ziemnego wysokometanowego, w szczególności koszty,
o których mowa w art. 16c ust. 3.
W kosztach działalności operatorów systemów dystrybucyjnych
elektroenergetycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się koszty
uzasadnione związane z działalnością w organizacji OSD UE, zgodnie z art. 53 ust. 7
rozporządzenia 2019/943.
W kosztach działalności operatorów systemów dystrybucyjnych
elektroenergetycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się koszty
wynikające z udzielanych zamówień na usługi elastyczności, w tym koszty technologii
informacyjnych i komunikacyjnych, koszty infrastruktury oraz inne koszty
uzasadnione związane z udzielaniem zamówień.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się rekompensaty finansowe, o których mowa w art. 13 ust. 7
rozporządzenia 2019/943, wypłacane w związku z wydaniem poleceń, o których
mowa w art. 9c ust. 7a lub 7b.
Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać
koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć i usług
zmierzających do zmniejszenia zużycia paliw i energii u odbiorców, stanowiących
ekonomiczne uzasadnienie uniknięcia budowy nowych źródeł energii i sieci.
Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać
koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć
związanych z rozwojem instalacji odnawialnego źródła energii.
Ustalając stopę zwrotu z kapitału, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. g
oraz h, Prezes URE bierze pod uwagę w szczególności zakres wykorzystania nowych
technologii oraz ryzyko związane z niepełnym zwrotem kosztów.
W taryfach dla paliw gazowych i energii elektrycznej uwzględnia się stopień
niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16
ust. 1a, odpowiadający kwotom wynikającym z niewykonanego zakresu tych
inwestycji, o którym mowa w tym harmonogramie.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego gazowego, o
których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się koszty poniesione w związku z
wykonaniem umowy, o której mowa w art. 4c ust. 3.
Przedsiębiorstwa energetyczne różnicują ceny i stawki opłat określone
w taryfach dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła dla różnych grup
odbiorców wyłącznie ze względu na koszty uzasadnione spowodowane realizacją
świadczenia, o ile przepisy nie stanowią inaczej.
Przedsiębiorstwo energetyczne tworzy odrębną grupę taryfową dla
odbiorców energii elektrycznej przyłączonych do sieci, niezależnie od poziomu
napięcia znamionowego sieci, będących jednostkami ochrony przeciwpożarowej,
o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach
pożarnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 244 i 900), biorąc pod uwagę znaczenie tych
jednostek dla realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia,
mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym
zagrożeniem.
Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii kalkulują stawki opłat za usługi przesyłania lub
dystrybucji w taki sposób, aby udział opłat stałych w łącznych opłatach za
świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji dla danej grupy odbiorców nie był
większy niż ustalony przez Prezesa URE.
Taryfy dla energii elektrycznej powinny uwzględniać, w odniesieniu do
odbiorców, skutki wprowadzenia opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie
wymienionej w ust. 1b.
Taryfy dla energii elektrycznej uwzględniają charakterystykę poboru przez
infrastrukturę ładowania drogowego transportu publicznego oraz konieczność rozwoju
zbiorowego transportu publicznego wykorzystującego pojazdy elektryczne.
Taryfy dla energii elektrycznej i paliw gazowych uwzględniają przychody z
działalności niezwiązanej z działalnością, o której mowa w art. 44 ust. 1 pkt 1,
związane z przychodami odpowiednio ogólnodostępnych stacji ładowania, lub
punktów tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG), o których mowa
odpowiednio w art. 64 ust. 1 lub art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o
elektromobilności i paliwach alternatywnych.
Płatnik, o którym mowa w art. 95 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1d,
uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej
w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę, o której mowa w art. 95 ust. 1
ustawy wymienionej w ust. 1d, ustalaną na podstawie stawki, o której mowa w art.
98 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1d, obowiązującej w danym roku. Opłata,
o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1d, pomniejszona o kwotę
podatku od towarów i usług stanowi u płatnika, o którym mowa w art. 95 ust. 2 ustawy
wymienionej w ust. 1d, podstawę opodatkowania świadczonych przez niego usług
w rozumieniu art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Płatnik, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1da,
uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej
w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę, o której mowa w art. 60 ust. 1
ustawy wymienionej w ust. 1da, ustalaną na podstawie stawki, o której mowa
w art. 64 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1da, obowiązującej w danym roku. Opłata,
o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1da, pomniejszona o kwotę
podatku od towarów i usług stanowi u płatnika, o którym mowa w art. 61 ust. 1
ustawy wymienionej w ust. 1da, podstawę opodatkowania świadczonych przez niego
usług w rozumieniu art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
i usług.
W rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej w zakresie opłat za energię elektryczną pobraną z sieci
elektroenergetycznej przez magazyn energii elektrycznej, przedmiotem rozliczenia
jest różnica energii elektrycznej pobranej z sieci przez magazyn energii elektrycznej
i energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez ten magazyn w danym okresie
rozliczeniowym.
mowa w art. 32 ust. 1, z wyłączeniem magazynowania energii elektrycznej i agregacji,
które należy kalkulować w sposób zapewniający:
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji
lub obrotu paliwami gazowymi i energią oraz magazynowania, skraplania lub
regazyfikacji paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w tę działalność;
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie magazynowania paliw gazowych, w tym budowy,
rozbudowy i modernizacji magazynów paliw gazowych, wraz z uzasadnionym
zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej
niż stopa zwrotu na poziomie 6 %;
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek
wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest
wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło
odpadowe, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę
działalność w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu na poziomie 7 %;
uwzględnienie w kosztach uzasadnionych działalności gospodarczej
przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 %
uprawnień do emisji przydzielanych zgodnie z art. 22b ust. 3 rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie
ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału
bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy
2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019,
str. 8, z późn. zm.) na zasadach określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 46 ust. 5 i 6;
pokrycie kosztów uzasadnionych ponoszonych przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych w związku z realizacją ich zadań;
pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw
energetycznych w zakresie budowy i przyłączania infrastruktury ładowania
drogowego transportu publicznego i powiązanych z nią instalacji
magazynowania energii lub budowy i przyłączania stacji gazu ziemnego, o
których mowa w art. 21 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i
paliwach alternatywnych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu
na poziomie 6 %;
pokrycie kosztów uzasadnionych ponoszonych przez operatorów systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych w związku z realizacją zadań i inwestycji
priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a, ustalonych w sposób, o którym
mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. g oraz h, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w te zadania;
ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek
opłat;
w odniesieniu do taryf dla energii elektrycznej – realizację przedsięwzięć z
zakresu ochrony przeciwpożarowej.
W rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej w zakresie opłat za moc umowną określoną dla magazynu energii
elektrycznej, z wyłączeniem rozliczeń za przekroczenie mocy umownej, moc ta na
potrzeby rozliczeń jest pomniejszana o iloczyn mocy umownej i współczynnika
określonego przez stosunek energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
magazyn energii elektrycznej do energii elektrycznej pobranej z sieci przez ten
magazyn w danym okresie rozliczeniowym.
Jeżeli magazyn energii elektrycznej jest częścią jednostki wytwórczej lub
instalacji odbiorcy końcowego, w rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub
dystrybucji energii elektrycznej w zakresie opłat za energię elektryczną pobraną
z sieci przez ten magazyn, przedmiotem rozliczenia jest różnica energii elektrycznej
pobranej z sieci przez magazyn energii elektrycznej i energii elektrycznej
wprowadzonej do sieci przez ten magazyn w danym okresie rozliczeniowym, ustalona
w oparciu o wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego tego magazynu, o którym
mowa w ust. 13.
Jeżeli magazyn energii elektrycznej jest częścią jednostki wytwórczej lub
instalacji odbiorcy końcowego, w rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub
dystrybucji energii elektrycznej w zakresie opłat za moc umowną określoną dla tego
magazynu, z wyłączeniem rozliczeń za przekroczenie mocy umownej, moc ta na
potrzeby rozliczeń jest pomniejszana o iloczyn mocy umownej i współczynnika
określonego przez stosunek energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
magazyn energii elektrycznej do energii elektrycznej pobranej z sieci przez ten
magazyn w danym okresie rozliczeniowym.
Magazyn energii elektrycznej będący częścią jednostki wytwórczej lub
instalacji odbiorcy końcowego wyposaża się w układ pomiarowo-rozliczeniowy
rejestrujący ilość energii elektrycznej wprowadzonej do magazynu energii
elektrycznej i wyprowadzonej z tego magazynu, z tym że w przypadku jednostki
wytwórczej – niezależnie od układu pomiarowo-rozliczeniowego rejestrującego ilość
energii elektrycznej pobranej z sieci i wprowadzonej do sieci przez tę jednostkę.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty, które wynikają z nakładów ponoszonych na przedsięwzięcia
inwestycyjne podjęte przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się
wytwarzaniem energii elektrycznej w latach 1993–1998, służące poprawie ochrony
środowiska i efektywności wytwarzania energii elektrycznej, w części, jaką zatwierdzi
Prezes URE, z uwzględnieniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży energii
elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o którym mowa w art. 49 ust. 1.
Przepisów ust. 1a nie stosuje się od dnia powstania obowiązku uiszczania
opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach
pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym
rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 311).
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty pobierania opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie
wymienionej w ust. 1b.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty wprowadzenia i pobierania opłaty, o której mowa w art. 95 ust.
1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty wprowadzenia i pobierania opłaty, o której mowa w art. 60
ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z
wysokosprawnej kogeneracji.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
obrotem energią elektryczną, paliwami gazowymi lub sprzedażą ciepła odbiorcom
końcowym uwzględnia się koszty realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust.
1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się uzasadnione koszty wykonywania zadań określonych w ustawie z dnia
8 grudnia 2017 r. o rynku mocy oraz koszty wprowadzenia i pobierania opłaty
mocowej, o której mowa w tej ustawie.
Koszty związane z budową stacji gazu ziemnego, o której mowa w art. 21
ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, w
liczbie, o której mowa w art. 60 ust. 2 tej ustawy, ogólnodostępnej stacji ładowania, o
której mowa w art. 64 ust. 1 tej ustawy, lub infrastruktury ładowania drogowego
transportu publicznego, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją
paliw gazowych lub energii elektrycznej uwzględnia w kosztach swojej działalności.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się koszty
wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 16b ust. 3.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty uzasadnione związane z tworzeniem i funkcjonowaniem
systemu pomiarowego, systemu zdalnego odczytu lub centralnego systemu informacji
rynku energii oraz wykonywania innych zadań wynikających z ustawy,
w szczególności wykonywania zadań operatora informacji rynku energii.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego lub operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się koszty
uzasadnione związane z wybudowaniem przez niego magazynu energii elektrycznej
stanowiącego część jego sieci i funkcjonowaniem tego magazynu.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego gazowego albo
operatora systemu połączonego gazowego wyznaczonego na sieci przesyłowej
gazowej wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r.
należał do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, uwzględnia się ustalone w
sposób ekonomicznie uzasadniony, z zachowaniem należytej staranności zmierzającej
do ochrony interesów odbiorców, planowane do poniesienia przez właściciela tej sieci
koszty:
ogólnego zarządu,
amortyzacji jego majątku niezbędnego do pełnienia przez operatora systemu
przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego
obowiązków z wykorzystaniem tej sieci, w tym wykonywania działalności
gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych,
danin publicznoprawnych związanych bezpośrednio z majątkiem, o którym
mowa w pkt 2,
ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 9h ust. 5e
– wraz z przysługującym właścicielowi zwrotem z kapitału zaangażowanego przez
niego w majątek, o którym mowa w pkt 2.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się koszty dostosowania lub wymiany sieci, instalacji i urządzeń
gazowych do odbioru gazu ziemnego wysokometanowego, w szczególności koszty,
o których mowa w art. 16c ust. 3.
W kosztach działalności operatorów systemów dystrybucyjnych
elektroenergetycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się koszty
uzasadnione związane z działalnością w organizacji OSD UE, zgodnie z art. 53 ust. 7
rozporządzenia 2019/943.
W kosztach działalności operatorów systemów dystrybucyjnych
elektroenergetycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się koszty
wynikające z udzielanych zamówień na usługi elastyczności, w tym koszty technologii
informacyjnych i komunikacyjnych, koszty infrastruktury oraz inne koszty
uzasadnione związane z udzielaniem zamówień.
W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
uwzględnia się rekompensaty finansowe, o których mowa w art. 13 ust. 7
rozporządzenia 2019/943, wypłacane w związku z wydaniem poleceń, o których
mowa w art. 9c ust. 7a lub 7b.
Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać
koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć i usług
zmierzających do zmniejszenia zużycia paliw i energii u odbiorców, stanowiących
ekonomiczne uzasadnienie uniknięcia budowy nowych źródeł energii i sieci.
Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać
koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć
związanych z rozwojem instalacji odnawialnego źródła energii.
Ustalając stopę zwrotu z kapitału, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. g
oraz h, Prezes URE bierze pod uwagę w szczególności zakres wykorzystania nowych
technologii oraz ryzyko związane z niepełnym zwrotem kosztów.
W taryfach dla paliw gazowych i energii elektrycznej uwzględnia się stopień
niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16
ust. 1a, odpowiadający kwotom wynikającym z niewykonanego zakresu tych
inwestycji, o którym mowa w tym harmonogramie.
W kosztach działalności operatora systemu przesyłowego gazowego, o
których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się koszty poniesione w związku z
wykonaniem umowy, o której mowa w art. 4c ust. 3.
Przedsiębiorstwa energetyczne różnicują ceny i stawki opłat określone
w taryfach dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła dla różnych grup
odbiorców wyłącznie ze względu na koszty uzasadnione spowodowane realizacją
świadczenia, o ile przepisy nie stanowią inaczej.
Przedsiębiorstwo energetyczne tworzy odrębną grupę taryfową dla
odbiorców energii elektrycznej przyłączonych do sieci, niezależnie od poziomu
napięcia znamionowego sieci, będących jednostkami ochrony przeciwpożarowej,
o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach
pożarnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 244 i 900), biorąc pod uwagę znaczenie tych
jednostek dla realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia,
mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym
zagrożeniem.
Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
paliw gazowych lub energii kalkulują stawki opłat za usługi przesyłania lub
dystrybucji w taki sposób, aby udział opłat stałych w łącznych opłatach za
świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji dla danej grupy odbiorców nie był
większy niż ustalony przez Prezesa URE.
Taryfy dla energii elektrycznej powinny uwzględniać, w odniesieniu do
odbiorców, skutki wprowadzenia opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie
wymienionej w ust. 1b.
Taryfy dla energii elektrycznej uwzględniają charakterystykę poboru przez
infrastrukturę ładowania drogowego transportu publicznego oraz konieczność rozwoju
zbiorowego transportu publicznego wykorzystującego pojazdy elektryczne.
Taryfy dla energii elektrycznej i paliw gazowych uwzględniają przychody z
działalności niezwiązanej z działalnością, o której mowa w art. 44 ust. 1 pkt 1,
związane z przychodami odpowiednio ogólnodostępnych stacji ładowania, lub
punktów tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG), o których mowa
odpowiednio w art. 64 ust. 1 lub art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o
elektromobilności i paliwach alternatywnych.
Płatnik, o którym mowa w art. 95 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1d,
uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej
w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę, o której mowa w art. 95 ust. 1
ustawy wymienionej w ust. 1d, ustalaną na podstawie stawki, o której mowa w art.
98 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1d, obowiązującej w danym roku. Opłata,
o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1d, pomniejszona o kwotę
podatku od towarów i usług stanowi u płatnika, o którym mowa w art. 95 ust. 2 ustawy
wymienionej w ust. 1d, podstawę opodatkowania świadczonych przez niego usług
w rozumieniu art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Płatnik, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1da,
uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej
w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę, o której mowa w art. 60 ust. 1
ustawy wymienionej w ust. 1da, ustalaną na podstawie stawki, o której mowa
w art. 64 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1da, obowiązującej w danym roku. Opłata,
o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1da, pomniejszona o kwotę
podatku od towarów i usług stanowi u płatnika, o którym mowa w art. 61 ust. 1
ustawy wymienionej w ust. 1da, podstawę opodatkowania świadczonych przez niego
usług w rozumieniu art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
i usług.
W rozliczeniach za świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji energii
elektrycznej w zakresie opłat za energię elektryczną pobraną z sieci
elektroenergetycznej przez magazyn energii elektrycznej, przedmiotem rozliczenia
jest różnica energii elektrycznej pobranej z sieci przez magazyn energii elektrycznej
i energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez ten magazyn w danym okresie
rozliczeniowym.
Art. 62c.
zmienionyPrzedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami
gazowymi, do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w art. 5b1,
wykonuje zadania sprzedawcy z urzędu do czasu wyznaczenia przez Prezesa URE lub
wyłonienia w drodze przetargu sprzedawcy z urzędu, na zasadach określonych
w art. 9i, dla odbiorców przyłączonych do sieci operatora systemu dystrybucyjnego
wyodrębnionego z przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w celu zapewnienia mu
niezależności pod względem formy prawnej w rozumieniu art. 9d ust. 1d i 1e oraz dla
odbiorców końcowych, o których mowa w art. 5ab ust. 1, przyłączonych do sieci
operatora systemu przesyłowego gazowego.
Dla odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego gazowego lub
systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, o którym mowa w art. 9d ust. 7, do
czasu wyznaczenia przez Prezesa URE lub wyłonienia w drodze przetargu sprzedawcy
z urzędu, na zasadach określonych w art. 9i, zadania sprzedawcy z urzędu wykonuje
przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo, w skład którego wchodzi ten system
dystrybucyjny.
W przypadku gdy sprzedawca z urzędu zaprzestał sprzedaży paliw gazowych
do odbiorców końcowych przyłączonych do systemu dystrybucyjnego, o którym
mowa w art. 9d ust. 7, zadania sprzedawcy z urzędu pełni przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do którego wniesiono wkład
niepieniężny, o którym mowa w art. 5b1.
W przypadku gdy sprzedawca z urzędu zaprzestał sprzedaży energii
elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do systemu dystrybucyjnego,
o którym mowa w art. 9d ust. 7, zadania sprzedawcy z urzędu dla tych odbiorców
pełni przedsiębiorstwo energetyczne będące sprzedawcą energii elektrycznej,
o którym mowa w art. 40 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 20202015 r. o odnawialnych
źródłach energii.
Dla odbiorców końcowych, do których nie znajdują zastosowania rozwiązania
zawarte w ust. 1–4, zadania sprzedawcy z urzędu wykonuje:
w zakresie sprzedaży paliw gazowych – przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do którego wniesiono wkład
niepieniężny, o którym mowa w art. 5b1 ust. 1;
w zakresie sprzedaży energii elektrycznej – przedsiębiorstwo energetyczne
będące sprzedawcą energii elektrycznej, o którym mowa w art. 40 ust. 3 pkt 2
ustawy z dnia 20 lutego 20202015 r. o odnawialnych źródłach energii.
Art. 9g.
zmienionyOperator systemu przesyłowego, operator systemu przesyłowego
wodorowego, operator systemu dystrybucyjnego, operator systemu dystrybucyjnego
wodorowego, operator systemu magazynowania, operator systemu magazynowania
wodoru lub operator systemu skraplania gazu ziemnego są obowiązani do
opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej, instrukcji
ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej wodorowej, instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
dystrybucyjnej, instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej wodorowej,
instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji magazynowej, instrukcji ruchu i eksploatacji
instalacji magazynowej wodoru lub instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji
skroplonego gazu ziemnego, zwanych dalej „instrukcjami”.
Operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego, operator
systemu magazynowania, operator systemu skraplania gazu ziemnego, operator
systemu przesyłowego wodorowego, operator systemu dystrybucyjnego wodorowego
oraz operator systemu magazynowania wodoru zamieszczają na swoich stronach
internetowych teksty ujednolicone obowiązujących instrukcji oraz udostępniają je do
publicznego wglądu w swoich siedzibach.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego utrzymuje zdolność
do samodzielnego prowadzenia ruchu sieciowego i zapewnienia odpowiedniego
poziomu bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, również w przypadku
niewykonania przez osoby trzecie obowiązków wynikających z przepisów art. 35–47
rozporządzenia 2019/943. Obowiązek ten operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego realizuje przez rozwój i utrzymywanie narzędzi
umożliwiających realizację zadań tego operatora w sytuacjach awaryjnych oraz przez
weryfikację i ocenę działań osób trzecich dotyczących krajowego systemu
elektroenergetycznego podejmowanych na podstawie przepisów, o których mowa w
zdaniu pierwszym.
Operator systemu połączonego jest obowiązany do opracowania instrukcji
ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej oraz instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
dystrybucyjnej lub instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji magazynowej, lub
instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji skroplonego gazu ziemnego. Przepisy ust. 2–
3b, 4–5aa, 5ab–9 i 10 stosuje się odpowiednio.
Operator systemu połączonego wodorowego jest obowiązany do
opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej wodorowej
oraz instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej wodorowej lub instrukcji
ruchu i eksploatacji instalacji magazynowej wodoru. Przepisy ust. 2, 3c, 3d, 5aaa, 9a i
10 stosuje się odpowiednio.
Użytkownicy systemu, w tym odbiorcy, których urządzenia, instalacje lub
sieci są przyłączone do sieci operatora systemu gazowego lub systemu
elektroenergetycznego, lub korzystający z usług świadczonych przez tego operatora,
są obowiązani stosować się do warunków i wymagań oraz procedur postępowania
i wymiany informacji określonych w instrukcjach, a także w metodach, warunkach,
wymogach i zasadach przyjętych na podstawie rozporządzenia 2019/943 lub aktów
prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 tego rozporządzenia lub metodach,
warunkach, wymogach i zasadach przyjętych na podstawie rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009, str. 36, z późn.
zm.18)) lub rozporządzeń wydanych na podstawie art. 6 lub art. 23 tego
rozporządzenia. Instrukcja oraz metody, warunki, wymogi i zasady, o których mowa
w zdaniu pierwszym, stanowią część umowy o świadczenie usług przesyłania lub
dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej lub umowy o świadczenie usług
magazynowania paliw gazowych lub skraplania gazu ziemnego albo umowy
kompleksowej.
Użytkownicy systemu wodorowego, w tym odbiorcy, których urządzenia,
instalacje lub sieci są przyłączone do sieci wodorowej operatora systemu
przesyłowego wodorowego, operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego,
operatora systemu magazynowania wodoru lub operatora systemu połączonego
wodorowego, lub korzystający z usług świadczonych przez tych operatorów, są
obowiązani stosować się do warunków i wymagań oraz procedur postępowania i
wymiany informacji określonych w instrukcjach.
Operator systemu przesyłowego, operator systemu przesyłowego
wodorowego, operator systemu dystrybucyjnego, operator systemu dystrybucyjnego
wodorowego, operator systemu magazynowania, operator systemu magazynowania
wodoru i operator systemu skraplania gazu ziemnego informują użytkowników
systemu lub użytkowników systemu wodorowego, w formie pisemnej lub za pomocą
innego środka komunikowania przyjętego przez operatora tego systemu, o publicznym
dostępie do projektu instrukcji lub jej zmian oraz o możliwości zgłaszania uwag,
określając miejsce i termin ich zgłaszania, nie krótszy niż miesiąc od dnia
udostępnienia projektu instrukcji lub jej zmian.
Instrukcje opracowywane dla sieci gazowych określają szczegółowe warunki
korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz warunki i sposób
prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci, w szczególności
dotyczące:
przyłączania sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych, połączeń
międzysystemowych oraz gazociągów bezpośrednich;
wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną
infrastrukturą pomocniczą;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego;
współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych;
przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz
pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;
parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi
użytkowników systemu;
procedury zmiany sprzedawcy oraz zgłaszania i przyjmowania przez operatora
systemu dystrybucyjnego gazowego do realizacji umów sprzedaży i umów
kompleksowych.
Instrukcja opracowywana dla instalacji magazynowej określa szczegółowe
warunki korzystania z tej instalacji przez użytkowników systemu oraz warunki
i sposób prowadzenia ruchu i eksploatacji oraz planowania rozbudowy tej instalacji,
w szczególności dotyczące:
procedury zawierania umów o świadczenie usług magazynowania;
charakterystyki usług dla zatłaczania paliw gazowych do instalacji
magazynowych lub grup tych instalacji;
charakterystyki usług dla odbioru paliw gazowych z instalacji magazynowych
lub grup tych instalacji.
procedury udostępniania i przydzielania zdolności magazynowych;
sposobu zarządzania ograniczeniami systemu gazowego;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania tej instalacji;
sposobu postępowania w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa zaopatrzenia
w paliwa gazowe;
procedur postępowania w przypadku awarii;
współpracy pomiędzy operatorem systemu magazynowania a operatorami
innych systemów gazowych;
przekazywania informacji pomiędzy operatorami systemów oraz pomiędzy
operatorem systemu magazynowania a odbiorcami;
parametrów jakościowych paliw gazowych oraz standardów jakościowych
obsługi użytkowników systemu gazowego;
Instrukcje opracowywane dla instalacji skroplonego gazu ziemnego określają
szczegółowe warunki korzystania z tych instalacji przez użytkowników systemu
skraplania gazu ziemnego oraz warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji
i planowania rozwoju tych instalacji, w szczególności dotyczące:
procedur zawierania umowy o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub
regazyfikacji;
przekazywania informacji między operatorami systemów oraz między
operatorem systemu skraplania gazu ziemnego a użytkownikami tego systemu;
parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi
użytkowników tego systemu.
mechanizmów udostępniania i alokacji zdolności instalacji skroplonego gazu
ziemnego;
zasad dostarczania, odbioru i składowania ładunków skroplonego gazu
ziemnego;
zasad świadczenia usług załadunku lub przeładunku skroplonego gazu ziemnego
z wykorzystaniem terminalu;
zasad wyznaczania długości okresów, w których ładunki określonej wielkości
będą podlegały skraplaniu lub regazyfikacji;
zarządzania ograniczeniami systemowymi;
postępowania w przypadku awarii;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania instalacji skroplonego gazu
ziemnego;
współpracy operatora systemu skraplania gazu ziemnego z operatorami innych
systemów gazowych;
Instrukcje opracowywane dla sieci wodorowych określają szczegółowe
warunki korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu wodorowego oraz
warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania tych sieci,
w szczególności dotyczące:
przyłączania sieci dystrybucyjnych wodorowych, urządzeń odbiorców
końcowych i połączeń międzysystemowych,
wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wodorowej wraz z
niezbędną infrastrukturą pomocniczą,
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu wodorowego,
współpracy pomiędzy operatorami systemów wodorowych,
przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz
pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami,
procedury zmiany sprzedawcy oraz zgłaszania i przyjmowania przez operatora
systemu dystrybucyjnego wodorowego do realizacji umów sprzedaży wodoru
lub umów kompleksowych wodorowych
– z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych.
Instrukcja opracowywana dla instalacji magazynowej wodoru określa
szczegółowe warunki korzystania z tej instalacji przez użytkowników systemu
magazynowania wodoru oraz warunki i sposób prowadzenia ruchu i eksploatacji oraz
planowania rozbudowy tej instalacji, w szczególności dotyczące:
procedury zawierania umów o świadczenie usług magazynowania wodoru,
procedury udostępniania i przydzielania zdolności magazynowych,
sposobu zarządzania ograniczeniami systemu wodorowego,
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania tej instalacji,
procedur postępowania w przypadku awarii,
współpracy pomiędzy operatorem systemu magazynowania wodoru a
operatorami innych systemów wodorowych,
przekazywania informacji pomiędzy operatorami systemów wodorowych oraz
pomiędzy operatorem systemu magazynowania wodoru a odbiorcami
– z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych.
Instrukcje opracowywane dla sieci elektroenergetycznych określają
szczegółowe warunki korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz
warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci,
w szczególności dotyczące:
przyłączania urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców
końcowych, połączeń międzysystemowych, magazynów energii elektrycznej i
linii bezpośrednich oraz przyłączania z zastrzeżeniem ograniczeń gwarantowanej
mocy przyłączeniowej lub przyłączenia z zastrzeżeniem ograniczeń
operacyjnych, skutkujących brakiem gwarancji niezawodnych dostaw energii
elektrycznej, w odniesieniu do urządzeń wytwórczych i magazynów energii
elektrycznej, w celu równoważenia dostaw energii elektrycznej z
zapotrzebowaniem na tę energię lub zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci
elektroenergetycznej;
procedury zmiany sprzedawcy oraz zgłaszania i przyjmowania przez operatora
systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego do realizacji umów sprzedaży
i umów kompleksowych;
wartości maksymalnej utraty generacji mocy czynnej, o której mowa w art. 9aa
ust. 1.
wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji lub sieci wraz z niezbędną
infrastrukturą pomocniczą, w tym dla linii bezpośrednich;
wymagań technicznych dla instalacji zarządzania popytem;
wymagań technicznych dla magazynów energii elektrycznej;
wymagań technicznych dotyczących uczestnictwa odpowiedzi odbioru, w tym
przez agregatora, opracowywanych na podstawie charakterystyki technicznej
wszystkich rynków energii elektrycznej oraz zdolności odbiorców końcowych
do działania w charakterze odpowiedzi odbioru;
wymagań technicznych dla podmiotów świadczących usługi elastyczności;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,
w tym uzgadniania planów, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 13;
współpracy między operatorami systemów elektroenergetycznych, w tym
w zakresie koordynowanej sieci 110 kV i niezbędnego układu połączeń sieci
oraz zakresu, sposobu i harmonogramu przekazywania informacji;
przekazywania informacji między przedsiębiorstwami energetycznymi a
odbiorcami, w tym wydzielonymi odbiorcami;
procedur, sposobu postępowania i zakresu wymiany informacji niezbędnych
w przypadku wprowadzenia ograniczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1,
i opracowania planów wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze
energii elektrycznej;
parametrów jakościowych energii elektrycznej, standardów jakościowych
obsługi użytkowników systemu oraz zasad prowadzenia rozliczeń, w tym
ustalania terminów wnoszenia opłat przez użytkowników systemu;
wydawania oraz wykonywania poleceń, o których mowa w art. 9c ust. 7a lub 7b,
oraz obliczania i wypłaty rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13 ust.
7 rozporządzenia 2019/943, z tytułu nierynkowego redysponowania jednostkami
wytwórczymi wykorzystującymi energię wiatru lub słońca, lub magazynów
energii elektrycznej oraz kryteria i zasady ustalania, który z operatorów systemu
elektroenergetycznego jest uznawany za wydającego polecenie i obowiązanego
do zapłaty rekompensaty w przypadku poleceń, o których mowa w art. 9c ust. 7a
lub 7b, wydanych wytwórcy lub posiadaczowi magazynu energii elektrycznej
przyłączonemu do koordynowanej sieci 110 kV, oraz rozliczeń za niewykonanie
poleceń, o których mowa w art. 9c ust. 7a lub 7b;
wymagań w zakresie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej
i warunków, jakie muszą zostać spełnione dla jego utrzymania;
wymagań w zakresie użytkowania linii bezpośredniej przez wydzielonego
odbiorcę przyłączonego do sieci elektroenergetycznej, w tym:
sposobu zapewnienia braku możliwości wyprowadzania energii
elektrycznej wytworzonej w wydzielonej jednostce wytwórczej do sieci
przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub
dystrybucją energii elektrycznej,
zasad przeprowadzania kontroli przez przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, do którego
sieci jest przyłączony wydzielony odbiorca korzystający z linii
bezpośredniej,
sposobu postępowania w przypadku niezgodnego z umową o świadczenie
usług dystrybucji lub przesyłania energii elektrycznej wprowadzenia energii
elektrycznej przez wydzielonego odbiorcę korzystającego z linii
bezpośredniej do sieci elektroenergetycznej,
wysokości opłat za nieuprawnione wprowadzenie energii elektrycznej do
sieci przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub
dystrybucją energii elektrycznej przez wydzielonego odbiorcę
korzystającego z linii bezpośredniej,
innych istotnych dla prawidłowego funkcjonowania sieci
elektroenergetycznej warunków korzystania z sieci elektroenergetycznej
przez wydzielonego odbiorcę korzystającego z linii bezpośredniej;
wskaźników charakteryzujących jakość i niezawodność dostaw energii
elektrycznej oraz bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej;
niezbędnych wielkości rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych i połączeń
międzysystemowych;
Instrukcja opracowywana przez operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego zawiera także:
katalog usług systemowych niedotyczących częstotliwości zamawianych przez
tego operatora, który może zawierać wykaz standardowych produktów
rynkowych dla tych usług;
wymagania techniczne świadczenia usług systemowych niedotyczących
częstotliwości;
zasady i tryb nabywania usług systemowych niedotyczących częstotliwości;
zasady koordynacji korzystania przez operatorów systemów dystrybucyjnych
elektroenergetycznych z usług systemowych niedotyczących częstotliwości oraz
z usług elastyczności mających wpływ na pracę sieci przesyłowej
elektroenergetycznej lub koordynowanej sieci 110 kV.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego pozyskuje usługi
systemowe niedotyczące częstotliwości, o których mowa w ust. 4a, na podstawie
przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur rynkowych.
Operator systemu dystrybucyjnego, operator systemu magazynowania oraz
systemu skraplania gazu ziemnego uwzględnia odpowiednio w instrukcji ruchu
i eksploatacji sieci dystrybucyjnej, w instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji
magazynowej oraz w instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji skroplonego gazu
ziemnego wymagania określone w opracowanej przez operatora systemu
przesyłowego instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego dołącza do
instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej standardowy profil zużycia
wykorzystywany w bilansowaniu handlowym miejsc dostarczania energii
elektrycznej dla odbiorców o mocy umownej nie większej niż 40 kW.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego, operator systemu
magazynowania oraz operator systemu skraplania gazu ziemnego, który jest
przyłączony do sieci dystrybucyjnej gazowej, uwzględnia w instrukcji ruchu
i eksploatacji wymagania określone w opracowanej przez właściwego operatora
systemu dystrybucyjnego gazowego instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
dystrybucyjnej.
Operator systemu magazynowania wodoru, który jest przyłączony do sieci
przesyłowej wodorowej, uwzględnia w instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji
magazynowej wodoru wymagania określone w opracowanej przez operatora systemu
przesyłowego wodorowego instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej
wodorowej.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego uwzględnia w instrukcji
ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej zasady stosowania profili obciążenia
opracowane przez podmiot odpowiedzialny za prognozowanie lub opracowane przez
tego operatora, zgodnie z metodą, o której mowa w art. 9cb ust. 1.
Operator systemu dystrybucyjnego, w przypadku gdy dla danego obszaru
dystrybucyjnego nie została przyjęta metoda sporządzania prognoz dotyczących
mierzonych rzadziej niż codziennie ilości paliw lub energii odbieranych przez
użytkowników sieci, dołącza do instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej
zasady opracowania, aktualizacji i udostępniania odbiorcom oraz sprzedawcom ich
profili obciążenia.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego w instrukcji ruchu i
eksploatacji sieci dystrybucyjnej, a operator systemu przesyłowego gazowego w
instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej, określa procedurę wymiany
informacji, o których mowa w art. 5 ust. 14 i 15, oraz tryb, warunki i terminy
uruchamiania sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, o której mowa w art. 5aa, i
sprzedaży, o której mowa w art. 5ab, w tym procedurę wymiany informacji.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego określa w instrukcji,
o której mowa w ust. 5c, tryb i warunki uruchomiania i obsługi sprzedaży rezerwowej
energii elektrycznej, w tym procedurę wymiany informacji.
wodorowego, operator systemu magazynowania, operator systemu magazynowania
wodoru lub operator systemu skraplania gazu ziemnego są obowiązani do
opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej, instrukcji
ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej wodorowej, instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
dystrybucyjnej, instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej wodorowej,
instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji magazynowej, instrukcji ruchu i eksploatacji
instalacji magazynowej wodoru lub instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji
skroplonego gazu ziemnego, zwanych dalej „instrukcjami”.
Operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego, operator
systemu magazynowania, operator systemu skraplania gazu ziemnego, operator
systemu przesyłowego wodorowego, operator systemu dystrybucyjnego wodorowego
oraz operator systemu magazynowania wodoru zamieszczają na swoich stronach
internetowych teksty ujednolicone obowiązujących instrukcji oraz udostępniają je do
publicznego wglądu w swoich siedzibach.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego utrzymuje zdolność
do samodzielnego prowadzenia ruchu sieciowego i zapewnienia odpowiedniego
poziomu bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, również w przypadku
niewykonania przez osoby trzecie obowiązków wynikających z przepisów art. 35–47
rozporządzenia 2019/943. Obowiązek ten operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego realizuje przez rozwój i utrzymywanie narzędzi
umożliwiających realizację zadań tego operatora w sytuacjach awaryjnych oraz przez
weryfikację i ocenę działań osób trzecich dotyczących krajowego systemu
elektroenergetycznego podejmowanych na podstawie przepisów, o których mowa w
zdaniu pierwszym.
Operator systemu połączonego jest obowiązany do opracowania instrukcji
ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej oraz instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
dystrybucyjnej lub instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji magazynowej, lub
instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji skroplonego gazu ziemnego. Przepisy ust. 2–
3b, 4–5aa, 5ab–9 i 10 stosuje się odpowiednio.
Operator systemu połączonego wodorowego jest obowiązany do
opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej wodorowej
oraz instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej wodorowej lub instrukcji
ruchu i eksploatacji instalacji magazynowej wodoru. Przepisy ust. 2, 3c, 3d, 5aaa, 9a i
10 stosuje się odpowiednio.
Użytkownicy systemu, w tym odbiorcy, których urządzenia, instalacje lub
sieci są przyłączone do sieci operatora systemu gazowego lub systemu
elektroenergetycznego, lub korzystający z usług świadczonych przez tego operatora,
są obowiązani stosować się do warunków i wymagań oraz procedur postępowania
i wymiany informacji określonych w instrukcjach, a także w metodach, warunkach,
wymogach i zasadach przyjętych na podstawie rozporządzenia 2019/943 lub aktów
prawnych wydanych na podstawie art. 59–61 tego rozporządzenia lub metodach,
warunkach, wymogach i zasadach przyjętych na podstawie rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009, str. 36, z późn.
zm.19)) lub rozporządzeń wydanych na podstawie art. 6 lub art. 23 tego
rozporządzenia. Instrukcja oraz metody, warunki, wymogi i zasady, o których mowa
w zdaniu pierwszym, stanowią część umowy o świadczenie usług przesyłania lub
dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej lub umowy o świadczenie usług
magazynowania paliw gazowych lub skraplania gazu ziemnego albo umowy
kompleksowej.
Użytkownicy systemu wodorowego, w tym odbiorcy, których urządzenia,
instalacje lub sieci są przyłączone do sieci wodorowej operatora systemu
przesyłowego wodorowego, operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego,
operatora systemu magazynowania wodoru lub operatora systemu połączonego
wodorowego, lub korzystający z usług świadczonych przez tych operatorów, są
obowiązani stosować się do warunków i wymagań oraz procedur postępowania i
wymiany informacji określonych w instrukcjach.
Operator systemu przesyłowego, operator systemu przesyłowego
wodorowego, operator systemu dystrybucyjnego, operator systemu dystrybucyjnego
wodorowego, operator systemu magazynowania, operator systemu magazynowania
wodoru i operator systemu skraplania gazu ziemnego informują użytkowników
systemu lub użytkowników systemu wodorowego, w formie pisemnej lub za pomocą
innego środka komunikowania przyjętego przez operatora tego systemu, o publicznym
dostępie do projektu instrukcji lub jej zmian oraz o możliwości zgłaszania uwag,
określając miejsce i termin ich zgłaszania, nie krótszy niż miesiąc od dnia
udostępnienia projektu instrukcji lub jej zmian.
Instrukcje opracowywane dla sieci gazowych określają szczegółowe warunki
korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz warunki i sposób
prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci, w szczególności
dotyczące:
przyłączania sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych, połączeń
międzysystemowych oraz gazociągów bezpośrednich;
wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną
infrastrukturą pomocniczą;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego;
współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych;
przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz
pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;
parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi
użytkowników systemu;
procedury zmiany sprzedawcy oraz zgłaszania i przyjmowania przez operatora
systemu dystrybucyjnego gazowego do realizacji umów sprzedaży i umów
kompleksowych.
Instrukcja opracowywana dla instalacji magazynowej określa szczegółowe
warunki korzystania z tej instalacji przez użytkowników systemu oraz warunki
i sposób prowadzenia ruchu i eksploatacji oraz planowania rozbudowy tej instalacji,
w szczególności dotyczące:
procedury zawierania umów o świadczenie usług magazynowania;
charakterystyki usług dla zatłaczania paliw gazowych do instalacji
magazynowych lub grup tych instalacji;
charakterystyki usług dla odbioru paliw gazowych z instalacji magazynowych
lub grup tych instalacji.
procedury udostępniania i przydzielania zdolności magazynowych;
sposobu zarządzania ograniczeniami systemu gazowego;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania tej instalacji;
sposobu postępowania w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa zaopatrzenia
w paliwa gazowe;
procedur postępowania w przypadku awarii;
współpracy pomiędzy operatorem systemu magazynowania a operatorami
innych systemów gazowych;
przekazywania informacji pomiędzy operatorami systemów oraz pomiędzy
operatorem systemu magazynowania a odbiorcami;
parametrów jakościowych paliw gazowych oraz standardów jakościowych
obsługi użytkowników systemu gazowego;
Instrukcje opracowywane dla instalacji skroplonego gazu ziemnego określają
szczegółowe warunki korzystania z tych instalacji przez użytkowników systemu
skraplania gazu ziemnego oraz warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji
i planowania rozwoju tych instalacji, w szczególności dotyczące:
procedur zawierania umowy o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub
regazyfikacji;
przekazywania informacji między operatorami systemów oraz między
operatorem systemu skraplania gazu ziemnego a użytkownikami tego systemu;
parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi
użytkowników tego systemu.
mechanizmów udostępniania i alokacji zdolności instalacji skroplonego gazu
ziemnego;
zasad dostarczania, odbioru i składowania ładunków skroplonego gazu
ziemnego;
zasad świadczenia usług załadunku lub przeładunku skroplonego gazu ziemnego
z wykorzystaniem terminalu;
zasad wyznaczania długości okresów, w których ładunki określonej wielkości
będą podlegały skraplaniu lub regazyfikacji;
zarządzania ograniczeniami systemowymi;
postępowania w przypadku awarii;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania instalacji skroplonego gazu
ziemnego;
współpracy operatora systemu skraplania gazu ziemnego z operatorami innych
systemów gazowych;
Instrukcje opracowywane dla sieci wodorowych określają szczegółowe
warunki korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu wodorowego oraz
warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania tych sieci,
w szczególności dotyczące:
przyłączania sieci dystrybucyjnych wodorowych, urządzeń odbiorców
końcowych i połączeń międzysystemowych,
wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wodorowej wraz z
niezbędną infrastrukturą pomocniczą,
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu wodorowego,
współpracy pomiędzy operatorami systemów wodorowych,
przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz
pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami,
procedury zmiany sprzedawcy oraz zgłaszania i przyjmowania przez operatora
systemu dystrybucyjnego wodorowego do realizacji umów sprzedaży wodoru
lub umów kompleksowych wodorowych
– z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych.
Instrukcja opracowywana dla instalacji magazynowej wodoru określa
szczegółowe warunki korzystania z tej instalacji przez użytkowników systemu
magazynowania wodoru oraz warunki i sposób prowadzenia ruchu i eksploatacji oraz
planowania rozbudowy tej instalacji, w szczególności dotyczące:
procedury zawierania umów o świadczenie usług magazynowania wodoru,
procedury udostępniania i przydzielania zdolności magazynowych,
sposobu zarządzania ograniczeniami systemu wodorowego,
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania tej instalacji,
procedur postępowania w przypadku awarii,
współpracy pomiędzy operatorem systemu magazynowania wodoru a
operatorami innych systemów wodorowych,
przekazywania informacji pomiędzy operatorami systemów wodorowych oraz
pomiędzy operatorem systemu magazynowania wodoru a odbiorcami
– z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych.
Instrukcje opracowywane dla sieci elektroenergetycznych określają
szczegółowe warunki korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz
warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci,
w szczególności dotyczące:
przyłączania urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców
końcowych, połączeń międzysystemowych, magazynów energii elektrycznej i
linii bezpośrednich oraz przyłączania z zastrzeżeniem ograniczeń gwarantowanej
mocy przyłączeniowej lub przyłączenia z zastrzeżeniem ograniczeń
operacyjnych, skutkujących brakiem gwarancji niezawodnych dostaw energii
elektrycznej, w odniesieniu do urządzeń wytwórczych i magazynów energii
elektrycznej, w celu równoważenia dostaw energii elektrycznej z
zapotrzebowaniem na tę energię lub zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci
elektroenergetycznej;
procedury zmiany sprzedawcy oraz zgłaszania i przyjmowania przez operatora
systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego do realizacji umów sprzedaży
i umów kompleksowych;
wartości maksymalnej utraty generacji mocy czynnej, o której mowa w art. 9aa
ust. 1.
wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji lub sieci wraz z niezbędną
infrastrukturą pomocniczą, w tym dla linii bezpośrednich;
wymagań technicznych dla instalacji zarządzania popytem;
wymagań technicznych dla magazynów energii elektrycznej;
wymagań technicznych dotyczących uczestnictwa odpowiedzi odbioru, w tym
przez agregatora, opracowywanych na podstawie charakterystyki technicznej
wszystkich rynków energii elektrycznej oraz zdolności odbiorców końcowych
do działania w charakterze odpowiedzi odbioru;
wymagań technicznych dla podmiotów świadczących usługi elastyczności;
kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,
w tym uzgadniania planów, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 13;
współpracy między operatorami systemów elektroenergetycznych, w tym
w zakresie koordynowanej sieci 110 kV i niezbędnego układu połączeń sieci
oraz zakresu, sposobu i harmonogramu przekazywania informacji;
przekazywania informacji między przedsiębiorstwami energetycznymi a
odbiorcami, w tym wydzielonymi odbiorcami;
procedur, sposobu postępowania i zakresu wymiany informacji niezbędnych
w przypadku wprowadzenia ograniczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1,
i opracowania planów wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze
energii elektrycznej;
parametrów jakościowych energii elektrycznej, standardów jakościowych
obsługi użytkowników systemu oraz zasad prowadzenia rozliczeń, w tym
ustalania terminów wnoszenia opłat przez użytkowników systemu;
wydawania oraz wykonywania poleceń, o których mowa w art. 9c ust. 7a lub 7b,
oraz obliczania i wypłaty rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 13 ust.
7 rozporządzenia 2019/943, z tytułu nierynkowego redysponowania jednostkami
wytwórczymi wykorzystującymi energię wiatru lub słońca, lub magazynów
energii elektrycznej oraz kryteria i zasady ustalania, który z operatorów systemu
elektroenergetycznego jest uznawany za wydającego polecenie i obowiązanego
do zapłaty rekompensaty w przypadku poleceń, o których mowa w art. 9c ust. 7a
lub 7b, wydanych wytwórcy lub posiadaczowi magazynu energii elektrycznej
przyłączonemu do koordynowanej sieci 110 kV, oraz rozliczeń za niewykonanie
poleceń, o których mowa w art. 9c ust. 7a lub 7b;
wymagań w zakresie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej
i warunków, jakie muszą zostać spełnione dla jego utrzymania;
wymagań w zakresie użytkowania linii bezpośredniej przez wydzielonego
odbiorcę przyłączonego do sieci elektroenergetycznej, w tym:
sposobu zapewnienia braku możliwości wyprowadzania energii
elektrycznej wytworzonej w wydzielonej jednostce wytwórczej do sieci
przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub
dystrybucją energii elektrycznej,
zasad przeprowadzania kontroli przez przedsiębiorstwo energetyczne
zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, do którego
sieci jest przyłączony wydzielony odbiorca korzystający z linii
bezpośredniej,
sposobu postępowania w przypadku niezgodnego z umową o świadczenie
usług dystrybucji lub przesyłania energii elektrycznej wprowadzenia energii
elektrycznej przez wydzielonego odbiorcę korzystającego z linii
bezpośredniej do sieci elektroenergetycznej,
wysokości opłat za nieuprawnione wprowadzenie energii elektrycznej do
sieci przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub
dystrybucją energii elektrycznej przez wydzielonego odbiorcę
korzystającego z linii bezpośredniej,
innych istotnych dla prawidłowego funkcjonowania sieci
elektroenergetycznej warunków korzystania z sieci elektroenergetycznej
przez wydzielonego odbiorcę korzystającego z linii bezpośredniej;
wskaźników charakteryzujących jakość i niezawodność dostaw energii
elektrycznej oraz bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej;
niezbędnych wielkości rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych i połączeń
międzysystemowych;
Instrukcja opracowywana przez operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego zawiera także:
katalog usług systemowych niedotyczących częstotliwości zamawianych przez
tego operatora, który może zawierać wykaz standardowych produktów
rynkowych dla tych usług;
wymagania techniczne świadczenia usług systemowych niedotyczących
częstotliwości;
zasady i tryb nabywania usług systemowych niedotyczących częstotliwości;
zasady koordynacji korzystania przez operatorów systemów dystrybucyjnych
elektroenergetycznych z usług systemowych niedotyczących częstotliwości oraz
z usług elastyczności mających wpływ na pracę sieci przesyłowej
elektroenergetycznej lub koordynowanej sieci 110 kV.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego pozyskuje usługi
systemowe niedotyczące częstotliwości, o których mowa w ust. 4a, na podstawie
przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur rynkowych.
Operator systemu dystrybucyjnego, operator systemu magazynowania oraz
systemu skraplania gazu ziemnego uwzględnia odpowiednio w instrukcji ruchu
i eksploatacji sieci dystrybucyjnej, w instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji
magazynowej oraz w instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji skroplonego gazu
ziemnego wymagania określone w opracowanej przez operatora systemu
przesyłowego instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego dołącza do
instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej standardowy profil zużycia
wykorzystywany w bilansowaniu handlowym miejsc dostarczania energii
elektrycznej dla odbiorców o mocy umownej nie większej niż 40 kW.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego, operator systemu
magazynowania oraz operator systemu skraplania gazu ziemnego, który jest
przyłączony do sieci dystrybucyjnej gazowej, uwzględnia w instrukcji ruchu
i eksploatacji wymagania określone w opracowanej przez właściwego operatora
systemu dystrybucyjnego gazowego instrukcji ruchu i eksploatacji sieci
dystrybucyjnej.
Operator systemu magazynowania wodoru, który jest przyłączony do sieci
przesyłowej wodorowej, uwzględnia w instrukcji ruchu i eksploatacji instalacji
magazynowej wodoru wymagania określone w opracowanej przez operatora systemu
przesyłowego wodorowego instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej
wodorowej.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego uwzględnia w instrukcji
ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej zasady stosowania profili obciążenia
opracowane przez podmiot odpowiedzialny za prognozowanie lub opracowane przez
tego operatora, zgodnie z metodą, o której mowa w art. 9cb ust. 1.
Operator systemu dystrybucyjnego, w przypadku gdy dla danego obszaru
dystrybucyjnego nie została przyjęta metoda sporządzania prognoz dotyczących
mierzonych rzadziej niż codziennie ilości paliw lub energii odbieranych przez
użytkowników sieci, dołącza do instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej
zasady opracowania, aktualizacji i udostępniania odbiorcom oraz sprzedawcom ich
profili obciążenia.
Operator systemu dystrybucyjnego gazowego w instrukcji ruchu i
eksploatacji sieci dystrybucyjnej, a operator systemu przesyłowego gazowego w
instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej, określa procedurę wymiany
informacji, o których mowa w art. 5 ust. 14 i 15, oraz tryb, warunki i terminy
uruchamiania sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, o której mowa w art. 5aa, i
sprzedaży, o której mowa w art. 5ab, w tym procedurę wymiany informacji.
Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego określa w instrukcji,
o której mowa w ust. 5c, tryb i warunki uruchomiania i obsługi sprzedaży rezerwowej
energii elektrycznej, w tym procedurę wymiany informacji.
Instrukcja opracowywana przez operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego zawiera wyodrębnioną część dotyczącą szczegółowego
sposobu funkcjonowania
Art. 51.
zmienionyProjektowanie, produkcja, import, budowa oraz eksploatacja
urządzeń, instalacji i sieci powinny zapewniać racjonalne i oszczędne zużycie paliw
lub energii przy zachowaniu:
niezawodności współdziałania z siecią;
bezpieczeństwa obsługi i otoczenia po spełnieniu wymagań ochrony środowiska;
zgodności z wymaganiami odrębnych przepisów, a w szczególności przepisów:
prawa budowlanego, o ochronie przeciwporażeniowej, o ochronie
przeciwpożarowej, o dozorze technicznym, o ochronie dóbr kultury, o muzeach,
Polskich Norm wprowadzonych do obowiązkowego stosowania23)stosowania24) lub innych
przepisów wynikających z technologii wytwarzania energii i rodzaju
stosowanego paliwa.
Projektowanie, produkcja, import, budowa oraz eksploatacja urządzeń
i instalacji wykorzystujących do wytwarzania energii biomasę zastosowanych
w samodzielnych lokalach mieszkalnych lub lokalach o innym przeznaczeniu w
rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, zapewniają
sprawność przemiany energetycznej wynoszącą co najmniej 85 %, a zastosowanych
w instalacjach przemysłowych co najmniej 70 %, o ile jest to uzasadnione technicznie
lub ekonomicznie. Przepis ust. 1 stosuje się.
Art. 33.
zmienionyPrezes URE udziela koncesji wnioskodawcy, który:
ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji;
dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe
wykonywanie działalności bądź jest w stanie udokumentować możliwości ich
pozyskania;
ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności;
zapewni zatrudnienie osób o właściwych kwalifikacjach zawodowych, o których
mowa w art. 54;
uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo decyzję
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu
i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących;
nie zalega z zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa, z
wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie,
odroczenie, rozłożenie na raty zaległości podatkowych albo podatku lub
wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu podatkowego.
(uchylony)
Prezes URE udziela koncesji na przesyłanie paliw gazowych
wnioskodawcy, który działa w formie spółki akcyjnej, której jedynym akcjonariuszem
jest Skarb Państwa.
Prezes URE udziela koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesji na
obrót paliwami ciekłymi z zagranicą wnioskodawcy, który:
ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
nabywa paliwa ciekłe na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo prowadzi działalność gospodarczą na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach oddziału z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej utworzonego na warunkach i zasadach określonych w
ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nabywa paliwa ciekłe na potrzeby
prowadzenia działalności gospodarczej przez ten oddział;
złożył zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w art. 38a;
jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług zgodnie z art. 97
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r.
poz. 775, 894, 896, 1203 i 1541);
posiada instalacje magazynowania paliw ciekłych lub zawarł umowę
przedwstępną wobec umów, o których mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy o
zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa
i zakłóceń na rynku naftowym, gwarantujące utrzymywanie zapasów
obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, zgodnie z zakresem wykonywanej
działalności koncesjonowanej.
Przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek powiadomić Prezesa URE o:
zawarciu umowy przyrzeczonej w wykonaniu umowy przedwstępnej, o której
mowa w ust. 1b pkt 4, oraz każdej zmianie tej umowy, oraz
zawarciu każdej kolejnej umowy, o której mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy o
zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa
i zakłóceń na rynku naftowym, oraz każdej zmianie tej umowy
– w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub jej zmiany.
W przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, który posiada koncesję na
wytwarzanie paliw ciekłych lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą albo występuje
z wnioskiem o udzielenie takich koncesji, warunki, o których mowa w ust. 1b pkt 1 i
3, dotyczą także posiadanej albo udzielanej takiemu przedsiębiorcy koncesji na obrót
paliwami ciekłymi. Prezes URE z urzędu wszczyna postępowanie w sprawie zmiany
posiadanej przez przedsiębiorcę zagranicznego koncesji na obrót paliwami ciekłymi.
Uzyskanie koncesji, o której mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązku
uzyskania innych koncesji lub zezwoleń wymaganych na podstawie odrębnych
przepisów.
Nie może być wydana koncesja wnioskodawcy:
który znajduje się w postępowaniu upadłościowym lub likwidacji;
któremu w ciągu ostatnich 3 lat cofnięto koncesję na działalność określoną
ustawą z przyczyn wymienionych w art. 41 ust. 3 lub którego w ciągu ostatnich
3 lat wykreślono z rejestru działalności regulowanej z przyczyny wydania decyzji
o zakazie wykonywania przez wnioskodawcę działalności objętej wpisem, ze
względu na:
złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych prawem do
wykonywania tej działalności niezgodnego ze stanem faktycznym lub
nieusunięcie naruszeń warunków wymaganych prawem do wykonywania
tej działalności w wyznaczonym przez organ terminie, lub
rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania tej
działalności;
skazanemu prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą;
który nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług;
(uchylony)
jeżeli inny podmiot posiadający wobec niego znaczący wpływ lub sprawujący
nad nim kontrolę albo współkontrolę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 34, 35
i pkt 36 lit. a, b, e i f ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości został
w ciągu ostatnich 3 lat prawomocnie skazany za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą określoną
ustawą, z wyjątkiem pkt 7;
w przypadku koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
paliw ciekłych, jeżeli inny podmiot posiadający wobec niego znaczący wpływ
lub sprawujący nad nim kontrolę albo współkontrolę w rozumieniu art. 3 ust. 1
pkt 34, 35 i pkt 36 lit. a, b, e i f ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
rachunkowości został w ciągu ostatnich 3 lat prawomocnie skazany za
przestępstwo lub przestępstwo skarbowe mające związek z prowadzoną
działalnością gospodarczą.
W przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną lub jednostką
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo przedsiębiorcą zagranicznym
lub przedsiębiorcą zagranicznym prowadzącym działalność na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w ramach oddziału z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej utworzonego na warunkach i zasadach określonych w
ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, dotyczy również
osób uprawnionych do ich reprezentowania, a także członków rad nadzorczych.
W przypadku gdy operator systemu przesyłowego gazowego albo operator
systemu połączonego gazowego wyznaczony na sieci przesyłowej gazowej
wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał
do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ma prawo do korzystania z majątku
właściciela tej sieci niezbędnego do pełnienia obowiązków operatora z jej
wykorzystaniem, w tym wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
przesyłania paliw gazowych, posiadana przez tego operatora koncesja na przesyłanie
paliw gazowych z mocy prawa obejmuje również wykonywanie działalności
gospodarczej polegającej na przesyłaniu paliw gazowych tą siecią.
(uchylony)
Prezes URE zawiesza postępowanie o udzielenie koncesji w przypadku
wnioskodawcy, wobec którego wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów w
sprawie popełniania przestępstwa lub przestępstwa skarbowego mającego związek z
prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, lub gdy wydano takie
postanowienie wobec osób oraz członków, o których mowa w ust. 3a, do czasu
zakończenia postępowań przygotowawczego oraz sądowego.
ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji;
dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe
wykonywanie działalności bądź jest w stanie udokumentować możliwości ich
pozyskania;
ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności;
zapewni zatrudnienie osób o właściwych kwalifikacjach zawodowych, o których
mowa w art. 54;
uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo decyzję
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu
i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących;
nie zalega z zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa, z
wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie,
odroczenie, rozłożenie na raty zaległości podatkowych albo podatku lub
wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu podatkowego.
(uchylony)
Prezes URE udziela koncesji na przesyłanie paliw gazowych
wnioskodawcy, który działa w formie spółki akcyjnej, której jedynym akcjonariuszem
jest Skarb Państwa.
Prezes URE udziela koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesji na
obrót paliwami ciekłymi z zagranicą wnioskodawcy, który:
ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
nabywa paliwa ciekłe na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo prowadzi działalność gospodarczą na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach oddziału z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej utworzonego na warunkach i zasadach określonych w
ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nabywa paliwa ciekłe na potrzeby
prowadzenia działalności gospodarczej przez ten oddział;
złożył zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w art. 38a;
jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług zgodnie z art. 97
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
posiada instalacje magazynowania paliw ciekłych lub zawarł umowę
przedwstępną wobec umów, o których mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy o
zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa
i zakłóceń na rynku naftowym, gwarantujące utrzymywanie zapasów
obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, zgodnie z zakresem wykonywanej
działalności koncesjonowanej.
Przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek powiadomić Prezesa URE o:
zawarciu umowy przyrzeczonej w wykonaniu umowy przedwstępnej, o której
mowa w ust. 1b pkt 4, oraz każdej zmianie tej umowy, oraz
zawarciu każdej kolejnej umowy, o której mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy o
zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach
postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa
i zakłóceń na rynku naftowym, oraz każdej zmianie tej umowy
– w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub jej zmiany.
W przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, który posiada koncesję na
wytwarzanie paliw ciekłych lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą albo występuje
z wnioskiem o udzielenie takich koncesji, warunki, o których mowa w ust. 1b pkt 1 i
3, dotyczą także posiadanej albo udzielanej takiemu przedsiębiorcy koncesji na obrót
paliwami ciekłymi. Prezes URE z urzędu wszczyna postępowanie w sprawie zmiany
posiadanej przez przedsiębiorcę zagranicznego koncesji na obrót paliwami ciekłymi.
Uzyskanie koncesji, o której mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązku
uzyskania innych koncesji lub zezwoleń wymaganych na podstawie odrębnych
przepisów.
Nie może być wydana koncesja wnioskodawcy:
który znajduje się w postępowaniu upadłościowym lub likwidacji;
któremu w ciągu ostatnich 3 lat cofnięto koncesję na działalność określoną
ustawą z przyczyn wymienionych w art. 41 ust. 3 lub którego w ciągu ostatnich
3 lat wykreślono z rejestru działalności regulowanej z przyczyny wydania decyzji
o zakazie wykonywania przez wnioskodawcę działalności objętej wpisem, ze
względu na:
złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych prawem do
wykonywania tej działalności niezgodnego ze stanem faktycznym lub
nieusunięcie naruszeń warunków wymaganych prawem do wykonywania
tej działalności w wyznaczonym przez organ terminie, lub
rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania tej
działalności;
skazanemu prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą;
który nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług;
(uchylony)
jeżeli inny podmiot posiadający wobec niego znaczący wpływ lub sprawujący
nad nim kontrolę albo współkontrolę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 34, 35
i pkt 36 lit. a, b, e i f ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości został
w ciągu ostatnich 3 lat prawomocnie skazany za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą określoną
ustawą, z wyjątkiem pkt 7;
w przypadku koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
paliw ciekłych, jeżeli inny podmiot posiadający wobec niego znaczący wpływ
lub sprawujący nad nim kontrolę albo współkontrolę w rozumieniu art. 3 ust. 1
pkt 34, 35 i pkt 36 lit. a, b, e i f ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
rachunkowości został w ciągu ostatnich 3 lat prawomocnie skazany za
przestępstwo lub przestępstwo skarbowe mające związek z prowadzoną
działalnością gospodarczą.
W przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną lub jednostką
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo przedsiębiorcą zagranicznym
lub przedsiębiorcą zagranicznym prowadzącym działalność na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w ramach oddziału z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej utworzonego na warunkach i zasadach określonych w
ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, dotyczy również
osób uprawnionych do ich reprezentowania, a także członków rad nadzorczych.
W przypadku gdy operator systemu przesyłowego gazowego albo operator
systemu połączonego gazowego wyznaczony na sieci przesyłowej gazowej
wchodzącej w skład systemu przesyłowego, który w dniu 3 września 2009 r. należał
do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ma prawo do korzystania z majątku
właściciela tej sieci niezbędnego do pełnienia obowiązków operatora z jej
wykorzystaniem, w tym wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
przesyłania paliw gazowych, posiadana przez tego operatora koncesja na przesyłanie
paliw gazowych z mocy prawa obejmuje również wykonywanie działalności
gospodarczej polegającej na przesyłaniu paliw gazowych tą siecią.
(uchylony)
Prezes URE zawiesza postępowanie o udzielenie koncesji w przypadku
wnioskodawcy, wobec którego wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów w
sprawie popełniania przestępstwa lub przestępstwa skarbowego mającego związek z
prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, lub gdy wydano takie
postanowienie wobec osób oraz członków, o których mowa w ust. 3a, do czasu
zakończenia postępowań przygotowawczego oraz sądowego.
Prezes URE może odmówić udzielenia koncesji wnioskodawcy, który nie
daje rękojmi prawidłowego wykonywania działalności objętej koncesją.
(uchylony)
Prezes URE informuje Komisję Europejską o przyczynach odmowy
udzielenia wnioskodawcy koncesji za pośrednictwem:
ministra właściwego do spraw energii, w przypadku koncesji w zakresie
działalności gospodarczej prowadzonej na rynku energii;
ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi,
w przypadku koncesji w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej na
rynku paliw.
Art. 72.
zmienionyUstawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia
ogłoszenia25),ogłoszenia26), z wyjątkiem art. 21, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy
oraz art. 18 ust. 3 i 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Art. 15f.
zmienionyPrezes Urzędu Regulacji Energetyki oraz minister właściwy do
spraw gospodarki surowcami energetycznymi i minister właściwy do spraw energii,
w zakresie swojej właściwości, współpracują z organami innych państw
członkowskich Unii Europejskiej, w celu stworzenia w pełni konkurencyjnego rynku
paliw gazowych i energii elektrycznej w Unii Europejskiej, w szczególności promują
i ułatwiają współpracę operatorów systemów przesyłowych w zakresie połączeń
transgranicznych.
Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi
współpracuje z organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej w celu
zapewnienia bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i promowania solidarności
regionalnej w zakresie zapewnienia tego bezpieczeństwa. Współpraca ta obejmuje
w szczególności podejmowanie działań mających na celu zapobieganie powstaniu
zagrożenia bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych oraz współdziałanie
w przypadku wystąpienia stanów kryzysowych, o których mowa w rozporządzeniu
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r.
dotyczącym środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego
i uchylającym rozporządzenie (UE) nr 994/2010 (Dz. Urz. UE L 280 z 28.10.2017,
str. 1, z późn. zm.21)),zm.22)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/1938”.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w sprawach dotyczących gazociągu
międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b, w tym eksploatacji tego
gazociągu, może współpracować z organami do spraw regulacji gospodarki paliwami
i energią lub innymi właściwymi organami państwa innego niż państwo członkowskie
Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, których
infrastruktura gazowa jest połączona tym gazociągiem z systemem przesyłowym,
w celu zapewnienia spójnego stosowania prawa Unii Europejskiej i zapobieżenia
zakłóceniom konkurencji na wewnętrznym rynku gazu ziemnego oraz negatywnemu
wpływowi tego gazociągu na bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego w Unii
Europejskiej.
Przed podjęciem współpracy, o której mowa w ust. 3, dotyczącej gazociągu
międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b, który znajduje się na
terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
konsultuje się z organami regulacyjnymi tego państwa.