Historia zmian - 10 października 2026
Prawo bankowe.
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 112k.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa
w art. 112e, wskazuje w zawiadomieniu sposób realizacji nabycia albo objęcia
akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów oraz przedkłada dowody
wskazujące na istnienie zamiaru objętego zawiadomieniem, w szczególności
umowę lub porozumienie, a w przypadku gdy nabycie albo objęcie akcji, praw
z akcji, udziałów lub praw z udziałów ma zostać zrealizowane na rynku
regulowanym – oświadczenie w tym zakresie.
W przypadku gdy podmiot, którego dotyczy planowane nabycie albo
objęcie akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów, jest:
instytucją kredytową, zagraniczną firmą inwestycyjną, spółką zarządzającą,
zarządzającym z UE, zagranicznym zakładem ubezpieczeń, który uzyskał
zezwolenie w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, lub
zagranicznym zakładem reasekuracji, który uzyskał zezwolenie w państwie
członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, lub
podmiotem dominującym lub podmiotem pozostającym w podobnym
stosunku do podmiotów, o których mowa w pkt 1
– zawiadomienie zawiera informację w tym zakresie, wskazującą w szczególności
nazwę i siedzibę podmiotu, którego dotyczy planowane nabycie albo objęcie akcji,
praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów.
Art. 105d.
zmienionyBank krajowy, instytucja kredytowa, oddział instytucji
kredytowej oraz oddział banku zagranicznego
weryfikują w sposób, o którym mowa w art. 23j lub art. 23m ustawy z dnia
24 września 2010 r. o ewidencji ludności, w rejestrze zastrzeżeń numerów PESEL,
o którym mowa w art. 23a ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności,
zwanym dalej „rejestrem zastrzeżeń numerów PESEL”, czy numer PESEL
konsumenta jest zastrzeżony, przed:
zawarciem umowy:
rachunku oszczędnościowego i rachunku oszczędnościowo-
-rozliczeniowego,
o świadczenie usługi płatniczej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4
ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, jeżeli
przewidziano w jej treści możliwość zawarcia umowy kredytu lub
pożyczki,
kredytu,
pożyczki,
leasingu;
zmianą umowy, o której mowa w pkt 1 lit. c–e, w wyniku której następuje
zwiększenie zadłużenia.
Bank krajowy i oddział banku zagranicznego przed dokonaniem w placówce przez posiadacza rachunku bankowego,
będącego konsumentem, wypłaty gotówkowej z rachunku bankowego, która
pojedynczo albo jako kolejna powoduje, że suma wypłat gotówkowych
dokonanych w danym dniu we wszystkich placówkach danego podmiotu
przekracza trzykrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa
w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę,
weryfikują w rejestrze zastrzeżeń numerów PESEL, czy numer PESEL posiadacza
rachunku bankowego jest zastrzeżony. W przypadku zastrzeżenia numeru PESEL
bank krajowy i oddział banku zagranicznego
wstrzymują wypłatę gotówkową na 12 godzin od momentu złożenia przez
posiadacza rachunku bankowego dyspozycji wypłaty gotówkowej, pomimo
cofnięcia w tym czasie zastrzeżenia numeru PESEL w rejestrze zastrzeżeń
numerów PESEL.
Bank krajowy, instytucja kredytowa, oddział instytucji kredytowej oraz
oddział banku zagranicznego nie mogą domagać
się od konsumenta i jego następców prawnych zaspokojenia roszczenia z tytułu
zawarcia umowy określonej w ust. 1 ani zbyć wierzytelności powstałej z tej
umowy, jeżeli w chwili zawarcia umowy, z której wynika dochodzone roszczenie,
numer PESEL tego konsumenta był zastrzeżony w rejestrze zastrzeżeń numerów
PESEL.
Weryfikacja zastrzeżenia numeru PESEL może być dokonywana za
pośrednictwem instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4.
W przypadku niedostępności systemu teleinformatycznego, w którym
prowadzony jest rejestr zastrzeżeń numerów PESEL, bank krajowy, instytucja
kredytowa, oddział instytucji kredytowej oraz oddział banku zagranicznego,zagranicznego
, po ponownej nieudanej próbie dokonania
weryfikacji mogą:
odmówić zawarcia umowy do czasu przywrócenia dostępności systemu albo
zawrzeć umowę z zachowaniem należytej staranności przy weryfikacji
tożsamości konsumenta i udokumentować dokonanie tej weryfikacji.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, jeżeli umowa została zawarta
w trakcie trwania niedostępności systemu teleinformatycznego, w którym
prowadzony jest rejestr zastrzeżeń numerów PESEL, innej niż wymieniona
w art. 23c ust. 5 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, trwającej
dłużej niż 15 minut, nie stosuje się przepisu ust. 3.
Art. 10a.
zmienionyPrzewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, jego zastępcy,
członkowie Komisji Nadzoru Finansowego, pracownicy Urzędu Komisji Nadzoru
Finansowego i osoby zatrudnione w Urzędzie Komisji Nadzoru Finansowego na
podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innych umów o podobnym
charakterze, są obowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej.
Przepisy ust. 1–9 stosuje się również do informacji zawartych
w dokumentacji przejętej przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego w wyniku
realizacji porozumienia zawartego na podstawie art. 71 ust. 2 ustawy z dnia
21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 640 i
1069).
Tajemnicę zawodową, o której mowa w ust. 1, stanowią wszystkie
uzyskane lub wytworzone w związku ze sprawowaniem nadzoru bankowego
informacje, których udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć
chroniony prawem interes podmiotów, których te informacje bezpośrednio lub
pośrednio dotyczą lub utrudnić sprawowanie nadzoru bankowego.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, istnieje również po ustaniu
stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1.
Z zastrzeżeniem ust. 5–8, nie narusza obowiązku, o którym mowa w ust. 1:
udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym dla celów
sprawowanego przez te władze nadzoru bankowego;
udzielenie informacji Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej –
w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 1 marca 2018 r.
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U.
z 2025 r. poz. 644 i 1669);
udzielenie informacji Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu lub
Bankowi Światowemu, na ich wniosek, w zakresie niezbędnym do
programów oceny sektora finansowego;
udzielenie informacji Bankowi Rozrachunków Międzynarodowych, na jego
wniosek, w zakresie niezbędnym do prowadzonych przez ten bank
ilościowych badań skutków;
udzielenie informacji Radzie Stabilności Finansowej, na jej wniosek,
w zakresie niezbędnym do wykonywania jej mandatu.
udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym dla celów
sprawowanego przez te władze nadzoru nad rynkiem kapitałowym,
ubezpieczeniowym lub emerytalnym oraz w sprawach związanych
z wykonywaniem tego nadzoru, jeżeli wskutek tego nie zostanie naruszony
interes gospodarczy Rzeczypospolitej Polskiej, zapewnione jest
wykorzystanie udzielonych informacji tylko na potrzeby sprawowanego
nadzoru nad rynkiem kapitałowym, ubezpieczeniowym lub emerytalnym lub
w sprawach związanych z wykonywaniem tego nadzoru, oraz
zagwarantowane jest, że przekazywanie udzielonych informacji poza organ
nadzoru możliwe jest wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji
Nadzoru Finansowego;
złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa;
udzielenie organom podatkowym informacji niezbędnych do realizacji przez
te organy zadań ustawowych;
udzielenie informacji bankowi centralnemu, będącemu w Europejskim
Systemie Banków Centralnych, niezbędnych do realizacji przez niego zadań
ustawowych, w tym zadań dotyczących polityki monetarnej i zapewnienia
związanej z tym płynności, zadań związanych z nadzorem nad systemami
płatności, rozliczeń i rozrachunku oraz zadań realizowanych w przypadku
zagrożenia dla stabilności systemu finansowego;
udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym zainteresowanych
państw członkowskich w przypadku zagrożenia dla stabilności krajowego
systemu finansowego oraz w wykonaniu zobowiązań międzynarodowych
Rzeczypospolitej Polskiej;
udzielenie Komitetowi Stabilności Finansowej, o którym mowa w ustawie
o nadzorze makroostrożnościowym, informacji niezbędnych do realizacji
przez niego zadań ustawowych;
udzielenie instytucjonalnym systemom ochrony, o których mowa w art. 113
ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, informacji niezbędnych do realizacji ich
zadań;
udzielenie Europejskiej Radzie do spraw Ryzyka Systemowego,
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, Europejskiemu Urzędowi
Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych lub
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
informacji niezbędnych do realizacji ich zadań, jeżeli obowiązek taki wynika
z przepisów dotyczących utworzenia i działalności tych podmiotów;
udzielenie informacji klientowi banku, na jego wniosek, na potrzeby
wszczętego lub planowanego postępowania cywilnego przeciwko bankowi,
którego upadłość ogłoszono lub którego likwidacja jest prowadzona zgodnie
z art. 147;
udzielenie Radzie Funduszu Wsparcia Kredytobiorców informacji, o której
mowa w art. 16a ust. 5 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wsparciu
kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i znajdują się
w trudnej sytuacji finansowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1385);
Wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 4 pkt 11–13, zawiera
w szczególności:
uzasadnienie potrzeby udzielenia informacji w odniesieniu do zadań
wykonywanych przez wnioskodawcę;
określenie charakteru, zakresu i formy informacji oraz sposobu ich ujawniania
lub przekazywania;
zapewnienie, że informacje:
są niezbędne do realizacji zadań wykonywanych przez wnioskodawcę
i nie wykraczają poza zakres zadań przez niego wykonywanych,
zostaną przekazane lub ujawnione wyłącznie osobom realizującym
zadanie, na potrzeby którego został złożony wniosek, oraz które na mocy
przepisów prawa obowiązującego w państwie siedziby wnioskodawcy
lub prawa międzynarodowego są obowiązane do zachowania tajemnicy
zawodowej w związku z podejmowanymi czynnościami służbowymi
w ramach pozostawania w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku
prawnym o podobnym charakterze.
Informacje udostępniane wnioskodawcom, o których mowa
w ust. 4 pkt 11–13, przekazywane są wyłącznie zbiorczo lub w formie
zanonimizowanej.
Komisja Nadzoru Finansowego może udostępnić wnioskodawcom,
o których mowa w ust. 4 pkt 11–13, informacje inne niż określone w ust. 4b
wyłącznie w siedzibie Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego.
Udostępnianie informacji stanowiących tajemnicę zawodową,
obejmujących swym zakresem tajemnicę bankową, jest możliwe wyłącznie
w trybie i na zasadach określonych dla udostępniania informacji stanowiących
tajemnicę bankową.
Udzielenie właściwym władzom nadzorczym państwa trzeciego informacji
stanowiących tajemnicę zawodową właściwych władz nadzorczych państwa
członkowskiego może nastąpić jedynie wówczas, gdy zapewniona będzie ochrona
tych informacji co najmniej równoważna określonej w niniejszym artykule.
Uzyskane od właściwych władz nadzorczych informacje stanowiące
tajemnicę zawodową tych władz mogą być udzielane jedynie po uzyskaniu zgody
tych władz i dla celów określonych tą zgodą.
Zgoda, o której mowa w ust. 7, nie jest wymagana jeżeli informacje
uzyskane od właściwych władz nadzorczych państwa członkowskiego są
przekazywane właściwym władzom nadzorczym innych państw członkowskich lub
udzielenie informacji jest niezbędne dla celów wykonywania nadzoru bankowego.
Osoby inne niż wymienione w ust. 1, które zapoznały się z informacjami
stanowiącymi tajemnicę zawodową, w szczególności w przypadkach, o których
mowa w ust. 4 pkt 2 i ust. 7 i 8, obowiązane są do zachowania tajemnicy
zawodowej, o ile z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek dalszego
udzielania tych informacji.
Art. 11.
zmienionyDo określonych w ustawie decyzji Prezesa Narodowego Banku
Polskiego w przedmiocie udzielenia zgody stosuje się odpowiednio przepisy
Kodeksu postępowania administracyjnego, o ile niniejsza ustawa nie stanowi
inaczej.
Decyzje Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie:
wyrażenia oceny,
nakazania wstrzymania tworzenia nowych jednostek organizacyjnych banku,
oddziału banku zagranicznego lub
oddziału instytucji kredytowej,
zawieszenia w czynnościach członków rady nadzorczej lub członków zarządu
banku, instytucji finansowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej
spółki holdingowej o działalności mieszanej,
ograniczenia zakresu działalności banku, oddziału banku zagranicznego,
oddziału instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej
spółki holdingowej o działalności mieszanej,
nałożenia kary finansowej na bank, oddział banku zagranicznego, oddział
instytucji kredytowej, instytucję finansową, finansową spółkę holdingową lub
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,
likwidacji banku lub oddziału banku zagranicznego,
określenia zakresu uprawnień likwidatora lub innej osoby wyznaczonej przez
właściwe władze nadzorcze państwa członkowskiego do przeprowadzenia
likwidacji instytucji kredytowej,
odwołania członka rady nadzorczej lub zarządu banku, finansowej spółki
holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej,
nakazania zaprzestania działań skutkujących naruszeniem art. 127b ust. 1 lub
powstrzymania się od takich działań w przyszłości,
nałożenia kary pieniężnej na członków rady nadzorczej oraz zarządu banku,
instytucji finansowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, na osoby odpowiedzialne, o których
mowa w art. 138 ust. 3 pkt 2a lub art. 141fa ust. 1 pkt 3 lit. b, oraz na władze
oddziału instytucji kredytowej,
zakazania udzielania lub ograniczenia udzielania kredytów i pożyczek
pieniężnych akcjonariuszom (członkom) oraz członkom zarządu, rady
nadzorczej i pracownikom banku,
żądania zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia,
zezwolenia,
(uchylony)
nakazania bankowi przestrzegania dodatkowych wymogów w zakresie
płynności zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 1,
nakazania bankowi przestrzegania dodatkowego wymogu w zakresie
funduszy własnych zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 2,
ustanowienia i odwołania kuratora,
ustanowienia zarządu komisarycznego,
przejęcia banku przez inny bank za zgodą banku przejmującego,
wystąpienia do Rady Ministrów o likwidację banku państwowego,
odwołania likwidatora banku wyznaczonego przez bank,
zawieszenia działalności banku,
uznania oddziału instytucji kredytowej za istotny,
zgłoszenia sprzeciwu wobec zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1,
7 lub 7a, z przedsiębiorcą zagranicznym niemającym miejsca stałego
zamieszkania lub nieposiadającym siedziby na terytorium państwa
członkowskiego, lub umowy przewidującej, że powierzone czynności będą
wykonywane poza terytorium państwa członkowskiego,
zgody,
zgłoszenia sprzeciwu wobec zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a
ust. 1 pkt 1 lit. m
– mają moc ostatecznych decyzji administracyjnych i podlegają
natychmiastowemu wykonaniu.
zatwierdzenia albo zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia prowadzenia
działalności, o których mowa odpowiednio w art. 48q i art. 48s,
nakazania bankowi zmiany lub rozwiązania umowy,
zakazania wykonywania prawa głosu z akcji banku krajowego lub
wykonywania uprawnień podmiotu dominującego,
nakazania sprzedażybanku , oddziału banku zagranicznego,
oddziału instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej
spółki holdingowej o działalności mieszanej,
nałożenia kary finansowej na bank, oddział banku zagranicznego , oddział instytucji kredytowej, instytucję finansową,
finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową
o działalności mieszanej,
likwidacji banku lub oddziału banku zagranicznego ,
określenia zakresu uprawnień likwidatora lub innej osoby wyznaczonej przez
właściwe władze nadzorcze państwa członkowskiego do przeprowadzenia
likwidacji instytucji kredytowej,
odwołania członka rady nadzorczej lub zarządu banku, finansowej spółki
holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej,
nakazania zaprzestania działań skutkujących naruszeniem art. 127b ust. 1 lub
powstrzymania się od takich działań w przyszłości,
nałożenia kary pieniężnej na członków rady nadzorczej oraz zarządu banku,
instytucji finansowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, na osoby odpowiedzialne, o których
mowa w art. 138 ust. 3 pkt 2a lub art. 141fa ust. 1 pkt 3 lit. b, oraz na władze
oddziału instytucji kredytowej,
zakazania udzielania lub ograniczenia udzielania kredytów i pożyczek
pieniężnych akcjonariuszom (członkom) oraz członkom zarządu, rady
nadzorczej i pracownikom banku,
żądania zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia,
zezwolenia,
(uchylony)
nakazania bankowi przestrzegania dodatkowych wymogów w zakresie
płynności zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 1,
nakazania bankowi przestrzegania dodatkowego wymogu w zakresie
funduszy własnych zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 2,
ustanowienia i odwołania kuratora,
ustanowienia zarządu komisarycznego,
przejęcia banku przez inny bank za zgodą banku przejmującego,
wystąpienia do Rady Ministrów o likwidację banku państwowego,
odwołania likwidatora banku wyznaczonego przez bank,
zawieszenia działalności banku,
uznania oddziału instytucji kredytowej za istotny,
zgłoszenia sprzeciwu wobec zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1,
7 lub 7a, z przedsiębiorcą zagranicznym niemającym miejsca stałego
zamieszkania lub nieposiadającym siedziby na terytorium państwa
członkowskiego, lub umowy przewidującej, że powierzone czynności będą
wykonywane poza terytorium państwa członkowskiego,
zgody,
zgłoszenia sprzeciwu wobec zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a
ust. 1 pkt 1 lit. m
zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1 i art. 112p ust. 1,
połączenia albo podziału, o których mowa w art. 124e ust. 11,
– mają moc ostatecznych decyzji administracyjnych i podlegają
natychmiastowemu wykonaniu.
zatwierdzenia albo zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia prowadzenia
działalności, o których mowa odpowiednio w art. 48q i art. 48s,
nakazania bankowi zmiany lub rozwiązania umowy,
zakazania wykonywania prawa głosu z akcji banku krajowego lub
wykonywania uprawnień podmiotu dominującego,
nakazania zbycia akcji w oznaczonym terminie,
odmowy przesłania właściwym władzom nadzorczym państwa goszczącego
zawiadomienia,
odmowy powiadomienia właściwych władz nadzorczych państwa
goszczącego,
zakazania instytucji finansowej prowadzenia działalności na terenie państwa
goszczącego,
nakazania bankowi ograniczenia lub wstrzymania dokonania wypłaty z zysku
netto lub odsetek na rzecz posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I,
o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, zgodnie z art. 138
ust. 2 pkt 3,
nakazania finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej ograniczenia lub wstrzymania wypłaty z zysku lub
odsetek zgodnie z art. 141fa ust. 1 pkt 6,
O ile ustawa nie stanowi inaczej, termin wydania określonych w niej opinii
wynosi 30 dni.
Art. 111a.
zmienionyBank podaje w sprawozdaniu z działalności jednostki, o którym
mowa w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, dodatkowo:
informacje o jego działalności w podziale na poszczególne państwa
członkowskie i państwa trzecie, w których posiada podmioty zależne, na
zasadzie skonsolidowanej za dany rok obrotowy;
informację o stopie zwrotu z aktywów obliczonej jako iloraz zysku netto
i sumy bilansowej;
informację o zawarciu umowy, o której mowa w art. 141t ust. 1, stronach
umowy, jej przedmiocie oraz kosztach, o ile działa w jednym z holdingów,
o których mowa w art. 141f ust. 1 pkt 1, albo o braku takiej umowy.
Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zawierają:
nazwę, charakter i lokalizację geograficzną działalności;
obrót w danym roku wykazywany w sprawozdaniu finansowym;
liczbę pracowników w przeliczeniu na pełne etaty;
zysk lub stratę przed opodatkowaniem;
podatek dochodowy;
otrzymane finansowe wsparcie pochodzące ze środków publicznych,
w szczególności na podstawie ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu
przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym.
Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają badaniu przez biegłego
rewidenta.
Bank jest obowiązany ogłaszać, w sposób ogólnie dostępny, opis systemu
zarządzania, w tym systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej
oraz polityki wynagrodzeń, informację o powołaniu komitetu do spraw
wynagrodzeń, a także informację o spełnianiu przez członków rady nadzorczej
i zarządu wymogów określonych w art. 22aa.
Bank prowadzący stronę internetową jest obowiązany ogłaszać na niej
informacje, o których mowa w ust. 1 i 4.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w uzasadnionych przypadkach,przypadkach może:
nakazać bankowi zwiększenieogłaszanie częstotliwościinformacji, ogłaszaniao orazktórych stosowaniemowa określonychw środkówczęści przekazuósmej
irozporządzenia miejscnr ogłaszania575/2013, informacji,z większą częstotliwością niż wymagają tego
art. 433–433c rozporządzenia nr 575/2013;
określić terminy, w których banki inne niż małe i niezłożone instytucje,
o których mowa w art. 431–4554 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia nr 575/2013,
aprzekazują takżeEuropejskiemu wyznaczyćUrzędowi Nadzoru Bankowego informacje do
celów ich publikacji na stronie internetowej Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego;
nakazać bankowi terminy,publikowanie informacji, o których mowa w jakichczęści będzieósmej
obowiązanyrozporządzenia ogłaszaćnr te575/2013, informacje.w sposób inny niż określony
w art. 434 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013.
Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać podmiotowi dominującemu
banku krajowego coroczne ogłaszanie, w sposób ogólnie dostępny, wskazany przez
Komisję, w pełnej formie lub przez zamieszczenie odniesień do równoważnych
informacji, opisu struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury
organizacyjnej grupy, w szczególności:
informacji o istnieniu bliskich powiązań między podmiotami wchodzącymi
w skład grupy;
opisu systemu zarządzania podmiotów wchodzących w skład grupy, w tym
systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej oraz polityki
wynagrodzeń.
Art. 124.
zmienionyBank może połączyć się tylko z innym bankiem albo instytucją
kredytową, po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia, o którym
mowa w ust. 1, jeżeli połączenie prowadziłoby do naruszenia przepisów prawa,
interesów klientów banku biorącego udział w połączeniu lub zagrażałoby
bezpieczeństwu środków gromadzonych w tymkredytową.
banku.(uchylony)
W przypadku gdy przejmującym jest bank krajowy połączenie może być
dokonane wyłącznie przez przeniesienie całego majątku banku przejmowanego
albo przejmowanej instytucji kredytowej na bank przejmujący, za udziały albo
akcje, które bank przejmujący wydaje członkom albo akcjonariuszom banku
przejmowanego albo przejmowanej instytucji kredytowej. Udziałów albo akcji nie
wydaje się w przypadku, o którym mowa w art. 514 Kodeksu spółek handlowych.
Art. 124c.
zmienionyBanki w formie spółki akcyjnej podlegają podziałowi jedynie
w sposób określony w art. 529 § 1 pkt 4 albo 5 Kodeksu spółek handlowych
z zastrzeżeniem, że przeniesienie części majątku banku dzielonego nastąpi na
spółkę akcyjną będącą bankiem krajowym lub instytucją kredytową.
Podział banku, o którym mowa w ust. 1, wymaga zezwolenia Komisji
Nadzoru Finansowego. Komisja Nadzoru Finansowego odmawia zezwolenia,
jeżeli podział może okazać się niekorzystny dla ostrożnego i stabilnego zarządzania
bankiem dzielonym lub bankami, na które zostaje przeniesiony majątek banku
dzielonego lub jeżeli podział może spowodować poważne szkody dla gospodarki
narodowej lub dla ważnych interesów Państwa.(uchylony/)
Art. 128.
zmienionyBank jest obowiązany utrzymywać sumę funduszy własnych na
poziomie nie niższym niż wyższa z następujących wartości:
wartość wynikająca ze spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych,
o których mowa w art. 92 rozporządzenia nr 575/2013;
oszacowana przez bank kwota, niezbędna do pokrycia wszystkich
zidentyfikowanych, istotnych rodzajów ryzyka występujących w działalności
banku oraz zmian otoczenia gospodarczego, uwzględniająca przewidywany
poziom ryzyka (kapitał wewnętrzny).
(uchylony)
Bank opracowuje i wdraża strategie i procedury szacowania i stałego
utrzymywania kapitału wewnętrznego.
Strategie i procedury, o których mowa w ust. 1a, powinny być skuteczne,
kompleksowe i adekwatne do charakteru, skali i złożoności działalności banku.
Bank dokonuje regularnych przeglądów strategii i procedur, o których
mowa w ust. 1a.
Bank przeciwdziała ryzyku nadmiernej dźwigni, uwzględniając
potencjalny wzrost tego ryzyka spowodowany obniżeniem funduszy własnych
w związku z oczekiwanymi lub zrealizowanymi stratami.
(uchylony)
Komisja Nadzoru Finansowego, uwzględniając charakter, skalę
i złożoność działalności banku, monitoruje spełnianie przez bank wymogów
w zakresie wykorzystania ratingów kredytowych przy przeprowadzaniu oceny
wiarygodności kredytowej podmiotu lub instrumentu finansowego, o których
mowa w art. 5a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz. Urz.
UE L 302 z 17.11.2009, str. 1, z późn. zm.).
Bank, który uzyskał zezwolenie na stosowanie metody wewnętrznej,
przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru
Bankowego, co najmniej raz w roku, wyniki obliczeń wymogów w zakresie
funduszy własnych na podstawie stosowanej metody wewnętrznej, wraz
z objaśnieniem tej metody.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze konsultacji
z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego, opracować portfele odniesienia, dla
których bank będzie obowiązany obliczać hipotetyczne wymogi w zakresie
funduszy własnych, stosując metodę wewnętrzną, na którą uzyskał zezwolenie.
W odniesieniu do wyników obliczeń przepis ust. 3b stosuje się odpowiednio.
Bank przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3b i 3c, zgodnie
z wzorem opracowanym przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, przyjętym
przez Komisję Europejską w drodze wykonawczego standardu technicznego na
podstawie art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego
Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji
nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz. Urz. UE L 331
z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem
nr 1093/2010”. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego opracuje portfele, o których
mowa w ust. 3c, bank przekazuje jednocześnie wyniki obliczeń, o których mowa
w ust. 3b i 3c.
Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 3b i 3c, Komisja
Nadzoru Finansowego monitoruje wartości wymogów w zakresie funduszy
własnych, obliczonych przez banki z zastosowaniem metod wewnętrznych. Co
najmniej raz w roku Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny jakości tych
metod z uwzględnieniem metod:
których zastosowanie skutkuje znaczącymi różnicami w wymogach
w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do takiej samej ekspozycji;
w przypadku których rozbieżność jest wyjątkowo duża lub mała, a także
w przypadku których obserwuje się znaczące i systematyczne
niedoszacowanie wymogów w zakresie funduszy własnych.
Jeżeli z oceny, o której mowa w ust. 3e, wynikają znaczące różnice
pomiędzy wynikami obliczeń wymogów w zakresie funduszy własnych,
przekazanymi przez dany bank zgodnie z ust. 3b i 3c, a wynikami grupy banków
charakteryzujących się podobnym profilem ryzyka portfela w zakresie ryzyka
kredytowego lub grupy banków charakteryzujących się podobnym poziomem
ryzyka bazowego portfela w zakresie ryzyka rynkowego lub gdy metody
wewnętrzne stosowane przez ten bank wykazują niewiele cech wspólnych
z metodami wewnętrznymi stosowanymi przez grupę banków charakteryzujących
się podobnym profilem ryzyka portfela w zakresie ryzyka kredytowego lub grupę
banków charakteryzujących się podobnym poziomem ryzyka bazowego portfela
w zakresie ryzyka rynkowego, co prowadzi do znacznej rozbieżności wyników,
Komisja Nadzoru Finansowego bada przyczyny takiej sytuacji, a jeżeli jest
możliwe jednoznaczne stwierdzenie, że metoda stosowana przez bank prowadzi do
niedoszacowania wymogów w zakresie funduszy własnych, niewynikającego
z różnic w ryzyku związanym z ekspozycjami lub transakcjami w portfelu
odniesienia, Komisja może zastosować środek, o którym mowa w art. 138d ust. 1,
oraz zalecić bankowi weryfikację stosowanej metody wewnętrznej i wprowadzenie
w niej zmian.
Przepisów ust. 3b–3f nie stosuje się do metody zaawansowanego pomiaru,
o której mowa w art. 312 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013.
(uchylony)
(uchylony)
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy sposób szacowania kapitału wewnętrznego
i dokonywania przez bank przeglądów strategii i procedur, o których mowa
w ust. 1a, uwzględniając potrzebę zapewnienia należytego podejścia do
podejmowanego ryzyka w zakresie prowadzonej działalności, adekwatności
strategii i procedur szacowania kapitału wewnętrznego do charakteru, skali
i złożoności działalności banku, w tym dostosowania do nowych rodzajów ryzyka,
znaczących zmian w strategii i planach działania oraz środowisku zewnętrznym,
w którym działa bank.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii
Komisji Nadzoru Finansowego, może określić, w drodze rozporządzenia:
sposób traktowania przez banki znacznych pakietów akcji podmiotów spoza
sektora finansowego, o których mowa w art. 89 ust. 3 rozporządzenia
nr 575/2013,
kryteria surowsze niż wymienione w art. 125 ust. 2
i art. 126 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013, ustanowione na potrzeby
określania wag ryzyka ekspozycji zabezpieczonych hipotekami, zgodnie
z art. 124 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013,
wyższą wagę ryzyka dla ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na
nieruchomościach, o której mowa w art. 124 ust. 2 rozporządzenia
nr 575/2013,
wyższą wartość minimalną wskazanej w art. 164 ust. 4 rozporządzenia
nr 575/2013 średniej wartości straty z tytułu niewykonania zobowiązania
ważonej ekspozycją,
poziom istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego, o którym
mowa w art. 178 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 575/2013,
dłuższy okres wskazany na potrzeby określania zwłoki w wykonaniu
zobowiązań kredytowych przez dłużnika, zgodnie z art. 178 ust. 1 lit. b
rozporządzenia nr 575/2013,wewnętrznej do
obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem lub wymogów w zakresie
funduszy własnych, przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Bankowego, co najmniej raz w roku, wyniki obliczeń, które
dotyczą jego ekspozycji lub pozycji ujętych w portfelach odniesienia.
Bank, który stosuje alternatywną metodę standardową określoną
w części trzeciej tytule IV rozdziale 1a rozporządzenia nr 575/2013, przekazuje
Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego,
co najmniej raz w roku, wyniki obliczeń wymogów w zakresie funduszy własnych
dotyczących jego ekspozycji lub pozycji ujętych w portfelach odniesienia, o ile
wielkość prowadzonej przez ten bank działalności bilansowej i pozabilansowej
obciążonej ryzykiem rynkowym wynosi co najmniej 500 000 000 euro zgodnie
z art. 325a ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 575/2013.
Bank, który uzyskał zezwolenie na stosowanie metod wewnętrznych
zgodnie z częścią trzecią tytułem II rozdziałem 3 rozporządzenia nr 575/2013, oraz
bank wskazany w wykazie opracowanym przez Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego, przyjętym przez Komisję Europejską w drodze wykonawczego
standardu technicznego na podstawie art. 15 rozporządzenia nr 1093/2010, który
stosuje metodę standardową zgodnie z częścią trzecią tytułem II rozdziałem
2 rozporządzenia nr 575/2013, przekazują Komisji Nadzoru Finansowego
i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, co najmniej raz w roku, wyniki
obliczeń uzyskanych na podstawie stosowanych metod, w celu określenia kwoty
oczekiwanych strat kredytowych z tytułu ekspozycji lub pozycji, które ujęto
w portfelach odniesienia, w przypadku gdy spełniony jest jeden z warunków:
bank sporządza swoje sprawozdania finansowe zgodnie z międzynarodowymi
standardami rachunkowości na podstawie przepisów rozporządzenia (WE)
nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r.
w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości
(Dz. Urz. WE L 243 z 11.09.2002, str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 609);
bank dokonuje wyceny aktywów i pozycji pozabilansowych oraz ustala
wysokość funduszy własnych zgodnie z międzynarodowymi standardami
rachunkowości na podstawie art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013;
bank dokonuje wyceny aktywów i pozycji pozabilansowych zgodnie ze
szczególnymi zasadami rachunkowości określonymi w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8 lit. a ustawy
z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości oraz stosuje model oczekiwanej
straty kredytowej, który jest taki sam jak model wykorzystywany
w międzynarodowych standardach rachunkowości stosowanych zgodnie
z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów
rachunkowości.
Bank przesyła Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Bankowego wyniki obliczeń, o których mowa w ust. 3b,
a w przypadku spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 3ba, lub jednego
z warunków, o których mowa w ust. 3bb – odpowiednio wyniki obliczeń
wymogów w zakresie funduszy własnych dotyczących jego ekspozycji lub pozycji
ujętych w portfelach odniesienia lub wyniki obliczeń w celu określenia kwoty
oczekiwanych strat kredytowych z tytułu ekspozycji lub pozycji, które ujęto
w portfelach odniesienia, wraz z objaśnieniem stosowanych metod oraz z
informacjami jakościowymi wymaganymi przez Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze konsultacji
z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego, opracować portfele odniesienia, dla
których bank będzie obowiązany obliczać hipotetyczne wymogi w zakresie
funduszy własnych, stosując metodę wewnętrzną, na którą uzyskał zezwolenie.
W odniesieniu do wyników obliczeń przepis ust. 3b stosuje się odpowiednio.
Bank przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3b–3bb i 3c, zgodnie
z wzorem opracowanym przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, przyjętym
przez Komisję Europejską w drodze wykonawczego standardu technicznego na
podstawie art. 15 rozporządzenia nr 1093/2010. Jeżeli Komisja Nadzoru
Finansowego opracuje portfele, o których mowa w ust. 3c, bank przekazuje
jednocześnie wyniki obliczeń, o których mowa w ust. 3b–3bb i 3c.
Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 3b–3bb i 3c, Komisja
Nadzoru Finansowego monitoruje zakres kwot ekspozycji ważonych ryzykiem lub
wymogów w zakresie funduszy własnych, w odniesieniu do ekspozycji lub
transakcji w portfelu odniesienia, obliczonych przez bank z zastosowaniem metod
wewnętrznych.
Komisja Nadzoru Finansowego co najmniej raz w roku dokonuje oceny
jakości metod wewnętrznych stosowanych przez bank, z uwzględnieniem metod:
których zastosowanie skutkuje znaczącymi różnicami w wymogach
w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do takiej samej ekspozycji;
w przypadku których zmienność jest wyjątkowo duża lub mała, a także
w przypadku których obserwuje się znaczące i systematyczne
niedoszacowanie wymogów w zakresie funduszy własnych.
Jeżeli ocena, o której mowa w ust. 3ea, pokazuje, że między wynikami
obliczeń przekazanymi przez bank zgodnie z ust. 3b–3c a wynikami grupy banków
charakteryzujących się podobnym profilem ryzyka kredytowego lub grupy banków
charakteryzujących się podobnym profilem ryzyka rynkowego występują znaczące
różnice lub gdy metody wykazują niewiele cech wspólnych z metodami
stosowanymi przez grupę banków charakteryzujących się podobnym profilem
ryzyka kredytowego lub grupę banków charakteryzujących się podobnym profilem
ryzyka rynkowego, co prowadzi do znacznej rozbieżności wyników, Komisja
Nadzoru Finansowego bada przyczyny takiej sytuacji, a jeżeli można
jednoznacznie stwierdzić, że metoda stosowana przez bank prowadzi do
niedoszacowania wymogów w zakresie funduszy własnych, które nie wynika
z różnic w ryzyku związanym z ekspozycjami lub z transakcjami w portfelu
odniesienia, Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć działanie, o którym
mowa w art. 138d ust. 1, oraz zalecić bankowi weryfikację stosowanej metody
i wprowadzenie w niej zmian.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy sposób szacowania kapitału wewnętrznego
i dokonywania przez bank przeglądów strategii i procedur, o których mowa
w ust. 1a, uwzględniając potrzebę zapewnienia należytego podejścia do
podejmowanego ryzyka w zakresie prowadzonej działalności, adekwatności
strategii i procedur szacowania kapitału wewnętrznego do charakteru, skali
i złożoności działalności banku, w tym dostosowania do nowych rodzajów ryzyka,
znaczących zmian w strategii i planach działania oraz środowisku zewnętrznym,
w którym działa bank.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii
Komisji Nadzoru Finansowego, może określić, w drodze rozporządzenia:
sposób traktowania przez banki znacznych pakietów akcji podmiotów spoza
sektora finansowego, o których mowa w art. 89 ust. 3 rozporządzenia
nr 575/2013,
kryteria surowsze niż wymienione w art. 124 ust. 3 rozporządzenia
nr 575/2013, ustanowione na potrzeby określania wag ryzyka ekspozycji
zabezpieczonych hipotekami, zgodnie z art. 124 ust. 9 rozporządzenia
nr 575/2013,
wyższą wagę ryzyka dla ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na
nieruchomościach, o której mowa w art. 124 ust. 9 rozporządzenia
nr 575/2013,
wyższą wartość minimalną wskazanej w art. 164 ust. 4 rozporządzenia
nr 575/2013 średniej wartości straty z tytułu niewykonania zobowiązania
ważonej ekspozycją,
poziom istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego, o którym
mowa w art. 178 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 575/2013,
(uchylony)
wyższy poziom współczynnika alfa określonego na potrzeby stosowania
modelu wewnętrznego w zakresie obliczania ekwiwalentu bilansowego
transakcji pozabilansowych, o którym mowa w art. 284 ust. 4 rozporządzenia
nr 575/2013,
podejścia lub wymogi w zakresie funduszy własnych, o których mowa
w art. 327 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013,
limit wartości ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów
niższy niż 150 000 000 euro, o którym mowa w art. 395 ust. 1 rozporządzenia
nr 575/2013,
wyższy wymóg dotyczący pokrycia płynności, o którym mowa w art. 412
ust. 5 zdanie drugie rozporządzenia nr 575/2013
– w zakresie odnoszącym się do działalności banków, uwzględniając konieczność
utrzymywania przez banki odpowiedniego poziomu funduszy własnych i płynności
oraz potrzebę zapewnienia stabilności, bezpieczeństwa i prawidłowego
funkcjonowania rynku finansowego.
W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 1, bank jest
obowiązany niezwłocznie powiadomić Komisję Nadzoru Finansowego.
(uchylony)
(uchylony)
Art. 128ca.
zmienionyStosowanie metod wewnętrznych oraz wprowadzenie
rozszerzeń lub zmianzmian, znacznycho których mowa w zakresieart. metod143 wewnętrznychust. 3 i art. 325az
ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, wymaga uzyskania zezwolenia Komisji
Nadzoru Finansowego udzielanego w drodze decyzji.
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje, w drodze decyzji, zezwolenie na:
klasyfikację ekspozycji kredytowych inną niż określona w przepisach
wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 29 września
1994 r. o rachunkowości, opartą w szczególności na podstawie wewnętrznych
systemów ratingów i metod szacowania oczekiwanych strat, zwanych dalej
„modelami ryzyka kredytowego”;
utworzenie rezerw celowych oraz odpisów aktualizujących należności
związanych z ekspozycjami kredytowymi w wysokości wynikającej
z oszacowań modeli ryzyka kredytowego.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą zawierać warunki i terminy.
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzje, o których mowa w ust. 1
i 2, w terminie sześciu miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku.
Art. 133a.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego co najmniej raz w roku
przeprowadza badanie i ocenę nadzorczą banku albo przegląd i weryfikację
wyników poprzedniego badania i oceny nadzorczej.
Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w ust. 9, w tym
informacje, które mogłyby umożliwić identyfikację osoby dokonującej zgłoszenia
oraz osoby, której zarzuca się naruszenie, a także informacja o dokonaniu
zgłoszenia mogą być ujawnione tylko:
w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz
w dokumentach przekazywanych w uzupełnieniu takiego zawiadomienia;
na żądanie sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem
karnym lub postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe.
Badanie i ocena nadzorcza obejmują identyfikację wielkości i charakteru
ryzyka, na jakie jest narażony bank, ocenę jakości procesu zarządzania ryzykiem,
ocenę poziomu kapitału pokrywającego ryzyko wynikające z działalności banku
oraz zarządzania bankiem, w tym zgodności działalności banku z przepisami
ustawy, rozporządzenia nr 575/2013, ustawy o nadzorze makroostrożnościowym,
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim, ze statutem
i z decyzjami o wydaniu zezwolenia na utworzenie banku i rozpoczęcie przez niego
działalności, oraz ocenę działań podjętych przez bank w następstwie zastosowania
środków, o których mowa w art. 138, art. 138c i art. 141.
(uchylony)
W badaniu i ocenie nadzorczej Komisja Nadzoru Finansowego bierze pod
uwagę wyniki testów warunków skrajnych, w tym testów, o których mowa
w art. 133b, oraz testów warunków skrajnych przeprowadzonych zgodnie z art. 177
rozporządzenia nr 575/2013 przez bank stosujący metodę wewnętrznych ratingów
lub metodę modeli wewnętrznych, o których mowa odpowiednio w art. 143 ust. 1
i art. 363 rozporządzenia nr 575/2013.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje bank o wyniku badania i oceny
nadzorczej i w razie potrzeby podejmuje niezbędne środki zgodnie z art. 138,
art. 138c, art. 138d i art. 141.
Na podstawie wyniku badania i oceny nadzorczej, w których badaniu
podlegał kapitał wewnętrzny, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje bankowi
zalecenia w zakresie oczekiwanego poziomu funduszy własnych, które bank
powinien utrzymywać ponad kwotę funduszy własnych wynikającą z wymogów
określonych:
w art. 138 ust. 2 pkt 2 lub
w art. 55 ust. 4 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym, lub
w częściach trzeciej, czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013
i rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402, lub
na podstawie art. 92 ust. 1a rozporządzenia nr 575/2013.
W przypadku gdy bank został związany minimalnym progiem
kapitałowym, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013,
Komisja Nadzoru Finansowego może dokonać przeglądu przekazanych temu
bankowi zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych w celu
zapewnienia, aby ich kalibracja pozostała odpowiednia.
W badaniu kapitału wewnętrznego sprawdza się w szczególności, czy
kwota funduszy własnych pozwala zaabsorbować potencjalne straty wynikające
z testów warunków skrajnych, w tym testów warunków skrajnych, o których mowa
w art. 133b.
Zalecenia, o których mowa w ust. 5a, dotyczą ryzyka, które nie zostało
pokryte dodatkowym wymogiem w zakresie funduszy własnych, o którym mowa
w art. 138 ust. 2 pkt 2.
Fundusze własne utrzymywane zgodnie z zaleceniami, o których mowa
w ust. 5a, w celu pokrycia ryzyka nadmiernej dźwigni nie są jednocześnie zaliczane
na poczet spełniania przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia
nr 575/2013;
dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa
w art. 138 ust. 2b;
wymogu bufora wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1a
rozporządzenia nr 575/2013.
Fundusze własne utrzymywane zgodnie z zaleceniami, o których mowa
w ust. 5a, w celu pokrycia innych rodzajów ryzyka niż ryzyko nadmiernej dźwigni
nie są jednocześnie zaliczane na poczet spełniania przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia
nr 575/2013;
dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa
w art. 138 ust. 2a;
wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 55 ust. 4 ustawy
o nadzorze makroostrożnościowym.
W przypadku gdy badanie i ocena nadzorcza wykaże, że bank może
stwarzać ryzyko systemowe zgodnie z art. 23 rozporządzenia nr 1093/2010,
Komisja Nadzoru Finansowego informuje o tym Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego oraz Komitet Stabilności Finansowej.
W przypadku gdy badanie i ocena nadzorcza wykażą, że zachodzi
uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub
art. 299 Kodeksu karnego, lub uzasadnione podejrzenie usiłowania popełnienia
tego przestępstwa lub istnieje podwyższone ryzyko popełnienia tego przestępstwa,
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje o tym Europejski Urząd
Nadzoru Bankowego oraz Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi
Nadzoru Bankowego informacje dotyczące funkcjonowania procedur badania
i oceny nadzorczej.
Komisja Nadzoru Finansowego zamieszcza na swojej stronie internetowej
kryteria i metody stosowane w badaniu i ocenie nadzorczej banków, w tym kryteria
stosowania zasady proporcjonalności, a także informacje w zakresie spełniania
przez banki wymogów lub norm, o których mowa w przepisach ustawy lub
rozporządzenia nr 575/2013.
W przypadku gdy banki o podobnym profilu ryzyka, w szczególności
podobnej specyfice działalności lub podobnej lokalizacji geograficznej ekspozycji,
są lub mogą być narażone na podobne ryzyko, Komisja Nadzoru Finansowego
może w odniesieniu do takich banków przeprowadzić badanie i ocenę nadzorczą
w podobny lub taki sam sposób. Komisja Nadzoru Finansowego informuje
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o takich przypadkach.
Komisja Nadzoru Finansowego przyjmuje zgłoszenia naruszeń lub
potencjalnych naruszeń przepisów ustawy oraz rozporządzenia nr 575/2013.
Art. 112t.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Bank krajowy, finansowa spółka holdingowa oraz finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, które zamierzają bezpośrednio lub
pośrednio zbyć pakiet akcji lub praw z akcji albo udziałów lub praw z udziałów
o wartości odpowiadającej co najmniej 15 % uznanego kapitału, są obowiązane
zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze ich zbycia. Przepisy art. 25
ust. 2–8 stosuje się odpowiednio.
W przypadku naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepisy
art. 112r ust. 3–5 stosuje się odpowiednio.
Art. 105.
zmienionyBank ma obowiązek udzielenia informacji stanowiących
tajemnicę bankową wyłącznie:
innym bankom i instytucjom kredytowym w zakresie, w jakim informacje te
są niezbędne w związku z wykonywaniem czynności bankowych oraz
nabywaniem i zbywaniem wierzytelności;
na zasadzie wzajemności – innym instytucjom ustawowo upoważnionym do
udzielania kredytów – o wierzytelnościach oraz o obrotach i stanach
rachunków bankowych w zakresie, w jakim informacje te są niezbędne
w związku z udzielaniem kredytów, pożyczek pieniężnych, gwarancji
bankowych i poręczeń;
innym bankom, instytucjom kredytowym lub instytucjom finansowym,
w zakresie niezbędnym dla:
wykonywania obowiązujących je przepisów dotyczących nadzoru
skonsolidowanego, w tym w szczególności dla sporządzania
skonsolidowanych sprawozdań finansowych, obejmujących także bank,
zarządzania ryzykiem dużych zaangażowań,
stosowania metod wewnętrznych oraz innych metod i modeli, o których
mowa w przepisach części trzeciej rozporządzenia nr 575/2013;
instytucjom, o których mowa w ust. 4, w zakresie niezbędnym do stosowania
metod wewnętrznych oraz innych metod i modeli, o których mowa
w przepisach części trzeciej rozporządzenia nr 575/2013;
innym bankom, spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym,
Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej oraz izbie
rozliczeniowej, o której mowa w art. 67, albo spółce handlowej, o której mowa
w art. 92bb ust. 1, w zakresie niezbędnym do udzielania zbiorczej informacji,
o której mowa w art. 92ba ust. 1, lub zbiorczej informacji, o której mowa w
art. 105c;
innym bankom, spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym oraz
izbie rozliczeniowej, o której mowa w art. 67, albo spółce handlowej, o której
mowa w art. 92bb ust. 1, w zakresie niezbędnym do udzielania informacji,
o której mowa w art. 92ba ust. 3;
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz izbie rozliczeniowej, o której
mowa w art. 67, w zakresie niezbędnym do wykonywania odpowiednio zadań
i obowiązków, o których mowa w:
dziale IIIB ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,
ustawie z dnia 1 grudnia 2022 r. o Systemie Informacji Finansowej (Dz.
U. z 2023 r. poz. 180);
dostawcom świadczącym usługę inicjowania transakcji płatniczej, o których
mowa w art. 2 pkt 4d ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
w zakresie niezbędnym do świadczenia usługi inicjowania transakcji
płatniczej;
dostawcom świadczącym usługę dostępu do informacji o rachunku, o których
mowa w art. 2 pkt 4e ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
w zakresie niezbędnym do świadczenia usługi dostępu do informacji
o rachunku;
dostawcom usług płatniczych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r.
o usługach płatniczych, w zakresie niezbędnym do wykonania obowiązków
określonych w art. 143a ust. 1 pkt 2, art. 143b ust. 2 i art. 143c ust. 2 i 5 tej
ustawy;
zakładom ubezpieczeń, zakładom reasekuracji, dominującym podmiotom
ubezpieczeniowym, dominującym podmiotom nieregulowanym lub
mieszanym dominującym podmiotom ubezpieczeniowym w zakresie
niezbędnym do wykonywania obowiązujących te podmioty przepisów
dotyczących nadzoru nad grupą, o których mowa w ustawie z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
(Dz. U. z 2025 r. poz. 1526), oraz w zakresie niezbędnym do wykonywania
obowiązujących te podmioty przepisów dotyczących nadzoru
uzupełniającego sprawowanego na podstawie ustawy o nadzorze
uzupełniającym;
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie niezbędnym do
wykonywania obowiązku, o którym mowa w:
art. 110e pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
i usług,
art. 49aaa ust. 2–5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej
Administracji Skarbowej,
na żądanie:
Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie nadzoru sprawowanego na
podstawie niniejszej ustawy i ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze
nad rynkiem finansowym, pracowników Urzędu Komisji Nadzoru
Finansowego w zakresie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 pkt 2, oraz
osób upoważnionych uchwałą Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie
określonym w tym upoważnieniu,
sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem o
przestępstwo lub przestępstwo skarbowe:
– przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy zawartej z
bankiem, w zakresie informacji dotyczących tej osoby fizycznej,
– popełnione w związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, w zakresie
informacji dotyczących tej osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej,
– określone w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego,
– w zakresie zawarcia z osobą fizyczną, prawną lub jednostką
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej umowy o
wykonywanie czynności bankowych, w celu weryfikacji zawarcia
takich umów i czasu ich obowiązywania,
sądu lub prokuratora w związku z wykonaniem wniosku o udzielenie
pomocy prawnej, pochodzącego z państwa obcego, które na mocy
ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą Polską
ma prawo występować o udzielenie informacji objętych tajemnicą
bankową,
sądu w związku z prowadzonym postępowaniem spadkowym lub
o podział majątku między małżonkami albo prowadzoną przeciwko
osobie fizycznej będącej stroną umowy sprawą o alimenty lub o rentę
o charakterze alimentacyjnym,
sądu w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawach własności
intelektualnej, jeżeli jest to niezbędne do określenia źródła lub zakresu
naruszenia praw własności intelektualnej, w zakresie, o którym mowa
w art. 479115 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego,
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, naczelnika urzędu celno-
-skarbowego albo naczelnika urzędu skarbowego na zasadach i w trybie
określonych w przepisach ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej
Administracji Skarbowej:
– w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub
postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe przeciwko
osobie fizycznej będącej stroną umowy zawartej z bankiem,
– w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub
postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe popełnione w
zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
niemającej osobowości prawnej, która jest posiadaczem rachunku,
– jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom
lub przestępstwom skarbowym, ich wykrycia albo ustalenia ich
sprawców i uzyskania dowodów ich popełnienia, a także wykrycia i
identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych
pochodzących z przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo ich
równowartości – w zakresie, o którym mowa w art. 127a ustawy z
dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej,
– w związku z wszczętą kontrolą celno-skarbową, kontrolą podatkową
albo toczącym się postępowaniem podatkowym albo czynnościami
audytowymi, o których mowa w art. 99a pkt 2 ustawy z dnia
16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej,
– w związku z prowadzonymi czynnościami analitycznymi, o których
mowa w art. 49a lub art. 49aa ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada
2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej,
– w związku z wnioskiem o informacje złożonym na podstawie art. 7
ust. 3a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE,
Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczącego
dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania
Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającego rozporządzenie
(WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i
rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz. Urz. UE L 248 z
18.09.2013, str. 1, z późn. zm.17)),
ministra właściwego do spraw finansów publicznych i Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej w zakresie określonym w przepisach ustawy
z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi
państwami (Dz. U. z 2025 r. poz. 1379),
Prezesa Najwyższej Izby Kontroli w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia postępowania kontrolnego określonego w ustawie
z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2022 r.
poz. 623),
(uchylona)
Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w zakresie określonym ustawą
z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
oraz upoważnionych pracowników Bankowego Funduszu
Gwarancyjnego w zakresie określonym upoważnieniem,
biegłego rewidenta:
– upoważnionego do badania sprawozdań finansowych lub atestacji
sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju banku na podstawie
zawartej z bankiem umowy,
– przeprowadzającego audyty zewnętrzne, o których mowa w ust. 4
lub 12 załącznika I lub ust. 18 załącznika II do rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca
2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki
referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych
lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniającego
dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE)
nr 596/2014 (Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, z późn. zm.18)),
na podstawie zawartej z bankiem umowy,
(uchylona)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii Wojskowej,
Straży Granicznej, Służby Więziennej, Służby Ochrony Państwa i ich
posiadających pisemne upoważnienie funkcjonariuszy lub żołnierzy
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania
sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji
niejawnych,
Policji, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia
przestępstwom, ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania
dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych
korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich
równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy z
dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji,
Żandarmerii Wojskowej, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego
zapobieżenia przestępstwom, ich wykrycia albo ustalenia sprawców i
uzyskania dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i
innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich
równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 40b ustawy z
dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych
organach porządkowych,
Straży Granicznej w zakresie niezbędnym do zapobieżenia
przestępstwom określonym w art. 9e ust. 1 ustawy z dnia
12 października 1990 r. o Straży Granicznej, lub ich wykrycia albo
ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie
określonych w art. 10c tej ustawy,
ł) komornika sądowego w zakresie rachunków bankowych lub
pełnomocnictw do dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych
rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,
z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz
odpowiednio ich nadawców i odbiorców, w zakresie niezbędnym do
prawidłowego prowadzenia postępowania egzekucyjnego, postępowania
zabezpieczającego oraz wykonywania innych czynności wynikających
z jego ustawowych zadań,
ła) Ministra Sprawiedliwości w zakresie niezbędnym do wykonywania
zadań organu do spraw informacji zgodnie z art. 14 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 655/2014 z dnia 15 maja 2014
r. ustanawiającego procedurę europejskiego nakazu zabezpieczenia na
rachunku bankowym w celu ułatwienia transgranicznego dochodzenia
wierzytelności w sprawach cywilnych i handlowych (Dz. Urz. UE L 189
z 27.06.2014, str. 59),
wydawców instrumentów płatniczych niebędących bankami, w zakresie
określonym ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
płatnika w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
płatniczych, w zakresie określonym w art. 143b oraz art. 143c ust. 6 tej
ustawy,
Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w zakresie niezbędnym do
realizacji ustawowych zadań,
koordynatora w związku z wykonywaniem przez niego nadzoru
uzupełniającego nad konglomeratem finansowym w rozumieniu ustawy
o nadzorze uzupełniającym,
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w zakresie niezbędnym do
zapobieżenia przestępstwom określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy
z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, lub ich
wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, a także
wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych
pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, w celu
kontroli prawdziwości oświadczeń majątkowych oraz oświadczeń albo
deklaracji dotyczących konfliktu interesów, podlegających weryfikacji
Centralnego Biura Administracyjnego na podstawie przepisów
odrębnych, w trybie i na zasadach określonych w art. 23 tej ustawy,
właściwej władzy nadzorczej, jeżeli jest to niezbędne dla wykonywania
przez tę władzę nadzoru skonsolidowanego nad bankiem, przy czym
w przypadku właściwej władzy nadzorczej z państwa trzeciego – jeżeli
Komisja Nadzoru Finansowego zawarła z tą władzą porozumienie,
o którym mowa w art. 141f ust. 3,
Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów:
– w zakresie określonym ustawą z dnia 30 kwietnia 2004 r.
o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej
(Dz. U. z 2025 r. poz. 468 i 1652),
– w związku z toczącym się postępowaniem przed Prezesem Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzonym na podstawie
przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i
konsumentów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1714),
– w związku z toczącym się przed Prezesem Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów postępowaniem prowadzonym na
podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 2021 r.
o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi
kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U.
z 2023 r. poz. 1773),
– w związku z toczącym się postępowaniem przed Prezesem Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzonym na podstawie
przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu
nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U.
z 2023 r. poz. 1790),
prokuratora, Policji i innych organów uprawnionych do prowadzenia
postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa lub
czynności wyjaśniających w sprawach o wykroczenia – w zakresie
określonym w art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo
o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 oraz z 2025 r. poz. 820,
1006 i 1676),
(uchylona)
podmiotu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca
2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji,
w zakresie niezbędnym do zapewnienia prawidłowej realizacji wypłat
środków gwarantowanych,
administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura
łącznikowego, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października
2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności
celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2009), w
zakresie:
– posiadanych przez dany podmiot:
– – rachunków bankowych lub pełnomocnictw do dysponowania
rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub
pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem
wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio
ich nadawców i odbiorców,
– – rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych
lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania takimi
rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów
tych rachunków,
– zawartych przez dany podmiot umów:
– – kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości
zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów,
na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty,
– – depozytowych,
– – udostępniania skrytek sejfowych,
– nabytych przez dany podmiot, za pośrednictwem banków, akcji
Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi
papierami wartościowymi,
– obrotu przez dany podmiot wydawanymi przez banki certyfikatami
depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi
– w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym,
postępowaniem zabezpieczającym oraz wykonywaniem innych
czynności wynikających z ustawowych zadań tych organów,
(uchylona)
Rzecznika Finansowego, w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego
ustawowych zadań,
Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku otrzymania wniosku
o przekazanie informacji niezbędnych do prawidłowego wykonywania
zadań w zakresie sprawowanego nadzoru nad rynkiem kapitałowym,
ubezpieczeniowym lub emerytalnym oraz w sprawach związanych
z wykonywaniem tego nadzoru, pochodzącego od organu nadzoru nad
rynkiem kapitałowym, ubezpieczeniowym lub emerytalnym z siedzibą
w państwie członkowskim, albo od organu nadzoru nad rynkiem
kapitałowym, ubezpieczeniowym lub emerytalnym z siedzibą w innym
państwie, jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego zawarła z tym organem
porozumienie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1161
i 1222 oraz z 2025 r. poz. 146 i 1069) lub art. 17 ust. 1 ustawy z dnia
22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym (Dz. U.
z 2025 r. poz. 1591),
lustratorów związków rewizyjnych zrzeszających banki spółdzielcze na
podstawie umowy zawartej z bankiem spółdzielczym,
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie niezbędnym
do zapobieżenia przestępstwom określonym w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
Agencji Wywiadu, lub ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania
dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych
korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich
równowartości, w trybie i na zasadach określonych w art. 34a tej ustawy,
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, jeżeli jest to konieczne dla
skutecznego zapobieżenia przestępstwom lub wykrycia ich sprawców i
uzyskania dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i
innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich
równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 11p ustawy z
dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
marszałka województwa w zakresie niezbędnym do realizacji
ustawowych zadań, o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 24
listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
turystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2211) w związku z turystycznym
rachunkiem powierniczym posiadanym przez organizatorów turystyki
lub przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług
turystycznych,
Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w zakresie
niezbędnym do wykonywania przez ten Fundusz zadań związanych z
dokonywaniem wypłat z Turystycznego Funduszu Zwrotów lub
Turystycznego Funduszu Pomocowego, o których mowa odpowiednio w
art. 15ka i art. 15kc ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych
rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i
zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 76dziale III rozdziale 11a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa, w zakresie informacji o schematach podatkowych;
na żądanie:
Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie nadzoru sprawowanego na
podstawie niniejszej ustawy i ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze
nad rynkiem finansowym, pracowników Urzędu Komisji Nadzoru
Finansowego w zakresie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 pkt 2, oraz
osób upoważnionych uchwałą Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie
określonym w tym upoważnieniu,
sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem o
przestępstwo lub przestępstwo skarbowe:
– przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy zawartej z
bankiem, w zakresie informacji dotyczących tej osoby fizycznej,
– popełnione w związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, w zakresie
informacji dotyczących tej osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej,
– określone w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego,
– w zakresie zawarcia z osobą fizyczną, prawną lub jednostką
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej umowy o
wykonywanie czynności bankowych, w celu weryfikacji zawarcia
takich umów i czasu ich obowiązywania,
sądu lub prokuratora w związku z wykonaniem wniosku o udzielenie
pomocy prawnej, pochodzącego z państwa obcego, które na mocy
ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą Polską
ma prawo występować o udzielenie informacji objętych tajemnicą
bankową,
sądu w związku z prowadzonym postępowaniem spadkowym lub
o podział majątku między małżonkami albo prowadzoną przeciwko
osobie fizycznej będącej stroną umowy sprawą o alimenty lub o rentę
o charakterze alimentacyjnym,
sądu w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawach własności
intelektualnej, jeżeli jest to niezbędne do określenia źródła lub zakresu
naruszenia praw własności intelektualnej, w zakresie, o którym mowa
w art. 479115 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego,
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, naczelnika urzędu celno-
-skarbowego albo naczelnika urzędu skarbowego na zasadach i w trybie
określonych w przepisach ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej
Administracji Skarbowej:
– w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub
postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe przeciwko
osobie fizycznej będącej stroną umowy zawartej z bankiem,
– w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub
postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe popełnione w
zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
niemającej osobowości prawnej, która jest posiadaczem rachunku,
– jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom
lub przestępstwom skarbowym, ich wykrycia albo ustalenia ich
sprawców i uzyskania dowodów ich popełnienia, a także wykrycia i
identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych
pochodzących z przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo ich
równowartości – w zakresie, o którym mowa w art. 127a ustawy z
dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej,
– w związku z wszczętą kontrolą celno-skarbową, kontrolą podatkową
albo toczącym się postępowaniem podatkowym albo czynnościami
audytowymi, o których mowa w art. 99a pkt 2 ustawy z dnia
16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej,
– w związku z prowadzonymi czynnościami analitycznymi, o których
mowa w art. 49a lub art. 49aa ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada
2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej,
– w związku z wnioskiem o informacje złożonym na podstawie art. 7
ust. 3a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE,
Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczącego
dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania
Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającego rozporządzenie
(WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i
rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz. Urz. UE L 248 z
18.09.2013, str. 1, z późn. zm.17)),
ministra właściwego do spraw finansów publicznych i Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej w zakresie określonym w przepisach ustawy
z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi
państwami (Dz. U. z 2025 r. poz. 1379),
Prezesa Najwyższej Izby Kontroli w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia postępowania kontrolnego określonego w ustawie
z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2022 r.
poz. 623),
(uchylona)
Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w zakresie określonym ustawą
z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
oraz upoważnionych pracowników Bankowego Funduszu
Gwarancyjnego w zakresie określonym upoważnieniem,
biegłego rewidenta:
– upoważnionego do badania sprawozdań finansowych lub atestacji
sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju banku na podstawie
zawartej z bankiem umowy,
– przeprowadzającego audyty zewnętrzne, o których mowa w ust. 4
lub 12 załącznika I lub ust. 18 załącznika II do rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca
2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki
referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych
lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniającego
dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE)
nr 596/2014 (Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, z późn. zm.18)),
na podstawie zawartej z bankiem umowy,
(uchylona)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii Wojskowej,
Straży Granicznej, Służby Więziennej, Służby Ochrony Państwa i ich
posiadających pisemne upoważnienie funkcjonariuszy lub żołnierzy
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania
sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji
niejawnych,
Policji, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia
przestępstwom, ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania
dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych
korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich
równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy z
dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji,
Żandarmerii Wojskowej, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego
zapobieżenia przestępstwom, ich wykrycia albo ustalenia sprawców i
uzyskania dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i
innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich
równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 40b ustawy z
dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych
organach porządkowych,
Straży Granicznej w zakresie niezbędnym do zapobieżenia
przestępstwom określonym w art. 9e ust. 1 ustawy z dnia
12 października 1990 r. o Straży Granicznej, lub ich wykrycia albo
ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie
określonych w art. 10c tej ustawy,
ł) komornika sądowego w zakresie rachunków bankowych lub
pełnomocnictw do dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych
rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,
z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz
odpowiednio ich nadawców i odbiorców, w zakresie niezbędnym do
prawidłowego prowadzenia postępowania egzekucyjnego, postępowania
zabezpieczającego oraz wykonywania innych czynności wynikających
z jego ustawowych zadań,
ła) Ministra Sprawiedliwości w zakresie niezbędnym do wykonywania
zadań organu do spraw informacji zgodnie z art. 14 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 655/2014 z dnia 15 maja 2014
r. ustanawiającego procedurę europejskiego nakazu zabezpieczenia na
rachunku bankowym w celu ułatwienia transgranicznego dochodzenia
wierzytelności w sprawach cywilnych i handlowych (Dz. Urz. UE L 189
z 27.06.2014, str. 59),
wydawców instrumentów płatniczych niebędących bankami, w zakresie
określonym ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
płatnika w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
płatniczych, w zakresie określonym w art. 143b oraz art. 143c ust. 6 tej
ustawy,
Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w zakresie niezbędnym do
realizacji ustawowych zadań,
koordynatora w związku z wykonywaniem przez niego nadzoru
uzupełniającego nad konglomeratem finansowym w rozumieniu ustawy
o nadzorze uzupełniającym,
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w zakresie niezbędnym do
zapobieżenia przestępstwom określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy
z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, lub ich
wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, a także
wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych
pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, w celu
kontroli prawdziwości oświadczeń majątkowych oraz oświadczeń albo
deklaracji dotyczących konfliktu interesów, podlegających weryfikacji
Centralnego Biura Administracyjnego na podstawie przepisów
odrębnych, w trybie i na zasadach określonych w art. 23 tej ustawy,
właściwej władzy nadzorczej, jeżeli jest to niezbędne dla wykonywania
przez tę władzę nadzoru skonsolidowanego nad bankiem, przy czym
w przypadku władzy nadzorczej z państwa trzeciego – jeżeli Komisja
Nadzoru Finansowego zawarła z tą władzą porozumienie, o którym
mowa w art. 141f ust. 3,
Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów:
– w zakresie określonym ustawą z dnia 30 kwietnia 2004 r.
o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej
(Dz. U. z 2025 r. poz. 468 i 1652),
– w związku z toczącym się postępowaniem przed Prezesem Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzonym na podstawie
przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i
konsumentów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1714),
– w związku z toczącym się przed Prezesem Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów postępowaniem prowadzonym na
podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 2021 r.
o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi
kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U.
z 2023 r. poz. 1773),
– w związku z toczącym się postępowaniem przed Prezesem Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzonym na podstawie
przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu
nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U.
z 2023 r. poz. 1790),
prokuratora, Policji i innych organów uprawnionych do prowadzenia
postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa lub
czynności wyjaśniających w sprawach o wykroczenia – w zakresie
określonym w art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo
o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 oraz z 2025 r. poz. 820,
1006 i 1676),
(uchylona)
podmiotu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca
2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji,
w zakresie niezbędnym do zapewnienia prawidłowej realizacji wypłat
środków gwarantowanych,
administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura
łącznikowego, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października
2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności
celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2009), w
zakresie:
– posiadanych przez dany podmiot:
– – rachunków bankowych lub pełnomocnictw do dysponowania
rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub
pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem
wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio
ich nadawców i odbiorców,
– – rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych
lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania takimi
rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów
tych rachunków,
– zawartych przez dany podmiot umów:
– – kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości
zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów,
na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty,
– – depozytowych,
– – udostępniania skrytek sejfowych,
– nabytych przez dany podmiot, za pośrednictwem banków, akcji
Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi
papierami wartościowymi,
– obrotu przez dany podmiot wydawanymi przez banki certyfikatami
depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi
– w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym,
postępowaniem zabezpieczającym oraz wykonywaniem innych
czynności wynikających z ustawowych zadań tych organów,
(uchylona)
Rzecznika Finansowego, w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego
ustawowych zadań,
Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku otrzymania wniosku
o przekazanie informacji niezbędnych do prawidłowego wykonywania
zadań w zakresie sprawowanego nadzoru nad rynkiem kapitałowym,
ubezpieczeniowym lub emerytalnym oraz w sprawach związanych
z wykonywaniem tego nadzoru, pochodzącego od organu nadzoru nad
rynkiem kapitałowym, ubezpieczeniowym lub emerytalnym z siedzibą
w państwie członkowskim, albo od organu nadzoru nad rynkiem
kapitałowym, ubezpieczeniowym lub emerytalnym z siedzibą w innym
państwie, jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego zawarła z tym organem
porozumienie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1161
i 1222 oraz z 2025 r. poz. 146 i 1069) lub art. 17 ust. 1 ustawy z dnia
22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym (Dz. U.
z 2025 r. poz. 1591),
lustratorów związków rewizyjnych zrzeszających banki spółdzielcze na
podstawie umowy zawartej z bankiem spółdzielczym,
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie niezbędnym
do zapobieżenia przestępstwom określonym w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
Agencji Wywiadu, lub ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania
dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych
korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich
równowartości, w trybie i na zasadach określonych w art. 34a tej ustawy,
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, jeżeli jest to konieczne dla
skutecznego zapobieżenia przestępstwom lub wykrycia ich sprawców i
uzyskania dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i
innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich
równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 11p ustawy z
dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
marszałka województwa w zakresie niezbędnym do realizacji
ustawowych zadań, o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 24
listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
turystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2211) w związku z turystycznym
rachunkiem powierniczym posiadanym przez organizatorów turystyki
lub przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług
turystycznych,
Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w zakresie
niezbędnym do wykonywania przez ten Fundusz zadań związanych z
dokonywaniem wypłat z Turystycznego Funduszu Zwrotów lub
Turystycznego Funduszu Pomocowego, o których mowa odpowiednio w
art. 15ka i art. 15kc ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych
rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwd
Art. 138.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego może w ramach nadzoru zalecić
bankowi w szczególności:
podjęcie środków koniecznych do przywrócenia płynności płatniczej lub
osiągnięcia i przestrzegania innych norm dopuszczalnego ryzyka
w działalności banku;
przestrzeganie art. 92ba–92bd oraz art. 111c;
usunięcie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w toku
postępowania w sprawie zezwolenia na stosowanie metody wewnętrznej lub
zezwolenia na wprowadzenie rozszerzeń lub zmian znacznych w zakresie
metod wewnętrznych oraz uchybień stwierdzonych w toku oceny pozostałych
rozszerzeń lub zmian w zakresie metod wewnętrznych;
usunięcie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w toku
postępowań w sprawie zezwoleń, o których mowa w art. 128ca ust. 2.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
zaniechanie określonych form reklamy;
opracowanie i stosowanie procedur, które zapewnią utrzymywanie, bieżące
szacowanie i przegląd kapitału wewnętrznego oraz funkcjonowanie systemu
zarządzania bankiem;
zastosowanie szczególnych zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane
z działalnością banków lub odpisów z tytułu utraty wartości aktywów, lub
szczególnego traktowania aktywów przy obliczaniu wymogów w zakresie
funduszy własnych;
ograniczenie ryzyka występującego w działalności banku, w tym ryzyka
wynikającego z powierzenia wykonywania czynności, o którym mowa
w art. 6a ust. 1;
ograniczenie wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia osób objętych
polityką wynagrodzeń, jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy jego
wysokość utrudnia spełnianie wymogów w zakresie funduszy własnych;
wypełnianie dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenie
ich częstotliwości, w tym sprawozdawczości w zakresie funduszy własnych,
płynności i dźwigni finansowej, o ile obowiązki te są adekwatne do celu,
w jakim są nakładane;
ujawnianie dodatkowych informacji;
Zalecenia, o których mowa w ust. 1, sporządza się na piśmie utrwalonym
w postaci papierowej opatrzonym podpisem własnoręcznym albo w postaci
elektronicznej opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną
Komisji Nadzoru Finansowego ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej
pismo pieczęcią.
Zalecenia, o których mowa w ust. 1, sporządzone na piśmie utrwalonym
w postaci elektronicznej doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych banku
wpisany do bazy adresów elektronicznych.
Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać bankowi:
przestrzeganie dodatkowych wymogów w zakresie płynności, biorąc pod
uwagę w szczególności model biznesowy banku, stosowane przez bank
zasady, procedury i mechanizmy w zakresie zarządzania ryzykiem płynności,
wynik badania i oceny nadzorczej albo przeglądu i weryfikacji, o których
mowa w art. 133a;
przestrzeganie dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych ponad
wartość wynikającą z wymogów obliczonych zgodnie ze szczegółowymi
zasadami określonymi w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, w
szczególności w przypadku:
negatywnych ustaleń dokonanych w wyniku czynności podejmowanych
w ramach nadzoru bankowego, w tym odnoszących się do
funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli
wewnętrznej lub identyfikacji, monitorowania i kontroli koncentracji
ekspozycji, w tym dużych ekspozycji,
stwierdzenia niedostosowania kapitału wewnętrznego do skali ryzyka
występującego w działalności banku oraz istotnych nieprawidłowości
w zarządzaniu ryzykiem,
stwierdzenia, na podstawie wyniku badania i oceny nadzorczej albo
przeglądu i weryfikacji, o których mowa w art. 133a, że:
– bank jest narażony na ryzyko wynikające z prowadzonej
działalności, które nie zostało w całości pokryte wymogami
w zakresie funduszy własnych określonymi w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale
2 rozporządzenia 2017/2402,
– bank nie spełnia wymogów określonych w art. 128 lub określonych
w art. 393 rozporządzenia nr 575/2013 i jest prawdopodobne, że
inne środki nadzorcze nie zapewnią spełnienia tych wymogów,
– korekty, o których mowa w art. 105 rozporządzenia nr 575/2013, są
niewystarczające do tego, aby w normalnych warunkach rynkowych
bank mógł sprzedać lub zabezpieczyć w krótkim czasie swoje
pozycje bez ponoszenia znaczących strat,
– bank systematycznie uchyla się od osiągnięcia lub utrzymywania
odpowiedniego poziomu i struktury funduszy własnych,
niezbędnych do spełnienia zaleceń w zakresie funduszy własnych,
o których mowa w art. 133a ust. 5a;
ograniczenie lub wstrzymanie dokonania wypłaty z zysku netto lub odsetek
na rzecz posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, o których mowa
w art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, w przypadku gdy zakaz taki nie
stanowi niewykonania zobowiązania przez bank, w celu zwiększania
funduszy własnych do czasu przywrócenia płynności płatniczej lub
osiągnięcia innych norm dopuszczalnego ryzyka w działalności banku;
wstrzymanie tworzenia nowych jednostek organizacyjnych do czasu
przywrócenia płynności płatniczej lub osiągnięcia innych norm
dopuszczalnego ryzyka w działalności banku.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru
Finansowego, nakazując bankowi przestrzeganie dodatkowego wymogu w zakresie
funduszy własnych uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej
dźwigni, określa, że:
co najmniej 75 % dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych
stanowi kapitał Tier I, o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013;
co najmniej 75 % kapitału Tier I, o którym mowa w pkt 1, składa się
z kapitału podstawowego Tier I, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia
nr 575/2013.
W przypadku dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych,
uwzględniającego ryzyko nadmiernej dźwigni, Komisja Nadzoru Finansowego
nakazuje spełnianie takiego wymogu za pomocą kapitału Tier I, o którym mowa
w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013.
Komisja Nadzoru Finansowego, nakazując bankowi przestrzeganie
dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, może nakazać spełnianie
takiego wymogu większym niż określony w ust. 2a udziałem kapitału Tier I,
o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013, lub kapitału podstawowego
Tier I, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia nr 575/2013, jeżeli wynika to
z potrzeby zwiększenia zdolności absorpcji potencjalnych strat zidentyfikowanych
w wyniku badania i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 133a.
Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w celu spełniania dodatkowego
wymogu w zakresie funduszy własnych, uwzględniająca ryzyko nadmiernej
dźwigni w niewystarczającym stopniu pokryte wymogiem określonym w art. 92
ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013, stanowiąca różnicę między kwotą
funduszy własnych, o której mowa w art. 128 ust. 1 pkt 2, a kwotą funduszy
własnych wynikającą z wymogów określonych w częściach trzeciej i siódmej
rozporządzenia nr 575/2013, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełniania
przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia
nr 575/2013;
wymogu bufora wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1a
rozporządzenia nr 575/2013;
zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych, o których mowa
w art. 133a ust. 5a, jeżeli zalecenia uwzględniają ryzyko nadmiernej dźwigni.
Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w celu spełniania dodatkowego
wymogu w zakresie funduszy własnych, uwzględniająca inne rodzaje ryzyka niż
ryzyko nadmiernej dźwigni, stanowiąca różnicę między kwotą funduszy własnych,
o której mowa w art. 128 ust. 1 pkt 2, a kwotą funduszy własnych wynikającą z
wymogów określonych w częściach trzeciej i czwartej rozporządzenia nr 575/2013
oraz w rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402, nie jest jednocześnie zaliczana na
poczet spełniania przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia
nr 575/2013;
wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 55 ust. 4 ustawy
o nadzorze makroostrożnościowym;
zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych, o których mowa
w art. 133a ust. 5a, jeżeli zalecenia uwzględniają rodzaje ryzyka inne niż
ryzyko nadmiernej dźwigni.
Ryzyko, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze, uznaje się za
niepokryte w całości lub pokryte w niewystarczającym stopniu, w przypadku gdy
kwota, rodzaje i struktura kapitału uznawanego za odpowiedni przez Komisję
Nadzoru Finansowego zgodnie z ust. 2 pkt 2, z uwzględnieniem oszacowań
kapitału wewnętrznego, jest wyższa niż kwota funduszy własnych wynikająca
z wymogów określonych w częściach trzeciej, czwartej i siódmej rozporządzenia
nr 575/2013 oraz w rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402.
Komisja Nadzoru Finansowego ocenia ryzyko istotne, na jakie narażony
jest bank, wynikające z prowadzonej działalności, z uwzględnieniem profilu ryzyka
banku oraz:
specyficznego dla banku ryzyka, które wyraźnie zostało wyłączone
z wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale 2
rozporządzenia 2017/2402 lub które w tych przepisach nie zostało wyraźnie
uwzględnione;
specyficznego dla banku ryzyka, w przypadku którego istnieje
prawdopodobieństwo, że zostanie niedoszacowane mimo spełnienia
wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale
2 rozporządzenia 2017/2402.
Przy ocenie ryzyka, o którym mowa w ust. 2g pkt 2, nie uwzględnia się
ryzyka podlegającego rozwiązaniom przejściowym lub przepisom przewidującym
zasadę praw nabytych określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013.
Ryzyko stopy procentowej w ramach portfela bankowego może zostać
uznane przez Komisję Nadzoru Finansowego za istotne, w szczególności gdy:
wartość ekonomiczna kapitału własnego banku zmniejszyła się o ponad 15 %
jego kapitału Tier I, o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013,
w wyniku nagłej i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych okreś-
lonej w dowolnym z sześciu scenariuszy wstrząsu stosowanych do celów
nadzorczych w odniesieniu do stóp procentowych, określonych
w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie
upoważnienia zawartego w art. 98 ust. 5a dyrektywy 2013/36/UE;
wynik odsetkowy netto banku obniżył się znacznie w następstwie nagłej
i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych określonej
w dowolnym z dwóch scenariuszy wstrząsu, o których mowa w pkt 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może nie zastosować wobec banku
nakazu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli na podstawie badania i oceny
nadzorczej uzna, że zarządzanie przez bank ryzykiem stopy procentowej w ramach
portfela bankowego jest odpowiednie, a bank nie jest nadmiernie narażony na
ryzyko stopy procentowej w ramach portfela bankowego.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Komisja Nadzoru
Finansowego informuje Narodowy Bank Polski o nałożeniu na bank dodatkowych
wymogów w zakresie płynności.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru
Finansowego informuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny i Narodowy Bank Polski
o nałożeniu na bank dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje również Bankowy Fundusz
Gwarancyjny i Narodowy Bank Polski o zaleceniach, o których mowa w art. 133a
ust. 5a, jeżeli z zaleceń tych wynika, że od banku oczekuje się utrzymywania
funduszy własnych w innej wysokości niż wynikająca z innych wymogów
określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013 lub ustawy o nadzorze
makroostrożnościowym.
W razie stwierdzenia, że bank nie realizuje zaleceń określonych w ust. 1 lub
nakazów określonych w ust. 2, a także gdy działalność banku jest wykonywana
z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, przepisów innych ustaw regulujących
działalność banku lub zasady jego organizacji oraz przepisów wydanych na ich
podstawie, przepisów rozporządzenia nr 575/2013, z wyjątkiem art. 92a i art. 92b
tego rozporządzenia, oraz innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii
Europejskiej regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji, lub
z naruszeniem statutu albo stwarza zagrożenie dla interesów posiadaczy rachunków
bankowych lub uczestników obrotu instrumentami finansowymi, Komisja Nadzoru
Finansowego, po uprzednim upomnieniu na piśmie, może:
wystąpić do właściwego organu banku z wnioskiem o odwołanie prezesa,
wiceprezesa lub innego członka zarządu banku bezpośrednio
odpowiedzialnego za stwierdzone nieprawidłowości; przepis art. 22d stosuje
się odpowiednio;
zawiesić w czynnościach członków zarządu, o których mowa w pkt 1, do
czasu podjęcia uchwały w sprawie wniosku o ich odwołanie przez radę
nadzorczą na najbliższym posiedzeniu; zawieszenie w czynnościach polega
na wyłączeniu z podejmowania decyzji za bank w zakresie jego praw
i obowiązków majątkowych;
nakazać osobie fizycznej odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie
zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń oraz powstrzymanie
się od takiego zachowania w przyszłości lub nałożyć na tę osobę lub członka
rady nadzorczej banku, lub członka zarządu banku bezpośrednio
nadzorujących obszar, w którym miało miejsce naruszenie, pełniących
funkcję w okresie, w którym miało miejsce naruszenie, karę pieniężną do
wysokości 21 312 000 zł;
zawiesić w czynnościach członka rady nadzorczej banku bezpośrednio
nadzorującego obszar, w którym miało miejsce naruszenie, lub członka
zarządu banku odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie na okres nie
dłuższy niż 12 miesięcy;
ograniczyć zakres działalności banku lub jego jednostek organizacyjnych;
nałożyć na bank karę pieniężną w wysokości do 10 % całkowitego rocznego
przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za
rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną
w wysokości do 10 % prognozowanego całkowitego rocznego przychodu
określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej banku, przy
czym przepisy art. 141 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio;
uchylić zezwolenie na utworzenie banku i podjąć decyzję o likwidacji banku;
art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się odpowiednio.
Decyzja Komisji Nadzoru Finansowego o ograniczeniu zakresu
działalności banku może zawierać warunki i terminy.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez
bank albo straty, której bank uniknął w wyniku naruszenia, karę pieniężną, o której
mowa w ust. 3 pkt 3a, można ustalić w wysokości do dwukrotności kwoty korzyści
albo straty.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 3 pkt 3a i ust. 3b, uwzględnia w szczególności wagę
naruszenia oraz czas jego trwania, przyczyny naruszenia, sytuację finansową
banku, na który nakładana jest kara, oraz uprzednie naruszenia przez bank
przepisów, o których mowa w ust. 3.
Komisja Nadzoru Finansowego może także zawiesić w czynnościach
członka rady nadzorczej lub zarządu banku w przypadku:
przedstawienia mu zarzutów w postępowaniu karnym lub w postępowaniu
w sprawie o przestępstwo skarbowe;
spowodowania znacznych strat majątkowych banku.
Postanowienia ust. 3 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
Członek rady nadzorczej lub zarządu banku jest obowiązany
poinformować Komisję Nadzoru Finansowego o postawieniu mu zarzutów
w postępowaniu karnym, z wyłączeniem zarzutów dotyczących przestępstwa
ściganego z oskarżenia prywatnego, lub w postępowaniu w sprawie o przestępstwo
skarbowe, w terminie 30 dni od dnia postawienia zarzutów.
Komisja Nadzoru Finansowego odwołuje członka rady nadzorczej lub
zarządu banku w przypadku prawomocnego skazania go za przestępstwo umyślne
lub przestępstwo skarbowe, z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia
prywatnego, a także w przypadku niedopełnienia przez niego obowiązku, o którym
mowa w ust. 4a.
Ograniczenie zakresu działalności banku lub uchylenie zezwolenia na
utworzenie banku może również nastąpić w razie stwierdzenia, że bank:
przestał spełniać warunki ustalone w zezwoleniu;
uzyskał zezwolenie na podstawie fałszywych dokumentów, nieprawdziwych
oświadczeń lub wskutek innych działań sprzecznych z prawem;
przez okres dłuższy niż 6 miesięcy nie prowadzi działalności bankowej;
stał się podmiotem zależnym od osób, wobec których nie jest możliwe
skuteczne wykonywanie przez Komisję Nadzoru Finansowego nadzoru nad
bankiem ze względu na przepisy prawa obowiązujące w miejscu ich
zamieszkania lub siedziby, lub ze względu na powiązania tych osób z innymi
podmiotami;
nie wypełnia obowiązków określonych w rozdziale 11b.
Komisja Nadzoru Finansowego uchyla zezwolenie na utworzenie oddziału
banku zagranicznego, jeśli właściwe władze nadzorcze kraju, w którym bank
zagraniczny ma swoją siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu, uchyliły
zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej przez ten bank.
Przed uchyleniem zezwolenia na utworzenie oddziału banku
zagranicznego Komisja Nadzoru Finansowego zasięgnie opinii właściwych władz
nadzorczych kraju, w którym bank zagraniczny ma swoją siedzibę lub miejsce
sprawowania zarządu, jeżeli porozumienie, o którym mowa w art. 131 ust. 2,
przewiduje zasięgnięcie opinii. W razie konieczności natychmiastowego uchylenia
zezwolenia Komisja Nadzoru Finansowego może odstąpić od zasięgnięcia opinii.
O uchyleniu zezwolenia, o którym mowa w ust. 6a, Komisja Nadzoru
Finansowego powiadamia właściwe władze nadzorcze banku zagranicznego.
O uchyleniu zezwolenia na utworzenie banku krajowego Komisja
Nadzoru Finansowego niezwłocznie powiadamia właściwe władze nadzorcze
państwa, w którym działa oddział tego banku.
Środki podejmowane w ramach nadzoru nie mogą naruszać umów
zawartych przez bank, z wyłączeniem umów:
o których mowa w art. 92a ust. 1 i 3 oraz w art. 92d;
zawartych przez bank krajowy z podmiotami działającymi w tym samym
holdingu oraz umów zawartych przez bank krajowy z podmiotami, z którymi
posiada bliskie powiązania, oraz umów, o których mowa w art. 6a ust. 1, 7 i
7a.
W przypadku stwierdzenia, że bank, z naruszeniem art. 88a–88m oraz
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 88n, wykonuje czynności,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, których przedmiotem są lokaty
strukturyzowane, lub że bank, z naruszeniem art. 88a–88m oraz przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 88n, wykonuje czynności, o których
mowa w art. 5 ust. 2 pkt 11 lub 12, Komisja Nadzoru Finansowego może
zastosować środki, o których mowa w ust. 7aa. Przepisy ust. 7d i 7e stosuje się
odpowiednio.
W przypadku stwierdzenia, że bank, o którym mowa w art. 111 ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, wykonuje czynności,
o których mowa w art. 69 ust. 2 tej ustawy, lub bank, o którym mowa w art. 70
ust. 2 tej ustawy, wykonuje czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 tej
ustawy, lub bank wykonuje czynności, o których mowa w art. 69 ust. 4 tej ustawy,
z naruszeniem przepisów tej ustawy i innych ustaw regulujących warunki lub
zasady i tryb ich wykonywania, przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
tych ustaw lub bezpośrednio obowiązujących przepisów prawa Unii Europejskiezezwolenia, o którym mowa w art. 143 ust. 3 lub art. 325az
ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, oraz uchybień stwierdzonych w toku
oceny pozostałych rozszerzeń lub zmian w zakresie metod wewnętrznych;
usunięcie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w toku
postępowań w sprawie zezwoleń, o których mowa w art. 128ca ust. 2.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
zaniechanie określonych form reklamy;
opracowanie i stosowanie procedur, które zapewnią utrzymywanie, bieżące
szacowanie i przegląd kapitału wewnętrznego oraz funkcjonowanie systemu
zarządzania bankiem;
zastosowanie szczególnych zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane
z działalnością banków lub odpisów z tytułu utraty wartości aktywów, lub
szczególnego traktowania aktywów przy obliczaniu wymogów w zakresie
funduszy własnych;
ograniczenie ryzyka występującego w działalności banku, w tym ryzyka
wynikającego z powierzenia wykonywania czynności, o którym mowa
w art. 6a ust. 1;
ograniczenie ryzyka ESG w perspektywie krótko-, średnio- i
długoterminowej, w tym ryzyk wynikających z procesu dostosowań
i z tendencji w ramach transformacji w odniesieniu do odpowiednich celów
prawnych i regulacyjnych Unii Europejskiej, Rzeczypospolitej Polskiej lub
państw trzecich, przez dostosowanie strategii biznesowych, zarządzania
i zarządzania ryzykiem, w zakresie wzmocnienia celów, środków i działań
ujętych w planach dotyczących ryzyka ESG;
przeprowadzenie testów warunków skrajnych lub analizy scenariuszowej
w celu oceny ryzyk wynikających z ekspozycji na kryptoaktywa
i świadczenia usług w zakresie kryptoaktywów;
ograniczenie wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia osób objętych
polityką wynagrodzeń, jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy jego
wysokość utrudnia spełnianie wymogów w zakresie funduszy własnych;
wypełnianie dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenie
ich częstotliwości, w tym sprawozdawczości w zakresie funduszy własnych,
płynności i dźwigni finansowej, o ile obowiązki te są adekwatne do celu,
w jakim są nakładane;
ujawnianie dodatkowych informacji;
Zalecenia, o których mowa w ust. 1, sporządza się na piśmie utrwalonym
w postaci papierowej opatrzonym podpisem własnoręcznym albo w postaci
elektronicznej opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną
Komisji Nadzoru Finansowego ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej
pismo pieczęcią.
Zalecenia, o których mowa w ust. 1, sporządzone na piśmie utrwalonym
w postaci elektronicznej doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych banku
wpisany do bazy adresów elektronicznych.
Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać bankowi:
przestrzeganie dodatkowych wymogów w zakresie płynności, biorąc pod
uwagę w szczególności model biznesowy banku, stosowane przez bank
zasady, procedury i mechanizmy w zakresie zarządzania ryzykiem płynności,
wynik badania i oceny nadzorczej albo przeglądu i weryfikacji, o których
mowa w art. 133a;
przestrzeganie dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych ponad
wartość wynikającą z wymogów obliczonych zgodnie ze szczegółowymi
zasadami określonymi w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, w
szczególności w przypadku:
negatywnych ustaleń dokonanych w wyniku czynności podejmowanych
w ramach nadzoru bankowego, w tym odnoszących się do
funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli
wewnętrznej lub identyfikacji, monitorowania i kontroli koncentracji
ekspozycji, w tym dużych ekspozycji,
stwierdzenia niedostosowania kapitału wewnętrznego do skali ryzyka
występującego w działalności banku oraz istotnych nieprawidłowości
w zarządzaniu ryzykiem,
stwierdzenia, na podstawie wyniku badania i oceny nadzorczej albo
przeglądu i weryfikacji, o których mowa w art. 133a, że:
– bank jest narażony na ryzyko wynikające z prowadzonej
działalności, które nie zostało w całości pokryte wymogami
w zakresie funduszy własnych określonymi w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale
2 rozporządzenia 2017/2402,
– bank nie spełnia wymogów określonych w art. 128 lub określonych
w art. 393 rozporządzenia nr 575/2013 i jest prawdopodobne, że
inne środki nadzorcze nie zapewnią spełnienia tych wymogów,
– korekty, o których mowa w art. 105 rozporządzenia nr 575/2013, są
niewystarczające do tego, aby w normalnych warunkach rynkowych
bank mógł sprzedać lub zabezpieczyć w krótkim czasie swoje
pozycje bez ponoszenia znaczących strat,
– bank systematycznie uchyla się od osiągnięcia lub utrzymywania
odpowiedniego poziomu i struktury funduszy własnych,
niezbędnych do spełnienia zaleceń w zakresie funduszy własnych,
o których mowa w art. 133a ust. 5a;
ograniczenie lub wstrzymanie dokonania wypłaty z zysku netto lub odsetek
na rzecz posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, o których mowa
w art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, w przypadku gdy zakaz taki nie
stanowi niewykonania zobowiązania przez bank, w celu zwiększania
funduszy własnych do czasu przywrócenia płynności płatniczej lub
osiągnięcia innych norm dopuszczalnego ryzyka w działalności banku;
wstrzymanie tworzenia nowych jednostek organizacyjnych do czasu
przywrócenia płynności płatniczej lub osiągnięcia innych norm
dopuszczalnego ryzyka w działalności banku;
ograniczenie ekspozycji wobec kontrahenta centralnego w rozumieniu
art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych
będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów
centralnych i repozytoriów transakcji (Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1,
z późn. zm.) lub wyrównanie ekspozycji w ramach rachunków
rozliczeniowych zgodnie z art. 7a tego rozporządzenia.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru
Finansowego, nakazując bankowi przestrzeganie dodatkowego wymogu w zakresie
funduszy własnych uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej
dźwigni, określa, że:
co najmniej 75 % dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych
stanowi kapitał Tier I, o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013;
co najmniej 75 % kapitału Tier I, o którym mowa w pkt 1, składa się
z kapitału podstawowego Tier I, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia
nr 575/2013.
W przypadku dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych,
uwzględniającego ryzyko nadmiernej dźwigni, Komisja Nadzoru Finansowego
nakazuje spełnianie takiego wymogu za pomocą kapitału Tier I, o którym mowa
w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013.
Komisja Nadzoru Finansowego, nakazując bankowi przestrzeganie
dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, może nakazać spełnianie
takiego wymogu większym niż określony w ust. 2a udziałem kapitału Tier I,
o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013, lub kapitału podstawowego
Tier I, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia nr 575/2013, jeżeli wynika to
z potrzeby zwiększenia zdolności absorpcji potencjalnych strat zidentyfikowanych
w wyniku badania i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 133a.
Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w celu spełniania dodatkowego
wymogu w zakresie funduszy własnych, uwzględniająca ryzyko nadmiernej
dźwigni w niewystarczającym stopniu pokryte wymogiem określonym w art. 92
ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013, stanowiąca różnicę między kwotą
funduszy własnych, o której mowa w art. 128 ust. 1 pkt 2, pomniejszoną o kwotę
niezbędną do pokrycia ryzyka, o którym mowa w ust. 2i, a kwotą funduszy
własnych wynikającą z wymogów określonych w częściach trzeciej i siódmej
rozporządzenia nr 575/2013, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełniania
przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia
nr 575/2013;
wymogu bufora wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1a
rozporządzenia nr 575/2013;
zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych, o których mowa
w art. 133a ust. 5a, jeżeli zalecenia uwzględniają ryzyko nadmiernej dźwigni.
Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w celu spełniania dodatkowego
wymogu w zakresie funduszy własnych, uwzględniająca inne rodzaje ryzyka niż
ryzyko nadmiernej dźwigni, stanowiąca różnicę między kwotą funduszy własnych,
o której mowa w art. 128 ust. 1 pkt 2, a kwotą funduszy własnych wynikającą z
wymogów określonych w częściach trzeciej i czwartej rozporządzenia nr 575/2013
oraz w rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402, nie jest jednocześnie zaliczana na
poczet spełniania przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia
nr 575/2013;
wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 55 ust. 4 ustawy
o nadzorze makroostrożnościowym;
zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych, o których mowa
w art. 133a ust. 5a, jeżeli zalecenia uwzględniają rodzaje ryzyka inne niż
ryzyko nadmiernej dźwigni.
Ryzyko, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze, uznaje się za
niepokryte w całości lub pokryte w niewystarczającym stopniu, w przypadku gdy
kwota, rodzaje i struktura kapitału uznawanego za odpowiedni przez Komisję
Nadzoru Finansowego zgodnie z ust. 2 pkt 2, z uwzględnieniem oszacowań
kapitału wewnętrznego, jest wyższa niż kwota funduszy własnych wynikająca
z wymogów określonych w częściach trzeciej, czwartej i siódmej rozporządzenia
nr 575/2013 oraz w rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402.
Komisja Nadzoru Finansowego ocenia ryzyko istotne, na jakie narażony
jest bank, wynikające z prowadzonej działalności, z uwzględnieniem profilu ryzyka
banku oraz:
specyficznego dla banku ryzyka, które wyraźnie zostało wyłączone
z wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale 2
rozporządzenia 2017/2402 lub które w tych przepisach nie zostało wyraźnie
uwzględnione;
specyficznego dla banku ryzyka, w przypadku którego istnieje
prawdopodobieństwo, że zostanie niedoszacowane mimo spełnienia
wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale
2 rozporządzenia 2017/2402.
Przy ocenie ryzyka, o którym mowa w ust. 2g pkt 2, nie uwzględnia się
ryzyka podlegającego rozwiązaniom przejściowym lub przepisom przewidującym
zasadę praw nabytych określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013.
Ryzyko stopy procentowej w ramach portfela bankowego może zostać
uznane przez Komisję Nadzoru Finansowego za istotne, w szczególności gdy:
wartość ekonomiczna kapitału własnego banku zmniejszyła się o ponad 15 %
jego kapitału Tier I, o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013,
w wyniku nagłej i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych okreś-
lonej w dowolnym z sześciu scenariuszy wstrząsu stosowanych do celów
nadzorczych w odniesieniu do stóp procentowych, określonych
w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie
upoważnienia zawartego w art. 98 ust. 5a dyrektywy 2013/36/UE;
wynik odsetkowy netto banku obniżył się znacznie w następstwie nagłej
i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych określonej
w dowolnym z dwóch scenariuszy wstrząsu, o których mowa w pkt 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może nie zastosować wobec banku
nakazu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli na podstawie badania i oceny
nadzorczej uzna, że zarządzanie przez bank ryzykiem stopy procentowej w ramach
portfela bankowego jest odpowiednie, a bank nie jest nadmiernie narażony na
ryzyko stopy procentowej w ramach portfela bankowego.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Komisja Nadzoru
Finansowego informuje Narodowy Bank Polski o nałożeniu na bank dodatkowych
wymogów w zakresie płynności.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru
Finansowego informuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny i Narodowy Bank Polski
o nałożeniu na bank dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje również Bankowy Fundusz
Gwarancyjny i Narodowy Bank Polski o zaleceniach, o których mowa w art. 133a
ust. 5a, jeżeli z zaleceń tych wynika, że od banku oczekuje się utrzymywania
funduszy własnych w innej wysokości niż wynikająca z innych wymogów
określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013 lub ustawy o nadzorze
makroostrożnościowym.
W przypadku gdy na bank zostanie nałożony minimalny próg kapitałowy,
o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, kwota dodatkowych
funduszy własnych, wymagana zgodnie z ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze w celu
przeciwdziałania ryzykom innym niż ryzyko nadmiernej dźwigni, nie może się
zwiększyć w wyniku związania minimalnym progiem kapitałowym, o którym
mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie, niepóźniej niż do dnia
zakończenia następnego badania i oceny nadzorczej albo przeglądu i weryfikacji
wyników poprzedniego badania i oceny nadzorczej banku, o których mowa
w art. 133a ust. 1, dokonuje przeglądu dodatkowych funduszy własnych,
wymaganych od banku zgodnie z ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze, i uchyla wymogi,
które prowadziłyby do podwójnego uwzględnienia ryzyk, które są już w pełni
pokryte ze względu na nałożenie na instytucję minimalnego progu kapitałowego,
o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.
W przypadku gdy Komisja Nadzoru Finansowego zakończy przegląd,
o którym mowa w ust. 2n, przepisu ust. 2m nie stosuje się.
Na potrzeby ust. 2m i 2n uznaje się, że na bank został nałożony minimalny
próg kapitałowy, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, gdy
łączna kwota ekspozycji na ryzyko obliczona zgodnie z art. 92 ust. 3 akapit
1 rozporządzenia nr 575/2013 przekracza łączną kwotę ekspozycji na ryzyko bez
zastosowania minimalnego progu kapitałowego obliczoną zgodnie
z art. 92 ust. 4 rozporządzenia nr 575/2013.
Na potrzeby ust. 2m i 2n, dopóki bank obowiązuje minimalny próg
kapitałowy, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, Komisja
Nadzoru Finansowego nie nakłada dodatkowego wymogu w zakresie funduszy
własnych, który prowadziłby do podwójnego uwzględnienia ryzyk, które są już
w pełni pokryte ze względu na nałożenie na instytucję minimalnego progu
kapitałowego, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.
W razie stwierdzenia, że bank nie realizuje zaleceń określonych w ust. 1 lub
nakazów określonych w ust. 2, a także gdy działalność banku jest wykonywana
z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, przepisów innych ustaw regulujących
działalność banku lub zasady jego organizacji oraz przepisów wydanych na ich
podstawie, przepisów rozporządzenia nr 575/2013, z wyjątkiem art. 92a i art. 92b
tego rozporządzenia, oraz innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii
Europejskiej regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji, lub
z naruszeniem statutu albo stwarza zagrożenie dla interesów posiadaczy rachunków
bankowych lub uczestników obrotu instrumentami finansowymi, Komisja Nadzoru
Finansowego, po uprzednim upomnieniu na piśmie, może:
wystąpić do właściwego organu banku z wnioskiem o odwołanie prezesa,
wiceprezesa lub innego członka zarządu banku bezpośrednio
odpowiedzialnego za stwierdzone nieprawidłowości; przepis art. 22d stosuje
się odpowiednio;
zawiesić w czynnościach członków zarządu, o których mowa w pkt 1, do
czasu podjęcia uchwały w sprawie wniosku o ich odwołanie przez radę
nadzorczą na najbliższym posiedzeniu; zawieszenie w czynnościach polega
na wyłączeniu z podejmowania decyzji za bank w zakresie jego praw
i obowiązków majątkowych;
nakazać osobie fizycznej odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie
zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń oraz powstrzymanie
się od takiego zachowania w przyszłości lub nałożyć na tę osobę, osobę
pełniącą kluczową funkcję, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla
lub członka zarządu lub rady nadzorczej, bezpośrednio nadzorujących obszar,
w którym miało miejsce naruszenie, i pełniących funkcję w okresie, w którym
miało miejsce naruszenie, karę pieniężną do wysokości:
21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści
uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku
gdy jest możliwe ich ustalenie, albo
213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia
stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty
określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej
karę pieniężną;
zawiesić w czynnościach członka rady nadzorczej banku bezpośrednio
nadzorującego obszar, w którym miało miejsce naruszenie, lub członka
zarządu banku odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie na okres nie
dłuższy niż 12 miesięcy;
ograniczyć zakres działalności banku lub jego jednostek organizacyjnych;
nałożyć na bank karę pieniężną do wysokości kwoty stanowiącej
równowartość:
10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo do wysokości
dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych
w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo
5 % średniego dziennego obrotu netto, za każdy dzień trwającego
naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres
niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej
zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną, przy czym
przepisy art. 141 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio;
uchylić zezwolenie na utworzenie banku i podjąć decyzję o likwidacji banku;
art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się odpowiednio.
Decyzja Komisji Nadzoru Finansowego o ograniczeniu zakresu
działalności banku może zawierać warunki i terminy.
(uchylony)
(uchylony)
Komisja Nadzoru Finansowego może także zawiesić w czynnościach
członka rady nadzorczej lub zarządu banku w przypadku:
przedstawienia mu zarzutów w postępowaniu karnym lub w postępowaniu
w sprawie o przestępstwo skarbowe;
spowodowania znacznych strat majątkowych banku.
Postanowienia ust. 3 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
Członek rady nadzorczej lub zarządu banku jest obowiązany
poinformować Komisję Nadzoru Finansowego o postawieniu mu zarzutów
w postępowaniu karnym, z wyłączeniem zarzutów dotyczących przestępstwa
ściganego z oskarżenia prywatnego, lub w postępowaniu w sprawie o przestępstwo
skarbowe, w terminie 30 dni od dnia postawienia zarzutów.
Komisja Nadzoru Finansowego odwołuje członka rady nadzorczej lub
zarządu banku w przypadku prawomocnego skazania go za przestępstwo umyślne
lub przestępstwo skarbowe, z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia
prywatnego, a także w przypadku niedopełnienia przez niego obowiązku, o którym
mowa w ust. 4a.
Ograniczenie zakresu działalności banku l
Art. 138d.
zmienionyJeżeli w ramach przeglądu, o którym mowa w art. 133d, zostaną
stwierdzone istotne nieprawidłowości w identyfikacji przez bank ryzyka
z zastosowaniem metody wewnętrznej, Komisja Nadzoru Finansowego, w drodze
decyzji, nakazuje bankowi przyjęcie wyższych mnożników niż przyjęte
w stosowanej metodzie wewnętrznej, nakłada dodatkowy wymóg w zakresie
funduszy własnych lub podejmuje inne działania zmierzające do przywrócenia
zgodności stosowanej metody z przepisami rozporządzenia nr 575/2013.
Jeżeli w odniesieniu do metody wewnętrznejW dotyczącejprzypadku ryzykajednostki rynkowegoodpowiadającej liczneza przekroczenia,handel, o którychktórej mowa
w art. 3664 ust. 1 pkt 144 rozporządzenia nr 575/2013, wykorzystującej model
wewnętrzny dotyczący ryzyka rynkowego, jeżeli wyniki weryfikacji historycznej
lub testu przypisywania zysków i strat wskazują, że metodaten tamodel nieprzestał jestbyć
wystarczająco dokładna,dokładny, Komisja Nadzoru Finansowego uchyladokonuje zezwolenieprzeglądu
warunków zezwolenia na stosowanie metodymodelu wewnętrznejwewnętrznego lub nakazuje bankowipodjęcie
jejodpowiednich niezwłocznąśrodków zmianę.w celu zapewnienia szybkiej poprawy działania tego
modelu.
W przypadku gdy bank przestał spełniać wymogi dotyczące metody
wewnętrznej, na stosowanie której uzyskał zezwolenie, informuje o tym Komisję
Nadzoru Finansowego. Jeżeli naruszenie wymogów rozporządzenia
nr 575/2013 jest istotne, bank przedstawia Komisji Nadzoru Finansowego plan
przywrócenia w odpowiednim czasie zgodności z tymi wymogami wraz ze
wskazaniem terminu realizacji tego planu. Jeżeli w ocenie Komisji Nadzoru
Finansowego realizacja planu przedstawionego przez bank nie przywróci pełnej
zgodności z wymogami rozporządzenia nr 575/2013 lub jeżeli wskazany termin
realizacji planu jest nieodpowiedni, Komisja może wyznaczyć bankowi termin jego
uzupełnienia albo opracowania nowego planu.
W przypadku gdy bank nie przywróci w terminie określonym w planie,
o którym mowa w ust. 3, zgodności z wymogami rozporządzenia nr 575/2013,
a brak zgodności z tymi wymogami stanowi ich istotne naruszenie, Komisja
Nadzoru Finansowego uchyla zezwolenie na stosowanie danej metody
wewnętrznej lub ogranicza zakres udzielonego zezwolenia do obszarów, w których
spełniane są te wymogi, lub w których zgodność może zostać osiągnięta
w odpowiednim terminie.
Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje z właściwą władzą
nadzorczą, która udzieliła bankowi zezwolenia na stosowanie metody wewnętrznej
w zakresie podejmowania przez tę władzę działań, o których mowa w ust. 1–4.
Art. 140c.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd
Nadzoru Bankowego o każdym przypadku utraty mocy lub uchylenia zezwolenia
na utworzenie banku krajowego lub oddziału banku zagranicznego.zagranicznego .
W informacji, o której mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego
podaje powody utraty mocy lub uchylenia zezwolenia na utworzenie banku
krajowego lub oddziału banku zagranicznego.zagranicznego .
Art. 141.
zmienionyW przypadku niewykonywania zaleceń dotyczących
prowadzenia działalności z naruszeniem przepisów, o których mowa
w art. 138 ust. 3, statutu, odmowy udzielenia wyjaśnień, informacji, o których
mowa w art. 139, lub w przypadku niewykonania obowiązków określonych
w rozdziale 11b Komisja Nadzoru Finansowego może nakładać na członków rady
nadzorczej lub zarządu banku kary pieniężne do wysokości 21 312 000 zł.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności:
wagę naruszenia i czas jego trwania;
stopień przyczynienia się członka rady nadzorczej lub zarządu banku
odpowiedzialnego za dane naruszenie do powstania naruszenia;
sytuację finansową członka rady nadzorczej lub zarządu banku
odpowiedzialnego za dane naruszenie;
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez członka rady
nadzorczej lub zarządu banku odpowiedzialnego za dane naruszenie, o ile
można te korzyści lub straty ustalić;
straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, o ile można
je ustalić;
gotowość członka rady nadzorczej lub zarządu banku odpowiedzialnego za
dane naruszenie do współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego;
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku
finansowego popełnione przez członka rady nadzorczej lub zarządu banku
odpowiedzialnego za dane naruszenie;
potencjalne skutki systemowe naruszenia.
Kara, o której mowa w ust. 1, może zostać również nałożona po
zakończeniu pełnienia funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej banku, jeżeli
naruszenie miało miejsce w trakcie jej pełnienia.
Wymierzenie kary pieniężnej nie stanowi przeszkody do zastosowania
innych środków przewidzianych w niniejszym rozdziale.
Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzekwowane
z tytułu kar pieniężnych na rzecz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.
Kara, o której mowa w ust. 1, podlega egzekucji w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.lub statutu, odmowy udzielenia wyjaśnień lub informacji,
o których mowa w art. 139, lub w przypadku niewykonania obowiązków
określonych w rozdziale 11b Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na
członka zarządu, rady nadzorczej, kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę
pełniącą kluczową funkcję karę pieniężną do wysokości:
21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych
lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe
ich ustalenie, albo
213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu
zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej
w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności:
wagę naruszenia i czas jego trwania;
stopień przyczynienia się członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry
kierowniczej wyższego szczebla lub osoby pełniącej kluczową funkcję,
odpowiedzialnych za naruszenie, do powstania naruszenia;
sytuację finansową członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry
kierowniczej wyższego szczebla lub osoby pełniącej kluczową funkcję,
odpowiedzialnych za naruszenie;
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez członka zarządu lub
rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę
pełniącą kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie – w przypadku
gdy jest możliwe ustalenie tych korzyści lub strat;
straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem –
w przypadku gdy jest możliwe ustalenie tych strat;
gotowość członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej
wyższego szczebla lub osoby pełniącej kluczową funkcję, odpowiedzialnych
za naruszenie, do współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego;
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku
finansowego popełnione przez członka zarządu lub rady nadzorczej, członka
kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę pełniącą kluczową funkcję,
odpowiedzialnych za naruszenie;
potencjalne skutki systemowe naruszenia;
sankcje karne uprzednio nałożone za to samo naruszenie na członka zarządu
lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę
pełniącą kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie.
Kara, o której mowa w ust. 1, może zostać również nałożona po
zakończeniu pełnienia funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej banku, jeżeli
naruszenie miało miejsce w trakcie jej pełnienia.
Wymierzenie kary pieniężnej nie stanowi przeszkody do zastosowania
innych środków przewidzianych w niniejszym rozdziale.
Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzekwowane
z tytułu kar pieniężnych na rzecz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.
Kara, o której mowa w ust. 1, podlega egzekucji w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 141a.
zmienionyW przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalność
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w ramach działalności
transgranicznej narusza przepisy ustawy lub rozporządzenia nr 575/2013 albo
w przypadku gdy istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo ich naruszenia,
Komisja Nadzoru Finansowego zawiadamia właściwe władze nadzorcze państwa
macierzystego.
Środki podjęte zgodnie z ust. 3 mają zastosowanie do czasu podjęcia przez
organy administracyjne lub sądowe państwa macierzystego środków
reorganizacyjnych równoważnych do środków określonych w rozdziale 12.
Komisja Nadzoru Finansowego zaprzestaje stosowania środków zgodnie
z ust. 3, w przypadku gdy uzna, że ustały przesłanki ich zastosowania określone
w ust. 1 i 2.
W przypadku gdy właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego lub
innego zainteresowanego państwa członkowskiego zgłoszą sprzeciw wobec
środków podjętych przez Komisję Nadzoru Finansowego zgodnie z ust. 3, Komisja
Nadzoru Finansowego może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego i zwrócić się do niego o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia
nr 1093/2010.
Komisja Nadzoru Finansowego może zgłosić sprzeciw wobec środków
równoważnych do środków, o których mowa w art. 138, podjętych przez właściwe
władze nadzorcze państwa goszczącego w stosunku do oddziału banku krajowego.
W przypadku zgłoszenia sprzeciwu Komisja Nadzoru Finansowego może również
skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i zwrócić się do
niego o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010.
Komisja Nadzoru Finansowego może zgłosić sprzeciw wobec środków
równoważnych do środków, o których mowa w art. 138, podjętych przez właściwe
władze nadzorcze państwa goszczącego w stosunku do oddziału instytucji
kredytowej prowadzącej działalność w tym państwie, które mają wpływ na
prowadzoną przez tę instytucję działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
poprzez oddział lub w ramach działalności transgranicznej. W przypadku
zgłoszenia sprzeciwu Komisja Nadzoru Finansowego może również skierować
sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i zwrócić się do niego
o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010.
W przypadku uznania, że właściwe władze nadzorcze państwa
macierzystego w sytuacji określonej w ust. 1 nie podjęły odpowiednich środków,
Komisja Nadzoru Finansowego może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego oraz zwrócić się do niego o pomoc zgodnie
z art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010.
W przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalność na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział nie przestrzega przepisów
działów II lub III ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, Komisja
Nadzoru Finansowego:
wzywa, w formie pisemnej, tę instytucję do przestrzegania tych przepisów
i wyznacza jej odpowiedni termin do usunięcia stwierdzonych
nieprawidłowości;
po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w pkt 1, może
odpowiednio zastosować środki, o których mowa w art. 138 ust. 3 pkt 1, 3
i 3a, zawiadamiając właściwe dla tej instytucji władze nadzorcze
macierzystego państwa członkowskiego o stwierdzonych
nieprawidłowościach i podjętych środkach.
W uzasadnionych przypadkach, przed podjęciem działań, o których mowa
w ust. 1 i 2, Komisja Nadzoru Finansowego, mając na względzie potrzebę ochrony
stabilności systemu finansowego, interesów deponentów, inwestorów i innych
podmiotów, którym świadczone są usługi, może, bez konieczności uprzedniego
pisemnego upomnienia, zastosować środki zgodnie z art. 138, do czasu podjęcia
odpowiednich środków, w tym środków reorganizacyjnych równoważnych do
środków określonych w rozdziale 12, przez właściwe władze nadzorcze państwa
macierzystego. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Komisję
Europejską, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz właściwe organy
pozostałych zainteresowanych państw członkowskich o zastosowaniu tych
środków.
W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, Komisja Nadzoru
Finansowego powiadamia właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego
o zastosowanych wobec oddziału instytucji kredytowej środkach nadzorczych.
Do decyzji Komisji Nadzoru Finansowego wydanych w trybie ust. 2, 2a
i 3 przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, o których mowa w ust. 2, 2a i 3,
instytucja kredytowa może wnieść skargę do sądu administracyjnego, w terminie
7 dni od dnia jej doręczenia.
W przypadku gdy oddział instytucji kredytowej nie wypełnia obowiązków
wynikających z art. 48l ust. 2 oraz art. 48m, Komisja Nadzoru Finansowego może
zastosować środki zgodnie z art. 138 ust. 3 pkt 1–3a i ust. 3b.1–3a.
W interesie dobra ogólnego, o którym mowa w art. 48l ust. 2, Komisja
Nadzoru Finansowego może wobec oddziału instytucji kredytowej zastosować
odpowiednio środki zgodnie z art. 138 i art. 141.
W celu zapewnienia równych warunków działania banków krajowych
i oddziałów instytucji kredytowych, w interesie dobra ogólnego, o którym mowa
w art. 48l ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego, wydając rekomendacje, o których
mowa w art. 137, może określić, w jakim zakresie rekomendacje te dotyczą
również oddziałów instytucji kredytowych.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, zastosowanie środków zgodnie
z art. 138 nie może prowadzić do preferencyjnego traktowania wierzycieli
instytucji kredytowej, o której mowa w ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w stosunku do wierzycieli tej instytucji z innych państw członkowskich.
Art. 141fa.
zmienionyW przypadku gdy finansowa spółka holdingowa albo
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej prowadzi działalność bez
wymaganego zatwierdzenia, o którym mowa w art. 48q ust. 3, albo po uzyskaniu
takiego zatwierdzenia przestanie spełniać warunki, o których mowa w art. 48r
ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji:
zawiesić wykonywanie prawa głosu z akcji lub udziałów w podmiotach
zależnych będących:
instytucjami w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia
nr 575/2013 lub
finansowymi spółkami holdingowymi lub finansowymi spółkami
holdingowymi o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, lub
finansowymi spółkami holdingowymi z państwa członkowskiego lub
finansowymi spółkami holdingowymi o działalności mieszanej
z państwa członkowskiego, których działalność została zatwierdzona
przez właściwe władze nadzorcze innego państwa, lub
dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi z państwa
członkowskiego, dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi
o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijnymi
dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi z państwa
członkowskiego lub unijnymi dominującymi finansowymi spółkami
holdingowymi o działalności mieszanej z państwa członkowskiego,
których działalność została zatwierdzona przez właściwe władze
nadzorcze innego państwa albo została zatwierdzona zgodnie z art. 48q
ust. 3
– posiadanych przez finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę
holdingową o działalności mieszanej lub wykonywanie uprawnień podmiotu
dominującego przysługujących finansowej spółce holdingowej lub
finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej;
ograniczyć zakres działalności finansowej spółki holdingowej lub finansowej
spółki holdingowej o działalności mieszanej.
nakazać finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej zaprzestanie działań skutkujących powstaniem
naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości;
nałożyć karę pieniężną do wysokości nieprzekraczającej:
w przypadku finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej:
‒ kwoty 21stanowiącej 312równowartość 00010 zł% lubcałkowitego dorocznego wysokościobrotu
netto albo
‒ dwukrotności kwoty stanowiącejkorzyści równowartośćuzyskanych 10lub %strat całkowitegounikniętych
rocznegow przychoduwyniku wykazanegonaruszenia – w ostatnimprzypadku zbadanymgdy sprawozdaniujest finansowym,możliwe jeżeliich przekraczaustalenie,
onaw przypadku osoby odpowiedzialnej za stwierdzone naruszenie:
‒ kwoty 21 312 000 zł,zł albo
‒ dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez
finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową
o działalności mieszanej w wyniku naruszenia – w przypadku gdy
jest możliwe ich ustalenie,ustalenie;
wnałożyć przypadkukarę osobypieniężną odpowiedzialnejdo zawysokości stwierdzonenieprzekraczającej:
naruszenie:kwoty ‒stanowiącej kwotyrównowartość 215 312% 000średniego złdziennego alboobrotu ‒netto
dwukrotnościza kwotykażdy korzyścidzień uzyskanychtrwającego lubnaruszenia stratdo unikniętychdnia przywrócenia stanu
zgodności z prawem, przez finansowąokres spółkęniedłuższy holdingowąniż 6 miesięcy od daty
określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej
karę pieniężną – w przypadku finansowej spółki holdingowej lub
finansowąfinansowej spółkęspółki holdingowąholdingowej o działalności mieszanejmieszanej,
213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia
stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty
określonej w wynikudecyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej
karę pieniężną – w przypadku gdyosoby jestodpowiedzialnej możliweza ichstwierdzone
ustalenie;naruszenie;
zawiesić w czynnościach członka zarządu finansowej spółki holdingowej lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej odpowiedzialnego za
stwierdzone naruszenie, na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy;
wyznaczyć, do czasu zaprzestania działań skutkujących powstaniem
naruszeń, jednak nie dłużej niż na okres 12 miesięcy, inną finansową spółkę
holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub bank,
należące do grupy, jako podmiot obowiązany do zapewnienia spełniania
wymogów określonych w przepisach ustawy i rozporządzenia nr 575/2013 na
zasadzie skonsolidowanej;
nakazać finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej ograniczenie lub wstrzymanie wypłat z zysku lub
odsetek akcjonariuszom;
nakazać finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej przedstawienie Komisji Nadzoru Finansowego planu
przywrócenia zgodności z wymogami, o których mowa w art. 48r ust. 1, wraz
ze wskazaniem terminu realizacji tego planu;
nakazać finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej zbycie całości albo części posiadanych przez te
spółki akcji w podmiotach, o których mowa w pkt 1 lit. a‒d, lub w innych
podmiotach sektora finansowego w rozumieniu
art. 4 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia nr 575/2013;
zalecić finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej nabycie przez jej akcjonariuszy udziałów
kapitałowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia nr 575/2013
posiadanych przez finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę
holdingową o działalności mieszanej w podmiotach, o których mowa
w pkt 1 lit. a‒d;
W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka
holdingowa o działalności mieszanej jest podmiotem dominującym, który
sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od
podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie
finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a tiret
pierwsze, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu
podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym
sprawozdaniu finansowym.
Jeżeli w ocenie Komisji Nadzoru Finansowego realizacja planu, o którym
mowa w ust. 1 pkt 7, przedstawionego przez finansową spółkę holdingową albo
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej nie przywróci zgodności
z wymogami, o których mowa w art. 48r ust. 1, lub wskazany termin realizacji
planu nie zapewnia przywrócenia zgodności z wymogami, o których mowa
w art. 48r ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może wyznaczyć finansowej
spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej
termin jego uzupełnienia albo opracowania nowego planu.
Art. 141fb.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję, o której mowa
w art. 48q ust. 3, na wniosek złożony przez finansową spółkę holdingową lub
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej.
Do postępowania w sprawach, o których mowa w:
art. 141fa – przepisy ust. 2–9,
art. 48s – przepisy ust. 1–9
– stosuje się odpowiednio.
Komisja Nadzoru Finansowego, po otrzymaniu wniosku, niezwłocznie
podejmuje współpracę z właściwymi władzami nadzorczymi innego państwa,
w którym siedzibę ma finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka
holdingowa o działalności mieszanej, lub z właściwym koordynatorem
zagranicznym, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy o nadzorze uzupełniającym,
zwanym dalej „koordynatorem zagranicznym”, w celu wydania decyzji, dążąc do
osiągnięcia wspólnego stanowiska, zarówno co do samego rozstrzygnięcia, jak
i jego przesłanek. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie przekazuje
wniosek tym władzom lub koordynatorowi zagranicznemu, wraz ze swoim
stanowiskiem w sprawie.
Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w decyzji stanowiska
właściwych władz nadzorczych innego państwa lub koordynatora zagranicznego.
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w terminie 2 miesięcy od
dnia przekazania wniosku do właściwych władz nadzorczych innego państwa lub
koordynatora zagranicznego.
W przypadku wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia działalności
finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności
mieszanej Komisja Nadzoru Finansowego może zastosować jeden ze środków,
o których mowa w art. 141fa ust. 1.
Komisja Nadzoru Finansowego w uzasadnionych przypadkach może
wydać decyzję o:
odmowie zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w terminie
4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia;
zatwierdzeniu albo odmowie zatwierdzenia działalności finansowej spółki
holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.
W przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4, nie
osiągnięto wspólnego stanowiska, o którym mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru
Finansowego kieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego
zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010 lub do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, ustanowionego
na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010
z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru
(Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji
2009/79/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2001, str. 48, z późn. zm.20)), zwanego
dalej „Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych”.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, a także w przypadku gdy właściwa
władza nadzorcza innego państwa lub koordynator zagraniczny skieruje sprawę do
Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia
nr 1093/2010 lub do Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych
Programów Emerytalnych, Komisja Nadzoru Finansowego zawiesza postępowanie
do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego lub
Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych.
W przypadkach, o których mowa w ust. 7 i 8, Komisja Nadzoru
Finansowego wydaje decyzję po otrzymaniu rozstrzygnięcia Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego lub Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i
Pracowniczych Programów Emerytalnych.1–9,
art. 48t – przepisy ust. 1–9
– stosuje się odpowiednio.
Komisja Nadzoru Finansowego, po otrzymaniu wniosku, niezwłocznie
podejmuje współpracę z właściwymi władzami nadzorczymi innego państwa,
w którym siedzibę ma finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka
holdingowa o działalności mieszanej, lub z właściwym koordynatorem
zagranicznym, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy o nadzorze uzupełniającym,
zwanym dalej „koordynatorem zagranicznym”, w celu wydania decyzji, dążąc do
osiągnięcia wspólnego stanowiska, zarówno co do samego rozstrzygnięcia, jak
i jego przesłanek. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie przekazuje
wniosek tym władzom lub koordynatorowi zagranicznemu, wraz ze swoim
stanowiskiem w sprawie.
Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w decyzji stanowiska
właściwych władz nadzorczych innego państwa lub koordynatora zagranicznego.
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w terminie 2 miesięcy od
dnia przekazania wniosku do właściwych władz nadzorczych innego państwa lub
koordynatora zagranicznego.
W przypadku wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia działalności
finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności
mieszanej Komisja Nadzoru Finansowego może zastosować jeden ze środków,
o których mowa w art. 141fa ust. 1.
Komisja Nadzoru Finansowego w uzasadnionych przypadkach może
wydać decyzję o:
odmowie zatwierdzenia albo odmowie zwolnienia z wymogu zatwierdzenia
działalności finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej – w terminie 4 miesięcy od dnia
otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia;
zatwierdzeniu albo odmowie zatwierdzenia działalności finansowej spółki
holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.
W przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 4, nie
osiągnięto wspólnego stanowiska, o którym mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru
Finansowego kieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego
zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010 lub do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, ustanowionego
na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010
z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru
(Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji
2009/79/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2001, str. 48, z późn. zm.20)), zwanego
dalej „Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych”.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, a także w przypadku gdy właściwa
władza nadzorcza innego państwa lub koordynator zagraniczny skieruje sprawę do
Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia
nr 1093/2010 lub do Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych
Programów Emerytalnych, Komisja Nadzoru Finansowego zawiesza postępowanie
do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego lub
Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych.
W przypadkach, o których mowa w ust. 7 i 8, Komisja Nadzoru
Finansowego wydaje decyzję po otrzymaniu rozstrzygnięcia Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego lub Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i
Pracowniczych Programów Emerytalnych.
W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej
podlega przepisom ustawy o nadzorze uzupełniającym, w szczególności
w odniesieniu do nadzoru opartego na ryzyku, Komisja Nadzoru Finansowego,
w przypadku gdy sprawuje nadzór skonsolidowany, może, po zasięgnięciu opinii
właściwych władz nadzorczych odpowiedzialnych za nadzór nad podmiotami
zależnymi, stosować do tej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
wyłącznie przepisy ustawy o nadzorze uzupełniającym.
W przypadku, o którym mowa w ust. 9a, Komisja Nadzoru Finansowego
informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego i Europejski Urząd Nadzoru
Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych o wyłącznym stosowaniu
przepisów ustawy o nadzorze uzupełniającym.
Art. 158.
zmienionyJeżeli według bilansu sporządzonego na koniec okresu
sprawozdawczego aktywa banku nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań,
zarząd banku, zarząd komisaryczny lub likwidator powiadamiają o tym
niezwłocznie Komisję Nadzoru Finansowego, która wydaje decyzję o zawieszeniu
działalności banku i ustanowieniu zarządu komisarycznego, o ile nie został on
ustanowiony wcześniej, oraz jednocześnie podejmuje decyzję o jego przejęciu
przez inny bank, za zgodą banku przejmującego, albo występuje do właściwego
sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.
Do zobowiązań, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się wyemitowanych
instrumentów kapitałowych i zaciągniętych pożyczek podporządkowanych w celu
ich zakwalifikowania jako instrumenty dodatkowe w Tier I, o których mowa
w art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, albo instrumenty w Tier II, o których mowa
w art. 63 rozporządzenia nr 575/2013, zgodnie z art. 127 ust. 1.
Jeżeli z powodów związanych bezpośrednio z sytuacją finansową banku
nie reguluje on swoich zobowiązań w zakresie wypłaty środków, o których mowa
w art. 2 pkt 68 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu
Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej
restrukturyzacji, wobec deponentów w rozumieniu art. 2 pkt 3 tej ustawy, Komisja
Nadzoru Finansowego, w terminie 5 dni roboczych od dnia stwierdzenia tej
okoliczności, wydaje decyzję o zawieszeniu działalności banku i ustanowieniu
zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz
jednocześnie podejmuje decyzję o jego przejęciu przez inny bank, za zgodą banku
przejmującego, albo występuje do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie
upadłości.
Komisja Nadzoru Finansowego nie podejmuje decyzji, o których mowa
w ust. 1 albo 2, jeżeli Bankowy Fundusz Gwarancyjny wydał decyzję o wszczęciu
przymusowej restrukturyzacji.
W przypadku banku spółdzielczego powiadomienie, o którym mowa
w ust. 1, może być złożone także przez bank zrzeszający, który zawarł umowę
zrzeszeniową z bankiem zrzeszonym, lub jednostkę zarządzającą systemem
ochrony, którego uczestnikiem jest ten bank spółdzielczy.
Podejmując decyzje o przejęciu banku przez inny bank, o których mowa
w ust. 1 i 2, Komisja Nadzoru Finansowego, w przypadku gdy wartość
przejmowanych praw majątkowych jest niższa niż wartość przejmowanych
zobowiązań banku, uwzględnia deklarację udzielenia wsparcia w formach,
o których mowa w art. 268a ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.
o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
przymusowej restrukturyzacji.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może
wydać także z urzędu, jeżeli nie nastąpi powiadomienie, o którym mowa w ust. 1.
Decyzje o zawieszeniu działalności banku i ustanowieniu zarządu
komisarycznego oraz o przejęciu banku przez inny bank, o których mowa w ust. 1
i 2, są podawane do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w dzienniku o zasięgu
ogólnopolskim i w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. O podjętych decyzjach
Komisja Nadzoru Finansowego zawiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają zaskarżeniu.
Komisja Nadzoru Finansowego zgodnie z art. 146 ust. 3 ustala wysokość
wynagrodzenia, które przysługuje zarządowi komisarycznemu. Do kosztów
działalności zarządu komisarycznego przepis art. 146 ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
Przepisy ust. 1–3, 4 i 5 stosuje się odpowiednio do oddziału banku
zagranicznego,zagranicznego , który przystąpił do polskiego
systemu gwarantowania, z tym że:
powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest dokonać dyrektor
oddziału;
w stosunku do oddziału nie podejmuje się decyzji o przejęciu przez inny bank
za zgodą banku przejmującego.
Przepisy art. 146c–146f stosuje się odpowiednio.
Art. 22.
zmienionyFunkcję organu nadzoru pełni w banku rada nadzorcza składająca
się co najmniej z pięciu osób fizycznych.
Członków rady nadzorczej banku powołuje i odwołuje walne
zgromadzenie, uwzględniając ocenę spełniania wymogów, o których mowa
w art. 22aa.
Bank niezwłocznie po powołaniu rady nadzorczej ioraz po dokonaniu
zmiany jej składu przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informację
odpowiednio o składzie rady nadzorczej i o zmianie jej składu oraz wynikającą
z oceny, o której mowa w ust. 2, informację o spełnieniu przez członków rady
nadzorczej, których dotyczy informacja, oraz przez radę nadzorczą jako całość
wymogów określonych w art. 22aa.
Art. 22a.
zmienionyZarząd banku składa się co najmniej z trzech osób fizycznych
powoływanych i odwoływanych przez radę nadzorczą, z zastrzeżeniem art. 22b.
Rada nadzorcza, powołując lub odwołując członków zarządu banku, uwzględnia
ocenę spełniania wymogów, o których mowa w art. 22aa.
Rada nadzorczaBank niezwłocznie po powołaniu zarządu ioraz po dokonaniu zmiany jego
składu przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informację odpowiednio
o składzie zarządu i o zmianie jego składu oraz wynikającą z oceny, o której mowa
w ust. 1, i weryfikacji, o której mowa w art. 22ab ust. 1, informację o spełnieniu
przez członków zarząduzarządu, których dotyczy informacja, oraz przez zarząd jako całość
wymogów, o których mowa w art. 22aa. Rada nadzorcza informuje Komisję
Nadzoru Finansowego także o zatwierdzeniu i zmianie wewnętrznego podziału
kompetencji w zarządzie banku.
Prezes zarządu kieruje pracami zarządu. Prezesowi zarządu podlega
komórka audytu wewnętrznego.
W zarządzie banku wyodrębnia się stanowisko członka zarządu
nadzorującego lub stanowiska członków zarządu nadzorujących zarządzanie
ryzykiem istotnym w działalności banku.
Zarząd banku ustala, a rada nadzorcza zatwierdza wewnętrzny podział
kompetencji w zarządzie banku.
W ramach wewnętrznego podziału kompetencji w zarządzie banku:
nie mogą być łączone funkcje prezesa zarządu oraz członka zarządu, o którym
mowa w ust. 4;
prezesowi zarządu banku nie może być powierzony nadzór nad obszarem
działalności banku stwarzającym ryzyko istotne w działalności banku;
członkowi zarządu banku, o którym mowa w ust. 4, nie może być powierzony
nadzór nad obszarem działalności banku stwarzającym ryzyko, którym
zarządzanie nadzoruje;
poza kompetencjami, o których mowa w ust. 3 i 4, należy przyporządkować
kompetencje w zakresie nadzoru nad:
ryzykiem braku zgodności działalności banku z przepisami prawa,
regulacjami wewnętrznymi i standardami rynkowymi,
obszarem rachunkowości i sprawozdawczości finansowej, w tym
kontroli finansowej.
Art. 22aa.
zmienionyCzłonkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki
holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni
mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich
funkcji i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego
wykonywania tych obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym,
odnosi się w szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz
zdolności do prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej
i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny
i stabilny.
W celu zapewnienia ostrożnego i stabilnego zarządzania bank, finansowa
spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej
identyfikują kluczowe funkcje inne niż wymienione w ust. 1, z którymi jest
związany zakres obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności umożliwiający
wywieranie znaczącego wpływu na kierowanie bankiem, finansową spółką
holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej. Bank,
finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
mieszanej zapewniają, że osoby pełniące te funkcje spełniają wymagania, o których
mowa w ust. 1.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej żądają od kandydata na członka zarządu lub rady
nadzorczej oraz od osoby ubiegającej się o pełnienie innej kluczowej funkcji
w banku, finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej przedłożenia:
dokumentów lub oświadczeń dotyczących:
zmiany imienia, nazwiska lub obywatelstwa,
sytuacji materialnej i stanu majątku;
informacji niezbędnych do oceny spełniania warunków, o których mowa
w ust. 1, dotyczących:
adresu zamieszkania lub pobytu,
wykształcenia, zawodu, umiejętności i doświadczenia zawodowego,
w tym dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej, ukończonych
szkoleń zawodowych, miejsca i stanowiska pracy oraz funkcji
pełnionych w organach podmiotów sektora finansowego,
karalności, postępowań karnych i postępowań w sprawach
o przestępstwa skarbowe prowadzonych przeciwko kandydatowi na
członka zarządu lub rady nadzorczej lub osobie ubiegającej się
o pełnienie innej kluczowej funkcji,
nałożonych sankcji administracyjnych,
sankcji administracyjnych nałożonych na inne podmioty w związku
z zakresem odpowiedzialności kandydata na członka zarządu lub rady
nadzorczej lub osoby ubiegającej się o pełnienie innej kluczowej funkcji,
postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na reputację
kandydata na członka zarządu lub rady nadzorczej lub osoby ubiegającej
się o pełnienie innej kluczowej funkcji, oraz postępowań
administracyjnych, dyscyplinarnych lub egzekucyjnych, w których
występował lub występuje jako strona,
znajomości języka polskiego oraz języków obcych,
sposobu działania w życiu, środowisku i kontaktach zawodowych oraz
sposobu zachowania się wobec osób pokrzywdzonych przez jego
działania.
Dane osobowe, o których mowa w ust. 11, przechowuje się nie dłużej niż
przez okres 25 lat.
Liczba funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej pełnionych
jednocześnie przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku, finansowej spółki
holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinna
być uzależniona od indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i stopnia
złożoności działalności danego podmiotu.
Członek zarządu lub rady nadzorczej banku istotnego, finansowej spółki
holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej może
pełnić jednocześnie nie więcej niż:
jedną funkcję członka zarządu i dwie funkcje członka rady nadzorczej albo
cztery funkcje członka rady nadzorczej.
Za jedną funkcję, o której mowa w ust. 3, uznaje się:
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w podmiotach
należących do tej samej grupy;
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w:
podmiotach objętych tym samym instytucjonalnym systemem ochrony
spełniającym warunki, o których mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia
nr 575/2013, lub
podmiotach, w których bank, finansowa spółka holdingowa albo
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej posiada znaczny
pakiet akcji, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia
nr 575/2013.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcji pełnionych przez członka zarządu
lub rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej w podmiotach nieprowadzących działalności
gospodarczej, jak również do reprezentantów Skarbu Państwa.
Na wniosek rady nadzorczej Komisja Nadzoru Finansowego, biorąc pod
uwagę w szczególności zakres, skalę i złożoność działalności prowadzonej przez
bank, finansową spółkę holdingową albo finansową spółkę holdingową o działal-
ności mieszanej, może wyrazić zgodę na pełnienie przez członka zarządu lub rady
nadzorczej banku istotnego, finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej jednej dodatkowej funkcji członka rady
nadzorczej ponad ograniczenia przewidziane w ust. 3 i 4, jeżeli nie zagrozi to
należytemu wykonywaniu przez członka zarządu lub rady nadzorczej
powierzonych mu obowiązków. Komisja Nadzoru Finansowego informuje
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o wydanych zgodach.
Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki
holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej są
obowiązani pełnić swoje funkcje w sposób uczciwy i rzetelny oraz kierować się
niezależnością osądu, aby zapewnić skuteczną ocenę i weryfikację podejmowania
i wykonania decyzji związanych z zarządzaniem bankiem, finansową spółką
holdingową i finansową spółką holdingową o działalności mieszanej.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków
zarządu i rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich
szkolenia.
Przy wyborze kandydatów na członków zarządu lub rady nadzorczej
właściwy organ banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanejmieszanej, których
działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3:
posiadają wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych
przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, by rozumieć działalność
banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, jak również powiązane z nią ryzyka, na które te podmioty są
narażone, oraz skutki działalności tych podmiotów w perspektywie krótko-,
średnio- i długoterminowej, z uwzględnieniem ryzyka ESG;
dają rękojmię należytego wykonywania powierzonych im obowiązków,
odnoszącą się w szczególności do ich reputacji, uczciwości i rzetelności oraz
zdolności do prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej
i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność
została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, w sposób ostrożny i stabilny;
wykazują się niezależnością osądu, pozwalającą w razie konieczności
skutecznie oceniać i kwestionować decyzje zarządu oraz nadzorować
i monitorować proces podejmowania decyzji dotyczących zarządzania;
poświęcają wystarczającą ilość czasu odpowiednio do pełnionych przez nich
funkcji i powierzonych im obowiązków.
W celu zapewnienia ostrożnego i stabilnego zarządzania bank, finansowa
spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej,
których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, identyfikują
kluczowe funkcje. Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka
holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3, zapewniają, że osoby pełniące te funkcje spełniają
wymagania, o których mowa w ust. 1.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, oceniają spełnienie przez osobę pełniącą kluczowe funkcje
wymogów, o których mowa w ust. 1, przed powierzeniem jej kluczowej funkcji,
a następnie w odstępach niedłuższych niż 24 miesiące, licząc od dnia powierzenia
kluczowej funkcji, a także każdorazowo w przypadku ujawnienia istotnych,
nowych okoliczności mogących wpływać na ocenę spełniania tych wymogów.
W bankach istotnych ocena jest prowadzona w odstępach niedłuższych niż
12 miesięcy.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, niezwłocznie po powierzeniu pełnienia funkcji kierownika
komórki kontroli wewnętrznej lub dyrektora do spraw finansowych przekazują
Komisji Nadzoru Finansowego informację o tym powierzeniu oraz każdorazowo
po przeprowadzeniu oceny, o której mowa w ust. 10a, informację wynikającą z tej
oceny.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, przekazują Komisji Nadzoru Finansowego na jej wniosek
informację o spełnieniu wymogów, o których mowa w ust. 1, wynikającą z oceny,
o której mowa w ust. 10a, przez osobę pełniącą kluczowe funkcje inne niż
kluczowe funkcje określone w ust. 10b.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, żądają od kandydata na członka zarządu lub rady nadzorczej oraz
od osoby ubiegającej się o pełnienie kluczowej funkcji w banku, finansowej spółce
holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej, których
działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, przedłożenia:
dokumentów lub oświadczeń dotyczących:
zmiany imienia, nazwiska lub obywatelstwa,
sytuacji materialnej i stanu majątku;
informacji niezbędnych do oceny spełniania warunków, o których mowa
w ust. 1, dotyczących:
adresu zamieszkania lub pobytu,
wykształcenia, zawodu, umiejętności i doświadczenia zawodowego,
w tym dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej, ukończonych
szkoleń zawodowych, miejsca i stanowiska pracy oraz funkcji
pełnionych w organach podmiotów sektora finansowego,
karalności, postępowań karnych i postępowań w sprawach
o przestępstwa skarbowe prowadzonych przeciwko kandydatowi na
członka zarządu lub rady nadzorczej lub osobie ubiegającej się
o pełnienie kluczowej funkcji,
nałożonych sankcji administracyjnych,
sankcji administracyjnych nałożonych na inne podmioty w związku
z zakresem odpowiedzialności kandydata na członka zarządu lub rady
nadzorczej lub osoby ubiegającej się o pełnienie kluczowej funkcji,
postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na reputację
kandydata na członka zarządu lub rady nadzorczej lub osoby ubiegającej
się o pełnienie kluczowej funkcji, oraz postępowań administracyjnych,
dyscyplinarnych lub egzekucyjnych, w których występował lub
występuje jako strona,
znajomości języka polskiego oraz języków obcych,
sposobu działania w życiu, środowisku i kontaktach zawodowych oraz
sposobu zachowania się wobec osób pokrzywdzonych przez jego
działania.
W przypadku gdy członek zarządu lub rady nadzorczej lub osoba
pełniąca kluczową funkcję nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 1–3,
bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3,
niezwłocznie:
odwołują członka zarządu, członka rady nadzorczej albo
podejmują niezbędne środki do zapewnienia, aby członek zarządu, członek
rady nadzorczej lub osoba pełniąca kluczowe funkcje spełniali wymagania,
o których mowa w ust. 1–3, albo
odsuwają osobę pełniącą kluczowe funkcje od podejmowania decyzji
mających znaczący wpływ na bank, finansową spółkę holdingową lub
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, sporządzają, przechowują i aktualizują:
regulaminy organizacyjne;
schemat struktury organizacyjnej;
inną dokumentację opisującą zakres obowiązków członków zarządu,
członków rady nadzorczej, członków kadry kierowniczej wyższego szczebla
oraz osób pełniących kluczowe funkcje.
Dokumenty, o których mowa w ust. 11b, są przekazywane Komisji
Nadzoru Finansowego na jej wniosek.
Dane osobowe, o których mowa w ust. 11, przechowuje się nie dłużej niż
przez okres 25 lat.
Obowiązek spełniania wymogów, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy
kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, administratora podmiotu w
restrukturyzacji, o którym mowa w art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.
o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
przymusowej restrukturyzacji, zastępcy administratora podmiotu
w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 154a ust. 1 tej ustawy, oraz
pełnomocnika, o którym mowa w art. 114 ust. 1 i art. 214 ust. 1 tej ustawy, a także
zarządcy nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na
potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej
likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającego
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE)
nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE,
2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021,
str. 1).
Liczba funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej pełnionych
jednocześnie przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku, finansowej spółki
holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których
działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, powinna być
uzależniona od indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i stopnia
złożoności działalności danego podmiotu.
Członek zarządu lub rady nadzorczej banku istotnego, finansowej spółki
holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których
działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, może pełnić
jednocześnie nie więcej niż:
jedną funkcję członka zarządu i dwie funkcje członka rady nadzorczej albo
cztery funkcje członka rady nadzorczej.
Za jedną funkcję, o której mowa w ust. 3, uznaje się:
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w podmiotach
należących do tej samej grupy kapitałowej, o której mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2026 r. poz. 522, 640 i 644), lub grupy przedsiębiorstw będących
podmiotami zależnymi tej samej finansowej spółki holdingowej lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność
została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3;
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w:
podmiotach objętych tym samym instytucjonalnym systemem ochrony
spełniającym warunki, o których mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia
nr 575/2013, lub
podmiotach, w których bank, finansowa spółka holdingowa albo
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej posiada znaczny
pakiet akcji, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia
nr 575/2013.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcji pełnionych przez członka zarządu
lub rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3, w podmiotach nieprowadzących działalności
gospodarczej, jak również do reprezentantów Skarbu Państwa.
Na wniosek banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3, Komisja Nadzoru Finansowego, biorąc pod uwagę
w szczególności zakres, skalę i złożoność działalności prowadzonej przez bank,
finansową spółkę holdingową albo finansową spółkę holdingową o działalności
mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, może
wyrazić zgodę na pełnienie przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku
istotnego, finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, jednej dodatkowej funkcji członka rady nadzorczej ponad
ograniczenia przewidziane w ust. 3 i 4, jeżeli nie zagrozi to należytemu
wykonywaniu przez członka zarządu lub rady nadzorczej powierzonych mu
obowiązków.
(uchylony)
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu
i rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich
szkolenia.
Przy wyborze kandydatów na członków zarządu lub rady nadzorczej
właściwy organ banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3, uwzględnia cechy i kompetencje istotne z punktu
widzenia potrzeby zapewnienia prawidłowości realizacji zadań przez zarząd lub
radę nadzorczą.
Art. 22b.
zmienionyPowołanie prezesa zarządu banku i członka zarządu banku,
o którym mowa w art. 22a ust. 4, a także powierzenie funkcji członka zarządu
banku, o którym mowa w tym przepisie, powołanemu członkowi zarządu następuje
za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego.
Z wnioskiem o wyrażenie zgody
występuje rada nadzorcza.
Rada nadzorcza banku, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1,
przekazuje informacje i oświadczenia osób wskazanych w tym przepisie,
odnoszące się do okresu ostatnich 5 lat, dotyczące:
identyfikacji tych osób;
wiedzy, umiejętności i doświadczenia tych osób, a w szczególności
wykształcenia, przebiegu pracy zawodowej i ukończonych szkoleń
zawodowych;
funkcji pełnionych w organach innych podmiotów;
karalności tych osób, prowadzonych przeciwko nim postępowań karnych
i postępowań w sprawach o przestępstwa skarbowe;
sankcji administracyjnych nałożonych na te osoby lub inne podmioty
w związku z zakresem odpowiedzialności tych osób;
postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na sytuację
finansową tych osób, oraz postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych
lub egzekucyjnych, w których te osoby występowały lub występują jako
strona;
znajomości języka polskiego;
innych okoliczności mogących mieć wpływ na ocenę spełniania przez te
osoby wymogów określonych w art. 22aa.
Komisja Nadzoru Finansowego, badając rękojmię prawidłowego
wykonywania obowiązków przez osobę, której dotyczy wniosek, o którym mowa
w ust. 1, dokonuje weryfikacji informacji również w centralnej bazie sankcji
administracyjnych prowadzonej przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wyrażenia zgody, o której mowa
w ust. 1, jeżeli osoba, której dotyczy wniosek o wyrażenie zgody:
nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa;
była karana za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe,
z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego;
nie dopełniła obowiązku, o którym mowa w art. 138 ust. 4a – w przypadku
osoby pełniącej funkcję członka zarządu banku;
nie posiada udowodnionej znajomości języka polskiego.
Komisja Nadzoru Finansowego odstąpi, w drodze decyzji wydanej na
wniosek rady nadzorczej banku, od wymogu udowodnionej znajomości języka
polskiego, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów
nadzoru ostrożnościowego, biorąc w szczególności pod uwagę poziom
dopuszczalnego ryzyka lub zakres działalności banku.
(uchylony)
Jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w ust. 3, przepisu ust. 1 nie stosuje
się do powołania na kolejną kadencję osób wymienionych w ust. 1 oraz do
powołania w skład pierwszego zarządu banku osób zatwierdzonych w zezwoleniu
na utworzenie tego banku.
Decyzja, o której mowa w ust. 1,Powołanie przewodniczącego rady nadzorczej i członków zarządu:
banku krajowego będącego unijną instytucją dominującą i jednocześnie dużą
instytucją,
banku krajowego będącego dominującą instytucją kredytową i jednocześnie
dużą instytucją,
banku krajowego będącego organem centralnym, o którym mowa
w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, i jednocześnie dużą instytucją
lub banku krajowego będącego organem centralnym, o którym mowa
w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, nadzorującego duże instytucje
z nim powiązane,
banku krajowego będącego samodzielną instytucją w Unii Europejskiej
i jednocześnie dużą instytucją,
banku krajowego będącego dużą jednostką zależną, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 147 rozporządzenia nr 575/2013,
dominującej finansowej spółki holdingowej, dominującej finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, unijnej dominującej finansowej spółki
holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej, jeżeli do grupy należy bank krajowy będący dużą
instytucją, z wyłączeniem podmiotów zwolnionych z obowiązku
zatwierdzenia prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 48s
– następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, przy czym identyfikacja tych
podmiotów odbywa się na podstawie informacji zawartych w ostatnim
opublikowanym rocznym sprawozdaniu finansowym.
Bank, wraz z wnioskiem o wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1 i 1a,
przekazuje informacje i oświadczenia osób wskazanych w tych przepisach,
odnoszące się do okresu ostatnich 5 lat, dotyczące:
identyfikacji tych osób;
wiedzy, umiejętności i doświadczenia tych osób, a w szczególności
wykształcenia, przebiegu pracy zawodowej i ukończonych szkoleń
zawodowych;
funkcji pełnionych w organach innych podmiotów;
karalności tych osób, prowadzonych przeciwko nim postępowań karnych
i postępowań w sprawach o przestępstwa skarbowe;
sankcji administracyjnych nałożonych na te osoby lub inne podmioty
w związku z zakresem odpowiedzialności tych osób;
postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na sytuację
finansową tych osób, oraz postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych
lub egzekucyjnych, w których te osoby występowały lub występują jako
strona;
znajomości języka polskiego;
innych okoliczności mogących mieć wpływ na ocenę spełniania przez te
osoby wymogów określonych w art. 22aa.
Komisja Nadzoru Finansowego, badając rękojmię prawidłowego
wykonywania obowiązków przez osobę, której dotyczy wniosek, o którym mowa
w ust. 1 i 1a, dokonuje weryfikacji informacji również w centralnej bazie sankcji
administracyjnych prowadzonej przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wyrażenia zgody, o której mowa
w ust. 1 i 1a, jeżeli osoba, której dotyczy wniosek o wyrażenie zgody:
nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa;
była karana za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe,
z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego;
nie dopełniła obowiązku, o którym mowa w art. 138 ust. 4a – w przypadku
osoby pełniącej funkcję członka zarządu banku;
nie posiada udowodnionej znajomości języka polskiego.
Komisja Nadzoru Finansowego odstąpi, w drodze decyzji wydanej na
wniosek rady nadzorczej banku, od wymogu udowodnionej znajomości języka
polskiego, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów
nadzoru ostrożnościowego, biorąc w szczególności pod uwagę poziom
dopuszczalnego ryzyka lub zakres działalności banku.
(uchylony)
Jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w ust. 3, przepisów ust. 1 i 1a nie
stosuje się do powołania na kolejną kadencję osób wymienionych w ust. 1 i 1a oraz
do powołania w skład pierwszego zarządu banku osób zatwierdzonych
w zezwoleniu na utworzenie tego banku.
Przepisów ust. 1 i 1a nie stosuje się do członków rady nadzorczej
delegowanych do czasowego pełnienia funkcji członków zarządu przez okres
niedłuższy niż 3 miesiące.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 1a, może określać termin, do którego
powinno nastąpić powołanie lub powierzenie funkcji, o którym mowa w ust. 1.
W przypadku niedotrzymania tego terminu decyzja wygasa. Przepisu art. 162 § 3
Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Art. 22d.
zmienionyW przypadku gdy członek rady nadzorczejzarządu lub zarządurady nadzorczej banku,
finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności
mieszanejmieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, nie
spełnia wymogów określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może
wystąpić do właściwego organu banku, finansowej spółki holdingowej lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanejmieszanej, których działalność
została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, z wnioskiem o jego odwołanie lub,
w drodze decyzji, odwołać członka rady
nadzorczejzarządu lub zarządurady nadzorczej danego podmiotu.
Komisja Nadzoru Finansowego może zawiesić w czynnościach członka
rady nadzorczej lub zarządu banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej
spółki holdingowej o działalnościrady mieszanej,nadzorczej, o którym mowa w ust. 1, do czasu podjęcia przez
właściwy organ banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanejmieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3, uchwały w sprawie wniosku o jego odwołanie.
Rada nadzorcza może delegować członka rady nadzorczej, na okres nie
dłuższy niż trzy miesiące, do czasowego wykonywania czynności członka zarządu,
który został zawieszony lub odwołany.
Art. 25e.
zmienionyPodmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 25
ust. 1, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej, obowiązany jest ustanowić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pełnomocnika do doręczeń w toku postępowania w przedmiocie zawiadomienia.
W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, pisma w toku
postępowania pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia,
z wyłączeniem decyzji kończącej postępowanie w przedmiocie zawiadomienia.
O skutku, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, Komisja Nadzoru
Finansowego informuje pisemniena piśmie podmiot składający zawiadomienie.
Art. 25g.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu
zawiadomienia, nie później jednak niż w terminie 2 dni roboczych, potwierdza
w formie pisemnej jego otrzymanie.
W przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały
załączone do niego wymagane informacje lub dokumenty, Komisja Nadzoru
Finansowego wzywa podmiot składający zawiadomienie do uzupełnienia tych
braków w wyznaczonym terminie.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub
dokumentów stanowiących uzupełnienie zawiadomienia, nie później jednak niż
w terminie 2 dni roboczych, potwierdza w formie pisemnej ich otrzymanie.
Komisja Nadzoru Finansowego, wraz z potwierdzeniem otrzymania
zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji i dokumentów, informuje
podmiot składający zawiadomienie o dacie upływu terminu na doręczenie decyzji
w przedmiocie sprzeciwu, o której mowa w art. 25h ust. 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 50. dnia roboczego
terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, pisemnie wezwać
podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych niezbędnych
informacji lub dokumentów w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania
wezwania, a w przypadku gdy:
miejsce zamieszkania lub siedziba podmiotu składającego zawiadomienie
znajduje się w państwie trzecim lub nadzór nad nim sprawują władze
nadzorcze państwa trzeciego lub
podmiot składający zawiadomienie nie jest podmiotem podlegającym
nadzorowi ubezpieczeniowemu, nadzorowi nad rynkiem kapitałowym lub
nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez władze nadzorcze państwa
członkowskiego
– w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20 i nie dłuższym niż 30 dni
roboczych od dnia otrzymania wezwania, wskazując zakres żądanych informacji
lub dokumentów.
W przypadku gdy podmiotem składającym zawiadomienie jest finansowa
spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej,
która jest stroną toczącego się postępowania w przedmiocie wydania decyzji,
o której mowa w art. 48q ust. 3, albo gdy podmiotem składającym zawiadomienie
jest finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego lub finansowa spółka
holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, która jest stroną
toczącego się postępowania w przedmiocie zatwierdzenia działalności finansowej
spółki holdingowej z państwa członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej z państwa członkowskiego przez właściwe władze
nadzorcze innego państwa, następuje zawieszenie biegu terminu na doręczenie
decyzji w przedmiocie sprzeciwu na okres od dnia złożenia wniosku, o którym
mowa w art. 48q ust. 4, do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 48q ust. 3,
stała się prawomocna, albo na czas trwania postępowania w przedmiocie
zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej z państwa
członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
z państwa członkowskiego przez właściwe władze nadzorcze innego państwa,
jednak nie krócej niż na okres 21 dni roboczych.
W przypadku wezwania, o którym mowa w ust. 5, następuje zawieszenie
biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, od dnia wysłania
wezwania do dnia otrzymania informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do
upływu terminu na przekazanie informacji lub dokumentów.
Komisja Nadzoru Finansowego w formie pisemnej potwierdza otrzymanie
informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 5, w terminie nie dłuższym niż
2 dni roboczeniepóźniej jednak niż w terminie 10 dni roboczych, potwierdza na
piśmie jego otrzymanie.
W przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały
załączone do niego wymagane informacje lub dokumenty, Komisja Nadzoru
Finansowego wzywa podmiot składający zawiadomienie do uzupełnienia tych
braków w wyznaczonym terminie.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub
dokumentów stanowiących uzupełnienie zawiadomienia, niepóźniej jednak niż w
terminie 10 dni roboczych, potwierdza na piśmie ich otrzymanie.
Komisja Nadzoru Finansowego, wraz z potwierdzeniem otrzymania
zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji i dokumentów, informuje
podmiot składający zawiadomienie o dacie upływu terminu na doręczenie decyzji
w przedmiocie sprzeciwu, o której mowa w art. 25h ust. 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 50. dnia roboczego
terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, wezwać na piśmie
podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych niezbędnych
informacji lub dokumentów w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania
wezwania, a w przypadku gdy:
miejsce zamieszkania lub siedziba podmiotu składającego zawiadomienie
znajduje się w państwie trzecim lub nadzór nad nim sprawują władze
nadzorcze państwa trzeciego lub
podmiot składający zawiadomienie nie jest podmiotem podlegającym
nadzorowi ubezpieczeniowemu, nadzorowi nad rynkiem kapitałowym lub
nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez władze nadzorcze państwa
członkowskiego
– w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20 i nie dłuższym niż 30 dni
roboczych od dnia otrzymania wezwania, wskazując zakres żądanych informacji
lub dokumentów.
W przypadku gdy podmiotem składającym zawiadomienie jest finansowa
spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej,
która jest stroną toczącego się postępowania w przedmiocie wydania decyzji,
o której mowa w art. 48q ust. 3 albo art. 48s ust. 1, albo gdy podmiotem
składającym zawiadomienie jest finansowa spółka holdingowa z państwa
członkowskiego lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej
z państwa członkowskiego, która jest stroną toczącego się postępowania
w przedmiocie zatwierdzenia lub zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia
działalności finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego
przez właściwe władze nadzorcze innego państwa, następuje zawieszenie biegu
terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu na okres od dnia złożenia
wniosku, o którym mowa w art. 48q ust. 4, do dnia, w którym decyzja, o której
mowa w art. 48q ust. 3 albo art. 48s ust. 1, stała się prawomocna, albo na czas
trwania postępowania w przedmiocie zatwierdzenia działalności finansowej spółki
holdingowej z państwa członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej z państwa członkowskiego przez właściwe władze
nadzorcze innego państwa.
W przypadku wezwania, o którym mowa w ust. 5, następuje zawieszenie
biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, od dnia wysłania
wezwania do dnia otrzymania informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do
upływu terminu na przekazanie informacji lub dokumentów.
Komisja Nadzoru Finansowego potwierdza na piśmie otrzymanie
informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 5, niepóźniej jednak niż
w terminie 10 dni roboczych od dnia ich otrzymania.
W przypadku kolejnych wezwań Komisji Nadzoru Finansowego do
przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów nie stosuje się terminów
przekazania informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 5. Wezwania te
nie powodują zawieszenia biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie
sprzeciwu.
Art. 25h.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego zgłasza, w drodze decyzji,
sprzeciw co do nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji lub co do stania się
podmiotem dominującym banku krajowego, jeżeli:
podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie
braków w zawiadomieniu lub załączanych do zawiadomienia dokumentów
i informacji;
podmiot składający zawiadomienie nie przekazał w terminie dodatkowych
informacji lub dokumentów żądanych przez Komisję Nadzoru Finansowego;
siedziba podmiotu składającego zawiadomienie znajduje się w państwie
trzecim zidentyfikowanym jako państwo trzecie wysokiego ryzyka, na
podstawie rozporządzenia delegowanego Komisji wydanego na podstawie
upoważnienia zawartego w art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania
wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania
terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz. Urz. UE L 141
z 05.06.2015, str. 73, z późn. zm.), lub w państwie trzecim, które jest objęte
unijnymi środkami ograniczającymi, o których mowa
w art. 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1226
z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie określenia przestępstw związanych
z naruszeniem unijnych środków ograniczających i sankcji za takie
naruszenia oraz zmiany dyrektywy (UE) 2018/1673 (Dz. Urz.
UE L 2024/1226 z 29.04.2024);
uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem
krajowym, z uwagi na możliwy wpływ podmiotu składającego
zawiadomienie na bank krajowy lub z uwagi na ocenę sytuacji finansowej
podmiotu składającego zawiadomienie.
Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić z wnioskiem do
właściwych władz nadzorczych o przekazanie, w terminie 30 dni roboczych od
dnia doręczenia wniosku, opinii w celu ustalenia, czy zachodzi przesłanka, o której
mowa w ust. 1 pkt 2a.
W ramach oceny przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 2a, Komisja
Nadzoru Finansowego uwzględnia w szczególności negatywną opinię właściwych
władz nadzorczych.
W ramach oceny istnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 3,
Komisja Nadzoru Finansowego bada, czy podmiot składający zawiadomienie
wykazał, że:
daje rękojmię wykonywania swoich praw i obowiązków w sposób należycie
zabezpieczający interesy klientów banku krajowego oraz zapewniający
bezpieczeństwo środków gromadzonych w banku krajowym;
osoby przewidziane do objęcia w banku stanowisk członków rady nadzorczej
i zarządu spełniają wymogi określone w art. 22aa;
jest w dobrej kondycji finansowej, w szczególności w odniesieniu do
aktualnego zakresu prowadzonej działalności, jak również wpływu realizacji
planów inwestycyjnych na przyszłą sytuację finansową podmiotu
składającego zawiadomienie i przyszłą sytuację finansową banku krajowego;
zapewni przestrzeganie przez bank krajowy wymogów ostrożnościowych
wynikających z przepisów prawa, w tym wymogów w zakresie funduszy
własnych, norm płynności, kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem, a w
szczególności to, że struktura grupy, której bank stanie się częścią, będzie
umożliwiać sprawowanie efektywnego nadzoru oraz skuteczną wymianę
informacji pomiędzy właściwymi władzami nadzorczymi i ustalenie
zakresów właściwości tych władz;
środki finansowe związane z nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji
lub podjęciem innych działań zmierzających do stania się podmiotem
dominującym, powodujących, że bank krajowy stanie się podmiotem
zależnym, nie pochodzą z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz nie
mają związku z finansowaniem terroryzmu ani w związku z zamierzonym
nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych działań
zmierzających do stania się podmiotem dominującym nie zachodzi
zwiększone ryzyko popełnienia przestępstwa, a także wystąpienia innych
działań, związanych z wprowadzaniem do obrotu środków finansowych
pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł lub finansowaniem
terroryzmu.
Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru
Finansowego uwzględnia w szczególności złożone w związku z postępowaniem
zobowiązania podmiotu dotyczące banku krajowego lub ostrożnego i stabilnego
nim zarządzania.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w terminie określonym w art. 25i
ust. 1, wydać decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli
stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności wskazane w ust. 1.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 4, Komisja Nadzoru Finansowego
może ustalić termin nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji albo uzyskania
uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego.
Termin, o którym mowa w ust. 5, może być wydłużony z urzędu lub na
wniosek podmiotu składającego zawiadomienie.
Art. 25i.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego doręcza decyzję w przedmiocie
sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, w terminie 60 dni roboczych od dnia
otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji i dokumentów,
nie później niż w terminie 210 dni roboczych od dnia jej wydania.
Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończącej postępowanie
w przedmiocie sprzeciwu uważa się za zachowane, jeżeli przed ich upływem
decyzja została nadana w placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w placówce podmiotu
zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej albo
wysłana na adres do doręczeń elektronicznych.
Art. 25l.
zmienionyW przypadku nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji:
z naruszeniem przepisu art. 25 ust. 1 albo
pomimo zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu,
o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
przed upływem terminu uprawniającego Komisję Nadzoru Finansowego do
zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
po wyznaczonym przez Komisję Nadzoru Finansowego terminie na nabycie
albo objęcie akcji lub praw z akcji, o którym mowa w art. 25h ust. 5
– z akcji tych nie może być wykonywane prawo głosu, z zastrzeżeniem art. 25m.
W przypadku wykonywania uprawnień podmiotu dominującego banku
krajowego:
z naruszeniem przepisu art. 25 ust. 1 albo
w przypadku zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu,
o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
przed upływem terminu uprawniającego Komisję Nadzoru Finansowego do
zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
uzyskanych po upływie terminu, o którym mowa w art. 25h ust. 5
– członkowie zarządu banku krajowego powołani przez podmiot dominujący lub
będący członkami zarządu, prokurentami lub osobami pełniącymi kierownicze
funkcje w podmiocie dominującym nie mogą uczestniczyć w czynnościach
z zakresu reprezentacji banku krajowego; w przypadku gdy nie można ustalić,
którzy członkowie zarządu zostali powołani przez podmiot dominujący, powołanie
zarządu jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten podmiot uprawnień
podmiotu dominującego banku krajowego, z zastrzeżeniem art. 25m.
Uchwały walnego zgromadzenia banku krajowego podjęte z naruszeniem
przepisu ust. 1 są nieważne, chyba że spełniają wymogi kworum oraz większości
głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. W przypadkach,
o których mowa w ust. 1, prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie
nieważności uchwały walnego zgromadzenia przysługuje również Komisji
Nadzoru Finansowego. Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się
odpowiednio.
Czynności z zakresu reprezentacji banku krajowego podejmowane
z udziałem członków zarządu z naruszeniem przepisu ust. 2 są nieważne. Przepis
art. 58 § 3 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, Komisja Nadzoru
Finansowego może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji banku krajowego
w wyznaczonym terminie.
Jeżeli akcje zostaną nabyte lub objęte z naruszeniem przepisu ust. 1 albo
nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru
Finansowego może nałożyć na akcjonariusza banku krajowego będącego osobą
fizyczną karę pieniężną do wysokości 21 312 000 zł, a na akcjonariusza będącego
osobą prawną karę pieniężną do wysokości 10 % przychodu wykazanego
w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku
takiego sprawozdania – karę finansową w wysokości do 10 % prognozowanego
przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej
akcjonariusza. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej
przez akcjonariusza albo straty, której akcjonariusz uniknął w wyniku naruszenia,
karę pieniężną można ustalić w wysokości do dwukrotności korzyści albo straty.
Komisja Nadzoru Finansowego może także ustanowić w banku krajowym zarząd
komisaryczny albo uchylić zezwolenie na utworzenie banku i podjąć decyzję
o likwidacji banku. Przepisy art. 145, art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się
odpowiednio.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 6, uwzględnia w szczególności zakres i wagę naruszenia,
uprzednie naruszenia przepisów ustawy przez akcjonariusza oraz jego sytuację
finansową.
W przypadku gdy akcjonariusz jest podmiotem zależnym, za przychód,
o którym mowa w ust. 6, przyjmuje się przychód za poprzedni rok obrotowy
wynikający ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego podmiotu
dominującego na najwyższym poziomie konsolidacji.lub praw z akcji banku
krajowego w wyznaczonym terminie.
Jeżeli akcje lub prawa z akcji zostaną nabyte lub objęte z naruszeniem
przepisu ust. 1 albo nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja
Nadzoru Finansowego może nałożyć na akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub
objął prawa z akcji banku krajowego, karę pieniężną:
w przypadku osób prawnych – do wysokości kwoty stanowiącej
równowartość:
10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo
5 % średniego dziennego obrotu netto za każdy dzień trwającego
naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres
niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej
zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;
w przypadku osób fizycznych – do wysokości:
21 312 000 zł albo
213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia
stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty
określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej
karę pieniężną.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez
akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub objął prawa z akcji, albo straty, której
akcjonariusz lub podmiot, który nabył lub objął prawa z akcji, uniknął w wyniku
naruszenia, karę pieniężną, o której mowa w ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a,
można nałożyć w wysokości do dwukrotności kwoty korzyści albo straty.
Jeżeli akcje lub prawa z akcji zostaną nabyte lub objęte w okolicznościach
wskazanych w ust. 1, albo jeżeli nastąpi zmiana podmiotu dominującego w sposób
inny niż przez nabycie lub objęcie akcji lub praw z akcji w liczbie zapewniającej
większość ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu w okolicznościach
wskazanych w ust. 2, albo jeżeli akcje lub prawa z akcji nie zostaną zbyte
w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego może także
ustanowić w banku krajowym zarząd komisaryczny albo uchylić zezwolenie na
utworzenie banku i podjąć decyzję o likwidacji banku. Przepisy art. 145, art. 146,
art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się odpowiednio.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 6 i 6a, uwzględnia w szczególności:
wagę naruszenia i czas jego trwania;
stopień przyczynienia się akcjonariusza lub podmiotu, który nabył lub objął
akcje lub prawa z akcji, do powstania naruszenia;
sytuację finansową akcjonariusza lub podmiotu, który nabył lub objął akcje
lub prawa z akcji;
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez akcjonariusza lub
podmiot, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji – w przypadku gdy jest
możliwe ustalenie tych korzyści lub strat;
straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem –
w przypadku gdy jest możliwe ustalenie tych strat;
gotowość akcjonariusza lub podmiotu, który nabył lub objął akcje lub prawa
z akcji, do współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego;
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku
finansowego popełnione przez akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub
objął akcje lub prawa z akcji;
potencjalne skutki systemowe naruszenia;
sankcje karne uprzednio nałożone za to samo naruszenie na akcjonariusza lub
podmiot, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji.
(uchylony)
Art. 25n.
zmienionyJeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i stabilnego
zarządzania bankiem krajowym, z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu,
w tym założyciela banku krajowego, który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio
prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych
w art. 25 ust. 1 albo stał się bezpośrednio lub pośrednio podmiotem dominującym
banku krajowego, lub z uwagi na możliwy wpływ tego podmiotu na bank, a w
szczególności w przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje
zobowiązań, o których mowa w art. 25h ust. 3, lub zobowiązań, o których mowa
w art. 30 ust. 1b, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, zakazać
wykonywania prawa głosu z akcji banku krajowego posiadanych przez ten podmiot
lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego przysługujących temu
podmiotowi. Dokonując oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu,
przepisy art. 25h ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
Uchwała walnego zgromadzenia banku krajowego jest nieważna, jeżeli
przy jej podejmowaniu wykonano prawo głosu z akcji, w stosunku do których
Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję, o której mowa w ust. 1, chyba że
uchwała spełnia wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez
uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie
nieważności uchwały przysługuje również Komisji Nadzoru Finansowego. Przepis
art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.
Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego wydała na podstawie ust. 1 decyzję
w przedmiocie zakazu wykonywania uprawnień podmiotu dominującego, przepisy
art. 25l ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru
Finansowego może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji w wyznaczonym
terminie.
Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 4, przepisy
art. 25l ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25 ust. 1, lub założyciel banku
krajowego nabył lub objął akcje lub prawa z akcji, o których mowa w art. 25 ust. 1,
i nie dochowuje zobowiązania, o którym mowa w art. 25h ust. 3 lub art. 30 ust. 1b,
Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot
lub założyciela banku krajowego karę pieniężną w wysokości:
do 10 % przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu
finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania – w wysokości do
10 % prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji
ekonomiczno-finansowej osoby prawnej – w przypadku osób prawnych;
do wysokości 21 312 000 zł – w przypadku osób fizycznych.
Decyzja, o której mowa w ust. 5a, jest natychmiast wykonalna.
Komisja Nadzoru Finansowego może określić w decyzji, o której mowa
w ust. 5a, że kara pieniężna jest płatna w miesięcznych ratach.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25 ust. 1, lub założyciel banku
krajowego wypełni zobowiązanie, o którym mowa w art. 25h ust. 3 lub
art. 30 ust. 1b, przed upływem terminu wskazanego w decyzji, o której mowa
w ust. 5a, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję o umorzeniu kary
pieniężnej, o której mowa w ust. 5a:6–7 stosuje się odpowiednio.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25 ust. 1, lub założyciel banku
krajowego nabył lub objął akcje lub prawa z akcji, o których mowa w art. 25 ust. 1,
i nie dochowuje zobowiązania, o którym mowa w art. 25h ust. 3 lub art. 30 ust. 1b,
Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot
lub założyciela banku krajowego karę pieniężną:
w przypadku osób prawnych – do wysokości kwoty stanowiącej
równowartość:
10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo do wysokości
dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych
w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo
5 % średniego dziennego obrotu netto za każdy dzień trwającego
naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres
niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej
zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;
w przypadku osób fizycznych do wysokości:
21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści
uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku
gdy jest możliwe ich ustalenie, albo
213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia
stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty
określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej
karę pieniężną.
Decyzja, o której mowa w ust. 5a, jest natychmiast wykonalna.
Komisja Nadzoru Finansowego może określić w decyzji, o której mowa
w ust. 5a pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a, że kara pieniężna jest płatna w miesięcznych
ratach.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25 ust. 1, lub założyciel banku
krajowego wypełni zobowiązanie, o którym mowa w art. 25h ust. 3 lub
art. 30 ust. 1b, przed upływem terminu wskazanego w decyzji, o której mowa
w ust. 5a pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje
decyzję o umorzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 5a pkt 1 lit. a oraz
pkt 2 lit. a:
w całości albo
w części odpowiadającej niezapłaconym przyszłym ratom – w przypadku
określonym w ust. 5c.
Na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego Komisja Nadzoru
Finansowego uchyla decyzję wydaną na podstawie ust. 1, jeżeli ustały okoliczności
uzasadniające wydanie tej decyzji.
Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa
w art. 25 ust. 7, do podmiotów będących stronami porozumienia, o którym mowa
w tym przepisie.
Art. 25p.
zmienionyPodmiot, który zamierza bezpośrednio lub pośrednio zbyć pakiet
akcji banku krajowego:
uprawniający do wykonywania ponad 10 % ogólnej liczby głosów na walnym
zgromadzeniu,
w wyniku zbycia którego pozostały w jego posiadaniu pakiet akcji będzie
uprawniał do wykonywania mniej niż 10 %, 20 %, jednej trzeciej i 50 %
ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu
– jest obowiązany powiadomić o swoim zamiarze Komisję Nadzoru
Finansowego. W przypadku gdy statut banku krajowego przewiduje
uprzywilejowanie lub ograniczenie akcji co do prawa głosu, powiadomienie
powinno również dotyczyć udziału w kapitale zakładowym w wysokości
odpowiadającej wielkościom określonym w zdaniu pierwszym i odpowiadającej
mu liczbie głosów bez przywilejów i ograniczeń. Podmiot, który stał się
bezpośrednio lub pośrednio podmiotem dominującym banku krajowego w sposób
inny niż przez nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji banku krajowego
w liczbie zapewniającej większość ogólnej liczby głosów na walnym
zgromadzeniu, jest obowiązany każdorazowo zawiadomić Komisję Nadzoru
Finansowego o zamiarze podjęcia działań zmierzających do utraty statusu
podmiotu dominującego. Przepisy art. 25 ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.
Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o każdym przypadku
zbycia akcji lub utraty statusu podmiotu dominującego, o których mowa w ust. 1,
niezwłocznie po uzyskaniu takich informacji.
W przypadku naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art.
25l ust. 6 i 76–7 stosuje się odpowiednio.
Art. 31.
zmienionyWniosek do Komisji Nadzoru Finansowego o wydanie zezwolenia
na utworzenie banku powinien zawierać:
określenie nazwy i siedziby banku;
szczegółowe określenie przedmiotu działalności banku i jego zakresu, w tym
określenie czynności bankowych oraz innych czynności, do wykonywania
których bank ma być upoważniony, w tym określenie czynności, o których
mowa w:
art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, które bank zamierza wykonywać na zasadach określonych
w art. 111 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 2 pkt 1–7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać zgodnie
z art. 70 ust. 2 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi;
dane dotyczące:
założycieli i osób przewidzianych do objęcia w banku stanowisk
członków zarządu oraz rady nadzorczej,
kapitału założycielskiego.
Do wniosku załącza się:
projekt statutu banku;
program działalności i plan finansowy banku na okres co najmniej trzyletni;
dokumenty dotyczące założycieli i ich sytuacji finansowej, w tym
oświadczenia składane przez nich w tym zakresie;
(uchylony)
schemat struktury organizacyjnej grupy, do której należy bank, w tym
wskazanie jednostek dominujących w rozumieniu
art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia nr 575/2013, finansowych spółek
holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej,
finansowych spółek holdingowych z państwa członkowskiego i finansowych
spółek holdingowych o działalności mieszanej z państwa członkowskiego;
opinię właściwych władz nadzorczych kraju siedziby wnioskodawcy, jeżeli
założycielem jest bank zagraniczny.
Projekt statutu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, powinien określać
w szczególności:
firmę, która powinna zawierać wyodrębniony wyraz „bank” i odróżniać się od
nazw innych banków oraz wskazywać, czy jest to bank państwowy, bank
w formie spółki akcyjnej czy bank spółdzielczy;
siedzibę, przedmiot działalności i jej zakres, z wyszczególnieniem czynności
bankowych oraz innych czynności, do wykonywania których bank ma być
upoważniony, w tym określenie czynności, o których mowa w:
art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, które bank zamierza wykonywać na zasadach określonych
w art. 111 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 2 pkt 1–7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać zgodnie
z art. 70 ust. 2 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi;
organy i ich kompetencje, ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji
członków zarządu, o których mowa w art. 22b ust. 1,1 i 1a, oraz zasady
podejmowania decyzji, podstawową strukturę organizacyjną banku, zasady
składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych, tryb
wydawania regulacji wewnętrznych oraz tryb podejmowania decyzji
o zaciągnięciu zobowiązań lub rozporządzeniu aktywami, których łączna
wartość w stosunku do jednego podmiotu przekracza 5 % funduszy własnych;
zasady funkcjonowania systemu zarządzania, w tym systemu kontroli
wewnętrznej;
fundusze własne oraz zasady gospodarki finansowej.
Jeżeli z wnioskiem o wydanie zezwolenia na utworzenie banku występuje
więcej niż 10 założycieli, są oni obowiązani ustanowić 1–3 pełnomocników, którzy
będą ich reprezentować wobec Komisji Nadzoru Finansowego w okresie
poprzedzającym wydanie zezwolenia na utworzenie banku. Pełnomocnictwo
powinno być sporządzone w formie aktu notarialnego.
Art. 31b.
zmienionyMinister właściwy do spraw instytucji finansowych określi,
w drodze rozporządzenia:
szczegółowy zakres oraz formę i terminy przekazywania informacji,
o których mowa w art. 22 ust. 3, art. 22a ust. 2, art. 22aa ust. 10b i art. 22ab
ust. 3,
formę wniosku oraz dokumenty, które należy załączyć do wniosku,wniosku
o którymwyrażenie zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1,1 i 1a, w celu
przedstawienia informacji określonych w art. 22b ust. 2,
wykaz dokumentów, o których mowa w art. 31 ust. 2 pkt 3
– kierując się potrzebą zapewnienia Komisji Nadzoru Finansowego dostępu do
danych niezbędnych do prawidłowego sprawowania nadzoru, w tym oceny
spełniania wymogów ustawowych przez założycieli i członków organów banku,
a także badania sytuacji finansowej założycieli.
Art. 4.
zmienionyUżyte w ustawie określenia oznaczają:
bank krajowy – bank mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
holding finansowy – grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem
dominującym jest instytucja finansowa, która nie jest dominującym
podmiotem nieregulowanym w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia
15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami
kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami
inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego (Dz. U.
z 2020 r. poz. 1413), zwanej dalej „ustawą o nadzorze uzupełniającym”,
a w skład grupy wchodzą wyłącznie lub w większości banki, instytucje
kredytowe lub instytucje finansowe, przy czym przynajmniej jednym
podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucja
kredytowa;
holding mieszany – grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem
dominującym jest podmiot niebędący bankiem, instytucją kredytową,
instytucją finansową ani dominującym podmiotem nieregulowanym
w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy o nadzorze uzupełniającym, a przynajmniej
jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny lub
instytucja kredytowa;
holding bankowy zagraniczny – grupę podmiotów, w której pierwotnym
podmiotem dominującym jest bank zagraniczny albo instytucja kredytowa,
zaś przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank
zagraniczny, instytucja kredytowa lub instytucja finansowa;
holding bankowy krajowy – grupę podmiotów:
w której pierwotnym podmiotem dominującym jest bank krajowy, lub
w skład której wchodzą: bank krajowy i podmioty blisko z nim
powiązane;
holding hybrydowy – grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem
dominującym jest instytucja finansowa niebędąca dominującym podmiotem
nieregulowanym w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy o nadzorze
uzupełniającym, a w skład grupy wchodzą w większości podmioty niebędące
bankami krajowymi, bankami zagranicznymi, instytucjami kredytowymi ani
instytucjami finansowymi, zaś przynajmniej jednym podmiotem zależnym
jest bank krajowy;
finansowa spółka holdingowa – finansową spółkę holdingową, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi
Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie
subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów
należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia
nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego – finansową spółkę
holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013,
podlegającą nadzorowi właściwych władz nadzorczych innych państw na
zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej
spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się
przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – finansową spółkę
holdingową o działalności mieszanej, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi
Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie
subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów
należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia
nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa
członkowskiego – finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą
nadzorowi właściwych władz nadzorczych innych państw na zasadzie
skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki
oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się przepisy
rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
dominująca finansowa spółka holdingowa – dominującą finansową spółkę
holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi
Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie
subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów
należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia
nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego –
dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 575/2013;
dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej –
dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa
członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia
nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na
zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej
spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się
przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa
członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową o działalności
mieszanej z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32
rozporządzenia nr 575/2013;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa – unijną dominującą
finansową spółkę holdingową, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi
Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego
– unijną dominującą finansową spółkę holdingową, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej –
unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą
nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej
z państwa członkowskiego – unijną dominującą finansową spółkę holdingową
o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia
nr 575/2013;
unijna instytucja dominująca – unijną instytucję dominującą, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi
Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;
dominująca firma inwestycyjna – dominującą firmę inwestycyjną z państwa
członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29a rozporządzenia
nr 575/2013;
unijna dominująca firma inwestycyjna – unijną dominującą firmę
inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29b rozporządzenia
nr 575/2013;
dominująca instytucja kredytowa – dominującą instytucję kredytową
z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29c
rozporządzenia nr 575/2013;
unijna dominująca instytucja kredytowa – unijną dominującą instytucję
kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29d rozporządzenia nr 575/2013;
przedsiębiorstwo pomocniczych usług bankowych – przedsiębiorstwo usług
pomocniczych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia
nr 575/2013;
właściwe władze nadzorcze – właściwe organy, o których mowa w art. 4
ust. 1 pkt 40 rozporządzenia nr 575/2013;
znaczący wpływ – zdolność do udziału w podejmowaniu decyzji w zakresie
wyznaczania kierunków polityki finansowej i operacyjnej, w tym również
dotyczącej podziału zysku lub pokrycia straty bilansowej innego podmiotu;
bliskie powiązania:
bliskie powiązania, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 38 rozporządzenia
nr 575/2013, lub
pozostawanie z innym podmiotem w związku gospodarczym, opartym
na stałej współpracy, w szczególności wynikającej z zawartej umowy lub
umów, który w ocenie Komisji Nadzoru Finansowego może mieć istotny
wpływ na pogorszenie się sytuacji finansowej jednego z podmiotów;
podmioty powiązane kapitałowo lub organizacyjnie – grupę powiązanych
klientów, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia nr 575/2013;
przedsiębiorca – przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 6 marca
2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480);
przedsiębiorca zagraniczny – przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619 i 621);
instytucja kredytowa – instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1
pkt 1 rozporządzenia nr 575/2013, mającą siedzibę na terytorium innego niż
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego;
oddział instytucji kredytowej – oddział, o którym mowa w art. 4 ust. 1
pkt 17 rozporządzenia nr 575/2013, niebędący oddziałem banku krajowego
ani oddziałem banku zagranicznego;
oddział banku krajowego za granicą – jednostkę organizacyjną banku
krajowego wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre
czynności wynikające z zezwolenia udzielonego bankowi krajowemu, przy
czym wszystkie jednostki organizacyjne danego banku krajowego
odpowiadające powyższym cechom, utworzone na terytorium innego niż
Rzeczpospolita Polska państwa, uważa się za jeden oddział;
bank zagraniczny – bank mający siedzibę na terytorium państwa trzeciego;
oddział banku zagranicznego – jednostkę organizacyjną banku zagranicznego
wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre czynności
wynikające z zezwolenia udzielonego temu bankowi, przy czym wszystkie
jednostki organizacyjne danego banku zagranicznego odpowiadające
powyższym cechom, utworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
uważa się za jeden oddział;
działalność transgraniczna – wykonywanie przez instytucję kredytową na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przez bank krajowy na terytorium
państwa goszczącego wszystkich lub niektórych czynności w zakresie
wynikającym z udzielonego zezwolenia, bez uczestnictwa oddziału tej
instytucji lub banku;
państwo macierzyste – państwo członkowskie pochodzenia, o którym mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia nr 575/2013;
państwo goszczące – przyjmujące państwo członkowskie, o którym mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 44 rozporządzenia nr 575/2013;
(uchylony)
towarzystwo funduszy inwestycyjnych – towarzystwo funduszy
inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach
inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1034, z późn. zm.2)), zwanej dalej „ustawą o funduszach
inwestycyjnych”;
fundusz wierzytelności – fundusz wierzytelności w rozumieniu ustawy
o funduszach inwestycyjnych;
umowa o subpartycypację – umowę, o której mowa w art. 183 ust. 4 ustawy
o funduszach inwestycyjnych;
(uchylony)
(uchylony)
spółka zarządzająca – spółkę zarządzającą, o której mowa w art. 2 pkt 10
ustawy o funduszach inwestycyjnych;
zarządzający z UE – zarządzającego z UE, o którym mowa w art. 2 pkt 10c
ustawy o funduszach inwestycyjnych;
(uchylony)
bank hipoteczny – bank hipoteczny w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz. U. z 2023 r.
poz. 110);
międzynarodowa instytucja finansowa – instytucję finansową, której
większość kapitału własnego należy do państw będących członkami
Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju lub banków centralnych
takich państw;
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
instytucja pożyczkowa – podmiot, o którym mowa w art. 5 pkt 2a ustawy
z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2025 r. poz. 1362);
metody wewnętrzne – metodę wewnętrznych ratingów, o której mowa
w art. 143 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, metodę modeli wewnętrznych,
o której mowa w art. 151 ust. 4, art. 221, art. 283 i art. 363 rozporządzenia
nr 575/2013, metodę własnych oszacowań, o której mowa w art. 151 ust. 9
i art. 225 rozporządzenia nr 575/2013, metodę wewnętrznych oszacowań,
o której mowa w art. 259 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, oraz metodę
zaawansowanego pomiaru, o której mowa w art. 312 ust. 2 rozporządzenia
nr 575/2013;
rozszerzenia lub zmiany znaczne w zakresie metod wewnętrznych –
rozszerzenia lub zmiany, które zgodnie z art. 143 ust. 3, art. 312 ust. 2
i art. 363 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013 wymagają uzyskania zezwolenia
Komisji Nadzoru Finansowego;
pozostałe rozszerzenia lub zmiany w zakresie metod wewnętrznych –
rozszerzenia i zmiany, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych doty-
czących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów
oraz metody zaawansowanego pomiaru (Dz. Urz. UE L 148 z 20.05.2014,
str. 36, z późn. zm.3));
ryzyko systemowe – ryzyko, o którym mowa w art. 4 pkt 15 ustawy
o nadzorze makroostrożnościowym;
bank istotny – bank istotny pod względem wielkości, organizacji wewnętrznej
oraz rodzaju, zakresu i złożoności prowadzonej działalności, który:
spełnia co najmniej jeden z warunków:
– akcje banku zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, z późn.
zm.4)),
– udział banku w aktywach sektora bankowego jest nie mniejszy niż
2 %,
– udział banku w depozytach sektora bankowego jest nie mniejszy niż
2 %,
– udział banku w funduszach własnych sektora bankowego jest nie
mniejszy niż 2 % albo
został uznany za taki bank przez Komisję Nadzoru Finansowego;
państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;
ustawa o nadzorze makroostrożnościowym – ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 r.
o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu
kryzysowym w systemie finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 819);
dyrektywa 2013/36/UE – dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia
instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad
instytucjami kredytowymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą
dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013,
str. 338, z późn. zm.5));
rozporządzenie nr 575/2013 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów
ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające
rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1,
z późn. zm.6));
rozporządzenie 596/2014 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku
(rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę
2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji
2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz. Urz. UE L 173
z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.7));
karta płatnicza – kartę płatniczą w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia
2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2025 r. poz. 611 i 1069);
rozporządzenie 2017/565 – rozporządzenie delegowane Komisji (UE)
2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu
Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów
organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy
inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy (Dz. Urz.
UE L 87 z 31.03.2017, str. 1, z późn. zm.8));
rozporządzenie 2017/2402 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia
ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla
prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające
dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia
(WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017,
str. 35, z późn. zm.9));
rozporządzenie 2019/2033 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów
ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia
(UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE)
nr 806/2014 (Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, z późn. zm.10));
rozporządzenie 2022/2554 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej
odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE)
nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz
(UE) 2016/1011 (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 1, z późn. zm.11));
lokata strukturyzowana – przyjmowany przez bank depozyt o oznaczonym
terminie zapadalności, w którym wpłacony kapitał jest w całości zwracany,
a wypłata odsetek lub świadczeń dodatkowych oraz ich wysokość są
uzależnione od uprzednio określonych warunków, obejmujących takie
czynniki jak:
indeks lub połączenie indeksów, z wyłączeniem lokat o zmiennym
oprocentowaniu, których stopa zwrotu jest bezpośrednio powiązana
z indeksem stopy procentowej takiej jak Euribor lub Libor,
instrument finansowy lub połączenie instrumentów finansowych,
towar lub połączenie towarów lub inne aktywa lub ich połączenie,
kurs walutowy lub połączenie kursów walutowych;
klient profesjonalny – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39b ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
klient detaliczny – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39c ustawy z dnia
29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
uprawniony kontrahent – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39d ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013 – dom maklerski:
wobec którego została wydana decyzja, o której mowa w art. 110ac
ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, lub
o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a lub b lub ust. 5 rozporządzenia
2019/2033;
osoba zaangażowana – osobę, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia
2017/565;
trwały nośnik – nośnik umożliwiający użytkownikowi przechowywanie
adresowanych do niego informacji w sposób umożliwiający dostęp do nich
przez okres odpowiedni do celów, którym te informacje służą, i pozwalający
na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci;
rozporządzenie 2016/679 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych
w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego
przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne
rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1,
z późn. zm.12));
profilowanie – profilowanie osób fizycznych w rozumieniu
art. 4 pkt 4 rozporządzenia 2016/679;
grupa – grupę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 138 rozporządzenia
nr 575/2013;
pieniądz elektroniczny – pieniądz elektroniczny w rozumisamodzielna instytucja w Unii Europejskiej – instytucję, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013, która nie podlega
konsolidacji ostrożnościowej w Unii Europejskiej zgodnie z przepisami
części pierwszej tytułu II rozdziału 2 rozporządzenia nr 575/2013 oraz która
nie posiada na terytorium państw członkowskich żadnego podmiotu
dominującego podlegającego takiej konsolidacji ostrożnościowej;
przedsiębiorstwo pomocniczych usług bankowych – przedsiębiorstwo usług
pomocniczych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia
nr 575/2013;
właściwe władze nadzorcze – właściwe organy, o których mowa w art. 4
ust. 1 pkt 40 rozporządzenia nr 575/2013;
znaczący wpływ – zdolność do udziału w podejmowaniu decyzji w zakresie
wyznaczania kierunków polityki finansowej i operacyjnej, w tym również
dotyczącej podziału zysku lub pokrycia straty bilansowej innego podmiotu;
bliskie powiązania:
bliskie powiązania, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 38 rozporządzenia
nr 575/2013, lub
pozostawanie z innym podmiotem w związku gospodarczym, opartym
na stałej współpracy, w szczególności wynikającej z zawartej umowy lub
umów, który w ocenie Komisji Nadzoru Finansowego może mieć istotny
wpływ na pogorszenie się sytuacji finansowej jednego z podmiotów;
podmioty powiązane kapitałowo lub organizacyjnie – grupę powiązanych
klientów, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia nr 575/2013;
przedsiębiorca – przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 6 marca
2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480);
przedsiębiorca zagraniczny – przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619 i 621);
instytucja kredytowa – instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1
pkt 1 rozporządzenia nr 575/2013, mającą siedzibę na terytorium innego niż
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego;
duża instytucja – instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 146
rozporządzenia nr 575/2013;
oddział instytucji kredytowej – oddział, o którym mowa w art. 4 ust. 1
pkt 17 rozporządzenia nr 575/2013, niebędący oddziałem banku krajowego
ani oddziałem banku zagranicznego;
oddział banku krajowego za granicą – jednostkę organizacyjną banku
krajowego wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre
czynności wynikające z zezwolenia udzielonego bankowi krajowemu, przy
czym wszystkie jednostki organizacyjne danego banku krajowego
odpowiadające powyższym cechom, utworzone na terytorium innego niż
Rzeczpospolita Polska państwa, uważa się za jeden oddział;
bank zagraniczny – bank mający siedzibę na terytorium państwa trzeciego;
oddział banku zagranicznego – jednostkę organizacyjną banku zagranicznego
wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre czynności
wynikające z zezwolenia udzielonego temu bankowi, przy czym wszystkie
jednostki organizacyjne danego banku zagranicznego odpowiadające
powyższym cechom, utworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
uważa się za jeden oddział;
działalność transgraniczna – wykonywanie przez instytucję kredytową na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przez bank krajowy na terytorium
państwa goszczącego wszystkich lub niektórych czynności w zakresie
wynikającym z udzielonego zezwolenia, bez uczestnictwa oddziału tej
instytucji lub banku;
państwo macierzyste – państwo członkowskie pochodzenia, o którym mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia nr 575/2013;
państwo goszczące – przyjmujące państwo członkowskie, o którym mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 44 rozporządzenia nr 575/2013;
(uchylony)
towarzystwo funduszy inwestycyjnych – towarzystwo funduszy
inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach
inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1034, z późn. zm.2)), zwanej dalej „ustawą o funduszach
inwestycyjnych”;
fundusz wierzytelności – fundusz wierzytelności w rozumieniu ustawy
o funduszach inwestycyjnych;
umowa o subpartycypację – umowę, o której mowa w art. 183 ust. 4 ustawy
o funduszach inwestycyjnych;
(uchylony)
(uchylony)
spółka zarządzająca – spółkę zarządzającą, o której mowa w art. 2 pkt 10
ustawy o funduszach inwestycyjnych;
zarządzający z UE – zarządzającego z UE, o którym mowa w art. 2 pkt 10c
ustawy o funduszach inwestycyjnych;
(uchylony)
bank hipoteczny – bank hipoteczny w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz. U. z 2023 r.
poz. 110);
międzynarodowa instytucja finansowa – instytucję finansową, której
większość kapitału własnego należy do państw będących członkami
Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju lub banków centralnych
takich państw;
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
instytucja pożyczkowa – podmiot, o którym mowa w art. 5 pkt 2a ustawy
z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2025 r. poz. 1362);
metody wewnętrzne – metodę wewnętrznych ratingów, o której mowa
w art. 143 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, metodę modeli wewnętrznych,
o której mowa w art. 221 i art. 283 rozporządzenia nr 575/2013, metodę
wewnętrznych oszacowań, o której mowa w art. 265 ust. 2 rozporządzenia
nr 575/2013, oraz alternatywną metodę modeli wewnętrznych, o której mowa
w art. 325az rozporządzenia nr 575/2013;
(uchylony)
pozostałe rozszerzenia lub zmiany w zakresie metod wewnętrznych –
rozszerzenia i zmiany, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych doty-
czących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów
oraz metody zaawansowanego pomiaru (Dz. Urz. UE L 148 z 20.05.2014,
str. 36, z późn. zm.3));
ryzyko systemowe – ryzyko, o którym mowa w art. 4 pkt 15 ustawy
o nadzorze makroostrożnościowym;
bank istotny – bank istotny pod względem wielkości, organizacji wewnętrznej
oraz rodzaju, zakresu i złożoności prowadzonej działalności, który:
spełnia co najmniej jeden z warunków:
– akcje banku zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, z późn.
zm.4)),
– udział banku w aktywach sektora bankowego jest nie mniejszy niż
2 %,
– udział banku w depozytach sektora bankowego jest nie mniejszy niż
2 %,
– udział banku w funduszach własnych sektora bankowego jest nie
mniejszy niż 2 % albo
został uznany za taki bank przez Komisję Nadzoru Finansowego;
państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;
ustawa o nadzorze makroostrożnościowym – ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 r.
o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu
kryzysowym w systemie finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 819);
dyrektywa 2013/36/UE – dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia
instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad
instytucjami kredytowymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą
dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013,
str. 338, z późn. zm.5));
rozporządzenie nr 575/2013 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów
ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające
rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1,
z późn. zm.6));
rozporządzenie 596/2014 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku
(rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę
2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji
2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz. Urz. UE L 173
z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.7));
karta płatnicza – kartę płatniczą w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia
2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2025 r. poz. 611 i 1069);
rozporządzenie 2017/565 – rozporządzenie delegowane Komisji (UE)
2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu
Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów
organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy
inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy (Dz. Urz.
UE L 87 z 31.03.2017, str. 1, z późn. zm.8));
rozporządzenie 2017/2402 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia
ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla
prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające
dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia
(WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017,
str. 35, z późn. zm.9));
rozporządzenie 2019/2033 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów
ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia
(UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE)
nr 806/2014 (Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, z późn. zm.10));
rozporządzenie 2022/2554 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej
odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE)
nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz
(UE) 2016/1011 (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 1, z późn. zm.11));
lokata strukturyzowana – przyjmowany przez bank depozyt o oznaczonym
terminie zapadalności, w którym wpłacony kapitał jest w całości zwracany,
a wypłata odsetek lub świadczeń dodatkowych oraz ich wysokość są
uzależnione od uprzednio określonych warunków, obejmujących takie
czynniki jak:
indeks lub połączenie indeksów, z wyłączeniem lokat o zmiennym
oprocentowaniu, których stopa zwrotu jest bezpośrednio powiązana
z indeksem stopy procentowej takiej jak Euribor lub Libor,
instrument finansowy lub połączenie instrumentów finansowych,
towar lub połączenie towarów lub inne aktywa lub ich połączenie,
kurs walutowy lub połączenie kursów walutowych;
klient profesjonalny – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39b ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
klient detaliczny – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39c ustawy z dnia
29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
uprawniony kontrahent – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39d ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013 – dom maklerski:
wobec którego została wydana decyzja, o której mowa w art. 110ac
ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, lub
o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a lub b lub ust. 5 rozporządzenia
2019/2033;
osoba zaangażowana – osobę, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia
2017/565;
trwały nośnik – nośnik umożliwiający użytkownikowi przechowywanie
adresowanych do niego informacji w sposób umożliwiający dostęp do nich
przez okres odpowiedni do celów, którym te informacje służą, i pozwalający
na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci;
rozporządzenie 2016/679 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych
w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego
przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne
rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1,
z późn. zm.12));
profilowanie – profilowanie osób fizycznych w
Art. 42fc.
zmienionyDom maklerski, o którym mowa w art. 42fa, występuje do
Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem o wydanie zezwoleń, o których mowa
w art. 34 ust. 1 i art. 36:
najpóźniej w dniu, w którym miało miejsce jedno z następujących zdarzeń:
średnia miesięczna całkowita wartość aktywów, obliczona za okres
12 kolejnych miesięcy, jest równa lub wyższa niż równowartość
w złotych 30 000 000 000 euro,
średnia miesięczna całkowita wartość aktywów, obliczona za okres
12 kolejnych miesięcy, jest niższa niż równowartość w złotych
30 000 000 000 euro, a dom maklerski wchodzi w skład grupy, w której
całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich
przedsiębiorstw należących do grupy,grupy mającej siedzibę w Unii
Europejskiej, w tym ich oddziałów i jednostek zależnych w rozumieniu
ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości utworzonych
w państwie trzecim, posiadających, każde z osobna, aktywa o całkowitej
wartości niższej niż równowartość w złotych 30 000 000 000 euro oraz
prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa
w art. 69 ust. 2 pkt 3 lub 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi, jest równa lub wyższa niż równowartość
w złotych 30 000 000 000 euro, przy czym obie te wartości obliczane są
jako średnia za okres 12 kolejnych miesięcy;
w terminie 60 dni od dnia otrzymania decyzji, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b (iii) rozporządzenia nr 575/2013 – w przypadku gdy
decyzja taka została wydana.
W przypadku, o którym mowa w art. 42fb ust. 1 pkt 2, dom maklerski:
niezwłocznie po wystąpieniu jednego ze zdarzeń, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, albo niezwłocznie po otrzymaniu decyzji, o której mowa
w ust. 1 pkt 2, jest obowiązany przekształcić się w spółkę akcyjną;
występuje o zezwolenia, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36,
niezwłocznie po dniu przekształcenia.
Równowartość w złotych kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się
według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski,
obowiązującego w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie
zbadane sprawozdanie finansowe.
Średnie miesięczne wartości aktywów, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
oblicza się zgodnie z metodą obliczania wartości progowych, określoną
w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia
zawartego w art. 8a ust. 6 lit. b dyrektywy 2013/36/UE.
Art. 42fe.
zmienionyDom maklerski, o którym mowa w art. 42fa, do dnia
zarejestrowania statutu banku, którego projekt zatwierdzono w zezwoleniu,
o którym mowa w art. 34 ust. 1, prowadzi działalność maklerską w zakresie
ustalonym w zezwoleniu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
Z dniem zarejestrowania statutu banku, którego projekt zatwierdzono
w zezwoleniu, o którym mowa w art. 34 ust. 1, zezwolenie, o którym mowa
w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, udzielone domowi maklerskiemu, o którym mowa w art. 42fa,
uznaje się za zezwolenie, o którym mowa w art. 111 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
o obrocie instrumentami finansowymi.
Db. Pośrednia unijna jednostka dominująca
Art. 48k.
zmienionyDo działalności instytucji kredytowych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się przepisy prawa polskiego, z zastrzeżeniem
ust. 2 i 3.
Do oddziałów instytucji kredytowych przepisy art. 1–7, art. 9–11, art. 40a
ust. 1,1 , art. 49–70, art. 73–78b, art. 80–95, art. 101–112, art. 112c,
art. 112d, art. 124, art. 124a, art. 133 ust. 3–3e, art. 137, art. 138,
art. 139 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 141 i art. 171 ust. 4–7 stosuje się odpowiednio.
W zakresie polityki pieniężnej prowadzonej przez Narodowy Bank Polski,
do dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Gospodarczej
i Walutowej, oddziały instytucji kredytowych mają takie same prawa i obowiązki
jak banki krajowe i oddziały banków zagranicznych.zagranicznych .
Art. 48q.
zmienionyProwadzenie działalności przez dominującą finansową spółkę
holdingową, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,
unijną dominującą finansową spółkę holdingową i unijną dominującą finansową
spółkę holdingową o działalności mieszanej wymaga zatwierdzenia przez Komisję
Nadzoru Finansowego.
Prowadzenie działalności przez finansową spółkę holdingową i finansową
spółkę holdingową o działalności mieszanej, inne niż określone w ust. 1, wymaga
zatwierdzenia prowadzenia działalności przez Komisję Nadzoru Finansowego,
w przypadku gdy podmioty te podlegają nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego
na zasadzie subskonsolidowanej i do tych podmiotów stosuje się przepisy
rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej.subskonsolidowanej lub gdy zostały
wyznaczone do zapewnienia spełniania przez grupę wymogów ostrożnościowych
na zasadzie skonsolidowanej oraz udostępniono im niezbędne środki
i upoważniono je do wywiązania się z tego obowiązku.
Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza działalność podmiotów,
o których mowa w ust. 1 i 2, w drodze decyzji.
Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, zawiera informacje:
o strukturze organizacyjnej grupy, do której należy podmiot, o którym mowa
w ust. 1 albo 2, oraz o podmiotach należących do tej grupy, w tym adresie,
siedzibie i rodzaju prowadzonej działalności;
o osobach powołanych na funkcje prezesa i wiceprezesa zarządu spółki albo
prezesa i członka zarządu spółki, albo prezesa zarządu spółki i osoby
zastępującej prezesa zarządu spółki oraz o spełnieniu przez te osoby
wymogów, o których mowa w art. 22aa ust. 1–9;1–6, 8 i 9;
niezbędne do oceny, czy zapewnione będzie ostrożne i stabilne zarządzanie
bankiem krajowym lub instytucją kredytową, z uwagi na możliwy wpływ
podmiotu, o którym mowa w ust. 1 albo 2, na bank krajowy lub instytucję
kredytową lub z uwagi na sytuację finansową podmiotu, o którym mowa
w ust. 1 albo 2 – w przypadku gdy podmiotem zależnym podmiotu, o którym
mowa w ust. 1 albo 2, jest bank krajowy lub instytucja kredytowa, przy czym
przepis art. 25h ust. 2 stosuje się odpowiednio;
o wewnętrznej strukturze organizacyjnej grupy i podziale zadań w ramach
grupy.
Komisja Nadzoru Finansowego może żądać przekazania przez podmiot,
o którym mowa w ust. 1 albo 2, także innych informacji niż określone w ust. 4,
niezbędnych do wydania decyzji, o której mowa w ust. 3.
Art. 48s.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego, w drodze decyzji, zwalnia
podmioty, o których mowa w art. 48q ust. 2, z obowiązku zatwierdzenia
prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 48q ust. 2, jeżeli łącznie spełnione
są następujące warunki:
podstawową działalnością finansowej spółki holdingowej jest nabywanie
pakietów akcji w podmiotach zależnych, a podstawową działalnością
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej względem instytucji
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013 lub instytucji
finansowych jest nabywanie pakietów akcji w podmiotach zależnych;
finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
mieszanej nie zostały wyznaczone jako podmioty podlegające przymusowej
restrukturyzacji w żadnej z grup podlegających przymusowej restrukturyzacji
zgodnie z grupowym planem przymusowej restrukturyzacji;
bank albobank, instytucja kredytowa albo finansowa spółka holdingowa będące
podmiotem zależnym podmiotu, o którym mowa w art. 48q ust. 2, albo
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność
została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, zostały wyznaczone do
zapewnienia spełniania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie
skonsolidowanej,skonsolidowanej oraz udostępniono im wszystkie niezbędne środki i upoważniono je do
wywiązania się z tego obowiązku;
finansowa spółka holdingowa ani finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej nie uczestniczą w podejmowaniu decyzji
dotyczących zarządzania, decyzji operacyjnych ani decyzji finansowych
mających wpływ na grupę lub jej podmioty zależne będące instytucjami
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013 lub instytucjami
finansowymi;
nadzór nad grupą sprawowany jest na zasadzie skonsolidowanej.
W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka
holdingowa o działalności mieszanej, o których mowa w art. 48q ust. 2, przestaną
spełniać warunki, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 48q ust. 2–5 oraz art. 48r
stosuje się. W takim przypadku finansowa spółka holdingowa oraz finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej niezwłocznie występują z wnioskiem
o zatwierdzenie działalności.
Art. 4c.
zmienionyDom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013 jest
obowiązany spełniać wymogi określone w przepisach rozporządzenia nr 575/2013.
Przepisy art. 9 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1, art. 9a, art. 9b, art. 9ca–9cc, art. 9cd
ust. 1–4, art. 9ce, art. 11a, art. 11b, art. 111a, art. 126, art. 128 ust. 1–2a, 3a–3g3a–3f i 7,
art. 133a–133d, art. 138 ust. 1 pkt 1, 3–5 i 7–9 i7–9, ust. 2–2h, 2k2–2h i 2l,2k–2q art. 138b–138d,
art. 141e ust. 1 pkt 1 i 3–8 i ust. 2–7, art. 141f ust. 2 i 5, art. 141g–141i, art. 141k,
art. 141l ust. 2, art. 141m, art. 141n, art. 141p ust. 1–4, art. 141q ust. 1, 2 i 4–10,
art. 141r–141x, art. 142 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1, 3, 4 i 6–8 i ust. 4–8 oraz art. 142a
w zakresie, w jakim dotyczą banku lub banku krajowego, stosuje się odpowiednio
także do domu maklerskiego stosującego rozporządzenie nr 575/2013.
Przepisy art. 141f–141l stosuje się do grup firm inwestycyjnych
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia 2019/2033, jeżeli w danej grupie
jest co najmniej jeden dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013.
Do domów maklerskich stosujących rozporządzenie nr 575/2013 przepisy
art. 146a oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9cd ust. 5, art. 9f,
art. 128 ust. 6 i 6a, art. 133e, 141l ust. 3 i art. 141p ust. 5 stosuje się odpowiednio.
Za bank istotny w rozumieniu przepisów, o których mowa w ust. 2 i 3,
uznaje się także dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013,
w przypadku gdy uzasadniają to wielkość, struktura organizacyjna, charakter,
zakres i złożoność działalności prowadzonej przez ten dom maklerski.
Do domów maklerskich stosujących rozporządzenie nr 575/2013 nie
stosuje się przepisów art. 110aa, art. 110ab, art. 110ad–110c, art. 110d pkt 1,
art. 110e, art. 110f, art. 110g, art. 110i–110m, art. 110o–110r, art. 110u–110w oraz
art. 110y–110z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi oraz przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 110x
i art. 110zaa tej ustawy.
Art. 79b.
zmienionyBank, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, przekazuje
informacje o kredytach, pożyczkach pieniężnych, gwarancjach bankowych oraz
poręczeniach udzielonych:
członkom zarządu i członkom rady nadzorczej banku;
osobom zajmującym kierownicze stanowiska w banku;
małżonkom, dzieciom lub rodzicom członka zarządu lub rady nadzorczej
banku;
spółkom, w których osoby, o których mowa w pkt 1–3, posiadają co najmniej
10 % udziałów w kapitale lub praw głosu, lub na które te osoby mogą
wywierać znaczący wpływ, lub w których te osoby pełnią funkcję członka
zarządu lub rady nadzorczej albo kadry kierowniczej wyższego szczebla;
akcjonariuszom banku, z wyłączeniem akcjonariuszy posiadających
wyłącznie akcje dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w liczbie
uprawniającej do wykonywania nie więcej niż 5 % głosów na walnym
zgromadzeniu;
(uchylony)
Komisja Nadzoru Finansowego może zażądać dokumentów dotyczących
kredytów i pożyczek udzielonych podmiotom, o których mowa w ust. 1.
Informacje, o których mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres 5 lat od
dnia:
zakończenia sprawowania funkcji – w przypadku informacji dotyczących
osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2;
zakończenia sprawowania funkcji przez członka zarządu lub rady nadzorczej
banku, którego małżonkowi, rodzicowi lub dziecku udzielono kredytu,
pożyczki pieniężnej, gwarancji bankowej lub poręczenia – w przypadku
informacji dotyczących osób, o których mowa w ust. 1 pkt 3;
w którym przestały być spełniane warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 4
i 5 – w przypadku informacji dotyczących spółek i osób, o których mowa
w ust. 1 pkt 4 i 5.
Art. 9ca.
zmienionyBank jest obowiązany sporządzić i stosować politykę
wynagrodzeń dla poszczególnych kategorii osób, których działalność zawodowa
ma istotny wpływ na profil ryzyka banku, obejmującą wynagrodzenia i uznaniowe
świadczenia emerytalne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia
nr 575/2013, zwaną dalej „polityką wynagrodzeń”.
Osobą, której działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka
banku, jest osoba, która:
pełni funkcję członka rady nadzorczej lub
pełni funkcję członka zarządu, lub
należy do kadry kierowniczej wyższego szczebla, lub
świadczy pracę lub realizuje zadania na rzecz istotnej jednostki gospodarczej,
o której mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na
podstawie upoważnienia zawartego w art. 94 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE,
o ile:
łączne wynagrodzenie tej osoby w poprzednim roku wyniosło co
najmniej równowartość w złotych 500 000 euro oraz nie mniej niż
średnie roczne wynagrodzenie osób, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz
świadczona przez tę osobę praca lub realizowane przez tę osobę zadania
na rzecz istotnej jednostki gospodarczej mają znaczny wpływ na profil
ryzyka tej jednostki.
Bank, który nie jest dużą instytucją, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 146 rozporządzenia nr 575/2013, i którego średnia wartość aktywów,
obliczona dla czteroletniego okresu bezpośrednio poprzedzającego bieżący rok
obrachunkowy, nie przekracza równowartości w złotych 5 000 000 000 euro,
stosuje politykę wynagrodzeń w ograniczonym zakresie. Stosowanie polityki
wynagrodzeń w ograniczonym zakresie dotyczy zmiennych składników
wynagrodzenia oraz uznaniowych świadczeń emerytalnych.
Bank, który nie jest dużą instytucją, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 146 rozporządzenia nr 575/2013, może stosować politykę wynagrodzeń
w ograniczonym zakresie, o którym mowa w ust. 1b, także w przypadku, gdy
średnia wartość jego aktywów, obliczona zgodnie z ust. 1b:
jest wyższa niż kwota wskazana w ust. 1b, ale nie przekracza średniej wartości
aktywów określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 9f ust. 3 pkt 1 ani równowartości w złotych 15 000 000 000 euro – jeżeli
bank ten spełnia kryteria, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 145 lit. c–e
rozporządzenia nr 575/2013,
jest niższa niż kwota wskazana w ust. 1b, ale nie niższa od średniej wartości
aktywów określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 9f ust. 3 pkt 2
– oraz gdy przemawiają za tym charakter, skala, złożoność działalności i struktura
organizacyjna banku, a w przypadku banku należącego do grupy – cechy grupy, do
której bank należy.
Bank stosuje politykę wynagrodzeń w ograniczonym zakresie, o którym
mowa w ust. 1b, w odniesieniu do osoby, której roczna wysokość zmiennego
wynagrodzenia nie przekracza równowartości w złotych 50 000 euro ani jednej
trzeciej jej łącznego rocznego wynagrodzenia.
Bank może nie stosować polityki wynagrodzeń w ograniczonym zakresie,
o którym mowa w ust. 1b, w odniesieniu do osób, o których mowa w ust. 1d,
w przypadku których przemawiają za tym przyjęte w banku praktyki w zakresie
wynagrodzeń i których charakter obowiązków i profil stanowisk uzasadnia takie
niestosowanie, wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 9f ust. 4.
Zarząd banku opracowuje i wdraża politykę wynagrodzeń zatwierdzoną
przez radę nadzorczą.
Stosowana przez bank polityka wynagrodzeń obejmuje także jego
podmioty zależne oraz uwzględnia politykę wynagrodzeń stosowaną przez podmiot
dominujący w stosunku do tego banku.
Komisja Nadzoru Finansowego gromadzi informacje publikowane przez
banki zgodnie z art. 450 ust. 1 lit. g–i oraz k rozporządzenia nr 575/2013, a także
informacje udzielane przez bank o zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu na
płeć oraz wykorzystuje te informacje w celu prowadzenia analiz porównawczych
tendencji i praktyk w zakresie polityki wynagrodzeń stosowanej przez banki.
Bank, raz do roku, w terminie do dnia 31 stycznia, przekazuje Komisji
Nadzoru Finansowego:
informacje za rok poprzedni o zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu na
płeć;
dane o liczbie osób określonych w ust. 1, których łączne wynagrodzenie
w poprzednim roku wyniosło co najmniej równowartość w złotych
1 000 000 euro, wraz z informacjami dotyczącymi stanowisk zajmowanych
przez te osoby oraz wartości głównych składników wynagrodzenia,
przyznanych premii, nagród długookresowych oraz odprowadzonych składek
emerytalnych.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informacje i dane, o których
mowa w ust. 4 i 5, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.
Równowartość w złotych kwot wyrażonych w euro, o których mowa
w ust. 1a–1d i 5, oblicza się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym roku, za który
są przekazywane dane zgodnie z ust. 5.
Bank będący podmiotem dominującym nie stosuje przepisów ust. 1–7 oraz
art. 9cb ust. 1 pkt 1 na zasadzie skonsolidowanej wobec podmiotów zależnych:
mających siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli stosują one
szczególne regulacje dotyczące polityki wynagrodzeń określone
w obowiązujących w tych państwach przepisach stanowiących implementację
innych niż dyrektywa 2013/36/UE przepisów prawa Unii Europejskiej lub
w innych niż dyrektywa 2013/36/UE przepisach prawa Unii Europejskiej;
mających siedzibę w państwie trzecim, jeżeli stosowałyby one przepisy
dotyczące polityki wynagrodzeń określone w przepisach prawa Unii
Europejskiej, gdyby miały siedzibę w państwie członkowskim.
Przepisu ust. 8 nie stosuje się do osób świadczących pracę lub realizujących
zadania na rzecz podmiotów zależnych banku będących spółką zarządzania
aktywami w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia nr 575/2013 lub firmą
inwestycyjną w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013 albo
zagraniczną osobą prawną z siedzibą na terytorium państwa innego niż państwo
członkowskie, nieprowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności
maklerskiej, które świadczą usługi maklerskie, o których mowa
w art. 69 ust. 2 pkt 2–4, 6 i 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi, oraz wywierają bezpośredni, istotny wpływ na profil
ryzyka działalności banku.
Art. 9cb.
zmienionyW banku istotnym działają:
komitet do spraw wynagrodzeń,
komitet do spraw ryzyka
– w skład których wchodzą osoby powoływane spośród członków rady nadzorczej
banku.
Do zadań komitetu do spraw wynagrodzeń należy opiniowanie
i monitorowanie przyjętej w banku polityki wynagrodzeń oraz wspieranie organów
banku w zakresie kształtowania i realizacji tej polityki.
Do zadań komitetu do spraw ryzyka należy w szczególności:
opiniowanie całościowej bieżącej i przyszłej gotowości banku do
podejmowania ryzyka;
opiniowanie opracowanej przez zarząd banku strategii zarządzania ryzykiem
w działalności banku oraz przedkładanych przez zarząd informacji
dotyczących realizacji tej strategii;
wspieranie rady nadzorczej banku w nadzorowaniu wdrażania strategii
zarządzania ryzykiem w działalności banku przez zarząd i kadrę kierowniczą
wyższego szczebla;
weryfikacja, czy ceny pasywów i aktywów oferowanych klientom w pełni
uwzględniają model biznesowy banku i jego strategię w zakresie ryzyka,
a w przypadku gdy ceny te nie odzwierciedlają w odpowiedni sposób
rodzajów ryzyka zgodnie z tym modelem i tą strategią, przedstawianie
zarządowi banku propozycji mających na celu zapewnienie adekwatności cen
pasywów i aktywów do tych rodzajów ryzyka.
Bank zapewnia komitetowi do spraw wynagrodzeń dostęp do informacji,
zasoby oraz wsparcie, niezbędne do realizacji jego zadań, w tym możliwość
korzystania przez komitet z usług ekspertów zewnętrznych.
Na wniosek banku niebędącego bankiem istotnym Komisja Nadzoru
Finansowego może wyrazić zgodę na połączenie komitetu do spraw ryzyka z
komitetem audytu, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2017 r.
o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z
2024 r. poz. 1035 i 1863), o ile większość z członków rady nadzorczej banku
mających wchodzić w skład połączonego komitetu, w tym przewodniczący
połączonego komitetu, spełnia kryteria, o których mowa w art. 129 ust. 3 tej ustawy.
Przepisy art. 129 ust. 1, 5 i 6 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
Art. 9ce.
zmienionyKomitet do spraw nominacji albo rada nadzorcza, jeżeli nie
powołano tego komitetu, przyjmuje politykę różnorodności w składzie zarządu
banku, uwzględniającą szeroki zestaw cech i kompetencji wymaganych
w przypadku osób pełniących funkcję członków zarządu.
Walne zgromadzenie przyjmuje politykę różnorodności w składzie rady
nadzorczej banku, uwzględniającą szeroki zestaw cech i kompetencji wymaganych
w przypadku osób pełniących funkcję członków rady nadzorczej.
Art. 112p.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego zgłasza, w drodze decyzji,
sprzeciw co do nabycia albo objęcia akcji, praw z akcji, udziałów lub praw
z udziałów, jeżeli:
podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 112e, nie uzupełnił
w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu lub nie przedstawił
w wyznaczonym terminie załączanych do niego informacji, o których mowa
w art. 112l ust. 1, oraz dokumentów określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 112l ust. 2;
podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 112e, nie
przekazał w terminie dodatkowych informacji lub dokumentów, o których
mowa w art. 112n ust. 1, żądanych przez Komisję Nadzoru Finansowego;
uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania podmiotem
składającym zawiadomienie, o którym mowa w art. 112e, z uwagi na
możliwy wpływ planowanej transakcji na zgodność działalności tego
podmiotu z przepisami ustawy, rozporządzenia nr 575/2013, ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim, ustawy o nadzorze
makroostrożnościowym, ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
przymusowej restrukturyzacji, ze statutem oraz z decyzją o wydaniu
zezwolenia na utworzenie banku;
organ właściwy w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz
finansowaniu terroryzmu w państwie członkowskim innym niż
Rzeczpospolita Polska przekazał negatywną opinię w terminie 30 dni
roboczych od dnia przekazania wezwania, o którym mowa w art. 112n ust. 1.
W ramach oceny istnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 3,
Komisja Nadzoru Finansowego bada, czy podmiot składający zawiadomienie,
o którym mowa w art. 112e, wykazał, że:
jest w dobrej kondycji finansowej, w szczególności w odniesieniu do
aktualnego zakresu prowadzonej działalności oraz wpływu realizacji planów
inwestycyjnych na przyszłą sytuację finansową podmiotu składającego
zawiadomienie;
zapewni przestrzeganie wymogów ostrożnościowych wynikających
z przepisów prawa, w tym wymogów w zakresie funduszy własnych, norm
płynności, kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem;
w związku z planowanym nabyciem albo objęciem akcji, praw z akcji,
udziałów lub praw z udziałów nie zachodzi uzasadnione podejrzenie
popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu
karnego, ani uzasadnione podejrzenie usiłowania popełnienia tego
przestępstwa, ani nie istnieje podwyższone ryzyko popełnienia tego
przestępstwa, z wykorzystaniem działalności banku, finansowej spółki
holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
Dokonując badania, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, Komisja Nadzoru
Finansowego konsultuje się z organem właściwym w sprawach przeciwdziałania
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w państwie członkowskim innym
niż Rzeczpospolita Polska.
Komisja Nadzoru Finansowego w wyniku oceny, o której mowa
w art. 112f ust. 2, może ustalić termin nabycia albo objęcia akcji, praw z akcji,
udziałów lub praw z udziałów.
Termin, o którym mowa w ust. 4, może być w uzasadnionych przypadkach
wydłużony z urzędu lub na wniosek podmiotu składającego zawiadomienie,
o którym mowa w art. 112e.
Art. 133ba.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje niezbędne środki
pozwalające na wykrycie potencjalnych działań podmiotów i osób trzecich
świadczących na rzecz banku usługi doradcze w zakresie testów warunków
skrajnych, mogących negatywnie wpłynąć na testy warunków skrajnych, jak
analizy porównawcze, wymiana informacji, uzgodnienia dotyczące powszechnych
zachowań lub optymalizacja zgłaszanych wyników uzyskanych w testach
warunków skrajnych.
Art. 22cd.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego w ramach nadzoru nad bieżącym
spełnianiem wymogów, o których mowa w art. 22aa, przez członków zarządu
i rady nadzorczej oraz przez osoby pełniące kluczowe funkcje, może weryfikować
poprawność przeprowadzenia przez bank, finansową spółkę holdingową lub przez
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, ocen spełniania tych wymogów,
a w uzasadnionych przypadkach wezwać bank, finansową spółkę holdingową lub
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, do przeprowadzenia takich ocen.
Art. 112m.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy podmiot, którego akcje, prawa z akcji,
udziały lub prawa z udziałów są nabywane albo obejmowane, jest podmiotem,
o którym mowa w art. 112k ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego występuje na
piśmie do właściwych władz nadzorczych o przekazanie informacji w zakresie
określonym w art. 112p ust. 2, w celu ustalenia, czy zachodzi przesłanka, o której
mowa w art. 112p ust. 1 pkt 3.
W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa
w art. 112e, będący bankiem krajowym, jest częścią grupy, a próg, o którym mowa
w art. 112e, jest przekroczony jedynie na zasadzie indywidualnej, Komisja
Nadzoru Finansowego powiadamia właściwe władze nadzorcze sprawujące nadzór
skonsolidowany o planowanym nabyciu albo objęciu akcji, praw z akcji, udziałów
lub praw z udziałów w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania tego
zawiadomienia i informacji, o których mowa w art. 112l ust. 1, oraz przekazuje
swoją ocenę tym władzom.
W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa
w art. 112e, jest finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową
o działalności mieszanej, nad którą Komisja Nadzoru Finansowego sprawuje
nadzór skonsolidowany, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia właściwe
władze nadzorcze w państwie członkowskim, w którym podmiot ten ma siedzibę,
o planowanym nabyciu albo objęciu akcji, praw z akcji, udziałów lub praw
z udziałów w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia oraz
przekazuje swoją ocenę tym władzom.
W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa
w art. 112e, jest bankiem krajowym, a próg, o którym mowa w art. 112e, jest
przekroczony zarówno na zasadzie indywidualnej, jak i na zasadzie
skonsolidowanej, Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje z właściwymi
władzami nadzorczymi sprawującymi nadzór skonsolidowany.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, jeżeli Komisja Nadzoru
Finansowego sprawuje nadzór skonsolidowany, dokonuje oceny planowanego
nabycia albo objęcia akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów i przekazuje
tę ocenę właściwym władzom nadzorczym w państwie członkowskim, w którym
podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 112e, ma siedzibę.
W przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, Komisja Nadzoru
Finansowego współpracuje z właściwymi władzami nadzorczymi, dążąc do
osiągnięcia wspólnego stanowiska w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania oceny
właściwych władz nadzorczych sprawujących nadzór skonsolidowany.
W przypadku braku wspólnego stanowiska w terminie, o którym mowa
w ust. 6, Komisja Nadzoru Finansowego kieruje sprawę do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, a także w przypadku gdy właściwa
władza nadzorcza sprawująca nadzór skonsolidowany skieruje sprawę do
Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia
nr 1093/2010, Komisja Nadzoru Finansowego zawiesza postępowanie do czasu
wydania decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego, dokonując oceny, o której mowa w ust. 5,
uwzględnia decyzję Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
Art. 124i.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W decyzji, o której mowa w art. 124e ust. 11, Komisja Nadzoru
Finansowego odmawia zezwolenia na planowane połączenie albo podział
podmiotów, o których mowa w art. 124e ust. 1, jeżeli:
podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 124e ust. 1, nie
uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu lub nie
przedstawił w wyznaczonym terminie załączanych do niego informacji lub
dokumentów;
podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 124e ust. 1, nie
przekazał w terminie informacji lub dokumentów żądanych przez Komisję
Nadzoru Finansowego;
uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania podmiotem,
który powstanie w wyniku połączenia, albo podmiotami, które powstaną
w wyniku podziału, lub z uwagi na ocenę sytuacji finansowej tego podmiotu
albo tych podmiotów;
organ w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska właściwy
w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
przekazał negatywną opinię w terminie 30 dni roboczych od dnia przekazania
wezwania, o którym mowa w art. 124e ust. 8.
W ramach oceny istnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 3,
Komisja Nadzoru Finansowego bada, czy podmiot składający zawiadomienie,
o którym mowa w art. 124e ust. 1, wykazał, że:
podmiot, który powstanie w wyniku połączenia, albo podmioty, które
powstaną w wyniku podziału, dają rękojmię wykonywania swoich praw
i obowiązków w sposób należycie zabezpieczający interesy ich klientów;
podmiot, który powstanie w wyniku połączenia, albo podmioty, które
powstaną w wyniku podziału, są w dobrej kondycji finansowej,
w szczególności w odniesieniu do aktualnego zakresu prowadzonej
działalności, jak również wpływu realizacji planów inwestycyjnych na ich
przyszłą sytuację finansową;
podmiot, który powstanie w wyniku połączenia, albo podmioty, które
powstaną w wyniku podziału, zapewnią przestrzeganie wymogów
ostrożnościowych wynikających z przepisów prawa, w tym wymogów
w zakresie funduszy własnych, norm płynności, kontroli wewnętrznej,
zarządzania ryzykiem, w szczególności, że struktura grupy, której staną się
częścią, będzie umożliwiać sprawowanie efektywnego nadzoru oraz
skuteczną wymianę informacji pomiędzy właściwymi władzami nadzorczymi
i ustalenie zakresów właściwości tych władz;
środki finansowe związane z połączeniem albo podziałem nie pochodzą
z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł ani nie mają związku
z finansowaniem terroryzmu ani w związku z zamierzonym połączeniem albo
podziałem nie zachodzi zwiększone ryzyko popełnienia przestępstwa, a także
wystąpienia innych działań, związanych z wprowadzaniem do obrotu
środków finansowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych
źródeł lub finansowaniem terroryzmu;
z perspektywy ostrożnościowej plan wdrożenia planowanego połączenia albo
podziału jest realistyczny i rzetelny.
Dokonując badania, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, Komisja Nadzoru
Finansowego konsultuje się z organami w państwach członkowskich innych niż
Rzeczpospolita Polska właściwymi w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy
oraz finansowaniu terroryzmu.
Plan wdrożenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, podlega monitorowaniu
przez Komisję Nadzoru Finansowego do czasu zakończenia planowanego
połączenia albo podziału.
Art. 22ab.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Spełnienie wymogów, o których mowa w art. 22aa ust. 1–3, jest
weryfikowane przez:
walne zgromadzenie – w przypadku członków rady nadzorczej oraz rady
nadzorczej jako całości,
radę nadzorczą – w przypadku członków zarządu oraz zarządu jako całości
– w odstępach niedłuższych niż 24 miesiące, a w bankach istotnych – niedłuższych
niż 12 miesięcy, licząc od pierwszej oceny, która zgodnie z art. 22 lub art. 22a jest
prowadzona przed powołaniem na stanowisko, oraz każdorazowo w przypadku
ujawnienia istotnych, nowych okoliczności mogących wpływać na ocenę
spełniania tych wymogów.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli zwołanie walnego
zgromadzenia w celu przeprowadzenia weryfikacji jest niemożliwe lub wiązałoby
się z nieproporcjonalnymi i nieuzasadnionymi kosztami, a weryfikacja jest
związana ze zmianami w wewnętrznej organizacji rady nadzorczej, może ona
zostać przeprowadzona przez radę nadzorczą, a następnie zatwierdzona na
najbliższym walnym zgromadzeniu.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, niezwłocznie przekazują do Komisji Nadzoru Finansowego
informację o wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1 i 2.
Art. 124j.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku przeprowadzenia połączenia albo podziału
podmiotów, o których mowa w art. 124e ust. 1, z naruszeniem:
przepisu art. 124e ust. 1 albo
któregokolwiek z terminów, o których mowa w art. 124e ust. 8
– czynność jest nieważna z mocy prawa i nie podlega wpisowi do rejestru
przedsiębiorców, a Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć kary, o których
mowa w art. 112r ust. 3. Przepisy art. 112r ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
Art. 112i.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Jeżeli nabycie albo objęcie akcji, praw z akcji, udziałów lub praw
z udziałów przez podmioty, o których mowa w art. 112e, dotyczy nabycia albo
objęcia akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów, o którym mowa
w art. 25 ust. 1, podlega ono wymogowi zawiadomienia zgodnie z art. 25 ust. 1
oraz badaniu, o którym mowa w art. 25h ust. 2 i art. 112p ust. 2.
Komisja Nadzoru Finansowego przeprowadza badanie, o którym mowa
w art. 25h ust. 2 i art. 112p ust. 2, w terminie przewidzianym dla późniejszej
z ocen, w ramach której przeprowadza się badanie.
Art. 112j.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy planowane nabycie albo objęcie akcji, praw
z akcji, udziałów lub praw z udziałów odbywa się między podmiotami
spełniającymi wymogi określone w art. 113 ust. 6 lub 7 rozporządzenia
nr 575/2013, Komisja Nadzoru Finansowego może nie przeprowadzać oceny,
o której mowa w art. 112g ust. 2.
Art. 112r.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku nabycia albo objęcia akcji, praw z akcji, udziałów
lub praw z udziałów:
z naruszeniem przepisu art. 112e albo
pomimo zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu,
o którym mowa w art. 112p ust. 1, albo
przed upływem terminu do zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego
sprzeciwu, o którym mowa w art. 112p ust. 1, albo
po wyznaczonym przez Komisję Nadzoru Finansowego terminie na nabycie
albo objęcie akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów, o którym
mowa w art. 112p ust. 4 albo 5
– z tych akcji ani udziałów nie może być wykonywane prawo głosu,
z zastrzeżeniem art. 112s.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego
może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji, praw z akcji, udziałów lub praw
z udziałów w wyznaczonym terminie.
Jeżeli akcje, prawa z akcji, udziały lub prawa z udziałów zostaną nabyte
albo objęte z naruszeniem przepisu ust. 1 albo nie zostaną zbyte w terminie,
o którym mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na bank
krajowy, finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową
o działalności mieszanej karę pieniężną do wysokości kwoty stanowiącej
równowartość:
10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo do wysokości dwukrotności
kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia –
w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo
5 % średniego dziennego obrotu netto za każdy dzień trwającego naruszenia
do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż
6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia
i nakładającej karę pieniężną.
Jeżeli akcje, prawa z akcji, udziały lub prawa z udziałów zostaną nabyte
albo objęte z naruszeniem przepisu ust. 1 albo nie zostaną zbyte w terminie,
o którym mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego może ustanowić w banku
krajowym, finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej
o działalności mieszanej zarząd komisaryczny albo uchylić zezwolenie na
utworzenie banku i podjąć decyzję o likwidacji banku. Przepisy art. 145, art. 146,
art. 147, art. 153–156 i art. 157 stosuje się odpowiednio.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 3, uwzględnia w szczególności:
wagę naruszenia i czas jego trwania;
stopień przyczynienia się podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie do
powstania naruszenia;
sytuację finansową podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie;
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez podmiot
odpowiedzialny za naruszenie – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie;
straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem –
w przypadku gdy jest możliwe ustalenie tych strat;
gotowość podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie do współpracy
z Komisją Nadzoru Finansowego;
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku
finansowego popełnione przez podmiot odpowiedzialny za naruszenie;
potencjalne skutki systemowe naruszenia;
sankcje karne uprzednio nałożone za to samo naruszenie na podmiot
odpowiedzialny za naruszenie.
Art. 48u.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego, co najmniej raz w roku,
dokonuje przeglądu podmiotów dominujących instytucji, o których mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013, w celu weryfikacji, czy podmiot
dominujący, podmiot ubiegający się o zezwolenie na podstawie art. 34 ust. 1 albo
art. 36 ust. 1 lub podmiot wyznaczony jako odpowiedzialny za zapewnienie
przestrzegania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie
skonsolidowanej prawidłowo określiły podmiot spełniający kryteria uznania za
dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, dominującą
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego,
unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową
spółkę holdingową o działalności mieszanej.
W celu dokonania przeglądu Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje
z właściwymi władzami nadzorczymi, w przypadku gdy podmiot dominujący lub
podmiot wyznaczony jako odpowiedzialny za zapewnienie przestrzegania przez
grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej, mają siedzibę
w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.
Komisja Nadzoru Finansowego publikuje na swojej stronie internetowej
wykaz finansowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3 lub zwolnionych z obowiązku zatwierdzenia zgodnie z art. 48s i co
roku go aktualizuje. Jeżeli udzielono zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia
zgodnie z art. 48s, w wykazie wskazuje się również podmiot wyznaczony jako
odpowiedzialny za zapewnienie przestrzegania przez grupę wymogów
ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej.
Art. 124e.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Bank krajowy, finansowa spółka holdingowa lub finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, które zamierzają przeprowadzić połączenie
albo podział, są obowiązane, po przyjęciu projektu warunków planowanego
połączenia albo podziału i przed przeprowadzeniem planowanego połączenia albo
podziału, zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o planowanym połączeniu
albo podziale.
Komisja Nadzoru Finansowego może wezwać na piśmie podmiot
składający zawiadomienie do przekazania informacji lub dokumentów innych niż
określone w art. 124g.
W terminie 2 dni roboczych od dnia zakończenia badania, o którym mowa
w art. 124i ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w przedmiocie
planowanego połączenia albo podziału podmiotów, o których mowa w ust. 1.
Decyzja może określać termin, w którym połączenie albo podział mają zostać
przeprowadzone.
Połączenie albo podział podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie może
nastąpić przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 11, zezwalającej na
połączenie albo podział.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, przekazują decyzję, o której mowa
w ust. 11, wraz z uzasadnieniem i planem połączenia albo podziału, o którym
mowa odpowiednio w art. 498 i art. 533 § 1 Kodeksu spółek handlowych, sądowi
rejestrowemu.
W zakresie nieuregulowanym w ust. 1–13 przepisy art. 25g ust. 1–
4 stosuje się odpowiednio.
W przypadku gdy wraz z zawiadomieniem nie przedstawiono dokumentów
lub informacji wskazanych w art. 124g, Komisja Nadzoru Finansowego wzywa
podmiot składający zawiadomienie do ich przedstawienia w wyznaczonym
terminie.
Komisja Nadzoru Finansowego potwierdza na piśmie otrzymanie
zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, i dokumentów wskazanych w art. 124g,
niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 10 dni roboczych od dnia ich
otrzymania.
Komisja Nadzoru Finansowego nie przeprowadza badania, o którym mowa
w art. 124i ust. 2, i nie wydaje decyzji, o której mowa w ust. 11, w przypadku:
połączenia podmiotów, jeżeli podmiotem przejmującym jest podmiot mający
siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska;
gdy połączenie albo podział wymaga zezwolenia zgodnie z art. 34 ust. 1 albo
art. 36 ust. 1 lub zatwierdzenia zgodnie z art. 48q ust. 3, przy czym w takiej
sytuacji wraz z wnioskiem, o którym mowa w art. 31 lub art. 48q ust. 4,
przedstawia się informacje, o których mowa w art. 124g.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, Komisja Nadzoru
Finansowego niezwłocznie przekazuje zawiadomienie wraz z uzasadnionym
stanowiskiem dotyczącym planowanej transakcji właściwemu organowi nadzoru
państwa członkowskiego, w którym podmiot przejmujący ma siedzibę.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, Komisja Nadzoru
Finansowego rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, uwzględniając
również przesłanki wskazane w art. 124i ust. 1.
Jeżeli połączenie albo podział dotyczy wyłącznie podmiotów, o których
mowa w ust. 1, należących do tej samej grupy, Komisja Nadzoru Finansowego
może odstąpić od przeprowadzenia badania, o którym mowa w art. 124i ust. 2.
Niewydanie decyzji, o której mowa w ust. 11, w terminie 60 dni roboczych od dnia
pisemnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia i otrzymania informacji,
o których mowa w art. 124g ust. 1, wywiera skutki prawne równoznaczne
z wydaniem decyzji o braku sprzeciwu wobec połączenia albo podziału.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Komisja Nadzoru Finansowego
może przed upływem 50. dnia roboczego terminu na przeprowadzenie badania,
o którym mowa w art. 124i ust. 2, skierować do podmiotu składającego
zawiadomienie wezwanie, o którym mowa w ust. 10, wyznaczając jednocześnie
termin przekazania informacji, których dotyczy wezwanie, który wynosi:
20 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania;
niemniej niż 20 i niewięcej niż 30 dni roboczych od dnia otrzymania
wezwania, w przypadku gdy:
siedziba co najmniej jednego z podmiotów uczestniczących
w połączeniu albo podziale znajduje się w państwie trzecim lub nadzór
nad nim sprawują władze nadzorcze państwa trzeciego, lub
do przeprowadzenia badania, o którym mowa w art. 124i ust. 2,
niezbędna jest wymiana informacji z organem właściwym w sprawach
przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.
Bieg terminu wskazanego w ust. 7 ulega zawieszeniu na czas od dnia
przekazania przez Komisję Nadzoru Finansowego wezwania, o którym mowa
w ust. 8, do dnia otrzymania od podmiotu składającego zawiadomienie
dodatkowych informacji lub dokumentów, niedłużej jednak niż na okres:
20 dni roboczych – w przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 1;
30 dni roboczych – w przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 2.
Art. 124h.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy w połączeniu albo podziale uczestniczy
podmiot, o którym mowa w art. 124f, Komisja Nadzoru Finansowego występuje na
piśmie do właściwych władz nadzorczych o przekazanie informacji w zakresie
określonym w art. 124i ust. 2, w celu ustalenia, czy zachodzi przesłanka, o której
mowa w art. 124i ust. 1 pkt 3.
Art. 22da.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy kierownik komórki kontroli wewnętrznej lub
dyrektor do spraw finansowych banku, finansowej spółki holdingowej lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność
została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, nie spełnia wymogów określonych
w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić do właściwego organu
banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, z zaleceniem niezwłocznego odsunięcia ich od podejmowania
decyzji mających znaczący wpływ na bank, finansową spółkę holdingową lub
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3.
Art. 124f.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy w połączeniu albo podziale uczestniczy podmiot
będący:
zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją kredytową, firmą
inwestycyjną, spółką zarządzającą albo zarządzającym z UE, którzy uzyskali
zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa
członkowskiego, lub
podmiotem dominującym lub podmiotem pozostającym w podobnym
stosunku do zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej,
firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej albo zarządzającego z UE, którzy
uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa
członkowskiego
– zawiadomienie, o którym mowa w art. 124e ust. 1, zawiera odpowiednią
informację w tym zakresie, wskazującą w szczególności nazwę i siedzibę
podmiotów uczestniczących w połączeniu albo podziale.
Art. 112s.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy wymagają tego interesy klientów banku
krajowego, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie
z art. 48q ust. 3, a bank krajowy, finansowa spółka holdingowa lub finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, wykaże, że nie zachodzi przesłanka, o której
mowa w art. 112p ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru Finansowego może,
w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, wydanej na wniosek
banku krajowego, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3, uchylić zakaz, o którym mowa w art. 112r ust. 1. Do
wniosku dołącza się informacje, o których mowa w art. 112l ust. 1.
Art. 112u.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Bank krajowy, finansowa spółka holdingowa oraz finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, które zamierzają przenieść aktywa lub
zobowiązania, w drodze sprzedaży lub innego rodzaju transakcji, o wartości
odpowiadającej co najmniej 10 % ich całkowitych aktywów lub zobowiązań, są
obowiązane zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze ich
przeniesienia.
Jeżeli przeniesienie aktywów lub zobowiązań, o którym mowa w ust. 1, jest
przeprowadzane między podmiotami należącymi do tej samej grupy,
zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, jest wymagane, gdy wartość tego
przeniesienia odpowiada co najmniej 15 % całkowitych aktywów lub zobowiązań
banku krajowego, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3.
Jeżeli przeniesienie aktywów lub zobowiązań, o którym mowa w ust. 1, jest
realizowane przez dwa podmioty albo więcej podmiotów wchodzących w skład
grupy, każdy z tych podmiotów jest obowiązany do indywidualnego
zawiadomienia Komisji Nadzoru Finansowego o zamiarze ich przeniesienia.
W przypadku dominującej finansowej spółki holdingowej i dominującej
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność
została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, progi, o których mowa w ust. 1 i 2,
mają zastosowanie na zasadzie skonsolidowanej.
Przy obliczaniu progów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie uwzględnia się
przeniesienia:
aktywów zagrożonych;
aktywów w celu zaliczenia ich do puli aktywów stanowiących zabezpieczenie
w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach
zastawnych i bankach hipotecznych;
aktywów, które mają zostać poddane sekurytyzacji;
aktywów lub zobowiązań, w odniesieniu do których zastosowano instrumenty
lub mechanizmy przymusowej restrukturyzacji lub skorzystano z uprawnień
w zakresie prowadzenia przymusowej restrukturyzacji na podstawie
przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu
Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej
restrukturyzacji.
Komisja Nadzoru Finansowego potwierdza na piśmie otrzymanie
kompletnego zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie, niepóźniej
jednak niż w terminie 10 dni roboczych od dnia jego otrzymania.
W przypadku naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepisy
art. 112r ust. 3–5 stosuje się odpowiednio.
Art. 22cb.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W celu uzyskania informacji niezbędnych do dokonania oceny,
czy członkowie zarządu i rady nadzorczej oraz kierownicy komórek kontroli
wewnętrznej i dyrektorzy do spraw finansowych banku, finansowej spółki
holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których
działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, spełniają wymogi
określone w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może zwrócić się o:
informacje do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, jeżeli są one
niezbędne do badania rękojmi, o której mowa w art. 22aa ust. 1;
dostęp do centralnej bazy danych dotyczących przeciwdziałania praniu
pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, o której mowa
w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2024/1620 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia Urzędu ds.
Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu oraz zmiany
rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE)
nr 1095/2010 (Dz. Urz. UE L 2024/1620 z 19.06.2024).
Art. 124g.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 124e
ust. 1, przedstawia wraz z zawiadomieniem informacje dotyczące:
identyfikacji podmiotów uczestniczących w połączeniu albo podziale, w tym
osób zarządzających działalnością tych podmiotów;
działalności zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotów, o których
mowa w pkt 1, w szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu i miejsca
jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej przebiegu;
grupy, do której należą podmioty, o których mowa w pkt 1, w szczególności
jej struktury, należących do niej podmiotów, prawnych i faktycznych
powiązań kapitałowych, finansowych i osobowych z innymi podmiotami;
sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotów, o których mowa w pkt 1;
planów podmiotu składającego zawiadomienie w odniesieniu do przyszłej
działalności podmiotu, który powstanie w wyniku połączenia, albo
podmiotów, które powstaną w wyniku podziału, w szczególności w zakresie
planów marketingowych, operacyjnych, finansowych oraz dotyczących
organizacji i zarządzania.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, dokumenty, które należy załączyć do zawiadomienia, o którym
mowa w art. 124e ust. 1, w celu przedstawienia informacji określonych w ust. 1,
mając na względzie zapewnienie proporcjonalności wymaganych informacji
w zależności od charakteru połączenia albo podziału.
Art. 48t.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego, sprawując nadzór skonsolidowany,
może zezwolić finansowym spółkom holdingowym oraz finansowym spółkom
holdingowym o działalności mieszanej, zwolnionym z obowiązku zatwierdzenia na
podstawie art. 48s, na wyłączenie ich z zakresu konsolidacji, jeżeli są spełnione
łącznie następujące warunki:
wyłączenie to nie wpływa na skuteczność nadzoru nad bankiem lub instytucją
kredytową będącymi jednostką zależną lub nad grupą;
finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej nie mają ekspozycji kapitałowych innych niż
ekspozycje kapitałowe w banku lub instytucji kredytowej będących jednostką
zależną, lub w pośredniej dominującej finansowej spółce holdingowej lub
finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej kontrolujących bank
lub instytucję kredytową będące jednostką zależną;
finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej nie korzystają w znacznym stopniu z dźwigni
finansowej i nie mają ekspozycji, które nie są związane z ich własnością
w banku lub instytucji kredytowej będących jednostką zależną, lub
w pośredniej dominującej finansowej spółce holdingowej lub finansowej
spółce holdingowej o działalności mieszanej kontrolujących bank lub
instytucję kredytową będące jednostką zależną.
Art. 112f.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego potwierdza na piśmie odbiór
zawiadomienia, o którym mowa w art. 112e, informacji lub dokumentów,
o których mowa w art. 112n ust. 1, oraz informuje potencjalnego nabywcę
o terminie, w którym upływa okres oceny, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie,
niepóźniej jednak niż w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania
zawiadomienia, o którym mowa w art. 112e.
Komisja Nadzoru Finansowego przeprowadza ocenę nabycia albo objęcia
akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów w terminie 60 dni roboczych od
dnia potwierdzenia odbioru zawiadomienia, o którym mowa w art. 112e,
i otrzymania informacji, o których mowa w art. 112l ust. 1.
Art. 112n.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego może przed upływem 50. dnia
roboczego terminu na dokonanie oceny, o której mowa w art. 112f ust. 2, wezwać
na piśmie podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 112e, do
przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów, niezbędnych do dokonania
oceny, o której mowa w art. 112f ust. 2, w terminie:
20 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania;
niekrótszym niż 20 i niedłuższym niż 30 dni roboczych od dnia otrzymania
wezwania, w przypadku gdy:
siedziba podmiotu, którego akcje, prawa z akcji, udziały lub prawa
z udziałów są nabywane albo obejmowane, znajduje się w państwie
trzecim lub nadzór nad nim sprawują władze nadzorcze państwa
trzeciego, lub
do przeprowadzenia badania, o którym mowa w art. 112p ust. 2,
niezbędna jest wymiana informacji z organem właściwym w sprawach
przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.
Bieg terminu na dokonanie oceny ulega zawieszeniu na okres od dnia
przekazania przez Komisję Nadzoru Finansowego wezwania, o którym mowa
w ust. 1, do dnia otrzymania od podmiotu składającego zawiadomienie, o którym
mowa w art. 112e, dodatkowych informacji lub dokumentów, niedłużej jednak niż
na okres:
20 dni roboczych – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;
30 dni roboczych – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
Art. 112q.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W zakresie nieuregulowanym w art. 112e–112p do nabywania
albo obejmowania akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów przez
podmioty, o których mowa w art. 112e, przepisy art. 25c–25e, art. 25g ust. 2–4 i 5a
oraz art. 25i–25k stosuje się odpowiednio.
Art. 112o.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Jeżeli zatwierdzenie działalności finansowej spółki holdingowej
lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, o którym mowa
w art. 48q ust. 3, lub zwolnienie z zatwierdzenia, o którym mowa w art. 48s ust. 1,
następuje jednocześnie z oceną, o której mowa w art. 112g ust. 2, Komisja Nadzoru
Finansowego koordynuje swoje działania z właściwymi władzami nadzorczymi
sprawującymi nadzór skonsolidowany oraz, jeżeli nie jest to ten sam organ,
z właściwymi władzami nadzorczymi w państwie członkowskim, w którym ma
siedzibę finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, bieg terminu na dokonanie oceny,
o której mowa w art. 112g ust. 2, ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania
w przedmiocie zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, o którym mowa w art. 48q
ust. 3.
Art. 112h.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Wobec finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona
zgodnie z art. 48q ust. 3, próg, o którym mowa w art. 112e, stosuje się na zasadzie
skonsolidowanej.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, zawiadamiają, w przypadku
możliwości przekroczenia progu, o którym mowa w art. 112e, o zamiarze nabycia
albo objęcia akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów Komisję Nadzoru
Finansowego oraz właściwą władzę nadzorczą sprawującą nadzór skonsolidowany.
Art. 112g.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Wobec banku krajowego próg, o którym mowa w art. 112e,
stosuje się na zasadzie indywidualnej oraz na zasadzie skonsolidowanej.
W przypadku możliwości przekroczenia progu, o którym mowa
w art. 112e, wyłącznie na zasadzie indywidualnej, bank krajowy zawiadamia
o zamiarze nabycia albo objęcia akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów
Komisję Nadzoru Finansowego, która dokonuje oceny nabycia albo objęcia akcji,
praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów w terminie 60 dni roboczych od dnia
pisemnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia i otrzymania informacji,
o których mowa w art. 112l ust. 1.
W przypadku możliwości przekroczenia progu, o którym mowa
w art. 112e, na zasadzie indywidualnej oraz na zasadzie skonsolidowanej, bank
krajowy zawiadamia o zamiarze nabycia albo objęcia akcji, praw z akcji, udziałów
lub praw z udziałów Komisję Nadzoru Finansowego oraz właściwą władzę
nadzorczą sprawującą nadzór skonsolidowany.
Art. 112l.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 112e,
przedstawia wraz z zawiadomieniem informacje dotyczące:
identyfikacji podmiotu składającego zawiadomienie;
identyfikacji podmiotu, którego dotyczy planowane nabycie albo objęcie
akcji, praw z akcji, udziałów lub praw z udziałów, w tym osób zarządzających
działalnością tego podmiotu;
działalności zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotu, o którym
mowa w pkt 2, w szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu i miejsca
jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej przebiegu;
grupy, do której należy podmiot, o którym mowa w pkt 2, w szczególności jej
struktury, należących do niej podmiotów, prawnych i faktycznych powiązań
kapitałowych, finansowych i osobowych z innymi podmiotami;
sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, o którym mowa w pkt 2;
działań zmierzających do nabycia lub objęcia akcji, praw z akcji, udziałów lub
praw z udziałów w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie
progu określonego w art. 112e;
planów podmiotu składającego zawiadomienie w odniesieniu do przyszłej
działalności podmiotu, o którym mowa w pkt 2, w szczególności w zakresie
planów marketingowych, operacyjnych, finansowych oraz dotyczących
organizacji i zarządzania.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, dokumenty, które należy załączyć do zawiadomienia w celu
przedstawienia informacji określonych w ust. 1, mając na względzie zapewnienie
proporcjonalności wymaganych informacji w zależności od charakteru
planowanego nabycia lub objęcia akcji, praw z akcji, udziałów lub praw
z udziałów.
Art. 42ff.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek domu maklerskiego,
może, w drodze decyzji, w ramach postępowania, o którym mowa w art. 42fc
ust. 1, zwolnić dom maklerski z wymogu przekształcenia się w bank krajowy.
O otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru
Finansowego powiadamia Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, który wydaje
opinię w sprawie tego wniosku w terminie miesiąca od dnia powiadomienia.
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w sprawie wniosku,
o którym mowa w ust. 1, uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego i co najmniej:
w przypadku gdy dom maklerski jest częścią grupy – strukturę organizacyjną
grupy, praktyki księgowania stosowane w ramach grupy i alokację aktywów
między podmiotami należącymi do grupy;
charakter, wielkość i złożoność działalności prowadzonej przez dom
maklerski w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę, i w Unii
Europejskiej jako całości;
znaczenie działalności prowadzonej przez dom maklerski w państwie
członkowskim, w którym ma on siedzibę, i w Unii Europejskiej jako całości
oraz ryzyko systemowe wynikające z tej działalności.
Komisja Nadzoru Finansowego uzasadnia w decyzji, o której mowa
w ust. 3, istotne odstępstwa od opinii Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia o wydaniu decyzji, o której
mowa w ust. 3, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego, co 3 lata, dokonuje przeglądu, czy dom
maklerski spełnia przesłanki pozwalające na jego zwolnienie z wymogu
przekształcenia się w bank krajowy.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego o wyniku przeglądu, o którym mowa w ust. 6, i po uzyskaniu opinii
tego organu może uchylić decyzję, o której mowa w ust. 3. Przepisy ust. 4
i 5 stosuje się odpowiednio.
Db. Pośrednia unijna jednostka dominująca
Art. 112e.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Bank krajowy, finansowa spółka holdingowa oraz finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została
zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, które zamierzają, bezpośrednio lub
pośrednio, nabyć albo objąć akcje, prawa z akcji, udziały lub prawa z udziałów,
o wartości co najmniej 15 % uznanego kapitału potencjalnego nabywcy, są
obowiązane zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze ich nabycia
albo objęcia.
Art. 22cc.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny, czy kierownik
komórki kontroli wewnętrznej i dyrektor do spraw finansowych banku, finansowej
spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej,
których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, spełniają
wymogi określone w art. 22aa w przypadku powołania w podmiotach, o których
mowa w art. 22b ust. 1a.
Art. 124k.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Przepisów art. 124e–124j nie stosuje się w przymusowej
restrukturyzacji, o której mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej
restrukturyzacji.