Historia zmian - 10 października 2026
o podatku dochodowym od osób prawnych
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 9.
zmienionyPodatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej,
zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości
dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok
podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a–16m.
Podatnicy będący przedsiębiorcami żeglugowymi w rozumieniu ustawy
z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz podatnicy będący
przedsiębiorcami okrętowymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2016 r.
o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych,
prowadzący działalność opodatkowaną odpowiednio podatkiem tonażowym albo
zryczałtowanym podatkiem od wartości sprzedanej produkcji oraz inną działalność
opodatkowaną podatkiem dochodowym są obowiązani w ewidencji, o której mowa
w ust. 1, wyodrębnić przychody i związane z nimi koszty na poszczególne rodzaje
działalności podlegającej opodatkowaniu odpowiednio podatkiem tonażowym albo
zryczałtowanym podatkiem od wartości sprzedanej produkcji i podatkiem
dochodowym.
Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy
zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani
w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-
-rozwojowej.
Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te
księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu
naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w
terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust.
1, albo deklaracji, o której mowakońca wsiódmego art.miesiąca 28rpo ust.zakończeniu 1roku ,podatkowego, za
pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej
odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji
podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich
części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
podatkowej.
Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji
rodzinnych;
o których mowa w art. 27a;
prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
W przypadku spółek niebędących osobami prawnymi, których
wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne, do prowadzenia ksiąg
rachunkowych przy użyciu programów komputerowych i przesyłania tych ksiąg
właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, na podstawie ust. 1c, są obowiązane
te spółki, przy czym księgi te są przekazywane w terminie do końca trzeciegosiódmego
miesiąca po zakończeniu roku obrotowego tych spółek.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1e, księgi rachunkowe są przesyłane
naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca prowadzenia
działalności, a w przypadku prowadzenia działalności w więcej niż jednym miejscu
– naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca siedziby. W
przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie właściwości naczelnika urzędu
skarbowego na podstawie zdania pierwszego, właściwość tę ustala się według
miejsca siedziby jednego ze wspólników będącego podatnikiem.
Przepis ust. 1c stosuje się odpowiednio do spółek tworzących podatkową
grupę kapitałową.
Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą
środków komunikacji elektronicznej udzielone na podstawie przepisów działu III
rozdziału 9a Ordynacji podatkowej obejmuje również upoważnienie do
podpisywania ksiąg rachunkowych przesyłanych na podstawie ust. 1c i 1e.
Jeżeli ustalenie dochodu (straty) w sposób określony w ust. 1 nie jest
możliwe, dochód (stratę) ustala się w drodze oszacowania.
W przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, obowiązanych
do prowadzenia ewidencji rachunkowej wymienionej w ust. 1, gdy określenie
dochodu na ich podstawie nie jest możliwe, dochód określa się w drodze
oszacowania, z zastosowaniem wskaźnika dochodu w stosunku do przychodu
w wysokości:
5 % – z działalności w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego;
10 % – z działalności budowlanej lub montażowej albo w zakresie usług
transportowych;
60 % – z działalności w zakresie pośrednictwa, jeżeli wynagrodzenie jest
określone w formie prowizji;
80 % – z działalności w zakresie usług adwokackich lub rzeczoznawstwa;
20 % – z pozostałych źródeł przychodów.
Przez działalność w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego, o której
mowa w ust. 2a pkt 1, wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, rozumie się odpłatne zbycie towarów
polskim odbiorcom bez względu na miejsce zawarcia umowy.
Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się, jeżeli umowa w sprawie
zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, której Rzeczpospolita Polska jest
stroną, zawarta z krajem, na terytorium którego podatnik ma siedzibę lub miejsce
zamieszkania, stanowi inaczej.
Podatnicy, którzy przenoszą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
składniki majątku w sposób, o którym mowa w art. 24f i art. 24g, są obowiązani
wyodrębnić te składniki w ewidencji, o której mowa w ust. 1.
W przypadku uzyskania przez spółkę jawną statusu podatnika spółka ta
jest obowiązana:
zamknąć księgi rachunkowe i sporządzić sprawozdanie finansowe zgodnie
z przepisami o rachunkowości na dzień poprzedzający dzień uzyskania tego
statusu oraz
wydzielić w kapitale podstawowym zyski wypracowane w okresie, w którym
spółka ta nie posiadała statusu podatnika, jeżeli zyski te nie zostały podzielone
między wspólników tej spółki.
W przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną
spółka przekształcana jest obowiązana zamknąć księgi rachunkowe i sporządzić
sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości na dzień
poprzedzający dzień przekształcenia, przy czym przepis art. 8 ust. 6 stosuje się
odpowiednio.
W przypadku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną w spółkę,
albo przejęcia spółki niebędącej osobą prawną przez spółkę w następstwie łączenia,
na dzień poprzedzający dzień przekształcenia, a w przypadku przejęcia – na dzień
wpisu do rejestru połączenia, spółka niebędąca osobą prawną jest obowiązana do:
zamknięcia ksiąg rachunkowych – w przypadku gdy prowadzi księgi
rachunkowe;
sporządzenia wykazu składników majątku jej przedsiębiorstwa, w przypadku
gdy nie prowadzi ksiąg rachunkowych, zawierającego co najmniej
następujące dane:
liczbę porządkową,
określenie (nazwę) składnika majątku,
oznaczenie rodzaju transakcji nabycia składnika majątku,
datę nabycia składnika majątku,
kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku,
kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku zaliczoną
do kosztów uzyskania przychodów,
wartość początkową składnika majątku,
metodę amortyzacji,
sumę odpisów amortyzacyjnych,
wartość składnika majątku przyjętą dla celów podatkowych –
w przypadku gdy składnik ten został nabyty w inny sposób niż w drodze
zakupu.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze
rozporządzenia, może wprowadzić obowiązek dokonywania spisu z natury
niektórych towarów w przypadku zmiany ich ceny.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
rozporządzenia, sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji składników majątku
zakładu, przychodów i kosztów oraz warunki, jakim powinna odpowiadać ta
ewidencja w celu prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego, dla
podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, którzy dla wykonywania działalności nie tworzą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub przedstawicielstwa, mając na uwadze
zakres prowadzonej działalności.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
rozporządzenia:
zakres dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi
podlegające przekazaniu na podstawie ust. 1c i 1e, oraz sposób ich
wykazywania w tych księgach,
grupy podatników innych niż określeni w ust. 1d lub spółek niebędących
osobami prawnymi zwolnionych z obowiązku prowadzenia ksiąg przy użyciu
programów komputerowych lub ich przesyłania w całości albo części na
podstawie ust. 1c
– uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników
oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania
obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te
nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez
podatników ksiąg.
Art. 24a.
zmienionyPodatek od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej
uzyskanych przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, wynosi 19 %
podstawy opodatkowania.
W przypadku zagranicznej jednostki kontrolowanej, o której mowa
w ust. 3 pkt 2, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże, że nie jest
spełniony co najmniej jeden z warunków określonych w ust. 3 pkt 3. Przepis ust. 13
stosuje się.
Podatek obliczony zgodnie z ust. 1 przez podatnika z tytułu kontroli nad
zagraniczną jednostką kontrolowaną pomniejsza się o podatek zapłacony przez
jednostkę zależną na podstawie przepisów o kontrolowanych spółkach lub
jednostkach zagranicznych, obowiązujących w państwie siedziby, zarządu,
rejestracji lub położenia jednostki zależnej, w części, jaka odpowiada posiadanym
prawom do uczestnictwa w zysku tej jednostki zależnej, jeżeli ta jednostka zależna:
posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 50 % prawa do uczestnictwa
w zysku w tej zagranicznej jednostce kontrolowanej oraz
jednostka zależna jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo
istnieje podstawa prawna, wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania, innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną
jest Rzeczpospolita Polska, lub innej umowy międzynarodowej, której stroną
jest Unia Europejska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym jednostka zależna
będąca zagraniczną jednostką posiada rezydencję podatkową lub jest
zarejestrowana lub położona.
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z ust. 1 odlicza się kwotę
równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną jednostkę
kontrolowaną w państwie jej siedziby lub zarządu, rejestracji albo położenia lub
w innym państwie w proporcji, w jakiej pozostaje dochód ustalony zgodnie z ust. 4
lub 4a do dochodu tej jednostki ustalonego zgodnie z ust. 6 albo 6a. Przepisy
art. 20 ust. 8 i art. 22b stosuje się odpowiednio.
Podatnicy są obowiązani do prowadzenia rejestru zagranicznych
jednostek, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit. a, a w przypadku
zagranicznych jednostek posiadających siedzibę lub zarząd na terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego –
rejestru zagranicznych jednostek spełniających warunki określone w ust. 3 pkt 3.
Podatnicy po zakończeniu roku podatkowego, o którym mowa w ust. 6,
niepóźniej niż przed upływem terminu do złożenia zeznania o wysokości dochodu
zagranicznej jednostki kontrolowanej osiągniętego w roku podatkowym, są
obowiązani do zaewidencjonowania zdarzeń zaistniałych w zagranicznej jednostce
kontrolowanej w ewidencji odrębnej od ewidencji rachunkowej wskazanej w art. 9
ust. 1 i 1a, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu, podstawy
opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym także do
uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
prawnych informacji niezbędnych do określenia wysokości odpisów
amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a–16m.
Na żądanie organu podatkowego podatnik jest obowiązany udostępnić, w
terminie 7 dni od dnia otrzymania żądania, rejestry prowadzone zgodnie z ust. 13
oraz ewidencje prowadzone zgodnie z ust. 13a. Jeżeli podatnik nie udostępni tych
ewidencji lub rejestru albo ustalenie dochodu na podstawie prowadzonych
ewidencji nie jest możliwe, dochód określa się w drodze oszacowania, przy
uwzględnieniu przedmiotu działalności (transakcji), z której dochód został
osiągnięty. Do określenia dochodu w drodze oszacowania stosuje się przepisy
Ordynacji podatkowej.
W celu obliczenia udziału pośredniego przepis art. 11a ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
Przepisów ust. 1, 13a i 14 nie stosuje się, jeżeli zagraniczna jednostka
kontrolowana, podlegająca opodatkowaniu od całości swoich dochodów w
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie należącym do
Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzi w tym państwie istotną
rzeczywistą działalność gospodarczą.
(uchylony)
Przy ocenie, czy zagraniczna jednostka kontrolowana prowadzi
rzeczywistą działalność gospodarczą, bierze się pod uwagę w szczególności, czy:
zarejestrowanie zagranicznej jednostki kontrolowanej wiąże się z istnieniem
przedsiębiorstwa, w ramach którego ta jednostka wykonuje faktycznie
czynności stanowiące działalność gospodarczą, w tym w szczególności czy
jednostka ta posiada lokal, wykwalifikowany personel oraz wyposażenie
wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej;
zagraniczna jednostka kontrolowana nie tworzy struktury funkcjonującej
w oderwaniu od przyczyn ekonomicznych;
istnieje współmierność między zakresem działalności prowadzonej przez
zagraniczną jednostkę kontrolowaną a faktycznie posiadanym przez tę
jednostkę lokalem, personelem lub wyposażeniem;
zawierane porozumienia są zgodne z rzeczywistością gospodarczą, mają
uzasadnienie gospodarcze i nie są w sposób oczywisty sprzeczne z ogólnymi
interesami gospodarczymi tej jednostki;
zagraniczna jednostka kontrolowana samodzielnie wykonuje swoje
podstawowe funkcje gospodarcze przy wykorzystaniu zasobów własnych,
w tym obecnych na miejscu osób zarządzających.
Przy ocenie, czy rzeczywista działalność gospodarcza ma charakter
istotny, bierze się pod uwagę w szczególności stosunek przychodów uzyskiwanych
przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną z prowadzonej rzeczywistej działalności
gospodarczej do jej przychodów ogółem.
Przepisy ust. 1–18a oraz art. 27 ust. 2a stosuje się odpowiednio do:
podatnika prowadzącego działalność gospodarczą przez położony poza
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, chyba że dochody
tego zakładu zostały uwzględnione przez podatnika w podstawie
opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18;
podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez
położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład – w
zakresie związanym z działalnością tego zakładu.
Użyte w niniejszym artykule określenie:
zagraniczna jednostka – oznacza:
osobę prawną,
spółkę kapitałową w organizacji,
jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej inną niż spółka
niemająca osobowości prawnej,
spółkę niemającą osobowości prawnej, o której mowa
w art. 1 ust. 3 pkt 2,
fundację, trust lub inny podmiot albo stosunek prawny o charakterze
powierniczym,
podatkową grupę kapitałową lub spółkę z podatkowej grupy kapitałowej,
która samodzielnie spełniałaby warunek, o którym mowa
w ust. 3 pkt 3 lit. c, gdyby nie była częścią podatkowej grupy
kapitałowej,
wydzieloną organizacyjnie lub prawnie część zagranicznej spółki lub
innego podmiotu mającego osobowość prawną albo niemającego
osobowości prawnej
– nieposiadające siedziby, zarządu ani rejestracji na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, w których podatnik, o którym mowa
w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub
innymi podatnikami mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiada, bezpośrednio lub
pośrednio, udział w kapitale, prawo głosu w organach kontrolnych,
stanowiących lub zarządzających lub prawo do uczestnictwa w zysku, w tym
ich ekspektatywę, lub w których w przyszłości będzie uprawniony do nabycia
takich praw, w tym jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu
lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym,
lub nad którymi podatnik sprawuje kontrolę faktyczną;
prawo do uczestnictwa w zysku – oznacza również prawo do uzyskania
środków należących do zagranicznej jednostki w związku z jej likwidacją,
prawo do otrzymania świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego, w tym
jego ekspektatywy, jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu
lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym lub
ekspektatywę uzyskania zysków zagranicznej jednostki wypracowanych lub
uzyskanych w przyszłości;
kontrola faktyczna – oznacza kontrolę, która, uwzględniając okoliczności
faktyczne, pozwala na wywieranie dominującego wpływu na funkcjonowanie
zagranicznej jednostki poprzez wpływ na podejmowanie decyzji na
najwyższym szczeblu w sprawach dotyczących zagranicznej jednostki lub
możliwość kierowania lub wpływania na jej codzienne działanie, przy czym
kontrola faktyczna wynika w szczególności z powiązań umownych, między
innymi umowy kreującej zagraniczną jednostkę, decyzji sądu lub innego
dokumentu regulującego założenie lub funkcjonowanie tej jednostki,
udzielonych pełnomocnictw lub powiązań faktycznych między zagraniczną
jednostką i podatnikiem;
instrumenty finansowe – oznacza instrumenty finansowe wymienione w art. 2
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
jednostka zależna – oznacza podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo
zagraniczną jednostkę niespełniającą warunków określonych
w ust. 3 pkt 3 lit. b i c, pkt 4 lit. b–d lub pkt 5 lit. b–d, w których podatnik
posiada, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 50 % udziałów w kapitale
lub co najmniej 50 % praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub
zarządzających, lub co najmniej 50 % prawa do uczestnictwa w zysku;
podmiot powiązany – oznacza:
osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości
prawnej, w której podatnik posiada, bezpośrednio lub pośrednio, co
najmniej 25 % udziałów w kapitale lub co najmniej 25 % praw głosu w
organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej
25 % prawa do uczestnictwa w zysku,
osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą
osobowości prawnej, posiadającą w podatniku, bezpośrednio lub
pośrednio, co najmniej 25 % udziałów w kapitale lub co najmniej 25 %
praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,
lub co najmniej 25 % prawa do uczestnictwa w zysku,
osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości
prawnej, w której podmiot wskazany w lit. b posiada, bezpośrednio lub
pośrednio, co najmniej 25 % udziałów w kapitale lub co najmniej 25 %
praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,
lub co najmniej 25 % prawa do uczestnictwa w zysku.
Dla ustalenia statusu zagranicznej jednostki lub spełnienia warunku
kontroli nad zagraniczną jednostką nie uwzględnia się relacji pomiędzy
podmiotami, które nie są ustanawiane lub utrzymywane z uzasadnionych przyczyn
ekonomicznych, w tym mających na celu manipulowanie strukturą właścicielską
lub tworzenie cyrkularnych struktur właścicielskich.
W przypadku gdy na podstawie okoliczności faktycznych nie można
ustalić, że podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, spełnia przesłanki uznania
za zagraniczną jednostkę, domniemywa się, że podmiot ten stanowi zagraniczną
jednostkę, jeżeli podatnik jest założycielem lub fundatorem tego podmiotu oraz,
odpłatnie albo nieodpłatnie, przekazał majątek temu podmiotowi, chyba że
założyciel (fundator) wykaże, że wyzbył się on w sposób definitywny
i nieodwołalny powierzonego majątku. W takim przypadku podmiot, o którym
mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, uznaje się za zagraniczną jednostkę, gdy podatnik jest
lub może stać się beneficjentem tego podmiotu.
Za zagraniczną jednostkę może być również uznany zagraniczny zakład
zagranicznej jednostki w dowolnej postaci.
Zagraniczną jednostką kontrolowaną jest:
zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub
położona na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na
podstawie art. 11j ust. 2 lub w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw
finansów publicznych wydanym na podstawie art. 86a § 108 Ordynacji
podatkowej albo
zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub
położona na terytorium państwa innego niż wskazane w pkt 1, z którym:
Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej,
w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo
Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej
– stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa
informacji podatkowych, albo
zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki:
w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie
lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami
mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad
50 % udziałów w kapitale lub ponad 50 % praw głosu w organach
kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50 % prawa do
uczestnictwa w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną
jednostką,
co najmniej 33 % przychodów tej jednostki osiągniętych w roku
podatkowym, o którym mowa w ust. 6, pochodzi:
– z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób
prawnych,
– ze zbycia udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
w spółce niebędącej osobą prawną, tytułów uczestnictwa
w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub
innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze,
– z wierzytelności,
– z tytułu usług doradczych, księgowych, badania rynku, usług
prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania
danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu
oraz świadczeń o podobnym charakterze,
– z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy i innych umów
o podobnym charakterze,
– z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
– z części odsetkowej raty leasingowej,
– z poręczeń i gwarancji,
– z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu
zbycia tych praw,
– z praw autorskich lub praw własności przemysłowej
uwzględnionych w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
– ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
– z działalności ubezpieczeniowej, bankowej lub innej działalności
finansowej,
– z transakcji z podmiotami powiązanymi, w przypadku gdy jednostka
nie wytwarza w związku z tymi transakcjami wartości dodanej pod
względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma,
faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy
o co najmniej 25 % od podatku dochodowego od osób prawnych, który
byłby od niej należny z zastosowaniem stawki podatku, o której mowa
w art. 19 ust. 1 pkt 1, gdyby jednostka ta była podatnikiem, o którym
mowa w art. 3 ust. 1, przy czym przez podatek faktycznie zapłacony
rozumie się podatek niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu
w jakiejkolwiek formie, w tym na rzecz innego podmiotu, albo
zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki:
w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie
lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami
mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad
50 % udziałów w kapitale lub ponad 50 % praw głosu w organach
kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50 % prawa do
uczestnictwa w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną
jednostką,
faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy
o co najmniej 25 % od podatku dochodowego od osób prawnych, który
byłby od niej należny przy zastosowaniu stawki podatku, o której mowa
w art. 19 ust. 1 pkt 1, gdyby jednostka ta była podatnikiem, o którym
mowa w art. 3 ust. 1, przy czym przez podatek faktycznie zapłacony
rozumie się podatek niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu
w jakiejkolwiek formie, w tym na rzecz innego podmiotu,
przychody tej jednostki, o których mowa w pkt 3 lit. b, są niższe niż
30 % sumy wartości posiadanych:
– udziałów (akcji) w innej spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce
niebędącej osobą prawną, tytułów uczestnictwa w funduszu
inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie
prawnej, należności będących następstwem posiadania tych
udziałów (akcji), praw o podobnym charakterze do tych udziałów
(akcji), ogółu praw i obowiązków lub tytułów uczestnictwa,
– nieruchomości lub ruchomości będących własnością albo
współwłasnością podatnika lub używanych przez niego na podstawie
umowy leasingu,
– wartości niematerialnych i prawnych,
– należności z tytułów, o których mowa w pkt 3 lit. b, wobec
podmiotów powiązanych,
aktywa, o których mowa w lit. c, stanowią co najmniej 50 % wartości
aktywów takiej jednostki, przy czym przy ustalaniu tej proporcji w
wartości aktywów, o których mowa w lit. c, nie uwzględnia się udziałów
(akcji) w innej spółce:
– niemającej siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz
– nieposiadającej, bezpośrednio lub pośrednio, udziałów (akcji) w
spółce mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, albo
zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki:
w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie
lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami
mającymi miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad
50 % udziałów w kapitale lub ponad 50 % praw głosu w organach
kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50 % prawa do
uczestnictwa w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną
jednostką,
dochód jednostki przekracza dochód obliczony według wzoru:
(b + c + d) × 20 %
w którym poszczególne litery oznaczają:
b – wartość bilansową aktywów jednostki,
c – roczne koszty zatrudnienia jednostki,
d – zakumulowaną (zsumowaną) dotychczasową wartość odpisów
amortyzacyjnych w rozumieniu przepisów o rachunkowości,
mniej niż 75 % przychodów tej jednostki pochodzi z transakcji
dokonywanych z podmiotami niepowiązanymi mającymi miejsce
zamieszkania, siedzibę, zarząd, rejestrację lub położenie w tym samym
państwie co ta jednostka,
faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy
o co najmniej 25 % od podatku dochodowego od osób prawnych, który
byłby od niej należny z zastosowaniem stawki podatku, o której mowa
w art. 19 ust. 1 pkt 1, gdyby jednostka ta była podatnikiem, o którym
mowa w art. 3 ust. 1, przy czym przez podatek faktycznie zapłacony
rozumie się podatek niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu
w jakiejkolwiek formie, w tym na rzecz innego podmiotu.
Przy wyliczaniu różnicy, o której mowa w ust. 3 pkt 3 lit. c, pkt 4 lit. b i
pkt 5 lit. d, nie uwzględnia się zagranicznego zakładu zagranicznej jednostki
kontrolowanej, który nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniony z podatku w
państwie siedziby zagranicznej jednostki kontrolowanej.
Sprawowanie kontroli, o której mowa w ust. 3 pkt 3 lit. a, wobec
podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. f, ustala się
poprzez odniesienie się do spółki dominującej lub wobec wszystkich spółek
z grupy.
W przypadku spółki z podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa
w ust. 2 pkt 1 lit. f, przez faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę spółkę
na potrzeby ust. 3 pkt 3 lit. c należy rozumieć podatek, który zostałby przez tę
spółkę zapłacony, gdyby ta spółka nie była częścią tej podatkowej grupy
kapitałowej.
Przez innych podatników mają
Art. 24aa.
zmienionyPodatek od spółek będących podatnikami, o których mowa w
art. 3 ust. 1, z tytułu przerzuconych dochodów wynosi 19 % podstawy
opodatkowania (podatek od przerzuconych dochodów).
Przepisów ust. 1–9 nie stosuje się w zakresie, w jakim koszty, o których
mowa w ust. 2, zostały poniesione na rzecz podmiotu powiązanego, o którym
mowa w ust. 2, podlegającego opodatkowaniu od całości swoich dochodów
w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie należącym do
Europejskiego Obszaru Gospodarczego i prowadzącego w tym państwie istotną
rzeczywistą działalność gospodarczą.
Ciężar dowodu, że nie został spełniony co najmniej jeden z warunków, o
których mowa w ust. 2, spoczywa na spółce określonej w ust. 1, która zaliczyła do
kosztów uzyskania przychodów koszty określone w ust. 3.
Przy ocenie, czy podmiot powiązany, o którym mowa w ust. 2, prowadzi
rzeczywistą działalność gospodarczą, bierze się pod uwagę w szczególności, czy:
zarejestrowanie podmiotu wiąże się z istnieniem przedsiębiorstwa, w ramach
którego wykonuje on faktycznie czynności stanowiące działalność
gospodarczą, w tym czy podmiot ten posiada lokal, wykwalifikowany
personel oraz wyposażenie wykorzystywane w prowadzonej działalności
gospodarczej;
podmiot posiada możliwość samodzielnego decydowania o przeznaczeniu
otrzymanej należności;
podmiot ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą danej należności.
Przy ocenie, czy rzeczywista działalność gospodarcza ma charakter
istotny, bierze się pod uwagę w szczególności stosunek przychodów uzyskiwanych
przez podmiot powiązany, o którym mowa w ust. 2, z prowadzonej rzeczywistej
działalności gospodarczej do jego przychodów ogółem.
Przepisy ust. 1–12 stosuje się odpowiednio do podatników, o których
mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, w tym do transakcji pomiędzy
podatnikiem a zagranicznym zakładem tego podatnika.
Przepisy ust. 1–13 stosuje się odpowiednio do:
podatnika ponoszącego koszty z tytułów wymienionych w ust. 3 na rzecz
spółki niebędącej osobą prawną mającej siedzibę lub zarząd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej powiązanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
z podatnikiem, jeżeli ta spółka przekazuje te otrzymane należności, w
jakiejkolwiek formie, na rzecz spełniającego warunki określone w ust. 2
podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z tą spółką, przy
czym, jeżeli przekazanie należności na rzecz tego podmiotu powiązanego
dotyczy części należności otrzymanej od tej spółki, podstawę opodatkowania
podatnika ustala się w wysokości odpowiadającej przekazanej części tej
należności;
podatnika ponoszącego koszty z tytułów wymienionych w ust. 3 na rzecz
podmiotu niemającego siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, który nie spełnia warunków określonych w ust. 2, powiązanego w
rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 z podatnikiem, jeżeli ten podmiot przekazuje,
w jakiejkolwiek formie, otrzymane od podatnika należności na rzecz
podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z tym podatnikiem
i spełniającego warunki określone w ust. 2, przy czym przepis ust. 10 stosuje
się odpowiednio wyłącznie w przypadku, gdy warunki określone w tym
przepisie spełnia ostatni z wymienionych podmiotów.
Warunki określone w ust. 2 uznaje się również za spełnione, jeżeli:
koszty, o których mowa w ust. 3, zaliczane do kosztów uzyskania
przychodów, zostały poniesione na rzecz podmiotu powiązanego w
rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z podatnikiem mającego siedzibę, zarząd lub
miejsce zarejestrowania lub położenia na terytorium lub w kraju
wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 lub
w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych
wydanym na podstawie art. 86a § 108 Ordynacji podatkowej albo mającego
siedzibę, zarząd lub miejsce zarejestrowania lub położenia na terytorium
państwa, z którym:
Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w
szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego
państwa informacji podatkowych albo
Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej stanowiącej
podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa
informacji podatkowych oraz
podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 1, nie jest zagraniczną jednostką
kontrolowaną określoną odpowiednio w art. 24a ust. 3 pkt 1 lub 2 i przychody
tego podmiotu powiązanego wynikające z kosztów, o których mowa w ust. 3,
nie zostały przez podatnika opodatkowane podatkiem dochodowym w
Rzeczypospolitej Polskiej.
Za przerzucone dochody uznaje się zaliczone do kosztów uzyskania
przychodów w roku podatkowym koszty poniesione przez podatnika na rzecz
niemającego siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z tym podatnikiem, jeżeli
łącznie są spełnione następujące warunki:
według przepisów prawa podatkowego obowiązujących w państwie siedziby,
zarządu, zarejestrowania lub położenia tego podmiotu powiązanego, dochód
(przychód) tego podmiotu uzyskany z jednego z tytułów wymienionych w ust.
3 podlega opodatkowaniu według stawki podatku dochodowego niższej niż
14,25 %, obliczonej zgodnie z ust. 2a i 2b, lub zwolnieniu, lub wyłączeniu z
opodatkowania tym podatkiem;
ten podmiot powiązany uzyskuje od podatnika lub innych spółek, o których
mowa w art. 3 ust. 1, powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 z tym
podatnikiem, z tytułów wymienionych w ust. 3 co najmniej 50 % ogółu
przychodów określonych zgodnie z przepisami o podatku dochodowym lub
przepisami o rachunkowości;
ten podmiot powiązany przekazuje, w jakiejkolwiek formie, co najmniej 10 %
przychodów, o których mowa w pkt 2, na rzecz innego podmiotu:
zaliczając w związku z tym wydatki do kosztów rozliczanych dla celów
podatku dochodowego lub wydatki te lub przychody odlicza od dochodu,
podstawy opodatkowania lub od podatku w jakiejkolwiek formie, lub
jeżeli przychody te składają się na zysk przeznaczony do wypłaty, bez
względu na termin, w formie dywidendy lub innych przychodów z
udziału w zyskach osób prawnych;
suma określonych w ust. 3 kosztów poniesionych przez podatnika w roku
podatkowym na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1
pkt 4 z podatnikiem, zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania
przychodów tego podatnika, stanowi co najmniej 3 % sumy kosztów
uzyskania przychodów podatnika za ten rok.
Stawkę podatku dochodowego, o której mowa w ust. 2 pkt 1, ustala się
poprzez odpowiednie pomniejszenie nominalnej stawki podatku dochodowego,
obowiązującej w państwie siedziby, zarządu, zarejestrowania lub położenia
podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z podatnikiem w
odniesieniu do przychodu z tytułu wymienionego w ust. 3, o związane z tym
przychodem odliczenia od podstawy opodatkowania lub podatku lub zwroty
podatku, z wyjątkiem kosztów związanych z tym przychodem.
Jeżeli podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z podatnikiem
podlega częściowemu zwolnieniu lub częściowemu wyłączeniu z opodatkowania
podatkiem dochodowym, stawkę, o której mowa w ust. 2 pkt 1, ustala się,
pomniejszając nominalną stawkę podatku dochodowego o procentową wartość
przysługującego zwolnienia lub wyłączenia z opodatkowania.
Do kosztów, o których mowa w ust. 2, zalicza się koszty:
usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz usług o
podobnym charakterze;
wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania
z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4–7;
przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w
tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów
finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze;
finansowania dłużnego związane z uzyskaniem środków finansowych i
korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, opłaty, prowizje,
premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w
zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty
pochodnych instrumentów finansowych;
opłat i wynagrodzeń za przeniesienie funkcji, aktywów lub ryzyk.
Podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi suma
przerzuconych dochodów w roku podatkowym, a w przypadku podatkowej grupy
kapitałowej – suma przerzuconych dochodów w roku podatkowym spółek
tworzących tę grupę.
Na potrzeby ustalania kosztów, o których mowa w ust. 2, uwzględnia się
również koszty:
stanowiące w roku podatkowym odpisy amortyzacyjne lub odpisy
umorzeniowe od wartości początkowej środka trwałego lub wartości
niematerialnej i prawnej;
przypisane zgodnie z art. 5.
W przypadku gdy dochody (przychody) i koszty podmiotu powiązanego w
rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z podatnikiem są traktowane jako osiągnięte lub
poniesione przez co najmniej jeden inny podmiot lub jedną osobę fizyczną, stawkę
podatku, o której mowa w ust. 2 pkt 1, ustala się dla tego innego podmiotu lub tej
osoby fizycznej. Zdania pierwszego nie stosuje się do podmiotów lub osób
fizycznych, które posiadają w tym podmiocie powiązanym bezpośrednio lub
pośrednio mniej niż 5 % prawa do uczestnictwa w zysku.
Przerzuconych dochodów nie łączy się z innymi dochodami (przychodami)
podatnika.
Podatnikiem podatku od przerzuconych dochodów jest spółka, o której
mowa w ust. 1, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej – ta grupa.
Podatek od przerzuconych dochodów pomniejsza się o kwotę
zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21, pobranego od
wypłat z tytułu kosztów uwzględnionych w podstawie opodatkowania, o której
mowa w ust. 3a, jednak w wysokości niewiększej niż kwota należnego podatku od
przerzuconych dochodów. Jeżeli kwota zryczałtowanego podatku dochodowego, o
którym mowa w zdaniu pierwszym, zostanie zmniejszona po obliczeniu podatku
od przerzuconych dochodów, podatnik jest obowiązany doliczyć nienależnie
dokonane pomniejszenie w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, za rok
podatkowy, w którym kwota zryczałtowanego podatku dochodowego została
zmniejszona.
Podatnicy podatku od przerzuconych dochodów są obowiązani obliczać ten
podatek za rok podatkowy w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, i wpłacać
go na rachunek urzędu skarbowego w terminie złożenia tego zeznania.
Art. 24m.
zmienionyIlekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
krajowej spółce zależnej – oznacza to spółkę zależną będącą spółką
z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółką akcyjną, będącą podatnikiem,
o którym mowa w art. 3 ust. 1;
spółce holdingowej – oznacza to spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością,
prostą spółkę akcyjną albo spółkę akcyjną będącą podatnikiem, o którym
mowa w art. 3 ust. 1, spełniającą łącznie następujące warunki:
posiada bezpośrednio na podstawie tytułu własności co najmniej 10 %
udziałów (akcji) w kapitale spółki zależnej,
nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową,
nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa
w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a,
prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, przy czym przepis
art. 24a ust. 18 stosuje się odpowiednio,
udziałów (akcji) w tej spółce nie posiada, pośrednio lub bezpośrednio,
udziałowiec (akcjonariusz) mający siedzibę lub zarząd lub
zarejestrowany lub położony na terytorium lub w kraju:
– wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2,
– wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy
do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii
Europejskiej, o którym mowa w art. 86a § 108 pkt 1 Ordynacji
podatkowej,
– z którym Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy
międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy
międzynarodowej, stanowiącej podstawę do uzyskania od organów
podatkowych tego państwa informacji podatkowych;
spółce zależnej – oznacza to spółkę spełniającą łącznie następujące warunki:
co najmniej 10 % udziałów (akcji) w kapitale tej spółki posiada
bezpośrednio na podstawie tytułu własności spółka holdingowa,
(uchylona)
nie posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub
w instytucji wspólnego inwestowania oraz innych praw majątkowych
związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel
(fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo
stosunku prawnego o charakterze powierniczym lub praw o podobnym
charakterze,
nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową;
(uchylona)
zagranicznej spółce zależnej – oznacza to spółkę zależną będącą spółką, która
spełnia łącznie następujące warunki:
ma osobowość prawną,
podlega w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na
miejsce ich osiągania, i nie korzysta ze zwolnienia z tego
opodatkowania,
nie ma siedziby ani zarządu i nie jest zarejestrowana ani położona
na terytorium lub w kraju:
– wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2,
– wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy
do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii
Europejskiej, o którym mowa w art. 86a § 108 pkt 1 Ordynacji
podatkowej,
– z którym Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy
międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy
międzynarodowej, stanowiącej podstawę do uzyskania od organów
podatkowych tego państwa informacji podatkowych.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się, jeżeli na dzień poprzedzający
uzyskanie przychodów z dywidend albo zbycia udziałów (akcji) warunki określone
w ust. 1 pkt 1–4 są spełnione nieprzerwanie przez okres co najmniej 2 lat.
Art. 38ab.
zmienionyStawka podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 4, wynosi:
27 % w roku podatkowym rozpoczynającym się w:
2026 r.,
2027 r. – w przypadku gdy rok podatkowy podatnika utworzonego przed
dniem 1 stycznia 2026 r. nie rozpoczął się w 2026 r. albo rozpoczął się
w 2026 r. i łączny dotychczasowy okres opodatkowania stawką 27 %
trwał krócej niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych,
2028 r. – w przypadku gdy rok podatkowy podatnika utworzonego przed
dniem 1 stycznia 2026 r. nie rozpoczął się w 2026 r., lecz rozpoczął się
w 2027 r. i łączny dotychczasowy okres opodatkowania stawką 27 %
trwał krócej niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych;
23 % w roku podatkowym:
rozpoczynającym się w 2027 r. – w przypadku podatnika utworzonego
po dniu 31 grudnia 2026 r.,
następującym bezpośrednio po roku, w którym zastosowano zgodnie
z pkt 1 stawkę podatku w wysokości 2327 % – w przypadku podatnika
utworzonego przed dniem 1 stycznia 2026 r.,
kolejno następującym po roku określonym w lit. b – w przypadku gdy
łączny dotychczasowy okres opodatkowania stawką 23 % trwał krócej
niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.
Podatnicy, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 4, wpłacający zaliczki
w formie uproszczonej na zasadach określonych w art. 25 ust. 6 albo 6a,
są obowiązani do wpłaty tych zaliczek w wysokości kwoty określonej zgodnie
z tymi przepisami:
podwyższonej o 42,1 % – w przypadku zaliczek dotyczących roku
podatkowego, w którym stosują stawkę podatku w wysokości 27 %;
podwyższonej o 21,1 % – w przypadku zaliczek dotyczących roku
podatkowego, w którym stosują stawkę podatku w wysokości 23 %;
obniżonej o 22,2 % – w przypadku zaliczek dotyczących pierwszego roku
podatkowego, w którym stosują stawkę podatku w wysokości 21 %, przy
czym zaliczkę tę podwyższa się o 10,5 %, jeżeli podatnik ustalał kwotę
zaliczek miesięcznych za ten rok podatkowy zgodnie z zasadami określonymi
w art. 25 ust. 6 albo 6a, uwzględniając podatek należny wynikający
z zeznania złożonego w roku poprzedzającym ten rok podatkowy o dwa lata;
obniżonej o 8,7 % – w przypadku zaliczek dotyczących drugiego roku
podatkowego, w którym stosują stawkę podatku w wysokości 21 %, przy
czym zaliczkę tę obniża się o 22,2 %, jeżeli podatnik ustalał kwotę zaliczek
miesięcznych za ten rok podatkowy zgodnie z zasadami określonymi
w art. 25 ust. 6 albo 6a uwzględniając podatek należny wynikający z zeznania
złożonego za rok podatkowy, w którym podatnik stosował stawkę podatku
w wysokości 27 %;
obniżonej o 8,7 % – w przypadku zaliczek dotyczących trzeciego roku
podatkowego, w którym stosują stawkę podatku w wysokości 21 %,
pod warunkiem że podstawą do ustalenia wysokości tych zaliczek jest podatek
należny wynikający z zeznania złożonego za rok podatkowy, w którym
podatnik stosował stawkę podatku w wysokości 23 %.