1) Prawo do życia podlega ochronie, w tym również w fazie prenatalnej w granicach określonych w ustawie.
Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży.
Dz.U. 1993 poz. 78
Zobacz w ISAP →1.Organy administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego, w
zakresie swoich kompetencji określonych w przepisach szczególnych, są
obowiązane do zapewnienia kobietom w ciąży opieki medycznej, socjalnej i
prawnej w szczególności poprzez:
1)opiekę prenatalną nad płodem oraz opiekę medyczną nad kobietą w ciąży,
2)pomoc materialną i opiekę nad kobietami w ciąży, znajdującymi się w
trudnych warunkach materialnych, na zasadach określonych w ustawie z dnia
12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2268 i 2270 oraz
z 2022 r. poz. 1, 66 i 1079),
3)dostęp do szczegółowych informacji na temat uprawnień, zasiłków i
świadczeń przysługujących kobietom w ciąży, matkom, ojcom oraz ich
dzieciom oraz do informacji dotyczących instytucji i organizacji
pomagających w rozwiązywaniu problemów psychologicznych i
społecznych, a także zajmujących się sprawami przysposobienia.
2.Organy administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego, w zakresie
swoich kompetencji określonych w przepisach szczególnych, są zobowiązane
zapewnić obywatelom swobodny dostęp do metod i środków służących dla
świadomej prokreacji.
2a.Organy administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego, w zakresie
swoich kompetencji określonych w przepisach szczególnych, są zobowiązane
zapewnić swobodny dostęp do informacji i badań prenatalnych, szczególnie wtedy,
gdy istnieje podwyższone ryzyko bądź podejrzenie wystąpienia wady genetycznej
lub rozwojowej płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu płodu.
3.Szkoła ma obowiązek udzielić uczennicy w ciąży urlopu oraz innej pomocy
niezbędnej do ukończenia przez nią edukacji, w miarę możliwości nie powodując
opóźnień w zaliczaniu przedmiotów. Jeżeli ciąża, poród lub połóg powoduje
niemożliwość zaliczenia w terminie egzaminów ważnych dla ciągłości nauki,
szkoła zobowiązana jest do wyznaczenia dodatkowego terminu egzaminu
dogodnego dla kobiety, w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy.
4.Zakres i formy oraz tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1 i 2,
określa, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów.
1.Organy administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego
współdziałają i udzielają pomocy Kościołowi Katolickiemu, innym kościołom i
związkom wyznaniowym oraz organizacjom społecznym, które organizują opiekę
nad kobietami w ciąży, jak również organizują rodziny zastępcze lub udzielają
pomocy w przysposabianiu dzieci.
2.Zakres, formy oraz tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, określa,
w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów.
1.Do programów nauczania szkolnego wprowadza się wiedzę o życiu
seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa,
o wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej
prokreacji.
2.(uchylony)
3.Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania ustali, w drodze
rozporządzenia, sposób nauczania szkolnego i zakres treści, o których mowa w ust.
1, zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego oraz wprowadzi
do systemu dokształcania i doskonalenia nauczycieli tematykę określoną w ust. 1.
1.Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w
przypadku gdy:
1)ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej,
2)(utracił moc)2)
3)zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu
zabronionego,
4)(utracił moc)3)
2.W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 przerwanie ciąży jest
dopuszczalne do chwili osiągnięcia przez płód zdolności do samodzielnego życia
poza organizmem kobiety ciężarnej; w przypadku określonym w ust. 1 pkt 3 lub 4,
jeżeli od początku ciąży nie upłynęło więcej niż 12 tygodni.
3.W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przerwania ciąży
dokonuje lekarz w szpitalu.
4.Do przerwania ciąży wymagana jest pisemna zgoda kobiety. W przypadku
małoletniej lub kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest pisemna
zgoda jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku małoletniej powyżej 13 roku
życia wymagana jest również pisemna zgoda tej osoby. W przypadku małoletniej
poniżej 13 roku życia wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego, a małoletnia ma
prawo do wyrażenia własnej opinii. W przypadku kobiety ubezwłasnowolnionej
całkowicie wymagana jest także pisemna zgoda tej osoby, chyba że na wyrażenie
zgody nie pozwala stan jej zdrowia psychicznego. W razie braku zgody
przedstawiciela ustawowego, do przerwania ciąży wymagana jest zgoda sądu
opiekuńczego.
5.Wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, stwierdza inny
lekarz niż dokonujący przerwania ciąży, chyba że ciąża zagraża bezpośrednio życiu
kobiety. Okoliczność, o której mowa w ust. 1 pkt 3, stwierdza prokurator.
6.W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, kobieta składa pisemne
oświadczenie, a ponadto zaświadczenie o odbytej konsultacji u lekarza
podstawowej opieki zdrowotnej, innego niż dokonujący przerwania ciąży, lub u
innej wybranej przez siebie uprawnionej osoby. Przerwanie ciąży może być
dokonane, jeżeli kobieta podtrzymuje zamiar przerwania ciąży po upływie 3 dni od
konsultacji.
7.Celem konsultacji, o której mowa w ust. 6, jest w szczególności ustalenie
sytuacji zdrowotnej i życiowej kobiety, pomoc w rozwiązaniu jej problemów,
między innymi poprzez wskazanie dostępnych form pomocy przysługujących
kobietom w związku z ciążą i po urodzeniu dziecka, poinformowanie kobiety o
ochronie prawnej życia w fazie prenatalnej, o aspektach medycznych ciąży oraz
przerwania ciąży, a także o środkach i metodach antykoncepcyjnych. Za zgodą
kobiety w konsultacji może wziąć udział jej partner, członkowie rodziny lub inna
bliska osoba.
8.Do prywatnych gabinetów lekarskich, w których dokonuje się przerwania
ciąży, w zakresie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym
i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia gabinetu prywatnego, oraz w zakresie
dotyczącym dokumentacji medycznej i sprawowania kontroli nad tymi gabinetami
stosuje się odrębne przepisy.
9.Minister Zdrowia i Opieki Społecznej4) po zasięgnięciu opinii Naczelnej
Rady Lekarskiej określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje zawodowe lekarzy,
uprawniające do dokonania przerwania ciąży, oraz kwalifikacje lekarzy, o których
mowa w ust. 5.
10.Minister Zdrowia i Opieki Społecznej4) w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, kwalifikacje innych niż lekarz osób uprawnionych do
przeprowadzania konsultacji, o których mowa w ust. 6, sposób tworzenia list osób
konsultujących oraz sposób i tryb przeprowadzania konsultacji.
Osobom objętym ubezpieczeniem społecznym i osobom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów do bezpłatnej opieki leczniczej przysługuje prawo do bezpłatnego przerwania ciąży w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej.
1.Osoby wykonujące czynności wynikające z ustawy są obowiązane
do zachowania w tajemnicy wszystkiego, o czym powzięły wiadomość w związku
z wykonywaniem tych czynności, stosownie do odrębnych przepisów.
2.W razie zawinionego ujawnienia wiadomości, o których mowa w ust. 1, sąd
może przyznać osobie poszkodowanej odpowiednią sumę tytułem
zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
(pominięte)5)
Rada Ministrów przedkłada Sejmowi corocznie, w terminie do dnia 31 lipca, sprawozdanie z wykonywania ustawy oraz o skutkach jej stosowania.
Traci moc ustawa z dnia 27 kwietnia 1956 r. o warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz. U. poz. 61 oraz z 1969 r. poz.
95)
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia6).
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę