Historia zmian - 10 października 2026
Ordynacja podatkowa.
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 199b.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Przesłuchanie strony lub świadka przez organ podatkowy może
nastąpić przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tej
czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku,
jeżeli organ podatkowy posiada odpowiednie środki techniczne.
Przesłuchanie strony lub świadka, w tym również przesłuchanie, o którym
mowa w § 1, może zostać utrwalone za pomocą urządzenia rejestrującego obraz
i dźwięk albo dźwięk, jeżeli organ podatkowy posiada odpowiednie środki techniczne.
Do czynności, o której mowa w § 1 i 2, przepisy art. 76 ust. 2, 4 i 5 ustawy
z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz przepisy wydane
na podstawie art. 76 ust. 6 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
Art. 119m.
zmienionyRada jest niezależnym organem, którego zadaniem jest
opiniowanie zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne
korzyści w indywidualnych sprawach.
Zadaniem Rady jest także opiniowanie projektów ustaw podatkowych
i zmian w przepisach prawa podatkowego zawartych w innych aktach normatywnych
związanych z przeciwdziałaniem unikaniu opodatkowania.
Na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym
mowa w art. 86k § 2, Rada może również wydawać opinie dotyczące przedstawionych
założeń lub projektów ogólnych wyjaśnień, o których mowa w art. 86k § 2.(uchylony)
Rada może wydawać opinie w sprawach dotyczących cofnięcia skutków
unikania opodatkowania.
Art. 86na.
zmienionyPełnomocnictwo szczególne do działania w sprawie z zakresu
stosowania art.przepisów 86b–86ianiniejszego rozdziału upoważnia również do działania w innych
sprawach z tego samego zakresu, chyba że w pełnomocnictwie zastrzeżono inaczej.
Art. 86o.
zmienionyW zakresie nieuregulowanym w art.przepisach 86b–86ianiniejszego rozdziału
stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140,
art. 165 § 3b,
art. 165a, art. 168, art. 170, art. 171,208, art. 189 § 3, art.211–215 208,oraz działu IV rozdziału 3a,
rozdziału 5 z wyłączeniem art. 144a §rozdziałów 1b,3, rozdziałów3a, 6,5–8, 7,11, 14, 16 i 23 oraz działu
VIIIA.22.
Art. 299k.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Podmioty świadczące usługi informatyczne na rzecz organów
podatkowych oraz osoby działające w imieniu tych podmiotów uzyskują dostęp do
danych objętych tajemnicą skarbową w zakresie, w jakim jest to niezbędne do
świadczenia tych usług, wyłącznie w przypadku, gdy usług tych nie da się wykonać
bez udostępnienia danych objętych tajemnicą skarbową, a treść zawieranej umowy
zapewnia w szczególności, że:
podmiotowi, któremu zlecono usługę, określono zasady przetwarzania i ochrony
danych prawnie chronionych, w szczególności z uwzględnieniem zasady
ograniczenia celu, zasady minimalizacji danych, zasady ograniczenia
przechowywania, zasady integralności, zasady poufności i zasady rozliczalności
dostępu do danych;
zakres udostępnianych danych objętych tajemnicą skarbową zostanie
ograniczony przez podmiot zlecający wyłącznie do danych niezbędnych do
prawidłowego wykonania usług informatycznych;
dane mogą być wykorzystane wyłącznie do wykonania usług informatycznych
objętych umową;
po zakończeniu wykonywania usług wynikających z umowy nastąpi odebranie
dostępu do danych, a w przypadku przekazania danych – nastąpi zwrot albo
trwałe usunięcie danych;
podmiot, któremu zlecono usługę, zapewni współpracę w obsłudze zdarzeń
mogących stanowić incydenty bezpieczeństwa danych;
dane objęte tajemnicą skarbową nie zostaną udostępnione innym osobom bez
uzyskania zgody podmiotu zlecającego wykonanie usług informatycznych;
sposób świadczenia usług informatycznych przez podmiot, któremu zostaną one
zlecone, umożliwi identyfikację osób, które wykonują czynności wymagające
dostępu do danych objętych tajemnicą skarbową, i identyfikację oraz pełną
rozliczalność dostępu do danych;
osoby działające w imieniu lub na rzecz podmiotu wykonującego usługi
informatyczne najpóźniej w chwili rozpoczęcia wykonywania czynności
wymagających dostępu do danych objętych tajemnicą skarbową złożą
przyrzeczenie, o którym mowa w art. 294 § 2.
Podmiot oraz osoby, o których mowa w § 1, mogą udostępnić dane objęte
tajemnicą skarbową swoim podwykonawcom, jeżeli zostaną spełnione warunki,
o których mowa w § 1, i podmiot zlecający wyrazi zgodę na udostępnienie.
Art. 299aa.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia akta,
o których mowa w art. 298, oraz informacje, o których mowa w art. 299 § 1:
ministrowi właściwemu do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii
Europejskiej – w związku z toczącymi się postępowaniami w sprawie naruszenia
przez Rzeczpospolitą Polską prawa Unii Europejskiej, prowadzonymi przez
instytucje i organy Unii Europejskiej;
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych – w zakresie niezbędnym
do reprezentowania i ochrony interesów Rzeczypospolitej Polskiej przed sądami
i trybunałami międzynarodowymi oraz w postępowaniach przed innymi
organami międzynarodowymi;
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki – w zakresie niezbędnym
do wyjaśnienia spraw rozpatrywanych w ramach systemu SOLVIT.
Art. 117ba.
zmienionyPodatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług, na rzecz którego dokonano dostawy towarów
lub świadczenia usług, odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem wraz
z dostawcą towarów lub usługodawcą zarejestrowanym na potrzeby podatku od
towarów i usług jako podatnik VAT czynny za jego zaległości podatkowe w części
podatku od towarów i usług proporcjonalnie przypadającej na tę dostawę towarów lub
to świadczenie usług, jeżeli zapłata należności za dostawę towarów lub świadczenie
usług, potwierdzone fakturą, została dokonana przelewem na rachunek inny niż
zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b
ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
od towarów i usług, który na podstawie umowy zawartej z dostawcą towarów lub
usługodawcą zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik
VAT czynny albo z nabywcą towarów lub usługobiorcą jest obowiązany do pobrania
należności od nabywcy towarów lub usługobiorcy za dostawę towarów lub
świadczenie usług, potwierdzone fakturą, i przekazania jej w całości albo części
dostawcy towarów lub usługodawcy, odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem
wraz z dostawcą towarów lub usługodawcą za jego zaległości podatkowe w części
podatku od towarów i usług proporcjonalnie przypadającej na tę należność, jeżeli
dokonał zapłaty tej należności przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień
zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy z
dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika:
wynika z transakcji innej niż określona w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.
– Prawo przedsiębiorców lub
została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia
przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej
zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie o zapłacie
należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla
podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia
przelewu, lub
została dokonana przelewem na rachunek banku lub rachunek spółdzielczej kasy
oszczędnościowo-kredytowej:
służący do dokonywania rozliczeń z tytułu nabywanych przez ten bank lub
tę kasę wierzytelności pieniężnych lub
wykorzystywany przez ten bank lub tę kasę do pobrania należności od
nabywcy towarów lub usługobiorcy za dostawę towarów lub świadczenie
usług, potwierdzone fakturą, i przekazania jej w całości albo części
dostawcy towarów lub usługodawcy, lub
prowadzony przez ten bank lub tę kasę w ramach gospodarki własnej,
niebędący rachunkiem rozliczeniowym
– jeżeli odpowiednio bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub
podmiot będący wystawcą faktury, wraz z informacją o numerze rachunku do
zapłaty, przekazali podatnikowi informację, że rachunek wskazany do zapłaty
jest rachunkiem, o którym mowa w lit. a, b lub c, lub
została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym
mowa w art. 108a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
lub
wynika z faktury dokumentującej czynności z tytułu wewnątrzwspólnotowego
nabycia towarów, importu towarów, importu usług lub dostawy towarów
rozliczanej przez nabywcę.
Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji udzielone na podstawie
art. 80a § 1 obejmuje również upoważnienie do podpisywania zawiadomienia,
o którym mowa w § 3 pkt 2.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 3 pkt 2, zawiera:
numer identyfikacyjny, firmę (nazwę) oraz adres siedziby albo, w przypadku
podatnika będącego osobą fizyczną, imię i nazwisko oraz adres stałego miejsca
prowadzenia działalności, a w przypadku nieposiadania stałego miejsca
prowadzenia działalności – adres miejsca zamieszkania, podatnika, który
dokonał zapłaty należności;
dane wystawcy faktury wskazane na fakturze (numer identyfikacyjny, nazwę
albo imię i nazwisko oraz adres);
numer rachunku, na który dokonano zapłaty należności;
wysokość należności zapłaconej przelewem na rachunek, o którym mowa w pkt
3, i dzień zlecenia przelewu na ten rachunek.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym mowa w § 3 pkt 2, wraz z
objaśnieniami co do sposobu prawidłowego jego wypełnienia, uwzględniając
konieczność uproszczenia i usprawnienia procesu składania zawiadomień.
Art. 119zzl.
zmienionySzef Krajowej Administracji Skarbowej na wniosek, o którym
mowa w art. 51612 § 1, art. 55015 § 1 lub art. 58013 § 1 ustawy z dnia 15 września
2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96 oraz z 2026 r. poz.
176 i 187), zwany dalej w niniejszym dziale „wnioskiem”, wydaje opinię w zakresie
transgranicznego przekształcenia, połączenia albo podziału spółki, zwaną dalej
w niniejszym dziale „opinią”.
Przedmiotem opinii jest:
ocena, czy nie istnieje uzasadnione przypuszczenie, że transgraniczne
przekształcenie, połączenie albo podział spółki może:
stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 lub
być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem środków
ograniczających umowne korzyści, lub
stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
potwierdzenie, że są zaspokojone lub zabezpieczone zobowiązania pieniężne
spółki wobec organów podatkowych lub niepodatkowe należności budżetowe
o charakterze publicznoprawnym w rozumieniu art. 60 ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o finansach publicznych, do których wymiaru lub poboru są właściwe
organy Krajowej Administracji Skarbowej.
Wniosek zawiera dane istotne dla określenia podatkowych skutków
czynności transgranicznego przekształcenia, połączenia albo podziału spółki oraz
zastosowania do tej czynności przepisu art. 119a § 1 i art. 5 ust. 5 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w tym:
dane identyfikujące wnioskodawcę;
wskazanie podmiotów dokonujących czynności;
wyczerpujący opis czynności wraz ze wskazaniem występujących między
podmiotami powiązań w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca
1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy
z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;
NSP w rozumieniu art. 86a § 12 pkt 56 odnoszący się do uzgodnienia albo
wyjaśnienie, z jakich powodów faktycznych lub prawnych uzgodnienie nie
podlegało zgłoszeniu celem nadania NSP w celurozumieniu jegoart. nadania;86a § 2 pkt 6.
wskazanie celów, których realizacji czynność ma służyć;
wskazanie ekonomicznego lub gospodarczego uzasadnienia czynności;
określenie skutków podatkowych, w tym korzyści podatkowych, będących
rezultatem czynności objętych wnioskiem;
wskazanie innych niż w pkt 7 korzyści podatkowych, niepodlegających ocenie
określonej w art. 119za pkt 2, których osiągnięcie jest uzależnione choćby
pośrednio od dokonania czynności;
wskazanie innych czynności planowanych, rozpoczętych lub dokonanych, od
których choćby pośrednio jest uzależnione osiągnięcie korzyści podatkowych,
o których mowa w pkt 7 i 8.
Do wniosku dołącza się zaświadczenie, o którym mowa w art. 306e § 1,
wraz z informacjami, o których mowa w art. 306e § 4.
Do wniosku dołącza się oświadczenie członków zarządu spółki dotyczące
położenia posiadanych przez spółkę nieruchomości na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za
złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę o następującej treści: „Jestem
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula
ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.
Do wniosku dołącza się oryginał, kopię albo wydruk dowodu wniesienia
opłaty, o której mowa w art. 119zzo § 1, a jeśli opłata ta została uiszczona po złożeniu
wniosku – oryginał, kopię albo wydruk dowodu wniesienia opłaty należy przesłać do
organu właściwego w sprawach opinii niezwłocznie po jej wniesieniu.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udostępnić wzór
wniosku, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnej obsługi tych
wniosków.
Art. 12.
zmienionyJeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne
zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie
nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia
w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu.
Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia
w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby
takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca.
Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim
roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia
w ostatnim roku nie było – w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.
Jeżeli ostatni dzień terminu do wykonania czynności przypada na sobotę lub
dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po
dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.
Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
wysłane na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1
ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z
2026 r. poz. 3 i 507), zwany dalej „adresem do doręczeń elektronicznych”, do
organu podatkowego, a nadawca otrzymał dowód otrzymania, o którym mowa
w art. 41 tej ustawy;
nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366,
820 i 1456) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi
powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane
przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu
w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie
konsularnym;
złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie
jednostki wojskowej lub kapitanowi statku;
złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego;
złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego.
Art. 133.
zmienionyStroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik,
inkasent lub ich następca prawny, a także osoba trzecia, o której mowa w art. 110–
117c, która z uwagi na swój interes prawny żąda czynności organu podatkowego, do
której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie
organu podatkowego dotyczy.
Stroną w postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna,
osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej inna niż
wymieniona w § 1, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego przed powstaniem
obowiązku podatkowego ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać
z uprawnień wynikających z tego prawa.
Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawach dotyczących zwrotu
podatku od towarów i usług może być wspólnik spółki wymienionej w art. 115 § 1,
uprawniony na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług do otrzymania
zwrotu podatku.
Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawie stwierdzenia nadpłaty
w zakresie zobowiązań byłej spółki cywilnej może być osoba, która była wspólnikiem
spółki cywilnej w chwili rozwiązania spółki.
Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawach dotyczących
zobowiązania podatkowego należnego za okres obowiązywania podatkowej grupy
kapitałowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych albo grupy VAT w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług mogą być:
spółki, które tworzyły podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,
w momencie upływu obowiązywania umowy lub utraty przez tę grupę statusu
podatnika, albo
członkowie, którzy tworzyli grupę VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w momencie utraty117e, która z uwagi na swój interes prawny żąda czynności organu podatkowego, do
której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie
organu podatkowego dotyczy.
Stroną w postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna,
osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej inna niż
wymieniona w § 1, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego przed powstaniem
obowiązku podatkowego ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać
z uprawnień wynikających z tego prawa.
Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawach dotyczących zwrotu
podatku od towarów i usług może być wspólnik spółki wymienionej w art. 115 § 1,
uprawniony na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług do otrzymania
zwrotu podatku.
Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawie stwierdzenia nadpłaty
w zakresie zobowiązań byłej spółki cywilnej może być osoba, która była wspólnikiem
spółki cywilnej w chwili rozwiązania spółki.
Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawach dotyczących
zobowiązania podatkowego należnego za okres obowiązywania podatkowej grupy
kapitałowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych albo grupy VAT w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług mogą być:
spółki, które tworzyły podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,
w momencie upływu obowiązywania umowy lub utraty przez tę grupę statusu
podatnika, albo
członkowie, którzy tworzyli grupę VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w momencie utraty przez tę
grupę statusu podatnika.
Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawie stwierdzenia nadpłaty
w zakresie zobowiązań podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych albo grupy
VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
i usług mogą być:
spółki, które tworzyły podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów
o podatku dochodowym od osób prawnych, w momencie utraty przez tę grupę
statusu podatnika, albo
przedstawiciel grupy VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług, po utracie przez tę grupę statusu
podatnika.
W przypadku, o którym mowa w art. 92 § 3, jedną stroną postępowania są
małżonkowie i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga.
Art. 138a.
zmienionyStrona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter
czynności wymaga jej osobistego działania.
Pełnomocnictwo może być ogólne, szczególne albo do doręczeń.
(uchylony)
Adwokat, radca prawny i doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić
odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów
wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać
urzędowego poświadczenia podpisu strony.
(uchylony)
Osoba niebędąca stroną, wzywana na podstawie art. 155 § 1 do złożenia
wyjaśnień lub przedłożenia dokumentów, może działać przez pełnomocnika ogólnego
lub szczególnego. Przepis art. 138b § 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 138c.
zmienionyPełnomocnictwo wskazuje dane identyfikująceidentyfikacyjne mocodawcę,mocodawcy,
w tym jego identyfikator podatkowy, dane identyfikująceidentyfikacyjne pełnomocnika, w tym jego
identyfikator podatkowy,podatkowy ai adres pełnomocnika do doręczeń w kraju. W przypadku
nierezydentapełnomocnika –będącego nierezydentem pełnomocnictwo wskazuje także numer i serię
paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,tożsamość lub inny numer
identyfikacyjny, o ile nie posiada identyfikatora podatkowego, adres tego pełnomocnika do doręczeń
w kraju, chyba że wskazuje adres do doręczeń elektronicznych, na który organy
podatkowe mają doręczać pisma. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy
wskazuje adres doon doręczeńidentyfikatora elektronicznych.podatkowego.
Pełnomocnik ustanowiony w procedurach szczególnych rozliczania podatku
od towarów i usług, będący nierezydentem i nieposiadający identyfikatora
podatkowego, ma obowiązek wskazać numer służący do identyfikacji dla celów
podatkowych nadany w jego państwie. W przypadku braku takiego numeru
pełnomocnik ten podaje numer i serię paszportu lub innego dokumentu
potwierdzającego tożsamość. Pełnomocnik ten ma również obowiązek wskazać swój
adres do doręczeń elektronicznych, chyba że posiada adres do doręczeń
elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25
ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwanej dalej „bazą
adresów elektronicznych”, albo wskaże inny adres do doręczeń elektronicznych,
na który organ podatkowy będzie doręczał pisma.
Jeżeli pełnomocnictwa udziela osoba, która nie może się podpisać,
pełnomocnictwo zgłasza się ustnie do protokołu albo pełnomocnictwo podpisuje za
taką osobę osoba sprawująca nad nią opiekę, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.
Art. 138d.
zmienionyPełnomocnictwo ogólne upoważnia do działania we wszystkich
sprawach podatkowych oraz w innych sprawach należących do właściwości organów
podatkowych.
Pełnomocnictwo ogólne dotyczy również działania we wszystkich
sprawach związanych z opłatą elektroniczną w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca
1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889).
Za pełnomocnika ogólnego strony w sprawach podatkowych uznaje się
kuratora wyznaczonego przez sąd na wniosek organu podatkowego, o którym mowa
w art. 138.
Pełnomocnictwo ogólne oraz zawiadomienie o jego zmianie, odwołaniu lub
wypowiedzeniu zgłasza mocodawca, wyłącznie na piśmie utrwalonym w postaci
elektronicznej według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie
art. 138j § 1 pkt 1, do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. W przypadku
wystąpienia problemów technicznych uniemożliwiających złożenie pełnomocnictwa
ogólnego, jego zmianę, odwołanie lub wypowiedzenie na piśmie utrwalonym
w postaci elektronicznej pełnomocnictwo składa się na piśmie utrwalonym w postaci
papierowej według wzoru, o którym mowa w zdaniu pierwszym.
Informacje o udzieleniu pełnomocnictwa, o jego zmianie, odwołaniu lub
wypowiedzeniu Szef Krajowej Administracji Skarbowej umieszcza w Centralnym
Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, zwanym dalej „Centralnym Rejestrem”.
Adwokat, radca prawny oraz doradca podatkowy mogą sami zgłaszać
udzielenie im pełnomocnictwa ogólnegoogólnego.
orazPełnomocnik może sam zawiadamiać o jego zmianie, odwołaniu lub
wypowiedzeniu,wypowiedzeniu pełnomocnictwa ogólnego, ze wskazaniem daty zwolnienia
z obowiązku reprezentacji.
W przypadku, o którym mowa w art. 138c § 3, pełnomocnictwo ogólne,
zawiadomienie o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu zgłasza osoba
sprawująca opiekę nad osobą, która nie może się podpisać, a w przypadku zgłoszenia
pełnomocnictwa ustnie do protokołu – organ podatkowy.
(uchylony)
Organ, na wniosek którego sąd wyznaczył kuratora, niezwłocznie informuje
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o treści postanowienia sądu o ustanowieniu
kuratora.
(uchylony)
Art. 144.
zmieniony(uchylony)
Organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych,
chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu
podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego.
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa
w § 1a, organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez:
operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej, o której mowa
w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych,
albo
pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub
upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub
osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa
w § 1a i § 1b pkt 1, organ podatkowy doręcza pisma:
przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada
2012 r. – Prawo pocztowe, albo
za pokwitowaniem przez pracowników urzędu obsługującego ten organ,
funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego
lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.
W przypadku doręczenia decyzji, której organ podatkowy nadał rygor
natychmiastowej wykonalności, albo decyzji, która podlega natychmiastowemu
wykonaniu z mocy ustawy, organ może doręczyć decyzję w sposób określony w § 1c.
Przepisów § 1a i § 1b pkt 1 nie stosuje się.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa
w § 1a, gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma
może doręczać sołtys, za pokwitowaniem.
Doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym
lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą
środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego.(uchylony)
Art. 144b.
zmienionyW przypadku doręczania wydruku pisma, o którym mowa w § 1, przy
wykorzystaniu usługi pocztowej określonej w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23
listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, operator pocztowy w rozumieniu tej ustawy oraz
osoby działające w jego imieniu uzyskują dostęp do informacji objętych tajemnicą
skarbową w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonania tej usługi.
W przypadku pism utrwalonych w postaci elektronicznej, które
zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym ,lub kwalifikowaną
pieczęcią elektroniczną organu podatkowego, podpisem zaufanym albo podpisem
osobistym, doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma
odzwierciedlającego treść tego pisma.
Organ podatkowy oznacza pismo utrwalone w postaci elektronicznej
klauzulą: „Tajemnica skarbowa”.(uchylony)
Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera:
informację, że pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem
osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego
osoby, która je podpisała;
identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny.
Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, może zawierać mechanicznie
odtwarzany podpis osoby, która podpisała pismo.
Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało
stwierdzone w piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej.
Art. 145.
zmienionyPisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez
przedstawiciela – temu przedstawicielowi.
Jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowipełnomocnikowi.
podW adresemprzypadku wskazanymdoręczania w pełnomocnictwie.
Pełnomocnikowi mającemu miejsce zamieszkania za granicą,sposób któryokreślony niew wskazujeart. adresu144 do§ doręczeń1b wi kraju,1c pisma doręcza się
za pomocą środkówpełnomocnikowi komunikacjipod elektronicznejadresem nawskazanym wskazanyw adrespełnomocnictwie.
elektroniczny.(uchylony)
W razie niewyznaczenia pełnomocnika do doręczeń, o którym mowa
w art. 138g, organ podatkowy doręcza pisma jednemu z pełnomocników.
Art. 148.
zmienionyPismaW doręczaprzypadku siędoręczania w sposób określony w art. 144 § 1b i 1c
osobom fizycznym pisma doręcza się pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod
adresem do doręczeń w kraju.
Pisma osobom fizycznym mogą być także doręczane:
w siedzibie organu podatkowego;
w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności przez adresata – adresatowi
lub osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji.
(uchylony)
W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2,
a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu,
gdzie się adresata zastanie.
Art. 14b.
zmienionyDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek
zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów
prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których
mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
oraz wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach ustawy z
dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, nie wydaje się interpretacji
indywidualnych.
Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu
faktycznego lub zdarzeń przyszłych.
Przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy
prawa podatkowego:
regulujące właściwość, uprawnienia i obowiązki organów podatkowych;
mające na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania, które odnoszą się do
nadużycia przepisów prawa podatkowego, prowadzenia rzeczywistej
działalności gospodarczej lub podejmowania działań w sposób sztuczny lub bez
uzasadnienia ekonomicznego, w tym:
zawarte w dziale IIIA w rozdziale 1 i dziale IIIC,
zawarte w art. 5a pkt 33d, art. 24 ust. 19 i 20, art. 30f ust. 18, 20 i 20a
ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
oraz art. 4a pkt 29, art. 12 ust. 13 i 14, art. 22c, art. 24a ust. 16, 18 i 18a
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,
dotyczące przychodów zagranicznej jednostki kontrolowanej pochodzących
z transakcji z podmiotami powiązanymi, w przypadku gdy jednostka nie
wytwarza w związku z tymi transakcjami wartości dodanej pod względem
ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma, zawarte odpowiednio w art. 30f
ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
osób fizycznych i art. 24a ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.
o podatku dochodowym od osób prawnych,
środki ograniczające umowne korzyści;
dotyczące globalnego podatku wyrównawczego, krajowego podatku
wyrównawczego oraz podatku wyrównawczego od niedostatecznie
opodatkowanych zysków, o których mowa w ustawie o opodatkowaniu
wyrównawczym;
zawarte w dziale III w rozdziale 11a.
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest
do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
W przypadku gdy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji
indywidualnej stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe obejmuje transakcję, zespół
transakcji lub inne zdarzenia:
z udziałem osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
niemającej osobowości prawnej:
które mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, lub
które prowadzą działalność gospodarczą poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej za pośrednictwem zagranicznego zakładu, a transakcja, zespół
transakcji lub inne zdarzenia stanowią część lub całość działalności gos-
podarczej zagranicznego zakładu, lub
będących stronami transakcji, zespołu transakcji lub uczestnikami zdarzenia
mającymi miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w więcej niż jednym
państwie lub terytorium, lub
mające skutki transgraniczne, lub
dotyczące osoby fizycznej, jeżeli:
wniosek zawiera stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu
faktycznego albo zdarzenia przyszłego w zakresie rezydencji podatkowej
tej osoby fizycznej w Rzeczypospolitej Polskiej oraz jednocześnie nie
zawiera oceny prawnej wnioskodawcy w zakresie opodatkowania u źródła
dochodów nierezydentów z tytułów wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 1–7
ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych
z innymi państwami (Dz. U. z 2025 r. poz. 1379 oraz z 2026 r. poz. 347),
lub
wartość transakcji lub zespołu transakcji objętych wnioskiem przekracza
równowartość 1 500 000 euro – w przypadku gdy wartość transakcji lub
zespołu transakcji ma wpływ na ocenę prawną przedstawioną we wniosku,
a transakcja lub zespół transakcji spełniają co najmniej jeden z warunków
określonych w pkt 1 lit. a–c lub pkt 2
– składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest obowiązany również
do wskazania danych identyfikujących tę osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
niemającą osobowości prawnej, w tym państwa lub terytorium ich siedziby, zarządu
lub położenia tego zagranicznego zakładu, lub wskazania państwa lub terytorium,
w których te skutki transgraniczne wystąpiły lub mogą wystąpić oraz odpowiednio
państwa lub terytorium miejsca zamieszkania tej osoby fizycznej, a w przypadku,
o którym mowa w pkt 3 – również danych identyfikujących tę osobę fizyczną.
Obowiązek, o którym mowa w § 3a, nie obejmuje wniosków o wydanie
interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów
i usług.
W przypadku zespołu transakcji dotyczących różnych towarów, usług lub
aktywów kwota, o której mowa w § 3a pkt 3 lit. b, obejmuje całkowitą wartość
transakcji, przy czym kwot zespołu transakcji nie sumuje się, jeżeli te same towary,
usługi lub aktywa są przedmiotem wielu transakcji.
Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, w celu ustalenia wartości
transakcji lub zespołu transakcji, o której mowa w § 3a pkt 3 lit. b, kwoty wyrażone
w walucie innej niż euro przelicza się na euro według średniego kursu wymiany tych
walut ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień złożenia wniosku.
Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie
pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu
faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są
przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli
celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej
istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W razie złożenia fałszywego
oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.
Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu
faktycznego lub zdarzenia przyszłego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację
są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
kontroli celno-skarbowej, albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co
do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego albo uzgodniona
w porozumieniu podatkowym, o którym mowa w art. 20zb, albo porozumieniu
inwestycyjnym, o którym mowa w art. 20zs § 1, w zakresie art. 20zt pkt 5.
Jeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej
w takim samym stanie prawnym, wydaje się postanowienie o stwierdzeniu, że do
stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie
interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku.
W tym przypadku w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpretacji ogólnej
wraz z podaniem miejsca jej publikacji. Na wydane postanowienie przysługuje
zażalenie.
Odmawia się, w drodze postanowienia, wydania interpretacji
indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia
przyszłego, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą:
stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 lub
być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem środków ograniczających
umowne korzyści, lub
stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w zakresie, o którym mowa w § 5b,
chyba że stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu, które było
przedmiotem uzyskanej uprzednio opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Opinię Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, której przedmiotem jest zagadnienie
odpowiadające stanowi faktycznemu lub zdarzeniu przyszłemu przedstawionemu we
wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wraz z wnioskiem organu
uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej o jej wydanie, po usunięciu
danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty w nich wskazane, dołącza
się do akt sprawy.
Powzięcie uzasadnionego przypuszczenia, o którym mowa w § 5b, może
wynikać również z łącznej oceny więcej niż jednego wniosku o wydanie interpretacji
indywidualnej, nawet jeżeli zostały złożone przez różnych wnioskodawców.
Na postanowienia wydane na podstawie § 1a, 5 i 5b przysługuje zażalenie.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację
indywidualną po zasięgnięciu opinii:
ministra właściwego do spraw finansów publicznych – w przypadku gdy
wnioskodawca jest stroną zawartego porozumienia inwestycyjnego, o którym
mowa w art. 20zs § 1;
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej – w przypadku gdy wnioskodawca jest
stroną zawartej umowy o współdziałanie, o której mowa w art. 20s.
(uchylony)
(uchylony)
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera dane
identyfikujące wnioskodawcę oraz dane wskazane w § 2–5, a także sposób uiszczenia
opłaty, o której mowa w art. 14f, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy
składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.
Art. 14i.
zmienionyInterpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki,
w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów oraz zamieszczane w Biuletynie
Informacji Publicznej.
Objaśnienia podatkowe są zamieszczane w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do
spraw finansów publicznych pod nazwą „Objaśnienia podatkowe”, wraz z oznacze-
niem daty ich zamieszczenia.
Interpretacja indywidualna, jej zmiana oraz postanowienia, o których mowa
w art. 14e § 3, wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane
organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem
interpretacji.
Interpretacja indywidualna, po usunięciu danych identyfikujących
wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, jest niezwłocznie
zamieszczana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się
informację o zmianie, uchyleniu oraz stwierdzeniu wygaśnięcia interpretacji
indywidualnej.
W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się
informacje o nieprawidłowych interpretacjach indywidualnych, które z powodu
śmierci, likwidacji lub rozwiązania wnioskodawcy, dla którego interpretacja
indywidualna została wydana, nie mogą zostać zmienione, uchylone lub nie można
stwierdzić ich wygaśnięcia.
Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta i marszałek województwa
niezwłocznie przekazują na adres do doręczeń elektronicznych Dyrektora Krajowej
Informacji Skarbowej, zgodnie z warunkami technicznymi i według wzoru
formularza, o których mowa w § 7:
interpretacje indywidualne wydane przez te organy oraz informacje, o których
mowa w § 4 i 5, dotyczące tych interpretacji indywidualnych – w celu ich
zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
informacje dodatkowe o interpretacjach indywidualnych, o których mowa
w pkt 1, opisujące te interpretacje indywidualne przez wskazanie tytułu
interpretacji indywidualnej, zagadnienia nią objętego, słów kluczowych w niej
użytych i przywołanych w niej przepisów prawa – w celu umożliwienia
wyszukania tych interpretacji indywidualnych w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego
do spraw finansów publicznych;
ostateczne postanowienia o uchyleniu lub stwierdzeniu wygaśnięcia interpretacji
indywidualnych, o których mowa w pkt 1 – w celu weryfikacji informacji
o uchyleniu lub stwierdzeniu wygaśnięcia tych interpretacji indywidualnych,
które mają zostać zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów
publicznych.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra:
warunki techniczne dotyczące przekazywania dokumentów na podstawie § 6;
wzór formularza służącego do przekazywania informacji, o których mowa
w § 6 pkt 1 i 2.
Art. 14j.
zmienionyStosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne
wydaje wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.
W zakresie, o którym mowa w § 1, opłata za wniosek o wydanie
interpretacji indywidualnej stanowi dochód budżetu jednostki samorządu
terytorialnego.
Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa
zmienia wydaną przez ten organ interpretację indywidualną, uchyla ją i stwierdza jej
wygaśnięcie oraz zmienia lub uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14b § 5a.
W zakresie nieuregulowanym w § 1–2a stosujei sięart. odpowiednio14i § 3–7 do spraw
dotyczących interpretacji indywidualnych, o których mowa w § 1, przepisy
niniejszego rozdziału.rozdziału stosuje się odpowiednio.
Art. 151.
zmienionyOsobomW przypadku doręczania w sposób określony w art. 144 § 1b i 1c
osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej
pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności –
osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi. Przepisy art. 146,
art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a stosuje się odpowiednio.
W razie niemożności doręczenia pisma w lokalu siedziby pisma doręcza się
za pokwitowaniem zarządcy budynku lub dozorcy, gdy osoby te podjęły się oddania
pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma zarządcy budynku lub dozorcy
umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, na drzwiach lokalu siedziby adresata
lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której mieści się lokal tej
siedziby.
Art. 153.
zmienionyJeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma doręczanego mu w sposób
określony w art. 144 § 1b lub 1c, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie
jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją pozostawia się w aktach
sprawy.
W przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone
zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.
Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do doręczania pisma w siedzibie
organu podatkowego.
Art. 154a.
zmienionyOrgan podatkowy może wystąpić do władzy państwa
członkowskiego Unii Europejskiej właściwej w sprawach podatkowych, zwanej dalej
„obcą władzą”, z wnioskiem o doręczenie pisma, gdy doręczenie zgodnie
z art. 144 osobie przebywającej na terytorium tego państwa nie jest możliwe lub gdy
powodowałoby nieproporcjonalne trudności.
Wnioski o doręczenie przekazywane są obcej władzy za pośrednictwem
organu wyznaczonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz
samorządowe kolegium odwoławcze przekazują wniosek o doręczenie do organu
wyznaczonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych za
pośrednictwem dyrektora izby administracji skarbowej właściwego miejscowo ze
względu na siedzibę wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty, marszałka
województwa albo samorządowego kolegium odwoławczego.
Wniosek o doręczenie powinien zawierać dane niezbędne do identyfikacji
podmiotu, któremu ma być doręczone pismo, w szczególności nazwisko lub nazwę
(firmę) oraz adres, a także dane dotyczące przedmiotu pisma.
Wniosek o doręczenie przesyła się za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, przy użyciu standardowego formularza, według wzoru określonego
w załączniku nr 3 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1156/2012 z dnia 6 grudnia
2012 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów
dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie
opodatkowania (Dz. Urz. UE L 335 z 07.12.2012, str. 42). W przypadku braku
możliwości przekazania wniosku o doręczenie za pomocą środków komunikacji
elektronicznej wniosek przesyła się w postaci papierowej.
Pismo będące przedmiotem wniosku o doręczenie przekazuje się obcej
władzy przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.
– Prawo pocztowe.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze
rozporządzenia, wyznacza organ Krajowej Administracji Skarbowej do
przekazywania obcym władzom wniosków o doręczenie, mając na względzie
konieczność zapewnienia sprawnego doręczania pism.
Art. 165.
zmienionyPostępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub
z urzędu.
Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia.
Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia
żądania organowi podatkowemu, z zastrzeżeniem art. 165a.
O wszczęciu postępowania na wniosek jednej ze stron organ podatkowy
zawiadamia wszystkie pozostałe osoby będące stroną w sprawie.
Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione na adres do
doręczeń elektronicznych jest dzień wystawienia dowodu otrzymania, o którym mowa
w art. 41 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych.
Datą wszczęcia postępowania z urzędu jest dzień doręczenia stronie
postanowienia o wszczęciu postępowania.
Przepisów § 2 i § 4 nie stosuje się do postępowania w sprawie:
ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z odrębnymi przepisami
ustalane są corocznie, jeżelijeżeli:
stan faktyczny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania
podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie;zmianie lub
wydanie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego jest
możliwe na podstawie danych znanych organowi podatkowemu z urzędu,
a podatnik nie złożył w terminie informacji, o której mowa w przepisach
prawa podatkowego;
umorzenia zaległości podatkowych w przypadkach, o których mowa w art. 67d
§ 1;
nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności;
zabezpieczenia;
zaliczenia wpłaty, nadpłaty lub zwrotu podatku;
wstrzymania wykonania decyzji;
wygaśnięcia decyzji.
(uchylony)
Organ podatkowy nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania
w przypadku złożenia:
zeznania podatkowego przez podatników podatku od spadków i darowizn;
informacji przez podatników podatku od nieruchomości, podatku rolnego
i podatku leśnego;
deklaracji do wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z działów
specjalnych produkcji rolnej przez podatników podatku dochodowego od osób
fizycznych;
informacji o schemacie podatkowym.
W przypadkach wymienionych w § 7 za datę wszczęcia postępowania
przyjmuje się odpowiednio datę złożenia zeznania, deklaracji lub informacji.
Przepisów § 3 i 3b nie stosuje się do postępowania w sprawie stwierdzenia
nadpłaty, jeżeli nadpłata wynika ze skorygowanej deklaracji składanej po upływie
terminu do jej złożenia. W takim przypadku za datę wszczęcia postępowania
przyjmuje się datę złożenia tej korekty.
Organ podatkowy przekazuje informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i
2 rozporządzenia 2016/679, przy pierwszej czynności skierowanej do strony, chyba że
strona posiada te informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie.
Art. 17.
zmienionyJeżeli ustawyprzepisy podatkoweprawa podatkowego nie stanowią inaczej,
właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania
albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego
w art. 133 § 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach
niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników,
płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając
w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce
uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.
Art. 17a.
zmienionyOrganem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia
o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla
podatnika, płatnika lub inkasenta, jeżeli ustawyprzepisy podatkoweprawa podatkowego nie stanowią
inaczej.
Art. 18c.
zmienionySzef Krajowej Administracji Skarbowej może, w celu
usprawnienia ilub przyspieszenia kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego
w pierwszej instancji, wyznaczyć, w drodze postanowienia, odpowiednio naczelnika
urzędu skarbowego albo dyrektora izby administracji skarbowej jako właściwego do
przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników
lub płatników pozostających w zakresie właściwości miejscowej różnych organów,
jeżeli zachodzikontrole uzasadnionealbo podejrzeniepostępowania, popełnieniaktóre przestępstwasą skarbowegoprowadzone lub koniecznośćktóre zabezpieczeniamają dowodówbyć jegowszczęte,
popełnienia,są zze zastrzeżeniemsobą §powiązane, 2.w szczególności ze względu na wspólne elementy stanu
faktycznego lub materiału dowodowego kontroli albo postępowania lub ze względu
na wpływ rozstrzygnięcia w jednym postępowaniu na inne postępowanie.
Dyrektor izby administracji skarbowej może, w celu usprawnienia ilub
przyspieszenia kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego, wyznaczyć,
w drodze postanowienia, nadzorowanego naczelnika urzędu skarbowego jako
właś-
ciwegowłaściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach
dotyczących podatników lub płatników pozostających w zakresie właściwości
miejscowej różnych nadzorowanych naczelników, jeżeli zachodzikontrole uzasadnionealbo podejrzeniepostępowania,
popełnieniaktóre przestępstwasą skarbowegoprowadzone lub koniecznośćktóre zabezpieczeniamają dowodówbyć jegowszczęte, popełnienia.są Wyznaczonymze organemsobą powiązane,
w szczególności ze względu na wspólne elementy stanu faktycznego lub materiału
dowodowego kontroli albo postępowania lub ze względu na wpływ rozstrzygnięcia
w jednym postępowaniu na inne postępowanie.
Organem podatkowym wyznaczonym do przeprowadzenia kontroli
podatkowej lub postępowania podatkowego może być wyłącznie organ właściwy
przynajmniej dla jednego z podatników.podatników lub płatników.
W razie wyznaczenia organu po wszczęciu kontroli podatkowej lub
postępowania podatkowego wyznaczony organ podatkowy przejmuje kontrolę lub
postępowanie do dalszego prowadzenia. Czynności podjęte w toku kontroli podatko-
wej oraz we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają w mocy.
Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego określawskazuje
podatnika,podatnika lub płatnika, dla któregoktórych został wyznaczony organ podatkowy, oraz zakres
spraw tego podatnika lub płatnika objętych właściwością wyznaczonego organu
podatkowego.podatkowego, a także zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne.
Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego doręcza się
podatnikowi,podatnikowi lub płatnikowi, dla któregoktórych został wyznaczony organ podatkowy,
wyznaczonemu organowi podatkowemu oraz organom podatkowym właściwym
uprzednio, a w przypadku, o którym mowa w § 1, także dyrektorom izb administracji
skarbowej.
Art. 21.
zmienionyZobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:
zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego
zobowiązania;
doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego
zobowiązania.
Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek
złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1
pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.
Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że
podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części
podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna
niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ
podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.
Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że
w złożonej deklaracji wykazano nieprawidłową kwotęwysokość zwrotu podatku lub kwotę
podatku
naliczonego przeniesionego do rozliczenia lub kwotęalbo nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu
przepisów o podatku od towarów i usług do odliczenia w następnych okresach
rozliczeniowych, w deklaracji nie wykazano tychtego kwotzwrotu, tego podatku albo tej
nadwyżki albo podatnik nie złożył deklaracji,deklaracji mimo ciążącego na nim obowiązku,
organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu
podatku lub podatku naliczonego albo nadwyżki podatku naliczonego nad należnym
do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych.
Przepisy § 3 i art. 53a stosuje się odpowiednio, gdy podatnik lub inny
podmiot jest obowiązany do zapłaty podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez
złożenia deklaracji, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub w części.
Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek
złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1
pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy
szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego
albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji,
mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze
stanem faktycznym.
Art. 210.
zmienionyDecyzja zawiera:
oznaczenie organu podatkowego;
datę jej wydania;
oznaczenie strony;
powołanie podstawy prawnej;
rozstrzygnięcie;
uzasadnienie faktyczne i prawne;
pouczenie o trybie odwoławczym – jeżeli od decyzji służy odwołanie;
podpis osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska
służbowego.
Decyzja w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od
nieruchomości, podatku rolnym lub podatku leśnym, w tym w formie łącznego
zobowiązania pieniężnego, sporządzana z wykorzystaniem systemu
teleinformatycznego, może zamiast podpisu własnoręcznego osoby upoważnionej do jej wydania,wydania
zawieraćzawierać:
podpis mechanicznie odtwarzany tej osoby lub nadruk imienia i nazwiska wraz
ze stanowiskiem służbowym osoby upoważnionej do jej wydania.wydania – w przypadku
decyzji w postaci papierowej;
wskazanie imienia i nazwiska wraz ze stanowiskiem służbowym osoby
upoważnionej do jej wydania – w przypadku decyzji w postaci elektronicznej.
Decyzja, w stosunku do której może zostać wniesiona skarga do sądu
administracyjnego, zawiera pouczenie o możliwości wniesienia skargi.
Decyzja nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie
przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawiera również pouczenie
o odpowiedzialności karnej za usunięcie, ukrycie, zbycie, darowanie, zniszczenie,
rzeczywiste lub pozorne obciążenie albo uszkodzenie składników majątku strony,
mające na celu udaremnienie zabezpieczenia lub egzekucji obowiązku wynikającego
z tej decyzji.
W decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a lub środków
ograniczających umowne korzyści organ podatkowy wskazuje także wysokość
zobowiązania podatkowego, nadpłaty, zwrotu podatku, straty podatkowej,
niepobranego lub pobranego a niewpłaconego przez płatnika podatku ustaloną albo
określoną w związku z zastosowaniem tych przepisów lub tych środków.
Decyzja organu podatkowego w sprawie, w której Rada wydała negatywną
opinię, zawiera ustosunkowanie się do tej opinii.
Przepisy prawa podatkowego mogą określać także inne składniki, które
powinna zawierać decyzja.
Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów,
które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla
których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera
wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości
żądanie strony. Nie dotyczy to decyzji wydanej na skutek odwołania bądź na
podstawie której przyznano ulgę w zapłacie podatku.
Art. 213.
zmienionyStrona może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji,
zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, prawa
wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego
w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
Organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie, uzupełnić albo
sprostować decyzję w zakresie, o którym mowa w § 1.
Uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w drodze decyzji.
W przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji
termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji.
Odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze
postanowienia,postanowienia. naW któretakim służyprzypadku zażalenie.termin Przepisdo §wniesienia 4odwołania stosujeod siędecyzji odpowiednio.lub
skargi biegnie od dnia doręczenia tego postanowienia.
Art. 228.
zmienionyOrgan odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:
niedopuszczalność odwołania;
uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;
pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków
wynikających z art. 168 § 2, 3 lub 3a lub art. 222.
Postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne.
Art. 274.
zmienionyW razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub
inne oczywiste omyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami,
organ podatkowy w zależności od charakteru i zakresu uchybień:
koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli
zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku,
podatku albonaliczonego kwotyalbo nadwyżki podatku naliczonego nad należnym
w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług do przeniesieniaodliczenia
w następnych okresach rozliczeniowych lub wysokości straty w wyniku tej
korekty nie przekracza kwoty 500010 000 zł;
zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie oraz złożenie
niezbędnych wyjaśnień, wskazując przyczyny, z powodu których informacje
zawarte w deklaracji podaje się w wątpliwość.
Organ podatkowy:
uwierzytelnia kopię skorygowanejW deklaracji,przypadku, o którejktórym mowa w § 1 pkt 1;
doręcza1, podatnikowiorgan uwierzytelnionąpodatkowy kopiędoręcza
skorygowanejpodatnikowi deklaracjiinformację wrazo zprzyczynie informacjąkorekty ooraz związanej z korektą deklaracji
zmianie wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lubnadpłaty, zwrotu podatku, podatku
albonaliczonego kwotyalbo nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu
przepisów o podatku od towarów i usług do przeniesieniaodliczenia lubw następnych okresach
rozliczeniowych, wysokości straty,straty lub podatku do zapłaty, albo informacjąinformację o braku
takich zmian,zmian. orazInformacja pouczeniemta zawiera pouczenie o prawie wniesienia sprzeciwu.
Na korektę,korektę deklaracji, o której mowa w § 1 pkt 1, podatnik może wnieść
sprzeciw do organu, który dokonuje korekty, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
uwierzytelnionejinformacji, kopiio skorygowanejktórej deklaracji.mowa w § 2. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę.
W razie niewniesienia sprzeciwu w terminie, korekta deklaracji, o której
mowa w § 1 pkt 1, wywołuje skutki prawne jak korekta deklaracji złożona przez
podatnika.
Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio do deklaracji składanych przez
płatników lub inkasentów oraz do załączników do deklaracji.
Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio do deklaracji składanych przez
podatnika, płatnika lub inkasenta za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Art. 293.
zmienionyIndywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach
składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą
skarbową.
Przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w:
informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez
podmioty inne niż wymienione w § 1;
aktach postępowania w sprawie wydania opinii zabezpieczającej oraz aktach
postępowania określonego w dziale IIIA w rozdziale 5;
informacjach o ustaleniu prawdopodobieństwa wystąpienia opóźnień, o których
mowa w art. 299f;
informacjach przekazanych przez podatnika w ramach realizacji współdziałania,
o którym mowa w dziale IIB;
aktach postępowania określonego w dziale II w rozdziale 1a;
informacjach przekazanych przez inwestora w ramach porozumienia
inwestycyjnego;
aktach dokumentujących nabycie sprawdzające;
aktach sprawy o wydanie opinii, o której mowa w art. 119zzl § 1.
aktach dokumentujących czynności sprawdzające;
aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-
-skarbowej oraz-skarbowej, aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub
wykroczenia skarbowe;skarbowe i aktach postępowania w sprawach o przestępstwa,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.
o Krajowej Administracji Skarbowej;
dokumentacji rachunkowej organu podatkowego;
informacjach uzyskanych przez organy Krajowej Administracji Skarbowej
z banków oraz z innych źródeł niż wymienione w § 1 lub w pkt 1;
informacjach uzyskanych w toku procedur rozstrzygania sporów dotyczących
podwójnego opodatkowania oraz w toku postępowania w sprawie wydania
uprzednich porozumień cenowych, o których mowa w ustawie z dnia
16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego
opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych;
aktach dokumentujących kontrolę, o której mowa w dziale III rozdziale 9,
w dziale IIIA rozdziale 5 oraz dziale VB rozdziale 6 ustawy z dnia 9 marca
2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami;
informacjach o wynikach analizy ryzyka, o której mowa w art. 119zn § 1, oraz
innych informacjach i dokumentach, o których mowa w dziale IIIB;
informacjach i dokumentach, o których mowa w dziale III w rozdziale 11a;
Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do udostępnienia kontrahentowi podatnika
prowadzącego działalność gospodarczą informacji o:
niezłożeniu lub złożeniu przez podatnika deklaracji lub innego dokumentu, do
których złożenia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych;
nieujęciu lub ujęciu przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym
dokumencie zdarzeń, do których ujęcia był obowiązany na podstawie przepisów
ustaw podatkowych;
zaleganiu lub niezaleganiu przez podatnika w podatkach wynikających z
deklaracji lub innego dokumentu składanych na podstawie przepisów ustaw
podatkowych.
Art. 294.
zmienionyDo przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są:
pracownicy izb administracji skarbowej;
funkcjonariusze;
pracownicy Krajowej Informacji Skarbowej;
wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz
pracownicy urzędów ich obsługujących;
członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych, a także pracownicy biur
tych kolegiów;
minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz pracownicy urzędu
obsługującego tego ministra;
Szef Krajowej Administracji Skarbowej;
pracownicy jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do
spraw finansów publicznych lub przez niego nadzorowanych, do których
podstawowej działalności należy świadczenie usług informatycznych na rzecz
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub
innych jednostek organizacyjnych podległych temu ministrowi lub przez niego
nadzorowanych;
osoby odbywające staż, praktykę zawodowąwolontariat lubi studenckąpraktykę w urzędzie obsługującym ministra
właściwego do spraw finansów publicznych lub w innych organach
podatkowych;
przedstawiciele obcej władzy przebywający w siedzibach organów
podatkowych, obecni w toku postępowania podatkowego lub obecni w toku
czynności kontrolnych, w związku z wymianą informacji;
członkowie Rady GLOBE i Rady;
członkowie komisji doradczej i komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania
sporów oraz osoby, których dotyczy spór, ich przedstawiciele i pełnomocnicy,
o których mowa w ustawie z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu
sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich
porozumień cenowych;
osoby działające w imieniu podmiotów świadczących usługi informatyczne na
rzecz organów podatkowych.
Osoby wymienione w § 1 są obowiązane do złożenia na piśmie
przyrzeczenia następującej treści:
„Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że
są mi znane przepisy o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy
skarbowej.”.
Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu
zatrudnienia, zakończeniu stażu lub praktyki lub po ustaniu członkostwa w Radzie
GLOBE i Radzie.
Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby,
którym udostępniono informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich
ujawnienie zezwala przepis prawa.
Przepisu § 4 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte
tajemnicą skarbową.
Art. 295c.
zmienionyDostęp do informacji o schematach podatkowych oraz innych
dokumentów związanych z tątymi informacją,informacjami, zbieranych na podstawie działu III
rozdziału 11a, przysługuje pracownikowi załatwiającemu sprawę lub prowadzącemu
działalność analityczną i jego przełożonym.przełożonym oraz pracownikowi, funkcjonariuszowi
i jego przełożonym przeprowadzającym kontrolę, o której mowa w art. 54 ustawy
z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.
Art. 296.
zmienionyAkta spraw zawierające informacje:
pochodzące z banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych
oraz z innych instytucji finansowych,
określone w ustawie z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych
z innymi państwami, uzyskane od obcych państw, pochodzące z banków
i innych instytucji finansowych, od raportujących operatorów platform
w rozumieniu art. 75a ust. 1 pkt 14 tej ustawy oraz od raportujących dostawców
usług w zakresie kryptoaktywów w rozumieniu art. 88e ust. 1 pkt 15 tej ustawy,
uzyskane w postępowaniu w sprawie wydania uprzedniego porozumienia
cenowego, o którym mowa w dziale III ustawy z dnia 16 października 2019 r.
o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz
zawieraniu uprzednich porozumień cenowych,
przekazane przez podatnika w ramach realizacji współdziałania, o którym mowa
w dziale IIB, zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa
– przechowuje się w pomieszczeniach zabezpieczonych zgodnie z przepisami
o ochronie informacji niejawnych.
Informacje, o których mowa w § 1, po ich wykorzystaniu są wyłączane z akt
sprawy i przechowywane z zachowaniem zasad określonych dla informacji niejawnych o
klauzuli „zastrzeżone”. Adnotacji o wyłączeniu dokonuje się w aktach
sprawy.aktach.
Ponowne włączenie do akt sprawy informacji, o których mowa w § 1, następuje
wyłącznie w przypadkach określonych w art. 297 i 297a.
Art. 297.
zmienionyAkta, w tym akta zawierające informacje wymienione w art. 182,
naczelnicy urzędów skarbowych i naczelnicy urzędów celno-skarbowych udostępniają wyłącznie:
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Szefowi Krajowej
Administracji Skarbowej, dyrektorowi izby administracji skarbowej – w toku
postępowania podatkowego, postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe
lub wykroczenia skarbowe, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej;
Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego – w zakresie i na zasadach
określonych w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem
finansowym;
Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – w związku z
prowadzonym:
postępowaniem wyjaśniającym, postępowaniem antymonopolowym,
postępowaniem w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za
niedozwolone i postępowaniem w sprawie praktyk naruszających zbiorowe
interesy konsumentów, o których mowa w art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 16
lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2025 r. poz.
1714),
postępowaniem w sprawie praktyk nieuczciwie wykorzystujących
przewagę kontraktową i postępowaniem wyjaśniającym, prowadzonych na
podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu
nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie
produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1773),
postępowaniem w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem
świadczeń pieniężnych, o którym mowa w art. 13c ustawy z dnia 8 marca
2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach
handlowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1790),
wstępnym postępowaniem sprawdzającym i postępowaniem kontrolnym, o
których mowa w ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o kontroli niektórych
inwestycji (Dz. U. z 2026 r. poz. 47);
Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki – w związku z prowadzonym
postępowaniem lub kontrolą zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 października
2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości
cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w latach 2023–
2025 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1622 i 1831, z 2025 r. poz. 290 i 1302 oraz z 2026 r.
poz. 32).
innym naczelnikom urzędów skarbowych lub naczelnikom urzędów celno-
-skarbowych – w związku ze wszczętym postępowaniem podatkowym,
postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia
skarbowe, kontrolą podatkową, kontrolą celno-skarbową lub w związku
z postępowaniem przejętym w trybie art. 18d;
Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – zgodnie z przepisami
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Generalnemu Inspektorowi
Informacji Finansowej oraz Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej –
w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawie z dnia
13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania
wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa
narodowego (Dz. U. z 2025 r. poz. 514) oraz w dziale Va ustawy z dnia
16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej;
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych – w zakresie niezbędnym do
podejmowania środków ograniczających w związku z działaniami
destabilizującymi sytuację w Ukrainie;
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych – w zakresie
niezbędnym do realizacji zadań określonych w rozdziale 6 ustawy z dnia 1 marca
2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
sądom lub prokuratorowi – w związku z toczącym się postępowaniem;
Rzecznikowi Praw Obywatelskich – w związku z jego udziałem w postępowaniu
przed sądem administracyjnym ;
Prokuratorowi Generalnemu – na wniosek właściwego prokuratora:
w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania
administracyjnego,
w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed sądem
administracyjnym;
(uchylony)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie
Więziennej, Służbie Ochrony Państwa i ich posiadającym sporządzone na piśmie
upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów
o ochronie informacji niejawnych;
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym;
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;
Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 11a ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o
szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do
spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529);
(uchylony)
W przypadkach określonych w § 1 pkt 1 lub 2 stosuje się odpowiednio
przepis art. 295.
W przypadkach, o których mowa w § 1, akta spraworgany podatkowe, z wyjątkiem organów podatkowych wymienionych w art. 13
§ 1 pkt 3, udostępniają wyłącznie:
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Szefowi Krajowej
Administracji Skarbowej, dyrektorowi izby administracji skarbowej – w toku
postępowania podatkowego, postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe
lub wykroczenia skarbowe, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej;
Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego – w zakresie i na zasadach
określonych w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem
finansowym;
Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – w związku z
prowadzonym:
postępowaniem wyjaśniającym, postępowaniem antymonopolowym,
postępowaniem w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za
niedozwolone i postępowaniem w sprawie praktyk naruszających zbiorowe
interesy konsumentów, o których mowa w art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 16
lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2025 r. poz.
1714),
postępowaniem w sprawie praktyk nieuczciwie wykorzystujących
przewagę kontraktową i postępowaniem wyjaśniającym, prowadzonych na
podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu
nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie
produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1773),
postępowaniem w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem
świadczeń pieniężnych, o którym mowa w art. 13c ustawy z dnia 8 marca
2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach
handlowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1790),
wstępnym postępowaniem sprawdzającym i postępowaniem kontrolnym, o
których mowa w ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o kontroli niektórych
inwestycji (Dz. U. z 2026 r. poz. 47);
Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki – w związku z prowadzonym
postępowaniem lub kontrolą zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 października
2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości
cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w latach 2023–
2025 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1622 i 1831, z 2025 r. poz. 290 i 1302 oraz z 2026 r.
poz. 32).
innym naczelnikom urzędów skarbowych lub naczelnikom urzędów celno-
-skarbowych – w związku ze wszczętym postępowaniem podatkowym,
postępowaniem w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia
skarbowe, kontrolą podatkową, kontrolą celno-skarbową lub w związku
z postępowaniem przejętym w trybie art. 18d;
Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – zgodnie z przepisami
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, ministrowi właściwemu do
spraw gospodarki, Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej oraz
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej – w zakresie niezbędnym do
realizacji zadań określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2022 r.
o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na
Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2025 r.
poz. 514) oraz w dziale Va ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej
Administracji Skarbowej;
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych – w zakresie niezbędnym do
podejmowania środków ograniczających w związku z działaniami
destabilizującymi sytuację w Ukrainie;
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych – w zakresie
niezbędnym do realizacji zadań określonych w rozdziale 6 ustawy z dnia 1 marca
2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
sądom lub prokuratorowi – w związku z toczącym się postępowaniem;
Rzecznikowi Praw Obywatelskich – w zakresie niezbędnym do realizacji zadań
określonych w ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1264);
Rzecznikowi Małych i Średnich Przedsiębiorców – w zakresie niezbędnym do
realizacji zadań określonych w art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.
o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców (Dz. U. z 2026 r. poz. 461);
Prokuratorowi Generalnemu – na wniosek właściwego prokuratora:
w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania
administracyjnego,
w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed sądem
administracyjnym;
(uchylony)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie
Więziennej, Służbie Ochrony Państwa i ich posiadającym sporządzone na piśmie
upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów
o ochronie informacji niejawnych;
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym;
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;
Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 11a ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o
szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do
spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529);
(uchylony)
W przypadkach określonych w § 1 pkt 1 lub 2 stosuje się odpowiednio
przepis art. 295.
W przypadkach, o których mowa w § 1, akta są oznaczane oraz
przekazywane w sposób przewidziany w art. 184 § 2a.
Naczelnicy urzędów skarbowych oraz naczelnicy urzędów celno-
-skarbowych udostępniają Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się
postępowaniem kontrolnym, akta, o których mowa w § 1, po wyłączeniu z nich
informacji wymienionych w art. 182, chyba że informacje takie zostały uprzednio
udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie odrębnych przepisów.
Naczelnicy urzędów skarbowych udostępniają Państwowej Komisji
Wyborczej, w związku z badaniem sprawozdania komitetu wyborczego, informacji,
o której mowa w art. 34 ust. 1, lub sprawozdania, o którym mowa w art. 38 ustawy
z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1215), akta,
o których mowa w § 1.
Naczelnicy urzędów celno-skarbowych udostępniają Krajowemu ośrodkowi
bilansowania i zarządzania emisjami, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17
lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych
substancji (Dz. U. z 2026 r. poz. 526), Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi
Ochrony Środowiska oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska informacje
i dane z akt, o których mowa w § 1, w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań
ustawowych, o których mowa w rozdziale 9b tej ustawy.
Art. 297b.
zmienionyAkta sprawy dotyczącejdotyczące wydania uprzedniego porozumienia cenowego,
o którym mowa w dziale III ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu
sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich
porozumień cenowych, oraz informacje wynikające z tych akt są udostępniane
wyłącznie organom wymienionym w art. 297 § 1 pkt 1, 2a–5 i 7 na zasadach
określonych w tym przepisie.
Art. 297d.
zmienionyMinister właściwy do spraw finansów publicznych ma dostęp do
informacji o schematach podatkowych oraz innych dokumentów związanych z tymi
informacjami, zebranych w ramach czynności prowadzonych na podstawie działu III
rozdziału 11a. Z danych tych korzysta w toku prowadzonych działań, w tym do
realizowanych czynności analitycznych.
Naczelnik urzędu celno-skarbowego oraz dyrektor izby administracji
skarbowej mają dostęp do informacji o schematach podatkowych oraz do innych
dokumentów związanych z tymi informacjami, zebranych w ramach czynności
prowadzonych na podstawie przepisów działu III rozdziału 11a, w celu weryfikacji
wykonywania obowiązków wynikających z tych przepisów przez podmioty
obowiązane, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16c ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.
o Krajowej Administracji Skarbowej, lub w toku postępowania w sprawach
o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe określone w art. 80f ustawy
z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy.
Art. 297e.
zmienionySzef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia:
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu,
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz ministrowi właściwemu
do spraw gospodarki – w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych
w ustawie z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie
przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie
bezpieczeństwa narodowego,
ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji – w zakresie niezbędnym do
zapewnienia funkcjonowania usług dostępnych w e-Urzędzie Skarbowym
udostępnianych przy użyciu aplikacji mObywatel w rozumieniu ustawy z dnia
26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel (Dz. U. z 2024 r. poz. 1275 i 1717 oraz z
2025 r. poz. 1019),
Policji – w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych
w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji,
Straży Granicznej – w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych
w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej,
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych – w zakresie niezbędnym do
podejmowania środków ograniczających w związku z działaniami
destabilizującymi sytuację w Ukrainie,
prokuratorowi – w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 3
§ 1 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z
2024 r. poz. 390, z 2025 r. poz. 304 i 1178 oraz z 2026 r. poz. 26 i 370),
Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego – w zakresie niezbędnym do
realizacji zadań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o
nadzorze nad rynkiem finansowym,
– dane niezawarte w aktach spraw podatkowych inne niż określone w art. 297c, jeżeli znajdują się w Centralnym Rejestrze
Danych Podatkowych.
Dane, o których mowa w § 1, mogą być udostępniane również za
pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
Art. 298.
zmienionyAkta niezawierające informacji, o których mowa w art. 182, organy
podatkowe udostępniają:
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych;
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej;
innym organom podatkowym;
(uchylony)
(uchylony)
Najwyższej Izbie Kontroli – w zakresie i na zasadach określonych w przepisach
o Najwyższej Izbie Kontroli;
sądowi, prokuratorowi, a także upoważnionym na piśmie przez prokuratora
funkcjonariuszom Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży
Granicznej lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego – w związku z toczącym
się postępowaniem;
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie
Więziennej, Służbie Ochrony Państwa i ich posiadającym sporządzone na piśmie
upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów
o ochronie informacji niejawnych;
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Biuru Nadzoru Wewnętrznego, Policji,
Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej i ich posiadającym sporządzone na
piśmie upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom, jeżeli jest to konieczne
dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom lub ich wykrycia, ustalenia
sprawców i uzyskania dowodów albo ujawnienia mienia zagrożonego
przepadkiem;
biegłym powołanym w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej
– w zakresie określonym przez organ podatkowy;
wojewodzie i Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców – w zakresie
prowadzonych postępowań dotyczących legalizacji pobytu cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
wojewodzie – w zakresie kontroli celno-skarbowych przestrzegania przepisów
wydanych na podstawie art. 46 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o
zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2025
r. poz. 1675 oraz z 2026 r. poz. 26);
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych oraz konsulowi – w zakresie
niezbędnym do przeprowadzenia postępowania w sprawie wydania, cofnięcia
lub unieważnienia wizy;
Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej – w związku z prowadzonym
postępowaniem oraz wydawaniem opinii prawnej;
organom nadzoru górniczego – w celu weryfikacji pomiaru urobku rudy miedzi,
wydobytego gazu ziemnego oraz wydobytej ropy naftowej w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych
kopalin (Dz. U. z 2026 r. poz. 454);
Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego – w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na podstawie ustawy z dnia
21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym;
organom właściwym w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych
– w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia czynności sprawdzających
i postępowania na podstawie przepisów o odpowiedzialności za naruszenie
dyscypliny finansów publicznych;
Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – w związku
z toczącym się postępowaniem prowadzonym na podstawie przepisów ustawy
z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, przepisów
ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w
transakcjach handlowych oraz przepisów ustawy z dnia 17 listopada 2021 r.
o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej
w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi;
(uchylony)
Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) –
w związku z toczącym się dochodzeniem administracyjnym prowadzonym przez
ten Urząd lub przed wszczęciem dochodzenia;
ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji – w związku ze sprawowanym
nadzorem nad dostawcami usług cyfrowych w zakresie wykonywania
obowiązków dotyczących zgłaszania incydentów istotnych, wynikających
z ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa
(Dz. U. z 2026 r. poz. 20, 252 i 815);
innym organom – w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych
ustawach oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest
Rzeczpospolita Polska, a także w porozumieniach zawartych na podstawie tych
umów.
Art. 299.
zmienionyW przypadku udostępnienia informacji za pośrednictwem konta w e-
Urzędzie Skarbowym komornicy sądowi są obowiązani do uiszczenia opłaty na
rachunek urzędu skarbowego w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po
miesiącu, w którym informacja ta została udostępniona, chyba że przepisy odrębne
stanowią inaczej lub poziom automatyzacji procesu udostępniania tych informacji
uzasadnia nieodpłatne ich udostępnianie.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia:
rodzaje informacji udostępnianych nieodpłatnie komornikom sądowym za
pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym, uwzględniając poziom
automatyzacji procesu udostępniania tych informacji;
wysokość opłaty uiszczanej za udostępnienie informacji komornikom sądowym,
uwzględniając formę udostępnienia informacji i ponoszone przez organy
podatkowe koszty związane z ich udostępnieniem;
tryb pobierania przez organy podatkowe inne niż organy Krajowej Administracji
Skarbowej opłaty uiszczanej za udostępnienie informacji komornikom sądowym
oraz sposób uiszczania tej opłaty, uwzględniając organizację czynności
związanych z poborem opłaty i formę jej zapłaty.
Organy podatkowe udostępniają informacje zawarte w aktach
spraw podatkowych,aktach,
z wyłączeniem informacji określonych w art. 182, organom i osobom wymienionym
w art. 298.
Organy podatkowe udostępniają informacje wynikające z akt spraw
podatkowych w zakresie i na
zasadach określonych w odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych umowach
międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a także
w porozumieniach zawartych na podstawie tych umów.
Informacje, o których mowa w § 1, udostępniane są również:
(uchylony)
ośrodkom pomocy społecznej, centrom usług społecznych i powiatowym
centrom pomocy rodzinie w zakresie prowadzonych postępowań o świadczenia
z pomocy społecznej;
służbom statystyki publicznej w zakresie wynikającym z programu badań
statystycznych;
instytucjom zajmującym się obsługą, kontrolą lub audytem środków
pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub środków niepodlegających
zwrotowi, pochodzących z innych źródeł zagranicznych;
organizacjom pożytku publicznego – w zakresie i na zasadach określonych
w ustawach podatkowych;
akredytowanym agencjom płatniczym realizującym zadania w ramach Wspólnej
Polityki Rolnej;
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia i Prezesowi Narodowego Funduszu
Zdrowia w celu realizacji zadań ustawowych związanych z zapewnieniem
dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych, w szczególności w zakresie produktów leczniczych, środków
spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów
medycznych;
organom Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej w celu realizacji jej zadań
ustawowych;
organom Państwowej Inspekcji Pracy – w zakresie niezbędnym do realizacji jej
zadań ustawowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, 3, 4, 9a, 14, 14b, 15,
15b–15d ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.
U. z 2024 r. poz. 1712, z późn. zm.15));
Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w celu realizacji jego zadań
ustawowych;
Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych – w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 50
oraz art. 64 ustawy z dnia 7 kwietnia 2022 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z
2024 r. poz. 1620);
organom Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
w związku z kontrolami przeprowadzanymi na
podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz b ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r.
o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980
oraz z 2026 r. poz. 1154), w związku z kontrolami i postępowaniami
dotyczącymi czynów, o których mowa w art. 39k tej ustawy, oraz w zakresie
prowadzonych postępowań w sprawie wymierzenia kar pieniężnych na
podstawie art. 40a ust. 1–3a tej ustawy;
wojewodom w zakresie prowadzonych postępowań w sprawach zezwoleń na
pracę;
starostom w zakresie prowadzonych postępowań o wydanie zezwolenia na pracę
sezonową lub wpis oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi do
ewidencji oświadczeń o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, o której mowa w art.
73 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności
powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.
U. poz. 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203 i 473);
(uchylony)
ministrowi właściwemu do spraw pracy w zakresie prowadzonych postępowań
w sprawach zezwoleń na pracę i oświadczeń o powierzeniu pracy
cudzoziemcowi;
Krajowemu ośrodkowi bilansowania i zarządzania emisjami, o którym mowa w
art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów
cieplarnianych i innych substancji, Mazowieckiemu Wojewódzkiemu
Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych, o
których mowa w rozdziale 9b tej ustawy.
powiatowym oraz wojewódzkim urzędom pracy;
jednostkom organizacyjnym Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych – w celu realizacji zadań
określonych w przepisach o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców;
Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego
zadań ustawowych;
komornikom sądowym w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa
w art. 3 ust. 3 pkt 1–3, oraz czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1a
ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2024 r.
poz. 1458, z 2025 r. poz. 1018 i 1172 oraz z 2026 r. poz. 26), oraz
administracyjnym organom egzekucyjnym w związku z toczącym się
postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym;
upoważnionemu przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę albo
marszałka województwa kierownikowi jednostki organizacyjnej jednostki
samorządu terytorialnego niemającej osobowości prawnej oraz upoważnionemu
pracownikowi tej jednostki, do wykonywania w jego imieniu praw
i obowiązków wierzyciela na podstawie przepisów o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji, w zakresie niezbędnym do wszczęcia
i prowadzenia postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego;
upoważnionemu przez organ egzekucyjny kierownikowi jednostki
organizacyjnej gminy niemającej osobowości prawnej oraz upoważnionemu
pracownikowi tej jednostki, do działania w jego imieniu jako organ egzekucyjny
na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji,
w zakresie niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania
egzekucyjnego lub zabezpieczającego;
wójtom, burmistrzom, prezydentom miast lub wojewodom w zakresie
prowadzonych postępowań o przyznanie świadczeń rodzinnych, zasiłków dla
opiekunów lub świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku
bezskuteczności egzekucji alimentów;
wójtom, burmistrzom lub prezydentom miast właściwym ze względu na miejsce
położenia mieszkania w zakresie prowadzonych postępowań o przyznanie dopłat
do czynszu, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. o pomocy państwa
w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu
mieszkania (Dz. U. z 2024 r. poz. 506);
Informacje o numerach rachunków bankowych posiadanych przez
podatników mogą być udostępniane:
Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i Kasie Rolniczego Ubezpieczenia
Społecznego;
organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępowaniem
egzekucyjnym;
wójtom, burmistrzom, prezydentom miast lub wojewodom w zakresie
prowadzonych postępowań o przyznanie świadczeń rodzinnych, zasiłków dla
opiekunów lub świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku
bezskuteczności egzekucji alimentów.
(uchylony)
Wnioski o udostępnienie informacji, o których mowa w § 3 pkt 8 i § 4 pkt
2, będących w posiadaniu organów Krajowej Administracji Skarbowej, komornicy
sądowi składają za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym.
W przypadku, o którym mowa w § 5a, informacje są udostępniane za
pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym niezwłocznie, niepóźniej niż w
terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o ich udostępnienie.
Komornicy sądowi są obowiązani do uiszczenia opłaty na rachunek organu
podatkowego za udostępnienie informacji, o których mowa w § 3 pkt 8 oraz w § 4
pkt 2, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Art. 299a.
zmienionyAkta, o których mowa w art. 298, i dokumenty zawierające
informacje, o których mowa w art. 299, przekazywane organom i osobom
wymienionym w art. 298 pkt 4–7 oraz4–7, art. 299 § 2–4 i art. 299aa oznacza się klauzulą
„Tajemnica skarbowa”.
Art. 299b.
zmienionySzef Krajowej Administracji Skarbowej może wyrazić zgodę na
ujawnienie przez naczelników urzędów skarbowych, naczelników urzędów celno-
-skarbowych, dyrektorów izb administracjimoże:
skarbowej,ujawnić określonychokreślone informacjiinformacje stanowiącychobjęte tajemnicętajemnicą skarbową, z wyłączeniem
informacji stanowiących tajemnicę inną niż tajemnica skarbowa i objętych
ochroną na podstawie odrębnych ustaw, lub
wyrazić zgodę na ujawnienie informacji, o których mowa w pkt 1, przez
naczelników urzędów skarbowych, naczelników urzędów celno-skarbowych
lub dyrektorów izb administracji skarbowej, wskazując jednocześnie sposób
udostępnienia i wykorzystania ujawnianych informacji.
WyrażenieUjawnienie zgody,informacji, o którejktórych mowa w § 1 pkt 1, lub wyrażenie zgody na
ich ujawnienie, o której mowa w § 1 pkt 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na
ważny interes publiczny oraz gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów kontroli
podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego lub jeżeligdy
ujawnienie tych informacji urzeczywistni prawo obywateli do ich rzetelnego
informowania o działaniach organów podatkowych i jawności życia publicznego.
Wyrażenie zgody, o której mowa w § 1, następuje na piśmie, na uzasadniony
wniosek naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub
dyrektora izby administracji skarbowej.
Art. 299c.
zmienionyOrgany podatkowe udostępniają informacje zawarte w aktach spraw
podatkowych,aktach,
z wyłączeniem informacji określonych w art. 182, organom, które na podstawie
odrębnych ustawprzepisów są obowiązane do przyjęcia zaświadczenia albo oświadczenia
o wysokości dochodów (przychodów) lub zaświadczenia albo oświadczenia
o niezaleganiu w podatkach, w zakresie niezbędnym do weryfikacji treści
oświadczenia.
Art. 299d.
zmienionyDo informacji, o których mowa w art. 293 § 2 pkt 1 i 5, stosuje się
przepisy niniejszego działu dotyczące udostępniania informacji wynikających z akt
spraw podatkowych.akt.
Art. 299e.
zmienionyDane z akt podatkowych Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udostępniać:udostępniać dane:
organom, o których mowa w art. 297 § 1 i art. 298, również za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego,
komornikom sądowym w zakresie, o którym mowa w art. 299 § 3 pkt 8 i § 4 pkt
2, za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym
– jeżeli dane te znajdują się w Centralnym Rejestrze Danych Podatkowych.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia służbom statystyki
publicznej dane niezawarte w aktach spraw podatkowych w zakresie wynikającym z programu badań statystycznych, jeżeli
znajdują się w Centralnym Rejestrze Danych Podatkowych.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia Polskiej Agencji
Nadzoru Audytowego dane zawarte w sprawozdaniach finansowych oraz
dokumentach ich dotyczących, znajdujące się w Centralnym Rejestrze Danych
Podatkowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 90
ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz
nadzorze publicznym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1891 oraz z 2026 r. poz. 640 i 644).
Szef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia Szefowi Krajowego
Centrum Informacji Kryminalnych dane znajdujące się w Centralnym Rejestrze
Danych Podatkowych w celu realizacji zadań określonych w ustawie z dnia 6 lipca
2001 r. o przetwarzaniu informacji kryminalnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1759).
Art. 306h.
zmienionyOrgany podatkowe, za zgodą podatnika, wydają zaświadczenie
o wysokości zaległości podatkowych podatnika na żądanie:
jednostek organizacyjnych, które na podstawie ustaw regulujących zasady ich
funkcjonowania uprawnione są do udzielania kredytów (pożyczek);
kontrahentów podatników prowadzących działalność gospodarczą oraz
dzierżawców i użytkowników nieruchomości – w zakresie opodatkowania
dzierżawionej lub użytkowanej nieruchomości;
małżonka podatnika, z zastrzeżeniem § 2, a także rozwiedzionego małżonka
w zakresie zaległości powstałych w czasie trwania wspólności majątkowej oraz
innych osób wymienionych w art. 111;
wspólnika spółek wymienionych w art. 115 § 1;
podmiotu certyfikującego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 5
sierpnia 2025 r. o certyfikacji wykonawców zamówień publicznych (Dz. U. poz.
1235 oraz z 2026 r. poz. 421), w zakresie niezbędnym do udzielenia certyfikacji
niepodlegania wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia, w tym w
procedurze certyfikacji, w okresie prowadzenia stałego nadzoru nad aktualnością
ważności udzielonej certyfikacji oraz na potrzeby przeprowadzenia aktualizacji
jej ważności.>ważności.
Zgoda podatnika nie jest wymagana, jeżeli z żądaniem wydania
zaświadczenia, o którym mowa w § 1, występuje małżonek podatnika pozostający
z nim we wspólności majątkowej. Małżonek podatnika składa oświadczenie
o pozostawaniu z podatnikiem we wspólności majątkowej pod rygorem
odpowiedzialności karnej za fałszywezłożenie zeznania.fałszywego oświadczenia. Oświadczenie to
zawiera klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Organy podatkowe wydają zaświadczenie o wysokości zaległości
podatkowych rozwiązanej spółki cywilnej na żądanie byłego wspólnika tej spółki.
Organy podatkowe wydają zaświadczenie o wysokości zobowiązania
podatkowego, zaległości podatkowych, kosztów upomnienia, kosztów egzekucyjnych
zabezpieczonych hipoteką przymusową lub zastawem skarbowym oraz objętego
wnioskiem o wpis hipoteki, jeżeli hipoteka nie jest wpisana, na żądanie właściciela
przedmiotu hipoteki lub zastawu.
Organ podatkowy, który ustanowił hipotekę przymusową lub zastaw
skarbowy, na wniosek właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu
skarbowego, który zapłacił należności zabezpieczone tą hipoteką przymusową lub
zastawem skarbowym wydaje temu właścicielowi zaświadczenie o wysokości
zapłaconej należności zabezpieczonej hipoteką przymusową lub zastawem
skarbowym.
Art. 52.
zmienionyZwrotowi bez wezwania organu podatkowego podlega uprzednio
zwrócona przez organ podatkowy lub zaliczona na poczet zaległości podatkowych
oraz odsetek za zwłokę albo bieżących zobowiązań podatkowych, wraz
z oprocentowaniem:
nadpłata lub zwrot podatku wykazane nienależnie lub w wysokości większej od
należnej, ujęte w deklaracji lub we wniosku o zwrot podatku w rozumieniu
przepisów rozdziału 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych lub rozdziału 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych;
nadpłata lub zwrot podatku:
określone lub stwierdzone w decyzji, która następnie została uchylona,
zmieniona lub stwierdzono jej nieważność albo stwierdzono jej
wygaśnięcie,
stwierdzone na wniosek w trybie art. 75 § 4 albo na wniosek w trybie przepisów
rozdziału 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych lub rozdziału 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych, w zakresie wynikającym odpowiednio ze
skorygowanej deklaracji albo z tego wniosku, nienależnie lub w wysokości
większej od należnej,
wykazane dodatkowo, w korekcie deklaracji dokonanej w trybie art. 274,
nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, kwoty podlegające zwrotowi
traktuje się jako zaległości podatkowe.
W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, w razie niedokonania zwrotu
w terminie 30 dni, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa obowiązek
zwrotu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Po upływie tego terminu
kwotę podlegającą zwrotowi traktuje się jako zaległość podatkową.
Art. 59.
zmienionyZobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:
zapłaty;
zwolnienia z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m lub art. 14zl;
nabycia spadku w całości przez Skarb Państwa albo jednostkę samorządu
terytorialnego stwierdzonego przez prawomocne postanowienie o stwierdzeniu
nabycia spadku – ze skutkiem na dzień otwarcia spadku.
pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta;
potrącenia;
zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;
zaniechania poboru;
przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych;
przejęcia własności nieruchomości lub prawa majątkowego w postępowaniu
egzekucyjnym;
umorzenia podatku albo zaległości;
przedawnienia;
Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części
wskutek:
wpłaty;
zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;
umorzenia, w przypadkach przewidzianych w art. 67d § 3;
przejęcia własności nieruchomości lub przejęcia prawa majątkowego
w postępowaniu egzekucyjnym;
przedawnienia;
zwolnienia z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m;
nabycia spadku w całości przez Skarb Państwa albo jednostkę samorządu
terytorialnego stwierdzonego przez prawomocne postanowienie o stwierdzeniu
nabycia spadku – ze skutkiem na dzień otwarcia spadku.
Art. 62.
zmienionyJeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych
tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem
podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania – na poczet zobowiązania
podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań
podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania
podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet
zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez
podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości
podatkowej we wskazanym podatku – na poczet zaległości podatkowej
o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych
podatnika.
Jeżeli na podatniku ciążą koszty doręczonego upomnienia, dokonaną
wpłatę zalicza się w pierwszej kolejności na poczet tych kosztów.
Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek,
dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaliczki, począwszy od zobowiązania
o najwcześniejszym terminie płatności.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie dokonywaniaWpłaty wpłatdokonane na poczet rat, na jakiektóre rozłożono podatek lub zaległość
podatkową wraz z odsetkami za zwłokęzwłokę, oraz rat podatku.podatku zalicza się na poczet raty
o najwcześniejszym terminie płatności.
W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za
zwłokę oraz kosztów upomnienia organ podatkowy, na wniosek podatnika, wydaje
postanowienie, na które służy zażalenie.
(uchylony)
Przepisy § 1–4 stosuje się odpowiednio do wpłat dokonywanych przez
płatników, inkasentów, następców prawnych oraz osoby trzecie.
Zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej, o którym mowa w § 1 zdanie
drugie, nie podlegają wpłaty dokonane na poczet ryczałtu od przychodów
zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oraz
podatku akcyzowego z tytułu importu towarów.
Art. 62b.
zmienionyZapłata podatku może nastąpić także przez:
małżonka podatnika, jego zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma
i macochę;
aktualnego właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu
skarbowego, jeżeli podatek zabezpieczony jest hipoteką przymusową lub
zastawem skarbowym;
inny podmiot, w przypadku gdy kwotawysokość podatku nie przekracza 1000kwoty
zł5000 .zł.
W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1 i 3, jeżeli treść dowodu zapłaty
nie budzi wątpliwości co do przeznaczenia zapłaty na zobowiązanie podatnika uznaje
się, że wpłata pochodzi ze środków podatnika.
W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1–3, przepisy dotyczące zapłaty
podatku przez podatnika stosuje się odpowiednio.
Art. 63.
zmienionyPodstawy opodatkowania, kwoty podatków, odsetki za zwłokę,
opłaty prolongacyjne, oprocentowanie nadpłat oraz wynagrodzenia przysługujące
płatnikom i inkasentom zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki
kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50
i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych, z zastrzeżeniem § 1a i 2.
Podstawy opodatkowania, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 1–3 ustawy
z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz kwoty
podatków od nich pobierane zaokrągla się do pełnych groszy w górę.
Zaokrąglania podstaw opodatkowania i kwot podatków nie stosuje się do
opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych.
PrzepisuW przypadku zaliczenia wpłaty, zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu
podatku na poczet zaległości podatkowej, niepokrywających w całości zaległości
podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, przepisu § 1 nie stosuje się do zaliczeniaczęści podatku
i odsetek za zwłokę, pokrywanych zgodnie z art. 55 § 2 z zaliczanej wpłaty, zaliczeniazaliczanej
nadpłaty lub zaliczeniazaliczanego zwrotu podatku.
Art. 67a.
zmienionyOrgan podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b,
w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem
publicznym, może:
odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;
odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za
zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek;
umorzyć w całości lubalbo w części zaległościpodatek, podatkowe,zaległość podatkową, odsetki za
zwłokę lub opłatę prolongacyjną.
Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za
zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.
Art. 67d.
zmienionyOrgan podatkowy może z urzędu udzielać ulg w spłacie
zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 3, z wyjątkiem
umorzenia podatku, jeżeli:
zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie
uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne;
kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów
upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;
kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona w zakończonym lub
umorzonym postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym albo sąd oddalił
wniosek o ogłoszenie upadłości;
podatnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości
niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił
przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie
przekracza kwoty 5000 zł, i jednocześnie brak jest spadkobierców innych niż
Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego oraz nie ma możliwości
orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.
W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 3 i 4, decyzję umarzającą
zaległość podatkową pozostawia się w aktach sprawy.
Przepisy § 1 pkt 3 i 4 i § 2 stosuje się odpowiednio do umarzania zaległości
płatnika lub inkasenta.
W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 3, organ podatkowy może umorzyć
zaległość podatkową, jeżeli umorzenie nie będzie stanowiło pomocy publicznej lub
będzie stanowiło pomoc de minimis w zakresie i na zasadach określonych
w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy
w ramach zasady de minimis.
Art. 74.
zmienionyJeżeli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału
Konstytucyjnego lub orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany
w art. 21 § 1 pkt 1:
złożył jedną z deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, lub inną deklarację,
z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego – wysokość nadpłaty
określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną
deklarację;
został rozliczony przez płatnika – wysokość nadpłaty określa podatnik we
wniosku o jej zwrot, składając równocześnie zeznanie (deklarację),zeznanie, o którym mowa
w art. 73 § 2 pkt 1;
nie był obowiązany do składania deklaracji – wysokość nadpłaty określa
podatnik we wniosku o jej zwrot.
Art. 75.
zmienionyJeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika
podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie
nadpłaty podatku.
Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje
podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki
cywilnej w momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki. Płatnik lub
inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony
podatek nie został pobrany od podatnika.
Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje:
spółkom, które tworzyły podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,
w momencie utraty przez tę grupę statusu podatnika, w zakresie zobowiązań tej
grupy;
przedstawicielowi grupy VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług, po utracie przez tę grupę statusu
podatnika.
Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia
zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem
o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
Osoba, która była wspólnikiem spółki cywilnej w momencie rozwiązania
spółki, jest obowiązana złożyć równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty
skorygowane zeznanie (deklarację) w zakresie zobowiązań spółki oraz umowę spółki
aktualną na dzień rozwiązania spółki.
Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji)
nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca
nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim przypadku korekta
wywołuje skutki prawne.
W decyzji stwierdzającej nadpłatę organ podatkowy określa wysokość
zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim
powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego.
W zakresie, w jakim wniosek jest niezasadny, organ odmawia stwierdzenia nadpłaty.
Przepis § 4a nie ogranicza możliwości wydania decyzji w trybie art. 21 § 3,
o czym informuje się adresata w decyzji stwierdzającej nadpłatę.
Jeżeli zwrotu nadpłaty w trybie, o którym mowa w § 4, dokonano
nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, w zakresie nadpłaty będącej
przedmiotem wnioskuspółki, w zakresie zobowiązań spółki, chyba że
nadpłata wynika ze skorygowanej deklaracji składanej po upływie terminu do jej
złożenia. Równocześnie z wnioskiem należy złożyć umowę spółki aktualną na dzień
rozwiązania spółki. Płatnik lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku
o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek nie został pobrany od podatnika.
Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje
także:
spółkom, które tworzyły podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,
w momencie utraty przez tę grupę statusu podatnika, w zakresie zobowiązań tej
grupy,
przedstawicielowi grupy VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług, po utracie przez tę grupę statusu podatnika
– chyba że nadpłata wynika ze skorygowanej deklaracji składanej po upływie terminu
do jej złożenia.
(uchylony)
(uchylony)
Jeżeli prawidłowość skorygowanej deklaracji nie budzi wątpliwości, organ
podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim
przypadku korekta wywołuje skutki prawne.
W decyzji stwierdzającej nadpłatę organ podatkowy określa wysokość
zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim
powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego.
W zakresie, w jakim wniosek albo korekta deklaracji są niezasadne, organ odmawia
stwierdzenia nadpłaty.
Przepis § 4a nie ogranicza możliwości wydania decyzji w trybie art. 21 § 3,
o czym informuje się adresata w decyzji stwierdzającej nadpłatę.
Jeżeli zwrotu nadpłaty w trybie, o którym mowa w § 4, dokonano
nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, w zakresie nadpłaty będącej
następstwem skorygowanej deklaracji, nie wszczyna się postępowania w sprawach
o przestępstwa i wykroczenia skarbowe.
Zwrotu nadpłaty osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w chwili
rozwiązania spółki, dokonuje się w proporcjach wynikających z prawa do udziału
w zysku określonego fw umowie spółki. Jeżeli z dołączonej umowy nie wynikają te
udziały w zysku, przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe przewidują inny tryb
zwrotu podatku.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach, o których
mowa w § 1, uwzględniając w szczególności rodzaj podatku i przypadki poboru
podatku przez płatnika.
Art. 76b.
zmienionyPrzepisy art. 76, art. 76a, art. 77b, art. 79 i art. 80 stosuje się
odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1,
następuje odpowiednio z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku lub
korekty takiej deklaracji albo z dniem wydania decyzji określającej wysokość zwrotu
podatku.
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, zwrot podatku następuje
w terminie:
30 dni od dnia wydania decyzji określającej wysokość zwrotu podatku;
30 dni od dnia złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku lub korekty takiej
deklaracji.
Jeżeli prawidłowość deklaracji wykazującej zwrot podatku lub korekty
takiej deklaracji nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca podatek bez
wydawania decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, oprocentowanie zwrotu
podatku przysługuje od dnia złożenia:
wniosku o zwrot podatku, jeżeli podatek nie został zwrócony w terminie 30 dni
od dnia wydania decyzji określającej wysokość zwrotu podatku;
deklaracji wykazującej zwrot podatku lub korekty takiej deklaracji, jeżeli
podatek nie został zwrócony w terminie 30 dni od dnia jej złożenia;
wniosku o zwrot podatku, jeżeli decyzja określająca wysokość zwrotu podatku
nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o zwrot
podatku, chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik.
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do oprocentowania zwrotu
podatku stosuje się odpowiednio przepisy art. 78 § 1 i 2.
W przypadku złożenia przez podatnika upoważnienia organu podatkowego
na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zwrot podatku wraz
z oprocentowaniem może być przekazany, w całości lub w części, na wskazany
rachunek banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako
zabezpieczenie kredytu udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę, jeżeli w dniu
złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku, w stosunku do podatnika nie jest
prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości
zobowiązań podatkowych.
Przekazanie zwrotu podatku wraz z oprocentowaniem bankowi lub
spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej traktuje się na równi z przekazaniem
zwrotu na rachunek podatnika.
Przekazanie bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej
zwrotu podatku wraz z oprocentowaniem ma pierwszeństwo przed:
zaliczeniem tego zwrotu na poczet zaległości podatkowych i bieżących
zobowiązań podatkowych ujawnionych po złożeniu deklaracji wykazującej
zwrot podatku;
realizacją zajęcia wierzytelności z tytułu zwrotu podatku w postępowaniu
egzekucyjnym, otrzymanego przez organ podatkowy po dniu złożenia deklaracji
wykazującej zwrot.
Art. 77.
zmienionyNadpłata wynikająca ze skorygowanej deklaracji podlega zwrotowi w
terminie:
45 dni od dnia jej skorygowania – w przypadku skorygowania za pomocą
środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt
1, przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych;
3 miesięcy od dnia upływu terminu do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w
art. 274 § 3 – w przypadku skorygowania zeznania w trybie określonym w art.
274 § 1 pkt 1;
3 miesięcy od dnia jej skorygowania – w innych przypadkach niż określone w
pkt 1 i 2.
Nadpłata podlega zwrotowi w terminie:
30 dni od dnia wydania nowej decyzji – jeżeli nadpłata powstała w związku
z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji;
30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej
wysokość nadpłaty;
30 dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu albo stwierdzeniu
nieważności decyzji – jeżeli w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem
nieważności decyzji nie wystąpi obowiązek wydania nowej decyzji;
30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 74;
30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub
publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub
zmieniono w całości lub w części akt normatywny, jeżeli wniosek, o którym
mowa w art. 74, został złożony przed terminem wejścia w życie orzeczenia
Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 §
2 pkt 1–3, z zastrzeżeniem pkt 5a i § 2;
45 dni od dnia złożenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania,
o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, przez podatników podatku dochodowego od
osób fizycznych, z zastrzeżeniem § 2;
2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze:
skorygowanym zeznaniem (deklaracją) – w przypadkach, o których mowa
w art. 75 § 3,
skorygowanym zeznaniem (deklaracją) i z umową spółki aktualną na dzień
rozwiązania spółki – w przypadku, o którym mowa w art. 75 § 3a
– lecz niewcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub
deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, albo 45 dni od dnia złożenia za pomocą
środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt
1, przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych.
(uchylony)
W przypadku, o którym mowa w art. 119g § 1 pkt 3, nadpłata podlega
zwrotowi w terminie:
6 miesięcy od dnia wszczęcia lub przejęcia tych postępowań;
3 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłatypodlega zwrotowi w terminie:
30 dni od dnia wydania nowej decyzji – jeżeli nadpłata powstała w związku
z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji;
30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej
wysokość nadpłaty;
30 dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu albo stwierdzeniu
nieważności decyzji albo od dnia doręczenia organowi podatkowemu odpisu
orzeczenia sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności,
uchylającego decyzję albo stwierdzającego jej nieważność – jeżeli w związku
z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji nie wystąpi obowiązek
wydania nowej decyzji;
30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 74;
30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub
publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub
zmieniono w całości lub w części akt normatywny, jeżeli wniosek, o którym
mowa w art. 74, został złożony przed terminem wejścia w życie orzeczenia
Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 §
2 pkt 1–3, z zastrzeżeniem pkt 5a i § 2;
45 dni od dnia złożenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania,
o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, przez podatników podatku dochodowego od
osób fizycznych, z zastrzeżeniem § 2;
2 miesięcy od dnia złożenia:
skorygowanej deklaracji, o której mowa w art. 165 § 8a,
skorygowanej deklaracji wraz z umową spółki – w przypadku, o którym
mowa w art. 81 § 1a
– lecz niewcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub
deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, albo 45 dni od dnia złożenia za pomocą
środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa
w art. 73 § 2 pkt 1, przez podatników podatku dochodowego od osób
fizycznych;
(uchylony)
Nadpłata wynikająca ze skorygowanej deklaracji złożonej do czasu upływu
terminu do jej złożenia podlega zwrotowi w terminie:
45 dni od dnia jej skorygowania – w przypadku skorygowania za pomocą
środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt
1, przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych;
3 miesięcy od dnia upływu terminu do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w
art. 274 § 3 – w przypadku skorygowania zeznania w trybie określonym w art.
274 § 1 pkt 1;
3 miesięcy od dnia jej skorygowania – w innych przypadkach niż określone w
pkt 1 i 2.
W przypadku, o którym mowa w art. 119g § 1 pkt 3, nadpłata podlega
zwrotowi w terminie:
6 miesięcy od dnia wszczęcia lub przejęcia tych postępowań;
3 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty albo skorygowanej
deklaracji, o której mowa w art. 165 § 8a – w przypadku tych postępowań
podatkowych, co do których złożono wniosek o ich przejęcie, o którym mowa
w art. 119g § 1.
(uchylony)
W przypadku niewydania nowej decyzji w terminie 3 miesięcy od dnia
uchylenia albo stwierdzenia nieważności przez organ podatkowy lub od dnia
doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego ze
stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego decyzję albo stwierdzającego jej
nieważność, nadpłata stanowiąca kwotę wpłaconą na podstawie decyzji uchylonej
albo decyzji, której nieważność stwierdzono, podlega zwrotowi bez zbędnej zwłoki.
Art. 78.
zmienionyNadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej
wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1, pobieranych od
zaległości podatkowych.
Nadpłaty, których wysokość nie przekracza dwukrotności kosztów
upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, nie podlegają oprocentowaniu.
Oprocentowanie przysługuje:
w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 i 3 – od dnia powstania
nadpłaty, a jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki
zmiany lubalbo uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie –
odpowiednio od dnia wydania decyzji o zmianie lubalbo uchyleniu decyzji;decyzji albo od
dnia wydania orzeczenia sądu administracyjnego o uchyleniu decyzji albo
stwierdzeniu jej nieważności;
(uchylony)
w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 –2:
od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wrazalbo zeskorygowanej
skorygowanymdeklaracji, zeznaniemo (deklaracją):której mowa w art. 165 § 8a:
– jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania
decyzji stwierdzającej nadpłatę,
– jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie
2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty,nadpłaty albo
skorygowanej deklaracji, o której mowa w art. 165 § 8a, chyba że do
opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub
inkasent,
od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata niepowstała w wyniku
zastosowania się do interpretacji indywidualnej, która następnie została
zwróconazmieniona, której wygaśnięcie stwierdzono albo która została uchylona
prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego;
w terminie,przypadkach oprzewidzianych którymw mowaart. 77 § 1 pkt 4 i 4a – od dnia powstania
nadpłaty;
w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 6,6:
od dnia złożenia skorygowanej deklaracji, jeżeli nadpłata nie została
zwrócona w terminie, o którym mowa w tym przepisie, chyba że do
opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik
lub inkasent;inkasent,
wod przypadkachdnia przewidzianychpowstania nadpłaty, jeżeli nadpłata powstała w art.wyniku
77zastosowania §się 1do pktinterpretacji 4indywidualnej, iktóra 4anastępnie –została
odzmieniona, dniaktórej powstaniawygaśnięcie nadpłaty;stwierdzono albo która została uchylona
prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego;
w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 pkt 2 i 3 – od dnia powstania
nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia
złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 pkt 1–3, lub od
dnia skorygowania zeznania lub deklaracji w trybie art. 274 lub art. 274a;
w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 5a i § 2 pkt 1 – od dnia powstania
nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 45 dni od dnia złożenia
zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, lub od dnia skorygowania zeznania
w trybie art. 274 lub art. 274a;
(uchylony)
w przypadku przewidzianym w art. 77 § 2a pkt 1 – od dnia wszczęcia lub
przejęcia postępowań określonych w art. 119g § 1 pkt 3, jeżeli decyzja
stwierdzająca nadpłatę nie została wydana albo nadpłata nie została zwrócona
w terminie, o którym mowa w tym przepisie, chyba że do opóźnienia w wydaniu
decyzji albo zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent;
w przypadku przewidzianym w art. 77 § 2a pkt 2 – od dnia złożenia wniosku
o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie,
o którym mowa w tym przepisie, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty
przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent.
Oprocentowanie z tytułu nadpłaty przysługuje do dnia zwrotu nadpłaty,
zaliczenia jej na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych lub dnia
złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań
podatkowych.
(uchylony)
Art. 79.
zmienionyDecyzję w sprawie stwierdzenia nadpłaty na wniosek złożony przed upływem
terminu przedawnienia albo w związku ze skorygowaną deklaracją, o której mowa
w art. 165 § 8a, złożoną przed upływem terminu przedawnienia, można wydać także
po upływie tego terminu.
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może zostać
wszczęte w czasie trwania postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub
kontroli celno-skarbowej – w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy
postępowanie lub kontrola. W razie wszczęcia z urzędu postępowania podatkowego
w sprawie, w której został złożony wniosek o stwierdzenie nadpłaty, żądanie zawarte
we wniosku o stwierdzenie nadpłaty podlega rozpatrzeniu w tym postępowaniu.
Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot
nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego,
chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.
Decyzję wWniosek sprawieo stwierdzeniastwierdzenie nadpłaty na wniosek złożony przed
upływem terminu przedawnienia możnaalbo wydaćskorygowaną takżedeklarację, poo upływiektórej
tegomowa terminu.w Wniosekart. o165 stwierdzenie§ nadpłaty8a, można złożyć po upływie terminu przedawnienia, jeżeli
istnienie nadpłaty wynika z wprowadzenia w życie rozstrzygnięcia zapadłego
w ramach procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania
w przypadkach, o których mowa w:
dziale II rozdziale 2 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu
sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich
porozumień cenowych lub
umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowie
międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, jeżeli umowa ta
przewiduje możliwość wprowadzenia w życie rozstrzygnięcia po upływie
terminu przedawnienia
– przy czym przepis § 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 80.
zmienionyPrawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5 lat, licząc
od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu.
Po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do złożenia
wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych oraz
możliwość zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań
podatkowych.
ZłożenieBieg terminu do zwrotu nadpłaty przerywa złożenie:
wniosku o stwierdzenie nadpłaty, zwrot nadpłaty lub zaliczenie jej na poczet
przyszłych zobowiązań podatkowychpodatkowych;
przerywaskorygowanej biegdeklaracji, terminuo doktórej zwrotumowa nadpłaty.w art. 165 § 8a.
Art. 81.
zmienionyJeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy
i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Osoba, która była wspólnikiem spółki cywilnej w chwilimomencie rozwiązania
spółki, może skorygować uprzednio złożoną deklaracjęprzez spółkę deklarację, wykazując
nadpłatę. Równocześnie ze skorygowaną deklaracją należy złożyć umowę spółki
aktualną na dzień rozwiązania spółki.
Przepis § 1a zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio do:
spółek, które tworzyły podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,
w momencie utraty przez tę grupę statusu podatnika, w zakresie wskazanymzobowiązań tej
grupy;
przedstawiciela grupy VAT w art.rozumieniu 75przepisów §ustawy 3a.z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług, po utracie przez tę grupę statusu
podatnika.
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Podmiot uprawniony do skorygowania deklaracji może przedstawić
pisemne uzasadnienie przyczyn korekty.
Korektę deklaracji, z której wynika nadpłata w wysokości większej niż
10 000 zł, składa się wraz z pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.
(uchylony)
Art. 81b.
zmienionyUprawnienie do skorygowania deklaracji:
ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
przysługuje nadal po zakończeniu:
kontroli podatkowej,
postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą
wysokość zobowiązania podatkowego.
Prawo do skorygowania deklaracji oraz cofnięcia skutków unikania
opodatkowania przysługuje podatnikowi lub płatnikowi jednokrotnie, z zastrzeżeniem
art. 200 § 4, w toku postępowania podatkowego, o którym mowa w art. 119g, przed
wydaniem decyzji w pierwszej instancji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia o wyznaczeniu terminu, o którym mowa w art. 200 § 3, na zasadach
określonych w tym zawiadomieniu. Ponowne skorygowanie deklaracji po
zakończeniu postępowania podatkowego nie wywołuje skutków prawnych w zakresie,
w jakim wcześniej dokonana korekta przewidywała cofnięcie skutków unikania
opodatkowania.
W przypadku, o którym mowa w § 1a, złożona korekta nie wywołuje
skutków prawnych w zakresie cofnięcia skutków unikania opodatkowania, jeżeli tylko
częściowo uwzględnia ocenę prawną związaną z unikaniem opodatkowania, zawartą
w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 200 § 3, lub nie uwzględnia tej oceny
w ogóle.
Uprawnienie, o którym mowa w § 1a, nie przysługuje, jeżeli:
postępowanie podatkowe prowadzone jest w wyniku uchylenia przez organ
odwoławczy lub sąd administracyjny decyzji organu podatkowego wydanej
w pierwszej instancji;
nie upłynęło 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym podatnikowi lub
płatnikowi doręczono ostateczną decyzję wydaną z zastosowaniem przepisu
art. 119a § 1 lub 7 albo środków ograniczających umowne korzyści.
Organ podatkowy informuje w ciągu 3 dni roboczych Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej o złożeniu zgodnie z § 1a korygującej deklaracji.
W przypadku cofnięcia skutków unikania opodatkowania na podstawie
§ 1a przepisy art. 119j stosuje się odpowiednio.
Korektę, o której mowa w § 1a, składa się wraz z uzasadnieniem przyczyn
korekty.
Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje
skutków prawnych. Organ podatkowy zawiadamia na piśmie składającego korektę
o jej bezskuteczności.
Korekta złożona wraz z wnioskiem o stwierdzenieSkorygowana nadpłatydeklaracja nie wywołuje skutków prawnych w razie odmowy
stwierdzenia nadpłaty w całości lub w części oraz
w razie umorzenia postępowania w związku z wycofaniem wniosku lub w przypadku,
o którym mowaalbo w art. 201 § 5.części. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ
podatkowy wskazuje bezskuteczność takiej korekty.
(uchylony)
Art. 86a.
zmienionyMinister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze
obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”:
listę krajów i terytoriów wskazanych w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych
współpracy do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej,
które nie zostały ujęte w wykazie krajów i terytoriów stosujących szkodliwą
konkurencję podatkową wydawanym na podstawie przepisów o podatku
dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób
prawnych,
dzień przyjęcia wykazu, o którym mowa w pkt 1, przez Radę Unii Europejskiej
– w terminie 7 dni od dnia przyjęcia tego wykazu.
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
innej szczególnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to właściwość
uzgodnienia polegającą na tym, że spełniony jest co najmniej jeden z poniższych
warunków:
wpływ na część odroczoną podatku dochodowego lub aktywa albo rezerwy
z tytułu podatku odroczonego, wynikający lub oczekiwany w związku
z wykonaniem uzgodnienia u korzystającego jest istotny dla danej jednostki
w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz przekracza w trakcie roku
kalendarzowego kwotę 5 000 000 zł,
płatnik podatku dochodowego byłby zobowiązany do pobrania podatku
przekraczającego w trakcie roku kalendarzowego kwotę 5 000 000 zł, jeżeli
w odniesieniu do wypłat należności wynikających lub oczekiwanych
w związku z wykonaniem uzgodnienia nie miałyby zastosowania właściwe
umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub zwolnienia podatkowe,
dochody (przychody) podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy
z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub
art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych, wynikające lub oczekiwane w związku z wykonaniem
uzgodnienia, przekraczają łącznie w trakcie roku kalendarzowego kwotę
25 000 000 zł,
różnica pomiędzy polskim podatkiem dochodowym, który byłby należny
w związku z wykonaniem uzgodnienia od korzystającego nieposiadającego
siedziby, zarządu ani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, gdyby był on podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy
z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub
art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych, a podlegającym faktycznej zapłacie podatkiem dochodowym
w państwie siedziby, zarządu lub miejsca zamieszkania korzystającego
w związku z wykonaniem uzgodnienia, przekracza łącznie w trakcie roku
kalendarzowego kwotę 5 000 000 zł;
schemacie podatkowym – rozumie się przez to uzgodnienie, które:
spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada ogólną cechę
rozpoznawczą,
posiada szczególną cechę rozpoznawczą, lub
posiada inną szczególną cechę rozpoznawczą;
schemacie podatkowym standaryzowanym – rozumie się przez to schemat
podatkowy możliwy do wdrożenia lub udostępnienia u więcej niż jednego
korzystającego bez konieczności zmiany jego istotnych założeń, w szczególności
dotyczących rodzaju czynności podejmowanych lub planowanych w ramach
schematu podatkowego;
schemacie podatkowym transgranicznym – rozumie się przez to uzgodnienie,
które spełnia kryterium transgraniczne oraz:
spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada którąkolwiek z ogólnych
cech rozpoznawczych, o których mowa w pkt 6 lit. a–h, lub
posiada szczególną cechę rozpoznawczą;
szczególnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to właściwość uzgodnienia
polegającą na tym, że spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków:
obejmuje ono podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów
transgraniczne płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz:
– odbiorca płatności nie ma miejsca zamieszkania, siedziby ani zarządu
w żadnym z państw,
– odbiorca płatności posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd
na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję
podatkową, wskazanych w aktach wykonawczych wydanych na
podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w unijnym
wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych
przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej,
w odniesieniu do tego samego środka trwałego lub wartości niematerialnej
i prawnej dokonywane są odpisy amortyzacyjne w więcej niż jednym
państwie,
ten sam dochód lub majątek korzysta z metod mających na celu unikanie
podwójnego opodatkowania w więcej niż jednym państwie,
w ramach uzgodnienia dochodzi do przeniesienia aktywów i określone przez
dwa państwa wynagrodzenie z tego tytułu dla celów podatkowych różni się
co najmniej o 25 %,
może skutkować obejściem obowiązku raportowania wynikającego z ustawy
z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi
państwami lub równoważnych ustaw, umów lub porozumień w zakresie
automatycznej wymiany informacji o rachunkach finansowych, włączając
umowy lub porozumienia z państwami trzecimi lub wykorzystywać brak
równoważnych przepisów, umów lub porozumień lub ich niewłaściwe
wdrożenie,
występuje nieprzejrzysta struktura własności prawnej lub trudny do
ustalenia jest beneficjent rzeczywisty z uwagi na wykorzystanie osób
prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości
prawnej, konstrukcji lub struktur prawnych:
– które nie prowadzą znaczącej działalności gospodarczej
z wykorzystaniem lokalu, personelu oraz wyposażenia
wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej,
– które są zarejestrowane, zarządzane, znajdują się, są kontrolowane lub
założone w państwie lub na terytorium innym niż państwo lub
terytorium miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu beneficjenta
rzeczywistego aktywów będących w posiadaniu takich osób prawnych
oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej,
konstrukcji lub struktur prawnych
– jeżeli nie można wskazać beneficjenta rzeczywistego osób prawnych oraz
jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, konstrukcji
lub struktur prawnych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 1 marca
2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
wykorzystuje wprowadzone jednostronnie w danym państwie uproszczenie
w stosowaniu przepisów związanych z ustalaniem cen transferowych, przy
czym nie uważa się za uproszczenie wprowadzone jednostronnie
uproszczenia, które wynika bezpośrednio z Wytycznych Organizacji
Współpracy Gospodarczej i Rozwoju w sprawie cen transferowych dla
przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji podatkowych, a także
innych międzynarodowych regulacji, wytycznych lub rekomendacji
w zakresie cen transferowych,
dochodzi do przeniesienia praw do trudnych do wyceny wartości
niematerialnych,
pomiędzy podmiotami powiązanymi dochodzi do przeniesienia funkcji,
ryzyka lub aktywów, jeżeli przewidywany roczny wynik finansowy podmiotu
przenoszącego lub podmiotów przenoszących przed odsetkami i opodatko-
waniem (EBIT) w trzyletnim okresie po tym przeniesieniu wyniósłby mniej
niż 50 % przewidywanego rocznego EBIT, gdyby nie dokonano
przeniesienia;
trudnych do wyceny wartościach niematerialnych – rozumie się przez to wartości
niematerialne, w tym wartości prawne, a także prawa do tych wartości, które
w momencie ich przenoszenia między podmiotami powiązanymi nie miały
wiarygodnie określonej wartości porównywalnej, oraz prognozy przyszłych
przepływów pieniężnych lub spodziewanych przychodów z tych wartości, lub
założenia zastosowane przy ich wycenie, obarczone są wysokim poziomem
niepewności;
udostępnianiu – rozumie się przez to:
oferowanie uzgodnienia korzystającemu, zawarcie umowy, której
przedmiotem jest przekazanie informacji o uzgodnieniu, lub przyjmowanie
wynagrodzenia z tytułu przekazania informacji o uzgodnieniu, lub
przekazywanie korzystającemu w jakiejkolwiek formie, w tym drogą
elektroniczną, telefoniczną lub osobiście, informacji o uzgodnieniu,
w szczególności poprzez przedstawianie jego założeń;
uzgodnieniu – rozumie się przez to czynność lub zespół powiązanych ze sobą
czynności, w tym czynność planowaną lub zespół czynności planowanych,
których co najmniej jedna strona jest podatnikiem lub które mają lub mogą mieć
wpływ na powstanie lub niepowstanie obowiązku podatkowego;
wdrażaniu – rozumie się przez to dokonywanie czynności faktycznych lub
prawnych umożliwiających wykonanie lub zmierzających do wykonania
uzgodnienia, w tym:
zarządzanie, faktyczne uczestniczenie w podejmowaniu decyzji lub
przeprowadzanie czynności związanych z uzgodnieniem, także gdy
podejmowanie decyzji lub czynności dotyczy wykonania uzgodnienia przez
inny podmiot,
pośredniczenie lub udzielanie pomocy w czynnościach związanych
z uzgodnieniem,
dokonywanie innych czynności będących elementem uzgodnienia, lub
oferowanie czynności wskazanych w lit. a–c, zawarcie umowy, której
przedmiotem są te czynności, lub przyjmowanie wynagrodzenia z tytułu tych
czynności lub umowy;
wspomagającym – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub
jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, w szczególności
biegłego rewidenta, notariusza, osobę świadczącą usługi prowadzenia ksiąg
rachunkowych, księgowego lub dyrektora finansowego, bank lub inną instytucję
finansową, a także ich pracownika, która przy zachowaniu staranności ogólnie
wymaganej w dokonywanych czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego
charakteru działalności, obszaru specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych
czynności, podjęła się udzielić, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób,
pomocy, wsparcia lub porad dotyczących opracowania, wprowadzenia do
obrotu, organizowania, udostępnienia do wdrożenia lub nadzorowania
wdrożenia uzgodnienia.
instytucji finansowej – oznacza to instytucję finansową w rozumieniu
art. 24 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji
podatkowych z innymi państwami (Dz. U. z 2025 r. poz. 1379 oraz z 2026 r. poz.
347) lub instytucję finansową w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. g umowy między
Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki
w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych
oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień
Końcowych, podpisanych w Warszawie dnia 7 października 2014 r. (Dz. U.
z 2015 r. poz. 1647 oraz z 2017 r. poz. 158);
korzystającym – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której udostępniane jest lub
u której wdrażane jest uzgodnienie, lub która jest przygotowana do wdrożenia
uzgodnienia lub dokonała czynności służącej wdrożeniu takiego uzgodnienia;
korzyści podatkowej – rozumie się przez to korzyść podatkową w rozumieniu
art. 3 pkt 18 lub:
podwyższenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym,
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
towarów i usług, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy,
niepowstanie obowiązku lub odsunięcie w czasie powstania obowiązku
sporządzania i przekazywania informacji podatkowych, w tym informacji
o schematach podatkowych;
NSP – rozumie się przez to numer schematu podatkowego;
NZSPT – rozumie się przez to numer zgłoszenia schematu podatkowego
transgranicznego nadawany przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w
celu automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych trans-
granicznych;
ogólnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to właściwość uzgodnienia
polegającą na tym, że spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków:
promotor lub korzystający zobowiązali się do zachowania w poufności
wobec osób trzecich, w szczególności wobec innych korzystających,
promotorów lub organów podatkowych, sposobu, w jaki uzgodnienie
pozwala na uzyskanie korzyści podatkowej,
promotor uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia, którego wysokość
uzależniona jest od wysokości korzyści podatkowej wynikającej
z uzgodnienia,
promotor uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia uzależnionego od
uzyskania korzyści podatkowej wynikającej z uzgodnienia lub zobowiązał
się do zwrotu wynagrodzenia lub jego części, w przypadku gdy korzyść
podatkowa nie powstanie lub powstanie w wysokości niższej, niż zakładano,
dokonywane w ramach uzgodnienia czynności opierają się na znacznie
ujednoliconej dokumentacji albo przyjmują znacznie ujednoliconą formę,
które nie wymagają istotnych zmian w celu wdrożenia schematu u więcej niż
jednego korzystającego,
podejmowane są celowe czynności dotyczące nabycia spółki przynoszącej
straty, zaprzestania głównej działalności takiej spółki i wykorzystywania
strat takiej spółki w celu zmniejszenia zobowiązań podatkowych, w tym
poprzez przeniesienie tych strat do podmiotu na terytorium innego państwa
lub przyspieszenie wykorzystania tych strat,
dochodzi do zmiany kwalifikacji dochodów (przychodów) do innego źródła
dochodów (przychodów) lub zmiany zasad opodatkowania, których
skutkiem jest faktycznie niższe opodatkowanie, zwolnienie lub wyłączenie
z opodatkowania,
czynności prowadzą do okrężnego obiegu środków pieniężnych poprzez
zaangażowanie podmiotów pośredniczących niepełniących istotnych funkcji
gospodarczych, lub działań, które wzajemnie się znoszą lub kompensują lub
prowadzą do uzyskania stanu identycznego lub zbliżonego do stanu
istniejącego przed dokonaniem tych czynności albo mają inne podobne
cechy,
obejmuje ono podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów
transgraniczne płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi, a w państwie
miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu odbiorcy:
– nie nakłada się podatku dochodowego od osób prawnych lub pobiera
się podatek dochodowy od osób prawnych według stawki zerowej lub
stawki mniejszej niż 5 %,
– płatności te korzystają z całkowitego zwolnienia lub objęte są
preferencyjnymi zasadami opodatkowania,
korzystający zobowiązał się, że w przypadku wdrożenia uzgodnienia będzie
współpracował z promotorem, który udostępnił uzgodnienie, albo zapłaci
promotorowi wynagrodzenie lub odszkodowanie,
promotor lub korzystający faktycznie respektują co najmniej jedno
z zobowiązań wskazanych w lit. b i c,
na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że rozsądnie
działający promotor lub korzystający, do których nie stosowałyby się
obowiązki przewidziane w przepisach niniejszego rozdziału, chcieliby, żeby
co najmniej jedno ze zobowiązań wskazanych w lit. a–c było faktycznie
respektowane;
osobie kontrolującej – rozumie się przez to beneficjenta rzeczywistego, o którym
mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
podmiocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot powiązany z innym
podmiotem poprzez co najmniej jeden ze sposobów określonych poniżej:
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej uczestniczy w zarządzaniu innym podmiotem i wywiera
znaczący wpływ na podmiot zarządzany,
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej uczestniczy w sprawowaniu kontroli nad innym
podmiotem poprzez udział kapitałowy, który uprawnia do ponad 25 % praw
głosu,
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej posiada bezpośrednio lub pośrednio udział w kapitale
innego podmiotu w wysokości ponad 25 % kapitału, przy czym wysokość
udziału pośredniego ustala się, mnożąc wysokość udziału na kolejnych
poziomach, oraz uznaje się, że osoba posiadająca ponad 50 % praw głosu
posiada 100 % tych praw,
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej jest uprawniona do co najmniej 25 % zysków innego
podmiotu;
promotorze – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w szczególności doradcę
podatkowego, adwokata, radcę prawnego, pracownika banku lub innej instytucji
finansowej doradzającego klientom, również w przypadku gdy podmiot ten nie
posiada miejsca zamieszkania, siedziby ani zarządu na terytorium kraju, która
opracowuje, oferuje, udostępnia lub wdraża uzgodnienie lub zarządza
wdrażaniem uzgodnienia;
rachunku finansowym – oznacza to rachunek finansowy w rozumieniu
art. 24 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji
podatkowych z innymi państwami lub rachunek finansowy w rozumieniu art. 1
ust. 1 lit. s umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów
Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych
obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz
towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych w Warszawie dnia
7 października 2014 r.;
Kryterium głównej korzyści uważa się za spełnione, jeżeli na podstawie
istniejących okoliczności oraz faktów należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie
i kierujący się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej
mógłby zasadnie wybrać inny sposób postępowania, z którym nie wiązałoby się
uzyskanie korzyści podatkowej rozsądnie oczekiwanej lub wynikającej z wykonania
uzgodnienia, a korzyść podatkowa jest główną lub jedną z głównych korzyści, którą
podmiot spodziewa się osiągnąć w związku z wykonaniem uzgodnienia.
Kryterium transgraniczne uważa się za spełnione, jeżeli uzgodnienie dotyczy
więcej niż jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
członkowskiego Unii Europejskiej i państwa trzeciego oraz spełnia co najmniej jeden
z poniższych warunków:
nie wszyscy uczestnicy uzgodnienia mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub
zarząd na terytorium tego samego państwa,
co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub
zarząd na terytorium więcej niż jednego państwa,
co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na terytorium
danego państwa za pośrednictwem zagranicznego zakładu w tym państwie,
a uzgodnienie stanowi część albo całość działalności gospodarczej tego
zagranicznego zakładu,
co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na terytorium
innego państwa nie mając miejsca zamieszkania ani siedziby na terytorium tego
państwa oraz nie posiadając zagranicznego zakładu na terytorium tego państwa,
uzgodnienie może mieć wpływ na automatyczną wymianę informacji, o której
mowa w dziale III ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji
podatkowych z innymi państwami, lub na wskazanie beneficjenta rzeczywistego
w rozumieniu ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
– z wyjątkiem sytuacji, gdy uzgodnienie dotyczy wyłącznie podatku od wartości
dodanej, w tym podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego lub ceł, nakładanych
na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
Kryterium kwalifikowanego korzystającego uważa się za spełnione, jeżeli
przychody lub koszty korzystającego albo wartość aktywów tego podmiotu
w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg
rachunkowych, przekroczyły w roku poprzedzającym lub w bieżącym roku obrotowymPrzepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do uzgodnień
dotyczących podatków, z wyłączeniem podatku od wartości dodanej, w tym podatku
od towarów i usług, oraz podatku akcyzowego.
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to typową właściwość lub typowy
element uzgodnienia wymienione w pkt 8 i 15, które wskazują na potencjalne
ryzyko wystąpienia unikania opodatkowania;
podmiocie powiązanym – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub
jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej powiązaną z innym
podmiotem poprzez co najmniej jeden z następujących sposobów:
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej uczestniczy w zarządzaniu innym podmiotem
i wywiera znaczący wpływ w rozumieniu art. 11a ust. 2 ustawy z dnia
15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 23m
ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych na podmiot zarządzany,
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej uczestniczy w sprawowaniu kontroli nad innym
podmiotem poprzez udział kapitałowy, który uprawnia do ponad 25 % praw
głosu,
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej posiada bezpośrednio lub pośrednio udział w kapitale
innego podmiotu w wysokości ponad 25 % kapitału, przy czym wysokość
udziału pośredniego ustala się, mnożąc wysokość udziału na kolejnych
poziomach, oraz uznaje się, że osoba posiadająca ponad 50 % praw głosu
posiada 100 % tych praw,
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej jest uprawniona do co najmniej 25 % zysków innego
podmiotu;
promotorze – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej, która:
opracowuje, wdraża lub udostępnia do wdrożenia schemat podatkowy,
organizuje wdrożenie lub zarządza wdrażaniem schematu podatkowego
i spełnia co najmniej jeden z następujących warunków dodatkowych:
– jest rezydentem do celów podatkowych w państwie członkowskim Unii
Europejskiej lub
– posiada stały zakład w państwie członkowskim Unii Europejskiej, za
którego pośrednictwem są świadczone usługi dotyczące uzgodnienia,
lub
– jest zarejestrowana w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
podlega przepisom prawa państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
lub
– jest zarejestrowana w stowarzyszeniu zawodowym związanym
z usługami prawnymi, podatkowymi lub doradczymi w państwie
członkowskim Unii Europejskiej, albo
przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w dokonywanych
czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego charakteru działalności,
obszaru specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych czynności, zdaje
sobie sprawę lub powinna zdawać sobie sprawę, że podjęła się wobec
schematu podatkowego, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób,
czynności wspomagających, i spełnia co najmniej jeden z warunków
dodatkowych wymienionych w lit. a;
rachunku finansowym – rozumie się przez to rachunek finansowy w rozumieniu
art. 24 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji
podatkowych z innymi państwami lub rachunek finansowy w rozumieniu
art. 1 ust. 1 lit. s umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania
międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa
FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych
w Warszawie dnia 7 października 2014 r.;
schemacie podatkowym – rozumie się przez to podlegające zgłoszeniu
uzgodnienie transgraniczne, posiadające ogólną cechę rozpoznawczą lub
szczególną cechę rozpoznawczą, które dotyczy więcej niż jednego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej albo państwa członkowskiego Unii
Europejskiej i państwa trzeciego, jeżeli jest spełniony co najmniej jeden
z następujących warunków:
nie wszyscy uczestnicy uzgodnienia mają miejsce zamieszkania, siedzibę
lub zarząd na terytorium tego samego państwa,
co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia ma miejsce zamieszkania, siedzibę
lub zarząd na terytorium więcej niż jednego państwa,
co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na
terytorium innego państwa za pośrednictwem zagranicznego zakładu w tym
państwie, a uzgodnienie stanowi część albo całość działalności
gospodarczej tego zagranicznego zakładu,
co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na
terytorium innego państwa, nie mając miejsca zamieszkania ani siedziby na
terytorium tego państwa oraz nie posiadając zagranicznego zakładu
na terytorium tego państwa,
uzgodnienie może mieć wpływ na automatyczną wymianę informacji,
o której mowa w dziale III ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie
informacji podatkowych z innymi państwami, lub na wskazanie
beneficjenta rzeczywistego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 1 marca
2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
schemacie podatkowym standaryzowanym – rozumie się przez to schemat
podatkowy możliwy do udostępnienia więcej niż jednemu korzystającemu lub
wdrożenia u więcej niż jednego korzystającego, bez konieczności zmiany jego
istotnych założeń, w szczególności dotyczących rodzaju czynności
podejmowanych lub planowanych w ramach uzgodnienia;
szczególnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to właściwość uzgodnienia
polegającą na tym, że jest spełniony co najmniej jeden z następujących
warunków:
uzgodnienie obejmuje podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania
przychodów transgraniczne płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi,
jeżeli odbiorca płatności nie ma miejsca zamieszkania, siedziby ani zarządu
w żadnym z państw,
uzgodnienie obejmuje podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania
przychodów transgraniczne płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi,
jeżeli odbiorca płatności ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd
w kraju lub na terytorium określonym w przepisach wydanych na podstawie
art. 23v ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
osób fizycznych lub art. 11j ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych lub unijnym wykazie jurysdykcji
niechętnych współpracy do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę
Unii Europejskiej, ogłaszanym zgodnie z § 8,
w odniesieniu do tego samego środka trwałego lub tej samej wartości
niematerialnej i prawnej dokonywane są odpisy amortyzacyjne w więcej niż
jednym państwie,
w ramach uzgodnienia ten sam dochód lub majątek korzysta z ulg lub
zwolnień mających na celu unikanie podwójnego opodatkowania w więcej
niż jednym państwie,
uzgodnienie obejmuje przeniesienie aktywów, w ramach którego określone
dla celów podatkowych wynagrodzenie z tego tytułu różni się co najmniej
o 25 % pomiędzy systemami podatkowymi właściwymi dla stron
uzgodnienia,
uzgodnienie może skutkować obejściem obowiązku raportowania
wynikającego z ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji
podatkowych z innymi państwami lub równoważnych przepisów, umów lub
porozumień w zakresie automatycznej wymiany informacji o rachunkach
finansowych, włączając umowy lub porozumienia z państwami trzecimi lub
wykorzystywać brak równoważnych przepisów, umów lub porozumień, lub
ich niewłaściwe wdrożenie, przy czym takie uzgodnienie obejmuje:
– wykorzystywanie rachunku, produktu lub inwestycji, które nie są
rachunkami finansowymi, lecz posiadają cechy rachunku finansowego,
lub
– przeniesienie rachunku finansowego lub aktywów do innych państw lub
wykorzystanie regulacji prawnych innych państw – w przypadku gdy te
państwa nie mają podstawy prawnej do automatycznej wymiany
informacji z państwem rezydencji posiadacza rachunku, lub
– przekwalifikowanie dochodu lub majątku na produkty lub płatności,
które nie podlegają automatycznej wymianie informacji o rachunkach
finansowych, lub
– przeniesienie lub przekwalifikowanie instytucji finansowej, rachunku
finansowego lub znajdujących się w nich aktywów na instytucję
finansową, rachunek finansowy lub aktywa, które nie podlegają
obowiązkowi raportowania w ramach automatycznej wymiany
informacji o rachunkach finansowych, lub
– wykorzystywanie podmiotów, porozumień umownych lub struktur,
które prowadzą lub których celem jest doprowadzenie do braku
raportowania o przynajmniej jednym posiadaczu rachunku lub
przynajmniej jednej osobie kontrolującej w ramach automatycznej
wymiany informacji o rachunkach finansowych, lub
– wykorzystywanie państw, których procedury należytej staranności
stosowane przez instytucje finansowe w celu wywiązania się
z obowiązku raportowania informacji o rachunkach finansowych są
nieskuteczne lub niedoskonałe, w tym:
– – państw z nieadekwatnymi lub nieefektywnymi systemami
egzekwowania przepisów dotyczących przeciwdziałania praniu
pieniędzy lub
– – państw posiadających nieefektywne przepisy dotyczące
przejrzystości w odniesieniu do osób prawnych, jednostek
organizacyjnych niemających osobowości prawnej lub porozumień
prawnych,
występuje nieprzejrzysta struktura własności prawnej lub trudny do
ustalenia jest beneficjent rzeczywisty w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
finansowaniu terroryzmu ze względu na wykorzystanie osób prawnych oraz
jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, konstrukcji
lub struktur prawnych:
– które nie prowadzą znaczącej działalności gospodarczej
z wykorzystaniem wykwalifikowanego personelu, lokalu oraz
wyposażenia wykorzystywanego w prowadzonej działalności
gospodarczej oraz
– które znajdują się, są zarejestrowane, zarządzane, kontrolowane
lub założone w państwie lub na terytorium innym niż państwo lub
terytorium miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu beneficjenta
rzeczywistego aktywów będących w posiadaniu takich osób prawnych
oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej,
konstrukcji lub struktur prawnych, oraz
– jeżeli nie można wskazać beneficjenta rzeczywistego osób prawnych
oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej,
konstrukcji lub struktur prawnych,
uzgodnienie wykorzystuje wprowadzone jednostronnie w danym państwie
uproszczenie w stosowaniu przepisów związanych z ustalaniem cen
transferowych, przy czym nie uznaje się za uproszczenie wprowadzone
jednostronnie uproszczenia, które wynika bezpośrednio z Wytycznych
Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju w sprawie cen
transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji
podatkowych, a także innych międzynarodowych regulacji, wytycznych lub
rekomendacji w zakresie cen transferowych,
pomiędzy podmiotami powiązanymi dochodzi do przeniesienia praw do
trudnych do wyceny wartości niematerialnych,
pomiędzy podmiotami powiązanymi dochodzi do transgranicznego
przeniesienia funkcji, ryzyka lub aktywów, jeżeli przewidywany roczny
wynik finansowy podmiotu przenoszącego lub podmiotów przenoszących
przed odsetkami i opodatkowaniem (EBIT) w trzyletnim okresie po tym
przeniesieniu wyniósłby mniej niż 50 % przewidywanego rocznego EBIT,
gdyby nie dokonano przeniesienia;
trudnych do wyceny wartościach niematerialnych – rozumie się przez to wartości
niematerialne, a także prawa do tych wartości, dla których w momencie ich
przenoszenia między podmiotami powiązanymi nie istniały wiarygodne dane
porównawcze oraz prognozy dotyczące przyszłych przepływów pieniężnych lub
przewidywanych przychodów z tych wartości lub założenia zastosowane przy
wycenie tych wartości obarczone były wysokim stopniem niepewności, co
powoduje, że ostateczny rezultat ekonomiczny przeniesienia tych wartości był
trudny do określenia;
uczestniku uzgodnienia – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną
lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, biorącą udział
w schemacie podatkowym lub w czynności, transakcji lub działaniu będącym
elementem schematu podatkowego, w tym promotora lub korzystającego;
udostępnieniu – rozumie się przez to przekazanie korzystającemu,
w jakiejkolwiek postaci, w szczególności elektronicznej lub papierowej, lub
w jakikolwiek sposób, w tym drogą telefoniczną, teleinformatyczną lub
osobiście, informacji o schemacie podatkowym, w szczególności poprzez
przedstawienie jego założeń, etapów, mechanizmu funkcjonowania lub
wdrażania, lub sposobu uzyskania korzyści podatkowej;
uzgodnieniu – rozumie się przez to planowane lub dokonane czynności lub
zespół powiązanych ze sobą czynności, w tym podzielonych na etapy lub części,
których co najmniej jedna strona jest podatnikiem lub które mają lub mogą mieć
wpływ na powstanie albo niepowstanie obowiązku podatkowego lub na
wysokość zobowiązania podatkowego, przy czym uzgodnienie oznacza również
szereg uzgodnień;
czynnościach wspomagających – rozumie się przez to udzielenie pomocy,
wsparcia lub porad dotyczących opracowywania, wprowadzenia do obrotu,
organizowania, udostępnienia do wdrożenia lub nadzorowania wdrożenia
schematu podatkowego;
wdrażaniu – rozumie się przez to dokonywanie czynności faktycznych lub
prawnych umożliwiających wykonanie lub zmierzających do wykonania
schematu podatkowego, w tym zarządzanie, faktyczne uczestniczenie
w podejmowaniu decyzji, a także przeprowadzanie lub dokonywanie czynności
związanych ze schematem podatkowym lub będących jego elementem, także gdy
podejmowanie decyzji lub czynności dotyczy wykonania schematu podatkowego
przez inny podmiot.
instytucji finansowej – rozumie się przez to instytucję finansową w rozumieniu
art. 24 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji
podatkowych z innymi państwami lub instytucję finansową w rozumieniu
art. 1 ust. 1 lit. g umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania
międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa
FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych
w Warszawie dnia 7 października 2014 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1647 oraz
z 2017 r. poz. 158);
korzystającym – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której jest udostępniany lub
u której jest wdrażany schemat podatkowy, lub która jest gotowa do wdrożenia
schematu podatkowego lub dokonała pierwszej czynności służącej wdrożeniu
takiego schematu podatkowego;
kryterium głównej korzyści – rozumie się przez to spełnienie warunku
polegającego na tym, że głównym efektem lub jednym z głównych efektów,
które na podstawie istniejących okoliczności oraz faktów dany podmiot może
spodziewać się osiągnąć dzięki wdrożeniu uzgodnienia, jest korzyść podatkowa;
NSP – rozumie się przez to numer schematu podatkowego;
NZSPT – rozumie się przez to numer zgłoszenia nadawany schematowi
podatkowemu przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w celu
automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych;
ogólnej cesze rozpoznawczej – rozumie się przez to właściwość uzgodnienia
polegającą na tym, że wraz ze spełnieniem kryterium głównej korzyści jest
spełniony co najmniej jeden z następujących warunków:
korzystający lub uczestnik uzgodnienia zobowiązali się do zachowania
poufności poprzez nieujawnianie innym promotorom lub organom
podatkowym sposobu, w jaki uzgodnienie pozwala na uzyskanie korzyści
podatkowej,
promotor jest uprawniony do otrzymania wynagrodzenia, którego wysokość
uzależniona jest od wysokości korzyści podatkowej wynikającej
z uzgodnienia,
promotor jest uprawniony do otrzymania wynagrodzenia uzależnionego od
uzyskania korzyści podatkowej wynikającej z uzgodnienia lub zobowiązał
się do zwrotu wynagrodzenia albo jego części, w przypadku gdy korzyść
podatkowa nie powstanie albo powstanie w wysokości niższej, niż
zakładano,
dokonywane w ramach uzgodnienia czynności opierają się na znacznie
ujednoliconej dokumentacji albo przyjmują znacznie ujednoliconą formę,
które nie wymagają istotnych zmian w celu wdrożenia uzgodnienia u więcej
niż jednego korzystającego,
podejmowane są celowe czynności dotyczące nabycia spółki lub
przedsiębiorstwa przynoszących straty, zaprzestania głównej działalności
takiej spółki lub takiego przedsiębiorstwa i wykorzystywania strat takiej
spółki lub takiego przedsiębiorstwa w celu zmniejszenia zobowiązań
podatkowych, w tym poprzez przeniesienie tych strat do podmiotu na
terytorium innego państwa lub przyspieszenie wykorzystania tych strat,
dochodzi do zmiany kwalifikacji dochodów (przychodów) do innego źródła
dochodów (przychodów), której skutkiem jest faktycznie niższe
opodatkowanie, zwolnienie lub wyłączenie z opodatkowania,
czynności prowadzą do okrężnego obiegu środków pieniężnych poprzez
zaangażowanie podmiotów pośredniczących niepełniących istotnych
funkcji gospodarczych lub do działań, które wzajemnie się znoszą lub
kompensują lub prowadzą do uzyskania stanu identycznego lub zbliżonego
do stanu istniejącego przed dokonaniem tych czynności albo mają inne
podobne funkcje,
uzgodnienie obejmuje podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania
przychodów transgraniczne płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi
w przypadku, gdy:
– odbiorca płatności jest rezydentem do celów podatkowych
w jurysdykcji, w której nie pobiera się podatku od osób prawnych lub
pobiera podatek od osób prawnych według stawki zerowej albo
niewiększej niż 1 %, lub
– płatności te są objęte całkowitym zwolnieniem z podatku w jurysdykcji,
w której odbiorca jest rezydentem do celów podatkowych, lub
– płatności te są objęte preferencyjnymi zasadami opodatkowania
w jurysdykcji, w której odbiorca jest rezydentem do celów
podatkowych;
osobie kontrolującej – rozumie się przez to beneficjenta rzeczywistego
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
W przypadku gdy korzystającym jest spółka wchodząca w skład podatkowej
grupy kapitałowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się
odpowiednio.
Na potrzeby przepisów niniejszego rozdziału przez korzyść podatkową
rozumie się także niepowstanie obowiązku albo odsunięcie w czasie powstania
obowiązku sporządzania i przekazywania informacji podatkowych, w tym informacji
o schematach podatkowych.
Przy ustalaniu podmiotu powiązanego uznaje się, że:
jeżeli w zarządzaniu, sprawowaniu kontroli, kapitale lub zyskach tego samego
podmiotu uczestniczy, zgodnie z § 2 pkt 10, więcej niż jeden podmiot, wszystkie
takie podmioty są podmiotami powiązanymi;
jeżeli te same podmioty uczestniczą w zarządzaniu lub sprawowaniu kontroli lub
posiadają udział w kapitale lub zyskach, zgodnie z § 2 pkt 10, więcej niż jednego
podmiotu, wszystkie takie podmioty są podmiotami powiązanymi;
podmiot, który działa wspólnie z drugim podmiotem w odniesieniu do praw
głosu lub udziału w kapitale trzeciego podmiotu, jest podmiotem dysponującym
prawami głosu
Art. 86b.
zmienionyPromotor przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej
informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od dnia następnego po
udostępnieniu schematu podatkowego, od następnego dnia po przygotowaniu do
wdrożenia schematu podatkowego lub od dnia dokonania pierwszej czynności
związanej z wdrażaniem schematu podatkowego – w zależności od tego, które z tych
zdarzeń nastąpi wcześniej.
Promotor informuje na piśmie korzystającego o NSP tego schematu
podatkowego, załączając potwierdzenie nadania NSP, niezwłocznie po jego
otrzymaniu.
W przypadku, o którym mowa w art. 86g § 2c, promotor przekazuje
korzystającemu NSP wraz z załącznikiem zawierającym wyłącznie dane identyfikujące
tego korzystającego.
W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w § 1, schemat podatkowy nie
posiada jeszcze NSP, promotor informuje o tym na piśmie korzystającego oraz
przekazuje mu dane, o których mowa w art. 86f, dotyczące schematu podatkowego.
W przypadku gdy przekazanie przez promotora informacji o schemacie
podatkowym innym niż schemat podatkowy standaryzowany naruszałoby obowiązek
zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej i promotor nie został zwolniony
przez korzystającego z obowiązku jej zachowania w tym zakresie, promotor
niezwłocznie:
informuje na piśmie korzystającego w terminie, o którym mowa w § 1,
o obowiązku przekazania schematu podatkowego do Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej oraz
przekazuje korzystającemu dane, o których mowa w art. 86f § 1, dotyczące
schematu podatkowego.
W sytuacji, o której mowa w § 4, gdy więcej niż jeden promotor jest
obowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym, promotor wskazany
w tym przepisie, równocześnie z poinformowaniem korzystającego, informuje
na piśmie inne znane mu podmioty obowiązane do przekazania informacji o schemacie
podatkowym, że nie przekaże informacji o schemacie podatkowym do Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej.
Promotor, w terminie 30 dni od dnia, w którym poinformował
korzystającego lub inne podmioty o obowiązku przekazania informacji o schemacie
podatkowym, zawiadamia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o poinformowaniu
korzystającego lub innych podmiotów o obowiązku przekazania schematu
podatkowego do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, wskazując datę
udostępnienia schematu podatkowego lub dokonania czynności związanej
z wdrażaniem schematu podatkowego oraz liczbę podmiotów, które poinformował na
podstawie § 4 lub 5.
Nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania prawnie chronionej
tajemnicy zawodowej:
przekazanie informacji o schemacie podatkowym w sytuacji, w której
przekazujący tę informację został zwolniony z obowiązku jej zachowania;
przekazanie informacji o schemacie podatkowym standaryzowanym;
przesłanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej informacji, o której mowa
w § 6.
Jeżeli promotor jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie
podatkowym transgranicznymzgodnie z posiadaną wiedzą w terminie 30 dni:
od dnia następnego po udostępnieniu przez siebie schematu podatkowego, od
dnia następnego po przygotowaniu przez siebie do wdrożenia schematu
podatkowego lub od dnia dokonania przez siebie pierwszej czynności związanej
z wdrażaniem schematu podatkowego – w zależności od tego, które z tych
zdarzeń nastąpi wcześniej, albo
od dnia następnego po udzieleniu przez siebie, bezpośrednio lub za
pośrednictwem innych osób, pomocy, wsparcia lub porad dotyczących
opracowywania, wprowadzenia do obrotu, organizowania, udostępnienia do
wdrożenia lub nadzorowania wdrożenia schematu podatkowego.
Jeżeli promotor, któremu inny promotor lub korzystający zlecił wykonanie
czynności wspomagających, przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej
w dokonywanych przez niego czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego
charakteru jego działalności, obszaru jego specjalizacji oraz przedmiotu
wykonywanych przez niego czynności, zdał sobie sprawę lub powinien zdawać sobie
sprawę, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego podjął się udzielenia bezpośrednio
lub za pośrednictwem innych osób czynności wspomagających, może stanowić
schemat podatkowy, i nie posiada on potwierdzenia nadania NSP ani potwierdzenia
przekazania informacji o tym schemacie podatkowym, może wystąpić na piśmie do
podmiotów zlecających mu wykonanie czynności wspomagających o przekazanie mu
sporządzonego na piśmie oświadczenia, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego
podjął się udzielenia tych czynności, nie stanowi schematu podatkowego.
Jeżeli uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego, oświadczenie
przekazuje się niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia
pisma.
Promotor może wstrzymać się z wykonaniem zleconych mu czynności
wspomagających w odniesieniu do schematu podatkowego do dnia otrzymania
oświadczenia, potwierdzenia nadania NSP lub informacji, o których mowa w § 3 lub
art. 86c § 9, pod warunkiem że wystąpił on o przekazanie mu tego oświadczenia
zgodnie z § 1a.
W przypadku, o którym mowa w § 1c, promotor nie ponosi
odpowiedzialności cywilnej względem zlecającego mu czynności wspomagające
w zakresie związanym ze wstrzymaniem się z wykonaniem tych czynności
oraz odpowiedzialności dyscyplinarnej związanej ze wstrzymaniem się z wykonaniem
czynności w odniesieniu do uzgodnienia.
Jeżeli w terminie, o którym mowa w § 1b, oświadczenie nie zostało
przekazane, domniemywa się, że promotor, któremu zlecono przez innego promotora
lub korzystającego wykonanie czynności wspomagających, zdał sobie sprawę, że
uzgodnienie, w odniesieniu do którego podjął się wykonania bezpośrednio lub za
pośrednictwem innych osób czynności wspomagających, stanowi schemat podatkowy.
Domniemanie ulega obaleniu, jeżeli po upływie terminu wskazanego
w § 1b promotor, któremu zlecono przez innego promotora lub korzystającego
wykonanie czynności wspomagających, otrzyma oświadczenie, o którym mowa
w § 1c.
Promotor informuje na piśmie korzystających, którzy zlecili mu wykonanie
czynności w ramach uzgodnienia, lub promotorów, którym zlecił wykonanie
czynności w ramach uzgodnienia, lub promotorów, którzy zlecili mu wykonanie
czynności w ramach uzgodnienia, o:
NSP schematu podatkowego, załączając potwierdzenie nadania NSP, albo
odmowie nadania NSP, załączając postanowienie o odmowie nadania NSP, albo
unieważnieniu NSP, załączając postanowienie o unieważnieniu NSP
– niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 5 dni roboczych od dnia jego otrzymania.
W przypadku, o którym mowa w art. 86g § 2c, promotor przekazuje
innemu uczestnikowi uzgodnienia NSP wraz z załącznikiem zawierającym wyłącznie
dane tego uczestnika uzgodnienia.
Jeżeli promotor otrzymał potwierdzenie nadania NSP, postanowienie
o odmowie nadania NSP albo postanowienie o unieważnieniu NSP, za pośrednictwem
innego podmiotu, nie przekazuje informacji, o których mowa w § 2, temu
podmiotowi.
W przypadku zlecenia innemu promotorowi wykonania czynności
związanych z określonym schematem podatkowym termin przekazania NSP dla tego
promotora biegnie od dnia zlecenia mu wykonania tych czynności.
W przypadku gdy w terminie 14 dni od dnia przekazania informacji
o schemacie podatkowym Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie nadał jeszcze
NSP, promotor informuje o tym na piśmie:
zlecających mu wykonanie czynności korzystających lub
promotorów zlecających mu wykonanie czynności, lub
promotorów, wobec których jest zlecającym wykonanie czynności
– załączając dowód przekazania informacji o schemacie podatkowym zawierający
informację o identyfikatorze dokumentu oraz dane przekazane w informacji
o schemacie podatkowym, o których mowa w art. 86f § 1, w terminie, o którym mowa
w § 2, przy czym jeżeli dane, o których mowa w art. 86f § 1, zawierają dane
identyfikacyjne osoby fizycznej, promotor przekazuje te dane identyfikacyjne
wyłącznie tej osobie fizycznej.
W przypadku gdy przekazanie informacji o schemacie podatkowym przez
promotora będącego adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym, rzecznikiem
patentowym lub osobą, która wykonuje swoją działalność zawodową zgodnie
z jednym z tytułów zawodowych wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a dyrektywy
98/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. mającej na celu
ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w Państwie Członkowskim innym
niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. WE L 77 z 14.03.1998,
str. 36), naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej tajemnicy
zawodowej, jest on zwolniony z obowiązku przekazania tej informacji.
W przypadku, o którym mowa w § 4, promotor niezwłocznie, niepóźniej
niż w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia biegu terminu, o którym mowa w § 1,
informuje na piśmie zlecającego mu wykonanie czynności promotora, a jeżeli taki nie
występuje, to zlecającego mu wykonanie czynności korzystającego, o obowiązku
przekazania informacji o schemacie podatkowym Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej oraz o tym, że nie przekaże tej informacji wraz z danymi, o których mowa
w art. 86f § 1, ze względu na obowiązek zachowania prawnie chronionej tajemnicy
zawodowej.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
Jeżeli promotor jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie
podatkowym w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej na
podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z przepisu
art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy
administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG
(Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, z późn. zm.10)), obowiązek ten podlega
wykonaniu wyłącznie w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które
widnieje wyżej na poniższej liście:
państwo, w którym ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd;
państwo, w którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu świadczy usługi
dotyczące schematu podatkowego;
państwo, w którym jest zarejestrowany lub którego przepisom prawa podlega;
państwo, w którym jest członkiem samorządu zawodowego lub innej organizacji
pozarządowej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium tego państwa,
reprezentujących osoby lub podmioty świadczące usługi prawne, doradztwa
podatkowego lub doradcze.
Art. 86c.
zmienionyJeżeli korzystający nie został poinformowany zgodnie z art. 86b
§ 2 lub 3, przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację
o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od dnia następującego po udostępnieniu
mu schematu podatkowego, przygotowaniu przez niego schematu podatkowego do
wdrożenia lub od dnia dokonania pierwszej czynności związanej z wdrażaniem
schematu podatkowego przez korzystającego, w zależności od tego, które z tych
zdarzeń nastąpi wcześniej.
Korzystający, który został poinformowany zgodnie z art. 86b § 4,
przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o schemacie
podatkowym również w sytuacji, w której uzgodnienie, w ocenie korzystającego, nie
stanowi schematu podatkowego, w terminie, o którym mowa w § 1. Przekazując
informację o schemacie podatkowym, korzystający weryfikuje dane otrzymane od
promotora oraz modyfikuje je dla zapewnienia ich zgodności ze stanem rzeczywistym
w tej informacji. Informacja o schemacie podatkowym przekazana przez
korzystającego zawiera również dane otrzymane od promotora zgodnie z art. 86b § 4.
Jeżeli korzystający jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie
podatkowym transgranicznym w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii
Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi
wynikające z przepisu art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r.
w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej
dyrektywę 77/799/EWG, obowiązek ten podlega wykonaniu wyłącznie w tym
państwie członkowskim Unii Europejskiej, które widnieje wyżej na poniższej liście:
państwo, w którym posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd;
państwo, w którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu korzysta ze
schematu podatkowego;
państwo, w którym uzyskuje dochody lub osiąga zyski, mimo że nie posiada
miejsca zamieszkania, siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym
państwie członkowskim Unii Europejskiej;
państwo, w którym prowadzi działalność, mimo że nie posiada miejsca
zamieszkania, siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym państwie
członkowskim Unii Europejskiej.
Jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji
o tym samym schemacie podatkowym transgranicznym, obowiązek ten podlega
wykonaniu przez korzystającego, który widnieje wyżej na poniższej liście:
korzystający, który uzgodnił schemat podatkowy transgraniczny z promotorem
lub wspomagającym,
korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu podatkowego
transgranicznego
– przy czym pozostali korzystający są zwolnieni z tego obowiązku, jeżeli udowodnią,
że informacja o tym schemacie podatkowym transgranicznym została przekazana
przez tego korzystającego, w szczególności poprzez przedstawienie potwierdzenia
nadania NSP. Przepis art. 86b § 3 stosuje się odpowiednio.Korzystający przekazuje Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od dnia
następnego po udostępnieniu mu schematu podatkowego do wdrożenia, od dnia
następnego po przygotowaniu schematu podatkowego do wdrożenia lub od dnia
dokonania pierwszej czynności związanej z wdrażaniem schematu podatkowego
w odniesieniu do tego korzystającego, w zależności od tego, które z tych zdarzeń
nastąpi wcześniej, jeżeli:
promotor nie występuje albo
korzystający nie został poinformowany przez promotora o okolicznościach
wskazanych w art. 86b § 2 lub 3, albo
korzystający został poinformowany o obowiązku przekazania informacji
o schemacie podatkowym Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie
z art. 86b § 4a przez promotora, z wyłączeniem promotora, wobec którego
korzystający nie jest zlecającym.
Korzystający, który został poinformowany zgodnie z art. 86b § 4a,
przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o schemacie
podatkowym w terminie, o którym mowa w § 1, również w przypadku, w którym
uzgodnienie, w ocenie korzystającego, nie stanowi schematu podatkowego.
Przekazując informację o schemacie podatkowym, korzystający weryfikuje dane
otrzymane od promotora oraz modyfikuje je dla zapewnienia w tej informacji ich
zgodności ze stanem rzeczywistym. Informacja o schemacie podatkowym przekazana
przez korzystającego zawiera również dane otrzymane od promotora zgodnie
z art. 86b § 4a.
Jeżeli korzystający jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie
podatkowym w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej na
podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z przepisu
art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy
administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG,
obowiązek ten podlega wykonaniu wyłącznie w tym państwie członkowskim Unii
Europejskiej, które widnieje wyżej na poniższej liście:
państwo, w którym posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd;
państwo, w którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu korzysta ze
schematu podatkowego;
państwo, w którym uzyskuje dochody lub osiąga zyski, mimo że nie posiada
miejsca zamieszkania, siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym
państwie członkowskim Unii Europejskiej;
państwo, w którym prowadzi działalność, mimo że nie posiada miejsca
zamieszkania, siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym państwie
członkowskim Unii Europejskiej.
Jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji
o tym samym schemacie podatkowym, obowiązek ten podlega wykonaniu przez
korzystającego, który widnieje wyżej na poniższej liście:
korzystający, który uzgodnił schemat podatkowy z promotorem,
korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu podatkowego
– przy czym pozostali korzystający są zwolnieni z tego obowiązku, jeżeli udowodnią,
że informacja o tym uzgodnieniu została przekazana Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej lub została przekazana w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej
na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające
z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy
administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG,
w szczególności poprzez przedstawienie potwierdzenia nadania NSP, przy czym
przepis art. 86b § 3 stosuje się odpowiednio.
Korzystający, który został poinformowany zgodnie z art. 86b § 4a po
upływie terminu, o którym mowa w § 1, przekazuje Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej informację o schemacie podatkowym niezwłocznie, niepóźniej niż
w terminie 14 dni od dnia otrzymania tej informacji.
Korzystający informuje na piśmie innych uczestników uzgodnienia, wobec
których jest zlecającym, o:
NSP schematu podatkowego, załączając potwierdzenie nadania NSP, albo
odmowie nadania NSP, załączając postanowienie o odmowie nadania NSP, albo
unieważnieniu NSP, załączając postanowienie o unieważnieniu NSP
– niezwłocznie po jego otrzymaniu, niepóźniej niż w terminie 5 dni roboczych od dnia
jego otrzymania, przy czym przepis art. 86b § 2a stosuje się odpowiednio.
Jeżeli korzystający otrzymał potwierdzenie nadania NSP, postanowienie
o odmowie nadania NSP albo postanowienie o unieważnieniu NSP, za pośrednictwem
innego podmiotu, nie przekazuje informacji, o których mowa w § 6, temu
podmiotowi.
W przypadku zlecenia wykonania czynności promotorowi w zakresie tego
schematu podatkowego po upływie terminu, o którym mowa w § 6, termin
przekazania NSP dla tego promotora biegnie od dnia zlecenia mu wykonania
czynności.
W przypadku gdy w terminie 14 dni od dnia przekazania informacji
o schemacie podatkowym Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie nadał jeszcze
NSP, korzystający informuje o tym na piśmie innych korzystających i uczestników
uzgodnienia oraz promotorów, wobec których jest zlecającym, załączając dowód
przekazania informacji o schemacie podatkowym zawierający informację
o identyfikatorze dokumentu oraz dane przekazane w informacji o schemacie
podatkowym, o których mowa w art. 86f § 1, w terminie, o którym mowa w § 6. Jeżeli
dane, o których mowa w art. 86f § 1, zawierają dane identyfikacyjne osoby fizycznej,
korzystający przekazuje te dane identyfikacyjne wyłącznie tej osobie fizycznej.
Art. 86d.
zmienionyPromotor lub korzystający zlecający wspomagającemu wykonanie
czynności pozostających w zakresie jego działania w odniesieniu do schematu
podatkowego informują go na piśmie o NSP tego schematu podatkowego, załączając
potwierdzenie nadania NSP, najpóźniej w dniu poprzedzającym wykonanie tych
czynności. Przepisy art. 86b § 2a i 3 stosuje się odpowiednio.
Jeżeli wspomagający:
nie został poinformowany o NSP schematu podatkowego zgodnie z § 1 lub nie
została mu przekazana informacja, o której mowa w art. 86b § 3, oraz
przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w dokonywanych przez niego
czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego charakteru jego działalności,
obszaru jego specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych przez niego czyn-
ności, powziął lub powinien był powziąć wątpliwości, że uzgodnienie,
w odniesieniu do którego jest wspomagającym, może stanowić schemat
podatkowy
– jest on obowiązany niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 5 dni roboczych
od dnia, w którym powziął lub powinien był powziąć wątpliwości, o których mowa
w pkt 2, wystąpić z odrębnym pismem do promotora lub korzystającego zlecających
wykonanie czynności o przekazanie mu sporządzonego na piśmie oświadczenia, że
uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego.
W terminie, o którym mowa w § 2, wspomagający obowiązany jest
zawiadomić Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o wystąpieniu sytuacji
wskazanej w § 2, wskazując dzień, w którym powziął wątpliwości, że uzgodnienie
stanowi schemat podatkowy, oraz liczbę podmiotów, do których wystąpił
o przekazanie mu sporządzonego na piśmie oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi
schematu podatkowego. Wspomagający może wstrzymać się z wykonaniem
czynności w odniesieniu do uzgodnienia do dnia otrzymania tego oświadczenia,
potwierdzenia nadania NSP lub informacji, o której mowa w art. 86b § 3.
Jeżeli wspomagający nie został poinformowany o NSP schematu
podatkowego zgodnie z § 1, jest on obowiązany przekazać Szefowi Krajowej
Administracji Skarbowej informację o schemacie podatkowym, jeżeli dostrzegł lub
powinien był dostrzec, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego jest
wspomagającym, stanowi schemat podatkowy przy zachowaniu staranności ogólnie
wymaganej w dokonywanych przez niego czynnościach, przy uwzględnieniu
zawodowego charakteru jego działalności, obszaru jego specjalizacji oraz przedmiotu
wykonywanych przez niego czynności. Przepis art. 86b § 1 stosuje się odpowiednio,
przy czym wspomagający jest również obowiązany do przekazania informacji
o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od następnego dnia po udzieleniu
bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób, pomocy, wsparcia lub porad
dotyczących opracowania, wprowadzenia do obrotu, organizowania, udostępnienia do
wdrożenia lub nadzorowania wdrożenia schematu podatkowego.
W przypadku gdy przekazanie przez wspomagającego informacji
o schemacie podatkowym naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej
tajemnicy zawodowej i wspomagający nie został zwolniony z obowiązku zachowania
tajemnicy przez korzystającego w tym zakresie, jest on obowiązany niezwłocznie
poinformować na piśmie korzystającego lub promotora zlecających mu czynności, że
w jego opinii uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, o którym należy przekazać
informację Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Jednocześnie w terminie,
o którym mowa w § 4, wspomagający obowiązany jest zawiadomić Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej o wystąpieniu sytuacji wskazanej w zdaniu poprzedzającym,
wskazując dzień, w którym dostrzegł, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy,
oraz liczbę podmiotów, które poinformował o obowiązku przekazania informacji
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Przepis art. 86b § 7 stosuje się
odpowiednio.
W przypadku, o którym mowa w § 3, wspomagający, który wstrzymał się
z wykonaniem czynności w odniesieniu do uzgodnienia, nie ponosi odpowiedzialności
cywilnej względem zlecającego mu te czynności w zakresie związanym
ze wstrzymaniem się z wykonaniem tych czynności. W sytuacji wskazanej w zdaniu
poprzedzającym wspomagający nie ponosi również odpowiedzialności dyscyplinarnej
związanej ze wstrzymaniem się z wykonaniem czynności w odniesieniu do
uzgodnienia.
Jeżeli wspomagający jest obowiązany do przekazania informacji
o schemacie podatkowym transgranicznym w więcej niż jednym państwie
członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa
implementujących wymogi wynikające z przepisu art. 8ab dyrektywy Rady
2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej
w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG, obowiązek ten
podlega wykonaniu wyłącznie w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które
widnieje wyżej na poniższej liście:
państwo, w którym posiada miejsca zamieszkania, siedzibę lub zarząd;
państwo, w którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu świadczy usługi
dotyczące schematu podatkowego;
państwo, w którym jest zarejestrowany lub którego przepisom prawa podlega;
państwo, w którym jest członkiem samorządu zawodowego lub innej organizacji
pozarządowej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium tego państwa
reprezentujących osoby lub podmioty świadczące usługi prawne, doradztwa
podatkowego lub doradcze.(uchylony)
Art. 86da.
zmienionyPromotor i wspomagający przekazujący informację o schemacie podatkowym zawiadamiająjest
niezwłocznieobowiązany do udzielania na piśmie osobęosobie fizyczną,fizycznej, której informacje o schemacie
podatkowym dotyczą, o prawdopodobieństwieinformacji naruszeniao:
bezpieczeństwagromadzeniu, jejprzetwarzaniu danychi osobowychprzekazywaniu gromadzonychinformacji izgodnie przetwarzanychz naniniejszym
potrzebyrozdziałem automatycznejoraz
wymianyprzysługującym informacji,tej wosobie przypadkuprawie gdydo istniejeuzyskania prawdopodobieństwo,od żeadministratora naruszeniedanych
toinformacji, wpłyniejakie negatywniema naprawo ochronęod danychtego osobowychadministratora tejdanych osobyuzyskać, fizycznej.w Promotorczasie
iwystarczającym wspomagającydo przekazującyskorzystania informacjęz ojej schemaciepraw podatkowymdo sąochrony obowiązanidanych doosobowych,
udzielaniazanim nainformacje piśmiezostaną osobieprzekazane.
fizycznej,Promotor którejprzekazujący informacjeinformację o schemacie podatkowym dotyczą, informacji o:
gromadzeniu, przetwarzaniuzawiadamia
iniezwłocznie przekazywaniuna informacjipiśmie zgodnieosobę zfizyczną, niniejszymktórej rozdziałeminformacje orazo przysługującymschemacie tejpodatkowym
osobiedotyczą, prawieo doprawdopodobieństwie uzyskanianaruszenia odbezpieczeństwa administratorajej danych informacji,osobowych
jakiegromadzonych mai prawoprzetwarzanych odna tegopotrzeby administratoraautomatycznej danychwymiany uzyskać,informacji,
w czasieprzypadku wystarczającymgdy doistnieje skorzystaniaprawdopodobieństwo, zże jejnaruszenie prawto dowpłynie ochronynegatywnie
danychna osobowych,ochronę zanimdanych informacjeosobowych zostanątej przekazane.osoby fizycznej.
Art. 86e.
zmienionyW przypadku gdy więcej niż jeden podmiotpromotor jest obowiązany do
przekazania informacji o schemacie podatkowym, wykonanieobowiązek ten spoczywa na
wszystkich promotorach. Wykonanie tego obowiązku przez jednego z nich zwalnia
pozostałych, którzypozostałych zostaliz wskazaniobowiązku wprzekazania informacji o schemacie podatkowympodatkowym, ijeżeli
poinformowaniposiadają nadowód, piśmieże informacja o NSPtym schemacie podatkowym została przekazana
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub została przekazana w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego schematupaństwa
podatkowego,implementujących wymogi wynikające z załączeniemart. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia
15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie
opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG, w szczególności poprzez
przedstawienie potwierdzenia nadania NSP. PrzepisPrzepisy art. 86b § 3 i art. 86c § 9 stosuje
się odpowiednio.
WPromotor przypadkach,posiadający dowód, że informacja o schemacie podatkowym
została przekazana Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub została przekazana
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego
państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady
2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej
w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG, w szczególności
posiadający potwierdzenie nadania NSP, który nie został wskazany w przekazanej
informacji o schemacie podatkowym, przekazuje, w terminie 30 dni od dnia
otrzymania potwierdzenia nadania NSP lub otrzymania informacji o danych, które
zostały przekazane w informacji o schemacie podatkowym na podstawie art. 86b § 3,
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej uzupełnienie przekazanej pierwotnie
informacji o schemacie podatkowym, wskazując w nim pełen zakres danych,
o których mowa w art. 86b86f § 8,1, oraz dodatkowo swoje dane.
Jeżeli informacje na temat uzgodnienia będące w posiadaniu promotora lub
korzystającego nie zostały przekazane w informacji o schemacie podatkowym
przekazanej przez inny podmiot, promotor lub korzystający w terminie 30 dni od dnia
otrzymania potwierdzenia nadania NSP przekazuje Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej uzupełnienie przekazanej pierwotnie informacji o schemacie podatkowym,
wskazując w nim NSP nadany przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej temu
schematowi podatkowemu i pełen zakres danych, o których mowa w art. 86c86f § 31, ze
wskazaniem pominiętych lub zmienionych informacji.
W przypadkach, o których mowa w art. 86b § 8 oraz art. 86d86c § 7,3, gdy
odpowiednio promotor, korzystającypromotor lub wspomagającykorzystający udowodni, że schemat podatkowy transgraniczny został
poprawnie przekazany właściwym organom
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na
podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z przepisu art. 8ab
dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy
administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG,
jest on zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej informacji o tym schemacie podatkowym. Przepis art. 86b § 3 stosuje się
odpowiednio.
Z obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym nie zwalnia
trwające postępowanie w przedmiocie wydania uprzedniego porozumienia cenowego,
o którym mowa w ustawie z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów
dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień
cenowych, lub wydanie takiego porozumienia.
Art. 86f.
zmienionyInformacja o schemacie podatkowym zawiera:
dane identyfikujące przekazującego informację oraz korzystającego, któremu
udostępniony został schemat podatkowy, w tym informacje dotyczące firmy lub
imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, identyfikator podatkowy, miejsce
zamieszkania, siedziby lub zarządu, a w przypadku osoby niemającej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania lub podmiotu
niemającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu –
numer i serię paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, lub
inny numer identyfikacyjny, jeżeli osoba ta nie posiada identyfikatora
podatkowego oraz w przypadkach, gdy uzgodnienie dotyczy osób będących
podmiotami powiązanymi z promotorem lub korzystającym;
wskazanie etapu, na jakim zgodnie z wiedzą przekazującego informację znajduje
się schemat podatkowy, w szczególności informacji o terminach jego
udostępniania lub wdrażania lub o dacie czynności w ramach uzgodnienia;
wskazanie danych identyfikujących, o których mowa w pkt 1, znanych
przekazującemu informację podmiotów uczestniczących, mających uczestniczyć
w schemacie podatkowym lub na które może mieć wpływ schemat podatkowy,
oraz państw i terytoriów, w których podmioty te posiadają miejsce zamieszkania,
siedzibę lub zarząd, lub których schemat ten może dotyczyć;
wskazanie danych identyfikujących, o których mowa w pkt 1, znanych
przekazującemu informację innych podmiotów obowiązanych do przekazania
informacji o schemacie podatkowym, jeżeli występują;
adres do doręczeń elektronicznych, na który będą doręczane potwierdzenie
nadania NSP oraz inne pisma w zakresie związanym ze stosowaniem przepisów
art. 86g–86i, przy czym wskazanie tego adresu traktuje się na równi z
wyrażeniem zgody na ich doręczanie wyłącznie za pomocą środków komunikacji
elektronicznej;
wskazanie NSP nadanego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej w
odniesieniu do schematu podatkowego transgranicznego – w przypadku gdy NSP
został nadany temu schematowi przez inne państwo członkowskie Unii
Europejskiej.
podstawę prawną przekazywania informacji o schematach podatkowych wraz ze
wskazaniem przesłanek skutkujących uznaniem danego uzgodnienia za schemat
podatkowy, w tym wskazaniem cechy rozpoznawczej oraz roli przekazującego
tę informację;
wskazanie, czy przekazywana informacja o schemacie podatkowym dotyczy
schematu podatkowego standaryzowanego lub schematu podatkowego
transgranicznego;
streszczenie opisu uzgodnienia stanowiącego schemat podatkowy, nazwę
uzgodnienia, jeżeli ją nadano, opis działalności gospodarczej, do której ma
zastosowanie schemat podatkowy, bez ujawnienia danych objętych tajemnicą
handlową, przemysłową, zawodową lub procesu produkcyjnego;
wyczerpujący, według wiedzy przekazującego informację, opis uzgodnienia
stanowiącego schemat podatkowy, wraz ze wskazaniem wartości przedmiotów
tych czynności, założeń uzgodnienia, czynności dokonywanych w ramach
uzgodnienia i ich chronologii oraz występujących powiązań pomiędzy
podmiotami powiązanymi;
wskazanie znanych przekazującemu informację celów, których realizacji
schemat podatkowy ma służyć;
przepisy prawa podatkowego znajdujące, według wiedzy przekazującego
informację, zastosowanie w schemacie podatkowym;
szacunkową wartość korzyści podatkowej lub przybliżoną wartość aktywa
w podatku odroczonym, jeżeli występują i są znane przekazującemu informację
lub możliwe do oszacowania przez niego;
wskazanie dokonanych czynności, które skutkowały przekazaniem informacji
o schemacie podatkowym, wraz ze wskazaniem dnia, w którym została lub
zostanie dokonana pierwsza czynność służąca wdrożeniu tego schematu;
Jeżeli promotor lub wspomagający jest obowiązany do zachowania prawnie
chronionej tajemnicy zawodowej i nie został zwolniony przez korzystającego
z obowiązku jej zachowania, przekazywana przez niego informacja o schemacie
podatkowym, który jest schematem podatkowym standaryzowanym, nie zawiera
danych identyfikujących korzystającego, któremu udostępniony został schemat
podatkowy, oraz informacji, o których mowa w § 1 pkt 11 i 12.
Jeżeli promotor lub wspomagający nie jest obowiązany do zachowania
prawnie chronionej tajemnicy zawodowej lub został zwolniony z obowiązku jej
zachowania przez korzystającego, łącznie z informacją o schemacie podatkowym,
o której mowa w § 2, przekazuje dane identyfikujące korzystającego, któremu
udostępniony został schemat podatkowy i który jest lub był pierwszym podmiotem,
któremu udostępnił ten schemat podatkowy, oraz informacje, o których mowa
w § 1 pkt 11 i 12.
W terminie 30 dni po zakończeniu kwartału promotor lub wspomagający
przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację zawierającą dane
identyfikujące korzystającego, określone w § 1 pkt 1, 9 i 11, któremu w trakcie tego
kwartału udostępnił schemat podatkowy standaryzowany, wskazując NSP.
W przypadku, w którym przekazanie danych, o których mowa w zdaniu pierwszym,
naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej,
obowiązek ich przekazania nie obejmuje danych korzystającego oraz danych
identyfikujących podmiot uczestniczący określony w § 1 pkt 11, który nie zwolnił
promotora lub wspomagającego z obowiązku zachowania tajemnicy w tym zakresie.NSP, jeżeli został wcześniej nadany schematowi podatkowemu, którego dotyczy
przekazywana informacja, w tym nadany przez inne państwo członkowskie Unii
Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi
wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r.
w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania
i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG;
wskazanie, jakich działań, zdarzeń, transakcji, typów podmiotów oraz umów
o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczy schemat podatkowy;
wskazanie nazwy schematu podatkowego, jeżeli ją nadano;
streszczenie schematu podatkowego wraz z opisem stosownych ustaleń
oraz wskazanie innych informacji, które mogłyby pomóc Szefowi Krajowej
Administracji Skarbowej w ocenie potencjalnego ryzyka podatkowego, bez
ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej, zawodowej lub procesu
produkcyjnego lub ujawnienia informacji, które byłoby sprzeczne z porządkiem
publicznym, wraz ze wskazaniem założeń uzgodnienia, czynności
dokonywanych w ramach uzgodnienia i ich chronologii oraz występujących
powiązań pomiędzy podmiotami powiązanymi;
wskazanie wartości schematu podatkowego;
wskazanie szacunkowej wysokości korzyści podatkowej, jeżeli występuje;
wskazanie, na jakim etapie znajduje się schemat podatkowy, w szczególności
wskazanie informacji o terminach jego udostępniania, przygotowania do
wdrożenia lub wdrażania lub informacji o dacie czynności będących elementem
schematu podatkowego;
wskazanie dnia, w którym została lub zostanie dokonana pierwsza czynność
służąca wdrożeniu schematu podatkowego.
podstawę prawną przekazywania informacji o schemacie podatkowym wraz
ze wskazaniem, czy przekazujący informację składa ją jako promotor czy jako
korzystający, oraz wskazanie jego danych identyfikacyjnych, w tym:
firmy (nazwy), adresu siedziby lub zarządu, a w przypadku osób fizycznych
– imienia i nazwiska, daty i miejsca urodzenia oraz adresu zamieszkania,
rezydencji podatkowej, TIN w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 45 ustawy
z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi
państwami, a w przypadku osób fizycznych niemających miejsca
zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – dodatkowo
wskazanie numeru i serii paszportu lub innego dokumentu
potwierdzającego tożsamość;
wskazanie czynności lub zdarzenia, które skutkowały przekazaniem informacji
o schemacie podatkowym, oraz ich daty;
wskazanie, czy przekazywana informacja o schemacie podatkowym dotyczy
schematu podatkowego standaryzowanego;
dane identyfikacyjne znanych przekazującemu informację:
promotorów, korzystających i podmiotów powiązanych z korzystającym,
w przypadkach gdy schemat podatkowy dotyczy osób będących
podmiotami powiązanymi z korzystającym lub ma wpływ na podmioty
powiązane z korzystającym,
innych podmiotów w państwie członkowskim Unii Europejskiej, na które
schemat podatkowy może mieć wpływ lub których może dotyczyć, wraz ze
wskazaniem państw członkowskich Unii Europejskiej, z którymi są
powiązane takie podmioty
– ze wskazaniem wykonywanych przez te podmioty czynności oraz ich danych,
o których mowa w pkt 2 lit. a i b, z wyłączeniem danych promotorów
zwolnionych z obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym ze
względu na prawnie chronioną tajemnicę zawodową, będących adwokatem,
radcą prawnym, doradcą podatkowym, rzecznikiem patentowym lub osobą, która
wykonuje swoją działalność zawodową zgodnie z jednym z tytułów
zawodowych wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a dyrektywy 98/5/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. mającej na celu
ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w Państwie Członkowskim
innym niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych;
wskazanie państw członkowskich Unii Europejskiej oraz innych terytoriów,
których może dotyczyć schemat podatkowy;
wskazanie cech rozpoznawczych schematu podatkowego;
wskazanie podatków, których dotyczy schemat podatkowy;
wskazanie przepisów prawa podatkowego znajdujących zastosowanie
w schemacie podatkowym;
Kwoty, o których mowa w § 1 pkt 13 i 14, wyrażone w innej walucie niż
złoty, przelicza się na złote według średniego kursu danej waluty obcej ogłoszonego
przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień
przekazania informacji o schemacie podatkowym.
(uchylony)
(uchylony)
W terminie 30 dni po zakończeniu kwartału promotor, który w trakcie tego
kwartału udostępnił korzystającemu schemat podatkowy standaryzowany, przekazuje
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej aktualizację informacji o schemacie
podatkowym zawierającą nowe informacje podlegające zgłoszeniu, wymienione w § 1
pkt 2 lit. a i b, pkt 5, 6 i 16, które stały się dostępne od czasu poprzedniego zgłoszenia,
oraz wskazuje NSP.
Art. 86g.
zmienionyInformacja o schemacie podatkowym przekazywana jest drogą
elektroniczną do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Po otrzymaniu informacji o schemacie podatkowym Szef Krajowej
Administracji Skarbowej nadaje NSP, chyba że informacjaw oprzekazanej schemacieinformacji podatkowymzostał zawierajuż
wskazany NSP nadanyzgodnie przezz inneart. państwo86f członkowskie§ Unii1 Europejskiej.pkt 1.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazujedoręcza przekazującemu
informację o schemacie podatkowym potwierdzenie nadania NSP zawierające NSPNSP,
NZSPT oraz dane wskazane w przekazanej informacji o schemacie podatkowym.
W przypadku schematów podatkowych transgranicznych potwierdzenie
nadania NSP zawiera również NZSPT.
W przypadku gdy przekazującym informację o schemacie podatkowym
jest osoba fizyczna, potwierdzenie nadania NSP w zakresie danych identyfikującychidentyfikacyjnych
przekazującego tę informację zawiera wyłącznie imię i nazwisko oraz identyfikatorTIN
podatkowyw rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie
informacji podatkowych z innymi państwami tej osoby.osoby, a w przypadku osób
fizycznych niemających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej – dodatkowo numer i serię paszportu lub innego dokumentu
potwierdzającego tożsamość.
W przypadku gdy korzystającymkorzystającym, promotorem lub podmiotami,podmiotem, o którychktórym
mowa w art. 86f § 1 pkt 1, 11 i 12,5, sąjest osobyosoba fizyczne,fizyczna, dane identyfikująceidentyfikacyjne tego korzystającego i te
podmioty wskazujepodmiotu sięsą
wyłączniewskazane w załącznikach do potwierdzeniapotwierdzeniu nadania NSP, przy czym jedenodrębnie załącznikujmuje zawierasię dane
osobowe dotyczące jednej osoby fizycznej.
Potwierdzenie nadania NSP jest wydawane niezwłocznie, niepóźniej niż
w terminie 714 dni od dnia wpływu poprawnej informacji o schemacie podatkowym do
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
(uchylony)
Za pomocą internetowego narzędzia dostępnego na stronie podmiotowej
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych
zainteresowany może potwierdzić poprawność lub ważność NSP .nadanego przez
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Potwierdzenie zawiera informację tylko
o poprawności lub ważności NSP.
Nadanie NSP jest równoznaczne z potwierdzeniem, że opisane w informacji
o schemacie podatkowym uzgodnienie jest schematem podatkowym.
Nadanie NSP nie stanowi potwierdzenia, że:
przekazana informacja o schemacie podatkowym została wypełniona zgodnie ze
stanem rzeczywistym;
opisane w przekazanej informacji o schemacie podatkowym zdarzenia,
czynności lub sposoby opodatkowania są zgodne z prawem.
Art. 86h.
zmienionyNie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub
wykroczenia skarbowe wyłącznie w oparciu o informacje przekazane na podstawie
przepisów niniejszego rozdziału, z wyłączeniem czynów polegających na:
przekazaniu po terminie informacji, o których mowa w art. 80f § 1 i 2 ustawy
z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy;
posługiwaniu się unieważnionym NSP.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się
do przekazującego informacje na podstawie przepisów niniejszego rozdziału o ich
uzupełnienie lub wyjaśnienie wątpliwości co do ich treści zarówno przed,przed nadaniem
NSP, jak i po nadaniu NSP, w szczególności w celu automatycznej wymiany
informacji o schematach podatkowychpodatkowych.
transgranicznych.Promotor Uzupełnienielub informacjikorzystający przekazujący informację, o której mowa
w art. 86b § 1 oraz art. 86c § 1, w terminie 7 dni od dnia jej złożenia może uzupełnić
uprzednio przekazane przez siebie dane o schemacie podatkowym polegarównież nabez
przekazaniuwezwania pełnegoSzefa zakresuKrajowej Administracji Skarbowej, w szczególności jeżeli dane
przekazane w dokumencie pierwotnym są niepełne lub zawierają błędy.
Uzupełnienie przekazanych danych, o których mowa w art.§ 86f1 §i 1.1a, Nienastępuje
wszczynaprzez sięponowne postępowaniaprzekazanie wwymaganych sprawachdla odanej przestępstwainformacji skarbowedanych.
Promotor, korzystający lub wykroczeniaich skarbowepełnomocnik, wyłączniektóry bezzasadnie odmówi
lub nie dokona w oparciuterminie wyznaczonym w wezwaniu przekazania uzupełnienia lub
wyjaśnień, o informacjektórych przekazywanemowa w § 1, może zostać ukarany karą porządkową. Karę
porządkową nakłada Szef Krajowej Administracji Skarbowej w trybie i na podstawiezasadach
niniejszegookreślonych rozdziału.w przepisach działu IV rozdziału 22.
Art. 86i.
zmienionySzef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje niezwłocznie,
niepóźniej niż w terminie 30 dni od dnia wpływu informacji o schemacie
podatkowym, postanowienie o odmowie nadania NSPNSP, w przypadku stwierdzenia, żeże:
przekazana informacja o schemacie podatkowym nie spełnia wymogówwymogów:
uznania danego uzgodnienia za schemat podatkowy,
określonych dlaw tejart. informacji.86f § 1 i art. 86n § 1;
przekazana informacja o schemacie podatkowym dotyczy uzgodnienia, które
zostało wskazane w innej informacji o schemacie podatkowym przekazanej
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, spełniającej wymogi, o których
mowa w art. 86f § 1 i art. 86n § 1.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej unieważnia z urzędu, w drodze
postanowienia, NSP nadany schematowi podatkowemu w przypadku:przypadku stwierdzenia:
wielokrotnego nadania NSP temu samemu schematowi podatkowemu;podatkowemu,
rozumianemu jako uzgodnienie, które posiada te same cechy rozpoznawcze
i dotyczy tych samych uczestników uzgodnienia;
nadania NSP na podstawie fałszywych lub fikcyjnych danych.danych;
wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności, istniejących w dniu
nadania NSP, lecz nieznanych Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej
w momencie nadania NSP.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze postanowienia, może
unieważnić NSP na wniosek przekazującego informację o schemacie podatkowym,
w przypadku gdy schematowi podatkowemu przekazanemu w tej informacji NSP
został nadany przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie
przekazania innej informacji o schemacie podatkowym. We wniosku o unieważnienie
NSP składający wniosek jest obowiązany wskazać NSP, którego unieważnienia żąda.
W postanowieniu, o którym mowa w § 2 pkt 1, Szef Krajowej Administracji
Skarbowej wskazuje również właściwy NSPNSP, dlaktórym danegonależy się posługiwać
w odniesieniu do schematu podatkowego.
Nie można posługiwać się unieważnionym NSP, a unieważniony NSP nie
może zostać ponownie nadany.
Na postanowienie, o którym mowa w § 1 i 2, służy zażalenie.
W sytuacji braku możliwości potwierdzenia tożsamości lub istnienia
podmiotu, który przekazał informację o schemacie podatkowym, Szef Krajowej
Administracji Skarbowej pozostawia informację o schemacie podatkowym bez roz-
patrzenia.
Zastosowanie się do postanowienia o odmowie nadania NSP, o którym
mowa w § 1 pkt 1 lit. a, ze względu na uznanie, że dane uzgodnienie nie jest
schematem podatkowym, nie może szkodzić:
przekazującemu informację, o którym mowa w art. 86b § 1 i art. 86c § 1 i 2;
uczestnikom tego uzgodnienia.
Art. 86ia.
zmienionySzef Krajowej Administracji Skarbowej doręcza potwierdzenie
nadania NSP oraz inne pisma w zakresie związanym ze stosowaniem przepisów art.
86g–86i, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na adres do doręczeń
elektronicznych wskazany przez przekazującego w informacji o schemacie
podatkowym.(uchylony)
Art. 86j.
zmienionyKorzystający, który dokonywał w danym okresie rozliczeniowym
jakichkolwiek czynności będących elementem schematu podatkowego lub uzyskiwał
wynikającą z niego korzyść podatkową, w terminie złożenia deklaracji podatkowej
dotyczącej tego okresu rozliczeniowego przekazuje do SzefaSzefowi Krajowej Administracji
Skarbowej informację, według ustalonego wzoru,informację o zastosowaniu schematu
podatkowego zawierającą:
NSP tego schematu podatkowego;
wysokość korzyści podatkowej wynikającej zestosowaniu schematu podatkowego – jeżeli
korzystający uzyskiwał w danym okresie rozliczeniowym taką korzyść.
W przypadku gdy schemat podatkowy, o którym mowa w § 1, nie posiada
NSP, informacja, o której mowaterminie wdo §końca
1,czwartego zawieramiesiąca równieżnastępującego dane,po ozakończeniu:
którychroku mowapodatkowego:
w art. 86f.
Jeżeliprzypadku korzystającykorzystającego posiadabędącego dane,podatnikiem opodatku którychdochodowego
mowaod wosób art.fizycznych 86f,albo dotyczącepodatku schematudochodowego podatkowego,od któreosób odbiegająprawnych,
odpodatkowej danychgrupy zawartychkapitałowej w otrzymanymrozumieniu przezustawy niegoz potwierdzeniudnia nadania15 NSPlutego
lub1992 informacji,r. o której mowapodatku wdochodowym art.od 86fosób §prawnych 4,– w informacji, oprzypadku
którejkorzystającego mowawchodzącego w § 1,skład korzystającytej modyfikujepodatkowej tegrupy danekapitałowej;
dlaroku zapewnieniakalendarzowego ich– zgodnościw zeprzypadku stanemkorzystającego rzeczywistym.niebędącego Przekazywanapodatnikiem
informacja,podatku odochodowego którejod mowaosób wfizycznych §albo 1,podatnikiem wpodatku
tymdochodowego zawierającaod daneosób wskazaneprawnych.
wInformacja §o 2stosowaniu lubschematu 3,podatkowego jest podpisywana przez:
osobę fizyczną –przekazywana wdla
przypadkukażdego podatnikaschematu będącegopodatkowego osobąna fizyczną,odrębnym osobęformularzu upoważnionąi przezzawiera:
przedsiębiorcęNSP zagranicznegotego doschematu reprezentowaniapodatkowego;
gowysokość wuzyskanej oddzialeprzez –korzystającego w przypadku podatnika będącegotym przedsiębiorcąroku zagranicznympodatkowym posiadającymlub
oddziałkalendarzowym działającykorzyści napodatkowej terytoriumwynikającej Rzeczypospolitejz Polskiej,tego osobęschematu
uprawnionąpodatkowego, dojeżeli reprezentacjiwystąpiła, –a w przypadku pozostałych podatników
– przy czym nie jest dopuszczalne podpisanie tej informacji przez pełnomocnika.
(uchylony)
W przypadkubraku korzystającegomożliwości wchodzącegowskazania
wwysokości składkorzyści podatkowej grupy
kapitałowej w rozumieniu przepisów ustawy z– dniaszacunkową 15wysokość lutegokorzyści 1992podatkowej.
r.Kwoty, o podatkuktórych dochodowymmowa odw osób§ prawnych1a lubpkt grupy2, VATwyrażone w rozumieniu ustawy z dniainnej 11walucie marcaniż 2004złoty,
r.przelicza osię podatkuna odzłote towarówwedług iśredniego usługkursu informację,danej owaluty którejobcej mowaogłoszonego wprzez
§Narodowy 1,Bank korzystającyPolski przekazujena wostatni terminiedzień złożeniaroboczy deklaracjipoprzedzający podatkowejdzień dotyczącejprzekazania
danegoinformacji okresuo rozliczeniowegostosowaniu odpowiednioschematu podatkowejpodatkowego.
grupy(uchylony)
kapitałowej(uchylony)
albo(uchylony)
grupy(uchylony)
VAT.(uchylony)
Informacja, o której mowa w § 1, składana jest pod rygorem
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę
o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Art. 86k.
zmienionyMinister właściwy do spraw finansów publicznych może wydać
i opublikować w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych ogólne wyjaś-
nienia dotyczące możliwości zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu
opodatkowania lub innych przepisów mających na celu przeciwdziałanie unikaniu
opodatkowania w przypadku zastosowania schematu podatkowego lub kategorii
schematów podatkowych.
W celu wydania wyjaśnień, o których mowa w § 1, minister właściwy do
spraw finansów publicznych może zwrócić się o opinię do Rady, a także do Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej, przedstawiając założenia takich wyjaśnień lub ich
projekt.
Publikując wyjaśnienia, o których mowa w § 1, minister właściwy do spraw
finansów publicznych może wskazać NSP schematów podatkowych, których te
wyjaśnienia dotyczą. Niewskazanie NSP schematu podatkowego nie wyklucza
możliwości zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania lub innych
przepisów mających na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania do takiego
schematu podatkowego.(uchylony)
Art. 86l.
zmienionyOsoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające
osobowości prawnej będące promotorami, zatrudniające promotorów lub faktycznie
wypłacające im wynagrodzenie, których przychody lub koszty, w rozumieniu
przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg
rachunkowych, przekroczyły w roku poprzedzającym rok obrotowy równowartość
8 000 000 zł, wprowadzają i stosują wewnętrzną procedurę w zakresie
przeciwdziałania niewywiązywaniu się z obowiązku przekazywania informacji
o schematach podatkowych, zwaną dalej „wewnętrzną procedurą”.
Wewnętrzna procedura określa – z uwzględnieniem charakteru, rodzaju
i rozmiaru prowadzonej działalności – stosowane zasady postępowania i obejmuje
w szczególności:
określenie czynności lub działań podejmowanych w celu, o którym mowa w § 1;
środki stosowane w celu właściwego wypełnienia obowiązku przekazywania
informacji o schematach podatkowych;
określenie zasad przechowywania dokumentów oraz informacji;
określenie zasad wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schematach
podatkowych;
określenie zasad upowszechniania wśród pracowników tego podmiotu wiedzy
z zakresu przepisów niniejszego rozdziału;
określenie zasad zgłaszania przez pracowników rzeczywistych lub potencjalnych
naruszeń przepisów niniejszego rozdziału;
określenie zasad kontroli wewnętrznej lub audytu przestrzegania przepisów
niniejszego rozdziału oraz zasad postępowania określonych w wewnętrznej
procedurze.
Wewnętrzna procedura podlega akceptacji przez członków kadry
kierowniczej wyższego szczebla danego podmiotu, w tym członków zarządu lub
dyrektorów posiadających wiedzę z zakresu prawa podatkowego oraz podejmujących
decyzje mające wpływ na ryzyko jego nieprzestrzegania przez kontrahentów będących
korzystającymi.
Podmiot obowiązany do stosowania w roku obrotowym wewnętrznej
procedury zgodnie z § 1 jest obowiązany do jej stosowania przez okres kolejno
następujących po tym roku 3 lat obrotowych, w przypadku gdy wysokość przychodów
lub kosztów, o których mowa w § 1, nie przekroczyła w roku poprzedzającym ten
okres równowartości 8 000 000 zł.(uchylony)
Art. 86m.
zmienionyPodmioty, o których mowa w art. 86l § 1, w przypadku
niedopełnienia obowiązków, o których mowa w art. 86l, podlegają karze pieniężnej.
Karę pieniężną nakłada Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze decyzji,
w wysokości niewiększej niż 2 000 000 zł.
W przypadku stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądu popełnienia
czynu wymienionego w art. 80f ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny
skarbowy (Dz. U. z 2025 r. poz. 633 oraz z 2026 r. poz. 347 i 421) przez promotora
będącego osobą fizyczną zatrudnioną lub faktycznie otrzymującą wynagrodzenie od
podmiotu, o którym mowa w art. 86l § 1, który nie dopełnił obowiązków, o których
mowa w art. 86l, kara pieniężna, o której mowa w § 1, może zostać nałożona
w wysokości niewiększej niż 10 000 000 zł.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do nakładania kary
pieniężnej stosuje się przepisy działu IVA Kodeksu postępowania administracyjnego.
Do postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w §
1, stosuje się odpowiednio przepisy działu IV, przy czym od decyzji w sprawie
nałożenia kary pieniężnej przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw
finansów publicznych.(uchylony)
Art. 86n.
zmienionyInformacje i zawiadomienia,Informacje, o których mowa w art. 86b § 1 i 6,1, art. 86c § 1 i 2,
art. 86d86f § 3, 4 i 5, art. 86f86j § 4 oraz1, art.są 86jopatrywane §podpisem 1,elektronicznym sąi przesyłane za
pomocą środków komunikacji elektronicznej w postaci elektronicznej odpowiadającej
strukturze logicznej, o której mowa w § 2.
Struktura logiczna postaci elektronicznej informacji i zawiadomień,informacji, o których mowa
w art. 86b § 1 i 6,1, art. 86c § 1 i 2, art. 86d § 3, 4 i 5, art. 86f § 4 orazi art. 86j § 1, jest dostępna w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra
właściwego do spraw finansów publicznych.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób przesyłania informacji, o których mowa w art. 86b § 1 i 6,1,
art. 86c § 1 i 2, art. 86d § 3, 4 i 5, art. 86f § 4 orazi art. 86j § 1 ,1, za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, mając na uwadze usprawnienie wypełniania, przekazywania i
przetwarzania tych informacji oraz uwzględniając potrzebę zapewnienia
bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych w nich zawartych
i potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.
(uchylony)