(uchylone).
Ustawa z dnia 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszów państwowych.
Dz.U. 1956 poz. 243
Zobacz w ISAP →1.Jeżeli według dotychczasowych przepisów Państwo nie ponosiło
odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przed dniem wejścia w życie ustawy,
poszkodowany może dochodzić od Państwa wynagrodzenia nie później niż w ciągu
roku od tego dnia.
2.Wynagrodzenia szkody określonej w ust. 1 nie można dochodzić od Państwa,
jeżeli roszczenie byłoby już w dniu wejścia ustawy w życie przedawnione przy
uwzględnieniu trzyletniego okresu przedawnienia, a dla roszczeń o wynagrodzenie
za uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub utratę żywiciela – przy uwzględnieniu
okresu dziesięcioletniego, w przypadku gdy szkoda wynikła ze zbrodni lub
występku.
(uchylony).
(uchylony).
W kodeksie postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)w art. 510 § 1 po wyrazach „wznowienia postępowania” dodaje się wyrazy „lub
rewizji nadzwyczajnej”,
2)w art. 510 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. To samo stosuje się do osób, względem których postępowanie karne
umorzono po jego wznowieniu lub po uchyleniu wyroku skazującego na skutek
rewizji nadzwyczajnej, jeżeli umorzenie nastąpiło z powodu nieuwzględnienia
w pierwotnym postępowaniu okoliczności wyłączającej ściganie.”,
3)w art. 510 dodaje się nowy § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Wynagrodzenia określonego w § 1 może również żądać osoba, która
oczywiście bezzasadnie została pozbawiona wolności przez tymczasowe
aresztowanie.”,
4)art. 511 uchyla się,
5)w art. 513 § 1 i § 2 wyrazy „trzech miesięcy” zastępuje się wyrazem „roku”, a
w § 1 kropkę po wyrazie „odszkodowanie” zastępuje się przecinkiem i dodaje
się po nim wyrazy „a w przypadku określonym w art. 510 § 3 – w ciągu roku
od dnia zwolnienia z tymczasowego aresztu.”,
6)w art. 514 po wyrazie „instancji” kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się
po nim wyrazy „a w przypadku określonym w art. 510 § 3 w sądzie
wojewódzkim właściwym ze względu na miejsce, w którym nastąpiło
zwolnienie z tymczasowego aresztu.”,
7)art. 515 otrzymuje brzmienie:
„
W kodeksie wojskowego postępowania karnego w tytule rozdziału IV działu XI dodaje się wyrazy „oraz odszkodowanie za niesłuszne skazanie lub oskarżenie” i wprowadza się nowy art. 3031 w brzmieniu: „
W sprawach, które zostały przekazane na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 kwietnia 1955 r. (Dz. U. Nr 15, poz.
83)do właściwości sądów
powszechnych, żądanie odszkodowania należy zgłosić do sądu wojewódzkiego, w
którego okręgu znajdowała się siedziba sądu wojskowego, który rozpoznawał sprawę
w pierwszej instancji
Jednoroczny termin przewidziany w przepisach postępowania karnego dla dochodzenia roszczeń o odszkodowanie za niesłuszne skazanie lub oskarżenie biegnie od dnia wejścia niniejszej ustawy w życie, jeżeli uprawomocnienie się orzeczenia dającego podstawę do odszkodowania lub zwolnienia z tymczasowego aresztu nastąpiło przed tym terminem, jednak nie dawniej niż trzy lata wstecz, a gdy szkoda polega na uszkodzeniu ciała, rozstroju zdrowia lub utracie żywiciela i wynikła ze zbrodni lub występku – nie dawniej niż 10 lat wstecz.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Sąd wojewódzki orzeka po przeprowadzeniu rozprawy.”.
§1. Do odszkodowania za niesłuszne skazanie lub oskarżenie w sądzie wojskowym stosuje się odpowiednio przepisy art. 510 do 518 kodeksu postępowania karnego. §2. Żądanie odszkodowania należy zgłosić w sądzie okręgu wojskowego (równorzędnym) lub Najwyższym Sądzie Wojskowym, jeżeli rozpoznawał on sprawę w I instancji.”.
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę