Ustawa reguluje zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji i poprawiania wartości użytkowej gruntów.
Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Dz.U. 1995 poz. 78
Zobacz w ISAP →1.Gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty:
1)określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne;
2)pod stawami rybnymi i innymi zbiornikami wodnymi, służącymi wyłącznie
dla potrzeb rolnictwa;
3)pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi
oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji
rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu;
3a)pod budynkami, budowlami i urządzeniami wchodzące w skład biogazowni
rolniczej spełniającej warunki określone w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca
2023 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie bio-
gazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu (Dz. U. poz. 1597), a także
grunty położone między tymi budynkami, budowlami i urządzeniami lub w
bezpośrednim ich sąsiedztwie, tworzące zorganizowaną całość gospodarczą,
w tym zajęte pod dojazdy, place składowe, postojowe i manewrowe,
śmietniki, miejsca magazynowania odpadów i ogrodzenia, o ile ich łączna
powierzchnia nie jest większa niż 1 ha i wchodzą one w skład gospodarstwa
rolnego;
4)pod budynkami i urządzeniami służącymi bezpośrednio do produkcji
rolniczej uznanej za dział specjalny, stosownie do przepisów o podatku
dochodowym od osób fizycznych i podatku dochodowym od osób prawnych;
5)parków wiejskich oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi,
w tym również pod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniami
przeciwerozyjnymi;
6)rodzinnych ogrodów działkowych i ogrodów botanicznych;
7)pod urządzeniami: melioracji wodnych, przeciwpowodziowych
i przeciwpożarowych, zaopatrzenia rolnictwa w wodę, kanalizacji oraz
utylizacji ścieków i odpadów dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi;
8)zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa;
9)torfowisk i oczek wodnych;
10)pod drogami dojazdowymi do gruntów rolnych.
2.Gruntami leśnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty:
1)określone jako lasy w przepisach o lasach;
2)zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej;
3)pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych.
3.Nie uważa się za grunty rolne gruntów znajdujących się pod parkami
i ogrodami wpisanymi do rejestru zabytków.
1.Ochrona gruntów rolnych polega na:
1)ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne;
2)zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz
szkodom w produkcji rolniczej, powstającym wskutek działalności
nierolniczej i ruchów masowych ziemi;
3)rekultywacji i zagospodarowaniu gruntów na cele rolnicze;
4)zachowaniu torfowisk i oczek wodnych jako naturalnych zbiorników
wodnych;
5)ograniczaniu zmian naturalnego ukształtowania powierzchni ziemi.
2.Ochrona gruntów leśnych polega na:
1)ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne lub nierolnicze;
2)zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów leśnych oraz
szkodom w drzewostanach i produkcji leśnej, powstającym wskutek
działalności nieleśnej i ruchów masowych ziemi;
3)przywracaniu wartości użytkowej gruntom, które utraciły charakter gruntów
leśnych wskutek działalności nieleśnej;
4)poprawianiu ich wartości użytkowej oraz zapobieganiu obniżania ich
produkcyjności;
5)ograniczaniu zmian naturalnego ukształtowania powierzchni ziemi.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)gruntach bez bliższego określenia – rozumie się przez to grunty rolne i leśne;
2)budynkach i urządzeniach służących wyłącznie produkcji rolniczej oraz
przetwórstwu rolno-spożywczemu – rozumie się przez to budynki
i urządzenia służące przechowywaniu środków produkcji, prowadzeniu
produkcji rolniczej, przetwarzaniu i magazynowaniu wyprodukowanych
w gospodarstwie produktów rolniczych;
3)osobach – rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej;
4)właścicielu – rozumie się przez to również posiadacza samoistnego, zarządcę
lub użytkownika, użytkownika wieczystego i dzierżawcę;
5)wójcie – rozumie się przez to również burmistrza lub prezydenta miasta;
6)przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne – rozumie się przez to
ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych
oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych;
7)warstwie próchnicznej – rozumie się przez to wierzchnią warstwę gleby
o zawartości powyżej 1,5% próchnicy glebowej; miąższość tej warstwy
określa się w decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1;
8)glebach pochodzenia organicznego – rozumie się przez to wytworzone przy
udziale materii organicznej, w warunkach nadmiernego uwilgotnienia, gleby
torfowe i murszowe;
9)glebach pochodzenia mineralnego – rozumie się przez to inne gleby niż
wymienione w pkt 8;
10)oczkach wodnych – rozumie się przez to naturalne śródpolne i śródleśne
zbiorniki wodne o powierzchni do 1 ha, niepodlegające klasyfikacji
gleboznawczej;
11)wyłączeniu gruntów z produkcji – rozumie się przez to rozpoczęcie innego niż
rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów; nie uważa się za wyłączenie
z produkcji gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3, jeżeli przerwa w
rolniczym użytkowaniu tych obiektów jest spowodowana zmianą kierunków
produkcji rolniczej i trwa nie dłużej niż 5 lat;
12)należności – rozumie się przez to jednorazową opłatę z tytułu trwałego
wyłączenia gruntów z produkcji;
13)opłacie rocznej – rozumie się przez to opłatę roczną z tytułu użytkowania na
cele nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji, w wysokości
10% należności, uiszczaną: w razie trwałego wyłączenia – przez lat 10,
a w przypadku nietrwałego wyłączenia – przez okres tego wyłączenia, nie
dłużej jednak niż przez 20 lat od chwili wyłączenia tych gruntów z produkcji;
14)obszarach ograniczonego użytkowania – rozumie się przez to obszary
tworzone na podstawie przepisów o ochronie środowiska;
15)utracie albo ograniczeniu wartości użytkowej gruntów – rozumie się przez to
całkowity zanik albo zmniejszenie zdolności produkcyjnej gruntów;
16)gruntach zdegradowanych – rozumie się przez to grunty, których rolnicza lub
leśna wartość użytkowa zmalała, w szczególności w wyniku pogorszenia się
warunków przyrodniczych albo wskutek zmian środowiska oraz działalności
przemysłowej, a także wadliwej działalności rolniczej;
17)gruntach zdewastowanych – rozumie się przez to grunty, które utraciły
całkowicie wartość użytkową w wyniku przyczyn, o których mowa w pkt 16;
18)rekultywacji gruntów – rozumie się przez to nadanie lub przywrócenie
gruntom zdegradowanym albo zdewastowanym wartości użytkowych lub
przyrodniczych przez właściwe ukształtowanie rzeźby terenu, poprawienie
właściwości fizycznych i chemicznych, uregulowanie stosunków wodnych,
odtworzenie gleb, umocnienie skarp oraz odbudowanie lub zbudowanie
niezbędnych dróg;
19)zagospodarowaniu gruntów – rozumie się przez to rolnicze, leśne lub inne
użytkowanie gruntów zrekultywowanych;
20)drogach dojazdowych do gruntów rolnych i leśnych – rozumie się przez to
drogi zakładowe prowadzące do gospodarstw rolnych i leśnych oraz drogi
wiejskie w rozumieniu przepisów o drogach publicznych;
21)urządzeniach turystycznych – rozumie się przez to parkingi, pola biwakowe,
wieże widokowe, kładki, szlaki turystyczne (ścieżki dydaktyczne) i miejsca
widokowe;
22)planie urządzenia lasu – rozumie się przez to plan urządzenia lasu, określony
w przepisach o lasach;
23)typie siedliskowym lasu – rozumie się przez to jednostkę klasyfikacji siedlisk
leśnych, stosowaną w planie urządzenia lasu;
24)inwestycji – rozumie się przez to budowę, jak również modernizację budowli
lub urządzeń, które wymagają wyłączenia gruntów z produkcji;
25)zakładzie przemysłowym – rozumie się przez to osobę, której działalność
może powodować utratę lub ograniczenie wartości użytkowej gruntów;
26)działalności przemysłowej – rozumie się przez to działalność nierolniczą
i nieleśną, powodującą utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów;
27)przepływie nienaruszalnym – rozumie się przez to przepływ minimalnej ilości
wody, niezbędnej do utrzymania życia biologicznego w cieku wodnym;
28)ruchach masowych ziemi – rozumie się przez to ruchy masowe ziemi
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony
środowiska (Dz. U. z 2022 r. poz. 2556, z późn. zm.1));
29)(uchylony)
30)(uchylony)
31)zabudowie zagrodowej – rozumie się przez to budynki mieszkalne oraz
budynki i urządzenia służące wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu
rolno-spożywczemu, jeżeli są położone na gruntach rolnych i wchodzą
w skład gospodarstwa rolnego;
32)gospodarstwie rolnym – rozumie się przez to gospodarstwo rolne
w rozumieniu art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1610, 1615, 1890 i 1933);
33)działalności rolniczej – rozumie się przez to działalność rolniczą
w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.2)).
1.Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, właściwym
w sprawach ochrony gruntów rolnych jest starosta, a gruntów leśnych – dyrektor
regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, z wyjątkiem obszarów parków
narodowych, gdzie właściwym jest dyrektor parku.
2.Zadania starosty, o których mowa w ustawie, są zadaniami z zakresu
administracji rządowej.
3.Zadania marszałka województwa, o których mowa w art. 7 ust. 2 i 4,
w art. 22c oraz w art. 26 ust. 1, są zadaniami własnymi samorządu województwa.
(uchylony)
(uchylony)
1.Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim
grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku – inne
grunty o najniższej przydatności produkcyjnej.
2.Przy budowie, rozbudowie lub modernizacji obiektów związanych
z działalnością przemysłową, a także innych obiektów budowlanych należy
stosować takie rozwiązania, które ograniczają skutki ujemnego oddziaływania na
grunty.
1.Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze
i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się
w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie
określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
1a.Przepisu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do terenów, dla których
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie sporządza się.
2.Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne:
1)gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I–III – wymaga uzyskania
zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a,
2)gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa – wymaga
uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych
i Leśnictwa3) lub upoważnionej przez niego osoby,
3)(uchylony)
4)(uchylony)
5)pozostałych gruntów leśnych
– wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu
opinii izby rolniczej.
2a.Nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi
przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki
rolne klas I–III położonych na obszarze uzupełnienia zabudowy w rozumieniu
przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
3.Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 5, następuje na wniosek
wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Do wniosku dotyczącego gruntów leśnych
stanowiących własność Skarbu Państwa wójt (burmistrz, prezydent miasta) dołącza
opinię dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, a w odniesieniu do
gruntów parków narodowych – opinię dyrektora parku. 70</nl>zgody wynosi 60 dni od dnia otrzymania wniosku. Brak wyrażenia zgody albo
odmowy wyrażenia zgody w tym terminie uważa się za równoznaczny
z wyrażeniem zgody.>
3a.Stroną w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, jest wójt (burmistrz,
prezydent miasta).
4.Do wniosku dotyczącego gruntów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2,
marszałek województwa dołącza swoją opinię i przekazuje wniosek
odpowiedniemu ministrowi w terminie do 30 dni od chwili złożenia wniosku przez
wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
5.(uchylony)
6.(uchylony)
1.Przepisów art. 7 nie stosuje się do okresowego, na czas nie dłuższy
niż 10 lat, wyłączenia gruntów z produkcji w zakresie niezbędnym do:
1)podjęcia natychmiastowych działań interwencyjnych niezbędnych do
zwalczania klęsk żywiołowych i ich następstw, jak również usuwania
następstw wypadków losowych;
2)poszukiwania lub rozpoznawania węglowodorów, węgla kamiennego, węgla
brunatnego, rud metali, z wyjątkiem darniowych rud żelaza, metali w stanie
rodzimym, rud pierwiastków promieniotwórczych, siarki rodzimej, soli
kamiennej, soli potasowej, gipsu i anhydrytu, kamieni szlachetnych.
2.Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązków
określonych w rozdziale 5, a wyłączenie dokonane na cele określone w ust. 1
pkt 2 – z obowiązków określonych w rozdziale 3.
1.Zasady zaliczania lasów do lasów ochronnych określają przepisy
o lasach.
2.W lasach ochronnych mogą być wznoszone budynki i budowle służące
gospodarce leśnej, obronności lub bezpieczeństwu państwa, oznakowaniu
nawigacyjnemu, geodezyjnemu, ochronie zdrowia oraz urządzenia służące
turystyce.
3.W przypadkach uzasadnionych ważnymi względami społecznymi
i brakiem innych gruntów lasy ochronne mogą być przeznaczone na inne cele niż
określone w ust. 2, po uzyskaniu zgody właściwego organu wymienionego w art. 7
ust. 2.
1.Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 4, powinien zawierać:
1)uzasadnienie potrzeby zmiany przeznaczenia gruntów, o których mowa
w art. 7 ust. 2;
2)wykaz powierzchni gruntów, o których mowa w pkt 1, z uwzględnieniem klas
bonitacyjnych gruntów rolnych i typów siedliskowych gruntów leśnych;
3)ekonomiczne uzasadnienie projektowanego przeznaczenia, uwzględniające
w szczególności:
a)sumę należności i opłat rocznych za grunty projektowane do
przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne,
b)przewidywany rozmiar strat, które poniesie rolnictwo i leśnictwo
w wyniku ujemnego oddziaływania inwestycji lokalizowanych na
gruntach projektowanych do przeznaczenia na cele nierolnicze
i nieleśne.
2.Do wniosku powinna być dołączona mapa gminy lub miasta,
z oznaczeniem gruntów zabudowanych, z wyjątkiem gruntów, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 1, klas bonitacyjnych gruntów rolnych
i typów siedliskowych gruntów leśnych oraz granic gruntów, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, wykonana w skali takiej jak część graficzna miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego. W odniesieniu do gruntów leśnych mapa
stanowiąca załącznik do wniosku zawiera treść mapy gospodarczej lasów.
3.Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczący gruntów o obszarze ponad
10 ha na cele inwestycji górniczych, powinien zawierać oprócz danych
określonych w ust. 1 i 2 także wariantowe rozwiązania w zakresie rekultywacji
i zagospodarowania gruntów w trakcie i po zakończeniu działalności
przemysłowej, określające dla każdego wariantu koszty rekultywacji
i zagospodarowania oraz straty, które poniesie rolnictwo i leśnictwo.
4.Organ wyrażający zgodę, o którym mowa w art. 7 ust. 2, może
w szczególnie uzasadnionym przypadku odstąpić od wymogu przedkładania
uzasadnienia ekonomicznego oraz rozwiązań wariantowych, o których mowa
w ust. 3.
Przepisów rozdziału 2 nie stosuje się do gruntów rolnych położonych w granicach administracyjnych miast.
1.Wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb
pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb,
oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia
organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2–10, oraz
gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne – może nastąpić po
wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie.
1a.W decyzji dotyczącej wyłączenia z produkcji użytków rolnych
wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do
klas I, II, III, IIIa, IIIb, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2–10,
oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne określa się
obowiązki związane z wyłączeniem.
1b.Wniosek o wyłączenie z produkcji użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V
i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego jest wiążący, a decyzja ma
charakter deklaratoryjny.
2.W odniesieniu do gruntów wchodzących w skład parków narodowych
decyzje, o których mowa w ust. 1 i 1a, wydają dyrektorzy tych parków.
3.Decyzje, o których mowa w ust. 1–2, dotyczące gruntów wymienionych
w art. 8, mogą być wydane po dniu faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.
4.Wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje przed uzyskaniem
pozwolenia na budowę albo dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót
budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
(Dz. U. z 2023 r. poz. 682, z późn. zm.4)).
4a.Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, dołącza się do wniosku o pozwolenie
na budowę albo zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych, o których
mowa w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
5.Osoba ubiegająca się o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1–2, celem
wydobywania torfów jest obowiązana przedstawić właściwemu organowi
następujące dokumenty:
1)dokumentację określającą położenie, powierzchnię i miąższość torfowiska
oraz rodzaj występującego tam torfu;
2)projekt eksploatacji, uwzględniający podział na etapy i termin jej
zakończenia;
3)projekt rekultywacji torfowiska i termin jej zakończenia;
4)ocenę wpływu eksploatacji torfowiska na środowisko przyrodnicze, ze
szczególnym uwzględnieniem gospodarki wodnej.
6.Nie wymaga się decyzji, o których mowa w ust. 1–2, jeżeli grunty rolne
mają być użytkowane na cele leśne.
1.Osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów
z produkcji, jest obowiązana uiścić należność i opłaty roczne, a w odniesieniu do
gruntów leśnych – także jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania
przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki powstaje od dnia
faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.
2.Właściciel, który w okresie 2 lat zrezygnuje w całości lub w części
z uzyskanego prawa do wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej,
otrzymuje zwrot należności, jaką uiścił, odpowiednio do powierzchni gruntów
niewyłączonych z produkcji. Zwrot uiszczonej należności następuje w terminie do
trzech miesięcy od dnia zgłoszenia rezygnacji.
3.W razie zbycia gruntów, co do których wydano decyzje, o których mowa
w art. 11 ust. 1–2, a niewyłączonych jeszcze z produkcji, obowiązek uiszczenia
należności i opłat rocznych ciąży na nabywcy, który wyłączył grunt z produkcji.
Zbywający jest obowiązany uprzedzić nabywcę o tym obowiązku.
4.W razie zbycia gruntów wyłączonych z produkcji, obowiązek uiszczania
opłat rocznych przechodzi na nabywcę. Zbywający jest obowiązany uprzedzić
o tym nabywcę.
5.Wysokość jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb
drzewostanu stanowi różnicę między spodziewaną wartością drzewostanu w wieku
rębności, określonym w planie urządzania lasu, a wartością w chwili jego wyrębu.
W drzewostanach młodszych, w których nie można pozyskać sortymentów
drzewnych, odszkodowanie to stanowi wartość kosztów poniesionych na założenie
i pielęgnację drzewostanów.
5a.Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania jednorazowego odszkodowania,
o którym mowa w ust. 5, za przedwczesny wyrąb drzewostanu, uwzględniając
wartość drzewostanów, stopień zadrzewienia drzewostanu w wieku wyrębu
faktycznego, powierzchnię drzewostanu oraz aktualną cenę sprzedaży 1 m3
drewna.
6.Należność pomniejsza się o wartość gruntu, ustaloną według cen
rynkowych stosowanych w danej miejscowości w obrocie gruntami, w dniu
faktycznego wyłączenia tego gruntu z produkcji.
7.Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntów rolnych wymienionych
w art. 2 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 wynosi:
8.(uchylony)
9.Należność za wyłączenie z produkcji parków wiejskich oraz gruntów
wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 10 ustala się jak za grunty pod budynkami
i urządzeniami wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych oraz grunty pod
zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi.
10.Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntów pod stawami rybnymi
oraz za grunty wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 6–9 wynosi 233 160 zł.
11.Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntu leśnego bez drzewostanu
wynosi:
12.Należność i opłaty roczne za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych
w lasach ochronnych są wyższe o 50% od należności i opłat, o których mowa
w ust. 11.
13.Należność uiszcza się w terminie do 60 dni od dnia, w którym decyzja
stała się ostateczna.
14.Opłatę roczną za dany rok uiszcza się w terminie do dnia 30 czerwca tego
roku, przyjmując:
1)w odniesieniu do gruntów rolnych kwoty określone na podstawie ust. 7;
2)w odniesieniu do gruntów leśnych za podstawę ustalenia cenę 1 m3 drewna,
stosowaną przy wymiarze podatku leśnego w danym roku.
15.(uchylony)
16.Na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego
marszałek województwa – w odniesieniu do gruntów rolnych, dyrektor regionalnej
dyrekcji Lasów Państwowych – w odniesieniu do gruntów leśnych, a w odniesieniu
do obszarów wchodzących w skład parków narodowych – dyrektor parku mogą
umorzyć całość lub część należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów
leśnych również jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego
wyrębu drzewostanu w przypadku inwestycji o charakterze użyteczności
publicznej z zakresu oświaty i wychowania, kultury, kultu religijnego oraz ochrony
zdrowia i opieki społecznej, jeżeli inwestycja ta służy zaspokojeniu potrzeb
lokalnej społeczności, oraz dotyczącej powiększenia lub założenia cmentarza,
jeżeli obszar gruntu podlegający wyłączeniu nie przekracza 1 ha i nie ma
możliwości zrealizowania inwestycji na gruncie nieobjętym ochroną.
17.Na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego
marszałek województwa może umorzyć całość lub część należności i opłat
rocznych w odniesieniu do gruntów rolnych w przypadku inwestycji zmierzającej
do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami, przeznaczonej na cele inne niż określone
w ust. 16, jeżeli obszar gruntu podlegający wyłączeniu nie przekracza 1 ha i nie ma
możliwości zrealizowania inwestycji na gruncie nieobjętym ochroną.
Obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych również jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 1, nie dotyczy wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej na cele budownictwa mieszkaniowego:
1)do 0,05 ha w przypadku budynku jednorodzinnego;
2)do 0,02 ha, na każdy lokal mieszkalny, w przypadku budynku
wielorodzinnego.
1.Obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych, o którym
mowa w art. 12 ust. 1, nie powstaje jeżeli:
1)wyłączenie gruntów z produkcji dotyczy części gruntu rolnego pod zabudową
zagrodową, którego powierzchnia nie przekracza 30% całkowitej
powierzchni gruntu rolnego pod zabudową zagrodową w danym
gospodarstwie rolnym, nie więcej niż 0,05 ha;
2)właściciel gruntów wyłączanych z produkcji, o których mowa w pkt 1,
zobowiąże się do dalszego prowadzenia gospodarstwa rolnego, w skład
którego wchodzi zabudowa zagrodowa, składając wniosek o wyłączenie tych
gruntów z produkcji.
2.Do wyłączenia gruntów z produkcji, o którym mowa w ust. 1, nie jest
wymagane przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze.
3.Osoba, która zamierza wykonywać w zabudowie zagrodowej działalność
inną niż działalność rolnicza, powiadamia starostę właściwego ze względu na
miejsce położenia tej zabudowy zagrodowej o zamiarze wykonywania tej
działalności oraz jednocześnie składa do tego starosty wniosek, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2, w terminie 30 dni przed dniem planowanego podjęcia tej
działalności.
4.W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 3, wskazuje się dane
ewidencyjne działki ewidencyjnej pod zabudową zagrodową.
5.Do powiadomienia, o którym mowa w ust. 3, dołącza się plan budynków
i urządzeń tworzących zabudowę zagrodową w danym gospodarstwie rolnym, ze
wskazaniem:
1)budynków i urządzeń, w których będzie wykonywana działalność inna niż
działalność rolnicza;
2)całkowitej powierzchni zabudowy zagrodowej;
3)powierzchni, na której będzie wykonywana działalność inna niż działalność
rolnicza.
6.Jeżeli zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie jest wykonywane,
uznaje się, że grunty rolne pod zabudową zagrodową zostały wyłączone z produkcji
niezgodnie z przepisami ustawy.
1.Przy wyłączaniu gruntów z produkcji w celu budowy zbiorników
wodnych należność i opłaty roczne określa się proporcjonalnie do udziału osób
w eksploatacji tych zbiorników.
2.Jeżeli w eksploatacji zbiorników wodnych, o których mowa w ust. 1,
przewiduje się udział osób wykorzystujących wodę na cele produkcji rolniczej,
leśnej, wytwarzania energii elektrycznej w elektrowniach wodnych o mocy
zainstalowanej nie większej niż 10 MW lub ochrony przeciwpowodziowej,
zawiesza się na lat 10 uiszczenie proporcjonalnej części sumy należności i opłat
rocznych. Proporcjonalną część sumy należności i opłat rocznych ustala się
stosownie do udziału tych osób, określonego w dokumentacji technicznej
eksploatacji zbiornika, z tym że ustalony w tej dokumentacji przepływ
nienaruszalny zalicza się do eksploatacji zbiornika dla potrzeb rolnictwa.
Zawieszoną część sumy należności i opłat rocznych umarza się po upływie 10 lat.
3.W razie zmniejszenia udziału osób, o których mowa w ust. 2,
w eksploatacji zbiornika w okresie 10 lat od rozpoczęcia jego eksploatacji, osoby
przejmujące część lub całość tego udziału uiszczają należności i opłaty roczne
proporcjonalnie do wielkości przejętego udziału w eksploatacji zbiornika
w oparciu o protokół zdawczo-odbiorczy.
1.W razie wyłączania gruntów z produkcji, w decyzji o wyłączeniu,
o której mowa w art. 11 ust. 1 i 2, można, po zasięgnięciu opinii wójta, nałożyć
obowiązek zdjęcia oraz wykorzystania na cele poprawy wartości użytkowej
gruntów próchnicznej warstwy gleby z gruntów rolnych klas I, II, IIIa, IIIb, III, IVa
i IV oraz z torfowisk.
2.W razie niewykonania obowiązku określonego w ust. 1, osoba wyłączająca
grunty z produkcji uiszcza za każdy 1 m3 wykorzystanej niewłaściwie próchnicznej
warstwy gleby opłatę w wysokości obowiązującej w dniu wydania decyzji o usta-
leniu wysokości opłaty, która wynosi:
1)z gleb klasy I i II oraz gleb pochodzenia organicznego – 291,45 zł;
2)z gleb pochodzenia mineralnego, zaliczonych do klas III, IIIa i IIIb –
233,16 zł;
3)z gleb pochodzenia mineralnego, zaliczonych do klas IVa i IV – 174,87 zł.
1.Właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów
zrekultywowanych na cele rolne jest obowiązany do przeciwdziałania degradacji
gleb, w tym szczególnie erozji i ruchom masowym ziemi.
2.Właściwy organ wymieniony w art. 5, ze względu na ochronę gleb przed
erozją i ruchami masowymi ziemi, może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi
gruntów, o których mowa w ust. 1, zalesienie, zadrzewienie lub zakrzewienie
gruntów, lub założenie na nich trwałych użytków zielonych. Właścicielowi
gruntów przysługuje zwrot kosztów zakupu niezbędnych nasion i sadzonek ze
środków budżetu województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1.
3.Jeżeli wykonanie nakazu, o którym mowa w ust. 2, spowoduje szkody
wynikające ze zmniejszenia produkcji roślinnej, właścicielowi gruntów przysługuje
odszkodowanie ze środków budżetu województwa, o których mowa w art. 22b
ust. 1, wypłacane przez okres 10 lat.
4.Obowiązek utrzymywania w stanie sprawności technicznej urządzeń
przeciwerozyjnych oraz urządzeń melioracji szczegółowych ciąży na właścicielu
gruntów, na których znajdują się te urządzenia.
5.W razie wystąpienia z winy właściciela innych form degradacji gruntów,
o których mowa w ust. 1, w tym również spowodowanej nieprzestrzeganiem
przepisów o ochronie roślin uprawnych przed chorobami, szkodnikami
i chwastami, wójt, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntów wykonanie
w określonym terminie odpowiednich zabiegów. W razie niewykonania decyzji
wójt zleca wykonanie zastępcze tych zabiegów na koszt właściciela gruntów,
wykorzystując do czasu zwrotu kosztów wykonania zastępczego środki budżetu
województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1.
1.Dla gruntów położonych na obszarach ograniczonego
użytkowania, istniejących wokół zakładów przemysłowych, opracowuje się, na
koszt odpowiedzialnych zakładów, plany gospodarowania na tych gruntach.
2.Projekt planu gospodarowania na gruntach, o których mowa w ust. 1,
powinien określać:
1)rodzaje występujących zanieczyszczeń i ich stężenie;
2)wpływ zanieczyszczeń lub innego szkodliwego oddziaływania na istniejący
sposób zagospodarowania, z ewentualnym podziałem strefy ochronnej na
części;
3)aktualne kierunki produkcji roślinnej oraz wielkość tej produkcji;
4)rośliny, które mogą być uprawiane, zalecenia dotyczące ich uprawy oraz
proponowany sposób ich gospodarczego wykorzystania;
5)sposób przeciwdziałania zmniejszeniu wartości użytkowej gleb;
6)spodziewany poziom globalnej produkcji rolniczej lub leśnej;
7)wykaz gospodarstw rolnych prowadzących produkcję rolniczą;
8)wysokość przewidywanych odszkodowań z tytułu obniżenia poziomu
produkcji lub zmiany kierunku produkcji;
9)ewentualne obowiązki związane z prowadzeniem produkcji zwierzęcej,
w tym również rybackiej;
10)ewentualne nakłady niezbędne do zmiany kierunków produkcji;
11)przewidywany obszar i koszty nabycia gruntów przez zakład przemysłowy.
3.Projekt planu powinien być wyłożony w urzędzie gminy do wglądu
właścicieli gruntów na okres 30 dni w celu zgłoszenia uwag i wniosków.
O wyłożeniu projektu planu do wglądu urząd gminy powiadamia właścicieli
gruntów na piśmie.
4.Rada gminy podejmuje jako zadanie własne uchwałę w przedmiocie
zatwierdzenia planu, po uzyskaniu opinii izby rolniczej, a także placówek
naukowych lub innych osób upoważnionych przez ministra właściwego do spraw
rozwoju wsi w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska. Koszty
sporządzenia opinii pokrywa zakład przemysłowy.
5.W razie prowadzenia produkcji w sposób naruszający ustalenia planu,
o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 9, wójt, w porozumieniu z wojewódzkim
inspektorem sanitarnym5), nakazuje właścicielowi gruntów w oznaczonym terminie
zniszczenie określonych upraw, przemieszczenie zwierząt poza obszar
ograniczonego użytkowania lub dokonanie ich uboju.
6.Wykonanie decyzji, o której mowa w ust. 5, następuje bez odszkodowania.
1.Jeżeli właściciel gruntów, o których mowa w art. 16 ust. 1, poniósł
szkodę przez obniżenie poziomu produkcji rolniczej lub leśnej, przysługuje mu
z tego tytułu odszkodowanie od zakładu przemysłowego. W przypadku obniżenia
poziomu produkcji w okresie trzech lat co najmniej o jedną trzecią dotychczasowej
wartości, zakład jest obowiązany, na wniosek właściciela, wykupić całość lub część
tych gruntów według cen wolnorynkowych.
2.Jeżeli w wyniku realizacji planu, o którym mowa w art. 16 ust. 1, zachodzi
potrzeba zmiany kierunku produkcji rolniczej lub leśnej, zakład przemysłowy jest
obowiązany zwrócić właścicielowi gruntów poniesione z tego tytułu nakłady
i koszty oraz wypłacić równowartość szkód wynikłych ze zmiany kierunków
produkcji.
1.Na gruntach, o których mowa w art. 16 ust. 1, starosta zapewnia
prowadzenie co 3 lata okresowych badań poziomu skażenia gleb i roślin. Jeżeli
okresowe badania wykażą, że uzyskiwane płody nie nadają się do spożycia lub
przetworzenia, kosztami badań należy obciążyć zakład przemysłowy, a skażone
grunty wyłącza się z produkcji w trybie określonym w art. 11 ust. 1. Skutki tych
decyzji obciążają zakład przemysłowy odpowiedzialny za skażenie.
2.Na żądanie właściciela gruntów wyłączonych z produkcji, zakład
przemysłowy, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany nabyć te grunty wraz
z budynkami i urządzeniami. Przepis art. 17 stosuje się odpowiednio.
3.Jeżeli wyłączenie gruntów z produkcji następuje w wyniku ujemnego
oddziaływania obiektów lub urządzeń należących do kilku osób, odpowiedzialność
tych osób jest solidarna.
4.Pierwsze badania okresowe, o których mowa w ust. 1, należy
przeprowadzić do końca 1996 r.
Przepisy art. 16–18 stosuje się odpowiednio także do gruntów zdewastowanych i zdegradowanych, położonych poza obszarami ograniczonego użytkowania.
1.Osoba powodująca utratę albo ograniczenie wartości użytkowej
gruntów jest obowiązana do ich rekultywacji na własny koszt.
2.Rekultywacji na cele rolnicze gruntów rolnych, zdewastowanych lub
zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub
ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy
wykorzystaniu środków budżetu województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1,
a rekultywacji gruntów leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia – przy
wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa, na zasadach
określonych w przepisach o lasach.
2a.Rekultywacji na cele inne niż wymienione w ust. 2 pozostałych gruntów
zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk
żywiołowych lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony
w art. 5, przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa lub
środków osób zainteresowanych prowadzeniem działalności na zrekultywowanych
gruntach.
3.Rekultywację i zagospodarowanie gruntów planuje się, projektuje
i realizuje na wszystkich etapach działalności przemysłowej.
4.Rekultywację gruntów prowadzi się w miarę jak grunty te stają się zbędne
całkowicie, częściowo lub na określony czas do prowadzenia działalności
przemysłowej oraz kończy się w terminie do 5 lat od zaprzestania tej działalności.
5.Jeżeli działalność przemysłowa powodująca obowiązek rekultywacji
gruntów prowadzona jest przez kilka osób, obowiązek ten ciąży na każdej z nich,
odpowiednio do zakresu działalności powodującej potrzebę rekultywacji.
6.W przypadku zmiany osoby zobowiązanej do rekultywacji gruntów,
w drodze decyzji właściwego organu wymienionego w art. 5, następuje
przekazanie praw i obowiązków wynikających z wcześniej wydanych decyzji.
Na terenach przewidywanego osiadania gruntów na skutek działalności górniczej zakład przemysłowy, na wniosek właściciela, rozpoczyna rekultywację przed wystąpieniem degradacji gruntów.
1.Decyzje w sprawach rekultywacji i zagospodarowania określają:
1)stopień ograniczenia lub utraty wartości użytkowej gruntów, ustalony na
podstawie opinii, o których mowa w art. 28 ust. 5;
2)osobę obowiązaną do rekultywacji gruntów;
3)kierunek i termin wykonania rekultywacji gruntów;
4)uznanie rekultywacji gruntów za zakończoną.
2.W sprawach, o których mowa w ust. 1, decyzje wydaje starosta, po
zasięgnięciu opinii:
1)dyrektora właściwego terenowo okręgowego urzędu górniczego –
w odniesieniu do działalności górniczej;
2)dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub dyrektora parku
narodowego – w odniesieniu do gruntów o projektowanym leśnym kierunku
rekultywacji;
3)wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
3.Osoby obowiązane do rekultywacji gruntów zawiadamiają organ, o którym
mowa w ust. 2, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku o powstałych
w ubiegłym roku zmianach w zakresie gruntów podlegających rekultywacji.
1.Przepisów art. 20 i art. 22 nie stosuje się do rekultywacji
gruntów, które zostały zanieczyszczone substancjami, preparatami, organizmami
lub mikroorganizmami.
2.Do rekultywacji gruntów, o których mowa w ust. 1, stosuje się
odpowiednio do gruntów zanieczyszczonych:
1)po dniu 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r.
o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2020 r. poz.
2187);
2)przed dniem 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
– Prawo ochrony środowiska.
1.Dochodami budżetu województwa związanymi z wyłączaniem
z produkcji gruntów rolnych są pobierane na podstawie ustawy:
1)należności;
2)opłaty roczne;
3)opłaty z tytułu niewykonania obowiązku zdjęcia i wykorzystania
próchnicznej warstwy gleby;
4)opłaty oraz należności i opłaty roczne podwyższone, określone w art. 28
ust. 1–4;
5)odsetki z tytułu należności i opłat, o których mowa w pkt 1–4.
2.Zarząd województwa gromadzi dochody, o których mowa w ust. 1, na
wyodrębnionym rachunku bankowym.
3.Dochody, o których mowa w ust. 1, są niepodatkowymi należnościami
budżetowymi o charakterze publiczno-prawnym w rozumieniu ustawy z dnia
27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn.
zm.6)).
4.Marszałek województwa jest wierzycielem i organem egzekucyjnym
uprawnionym do egzekucji należności za zobowiązania z tytułu dochodów, o
których mowa w ust. 1.
1.Ze środków budżetu województwa, w zakresie ustalonym
w ustawie, finansowane są ochrona, rekultywacja i poprawa jakości gruntów
rolnych oraz wypłata odszkodowań przewidzianych ustawą, w szczególności:
1)rekultywacja na cele rolnicze gruntów, które utraciły lub zmniejszyły wartość
użytkową wskutek działalności nieustalonych osób;
2)rolnicze zagospodarowanie gruntów zrekultywowanych;
3)użyźnianie gleb o niskiej wartości produkcyjnej, ulepszanie rzeźby terenu
i struktury przestrzennej gleb, usuwanie kamieni i odkrzaczanie;
4)przeciwdziałanie erozji gleb i ruchom masowym ziemi na gruntach rolnych,
w tym zwrot kosztów zakupu nasion i sadzonek, utrzymanie w stanie
sprawności technicznej urządzeń przeciwerozyjnych oraz odszkodowania,
o których mowa w art. 15 ust. 3;
5)budowa i renowacja zbiorników wodnych służących małej retencji;
6)budowa i modernizacja dróg dojazdowych do gruntów rolnych;
7)wdrażanie i upowszechnianie wyników prac naukowo-badawczych
związanych z ochroną gruntów rolnych;
8)wykonywanie badań płodów rolnych uzyskiwanych na obszarach
ograniczonego użytkowania, o których mowa w art. 16, oraz niezbędnych
dokumentacji i ekspertyz z zakresu ochrony gruntów rolnych;
9)wykonywanie zastępcze obowiązków określonych w ustawie;
10)rekultywacja nieużytków i użyźnianie gleb na potrzeby nowo zakładanych
rodzinnych ogrodów działkowych;
11)zakup sprzętu pomiarowego i informatycznego oraz oprogramowania,
niezbędnego do zakładania i aktualizowania operatów ewidencji gruntów oraz
prowadzenia spraw ochrony gruntów rolnych, do wysokości 5% rocznych
dochodów, o których mowa w art. 22b ust. 1.
2.Dochody, o których mowa w art. 22b, powinny być w pierwszej kolejności
przeznaczane na wykonywanie prac wymienionych w ust. 1 na obszarze tych gmin,
w których powstają te dochody oraz istnieją warunki uzyskania wzrostu produkcji
rolniczej, rekompensującej straty poniesione w wyniku zmniejszenia obszaru
gruntów rolnych.
3.Przy przydzielaniu środków uzyskanych z dochodów, o których mowa
w art. 22b ust. 1, właścicielom gruntów, na ich wniosek, należy uwzględniać udział
własny tych właścicieli w kosztach robót oraz efektywność projektowanych
przedsięwzięć.
1.Kontrolę stosowania przepisów ustawy sprawują Minister
Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej7), Minister Ochrony Środowiska, Zasobów
Naturalnych i Leśnictwa8), marszałkowie województw oraz podmioty wymienione
w art. 5 oraz art. 15 ust. 5 i art. 16 ust. 5.
2.Osoby przeprowadzające kontrolę są uprawnione do:
1)wstępu na grunt i teren zakładu przemysłowego;
2)wglądu do dokumentów oraz żądania sporządzenia ich odpisów;
3)sprawdzania tożsamości osób w związku z prowadzoną kontrolą;
4)żądania wyjaśnień i zasięgania informacji;
5)pobierania próbek gleby lub roślin do analizy.
3.Kontrolę stosowania przepisów ustawy w odniesieniu do gruntów
użytkowanych na cele obronności lub bezpieczeństwa państwa można
przeprowadzać po uprzednim uzgodnieniu jej zakresu z jednostką nadrzędną
użytkownika tych gruntów.
1.Kontrola obejmuje wykonanie następujących obowiązków:
1)zdjęcia i wykorzystania próchnicznej warstwy gleby;
2)rekultywacji gruntów zdewastowanych i zdegradowanych;
3)rolniczego zagospodarowania gruntów zrekultywowanych, jeżeli
zagospodarowanie odbywa się przy wykorzystaniu środków, o których mowa
w art. 22b ust. 1;
4)przeciwdziałania erozji gleb i ruchom masowym ziemi oraz innym zjawiskom
powodującym trwałe pogarszanie wartości użytkowej gruntów;
5)określonych w art. 16–19.
2.Jeżeli objętość próchnicznej warstwy gleby zdejmowanej z gruntów
wyłączanych z produkcji przekracza 1000 m3, kontrolę przeprowadza się
z wykorzystaniem pomiarów geodezyjnych.
3.Kontrola wykonania obowiązku rekultywacji gruntów polega na
sprawdzeniu co najmniej raz w roku zgodności wykonywanych zabiegów
z dokumentacją rekultywacji tych gruntów, a zwłaszcza wymagań technicznych
oraz ich terminowości, ze szczególnym uwzględnieniem obowiązku zakończenia
rekultywacji w okresie 5 lat od zaprzestania działalności przemysłowej.
4.O terminie kontroli wymienionych w ust. 1–3, na obszarach górniczych,
morskiego pasa nadbrzeżnego, kolejowych i lotnisk komunikacyjnych,
powiadamia się odpowiednio, nie później niż 3 dni przed zamierzoną kontrolą:
1)okręgowy urząd górniczy;
2)urząd morski;
3)organ kolejowy lub zarząd lotniska.
1.W razie stwierdzenia, że grunty zostały wyłączone z produkcji
niezgodnie z przepisami niniejszej ustawy, sprawcy wyłączenia ustala się opłatę
w wysokości dwukrotnej należności.
2.W razie stwierdzenia, że grunty przeznaczone w miejscowym planie
zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze lub nieleśne zostały
wyłączone z produkcji bez decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 i 2, decyzję taką
wydaje się z urzędu, podwyższając jednocześnie wysokość należności o 10%.
3.W razie niezakończenia rekultywacji gruntów zdewastowanych w okresie,
o którym mowa w art. 20 ust. 4, stosuje się opłatę roczną podwyższoną o 200% od
dnia, w którym rekultywacja gruntów powinna zostać zakończona.
4.W razie niewykonania obowiązku rekultywacji gruntów zdegradowanych
ustala się, w drodze decyzji, obowiązek corocznego wpłacania na wyodrębniony
rachunek bankowy zarządu województwa, o którym mowa w art. 22b ust. 2, lub na
Fundusz Leśny, przez osobę powodującą ograniczenie wartości użytkowej
gruntów, równowartości opłaty rocznej w takiej części, w jakiej nastąpiło
ograniczenie wartości użytkowej gruntów. Do ustalenia wysokości opłaty rocznej
za zdegradowanie gruntów stosuje się wartości wymienione:
1)w art. 12 ust. 7 w odniesieniu do gruntów rolnych klas I–IV;
2)w art. 12 ust. 11 w odniesieniu do gruntów leśnych.
Opłaty te uiszcza się do czasu wykonania obowiązku rekultywacji.
5.Rozmiar ograniczenia wartości użytkowej gruntów ustala się na podstawie
dwóch odrębnych opinii rzeczoznawców.
6.W razie ograniczenia wartości użytkowej gruntów w wyniku zasadzenia
drzew przydrożnych, nie pobiera się opłat, o których mowa w ust. 4.
7.Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do gruntów
leśnych, z tym że decyzję wydaje dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów
Państwowych, a w parkach narodowych dyrektor parku.
8.Opłaty, o których mowa w ust. 1–4, stosuje się niezależnie od kar
przewidzianych w przepisach o ochronie środowiska oraz innych obowiązujących
przepisach.
1.Opłaty, o których mowa w art. 28, nie mogą być wliczane do
kosztów działalności osób, na które nałożono te opłaty.
2.Jeżeli opłaty, o których mowa w art. 28, dotyczą jednostek
organizacyjnych, na kierowników tych jednostek nakłada się karę w wysokości ich
wynagrodzenia za okres 3 ostatnich miesięcy.
1.Kto, w zabudowie zagrodowej, podejmuje działalność inną niż
działalność rolnicza nie powiadamiając właściwego starosty zgodnie z art. 12b
ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 30 000 zł.
2.Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji,
starosta, o którym mowa w ust. 1.
3.Środki finansowe, pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1,
stanowią dochód budżetu powiatu.
W przypadkach niewykonywania obowiązków określonych w ustawie stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
(uchylony)
1.Działający na podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r.
o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. poz.
79)Fundusz Ochrony Gruntów
Rolnych staje się Funduszem Ochrony Gruntów Rolnych9) w rozumieniu niniejszej
ustawy
2.Dochody, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz w art. 28 ust. 1–4,
dotyczące gruntów leśnych są dochodami Funduszu Leśnego, o którym mowa
w przepisach o lasach. Przepisy art. 31 stosuje się odpowiednio.
(pominięty)
(pominięty)
Właściwy w sprawach ochrony gruntów organ, o którym mowa w art. 5, prowadzi sprawozdawczość z zakresu:
1)obszaru gruntów wyłączanych z produkcji,
2)ustalonych należności, opłat rocznych i innych wymienionych w niniejszej
ustawie dochodów budżetu województwa lub Funduszu Leśnego,
3)wielkości obszarów i położenia gruntów zdewastowanych i zdegradowanych,
podlegających rekultywacji i zagospodarowaniu,
4)wyników rekultywacji i zagospodarowania gruntów,
5)istniejących zasobów i eksploatacji złóż torfów
– według zasad określonych przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska i z Prezesem
Głównego Urzędu Statystycznego.
W stosunku do gruntów, na których znajdują się zabytki archeologiczne, wojewódzki konserwator zabytków może określić, w drodze decyzji, zakres i sposób eksploatacji takich gruntów.
1.Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy,
a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
2.Do spraw, w których wydano decyzję ostateczną o wyłączeniu z produkcji
rolniczej gruntów rolnych klas I–III, a wyłączenie takie faktycznie jeszcze nie
nastąpiło, stosuje się przepisy dotychczasowe.
3.Tracą ważność niewykonane do dnia wejścia w życie ustawy decyzje
ostateczne, dotyczące:
1)opłat z tytułu odłogowania gruntów rolnych;
2)wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów klas IV–VI, na mocy których nie
nastąpiło jeszcze faktyczne wyłączenie.
4.Stałe opłaty roczne, ustalone na podstawie dotychczasowych przepisów,
ulegają z mocy prawa umorzeniu, o ile ich kwota jest równa lub niższa od 10 zł.
5.Do wznowienia postępowania w sprawach, w których na podstawie
dotychczasowych przepisów wydano decyzje ostateczne, dotyczące:
1)wyłączenia gruntów z produkcji bez zezwolenia,
2)rekultywacji i zagospodarowania gruntów, w tym niewykonania rekultywacji
gruntów w wyznaczonym terminie,
stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
6.Niewykonane do dnia wejścia w życie ustawy decyzje ostateczne
w sprawach przeciwdziałania erozji gleb pozostają w mocy.
Traci moc ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. poz. 79, z późn. zm.10)).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia11).
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę