Historia zmian - 10 października 2026

o obrocie instrumentami finansowymi

Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.

PoPrzed

Art. 73.

zmieniony
Przez wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych rozumie się nabywanie lub zbywanie instrumentów finansowych na rachunek zleceniodawcy lub dokonywanie innych czynności wywołujących równo- ważne skutki, których przedmiotem są instrumenty finansowe. Wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych może również polegać na zawieraniu przez firmę inwestycyjną na własny rachunek umów kupna lub sprzedaży instrumentów finansowych ze zleceniodawcą lub na przyjmowaniu zapisów na emitowane lub wystawiane przez tę firmę inwestycyjną instrumenty finansowe. Firma inwestycyjna wykonuje zlecenia nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c–i złożone przez klienta detalicznego pod warunkiem, że depozyt zabezpieczający wymagany dla danego instrumentu finansowego jest nie mniejszy niż 1 % wartości nominalnej tego instrumentu finansowego, z zastrzeżeniem ust. 2b i 2c. W przypadku zleceń zbycia opcji skutkujących wystawieniem opcji, wymagany depozyt zabezpieczający powinien być nie mniejszy niż wartość premii obliczonej, z zastosowaniem przez firmę inwestycyjną uznanego modelu wyceny opcji, podanego do wiadomości klienta detalicznego, powiększonej o 1 % wartości nominalnej tej opcji. Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się do wykonywania przez firmę inwestycyjną zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c–i, o ile depozyt zabezpieczający wymagany dla danego instrumentu finansowego jest określany przez CCP, który będzie zobowiązany do rozliczania transakcji zawartej wskutek złożonego zlecenia. Przepisów ust. 2a–2c nie stosuje się do świadczenia usług maklerskich przez dom maklerski lub bank prowadzący działalność maklerską poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 104.Polskiej. (uchylony) W zakresie nieuregulowanym w ust. 1–2d do: umowy o wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych – stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia, z wyłączeniem art. 737; wykonywania zleceń nabycia lub zbycia papierów wartościowych w obrocie zorganizowanym – stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny dotyczące umowy komisu, z wyłączeniem art. 768 § 3. Do rachunku pieniężnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 725, art. 727, art. 728 § 3 oraz art. 729–733 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, z zastrzeżeniem ust. 5e i 5g. Firma inwestycyjna deponuje środki pieniężne powierzone przez klientów firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem usług maklerskich w sposób umożliwiający wyodrębnienie tych środków pieniężnych od własnych środków firmy inwestycyjnej oraz ustalenie wysokości roszczeń klientów o zwrot tych środków pieniężnych. W razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko firmie inwestycyjnej środki pieniężne powierzone przez klientów firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem przez nią usług maklerskich nie podlegają zajęciu. W razie ogłoszenia upadłości firmy inwestycyjnej środki pieniężne powierzone przez klientów firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem przez nią usług maklerskich podlegają wyłączeniu z masy upadłości firmy inwestycyjnej. Przepisy ust. 5b i 5c nie naruszają przepisów gwarantujących rozliczenie i rozrachunek zawartych transakcji. Firma inwestycyjna nie może wykorzystywać na własny rachunek środków pieniężnych powierzonych tej firmie inwestycyjnej przez klientów w związku ze świadczeniem przez nią usług maklerskich. (uchylony) Przepisu ust. 5e nie stosuje się do banku prowadzącego działalność maklerską, obracającego powierzonymi mu w związku ze świadczeniem usług maklerskich środkami pieniężnymi, o ile następuje to w ramach wykonywania przez ten bank czynności bankowych. Zasady oprocentowania środków pieniężnych powierzonych przez klienta firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem usług maklerskich określa umowa z klientem. Firma inwestycyjna może wykorzystywać środki pieniężne powierzone przez klienta i należące do niego instrumenty finansowe, w przypadku gdy w celu wykonania zlecenia tego klienta jest niezbędne ustanowienie przez firmę inwestycyjną odpowiedniego zabezpieczenia. Firma inwestycyjna nie może ustanawiać zabezpieczeń na instrumentach finansowych ani środkach pieniężnych klienta ani w jakikolwiek inny sposób umożliwiać osobie trzeciej dysponowanie instrumentami finansowymi lub środkami pieniężnymi klienta w celu dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń niemających związku ze świadczeniem usług na rzecz klienta ani z innymi zobowiązaniami klienta, z wyjątkiem przypadków, gdy ich ustanowienie jest wymagane na mocy prawa obowiązującego w państwie innym niż państwo członkowskie, w którym przechowywane są środki pieniężne lub instrumenty finansowe klienta. Firma inwestycyjna jest obowiązana do wdrożenia odpowiednich rozwiązań organizacyjnych, które zapewnią ograniczenie do minimum ryzyka utraty lub zmniejszenia liczby lub wartości instrumentów finansowych lub środków pieniężnych klienta albo utraty lub ograniczenia praw związanych z takimi instrumentami finansowymi lub środkami pieniężnymi na skutek niewłaściwego wykorzystania tych instrumentów finansowych lub środków pieniężnych, nieprawidłowości w prowadzeniu rachunków lub rejestrów, nierzetelnego prowadzenia działalności, zaniedbania lub oszustwa. Firma inwestycyjna nie może zawierać z klientem detalicznym umów o ustanowienie zabezpieczenia finansowego, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 294), których przedmiotem są środki pieniężne lub instrumenty finansowe klientów, w celu zabezpieczenia lub pokrycia obecnych lub przyszłych, rzeczywistych lub warunkowych lub potencjalnych zobowiązań klientów. Środki pieniężne klientów zdeponowane przez firmę inwestycyjną w podmiotach należących do tej samej grupy kapitałowej co firma inwestycyjna nie mogą łącznie przekraczać 20 % wszystkich środków pieniężnych klientów. Ograniczenia, o którym mowa w ust. 5m, nie stosuje się, w przypadku gdy firma inwestycyjna jest w stanie wykazać, że jest ono nieproporcjonalne ze względu na niskie saldo przechowywanych przez firmę inwestycyjną środków pieniężnych klientów lub na charakter, skalę i złożoność jej działalności oraz bezpieczeństwo zdeponowanych w podmiotach, o których mowa w ust. 5m, środków pieniężnych klientów. Firma inwestycyjna dokonuje okresowego przeglądu zasadności odstąpienia od stosowania ograniczenia, o którym mowa w ust. 5m, oraz informuje Komisję o wynikach tego przeglądu i podjętej na jego podstawie decyzji w zakresie stosowania tego ograniczenia. Firma inwestycyjna może powierzyć przechowywanie instrumentów finansowych i środków pieniężnych klienta innemu podmiotowi, o ile podmiot ten zapewnia bezpieczeństwo przechowywanych instrumentów finansowych i środków pieniężnych. Firma inwestycyjna zapewnia, z uwzględnieniem przepisów o tajemnicy zawodowej, łatwy dostęp do informacji dotyczących instrumentów finansowych i środków pieniężnych klientów: Komisji oraz pracownikom Urzędu Komisji; syndykowi ustanowionemu w postępowaniu upadłościowym lub zarządcy ustanowionemu w postępowaniu restrukturyzacyjnym; Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu. Do wykonywania w obrocie zorganizowanym przez firmę inwestycyjną zleceń nabycia lub zbycia na rachunek klienta niebędących papierami wartościowymi instrumentów finansowych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny dotyczące umowy komisu, z wyłączeniem art. 768 § 3, o ile konstrukcja tych instrumentów finansowych umożliwia zastosowanie tych przepisów. Firma inwestycyjna świadcząca usługi wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych jest obowiązana, zgodnie z art. 67– 69 rozporządzenia 2017/565, stosować rozwiązania i procedury zapewniające niezwłoczne, uczciwe i należyte wykonywanie zleceń klientów w stosunku do zleceń innych klientów oraz do zleceń własnych firmy inwestycyjnej, obejmujące zapewnienie możliwości wykonywania zleceń zgodnie z czasem ich przyjmowania. W przypadku gdy zlecenie dotyczące akcji będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi, ze względu na określony przez klienta limit ceny, nie może być wykonane natychmiast po jego przyjęciu przez firmę inwestycyjną w związku z warunkami panującymi na rynku, firma inwestycyjna, jeżeli klient nie postanowił inaczej, jest obowiązana upublicznić warunki tego zlecenia w sposób łatwo dostępny dla innych uczestników rynku. Wymóg upublicznienia warunków zlecenia uważa się za spełniony w przypadku, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia 2017/565. Przepisu ust. 6b nie stosuje się do zleceń o dużej skali w porównaniu z normalną wielkością rynkową dla danych akcji w rozumieniu art. 7 rozporządzenia 2017/587, pod warunkiem uprzedniego poinformowania Komisji przez firmę inwestycyjną o zamiarze odstąpienia od wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 6b. Firma inwestycyjna przyjmuje do wykonania zlecenie złożone w celu dokonania krótkiej sprzedaży pod warunkiem spełnienia przez składającego zlecenie wymogów określonych odpowiednio w art. 12 albo art. 13 rozporządzenia 236/2012, a w przypadku gdy w zakresie krótkiej sprzedaży zostały wprowadzone, na podstawie art. 20, art. 23 lub art. 28 ust. 1 lit. b rozporządzenia 236/2012, zakaz lub ograniczenia, zlecenie to nie narusza takiego zakazu lub takich ograniczeń. W przypadku gdy w zakresie transakcji innych niż krótka sprzedaż zostały wprowadzone, na podstawie art. 20, art. 23 lub art. 28 ust. 1 lit. b rozporządzenia 236/2012, zakaz lub ograniczenia, firma inwestycyjna przed przyjęciem do wykonania zlecenia nabycia lub zbycia instrumentów finansowych bada, czy jego przyjęcie nie narusza takiego zakazu lub takich ograniczeń. Firma inwestycyjna nie przyjmuje do wykonania zlecenia, które taki zakaz lub takie ograniczenia narusza.

Art. 47j.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

W postępowaniach prowadzonych na podstawie art. 14, art. 15, art. 49 i art. 49a rozporządzenia 648/2012 doręczenie: wniosków, o których mowa w art. 17 ust. 1, art. 17a ust. 1, art. 49 ust. 1 i art. 49a ust. 1 rozporządzenia 648/2012, decyzji, o których mowa w art. 17 ust. 4, art. 17a ust. 4, art. 49 ust. 1e i art. 49a ust. 5 rozporządzenia 648/2012 – uważa się za dokonane w dniu ich opublikowania w centralnej bazie danych, o której mowa w art. 17c rozporządzenia 648/2012.

Art. 70.

zmieniony
Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do: zakładów ubezpieczeń; podmiotów: które spośród czynności wymienionych w art. 69 ust. 2 wykonują wyłącznie czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3, których przedmiotem są towarowe instrumenty pochodne, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji, w tym animatorów rynku na tych instrumentach, z wyłączeniem podmiotów, które wykonują transakcje na własny rachunek, wykonując zlecenia klientów, lub wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2 i 4–9, których przedmiotem są towarowe instrumenty pochodne, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji, na rzecz klientów i dostawców usług związanych z głównym przedmiotem działalności podmiotów wykonujących te czynności – jeżeli czynności te mają charakter dodatkowy w stosunku do głównego przedmiotu ich działalności, a główny przedmiot ich działalności nie obejmuje działalności maklerskiej, wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2, lub wykonywania działalności animatora rynku, z tym że charakter przedmiotu działalności tych podmiotów jest ustalany na podstawie przedmiotu działalności grupy kapitałowej, do której te podmioty należą, oraz czynności te nie są wykonywane w ramach wykorzystania techniki handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości; podmiotów świadczących usługę doradztwa inwestycyjnego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej niebędącej działalnością maklerską, o ile działalność ta jest regulowana przepisami i świadczenie tej usługi nie jest odpłatne; (uchylony) (uchylony) podmiotów, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych; operatorów statków powietrznych, o których mowa w art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, lub podmiotów prowadzących instalację, o których mowa w art. 3 pkt 16 tej ustawy, wykonujących spośród czynności wymienionych w art. 69 ust. 2 wyłącznie czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3, których przedmiotem są uprawnienia do emisji, chyba że czynności te są wykonywane w ramach: wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych na rachunek dającego zlecenie lub wykorzystania techniki handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości; operatorów systemu przesyłowego, o których mowa w art. 3 pkt 24 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, wykonujących w celu wykonywania zadań operatora czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2, mające za przedmiot towarowe instrumenty pochodne, oraz podmiotów, które w tym zakresie wykonują czynności w celu realizacji powierzonej przez operatorów całości lub części takich zadań, chyba że czynności te są wykonywane w ramach operacji na rynku wtórnym, w tym na platformie obrotu finansowymi prawami przesyłowymi; centralnych depozytów papierów wartościowych w związku z wykonywaniem zadań w zakresie, w jakim jest to przewidziane w przepisach rozporządzenia 909/2014, z uwzględnieniem art. 73 tego rozporządzenia; zagranicznych osób prawnych nieprowadzących działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w ramach bezpośredniego dostępu elektronicznego wykonują czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 1–3, w zakre- sie nabywania lub zbywania instrumentów finansowych na własny rachunek, z wyłączeniem pełnienia funkcji animatora rynku, lub na rachunek klientów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie; dostawców usług finansowania społecznościowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. e rozporządzenia 2020/1503, posiadających zezwolenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 rozporządzenia 2020/1503. podmiotów wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 wyłącznie na rzecz podmiotów należących do tej samej grupy kapitałowej, do której należy podmiot wykonujący te czynności, z zastrzeżeniem pkt 9; podmiotów prowadzących działalność gospodarczą inną niż działalność maklerska, wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 w sposób incydentalny w związku z prowadzoną działalnością, o ile działalność ta jest regulowana przepisami lub podlega zasadom etyki zawodowej i o ile przepisy te nie wyłączają możliwości wykonywania tych czynności; podmiotów, które spośród czynności wymienionych w art. 69 ust. 2 wykonują wyłącznie czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3, których przedmiotem są instrumenty finansowe inne niż towarowe instrumenty pochodne, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji, chyba że czynności te są wykonywane w ramach: funkcji animatora rynku lub członkostwa lub uczestnictwa w rynku regulowanym lub ASO, z wyjątkiem podmiotów niefinansowych: – o których mowa w art. 2 pkt 2 rozporządzenia 2022/1302, zawierających wskutek tych czynności transakcje na potrzeby zarządzania płynnością tych podmiotów lub grupy, do której należą, – w przypadku których, zgodnie z art. 9 rozporządzenia 2022/1302, uznano, że zmniejszają ryzyko bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą lub działalnością w zakresie zarządzania aktywami i pasywami tych podmiotów lub grupy, do której należą, lub stosowania techniki handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości, lub wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych na rachunek dającego zlecenie, w tym przez zestawianie zleceń; członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych i innych krajowych podmiotów wykonujących podobne funkcje; organów publicznych powołanych do zarządzania długiem publicznym lub uczestniczących w zarządzaniu tym długiem, w tym lokujących środki pieniężne pochodzące z tego długu, banku państwowego w zakresie, w jakim działa na zlecenie tych organów, oraz podmiotów, którym zgodnie z art. 13d zlecono organizację rynku obrotu skarbowymi papierami wartościowymi lub instrumentami finansowymi, których instrumentem bazowym jest skarbowy papier wartościowy, jako rynku poza systemem obrotu instrumentami finansowymi, z wyłączeniem innych niż bank państwowy podmiotów z udziałem państwa, których przedmiot działalności obejmuje prowadzenie działalności gospodarczej lub jest związany z nabywaniem pakietu udziałów w innych podmiotach; Europejskiego Mechanizmu Stabilności lub innych międzynarodowych instytucji finansowych utworzonych przez co najmniej dwa państwa członkowskie, których celem jest uruchamianie wsparcia finansowego lub świadczenia pomocy finansowej na rzecz swoich członków znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej lub w stosunku do których istnieje zagrożenie wystąpienia takiej sytuacji; funduszy inwestycyjnych, alternatywnych spółek inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych oraz zarządzających ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych; funduszy emerytalnych w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych; przechowywania aktywów funduszy oraz spółek, o których mowa w pkt 6 lub 7, i zarządzania tymi funduszami i spółkami; podmiotów, które prowadzą wyłącznie działalność, określoną w art. 69 ust. 2, polegającą na zarządzaniu funduszem emerytalnym, wykonując czynności określone w art. 69 ust. 2 na rzecz podmiotów należących do tej samej grupy kapitałowej, do której należy podmiot wykonujący te czynności; Przez wykonywanie czynności w sposób incydentalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się spełnianie warunków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia 2017/565. Przez wykonywanie wyłącznie czynności określonych w art. 69 ust. 2 pkt 3, o których mowa w ust. 1 pkt 10 lit. a, rozumie się również wykonanie zlecenia w ramach transakcji pomiędzy podmiotami z grupy kapitałowej. Podmioty wykonujące zlecenia na podstawie ust. 1 pkt 10 lit. b, na rzecz klientów lub dostawców, o których mowa w tym przepisie, mogą przy wykonywaniu tych zleceń zawierać transakcje na własny rachunek. Wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 10, dokonywane w ramach wyłączenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, uznaje się za objęte zakresem tego wyłączenia. Przez charakter dodatkowy czynności w stosunku do głównego przedmiotu działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, rozumie się spełnianie warunków przewidzianych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2021/1833 z dnia 14 lipca 2021 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE poprzez sprecyzowanie kryteriów ustalania, kiedy działalność ma być uznawana za działalność dodatkową względem głównego zakresu działalności na poziomie grupy (Dz. Urz. UE L 372 z 20.10.2021, str. 1). (uchylony) (uchylony) Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, lub wchodzące w skład ich statutowych organów albo pozostające z tymi podmiotami w stosunku pracy niezwłocznie sporządzają i przekazują, na koszt tych podmiotów, kopie dokumentów i innych nośników informacji oraz udzielają pisemnych lub ustnych wyjaśnień w zakresie korzystania z wyłączenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, niezbędnych do ustalenia, czy czynności mają charakter dodatkowy w stosunku do głównego przedmiotu działalności. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 6–8 i 17, mogą korzystać również z wyłączenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, również jeżeli wykonują czynności określone w ust. 1 pkt 4 lit. a–d. Wyjątki określone w ust. 1 pkt 4, 10 i 15 mogą być stosowane łącznie. Bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może, poza jednostką wydzieloną organizacyjnie zgodnie z art. 111 ust. 5, wykonywać czynności określone w: art. 69 ust. 2 pkt 1, 2 i 4–6 – o ile przedmiotem tych czynności są papiery wartościowe, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, lub inne niedopuszczone do obrotu zorganizowanego instrumenty finansowe, obligacje emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego na rzecz funduszy utworzonych, powierzonych albo przekazanych temu bankowi na podstawie odrębnych ustaw, gwarantowane przez Skarb Państwa, a także obligacje emitowane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny lub podmiot zarządzający aktywami, o którym mowa w art. 224 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji; art. 69 ust. 2 pkt 7; art. 69 ust. 2 pkt 3 – jeżeli nie są one wykonywane w ramach pełnienia funkcji animatora rynku na akcjach lub instrumentach pochodnych, których instrumentem bazowym są akcje; art. 69 ust. 4 – jeżeli wykonuje co najmniej jedną z czynności, o których mowa w pkt 1–3 lub 5; art. 69 ust. 2 pkt 1 i 2 – jeżeli przedmiotem tych czynności jest pośredniczenie w zawieraniu transakcji pożyczek papierów wartościowych w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia 2015/2365, przez przyjmowanie i przekazywanie zleceń dotyczących pożyczek papierów wartościowych, zawieranie transakcji pożyczek papierów wartościowych w imieniu własnym i na rzecz dającego zlecenie albo w imieniu i na rzecz dającego zlecenie, jeżeli przedmiotem tych transakcji są papiery wartościowe dopuszczone do obrotu zorganizowanego. Banki, o których mowa w ust. 2, które stanowią małe i niezłożone instytucje, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia 575/2013, lub które posiadają kapitały własne w wysokości poniżej równowartości w złotych 5 000 000 euro, mogą, poza jednostką wydzieloną organizacyjnie zgodnie z art. 111 ust. 5, wykonywać czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3, jeżeli przedmiotem tych czynności są instrumenty finansowe, o których mowa w ust. 2 pkt 1, a także dopuszczone do obrotu zorganizowanego obligacje, listy zastawne oraz inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z zaciągniętego długu, inne niż określone w ust. 2 pkt 1, lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są obligacje, listy zastawne, inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące takie prawa majątkowe, stopa procentowa lub waluta. Wykonywanie przez bank, zgodnie z ust. 2, czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 i ust. 4, nie stanowi działalności maklerskiej. W zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 i ust. 4, do banku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 3a, art. 72, art. 73 ust. 1, 2, 5j–5o i 6a, art. 73a, art. 73b, art. 73d, art. 74b–76, art. 77, art. 79–81a, art. 81c, art. 81d, art. 81f, art. 82a, art. 83a–83ja, art. 88 i art. 90 oraz bezpośrednio obowiązujące przepisy prawa Unii Europejskiej odnoszące się do prowadzenia działalności w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 i ust. 4, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe. W zakresie wykonywania przez agenta firmy inwestycyjnej czynności na rzecz banku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio art. 79–81. Do banku, o którym mowa w ust. 2, zamierzającego wykonywać czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 i ust. 4, na terytorium innego państwa członkowskiego stosuje się odpowiednio art. 104 ust. 13 oraz stosuje się odpowiednio przepisy art. 48a–48g ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe. Do banku, o którym mowa w ust. 2, zamierzającego wykonywać czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 i ust. 4, na terytorium innego państwa członkowskiego za pośrednictwem agenta firmy inwestycyjnej stosuje się odpowiednio art. 104. Do banku, o którym mowa w ust. 2, zamierzającego wykonywać czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 i ust. 4, na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim stosuje się odpowiednio art. 39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe.

Art. 110fb.

zmieniony
W przypadku gdy dom maklerski, finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, należą do grupy z państwa trzeciego, której łączna wartość aktywów na terytorium państw członkowskich jest niższa niż równowartość w złotych 40 000 000 000 euro, przepisu art. 110fa nie stosuje się. Łączna wartość aktywów, o której mowa w ust. 1, stanowi sumę: aktywów każdego z podmiotów, o których mowa w art. 110fa ust. 1 pkt 1–5, należących do grupy z państwa trzeciego, działających na terytorium państw członkowskich, wynikających z bilansu skonsolidowanego albo bilansów tych podmiotów sporządzonych na poziomie jednostkowym, jeżeli podmiot nie ma obowiązku sporządzania skonsolidowanego bilansu, oraz aktywów każdego należącego do grupy z państwa trzeciego oddziału utworzonego przez bank zagraniczny w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,bankowe , który otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, oraz każdego należącego do grupy z państwa trzeciego oddziału zagranicznej osoby prawnej mającej siedzibę na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie, który otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w państwie członkowskim. Równowartość w złotych aktywów, o których mowa w ust. 1, oblicza się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roku obrotowego. Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informację o grupie z państwa trzeciego działającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawierającą: nazwy podmiotów należących do grupy z państwa trzeciego, nad którymi Komisja sprawuje nadzór, i wartość ich aktywów; nazwę oddziału banku zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,bankowe , należącego do grupy z państwa trzeciego, rodzaj czynności bankowych, do których wykonywania oddział został upoważniony, i wartość jego aktywów; nazwę oddziału zagranicznej osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską, o której mowa w art. 115, należącego do grupy z państwa trzeciego, rodzaj czynności, o których mowa w art. 69, do których wykonywania oddział został upoważniony, i wartość jego aktywów; nazwę podmiotu będącego pośrednią unijną jednostką dominującą oraz nazwę grupy z państwa trzeciego, do której pośrednia unijna jednostka dominująca należy.

Art. 110j.

zmieniony
W przypadku gdy Komisja sprawuje nad grupą firm inwestycyjnych nadzór na zasadzie skonsolidowanej lub nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, może ustanowić kolegium złożone z właściwych organów nadzoru, zwane dalej „kolegium”, w celu ułatwienia wykonywania zadań w zakresie koordynacji działań i współpracy Komisji i właściwych organów nadzoru nad zagranicznymi firmami inwestycyjnymi, a także zapewnienia koordynacji działań i współpracy z właściwymi organami nadzoru z państw niebędących państwami członkowskimi, w szczególności gdy jest to konieczne do celów stosowania art. 23 ust. 1 akapit pierwszy lit. c i ust. 2 rozporządzenia 2019/2033, a także w celu umożliwienia dokonywania wymiany i aktualizacji stosownych informacji na temat modelu dotyczącego depozytu zabezpieczającego z właściwymi organami nadzoru sprawującymi nadzór nad kwalifikującymi się kontrahentami centralnymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 45 rozporządzenia 2019/2033. W skład kolegium wchodzą właściwe organy nadzoru sprawujące nadzór nad podmiotami zależnymi od domu maklerskiego, unijnej dominującej inwestycyjnej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. W uzasadnionych przypadkach w skład kolegium mogą wchodzić także właściwe organy nadzoru z państw niebędących państwami członkowskimi, jeżeli podmiot z takiego państwa wchodzi w skład grupy firm inwestycyjnych, a w państwie tym obowiązują przepisy dotyczące zachowania tajemnicy zawodowej, które, w opinii Komisji, są równoważne z zasadami określonymi w dziale VI, a w opinii wszystkich właściwych organów nadzoru z innych państw członkowskich wchodzących w skład kolegium są zgodne z zasadami wynikającymi z ich równoważnych przepisów prawa. Prawo udziału w kolegium przysługuje także Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego. W uzasadnionych przypadkach Komisja może ustanowić kolegium także w przypadku, gdy podmioty zależne domu maklerskiego, unijnej dominującej inwestycyjnej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mają siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim. Ustanowienie i określenie zasad funkcjonowania kolegium następuje na podstawie porozumienia zawartego z właściwymi organami nadzoru. Jeżeli właściwy organ nadzoru odmawia zawarcia porozumienia, Komisja może zwrócić się o pomoc do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1093/2010. Kolegium umożliwia: wymianę informacji, o której mowa w art. 110i; koordynowanie wniosków o udzielenie informacji, w przypadku gdy jest to niezbędne do ułatwienia nadzoru na zasadzie skonsolidowanej, zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2019/2033; koordynowanie wniosków o udzielenie informacji, w przypadku gdy większa liczba właściwych organów nadzoru wchodzących w skład kolegium zwraca się do właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę członek rozliczający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia 2019/2033, albo do właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego sprawującego nadzór nad kwalifikującym się kontrahentem centralnym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 45 rozporządzenia 2019/2033,88 rozporządzenia 575/2013. W skład kolegium wchodzą właściwe organy nadzoru sprawujące nadzór nad podmiotami zależnymi od domu maklerskiego, unijnej dominującej inwestycyjnej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. W uzasadnionych przypadkach w skład kolegium mogą wchodzić także właściwe organy nadzoru z państw niebędących państwami członkowskimi, jeżeli podmiot z takiego państwa wchodzi w skład grupy firm inwestycyjnych, a w państwie tym obowiązują przepisy dotyczące zachowania tajemnicy zawodowej, które, w opinii Komisji, są równoważne z zasadami określonymi w dziale VI, a w opinii wszystkich właściwych organów nadzoru z innych państw członkowskich wchodzących w skład kolegium są zgodne z zasadami wynikającymi z ich równoważnych przepisów prawa. Prawo udziału w kolegium przysługuje także Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego. W uzasadnionych przypadkach Komisja może ustanowić kolegium także w przypadku, gdy podmioty zależne domu maklerskiego, unijnej dominującej inwestycyjnej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej mają siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim. Ustanowienie i określenie zasad funkcjonowania kolegium następuje na podstawie porozumienia zawartego z właściwymi organami nadzoru. Jeżeli właściwy organ nadzoru odmawia zawarcia porozumienia, Komisja może zwrócić się o pomoc do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1093/2010. Kolegium umożliwia: wymianę informacji, o której mowa w art. 110i; koordynowanie wniosków o udzielenie informacji, w przypadku gdy jest to niezbędne do ułatwienia nadzoru na zasadzie skonsolidowanej, zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2019/2033; koordynowanie wniosków o udzielenie informacji, w przypadku gdy większa liczba właściwych organów nadzoru wchodzących w skład kolegium zwraca się do właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę członek rozliczający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia 2019/2033, albo do właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego sprawującego nadzór nad kwalifikującym się kontrahentem centralnym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 88 rozporządzenia 575/2013, o informacje o modelu i parametrach dotyczących depozytu zabezpieczającego stosowanych do obliczania wymogu dotyczącego tego depozytu dla domu maklerskiego lub zagranicznych firm inwestycyjnych należących do tej samej grupy firm inwestycyjnych co dom maklerski; wymianę informacji między właściwymi organami nadzoru oraz wymianę informacji z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 21 rozporządzenia 1093/2010, a także z Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 21 rozporządzenia 1095/2010; osiąganie porozumienia w odniesieniu do przekazywania zadań i obowiązków między właściwymi organami nadzoru na zasadzie dobrowolności; ustalenie wymogów nadzorczych w sposób zapobiegający zbędnemu powielaniu wymogów nadzorczych. W przypadku ustanowienia kolegium przez Komisję przewodniczy ona posiedzeniom kolegium i podejmuje decyzje. Komisja, z odpowiednim wyprzedzeniem, informuje członków kolegium o sposobie organizacji posiedzeń oraz kwestiach, które mają być omawiane na tych posiedzeniach, w tym o ewentualnych działaniach, które powinny zostać podjęte przez kolegium. Komisja informuje członków kolegium o decyzjach podjętych w trakcie posiedzeń lub zastosowanych środkach. Podejmując decyzje, Komisja uwzględnia zasadność działalności nadzorczej, która ma zostać zaplanowana lub podlegać koordynacji przez kolegium. W przypadku gdy dom maklerski jest podmiotem zależnym w grupie firm inwestycyjnych, nad którą nadzór na zasadzie skonsolidowanej lub nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym sprawuje właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego, Komisja może brać udział w kolegium złożonym z właściwych organów nadzoru powołanym przez ten właściwy organ nadzoru, zawrzeć odpowiednie porozumienie w zakresie ustanowienia i określenia zasad funkcjonowania takiego kolegium, przekazywać i uzyskiwać informacje, zgłaszać wnioski, a w uzasadnionych przypadkach zwrócić się o pomoc do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1093/2010.

Art. 110y.

zmieniony
W przypadku naruszenia przez dom maklerski przepisów niniejszego oddziału lub rozporządzenia 2019/2033 oraz gdy zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo ich naruszenia przez dom maklerski w okresie kolejnych 12 miesięcy, Komisja może, w drodze decyzji: nakazać zmianę stosowanych rozwiązań, procedur, mechanizmów i strategii w zakresie systemu zarządzania ryzykiem oraz szacowania i utrzymywania kapitału wewnętrznego i aktywów płynnych; nałożyć dodatkowe obowiązki sprawozdawcze lub zwiększyć częstotliwość sprawozdawczości w stosunku do obowiązków określonych w przepisach rozporządzenia 2019/2033, w tym w zakresie sprawozdawczości dotyczącej adekwatności kapitałowej i płynności, gdy jest to niezbędne do celów sprawowanego nadzoru i nie prowadzi do przekazywania danych tożsamych z danymi przekazywanymi na podstawie przepisów tego rozporządzenia; nakazać ograniczenie ryzyka, na jakie jest narażone bezpieczeństwo sieci i systemów informacyjnych domu maklerskiego; nakazać dostosowanie funduszy własnych i aktywów płynnych w przypadku istotnych zmian w działalności domu maklerskiego.maklerskiego; nakazać ograniczenie ekspozycji domu maklerskiego wobec kontrahenta centralnego w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia 648/2012 lub wyrównanie ekspozycji domu maklerskiego w ramach rachunków domu maklerskiego, zgodnie z art. 7a rozporządzenia 648/2012, w przypadku gdy ryzyko koncentracji z tytułu ekspozycji wobec tego kontrahenta centralnego jest nadmierne. nakazać sporządzenie w ciągu 12 miesięcy planu przywrócenia stanu zgodnego z przepisami prawa; w decyzji tej Komisja może wskazać termin realizacji tego planu; nakazać zastosowanie szczególnych zasad polityki w zakresie wyceny aktywów lub zastosowanie szczególnego kwalifikowania aktywów w zakresie wymogów dotyczących funduszy własnych; nakazać ograniczenie zakresu prowadzonej przez dom maklerski działalności, w tym nakazać domowi maklerskiemu zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która stanowi zagrożenie dla stabilności finansowej domu maklerskiego; nakazać ograniczenie ryzyka w prowadzonej działalności, w tym ryzyka powierzenia wykonywania czynności, o którym mowa w art. 2 pkt 3 rozporządzenia 2017/565; nakazać ograniczenie wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia, jako wyznaczonego procentu przychodu netto domu maklerskiego, w przypadku gdy jego utrzymanie w tej wysokości zagraża spełnianiu wymogów adekwatności kapitałowej; nakazać domowi maklerskiemu zatrzymanie zysku netto i przeznaczenie go na zwiększenie funduszy własnych; ograniczyć wypłatę zysków lub zakazać wypłaty zysków akcjonariuszom, udziałowcom lub posiadaczom instrumentów dodatkowych zaliczonych zgodnie z przepisami części drugiej tytułu pierwszego rozdziału 3 rozporządzenia 575/2013 do kapitału dodatkowego Tier I domu maklerskiego, w przypadku gdy takie ograniczenie lub taki zakaz nie stanowi niewykonania zobowiązania przez dom maklerski; nałożyć na dom maklerski dodatkowe wymogi w zakresie płynności zgodnie z art. 110yb; Komisja informuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny o nałożeniu wymogów w zakresie dodatkowych funduszy własnych zgodnie z ust. 3 na dom maklerski, o którym mowa w art. 98 ust. 3. (uchylony) W przypadku gdy z badania i oceny nadzorczej lub weryfikacji, o której mowa w art. 110u, wynika, że: dom maklerski jest narażony na istotne ryzyko lub stwarza istotne ryzyko, które nie zostało pokryte w całości lub zostało pokryte w niewystarczającym stopniu wymogiem w zakresie funduszy własnych, w szczególności wymogiem opartym o współczynnik K, o którym mowa w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia 2019/2033, lub dom maklerski nie spełnia wymogów określonych w art. 110b, art. 110c lub art. 110e, a zastosowanie innych środków nadzorczych może nie zapewnić we właściwym stopniu i czasie przestrzegania wymogów określonych w przepisach niniejszego oddziału i rozporządzenia 2019/2033, lub korekty ostrożnej wyceny portfela handlowego są niewystarczające, aby umożliwić domowi maklerskiemu, w normalnych warunkach rynkowych, sprzedaż lub zabezpieczenie w krótkim czasie jego pozycji w instrumentach finansowych bez ponoszenia znaczących strat, lub niespełnienie wymogów dotyczących uzyskania zezwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych, o których mowa w art. 22 rozporządzenia 2019/2033, może doprowadzić do nieadekwatnych poziomów kapitału, lub dom maklerski systematycznie uchyla się od osiągnięcia lub utrzymywania odpowiedniego poziomu i odpowiedniej struktury funduszy własnych, niezbędnych do spełnienia zaleceń w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 110ya ‒ Komisja może, w drodze decyzji, nakazać domowi maklerskiemu utrzymywanie funduszy własnych przewyższających wymogi określone w art. 11 rozporządzenia 2019/2033. (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) Wymogi w zakresie funduszy własnych są niewystarczające do pokrycia ryzyk, o których mowa w ust. 3 pkt 1, w przypadku gdy poziom, rodzaj i struktura kapitału wewnętrznego, które Komisja uznała za adekwatne na podstawie badania i oceny nadzorczej w zakresie szacowania dokonanego przez dom maklerski zgodnie z art. 110e, są wyższe niż wymóg w zakresie funduszy własnych domu maklerskiego określony w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia 2019/2033. Kapitał wewnętrzny uznany przez Komisję za adekwatny może obejmować ryzyka wyłączone z zakresu wymogu w zakresie funduszy własnych określonego w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia 2019/2033. Komisja nakazuje domowi maklerskiemu spełnianie wymogu w zakresie dodatkowych funduszy własnych, o którym mowa w ust. 3, w wysokości określonej jako różnica między kapitałem uznanym przez Komisję za adekwatny a wymogiem w zakresie funduszy własnych określonym w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia 2019/2033. Komisja, nakazując domowi maklerskiemu spełnianie wymogu w zakresie dodatkowych funduszy własnych, o którym mowa w ust. 3, określa, że: co najmniej 75 % wymogu w zakresie dodatkowych funduszy własnych stanowi kapitał Tier I, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia 2019/2033; co najmniej 75 % kapitału Tier I, o którym mowa w pkt 1, składa się z kapitału podstawowego Tier I, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia 2019/2033; kapitał, o którym mowa w pkt 1 i 2, nie może być wykorzystywany w celu spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych, określonych w art. 11 ust. 1 lit. a, b lub c rozporządzenia 2019/2033. Komisja, na podstawie oceny indywidualnych przypadków, jeżeli uzna to za uzasadnione, może, w drodze decyzji, nałożyć wymóg w zakresie dodatkowych funduszy własnych zgodnie z ust. 3 i 6–8 na mały dom maklerski.

Art. 111b.

zmieniony
Do działalności maklerskiej prowadzonej przez bank państwowy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 111a ust. 1, stosuje się: przepisy ustawy oraz bezpośrednio obowiązujące przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące banku prowadzącego działalność maklerską; przepisy ustaw odrębnych dotyczące firmy inwestycyjnej, jeżeli znajdują zastosowanie do banku państwowego prowadzącego działalność maklerską. Do banku państwowego prowadzącego działalność maklerską nie stosuje się przepisuprzepisów art. 114 ust. 1.1–1c.

Art. 114.

zmieniony
Do banku prowadzącego działalność maklerską stosuje się odpowiednio przepisy art. 25e,25e i art. 104a. Do banku prowadzącego działalność maklerską zamierzającego prowadzić działalność maklerską na terytorium innego państwa członkowskiego stosuje się odpowiednio art. 104 iust. 13 oraz stosuje się odpowiednio art. 104a.48a–48g ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe. Do banku prowadzącego działalność maklerską zamierzającego prowadzić działalność maklerską na terytorium innego państwa członkowskiego za pośrednictwem agenta firmy inwestycyjnej stosuje się odpowiednio art. 104. Do banku prowadzącego działalność maklerską zamierzającego prowadzić działalność maklerską na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim stosuje się odpowiednio art. 39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe. Do sprawozdania finansowego banku, w części dotyczącej wyłącznie działalności maklerskiej, stosuje się odpowiednio art. 100 ust. 3 i 4. Bank prowadzący działalność maklerską nie może zamieszczać w firmie (nazwie) wyrazów „dom maklerski” ani używać takiego oznaczenia w obrocie handlowym.

Art. 150.

zmieniony
Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie informacji stanowiących taką tajemnicę: bezpośrednio osobie, której ta informacja dotyczy, lub innemu podmiotowi, jeżeli osoba, której informacje dotyczą, upoważni podmiot udzielający informacji do przekazania określonych informacji wskazanej przez siebie osobie lub jednostce organizacyjnej, na piśmie lub w postaci elektronicznej spełniającej wymogi, o których mowa w art. 13 ust. 2 i 3; przez Krajowy Depozyt, spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1– 6, domy maklerskie, banki prowadzące działalność maklerską oraz banki powiernicze – w zakresie określonym w art. 81 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej; przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1– 6, a także przez uczestników Krajowego Depozytu lub tej spółki, spółce publicznej lub spółce niebędącej spółką publiczną, z którą została rozwiązana umowa o rejestrację akcji w depozycie papierów wartościowych – w przypadku określonym w art. 91 ust. 15 ustawy o ofercie publicznej; Komisji – w zakresie niezbędnym do wykonywania zadania określonego w art. 4 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym; przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1– 6, a także przez uczestników Krajowego Depozytu lub tej spółki – spółce, której zarząd podjął uchwałę o przyznaniu akcji na zasadach określonych w warunkach emisji obligacji kapitałowych, w przypadku i zakresie określonych w art. 4545 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych; między Komisją lub właściwym organem nadzoru w innym państwie członkowskim a: firmą audytorską badającą sprawozdania finansowe lub przeprowadzającą atestację sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju domu maklerskiego, banku prowadzącego działalność maklerską, banku państwowego prowadzącego działalność maklerską, banku, o którym mowa w art. 70 ust. 2, banku powierniczego lub zagranicznej firmy inwestycyjnej, sędzią-komisarzem, nadzorcą sądowym, syndykiem lub zarządcą albo likwidatorem domu maklerskiego, banku prowadzącego działalność maklerską, banku państwowego prowadzącego działalność maklerską, banku, o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub banku powierniczego lub organem odpowiedzialnym za prowadzenie postępowania upadłościowego lub likwidacyjnego zagranicznej firmy inwestycyjnej – jeżeli informacje te są niezbędne do wykonywania zadań w zakresie nadzoru przez Komisję lub właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim albo do skutecznego prowadzenia postępowania upadłościowego, sprawowania zarządu masą upadłości lub prowadzenia likwidacji, lub – w zakresie informacji określonych przepisami o rachunkowości – do celów badania sprawozdań finansowych lub atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju tych domów maklerskich, banków lub zagranicznych firm inwestycyjnych; Krajowemu Depozytowi – jeżeli informacje te są niezbędne do wykonywania jego ustawowych zadań, w szczególności związanych z tworzeniem, organizacją i zarządzaniem systemem rekompensat; spółce, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1–6 lub ust. 2, jeżeli informacje te są niezbędne do wykonywania tych czynności; przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 4 lub 5 albo ust. 2 pkt 3 emitentowi papierów wartościowych, podmiotowi wykonującemu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi albo uprawnionemu do prowadzenia poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rachunków, na których są rejestrowane papiery wartościowe, za pośrednictwem którego papiery wartościowe, których dotyczą te informacje, są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych, w przypadkach określonych w art. 54 ust. 2; przez Krajowy Depozyt zgodnie z art. 48 ust. 5e; przez Komisję lub jej upoważnionego przedstawiciela: do publicznej wiadomości w zakresie dotyczącym treści podjętych uchwał i decyzji, także w sprawach indywidualnych, jeżeli ze względu na interes rynku instrumentów finansowych, rynku towarów giełdowych lub rynku działalności funduszy inwestycyjnych, Komisja uznała przekazanie takiej informacji za uzasadnione, do publicznej wiadomości w trybie i na warunkach, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 2b ustawy o nadzorze, w postępowaniu wyjaśniającym, w przypadku określonym w art. 38 ust. 5 ustawy o nadzorze, w przypadkach określonych w art. 20 i art. 23 ustawy o nadzorze, w przypadkach określonych w art. 151 oraz w art. 21 ust. 1, art. 21a, art. 22 i art. 24a ustawy o nadzorze, a także w art. 62a ust. 2, art. 96 ust. 10–10c oraz art. 97 ust. 1f ustawy o ofercie publicznej, (uchylona) na wniosek klienta domu maklerskiego na potrzeby wszczętego lub planowanego postępowania cywilnego przeciwko domowi maklerskiemu, którego upadłość ogłoszono; przez Komisję lub jej upoważnionego przedstawiciela: (uchylona) Prezesowi Narodowego Banku Polskiego – jeżeli informacje te są niezbędne w celu realizacji ustawowych zadań Narodowego Banku Polskiego, monitorującemu aukcję – w przypadku, o którym mowa w art. 53 ust. 3 i 4 rozporządzenia 1031/2010, do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejskiej Rady do spraw Ryzyka Systemowego, Komitetu Stabilności Finansowej, Europejskiego Systemu Banków Centralnych, Europejskiego Banku Centralnego, do banków centralnych w innych państwach członkowskich oraz do właściwego organu nadzoru w innym państwie członkowskim, Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, organów do spraw przymusowej restrukturyzacji oraz organów do spraw restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP w innych państwach członkowskich, w zakresie koniecznym do realizacji zadań ustawowych oraz zadań określonych przez bezpośrednio stosowane akty prawa europejskiego, w przypadkach, o których mowa w art. 30 ust. 2, art. 32a i art. 33 ust. 2 ustawy o nadzorze, ministrowi właściwemu do spraw budżetu – w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań związanych z organizacją rynku obrotu skarbowymi papierami wartościowymi w sposób, o którym mowa w art. 13d ust. 1 i 2, ministrowi właściwemu do spraw klimatu lub do Krajowego ośrodka bilansowania i zarządzania emisjami, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2022 r. poz. 673) – w zakresie administrowania systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, Agencji do spraw Współpracy Organów Regulacji Energetyki – w przypadkach określonych w art. 32c ust. 14 i art. 32e ust. 5, Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki – w zakresie niezbędnym do wydania opinii, o których mowa w art. 32c ust. 6 pkt 1 i art. 32e ust. 6 pkt 1, oraz prowadzenia współpracy, o której mowa w art. 32c ust. 15 pkt 1, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych – w zakresie niezbędnym do wydania opinii, o których mowa w art. 32c ust. 6 pkt 2 i art. 32e ust. 6 pkt 2, oraz prowadzenia współpracy, o której mowa w art. 32c ust. 15 pkt 2, właściwemu ministrowi kierującemu działem administracji rządowej obejmującym sprawy produkcji, wydobycia lub obrotu określonym towarem, innym niż paliwo, energia lub produkt rolny – w zakresie niezbędnym do wydania opinii, o których mowa w art. 32c ust. 6 pkt 3 i art. 32e ust. 6 pkt 3, oraz prowadzenia współpracy, o której mowa w art. 32c ust. 15 pkt 3, spółce prowadzącej rynek regulowany – w przypadkach określonych w art. 163a, Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu lub Bankowi Światowemu, na ich wniosek, w zakresie niezbędnym do programów oceny sektora finansowego, Bankowi Rozrachunków Międzynarodowych, na jego wniosek, w zakresie niezbędnym do prowadzonych przez ten Bank ilościowych badań skutków, Radzie Stabilności Finansowej, na jej wniosek, w zakresie niezbędnym do wykonywania jej mandatu; w przypadkach określonych w art. 64a, art. 68a ust. 13, art. 68f ust. 1 i 2 oraz art. 89 ust. 4; przez firmę inwestycyjną, bank państwowy prowadzący działalność maklerską, bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub bank powierniczy w związku z zawarciem lub wykonywaniem umowy związanej z prowadzeniem działalności maklerskiej, działalności wykonywanej na podstawie art. 70 ust. 2, lub powierniczej, w tym umowy, o której mowa w art. 81a ust. 1, lub umowy, o której mowa w art. 79 ust. 1, jeżeli przekazanie tych informacji jest niezbędne dla zawarcia lub wykonania umowy; przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego w związku z zawarciem lub wykonywaniem umowy, o której mowa w art. 81f ust. 1, o ile przekazanie tych informacji jest niezbędne do zawarcia lub wykonywania tej umowy; przez spółki prowadzące rynek regulowany monitorującemu aukcję – w zakresie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 53 ust. 3 i 4 rozporządzenia 1031/2010; przez spółkę prowadzącą rynek regulowany w związku z zawarciem lub wykonywaniem umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1, o ile przekazanie tych informacji jest niezbędne dla zawarcia lub wykonania umowy; Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, komitetom ustanowionym przez ten organ oraz powołanym przez nie grupom – w celu realizacji ich zadań i uprawnień; w zawiadomieniu o przestępstwie oraz dokumentach przekazywanych w uzupełnieniu do zawiadomienia; Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych – w zakresie dotyczącym treści informacji zawartych w zaleceniach, o których mowa w art. 68 ust. 5 ustawy o ofercie publicznej, oraz decyzjach podjętych przez Komisję – w celu ich publikacji; przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1– 6, lub przez uczestników Krajowego Depozytu lub tej spółki, lub przez firmę inwestycyjną lub bank powierniczy, Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu – w zakresie: dotyczącym liczby papierów wartościowych zapisanych na prowadzonych przez te podmioty rachunkach papierów wartościowych i rachunkach zbiorczych albo w rejestrach akcjonariuszy, na dzień wskazany przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny, danych umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych wskazanych w decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji albo w sprawie umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych podmiotu w restrukturyzacji, albo w sprawie umorzenia lub konwersji zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji, a także liczby tych papierów wartościowych posiadanych przez te osoby, na dzień umorzenia lub konwersji określony w tej decyzji, danych umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych wskazanych w decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie objęcia restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją CCP, o której mowa w art. 22 rozporządzenia 2021/23, albo w decyzji w sprawie umorzenia lub konwersji instrumentów właścicielskich oraz instrumentów dłużnych, o której mowa w art. 33 rozporządzenia 2021/23, a także liczby tych papierów wartościowych posiadanych przez te osoby, na dzień umorzenia lub konwersji określony w tej decyzji – jeżeli informacje te są niezbędne do realizacji ustawowych zadań Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, przy czym Bankowy Fundusz Gwarancyjny może wystąpić o te informacje do uczestników Krajowego Depozytu lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1–6, odpowiednio, za pośrednictwem Krajowego Depozytu lub za pośrednictwem tej spółki; przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1– 6, lub przez firmę inwestycyjną, bank państwowy prowadzący działalność maklerską, bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub bank powierniczy, Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu – w zakresie umożliwiającym identyfikację uczestników prowadzących rachunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze albo podmiotów prowadzących rejestry akcjonariuszy, na których, według stanu na dany dzień, były zapisane papiery wartościowe wskazane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny, jeżeli informacje te są niezbędne do realizacji ustawowych zadań Bankowego Funduszu Gwarancyjnego; przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1– 6, firmę inwestycyjną, bank państwowy prowadzący działalność maklerską, bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub bank powierniczy, spółce, której akcje są zarejestrowane w depozycie papierów wartościowych, lub jej akcjonariuszowi – w przypadku i zakresie określonych w art. 32813 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych; przez pośredników w rozumieniu przepisów działu IIIA – w zakresie i na zasadach określonych zgodnie z przepisami działu IIIA; przez firmę inwestycyjną podmiotowi objętemu systemem gwarantowania w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, prowadzącemu rachunek tej firmy inwestycyjnej, na którym są zdeponowane środki pieniężne powierzone przez jej klientów w związku ze świadczeniem usług maklerskich – w zakresie niezbędnym do realizacji zadań tego podmiotu, o których mowa w art. 29 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, w związku z art. 26 ust. 3 tej ustawy. przez firmę inwestycyjną, bank państwowy prowadzący działalność maklerską, bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub bank powierniczy, spółce, której akcje są zarejestrowane w rejestrze akcjonariuszy prowadzonym przez tę firmę lub ten bank, lub jej akcjonariuszowi – w przypadku i zakresie określonych w art. 30035 i w art. 3285 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych; (uchylony) Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz izbie rozliczeniowej, o której mowa w art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, w zakresie niezbędnym do wykonywania odpowiednio zadań i obowiązków, o których mowa w ustawie z dnia 1 grudnia 2022 r. o Systemie Informacji Finansowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 180); Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; organowi Krajowej Administracji Skarbowej lub osobom przez ten organ upoważnionym – w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej; Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych – na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie niezbędnym do realizacji jego ustawowych zadań; organom podatkowym – na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań; przez dom maklerski bankowi będącemu w stosunku do tego domu maklerskiego podmiotem dominującym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe – na potrzeby sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego, Komisji w zakresie niezbędnym do wykonywania nadzoru skonsolidowanego nad tym bankiem oraz Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w zakresie niezbędnym do realizacji zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji; przez dom maklerski podmiotowi podlegającemu w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim obowiązkom, o których mowa w przepisach działu IV rozdziału 1 oddziałów 2a i 2c, przepisach prawa bankowego stosowanych przez niektóre domy maklerskie, równoważnych przepisach obowiązujących w innym państwie członkowskim, przepisach rozporządzenia 2019/2033 lub rozporządzenia 575/2013, w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonania tych obowiązków; między podmiotami zależnymi i podmiotami dominującymi w grupie firm inwestycyjnych, w rozumieniu odpowiednio art. 110a ust. 1 pkt 11, 10 i 6aa, jeżeli informacje są objęte zakresem nadzoru nad taką grupą firm inwestycyjnych na zasadzie skonsolidowanej lub nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, o których mowa w dziale IV rozdziale 1 oddziale 2a, o ile przekazanie tych informacji jest niezbędne do wykonania obowiązków, o których mowa w przepisach art. 110b, art. 110c, art. 110e, art. 110f, art. 110g, art. 110ga, art. 110i–110k, art. 110m, art. 110p, art. 110q, art. 110v, art. 110va lub art. 110w oraz w przepisach działu IV rozdziału 1 oddziału 2c; przez firmy inwestycyjne, banki państwowe prowadzące działalność maklerską, banki, o których mowa w art. 70 ust. 2, oraz banki powiernicze: w przypadku określonym w art. 54 i art. 152, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2160); przez dom maklerski, zagraniczną osobę prawną, o której mowa w art. 115 ust. 1, lub przez zagraniczną firmę inwestycyjną: podmiotowi wiodącemu w rozumieniu art. 4 ust. 5 i 6 ustawy o nadzorze uzupełniającym, koordynatorowi w rozumieniu art. 3 pkt 19 ustawy o nadzorze uzupełniającym, koordynatorowi zagranicznemu w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy o nadzorze uzupełniającym – w wykonaniu obowiązków określonych ustawą o nadzorze uzupełniającym; Osoby, o których mowa w art. 148 ust. 1, są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji dotyczących udzielania: Policji informacji na zasadach określonych w art. 20 ust. 4–10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz informacji dotyczących zawiadomienia, o którym mowa w art. 20 ust. 13 tej ustawy, Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego informacji na zasadach określonych w art. 11p ust. 2–10 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz informacji dotyczących zawiadomienia, o którym mowa w art. 11p ust. 13 tej ustawy, Żandarmerii Wojskowej informacji na zasadach określonych w art. 40b ust. 3–6 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego informacji na zasadach określonych w art. 34a ust. 3–9 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji BezpieczeństwSzefowi Krajowej Administracji Skarbowej w celu wykonania obowiązków wynikających z przepisów działu III rozdziału 11a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622, 825 i 846) w zakresie informacji o schematach podatkowych; Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; organowi Krajowej Administracji Skarbowej lub osobom przez ten organ upoważnionym – w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej; Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych – na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie niezbędnym do realizacji jego ustawowych zadań; organom podatkowym – na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań; przez dom maklerski bankowi będącemu w stosunku do tego domu maklerskiego podmiotem dominującym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe – na potrzeby sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego, Komisji w zakresie niezbędnym do wykonywania nadzoru skonsolidowanego nad tym bankiem oraz Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w zakresie niezbędnym do realizacji zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji; przez dom maklerski podmiotowi podlegającemu w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim obowiązkom, o których mowa w przepisach działu IV rozdziału 1 oddziałów 2a i 2c, przepisach prawa bankowego stosowanych przez niektóre domy maklerskie, równoważnych przepisach obowiązujących w innym państwie członkowskim, przepisach rozporządzenia 2019/2033 lub rozporządzenia 575/2013, w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonania tych obowiązków; między podmiotami zależnymi i podmiotami dominującymi w grupie firm inwestycyjnych, w rozumieniu odpowiednio art. 110a ust. 1 pkt 11, 10 i 6aa, jeżeli informacje są objęte zakresem nadzoru nad taką grupą firm inwestycyjnych na zasadzie skonsolidowanej lub nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, o których mowa w dziale IV rozdziale 1 oddziale 2a, o ile przekazanie tych informacji jest niezbędne do wykonania obowiązków, o których mowa w przepisach art. 110b, art. 110c, art. 110e, art. 110f, art. 110g, art. 110ga, art. 110i–110k, art. 110m, art. 110p, art. 110q, art. 110v, art. 110va lub art. 110w oraz w przepisach działu IV rozdziału 1 oddziału 2c; przez firmy inwestycyjne, banki państwowe prowadzące działalność maklerską, banki, o których mowa w art. 70 ust. 2, oraz banki powiernicze: w przypadku określonym w art. 54 i art. 152, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2160); przez dom maklerski, zagraniczną osobę prawną, o której mowa w art. 115 ust. 1, lub przez zagraniczną firmę inwestycyjną: podmiotowi wiodącemu w rozumieniu art. 4 ust. 5 i 6 ustawy o nadzorze uzupełniającym, koordynatorowi w rozumieniu art. 3 pkt 19 ustawy o nadzorze uzupełniającym, koordynatorowi zagranicznemu w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy o nadzorze uzupełniającym – w wykonaniu obowiązków określonych ustawą o nadzorze uzupełniającym; Osoby, o których mowa w art. 148 ust. 1, są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji dotyczących udzielania: Policji informacji na zasadach określonych w art. 20 ust. 4–10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz informacji dotyczących zawiadomienia, o którym mowa w art. 20 ust. 13 tej ustawy, Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego informacji na zasadach określonych w art. 11p ust. 2–10 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz informacji dotyczących zawiadomienia, o którym mowa w art. 11p ust. 13 tej ustawy, Żandarmerii Wojskowej informacji na zasadach określonych

Art. 173ba.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

W celu przymuszenia kontrahenta finansowego lub kontrahenta niefinansowego do wykonania obowiązków, o których mowa w art. 7a rozporządzenia 648/2012, Komisja może nałożyć na niego, w drodze decyzji, okresową karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej 3 % średniego dziennego obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu tych obowiązków. Okresowa kara pieniężna jest naliczana od dnia określonego w decyzji o nałożeniu tej kary. Okresową karę pieniężną nakłada się na okres nieprzekraczający 6 miesięcy, licząc od dnia doręczenia decyzji. Po upływie okresu, na który kara została nałożona, Komisja weryfikuje, czy obowiązek, w związku z którym kara została nałożona, został wykonany i w przypadku jego niewykonania może ponownie zastosować środek, o którym mowa w ust. 1.

Art. 173ca.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

W przypadku gdy podmiot podlegający obowiązkowi zgłaszania na podstawie art. 9 rozporządzenia 648/2012 przekazuje informacje zawierające powtarzające się oczywiste błędy, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać zaprzestanie tego naruszenia i nałożyć na niego okresową karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej 1 % średniego dziennego obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary za każdy dzień trwania naruszenia aż do czasu należytego wykonania obowiązku. Okresową karę pieniężną nakłada się na okres nieprzekraczający 6 miesięcy, licząc od dnia określonego w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej okresową karę pieniężną.
← Wróć do historii zmian