Ustawa określa obowiązki wydawców w zakresie przekazywania dzieł oraz obowiązki bibliotek w zakresie gromadzenia dorobku wydawniczego.
Ustawa z dnia 7 listopada 1996 r. o obowiązkowych egzemplarzach bibliotecznych.
Dz.U. 1996 poz. 722
Zobacz w ISAP →1.Przez określenie „wydawca” należy rozumieć osobę prawną, jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej oraz osobę fizyczną, która
prowadzi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej działalność polegającą na
publikowaniu dzieł; domniemywa się, że wydawcą jest osoba, której nazwę lub
nazwisko uwidoczniono w tym charakterze na egzemplarzach publikacji.
2.Przez określenie „publikacja” należy rozumieć dzieła zwielokrotnione
dowolną techniką w celu rozpowszechnienia, a w szczególności:
1)piśmiennicze, jak: książki, broszury, gazety, czasopisma i inne wydawnictwa
ciągłe, druki ulotne, afisze;
2)graficzne i graficzno-piśmiennicze, jak: mapy, plakaty, plany, wykresy, tabele,
rysunki, ilustracje, nuty;
3)audiowizualne utrwalające dźwięk, obraz lub obraz i dźwięk, jak: płyty, taśmy,
kasety, przeźrocza, mikrofilmy, mikrofisze;
4)zapisane na informatycznych nośnikach danych;
5)oprogramowanie komputerowe.
1.Wydawca, który udostępnia publicznie egzemplarze publikacji na
obszarze Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, obowiązany jest do nieodpłatnego
przekazania uprawnionym bibliotekom liczby egzemplarzy publikacji (egzemplarze
obowiązkowe), określonej w art. 5 ust. 1–3.
2.Obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1, podlega również bezpośredni
producent dzieła wyprodukowanego w kraju dla wydawcy zagranicznego.
3.Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, obowiązane są także do przekazywania
uprawnionym bibliotekom egzemplarzy obowiązkowych:
1)kolejnych wydań tego samego dzieła;
2)poszczególnych mutacji gazet i czasopism, w tym również poszczególnych
wersji językowych;
3)wydań bibliofilskich;
4)reprintów dzieł wcześniej już publikowanych;
5)dzieł, które pierwotnie nie były publicznie udostępniane, w tym takich, które
utraciły charakter tajny lub poufny.
4.W przypadku gdy to samo dzieło wydawca publikuje w różnych standardach
edytorskich, obowiązek przekazania egzemplarzy obowiązkowych odnosi się do
standardu najwyższego.
5.Minister Kultury i Sztuki1) określi, w drodze rozporządzenia, w zakresie
niezbędnym do zachowania dorobku wydawniczego, wykaz bibliotek uprawnionych
do otrzymywania egzemplarzy obowiązkowych poszczególnych rodzajów publikacji
oraz zasady i tryb ich przekazywania.
1.Osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, nie są obowiązane do
przekazywania egzemplarzy obowiązkowych:
1)druków przeznaczonych wyłącznie do użytku służbowego organów administracji
państwowej, organów samorządu terytorialnego, wojska oraz do użytku
wewnętrznego organizacji politycznych, społecznych i innych, jeżeli takie
przeznaczenie zostało określone przed wykonaniem druku;
2)papierów i znaków wartościowych;
3)druków artystycznych o charakterze oryginału;
4)druków, zapisów utrwalających dźwięk, obraz lub obraz i dźwięk,
dokonywanych na dowolnym nośniku lub dowolną techniką, przeznaczonych do
użytku osobistego;
5)formularzy, biletów, etykiet i opakowań.
2.Minister Kultury i Sztuki1) może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć
z obowiązku przekazywania egzemplarzy obowiązkowych także inne rodzaje dzieł niż
określone w ust. 1.
1.Bibliotece Narodowej w Warszawie i Bibliotece Jagiellońskiej
w Krakowie przekazuje się po dwa egzemplarze obowiązkowe.
2.Bibliotece Sejmowej w Warszawie przekazuje się po jednym egzemplarzu
obowiązkowym dzienników urzędowych organów administracji rządowej.
3.Pozostałym bibliotekom uprawnionym przekazuje się po jednym egzemplarzu
obowiązkowym.
4.Biblioteki, o których mowa w ust. 1, mają obowiązek wieczystego
archiwizowania jednego egzemplarza obowiązkowego.
Państwowej instytucji kultury wyspecjalizowanej w zakresie ochrony narodowego dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii, o której mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2016 r. poz. 438 oraz z 2017 r. poz.
961), przekazuje się po jednym egzemplarzu kopii filmu
kinowego i telewizyjnego. Obowiązek ten ciąży na producencie filmu. Przepisy art.
2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio
Przesyłki zawierające egzemplarze obowiązkowe wysyłane do bibliotek uprawnionych do ich otrzymywania są zwolnione od opłat pocztowych, do wysokości najniższej opłaty za przyjęcie, przemieszczenie i doręczenie przesyłki niebędącej przesyłką najszybszej kategorii, tego rodzaju, tej samej masy, ustalonej w obowiązującym cenniku usług powszechnych operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106 i
138)
1.Kto uchyla się od obowiązku przekazania uprawnionej bibliotece lub
państwowej instytucji kultury wyspecjalizowanej w zakresie ochrony narodowego
dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii, o której mowa
w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii, egzemplarza
obowiązkowego, podlega karze grzywny.
2.Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przepisów
o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Tracą moc przepisy art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o bibliotekach (Dz. U. poz. 63, z 1984 r. poz. 129, z 1989 r. poz. 155 i 192 oraz z 1990 r. poz.
198)
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia2).
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę