PrawMi

Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

Dz.U. 2007 poz. 859

Zobacz w ISAP →
Art. 1.
1.Ustawa określa postępowanie i organy właściwe do wykonania zadań z zakresu międzynarodowego przemieszczania odpadów wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str.
1)oraz kary pieniężne za naruszanie obowiązków w zakresie międzynarodowego przemieszczania odpadów
2.Przepisy ustawy nie naruszają postanowień ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz.
54)oraz ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, 1597, 1688, 1852 i
2029)
Art. 2.
1.Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)rozporządzeniu nr 1013/2006 – rozumie się przez to rozporządzenie WE nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1);
2)dyrektywie 2006/12/WE – rozumie się przez to dyrektywę 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów (Dz. Urz. UE L 114 z 27.04.2006, str. 9);
3)terenie kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4)odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie – rozumie się przez to każdą osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną, do której zostały przemieszczone nielegalnie odpady; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi, na której znajdują się nielegalnie przemieszczone odpady, jest odbiorcą odpadów sprowadzonych nielegalnie.
2.(uchylony)
3.(uchylony)
4.(uchylony)
Art. 41.

Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz do zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 42.

Traci moc ustawa z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami (Dz. U. poz.

1956)
Art. 43.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 12 lipca 2007 r.

Art. 3.
1.Organem odpowiedzialnym za wykonanie rozporządzenia nr 1013/2006, w rozumieniu art. 53 tego rozporządzenia, jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska, który jest w szczególności organem właściwym w sprawach:
1)przywozu odpadów na teren kraju;
2)wywozu odpadów poza teren kraju;
3)tranzytu odpadów przez teren kraju.
2.Główny Inspektor Ochrony Środowiska pełni również funkcję korespondenta w rozumieniu art. 54 rozporządzenia nr 1013/2006.
3.Zadania oraz właściwość Krajowej Administracji Skarbowej, organów Straży Granicznej i Inspekcji Transportu Drogowego oraz wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska w zakresie nadzoru nad międzynarodowym obrotem odpadami, w szczególności dotyczące egzekwowania przepisów, o których mowa w art. 50 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 1013/2006, określają przepisy odrębne.
4.Organy wymienione w ust. 1 i 3 współdziałają w zakresie międzynarodowego przemieszczania odpadów oraz zapobiegają nielegalnemu międzynarodowemu przemieszczaniu odpadów, w szczególności przez wymianę informacji i doświadczeń, w tym w zakresie klasyfikacji towarów jako spełniających przesłanki do uznania ich za odpady.
Art. 4.

Zezwolenia na:

1)przywóz odpadów na teren kraju,
2)wywóz odpadów poza teren kraju,
3)tranzyt odpadów przez teren kraju wydaje Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
Art. 5.
1.Przed wydaniem zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju Główny Inspektor Ochrony Środowiska:
1)występuje z wnioskiem o przedstawienie informacji dotyczącej przestrzegania przez prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów przepisów o ochronie środowiska – do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami, albo, jeżeli odbiorca odpadów nie będzie prowadził ich odzysku lub unieszkodliwiania, właściwego ze względu na jego miejsce siedziby albo zamieszkania;
2)może wystąpić z wnioskiem o informację dotyczącą zgodności działalności prowadzonej przez odbiorcę odpadów z przepisami prawa regulującymi prowadzenie takiej działalności, w tym, w szczególności z przepisami o ochronie środowiska – do organu właściwego do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów;
3)występuje z wnioskiem do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej o przedstawienie informacji dotyczącej przestrzegania przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w instalacji odzysku odpadów, w tym w miejscach magazynowania odpadów przed poddaniem ich procesom odzysku; w przypadku odpadów niepalnych przepisu nie stosuje się.
2.Organy, do których zwrócono się o przedstawienie informacji, są obowiązane przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku o informację.
3.Organy, do których zwrócono się z wnioskiem o przedstawienie informacji, w informacjach tych zwracają uwagę w szczególności na przypadki wcześniejszego stosowania działań administracyjnych lub karnych w stosunku do odbiorcy odpadów z tytułu naruszenia przepisów o ochronie środowiska i innych przepisów dotyczących prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami, a także przypadki stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących międzynarodowego przemieszczania odpadów.
Art. 6.
1.Główny Inspektor Ochrony Środowiska określa w zezwoleniach, o których mowa w art. 4:
1)zgłaszającego;
2)odbiorcę lub odbiorców odpadów;
3)przewoźnika lub przewoźników odpadów;
4)rodzaj oraz ilość odpadów, które są przedmiotem międzynarodowego przemieszczania odpadów;
5)okres ważności, na jaki zezwolenie jest udzielone;
6)rodzaj transportu i trasę przewozu odpadów, w tym miejsca przekraczania granicy Rzeczypospolitej Polskiej;
7)miejsce prowadzenia procesów odzysku odpadów, które są przedmiotem międzynarodowego przemieszczania odpadów.
2.Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zezwoleniach, o których mowa w art. 4 pkt 1, określa także:
1)warunki dotyczące sposobu prowadzenia procesów odzysku odpadów na terenie kraju;
1a)warunki dotyczące sposobu zagospodarowania odpadów powstających w wyniku odzysku odpadów na terenie kraju;
2)sposób potwierdzenia spełnienia tych warunków.
3.Główny Inspektor Ochrony Środowiska może dodatkowo uzależnić wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 4 pkt 1, od określonej przez niego wielkości odzysku odpadów krajowych w danej instalacji.
4.Główny Inspektor Ochrony Środowiska żąda, przed wydaniem zezwolenia na przywóz albo na wywóz odpadów, dostarczenia przez odbiorcę odpadów:
1)zezwolenie na przetwarzanie odpadów lub zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
2)kopii pozwoleń na emisję dotyczących instalacji, w której odpady miałyby być poddane odzyskowi lub unieszkodliwieniu;
3)(uchylony)
4)zaświadczenia albo oświadczenia o wpisie do właściwego rejestru Krajowego Rejestru Sądowego lub zaświadczenia albo oświadczenia o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
5)(uchylony)
6)informacji na temat ilości i sposobu zagospodarowania odpadów wytwarzanych w związku z przetwarzaniem odpadów przywiezionych na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 4 pkt 1.
4a.Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
5.W przypadku gdy nastąpiły zmiany elementów zezwolenia, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem zmiany przewoźnika lub przewoźników uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, konieczne jest dokonanie nowego zgłoszenia. W przypadku zmiany dotyczącej przewoźnika lub przewoźników odpadów wydane zezwolenie zmienia się, w drodze decyzji zmieniającej, na wniosek zgłaszającego.
Art. 7.
1.Kopie zezwoleń, o których mowa w art. 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendan- towi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów.
2.Kopie zezwolenia na przywóz odpadów z zagranicy na teren kraju Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje także właściwym ze względu na miejsce prowadzenia procesu przetwarzania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
3.Kopie zezwolenia na wywóz odpadów za granicę z terenu kraju Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze względu na miejsce wytworzenia odpadów, albo, jeżeli zgłaszającym w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 1013/2006 jest posiadacz odpadów niebędący ich wytwórcą, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie gospodarowania odpadami, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 8.
1.Organem właściwym do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 9 ust. 8 rozporządzenia nr 1013/2006 jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
2.Kopie decyzji o cofnięciu zezwolenia Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów, a także organom, o których mowa w art. 7 ust. 2 i 3, oraz odbiorcy odpadów.
Art. 9.
1.Główny Inspektor Ochrony Środowiska może, w drodze decyzji, na podstawie art. 11 ust. 1 albo art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, wnieść sprzeciw wobec planowanego międzynarodowego przemieszczania odpadów.
2.Główny Inspektor Ochrony Środowiska, jako właściwy organ kraju wysyłki, może w decyzji, o której mowa w ust. 1, orzec o nienadawaniu zgłoszeniu dalszego biegu i nieprzesyłaniu zgłoszenia do właściwego organu miejsca przeznaczenia i tranzytu.
3.Główny Inspektor Ochrony Środowiska wnosi sprzeciw wobec planowanego międzynarodowego przemieszczania odpadów, jeżeli zgłoszenie nie zostało dokonane zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1013/2006.
4.Sprzeciw może być cofnięty przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w drodze decyzji, jeżeli, w terminie 30 dni od dnia przekazania potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia przez właściwy organ miejsca przeznaczenia, przyczyny wniesienia sprzeciwu zostały usunięte.
5.O decyzji, o której mowa w ust. 1 i 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia wysyłki lub tranzytu odpadów.
Art. 10.

Do dokumentów przedkładanych w toku postępowania administracyjnego w języku innym niż polski powinny być załączone uwierzytelnione tłumaczenia na język polski.

Art. 11.

Zakazuje się przywozu na teren kraju odpadów w celu unieszkodliwiania w procesach określonych jako D1 do D15 w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 365 z 19.12.2014, str. 89, Dz. Urz. UE L 21 z 28.01.2015, str. 22, Dz. Urz. UE L 184 z 11.07.2015, str. 13, Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str.

109)
Art. 11a.

Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, których przywóz na terytorium kraju podlega ograniczeniu, oraz warunki, na jakich te odpady mogą być przywożone z zagranicy do instalacji termicznego przekształcania odpadów klasyfikowanych jako instalacje odzysku, mając na uwadze potrzebę zapewnienia pierwszeństwa termicznego przekształcania odpadów wytwarzanych na terytorium kraju.

Art. 11b.

Zakazuje się przywozu na teren kraju zmieszanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetworzenia odpadów komunalnych, z wyłączeniem odpadów zebranych selektywnie przeznaczonych do recyklingu.

Art. 12.
1.Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr zgłoszeń i decyzji w zakresie międzynarodowego przemieszczania odpadów. Rejestr zawiera w szczególności następujące dane:
1)imię i nazwisko lub nazwę zgłaszającego wysyłkę odpadów oraz odbiorcy odpadów, uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;
2)adresy miejsc prowadzenia działalności gospodarczej związanej z międzynarodowym przemieszczaniem odpadów w przypadku posiadaczy odpadów uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów będących osobami fizycznymi lub jednostkami organizacyjnymi, a w przypadku posiadaczy odpadów będących jednostkami organizacyjnymi także siedziby posiadaczy odpadów uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;
3)okres ważności decyzji;
4)rodzaje odpadów podlegających międzynarodowemu przemieszczaniu.
2.Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestru, o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami udostępniania informacji określonymi w art. 21 rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 13.
1.Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest organem właściwym do spraw określonych w art. 14 rozporządzenia nr 1013/2006.
2.Główny Inspektor Ochrony Środowiska udziela prowadzącemu instalację, w której prowadzone są procesy odzysku, zezwolenia wstępnego, w formie decyzji administracyjnej, na czas określony, nie dłuższy niż 10 lat.
3.Kopie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi Głów- nemu Policji, właściwym ze względu na miejsce odzysku marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.
Art. 14.
1.Zezwolenie wstępne wydaje się na wniosek, który powinien zawierać:
1)oznaczenie wnioskodawcy;
2)określenie rodzajów odpadów przewidywanych do odzysku wyszczególnionych w załączniku III, IV i IVA do rozporządzenia nr 1013/2006; w przypadku gdy określenie rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla ludzi lub środowiska, właściwy organ wzywa wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów;
3)określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów planowanych do przywozu na teren kraju, które mają być poddawane odzyskowi w okresie roku, oraz całkowitej ilości poszczególnych rodzajów odpadów poddawanych odzyskowi w okresie tego roku;
4)nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
5)wskazanie miejsca i sposobu magazynowania przywożonych odpadów;
6)szczegółowy opis technologii odzysku odpadów, w tym symbol procesu odzysku;
7)przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać działalność w zakresie odzysku odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;
8)określenie czasu, na jaki ma być wydane zezwolenie.
2.Do wniosku należy dołączyć kopie posiadanych przez wnioskodawcę pozwoleń na emisję z instalacji, w której odpady będą poddawane procesowi odzysku, oraz decyzji dotyczących gospodarowania odpadami.
3.Po otrzymaniu wniosku, Główny Inspektor Ochrony Środowiska występuje o informację do:
1)właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, dotyczącą przestrzegania przepisów o ochronie środowiska przez wnioskodawcę w trakcie eksploatacji instalacji lub urządzeń służących do prowadzenia procesu odzysku; informacja sporządzana jest na podstawie wyników aktualnej kontroli przeprowadzonej przez wojewódzkiego inspektora;
2)organu właściwego do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku, dotyczącą przestrzegania warunków posiadanego zezwolenia;
3)właściwego komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dotyczącą przestrzegania przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w instalacji odzysku odpadów, w tym w miejscach magazynowania odpadów przed poddaniem ich procesom odzysku; w przypadku odpadów niepalnych przepisu nie stosuje się.
4.Organy, o których mowa w ust. 3, przedstawiają informację niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku o wydanie informacji.
5.W zezwoleniu wstępnym określa się:
1)numer rejestracji instalacji – składający się z:
a)liter PL,
b)liczby składającej się z 4 cyfr arabskich stanowiącej kolejny numer instalacji, dla której wydano zezwolenie wstępne prowadzącemu instalację;
2)nazwę i adres siedziby prowadzącego instalację;
3)nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
4)opis technologii wykorzystywanych w instalacji odzysku dla odpadów, które mają być przemieszczone z zagranicy, w tym kod procesu odzysku;
5)rodzaje odpadów wyszczególnionych w załącznikach III, IV i IVA do rozporządzenia nr 1013/2006, których dotyczy decyzja; jeżeli jest to niezbędne do sprecyzowania rodzaju odpadów, także ich podstawowy skład chemiczny;
6)łączną ilość odpadów, które mogą być przywiezione na teren kraju, celem odzysku w danej instalacji;
7)czas, na jaki wydano zezwolenie wstępne.
Art. 15.
1.Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr instalacji, którym udzielono zezwolenia wstępnego na podstawie art. 13 ust. 1. Rejestr zawiera następujące dane:
1)numer rejestracji, nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
2)rodzaj oraz ilość odpadów objętych zezwoleniem wstępnym;
3)datę ważności zezwolenia wstępnego.
2.Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestru, o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami udostępniania informacji określonymi w art. 21 rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 16.
1.W przypadku każdej zmiany danych, o których mowa w art. 14 ust. 1, lub zmiany decyzji, o których mowa w art. 14 ust. 2, prowadzący instalację posiadający zezwolenie wstępne, o zaistnieniu zmiany informuje niezwłocznie, nie później niż 14 dni od dnia jej zaistnienia, Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
2.Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska:
1)za zgodą prowadzącego instalację dokonuje odpowiedniej zmiany zezwolenia wstępnego, albo,
2)w przypadku braku takiej zgody, wydaje decyzję o cofnięciu zezwolenia wstępnego.
Art. 17.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów związanych z ochroną środowiska, gospodarowaniem odpadami lub ochroną przeciwpożarową, a także naruszenia warunków określonych w zezwoleniu wstępnym lub warunków prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami określonych w innych decyzjach, wydanych na podstawie odrębnych przepisów, Główny Inspektor Ochrony Środowiska cofa, w drodze decyzji, zezwolenie wstępne bez odszkodowania.

Art. 18.
1.Postępowanie dotyczące wydania zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju do instalacji objętej zezwoleniem wstępnym prowadzone jest na podstawie przepisów rozdziału 3, z wyłączeniem art. 5.
2.Zezwolenie na przywóz odpadów na teren kraju do instalacji objętej zezwoleniem wstępnym może być, na wniosek zgłaszającego, wydane na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.
Art. 19.

Minister właściwy do spraw klimatu, w drodze rozporządzenia, określi wzór wniosku o wydanie zezwolenia wstępnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych.

Art. 20.
1.Gwarancja finansowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia nr 1013/2006, może mieć formę umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej albo depozytu odpowiedniej sumy pieniężnej na wydzielonym rachunku bankowym.
2.Wysokość sumy gwarancyjnej musi umożliwiać pokrycie kosztów wskazanych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006.
3.Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania wysokości sumy gwarancyjnej, o której mowa w ust. 2, kierując się potrzebą uwzględnienia wszystkich elementów kosztów wskazanych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności koniecznością zapewnienia sfinansowania prawidłowego transportu, odzysku lub unieszkodliwienia oraz kosztów magazynowania odpadów, a także potrzebą uproszczenia procedury ustanawiania gwarancji.
4.Gwarancja finansowa w formie umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej jest składana w oryginale do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
5.Gwarancja finansowa w formie depozytu jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
6.Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy umowy gwarancji bankowej i umowy gwarancji ubezpieczeniowej, kierując się potrzebą uwzględnienia wszystkich niezbędnych elementów umowy oraz uproszczenia procedury ustanawiania gwarancji.
Art. 21.
1.Formę gwarancji finansowej, postanowienia umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej oraz wysokość sumy gwarancyjnej Główny Inspektor Ochrony Środowiska zatwierdza w zezwoleniu wydanym na podstawie art. 4 pkt 2.
2.W przypadku gdy postanowienia umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej lub wysokość sumy gwarancyjnej nie zapewnią pokrycia kosztów, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze postanowienia, wzywa do uzupełnienia postanowień umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej lub uzupełnienia wysokości sumy gwarancyjnej. Do czasu dokonania uzupełnienia uznaje się, że nie został spełniony obowiązek, o którym mowa w art. 4 pkt 5 rozporządzenia nr 1013/2006.
3.Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.
Art. 22.
1.Po dokonaniu międzynarodowego przemieszczenia odpadów i przedstawieniu dokumentów wymaganych przepisami rozporządzenia nr 1013/2006, na wniosek składającego gwarancję, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji, orzeka o jej zwrocie, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 1013/2006, i gdy zgłaszający lub odbiorca odpadów nie zrealizował obowiązków dotyczących odpowiednio zwrotu odpadów do państwa wysyłki lub zagospodarowania ich na terenie państwa przeznaczenia, nałożonych w decyzjach, o których mowa w art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu na ten cel środków z gwarancji finansowej w wysokości niezbędnej do zrealizowania tych obowiązków.
Art. 23.
1.W przypadku stwierdzenia, że realizacja międzynarodowego przemieszczania odpadów nie jest możliwa zgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu, dokumencie zgłoszenia lub przesyłania lub w umowie zawartej między zgłaszającym a odbiorcą odpadów, albo na podstawie otrzymanego w trybie art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006 powiadomienia, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i w drodze decyzji zobowiązuje zgłaszającego do zastosowania procedur określonych w art. 22 rozporządzenia nr 1013/2006 oraz określa sposób zagospodarowania odpadów, wskazując termin realizacji obowiązków nałożonych tą decyzją.
2.O wszczęciu postępowania i wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska powiadamia odpowiednio właściwe organy państwa przeznaczenia, tranzytu lub wywozu oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia procesu odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie.
Art. 25.
1.W przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i zobowiązuje:
1)zgłaszającego lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiot zobowiązany do dokonania zgłoszenia – jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady,
2)odbiorcę odpadów – jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów – w drodze decyzji, do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006 i określa sposób zagospodarowania odpadów oraz wskazuje termin realizacji obowiązków nałożonych tą decyzją nie dłuższy niż 30 dni.
2.O wszczęciu postępowania i wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska powiadamia, odpowiednio właściwe organy państwa przeznaczenia, tranzytu lub wywozu oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia procesu odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie.
Art. 25a.

W przypadku gdy przedmiotem przemieszczania są odpady w postaci uszkodzonego pojazdu, znajdujące się na terenie kraju, nie stosuje się przepisów art. 25, jeżeli taki pojazd został naprawiony, a naprawa została potwierdzona pozytywnym wynikiem dodatkowego badania technicznego, o którym mowa w art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, z późn. zm.1)).

Art. 27.
1.Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 ust. 3, który stwierdził nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów, podejmuje niezwłocznie działania mające na celu zabezpieczenie przed oddziaływaniem odpadów na środowisko, w tym szczególnie życie i zdrowie ludzi.
2.Organ administracji publicznej, który stwierdził nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów, niezwłocznie przekazuje zawiadomienie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wraz z kompletną dokumentacją sprawy oraz informację o podjętych działaniach.
3.(uchylony)
4.(uchylony)
Art. 28.
1.(uchylony)
2.Egzekucja wykonania decyzji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 25 ust. 1, odbywa się w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 30.
1.Międzynarodowe przemieszczanie odpadów, z wyłączeniem przemieszczania odpadów wewnątrz Unii Europejskiej, jest realizowane przez wyznaczone przejścia graniczne.
2.Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych i ministrem właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, którymi realizowane jest międzynarodowe przemieszczanie odpadów, kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej kontroli przestrzegania przepisów rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności w zakresie kontroli zgodności zgłoszonego rodzaju odpadów z faktyczną zawartością ładunku przywożonego z zagranicy, wywożonego za granicę lub przewożonego tranzytem.
3.(uchylony)
Art. 31.
1.Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji nakazującej odesłanie odpadów, przywiezionych na teren kraju, do kraju wysyłki lub określającej sposób zagospodarowania tych odpadów na terytorium kraju – podlega karze aresztu albo grzywny.
2.Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna uczestnicząca w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, która wbrew obowiązkowi nie przedkłada uprawnionym organom lub osobom dokumentów lub informacji wymaganych w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów – podlega karze grzywny.
3.Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2022 r. poz. 1124 oraz z 2023 r. poz.
1963)
Art. 32.
1.Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów przemieszczanych nielegalnie, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 10 000 do 1 000 000 zł.
2.Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na zgłaszającego lub podmiot zobowiązany do dokonania zgłoszenia, który dokonał przemieszczania odpadów w sposób, o którym mowa w art. 2 pkt 35 rozporządzenia nr 1013/2006, w tym na osobę, która zorganizowała przemieszczanie odpadów w rozumieniu art. 2 pkt 35 lit. f lub g rozporządzenia nr 1013/2006, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 10 000 do 1 000 000 zł.
3.Za niewykonanie decyzji, o której mowa w art. 25, Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na jej adresata, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości 10 000 zł.
4.(uchylony)
Art. 33.
1.Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 5000 do 200 000 zł, jeżeli ten:
1)więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;
2)przyjął większą ilość transportów niż była zgłoszona;
3)przyjął większą ilość odpadów niż było to określone w zezwoleniu;
4)nie wypełnił obowiązku potwierdzenia otrzymania odpadów przez prowadzącego instalację odzysku w terminie 3 dni od ich odbioru;
5)nie dokonał odzysku lub unieszkodliwienia odpadów lub nie wypełnił obowiązku potwierdzenia dokonania odzysku lub unieszkodliwienia odpadów przez prowadzącego instalację odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w terminie 30 dni od dokonania odzysku lub unieszkodliwienia odpadów, nie później jednak niż w terminie jednego roku kalendarzowego od dnia otrzymania odpadów;
6)nie wypełnił obowiązku przechowywania dokumentów związanych ze zgłoszeniem przemieszczania odpadów przez okres 3 lat od daty pierwszej wysyłki.
2.Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na zgłaszającego, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 5000 do 200 000 zł, jeżeli ten:
1)więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;
2)dokonał wysyłki większej ilości transportów niż była zgłoszona;
3)dokonał wysyłki większej ilości odpadów niż było to określone w zezwoleniu;
4)dokonał wysyłki odpadów bez powiadomienia na trzy dni robocze przed transportem wszystkich zainteresowanych właściwych organów.
3.Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na transportującego odpady, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 5000 do 100 000 zł, jeżeli ten:
1)nie realizował przewozu ustaloną trasą przejazdu;
2)nie jest wskazany w zezwoleniu jako przewoźnik odpadów;
3)naruszył warunki dotyczące rodzaju opakowania odpadów;
4)dokonywał przewozu odpadów bez dołączenia do transportu wszystkich wymaganych dokumentów;
5)dokonywał przewozu odpadów z niewypełnionym prawidłowo lub niepodpisanym dokumentem przesyłania;
6)dokonał wymieszania podczas transportu odpadów objętych odrębnymi zgłoszeniami;
7)dokonywał przewozu odpadów wymienionych w załącznikach III, IIIA oraz IIIB bez informacji wymaganej na podstawie art. 18 rozporządzenia nr 1013/2006 lub gdy informacja nie została dołączona w formacie określonym w załączniku VII do rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 34.

Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 32 i 33, należy uwzględnić w szczególności ilość, rodzaj i charakter odpadów, w tym możliwość zagrożeń dla ludzi i środowiska powodowanych przez te odpady, oraz okoliczności uprzedniego naruszenia przepisów ustawy i rozporządzenia nr 1013/2006.

Art. 35.
1.Wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji.
2.Karę pieniężną wnosi się na rachunek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, który wydał decyzje w przedmiocie wymierzenia kary.
3.Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji.
4.W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, kara pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Masz pytanie dotyczące tej ustawy?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.

Zapytaj AI o tę ustawę