Kuratorzy sądowi realizują określone przez prawo zadania o charakterze wychowawczo-resocjalizacyjnym, diagnostycznym, profilaktycznym i kontrolnym, związane z wykonywaniem orzeczeń sądu.
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych.
Dz.U. 2001 poz. 1071
Zobacz w ISAP →1.Kuratorami sądowymi są:
1)zawodowi kuratorzy sądowi, zwani dalej „kuratorami zawodowymi”;
2)społeczni kuratorzy sądowi, zwani dalej „kuratorami społecznymi”.
2.Kuratorzy sądowi wykonujący orzeczenia w sprawach karnych są kuratorami
dla dorosłych, a wykonujący orzeczenia w sprawach rodzinnych i nieletnich są
kuratorami rodzinnymi.
Dzień 25 czerwca ustanawia się świętem kuratorskiej służby sądowej.
1.Kuratorzy sądowi wykonują swoje zadania w środowisku
podopiecznych, także na terenie zamkniętych zakładów i placówek ich pobytu,
w szczególności na terenie zakładów karnych, placówek opiekuńczo-
-wychowawczych oraz leczniczo-rehabilitacyjnych.
2.Za podopiecznych, o których mowa w ust. 1, uważa się osoby, których
dotyczy postępowanie.
1.Kurator zawodowy, wykonując czynności służbowe poza siedzibą
zespołu kuratorskiej służby sądowej, kurator społeczny, wykonując swoje zadania,
oraz aplikant kuratorski, odbywając szkolenie praktyczne poza siedzibą zespołu
kuratorskiej służby sądowej, są obowiązani okazać legitymację służbową w taki
sposób, aby zainteresowany miał możliwość odczytać i zanotować numer legitymacji
i nazwę organu, który wydał legitymację, oraz nazwisko kuratora lub aplikanta.
2.Kuratorom zawodowym, kuratorom społecznym oraz aplikantom kuratorskim
mogą być wydane znaki identyfikacyjne.
3.Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzory znaków
identyfikacyjnych kuratora zawodowego, kuratora społecznego oraz aplikanta
kuratorskiego.
1.Kuratora zawodowego mianuje, przenosi do innego sądu lub zespołu
kuratorskiej służby sądowej albo zawiesza w pełnieniu obowiązków służbowych
prezes sądu okręgowego z urzędu albo na wniosek kuratora okręgowego,
z zastrzeżeniem określonych w ustawie uprawnień Ministra Sprawiedliwości.
2.Prezes sądu okręgowego rozwiązuje z kuratorem zawodowym stosunek pracy
z urzędu albo na wniosek prezesa sądu rejonowego, albo kuratora okręgowego.
3.Czynności z zakresu stosunku pracy wobec kuratora okręgowego i zastępcy
kuratora okręgowego podejmuje prezes sądu okręgowego.
4.Czynności z zakresu stosunku pracy wobec kuratora zawodowego podejmuje
prezes sądu rejonowego, z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla prezesa sądu
okręgowego.
1.Kuratorem zawodowym może być mianowany ten, kto:
1)posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych
i obywatelskich;
1a)nie był prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
2)jest nieskazitelnego charakteru;
3)jest zdolny ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków kuratora
zawodowego;
4)posiada tytuł zawodowy:
a)magistra uzyskany po ukończeniu studiów na kierunku psychologia lub
prawo lub na kierunku związanym z kształceniem w zakresie psychologii,
pedagogiki, socjologii lub prawa lub
b)magistra, magistra inżyniera albo równorzędny – uzyskany po ukończeniu
studiów na innym kierunku i ukończył studia podyplomowe w zakresie
psychologii, pedagogiki, socjologii lub prawa;
5)odbył aplikację kuratorską;
6)zdał egzamin kuratorski.
2.Minister Sprawiedliwości, na wniosek prezesa sądu okręgowego, może, w
szczególnie uzasadnionych wypadkach, zwolnić aplikanta kuratorskiego z pozostałej
do odbycia części aplikacji kuratorskiej i złożenia egzaminu kuratorskiego.
3.Do określania stanu zdrowia wymaganego do podjęcia obowiązków kuratora
zawodowego lub aplikanta kuratorskiego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
przeprowadzania badań kandydatów do objęcia urzędu sędziego.
4.Aplikantowi kuratorskiemu spełniającemu wymóg, o którym mowa w ust. 1
pkt 6 albo ust. 2, prezes sądu okręgowego niezwłocznie proponuje nawiązanie
stosunku pracy przez mianowanie go kuratorem zawodowym.
Prezes sądu okręgowego, po uzyskaniu od Ministra Sprawiedliwości informacji o przydzieleniu nowego stanowiska kuratorskiego, organizuje, w drodze konkursu, nabór na stanowisko kuratora zawodowego albo aplikację kuratorską.
1.Konkurs na stanowisko kuratora zawodowego polega na
przeprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej, która ma na celu wyłonienie najlepszego
kandydata.
2.Rozmowę kwalifikacyjną przeprowadza się z kandydatem spełniającym
warunki określone w art. 5 ust. 1, z uwzględnieniem art. 5 ust. 2.
3.Prezes sądu okręgowego informuje o konkursie przez umieszczenie ogłoszenia
w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie sądu, w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej sądu oraz może poinformować w inny sposób, w
szczególności przez umieszczenie ogłoszenia w prasie.
4.Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez prezesa sądu
okręgowego.
5.Komisja konkursowa składa się z przewodniczącego, którym jest prezes sądu
okręgowego albo wyznaczony przez niego wiceprezes, oraz trzech członków:
sędziego wizytatora, kuratora okręgowego albo jego zastępcy i kuratora zawodowego.
6.Podczas rozmowy kwalifikacyjnej komisja ocenia predyspozycje kandydata
do wykonywania pracy na stanowisku kuratora zawodowego w skali od 0 do 20
punktów, przy czym każdy z członków komisji przyznaje od 0 do 5 punktów.
7.Do zatrudnienia na stanowisku kuratora zawodowego zostaje
zakwalifikowany kandydat, który w trakcie konkursu uzyskał najwyższą liczbę
punktów.
8.W razie uzyskania przez dwóch lub więcej kandydatów tej samej liczby
punktów komisja dokonuje w drodze głosowania wyboru kandydata, biorąc pod
uwagę dodatkowe osiągnięcia i kwalifikacje przydatne do wykonywania pracy na
stanowisku kuratora zawodowego. W wypadku równej liczby głosów decyduje głos
przewodniczącego. Przewodniczący komisji sporządza pisemne uzasadnienie wyboru
kandydata, wskazując w szczególności, które dodatkowe osiągnięcia i kwalifikacje
kandydatów wzięto pod uwagę.
1.Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków kurator
zawodowy składa przed prezesem sądu okręgowego, w obecności kuratora
okręgowego, następujące ślubowanie:
„Ślubuję uroczyście powierzone mi obowiązki kuratora sądowego
wykonywać zgodnie z prawem, sumiennie i rzetelnie, w postępowaniu
kierować się zasadami etyki zawodowej, mając na względzie dobro
Rzeczypospolitej Polskiej i dobro osób podlegających mojej pieczy, a także
zachować w tajemnicy wszystkie okoliczności, o których powziąłem
wiadomość w związku z pełnioną funkcją.” Ślubowanie może być złożone
z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg.”.
2.Z odebrania ślubowania sporządza się protokół, który podpisują: składający
ślubowanie, prezes sądu okręgowego oraz kurator okręgowy.
Ustala się następujące stopnie służbowe dla kuratorów zawodowych:
1)kurator zawodowy;
2)starszy kurator zawodowy;
3)kurator specjalista.
1.Stopnie służbowe nadaje prezes sądu okręgowego:
1)na wniosek kuratora okręgowego;
2)na wniosek prezesa sądu rejonowego, kierownika zespołu kuratorskiej służby
sądowej lub zainteresowanego kuratora zawodowego, po zasięgnięciu opinii
kuratora okręgowego;
3)z urzędu, po zasięgnięciu opinii kuratora okręgowego.
2.Wyższy stopień służbowy można nadać po 3 latach wyróżniającej się pracy,
od dnia poprzedniego awansu. W szczególnie uzasadnionych wypadkach okres ten
może być skrócony.
1.Kuratorowi specjaliście, posiadającemu co najmniej 20-letni okres
pracy w zawodzie kuratora zawodowego, w tym co najmniej 5-letni okres pracy jako
kurator specjalista, oraz znaczący dorobek zawodowy może być nadany przez Ministra
Sprawiedliwości tytuł honorowy dyplomowanego kuratora specjalisty.
2.Minister Sprawiedliwości nadaje tytuł honorowy dyplomowanego kuratora
specjalisty na wniosek prezesa sądu okręgowego lub kuratora okręgowego albo z
urzędu, po zasięgnięciu opinii prezesa sądu okręgowego.
Wykonując swoje obowiązki służbowe, kurator zawodowy ma prawo do:
1)odwiedzania w godzinach od 700 do 2200 osób objętych postępowaniem
w miejscu ich zamieszkania lub pobytu, a także w zakładach zamkniętych;
2)żądania okazania przez osobę objętą postępowaniem dokumentu pozwalającego
na stwierdzenie jej tożsamości;
3)żądania niezbędnych wyjaśnień i informacji od podopiecznych objętych
dozorem, nadzorem lub inną formą kontroli zleconej przez sąd;
4)przeglądania akt sądowych i sporządzania z nich odpisów w związku
z wykonywaniem czynności służbowych oraz dostępu do dokumentacji
dotyczącej podopiecznego i innych osób objętych postępowaniem;
5)żądania od Policji oraz innych organów lub instytucji państwowych, organów
samorządu terytorialnego, stowarzyszeń i organizacji społecznych w zakresie ich
działania, a także od osób fizycznych pomocy w wykonywaniu czynności
służbowych.
1.W zakresie niezbędnym do wykonywania swoich ustawowych zadań
kurator zawodowy, kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej oraz kurator
okręgowy przetwarzają dane osób, których dotyczy postępowanie, obejmujące:
1)imię i nazwisko;
2)datę urodzenia;
3)nazwisko rodowe;
4)numer PESEL oraz numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość;
5)czynniki określające fizyczną, fizjologiczną, psychiczną, ekonomiczną,
kulturową lub społeczną tożsamość, a w szczególności dotyczące osobistej
postawy, zachowania, zainteresowań, zdrowia i usług opieki zdrowotnej,
majątku, sytuacji materialnej i bytowej, zatrudnienia, wykształcenia, edukacji,
nauki, oddziaływań wychowawczych, życia rodzinnego, funkcjonowania w
środowisku, sposobu spędzania czasu wolnego, uzależnień, dysfunkcji
i lokalizacji;
6)dane adresowe i kontaktowe;
7)biometryczne cechy fizyczne;
8)informacje o przestrzeganiu porządku prawnego, zarzutach i okolicznościach
naruszeń prawa, wykonaniu obowiązków, prowadzonych postępowaniach
sądowych i administracyjnych, skazaniach, ukaraniach i rozstrzygnięciach w
postępowaniu sądowym lub administracyjnym.
2.W zakresie niezbędnym do wykonywania swoich ustawowych zadań kurator
zawodowy, kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej oraz kurator okręgowy
przetwarzają dane innych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym
z osobami objętymi postępowaniem, obejmujące:
1)imię i nazwisko;
2)datę urodzenia;
3)nazwisko rodowe;
4)numer PESEL oraz numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość;
5)informacje o osobistej postawie i zachowaniu;
6)informacje o zdrowiu;
7)informacje o majątku, sytuacji materialnej i bytowej;
8)informacje o zatrudnieniu;
9)informacje o wykształceniu;
10)informacje o oddziaływaniu wychowawczym, życiu rodzinnym i
funkcjonowaniu w środowisku;
11)informacje o uzależnieniach;
12)informacje o dysfunkcjach;
13)dane adresowe i kontaktowe;
14)informacje o przestrzeganiu porządku prawnego, zarzutach i okolicznościach
naruszeń prawa, prowadzonych postępowaniach sądowych i administracyjnych,
skazaniach, ukaraniach i rozstrzygnięciach w postępowaniu sądowym lub
administracyjnym.
3.Administrator danych osób, których dotyczy postępowanie, w tym Policja,
Straż Graniczna, inne organy lub instytucje państwowe, organy samorządu
terytorialnego, stowarzyszenia i inne organizacje społeczne, organy sądowych
postępowań wykonawczych, instytucje pomocy społecznej i pieczy zastępczej,
podmioty lecznicze w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, z późn. zm.1)), jednostki organizacyjne, o których
mowa w art. 2 pkt 1–8 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z
2021 r. poz. 1082, z późn. zm.2)), oraz publiczne i niepubliczne uczelnie w rozumieniu
ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022
r. poz. 574, z późn. zm.3)) są obowiązane udostępnić kuratorowi zawodowemu,
kierownikowi zespołu kuratorskiej służby sądowej, kuratorowi okręgowemu, w
zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowych zadań, dane osobowe, o
których mowa w ust. 1 i 2.
4.Administrator danych udostępnia dane kuratorowi zawodowemu,
kierownikowi zespołu kuratorskiej służby sądowej i kuratorowi okręgowemu
nieodpłatnie.
Administratorem danych przetwarzanych w celu wykonania zadań lub obowiązków przez kuratora sądowego jest prezes sądu, w którym kurator sądowy pełni obowiązki służbowe.
1.Kurator zawodowy jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje
zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia
zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.
2.Pracodawca, w ramach posiadanych środków finansowych, zapewnia
kuratorowi zawodowemu warunki i środki finansowe do realizacji obowiązku, o
którym mowa w ust. 1.
Zawodowy kurator sądowy obowiązany jest do:
1)występowania w uzasadnionych wypadkach z wnioskiem o zmianę lub
uchylenie orzeczonego środka;
2)przeprowadzania na zlecenie sądu lub sędziego wywiadów środowiskowych;
3)współpracy z właściwym samorządem i organizacjami społecznymi, które
statutowo zajmują się opieką, wychowaniem, resocjalizacją, leczeniem
i świadczeniem pomocy społecznej w środowisku otwartym;
4)organizacji i kontroli pracy podległych kuratorów społecznych oraz innych osób,
uprawnionych do wykonywania dozorów lub nadzorów;
5)sygnalizowania sądowi przyczyn przewlekłości postępowania wykonawczego
lub innych uchybień w działalności pozasądowych podmiotów wykonujących
orzeczone środki.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób wykonywania uprawnień i obowiązków kuratorów sądowych, uwzględniając potrzebę szybkiego wykonywania orzeczeń sądu oraz zagwarantowania praw i interesów podopiecznych.
1.Czas pracy kuratora zawodowego określony jest wymiarem jego
zadań.
2.Kurator wykonuje obowiązki służbowe w terenie oraz pełni dyżury sądowe
ustalone przez prezesa sądu rejonowego po zasięgnięciu opinii kierownika zespołu
kuratorskiej służby sądowej.
3.Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Kuratorów,
określi, w drodze rozporządzenia, standardy obciążenia pracą kuratora zawodowego,
uwzględniając wszystkie rodzaje spraw, w których kurator zawodowy może
wykonywać czynności, czasochłonność i stopień skomplikowania poszczególnych
czynności, oraz mając na względzie konieczność zapewnienia szybkiego i
prawidłowego wykonywania orzeczeń sądu.
1.Wynagrodzenie zasadnicze kuratorów zawodowych posiadających
równorzędne stopnie służbowe jest równe i stanowi, odpowiednio do stopnia
służbowego, wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość określa ustawa
budżetowa.
1a.(uchylony)
1b.Kwota bazowa, o której mowa w ust. 1, jest waloryzowana corocznie
średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń ustalanym na podstawie
przepisów o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.
2.Kuratorowi okręgowemu, zastępcy kuratora okręgowego, kierownikowi
zespołu kuratorskiej służby sądowej oraz kuratorom, o których mowa w art. 37b ust.
1 i art. 38 ust. 2, przysługuje dodatek funkcyjny stanowiący procent kwoty bazowej, o
której mowa w ust. 1.
3.Kuratorowi zawodowemu przysługuje dodatek patronacki za sprawowanie
patronatu nad aplikantem kuratorskim.
4.Kuratorowi zawodowemu, w tym rzecznikowi dyscyplinarnemu, może być
przyznany przez prezesa właściwego sądu, na czas określony, dodatek specjalny z
tytułu okresowego zwiększenia zakresu obowiązków służbowych, w tym za
zastępowanie osoby długotrwale nieobecnej w pracy, lub wykonywanie innych
czynności poza zwykłym zakresem obowiązków do wysokości 40% wynagrodzenia
zasadniczego, w ramach posiadanych środków określonych na wynagrodzenia
osobowe kuratorów zawodowych.
4a.Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 4, może być przyznany kuratorowi
okręgowemu, zastępcy kuratora okręgowego oraz kuratorom, o których mowa w art.
37b ust. 1 i art. 38 ust. 2, za zgodą Ministra Sprawiedliwości.
5.Kuratorowi zawodowemu, z wyjątkiem kuratora okręgowego, zastępcy
kuratora okręgowego oraz kuratorów, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 31a ust. 1,
art. 37b ust. 1 i art. 38 ust. 2, przysługuje dodatek za uciążliwość pracy w terenie w
wysokości 50% kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1, z tym że kierownikowi
zespołu kuratorskiej służby sądowej dodatek taki przysługuje w wysokości 17,5%
kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1. W okresie zawieszenia w pełnieniu
obowiązków służbowych, o którym mowa w art. 23 ust. 1 albo art. 24 ust. 1, dodatek
ten nie przysługuje.
5a.W wypadkach wymagających używania pojazdu prywatnego do celów
służbowych, w szczególności w razie trudności w przemieszczaniu się z
wykorzystaniem środków komunikacji publicznej, niezależnie od dodatku, o którym
mowa w ust. 5, kuratorowi zawodowemu przyznaje się ryczałt na pokrycie
zwiększonych kosztów dojazdów służbowych do wysokości 25% kwoty bazowej, o
której mowa w ust. 1. Ryczałt przyznaje prezes sądu okręgowego w ramach środków
finansowych dostępnych w planie finansowym sądu okręgowego, na wniosek kuratora
zawodowego zatwierdzony przez kierownika zespołu kuratorskiej służby sądowej.
Przyznanie ryczałtu wymaga zawarcia umowy o używanie pojazdu prywatnego do
celów służbowych. Ryczałt jest płatny do 20. dnia następnego miesiąca za miesiąc
poprzedzający.
5b.Kierownikowi ośrodka kuratorskiego przysługuje miesięczny ryczałt w
wysokości 110%, a kuratorowi zawodowemu prowadzącemu zajęcia w ośrodku
kuratorskim – 80% kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1, płatny do 20. dnia każdego
miesiąca. Ryczałt ten przyznaje prezes sądu rejonowego na wniosek kierownika
ośrodka kuratorskiego.
6.Kuratorowi zawodowemu przysługuje dodatek za wieloletnią pracę,
wynoszący począwszy od szóstego roku pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia
zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy, aż do osiągnięcia
20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.
7.Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, mnożniki wynagrodzenia
zasadniczego kuratorów zawodowych i aplikantów kuratorskich, stawki dodatku
funkcyjnego i patronackiego oraz szczegółowe warunki przyznawania dodatku
patronackiego i dodatku specjalnego, uwzględniając rangę zawodu kuratora.
1.Kurator zawodowy nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia
bez zgody prezesa sądu okręgowego.
2.Kuratorowi zawodowemu nie wolno także podejmować innego zajęcia ani
sposobu zarobkowania, które przeszkadzałoby w pełnieniu obowiązków kuratora
sądowego, mogło osłabiać zaufanie do jego bezstronności lub podważać zaufanie do
sądu.
1.Kuratorowi zawodowemu przysługuje corocznie dodatkowy urlop
wypoczynkowy w wymiarze:
1)6 dni roboczych – po 10 latach pracy;
2)12 dni roboczych – po 15 latach pracy.
2.Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego, wlicza
się wszystkie okresy zatrudnienia, z tytułu którego przysługiwał zwiększony wymiar
urlopu.
1.Kuratorowi zawodowemu można udzielić płatnego urlopu dla
poratowania zdrowia, w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy.
2.Urlopu dla poratowania zdrowia nie można udzielić, jeżeli kurator zawodowy
z powodu choroby nie pracował nieprzerwanie przez okres roku.
3.Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Minister Sprawiedliwości. Minister
Sprawiedliwości, wyrażając zgodę, określa wymiar tego urlopu.
4.W wypadku udzielenia kuratorowi zawodowemu urlopu dla poratowania
zdrowia prezes sądu okręgowego wskazuje termin rozpoczęcia urlopu oraz informuje
Ministra Sprawiedliwości o terminach jego rozpoczęcia i zakończenia.
Pracodawca zapewnia kuratorowi zawodowemu, na jego wniosek lub za jego zgodą, pomoc psychologiczną.
1.Kuratorowi zawodowemu pokrzywdzonemu przestępstwem w
związku z wykonywaniem czynności służbowych przysługuje od pracodawcy, na
wniosek tego kuratora, zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu
karnym, w którym uczestniczył w charakterze pokrzywdzonego lub oskarżyciela
posiłkowego.
2.Zwrot kosztów zastępstwa procesowego, o którym mowa w ust. 1, obejmuje
wydatki w wysokości faktycznie poniesionych kosztów, nie wyższej niż stawka
minimalna wynagrodzenia jednego obrońcy określona w przepisach wydanych na
podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U.
z 2022 r. poz. 1184 i
1268)
3.Zwrot kosztów zastępstwa procesowego, o którym mowa w ust. 1, nie
przysługuje kuratorowi zawodowemu, który uczestniczył w postępowaniu karnym w
charakterze oskarżyciela posiłkowego i na rzecz którego sąd zasądził wydatki
związane z ustanowieniem pełnomocnika.
1.Kuratorowi zawodowemu, przeciwko któremu zostało wytoczone
powództwo cywilne w związku z wykonywaniem czynności służbowych, przysługuje
od pracodawcy, na jego wniosek, zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
2.Zwrot kosztów zastępstwa procesowego, o którym mowa w ust. 1, obejmuje
wydatki w wysokości faktycznie poniesionych kosztów, nie wyższej niż stawka
minimalna wynagrodzenia jednego pełnomocnika określona w przepisach wydanych
na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze.
3.Kurator zawodowy zwraca pracodawcy otrzymane od niego środki pieniężne
w terminie 30 dni od dnia uzyskania od powoda zasądzonych przez sąd kosztów
procesu.
1.Prezes sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii kuratora okręgowego
i prezesa sądu rejonowego, może przyznać kuratorowi zawodowemu nagrodę za
szczególne osiągnięcia w pracy.
2.Minister Sprawiedliwości może utworzyć, w drodze rozporządzenia,
dodatkowy fundusz nagród dla kuratorów zawodowych, z przeznaczeniem na nagrody
specjalne za osiągnięcia w pracy, w wysokości do 1% planowanych wynagrodzeń
kuratorów zawodowych.
1.Kuratorowi zawodowemu przysługuje gratyfikacja jubileuszowa
w wysokości:
1)po 20 latach pracy – 75%,
2)po 25 latach pracy – 100%,
3)po 30 latach pracy – 150%,
4)po 35 latach pracy – 200%,
5)po 40 latach pracy – 300%,
6)po 45 latach pracy – 400%
wynagrodzenia miesięcznego.
2.Do okresu pracy uprawniającego do gratyfikacji wlicza się wszystkie
poprzednio zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych
przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia
pracownicze.
3.Do obliczania i wypłacania gratyfikacji jubileuszowej stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące nagród jubileuszowych, o których mowa w przepisach
o pracownikach urzędów państwowych.
1.Kuratorowi, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na
rentę z tytułu niezdolności do pracy albo na emeryturę, przysługuje jednorazowa
odprawa w wysokości:
1)dwumiesięcznego wynagrodzenia – po 10 latach pracy;
2)trzymiesięcznego wynagrodzenia – po 15 latach pracy;
3)sześciomiesięcznego wynagrodzenia – po 20 latach pracy.
2.Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, ustala się w wysokości
przysługującego ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
3.Przepis art. 19 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
1.W razie trwałej utraty zdolności do wykonywania zawodu kuratora,
kuratora zawodowego można przenieść do innej pracy na jego wniosek, złożony
w ciągu 7 dni od uprawomocnienia się stosownego orzeczenia. Przez okres 3 miesięcy
od dnia przeniesienia kurator zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia.
2.Jeżeli kurator zawodowy zostanie poddany rehabilitacji zawodowej lub
przysposobieniu do innej pracy, zachowuje prawo do dotychczasowego
wynagrodzenia przez okres 12 miesięcy.
Między kuratorami zawodowymi nie może istnieć stosunek bezpośredniej podległości służbowej, jeżeli są małżonkami albo pozostają ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa pierw- szego stopnia albo przysposobienia, opieki lub kurateli.
1.Kurator zawodowy zostaje z mocy prawa zawieszony w pełnieniu
obowiązków służbowych w razie tymczasowego aresztowania.
2.Wynagrodzenie kuratora zawodowego w okresie jego tymczasowego
aresztowania ulega ograniczeniu do połowy. Jeżeli w stosunku do kuratora
zawodowego zapadł wyrok uniewinniający lub postępowanie karne zostało umorzone
na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1375, 1855, 2582 i 2600 oraz z 2023 r. poz. 289 i
535),
zwanej dalej „Kodeksem postępowania karnego”, kuratorowi przysługuje wyrównanie
wynagrodzenia za okres tymczasowego aresztowania
1.Prezes sądu okręgowego, na wniosek kuratora okręgowego lub
z urzędu, może zawiesić w pełnieniu obowiązków służbowych kuratora zawodowego,
jeżeli zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne.
2.Zawieszenie, o którym mowa w ust. 1, nie może trwać dłużej niż 3 miesiące;
na wniosek kuratora okręgowego lub z urzędu może zostać przedłużone na czas
określony, nie dłużej jednak niż do prawomocnego zakończenia postępowania
dyscyplinarnego.
3.W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, kurator zachowuje prawo do
wynagrodzenia i innych świadczeń przysługujących na podstawie stosunku pracy.
1.W razie rozwiązania z kuratorem zawodowym stosunku pracy
z powodu zniesienia sądu albo jego reorganizacji uniemożliwiającej dalsze
zatrudnienie, kuratorowi przysługuje pełna emerytura, jeżeli mężczyzna ukończył
60 lat, a kobieta 55 lat i mają wymagany okres zatrudnienia wynoszący co najmniej
20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn.
2.W razie rozwiązania z kuratorem zawodowym stosunku pracy z przyczyn
określonych w art. 27 ust. 1 pkt 3, z wyłączeniem wypadku, gdy kurator odmówił
przejścia do innej pracy, o której mowa w tym przepisie, kuratorowi temu przysługuje
pełna emerytura, jeżeli mężczyzna ukończył 60 lat, a kobieta 55 lat i mają wymagany
okres zatrudnienia wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn.
3.Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do kuratorów zawodowych urodzonych przed
dniem 1 stycznia 1949 r.
Stosunek pracy z kuratorem zawodowym wygasa:
1)z dniem utraty przez niego obywatelstwa polskiego;
2)w wypadkach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140 oraz z 2023 r. poz. 240 i 641), zwanej
dalej „Kodeksem pracy”;
3)w razie prawomocnego:
a)ukarania karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 52 ust. 3 pkt 5,
b)orzeczenia przez sąd środka karnego w postaci pozbawienia praw
publicznych lub zakazu wykonywania zawodu kuratora zawodowego,
c)skazania za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub
umyślne przestępstwo skarbowe.
1.Rozwiązanie stosunku pracy z kuratorem zawodowym może nastąpić,
w drodze wypowiedzenia, w razie:
1)otrzymania negatywnej oceny pracy, potwierdzonej ponowną taką oceną, która
nie może być dokonana przed upływem roku i po upływie 2 lat od dnia
sporządzenia poprzedniej oceny;
2)zniesienia sądu lub jego reorganizacji, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie
kuratora do innego sądu rejonowego w tym samym okręgu;
3)trwałej utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pracy na zajmowanym
stanowisku, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia kuratora do innej pracy,
odpowiedniej do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo gdy kurator
odmawia przejścia do takiej pracy.
4)(uchylony)
2.Okres wypowiedzenia stosunku pracy wynosi 3 miesiące i kończy się
ostatniego dnia miesiąca.
1.W razie rozwiązania stosunku pracy z kuratorem zawodowym
z przyczyn określonych w art. 27 ust. 1 pkt 2, w okresie między ustaniem zatrudnienia
w zniesionym lub reorganizowanym sądzie a podjęciem pracy lub działalności
gospodarczej kuratorowi temu przysługuje świadczenie pieniężne ze środków budżetu
państwa, przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, obliczane jak ekwiwalent pieniężny
za urlop wypoczynkowy. Świadczenie to nie przysługuje kuratorowi, który nabył
prawo do emerytury od dnia nabycia tego prawa.
2.Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1, kurator zawodowy, z którym został
rozwiązany stosunek pracy, pobiera zasiłek wychowawczy, chorobowy albo
macierzyński, wysokość świadczenia pieniężnego ulega obniżeniu o kwotę
pobieranego zasiłku.
3.Okres pobierania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza
się do okresów pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień
pracowniczych oraz do okresów składkowych w rozumieniu przepisów o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – na takich warunkach, na jakich
wlicza się okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, określonych w przepisach
o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Od świadczenia pieniężnego właściwy sąd
odprowadza składkę na ubezpieczenia społeczne na zasadach przewidzianych dla
wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku pracy.
1.W okresie wypowiedzenia prezes sądu okręgowego może, na wniosek
kuratora okręgowego, zwolnić kuratora zawodowego z pełnienia obowiązków,
z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.
2.Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić po wykorzystaniu przez
kuratora urlopu wypoczynkowego.
1.Od decyzji w sprawach wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku
pracy z kuratorem zawodowym, przeniesienia na inne stanowisko albo zawieszenia w
pełnieniu obowiązków kurator może, w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia, wnieść
odwołanie do Ministra Sprawiedliwości.
2.(uchylony)
3.W sprawach o roszczenia ze stosunku pracy stosuje się przepisy Kodeksu
pracy.
1.Minister Sprawiedliwości może delegować kuratora zawodowego, za
jego zgodą, do pełnienia czynności administracyjnych w urzędzie obsługującym
Ministra Sprawiedliwości związanych z nadzorem nad pracą kuratorów sądowych, na
czas określony nie dłuższy niż 2 lata albo na czas nieokreślony.
2.Kuratorowi, o którym mowa w ust. 1, mogą być powierzone obowiązki na
stanowiskach urzędniczych, z wyłączeniem stanowiska dyrektora generalnego. W
wypadku powierzenia kuratorowi delegowanemu obowiązków na stanowisku pracy
należącym do służby cywilnej stanowisko to uważa się za obsadzone.
3.Kurator, o którym mowa w ust. 1, z dniem rozpoczęcia delegowania traci
stanowisko kuratora okręgowego, zastępcy kuratora okręgowego, kierownika zespołu
kuratorskiej służby sądowej, kierownika ośrodka kuratorskiego, delegata do Krajowej
Rady Kuratorów, członka sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji oraz rzecznika
dyscyplinarnego i nie może być powołany na żadne z tych stanowisk w czasie
delegowania.
4.Delegowanie kuratora, o którym mowa w ust. 1, następuje z sądu rejonowego,
w którym jest zatrudniony.
5.Kurator, o którym mowa w ust. 1, w czasie delegowania nie może wykonywać
zadań, o których mowa w art. 1.
6.Kurator, o którym mowa w ust. 1, ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego
odpowiedniego do stopnia służbowego oraz dodatku za wieloletnią pracę.
7.Kuratorowi, o którym mowa w ust. 1, jest przyznawany przez Ministra
Sprawiedliwości dodatek zadaniowy w wysokości 40% wynagrodzenia zasadniczego.
8.W szczególnie uzasadnionych wypadkach związanych z rodzajem i zakresem
wykonywanych zadań dodatek zadaniowy może przekraczać wysokość, o której
mowa w ust. 7.
9.Minister Sprawiedliwości może kierować kuratora, o którym mowa w ust. 1,
za jego zgodą, do udziału w różnych formach podnoszenia kwalifikacji zawodowych
w zakresie problematyki dotyczącej powierzonych mu obowiązków.
10.Koszty podnoszenia kwalifikacji zawodowych, o których mowa w ust. 9, są
pokrywane z części budżetowej 37 Sprawiedliwość, której dysponentem jest Minister
Sprawiedliwości.
11.Kurator, o którym mowa w ust. 1, może być odwołany z delegowania lub z
niego ustąpić w każdym czasie. Kurator ten wraca do pracy w zespole kuratorskiej
służby sądowej, w którym pracował bezpośrednio przed delegowaniem.
1.Minister Sprawiedliwości może delegować kuratora zawodowego,
za jego zgodą, do nadzoru nad czynnościami realizowanymi przez uczelnię Służby
Więziennej, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o
Służbie Więziennej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2470 oraz z 2023 r. poz. 240, 347 i
641),
zwanej dalej „uczelnią”, w ramach aplikacji kuratorskiej
2.Do kuratora zawodowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 31 ust. 1, 3–8 i 11.
1.Prezes sądu okręgowego, na wniosek kuratora okręgowego lub z
urzędu, po zasięgnięciu opinii kuratora okręgowego, może delegować kuratora, za
jego zgodą, do wykonywania zadań kuratora zawodowego w innym sądzie rejonowym
na obszarze danego okręgu, na czas określony.
2.Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, delegowanie kuratora
do wykonywania zadań kuratora zawodowego w innym sądzie rejonowym może
nastąpić nawet bez jego zgody, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Delegowanie
kuratora bez jego zgody może być powtórzone nie wcześniej niż po upływie 3 lat od
czasu zakończenia poprzedniego delegowania.
3.Niedopuszczalne jest delegowanie kuratora do sądu rejonowego mającego
siedzibę w innej miejscowości, w wypadku gdy kuratorem jest kobieta w ciąży lub
osoba sprawująca opiekę nad dzieckiem w wieku do 14 lat, a także w wypadkach, gdy
stoją temu na przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne kuratora, bez jego
zgody.
4.Kurator, o którym mowa w ust. 1 albo 2, może być odwołany z delegowania
w każdym czasie.
1.(uchylony)
2.Rozwiązanie stosunku pracy z kuratorem bez wypowiedzenia może nastąpić
w razie jego nieprzerwanej nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej
niż rok, a także w razie usprawiedliwionej nieobecności w pracy z innych przyczyn –
po upływie okresów przewidzianych w art. 53 Kodeksu pracy.
1.W razie zniesienia sądu prezes sądu okręgowego przenosi kuratora
okręgowego i zastępcę kuratora okręgowego do pracy w sądzie rejonowym.
2.Po przeniesieniu kuratorowi, o którym mowa w ust. 1, przysługuje przez okres
6 miesięcy wynagrodzenie nie niższe od dotychczasowego.
1.Jeżeli jest to konieczne ze względu na szczególne potrzeby sądu,
kuratora można przenieść do innego zespołu kuratorskiej służby sądowej albo sądu
rejonowego położonego w tej albo innej miejscowości w tym samym okręgu
sądowym, zachowując dotychczasowe wynagrodzenie.
2.Na wniosek kuratora można przenieść go do innego zespołu kuratorskiej
służby sądowej albo sądu rejonowego położonego w tej albo innej miejscowości w
tym samym okręgu sądowym.
3.Przeniesień, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje prezes sądu okręgowego
w porozumieniu z prezesami sądów rejonowych, między którymi ma nastąpić
przeniesienie.
4.Na wniosek kuratora Minister Sprawiedliwości może przenieść go do sądu
rejonowego w innym okręgu sądowym, na obszarze tej samej albo innej apelacji.
5.Przeniesienia, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, nie powodują rozwiązania
stosunku pracy.
6.W wypadku przeniesienia kuratora do innej miejscowości przysługuje mu
zwrot uzasadnionych kosztów przeniesienia, diety i zwrot kosztów podróży, z
wyjątkiem wypadku, gdy przeniesienie nastąpiło na wniosek kuratora.
7.Niedopuszczalne jest przeniesienie kuratora do sądu mającego siedzibę w innej
miejscowości, w wypadku gdy kuratorem jest kobieta w ciąży lub osoba sprawująca
opiekę nad dzieckiem w wieku do 14 lat, a także w wypadkach, gdy stoją temu na
przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne kuratora, bez jego zgody.
8.Od decyzji prezesa sądu okręgowego w sprawie przeniesienia przysługuje
odwołanie do Ministra Sprawiedliwości w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.
1.Kuratorską służbę sądową na obszarze właściwości sądu okręgowego
stanowią kuratorzy sądowi, którzy wykonują czynności służbowe na obszarze
właściwości sądu rejonowego, oraz kurator okręgowy, jego zastępca albo zastępcy i
kuratorzy, o których mowa w art. 37b ust. 1 i art. 38 ust. 2, którzy wykonują czynności
służbowe na obszarze właściwości sądu okręgowego.
2.Nadzór nad działalnością kuratorów sądowych sprawuje kurator okręgowy, z
zastrzeżeniem określonych w ustawie uprawnień sądu, prezesa sądu lub Ministra
Sprawiedliwości.
1.Prezes sądu okręgowego sprawuje wewnętrzny nadzór
administracyjny nad działalnością kuratora okręgowego, w szczególności przez:
1)sporządzanie rocznego planu nadzorczego;
2)sporządzanie sprawozdania z realizacji rocznego planu nadzorczego;
3)kontrolowanie równomierności obciążenia pracą kuratorów sądowych w okręgu;
4)kontrolowanie sprawności i prawidłowości podejmowanych przez kuratora
okręgowego czynności nadzorczych;
5)wydawanie zarządzeń nadzorczych.
2.Prezes sądu rejonowego informuje prezesa sądu okręgowego o
nieprawidłowościach w działalności zespołu kuratorskiej służby sądowej w
kierowanym przez siebie sądzie.
3.Wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością prezesów sądów
okręgowych w zakresie działalności kuratorów sądowych na obszarze apelacji
sprawuje prezes sądu apelacyjnego.
4.Prezes sądu apelacyjnego w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 3:
1)ustala kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego sprawowanego przez
prezesów sądów okręgowych działających na obszarze apelacji;
2)koordynuje czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego
sprawowanego przez prezesów sądów okręgowych działających na obszarze
apelacji;
3)zatwierdza i przesyła Ministrowi Sprawiedliwości przedłożone mu przez prezesa
sądu okręgowego sprawozdanie z realizacji rocznego planu nadzorczego;
4)kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów
okręgowych działających na obszarze apelacji;
5)wydaje zarządzenia nadzorcze.
5.Czynnościami z zakresu nadzoru, o którym mowa w ust. 3, są ponadto:
1)wizytacja, obejmująca pełną działalność kuratora okręgowego lub zespołu
kuratorskiej służby sądowej;
2)lustracja, obejmująca wybrane zagadnienia z działalności kuratora okręgowego
lub zespołu kuratorskiej służby sądowej.
6.Wizytację lub lustrację, o których mowa w ust. 5, przeprowadza się zgodnie z
rocznym planem nadzorczym albo doraźnie.
7.Doraźną wizytację lub lustrację zarządza prezes sądu okręgowego albo prezes
sądu apelacyjnego stosownie do potrzeb, w szczególności przy uwzględnieniu
wyników sprawowanego nadzoru administracyjnego.
8.Wizytację lub lustrację, obejmującą działalność zespołu kuratorskiej służby
sądowej, przeprowadza kurator okręgowy lub zastępca kuratora okręgowego.
9.Wizytację lub lustrację, obejmującą działalność kuratora okręgowego lub jego
zastępcy, przeprowadza prezes sądu okręgowego albo prezes sądu apelacyjnego.
10.Wizytacji lub lustracji nie może przeprowadzać osoba będąca małżonkiem,
krewnym albo powinowatym osoby, której działalność jest kontrolowana, lub
pozostająca z nią w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić
uzasadnione wątpliwości co do bezstronności kontrolującego.
1.Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością kuratorów
sądowych obejmuje analizę i ocenę prawidłowości oraz skuteczności sprawowania
przez prezesów sądów apelacyjnych i okręgowych wewnętrznego nadzoru
administracyjnego.
2.Minister Sprawiedliwości sprawuje zewnętrzny nadzór administracyjny nad
działalnością kuratorów sądowych, w ramach którego w szczególności:
1)ustala ogólne kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego sprawowanego
przez prezesów sądów apelacyjnych, w tym również w oparciu o wyniki analiz,
o których mowa w pkt 3;
2)kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów
apelacyjnych i okręgowych, w szczególności przez analizę sprawozdań, o
których mowa w art. 35a ust. 1 pkt 2;
3)analizuje informacje statystyczne dotyczące działalności kuratorów sądowych;
4)organizuje narady nadzorcze dla kuratorów okręgowych;
5)wydaje zarządzenia nadzorcze.
3.W wypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności kuratorów
sądowych w danym okręgu lub niewykonania zarządzeń, o których mowa w ust. 2 pkt
5, Minister Sprawiedliwości może zarządzić przeprowadzenie lustracji działalności:
1)nadzorczej prezesa sądu okręgowego;
2)kuratora okręgowego lub zespołu kuratorskiej służby sądowej.
4.Zarządzając przeprowadzenie lustracji, o której mowa w ust. 3, Minister
Sprawiedliwości wyznacza prezesowi sądu apelacyjnego zakres i termin jej
przeprowadzenia.
Prawo wglądu w dokumentację dotyczącą wykonywania obowiązków służbowych przez kuratora sądowego oraz prawo żądania wyjaśnień mają: prezes sądu apelacyjnego, prezes sądu okręgowego, prezes sądu rejonowego, kurator okręgowy, zastępca kuratora okręgowego, kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej i sędzia wizytator.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb sprawowania nadzoru administracyjnego nad działalnością kuratorów sądowych, a także sposób dokumentowania czynności nadzorczych, mając na uwadze zapewnienie sprawności i skuteczności nadzoru oraz zapewnienie prawidłowego wykonywania czynności nadzorczych.
1.Kuratora okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród
kuratorów zawodowych zatrudnionych w danym okręgu sądowym albo mając na
względzie dobro kuratorskiej służby sądowej – spośród kuratorów zawodowych
zatrudnionych poza tym okręgiem.
2.Okręgowe zgromadzenie kuratorów oraz prezes sądu okręgowego mogą
przedstawić Ministrowi Sprawiedliwości, niezależnie od siebie, nie więcej niż po 3
kandydatów na stanowisko kuratora okręgowego spośród kuratorów zawodowych
zatrudnionych w danym okręgu sądowym, spełniających warunki, o których mowa w
ust. 4, w terminie 14 dni od dnia zwolnienia tego stanowiska.
3.Kurator okręgowy jest powoływany na 4-letnią kadencję, na nie więcej niż
dwie kolejne kadencje i nie może być powołany na stanowisko kuratora okręgowego
oraz zastępcy kuratora okręgowego albo delegowany na podstawie art. 38 ust. 2, przed
upływem 6 lat od zakończenia pełnienia tej funkcji.
4.Kuratorem okręgowym może być ten, kto:
1)posiada co najmniej 7-letni staż pracy kuratorskiej;
2)posiada stopień kuratora specjalisty, a wyjątkowo – stopień starszego kuratora
zawodowego;
3)wyróżnia się umiejętnościami w zakresie zarządzania i kierowania.
5.Minister Sprawiedliwości odwołuje kuratora okręgowego, jeżeli ten zrzekł się
stanowiska albo nie wypełnia obowiązków nałożonych przez ustawę.
6.Minister Sprawiedliwości może zawiesić kuratora okręgowego w pełnieniu
obowiązków służbowych, jeżeli zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie
dyscyplinarne. Prezes sądu okręgowego informuje Ministra Sprawiedliwości
o wydaniu zarządzenia, o którym mowa w art. 52e ust. 1. Przepis art. 24 ust. 2 stosuje
się odpowiednio.
7.Minister Sprawiedliwości przed powołaniem, odwołaniem albo zawieszeniem
kuratora okręgowego w pełnieniu obowiązków służbowych może zasięgnąć opinii
okręgowego zgromadzenia kuratorów.
8.W wypadku zawieszenia kuratora okręgowego w pełnieniu obowiązków
służbowych prezes sądu okręgowego zarządza przeprowadzenie wobec kuratora
okręgowego czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego, o których
mowa w art. 35a ust. 5 pkt 1 albo 2.
9.Kurator okręgowy nie może być kierownikiem ośrodka kuratorskiego oraz
prowadzić w nim zajęć.
10.Kurator okręgowy po upływie kadencji, odwołaniu ze stanowiska albo utracie
stanowiska wraca do pracy w zespole kuratorskiej służby sądowej, w którym pracował
bezpośrednio przed powołaniem na stanowisko kuratora okręgowego.
1.Kurator okręgowy odpowiada przed prezesem sądu okręgowego za
funkcjonowanie kuratorskiej służby sądowej w okręgu i reprezentuje kuratorów
sądowych wobec organów sądu.
1a.Kurator okręgowy ma obowiązek dbać o równomierne obciążenie pracą
kuratorów w ramach poszczególnych zespołów kuratorskiej służby sądowej oraz
między poszczególnymi zespołami tej służby w okręgu.
2.Do zakresu działania kuratora okręgowego w szczególności należy:
1)wykonywanie działań niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania
kuratorskiej służby sądowej w okręgu;
2)koordynowanie działalności kuratorów sądowych na terenie swego działania;
3)reprezentowanie kuratorskiej służby sądowej na zewnątrz;
4)nadzór nad pracą kierowników zespołów kuratorskiej służby sądowej;
5)kontrola i ocena pracy kuratorów sądowych oraz aplikantów kuratorskich; w
uzasadnionych wypadkach przeprowadzenie kontroli i dokonanie oceny pracy
kuratora lub aplikanta kurator okręgowy może zlecić kierownikowi zespołu
kuratorskiej służby sądowej;
6)udział w planowaniu i nadzór nad wydatkowaniem środków przeznaczonych dla
kuratorów sądowych i ośrodków kuratorskich;
7)przygotowanie planu etatów kuratorskich i obsługi administracyjnej w okręgu
oraz projektu rozdziału etatów pomiędzy poszczególne jednostki;
8)opiniowanie kandydatów na aplikantów kuratorskich;
9)występowanie z wnioskami kadrowymi dotyczącymi kuratorów zawodowych
w okręgu;
10)nadzór merytoryczny nad ośrodkami kuratorskimi;
11)organizowanie szkoleń kuratorów zawodowych w okręgu;
12)nadzór nad udzielaniem pomocy postpenitencjarnej;
13)określanie szczegółowych zakresów obowiązków zastępcy kuratora okręgowego
oraz kierowników zespołów kuratorskiej służby sądowej i przedstawianie ich do
zatwierdzenia prezesowi sądu okręgowego;
13a)wskazywanie pierwszego i drugiego zastępcy, w wypadku gdy Minister
Sprawiedliwości powoła dwóch zastępców kuratora okręgowego;
14)rozpoznawanie skarg i wniosków dotyczących czynności kuratorów sądowych
w okręgu;
15)wykonywanie innych czynności zleconych przez prezesa sądu okręgowego;
16)sporządzanie oraz przedkładanie prezesowi sądu okręgowego sprawozdania z
przeprowadzonych w danym roku wizytacji lub lustracji, o których mowa w art.
35a ust. 8.
3.Skargi i wnioski dotyczące działalności kuratora okręgowego rozpoznaje
prezes sądu okręgowego.
1.Minister Sprawiedliwości, mając na uwadze stan osobowy kadry
kuratorskiej w okręgu, może powołać zastępcę kuratora okręgowego, a jeżeli uzna to
za konieczne – dwóch zastępców kuratora okręgowego.
2.Do zastępcy kuratora okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 36 ust.
1 i 3–10 oraz art. 37 ust. 1, 1a, ust. 2 pkt 1–13 i 14–16 oraz ust. 3.
3.W wypadku niepowołania kuratora okręgowego, jego nieobecności albo w
wypadku, o którym mowa w art. 36 ust. 8, pierwszy zastępca kuratora pełni obowiązki
kuratora okręgowego.
1.W wypadku niepowołania kuratora okręgowego, jego nieobecności
albo w wypadku, o którym mowa w art. 36 ust. 8, przy jednoczesnym niepowołaniu
albo nieobecności zastępcy kuratora okręgowego, prezes sądu okręgowego deleguje z
sądu rejonowego do sądu okręgowego kuratora zawodowego, za jego zgodą, do
pełnienia obowiązków kuratora okręgowego.
2.Kurator, o którym mowa w ust. 1, jest delegowany do czasu powołania
kuratora okręgowego, ustania jego nieobecności albo ustania zawieszenia w wypadku,
o którym mowa w art. 36 ust. 8, na czas określony nie dłuższy niż 6 miesięcy. Jego
odwołanie z delegowania może nastąpić w każdym czasie.
3.Do kuratora, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.
35a ust. 9, art. 36 ust. 4 i 9 oraz art. 37.
1.Czynności z zakresu obsługi biurowej kuratora okręgowego i jego
zastępcy albo zastępców wykonuje sekretariat kuratora okręgowego.
1a.Kurator okręgowy kieruje pracami sekretariatu, o którym mowa w ust. 1.
2.Prezes sądu okręgowego może, na wniosek kuratora okręgowego, delegować
do sądu okręgowego kuratora z sądu rejonowego z danego okręgu sądowego w celu
udzielania kuratorowi okręgowemu pomocy przy wykonywaniu zadań.
3.Kurator, o którym mowa w ust. 2, jest delegowany na czas określony. Jego
odwołanie z delegowania może nastąpić w każdym czasie. Do kuratora, o którym
mowa w ust. 2, przepisy art. 35a ust. 9 oraz art. 36 ust. 4 i 9 stosuje się odpowiednio.
1.W sądzie rejonowym tworzy się zespoły kuratorskiej służby sądowej,
zwane dalej „zespołami”, wykonujące orzeczenia w sprawach karnych oraz
w sprawach rodzinnych i nieletnich.
2.W wypadku gdy powołanie 2 lub więcej zespołów byłoby niecelowe, prezes
sądu okręgowego powołuje jeden zespół wykonujący orzeczenia w sprawach karnych,
rodzinnych i nieletnich.
3.Siedzibą zespołu jest miejscowość, w której siedzibę ma sąd rejonowy.
4.W szczególnie uzasadnionych wypadkach, za zgodą Ministra
Sprawiedliwości, dopuszcza się wskazanie jako siedziby zespołu innej miejscowości
niż miejscowość, w której siedzibę ma sąd rejonowy.
1.Kierownika zespołu powołuje i odwołuje prezes sądu okręgowego na
wniosek kuratora okręgowego, po zasięgnięciu opinii prezesa sądu rejonowego.
2.Prezes sądu okręgowego powołuje na stanowisko kierownika zespołu osobę
wyróżniającą się zdolnościami organizacyjnymi, która ponadto posiada:
1)co najmniej 5-letni staż pracy kuratorskiej;
2)stopień kuratora specjalisty, a w wyjątkowym wypadku stopień starszego
kuratora zawodowego.
3.Kadencja kierownika zespołu kuratorskiej służby sądowej trwa 4 lata.
4.Kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej może być powołany na kolejne
kadencje.
5.Prezes sądu okręgowego odwołuje kierownika zespołu kuratorskiej służby
sądowej, jeżeli ten zrzekł się stanowiska albo nie wypełnia obowiązków nałożonych
przez ustawę.
1.Kierownika zespołu kuratorskiej służby sądowej, w wypadku jego
nieobecności, zastępuje wyznaczony przez niego kurator zawodowy, o czym
kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej informuje prezesa sądu rejonowego
oraz kuratora okręgowego.
2.Kuratorowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1, w czasie zastępowania
kierownika zespołu kuratorskiej służby sądowej przysługują uprawnienia, o których
mowa w art. 169b § 2, 5–7 i 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
wykonawczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 127 oraz z 2022 r. poz.
2600)
1.Do obowiązków kierownika zespołu należy wykonywanie działań
niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania kuratorskiej służby sądowej
w zakresie działań zespołu, a w tym:
1)koordynowanie zadań kuratorów zespołu;
1a)dbałość o równomierne obciążenie pracą kuratorów zespołu;
2)udział w planowaniu i nadzór nad wydatkowaniem środków finansowych
przeznaczonych dla kuratorów sądowych;
3)przedstawianie kuratorowi okręgowemu wniosków i opinii dotyczących
awansowania kuratorów zawodowych zatrudnionych w zespole oraz w zakresie
zatrudniania kandydatów do pracy;
4)opiniowanie wniosków zawodowych kuratorów sądowych dotyczących ich
przeniesienia;
5)określanie zakresu obowiązków kuratorów zawodowych zespołu;
6)organizowanie działalności kuratorów społecznych;
7)przedstawianie prezesowi sądu rejonowego wniosków o powołanie i odwołanie
kuratorów społecznych;
8)przeprowadzanie szkoleń kuratorów społecznych;
9)zatwierdzanie wniosków dotyczących ryczałtów kuratorów sądowych;
10)nadzorowanie terminowości wykonywania obowiązków przez kuratorów
sądowych;
11)wyznaczanie patronów dla aplikantów kuratorskich;
12)sporządzanie sprawozdań i informacji o działalności zespołu;
13)(uchylony)
14)reprezentowanie zespołu na zewnątrz;
15)współdziałanie z prezesem sądu rejonowego.
2.Kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej wykonuje obowiązki kuratora
w wymiarze nie mniejszym niż 35% przeciętnego obciążenia pracą przypadającego na
członka zespołu.
3.Jeżeli w zespole są wykonywane orzeczenia w sprawach karnych oraz w
sprawach rodzinnych i nieletnich, kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej
wykonuje obowiązki kuratora w wymiarze, o którym mowa w ust. 2, odnoszącym się
do przeciętnego obciążenia pracą przypadającego na członka zespołu będącego
odpowiednio kuratorem dla dorosłych albo kuratorem rodzinnym.
1.W zespole tworzy się sekretariat.
2.Sekretariat zespołu tworzy się spośród urzędników lub innych pracowników
sądowych, a przy jego liczbowej obsadzie uwzględnienia się potrzeby zespołu.
3.Kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej kieruje pracami sekretariatu,
o którym mowa w ust. 1.
1.Minister Sprawiedliwości, mając na względzie racjonalne
wykorzystanie kadr kuratorskiej służby sądowej oraz potrzeby wynikające z
obciążenia jej pracą w poszczególnych sądach, przydziela nowe stanowiska
kuratorskie poszczególnym sądom rejonowym w ramach posiadanych środków
finansowych.
2.W wypadku zwolnienia stanowiska kuratora zawodowego prezes sądu
okręgowego, w którego okręgu stanowisko zostało zwolnione, w terminie 7 dni od
dnia zwolnienia stanowiska zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości. Minister
Sprawiedliwości, na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 1, przydziela
stanowisko sądowi rejonowemu, w którym stanowisko kuratora zawodowego zostało
zwolnione, albo innemu sądowi rejonowemu.
Kuratorzy zawodowi tworzą samorząd kuratorski.
1.Organami samorządu kuratorskiego są:
1)Krajowa Rada Kuratorów;
2)okręgowe zgromadzenia kuratorów.
2.Kadencja Krajowej Rady Kuratorów trwa 4 lata.
1.Krajową Radę Kuratorów tworzą delegaci wybrani w poszczególnych
okręgach przez okręgowe zgromadzenia kuratorów. Okręgowe zgromadzenie
kuratorów wybiera jednego delegata do Krajowej Rady Kuratorów.
2.Krajowa Rada Kuratorów dokonuje wyboru przewodniczącego, jego zastępcy
i sekretarza, którzy tworzą prezydium Krajowej Rady Kuratorów.
3.Krajowa Rada Kuratorów jest reprezentantem kuratorów sądowych.
1.Do zadań Krajowej Rady Kuratorów w szczególności należy:
1)uchwalanie kodeksu etyki kuratora sądowego;
2)podejmowanie działań umożliwiających kuratorom zawodowym podnoszenie
kwalifikacji zawodowych i poziomu wykonywanej przez nich pracy;
3)opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących kuratorów sądowych oraz
występowanie z inicjatywą opracowania aktów prawnych dotyczących
kuratorów sądowych i kurateli sądowej;
4)występowanie do Ministra Sprawiedliwości lub innych organów państwowych
z wnioskami dotyczącymi warunków pracy i płacy grupy zawodowej kuratorów
sądowych;
5)inicjowanie badań naukowych nad funkcjonowaniem kurateli sądowej;
6)dokonywanie okresowej oceny sądowej kadry kuratorskiej i liczby
wykonywanych nadzorów i dozorów oraz przedstawianie wniosków w tym
zakresie Ministrowi Sprawiedliwości;
7)coroczna ocena działalności prezydium Krajowej Rady Kuratorów;
8)uchwalenie regulaminu pracy Krajowej Rady Kuratorów;
9)współpraca z organizacjami kuratorów sądowych innych krajów;
10)wskazywanie przedstawiciela Krajowej Rady Kuratorów, o którym mowa w art.
79 ust. 1 pkt 2.
2.Krajowa Rada Kuratorów przy realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 pkt
2, 5 i 6, uzgadnia swoje działania z Ministrem Sprawiedliwości.
3.Posiedzenia Krajowej Rady Kuratorów odbywają się co najmniej raz w roku.
Warunki do odbywania posiedzeń zapewnia Minister Sprawiedliwości.
1.Członkami okręgowego zgromadzenia kuratorów są kuratorzy
zawodowi zatrudnieni w okręgu sądowym.
2.Przewodniczącym okręgowego zgromadzenia kuratorów jest kurator
okręgowy, a w razie jego nieobecności zastępca kuratora okręgowego.
3.W okręgach sądowych, w których powołano dwóch zastępców kuratora
okręgowego, pod nieobecność kuratora okręgowego okręgowemu zgromadzeniu
kuratorów przewodniczy pierwszy zastępca kuratora okręgowego, a w razie jego
nieobecności – drugi zastępca kuratora okręgowego.
4.W wypadku nieobecności kuratora okręgowego, przy jednoczesnym
niepowołaniu albo nieobecności zastępcy kuratora okręgowego, okręgowemu
zgromadzeniu kuratorów przewodniczy kurator zawodowy najstarszy służbą spośród
obecnych.
1.Członkowie okręgowego zgromadzenia kuratorów obowiązani są
uczestniczyć w jego posiedzeniach.
1a.W posiedzeniach okręgowego zgromadzenia kuratorów uczestniczą, bez
prawa głosu, aplikanci kuratorscy.
2.W posiedzeniach okręgowego zgromadzenia kuratorów może brać udział
z głosem doradczym prezes sądu okręgowego.
1.Do podjęcia uchwał okręgowego zgromadzenia kuratorów wymagana
jest obecność co najmniej połowy liczby jego członków.
2.Uchwały zapadają zwykłą większością głosów; w razie równej liczby głosów
decyduje głos przewodniczącego.
3.Uchwały okręgowego zgromadzenia kuratorów zapadają w głosowaniu
jawnym. Głosowanie jest jednakże tajne, jeżeli zażąda tego chociażby jeden
z członków zgromadzenia.
1.Okręgowe zgromadzenie kuratorów zbiera się co najmniej raz w roku.
2.Posiedzenia okręgowego zgromadzenia kuratorów zwołuje przewodniczący
zgromadzenia z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków
zgromadzenia.
3.Posiedzenie okręgowego zgromadzenia kuratorów może zwołać również
prezes sądu okręgowego.
1.Do zadań okręgowego zgromadzenia kuratorów należy:
1)wybór członków sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji;
2)zgłaszanie prezesowi sądu okręgowego raz w roku do dnia 31 marca dwóch
kandydatów na członków komisji konkursowej, o której mowa w art. 5b ust. 5;
3)zgłaszanie prezesowi sądu okręgowego raz w roku do dnia 31 marca dwóch
kandydatów na członków komisji konkursowej, o której mowa w art. 72 ust. 4;
4)wysłuchiwanie informacji kuratora okręgowego o działalności kuratorskiej
służby sądowej i wyrażanie opinii w tym zakresie;
5)wyrażanie opinii w sprawach osobowych kuratorów zawodowych
przedstawionych przez kuratora okręgowego i Ministra Sprawiedliwości;
6)występowanie do Ministra Sprawiedliwości o podjęcie niezbędnych działań
dotyczących funkcjonowania kuratorskiej służby sądowej.
2.Możliwości kandydowania na stanowisko, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, są
pozbawieni członkowie okręgowego zgromadzenia kuratorów, przeciwko którym
toczy się postępowanie dyscyplinarne – do czasu zakończenia tego postępowania, i
kuratorzy, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 31a ust. 1, art. 37b ust. 1 i art. 38 ust.
2 – w okresie delegowania.
1.Kurator zawodowy ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną za
oczywiste i rażące naruszenie obowiązków kuratora lub zasad etyki zawodowej.
2.(uchylony)
3.Karami dyscyplinarnymi są:
1)upomnienie;
2)nagana;
3)nagana z pozbawieniem możliwości uzyskania wyższego stopnia służbowego
przez okres 2 lat;
4)usunięcie z zajmowanego stanowiska;
5)wydalenie ze służby kuratorskiej.
4.Kara upomnienia i kara nagany oznaczają wytknięcie ukaranemu
niewłaściwego postępowania.
5.Kara nagany z pozbawieniem możliwości uzyskania wyższego stopnia
służbowego przez okres 2 lat oznacza wytknięcie ukaranemu niewłaściwego
postępowania i brak możliwości awansu służbowego przez okres 2 lat.
6.Kara usunięcia z zajmowanego stanowiska oznacza usunięcie z zajmowanego
dotychczas stanowiska.
7.Kara wydalenia ze służby kuratorskiej oznacza zwolnienie ze służby
kuratorskiej, a jej wymierzenie pociąga za sobą utratę możliwości ponownego
ubiegania się o przyjęcie do służby kuratorskiej przez okres 10 lat.
1.W wypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne
mniejszej wagi prezes sądu okręgowego przeprowadza z kuratorem zawodowym
rozmowę dyscyplinującą udokumentowaną w formie notatki. Z upoważnienia prezesa
sądu okręgowego rozmowę dyscyplinującą może przeprowadzić kurator okręgowy.
2.Rozmowę dyscyplinującą, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się w
terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o możliwości popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego. Rozmowa ta polega na wytknięciu kuratorowi zawodowemu
niewłaściwego postępowania oraz uprzedzeniu go o możliwości wszczęcia
postępowania dyscyplinarnego i wymierzenia kary dyscyplinarnej w wypadku
ponownego popełnienia czynu, za który kurator ponosi odpowiedzialność
dyscyplinarną.
3.Notatkę, o której mowa w ust. 1, włącza się do akt osobowych na okres 5
miesięcy.
4.W terminie 5 dni od dnia przeprowadzenia rozmowy dyscyplinującej kurator
zawodowy może złożyć sprzeciw do prezesa sądu okręgowego. Złożenie sprzeciwu
skutkuje wszczęciem postępowania wyjaśniającego, a zebrane dotychczas materiały
stają się materiałami tego postępowania.
1.Powzięciem wiadomości o możliwości popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego jest uzyskanie takiej informacji w dowolnej formie przez prezesa
sądu okręgowego, prezesa sądu rejonowego, kuratora okręgowego, kierownika
zespołu kuratorskiej służby sądowej lub rzecznika dyscyplinarnego.
2.Prezes sądu rejonowego, kurator okręgowy, kierownik zespołu kuratorskiej
służby sądowej lub rzecznik dyscyplinarny informują prezesa sądu okręgowego o
możliwości popełnienia przez kuratora zawodowego przewinienia dyscyplinarnego w
terminie 7 dni od dnia powzięcia takiej wiadomości. Kierownik zespołu kuratorskiej
służby sądowej przekazuje tę informację za pośrednictwem kuratora okręgowego.
1.Kuratorowi zawodowemu wymierza się karę dyscyplinarną
współmierną do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego oraz stopnia zawinienia.
2.Przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności
popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa negatywne
dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków,
pobudki działania, zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia
dyscyplinarnego i po jego popełnieniu, dotychczasowy przebieg i okres zatrudnienia,
oceny pracy, a także istotne w sprawie okoliczności – zarówno łagodzące, jak i
obciążające.
3.Na zaostrzenie wymiaru kary dyscyplinarnej mają wpływ następujące
okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
1)działanie z motywacji zasługującej na szczególne potępienie, w stanie
nietrzeźwości albo w stanie po spożyciu alkoholu lub użyciu podobnie
działającego środka;
2)popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez kuratora zawodowego przed
zatarciem wymierzonej mu kary dyscyplinarnej;
3)poważne skutki przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza istotne zakłócenie
realizacji zadań kuratorskiej służby sądowej lub naruszenie dobrego imienia
kuratorskiej służby sądowej;
4)działanie w obecności innego kuratora, wspólnie z nim lub na jego szkodę.
4.Na złagodzenie wymiaru kary dyscyplinarnej mają wpływ następujące
okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
1)nieumyślność jego popełnienia;
2)podjęcie przez kuratora zawodowego starań o zmniejszenie jego skutków;
3)brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności
zawodowych;
4)dobrowolne poinformowanie bezpośredniego przełożonego o popełnieniu
przewinienia dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania wyjaśniającego.
5.Okoliczności, o których mowa w ust. 1–4, uwzględnia się wyłącznie w
stosunku do kuratora zawodowego, którego one dotyczą.
Postępowanie dyscyplinarne obejmuje postępowanie:
1)wyjaśniające;
2)przed sądami dyscyplinarnymi obu instancji;
3)wykonawcze.
1.Prezes sądu okręgowego, jeżeli zachodzi uzasadnione
przypuszczenie popełnienia przez kuratora zawodowego przewinienia
dyscyplinarnego, niezwłocznie zarządza przeprowadzenie postępowania
wyjaśniającego przez rzecznika dyscyplinarnego. Kuratora zawodowego, co do
którego wydano zarządzenie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego, uważa się za
obwinionego.
2.Nie wszczyna się postępowania wyjaśniającego po upływie 90 dni od dnia
powzięcia wiadomości o możliwości popełnienia przewinienia dyscyplinarnego.
3.Jeżeli z powodu nieobecności w pracy kurator nie ma możliwości złożenia
wyjaśnień, bieg terminu, o którym mowa w ust. 2, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty
ulega zawieszeniu do dnia stawienia się kuratora w pracy.
4.Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu jego
popełnienia upłynęły 3 lata. Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego wstrzymuje
bieg tego terminu.
5.Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie
następuje wcześniej niż przedawnienie karne.
6.Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)oznaczenie prezesa sądu okręgowego;
2)datę wydania zarządzenia;
3)podstawę prawną;
4)datę uzyskania informacji uzasadniających wszczęcie postępowania
wyjaśniającego;
5)określenie okoliczności stanowiących przedmiot postępowania wyjaśniającego;
6)podpis prezesa sądu okręgowego.
7.Celem postępowania wyjaśniającego jest w szczególności:
1)ustalenie, czy czyn, którego popełnienie zarzucono kuratorowi, został
popełniony i czy kurator jest jego sprawcą;
2)wyjaśnienie przyczyn i okoliczności popełnienia czynu, o którym mowa w pkt 1;
3)zebranie i utrwalenie dowodów w sprawie.
8.Rzecznik dyscyplinarny kończy postępowanie wyjaśniające w terminie 3
miesięcy od dnia wydania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1. W szczególnie
uzasadnionych wypadkach, przede wszystkim ze względu na zawiły charakter sprawy,
postępowanie wyjaśniające za zgodą prezesa sądu okręgowego może być przedłużone
na czas oznaczony, nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia wydania zarządzenia, o którym
mowa w ust. 1.
9.Jeżeli w toku postępowania wyjaśniającego zostały ujawnione inne
okoliczności wskazujące na możliwość popełnienia przewinienia dyscyplinarnego,
rzecznik dyscyplinarny może poszerzyć zakres okoliczności stanowiących przedmiot
postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 6 pkt 5.
10.Rzecznik dyscyplinarny w toku postępowania wyjaśniającego może wezwać
kuratora zawodowego do złożenia pisemnego oświadczenia dotyczącego przedmiotu
tego postępowania w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Rzecznik
dyscyplinarny może również odebrać od kuratora zawodowego oświadczenie ustne.
Niezłożenie oświadczenia przez kuratora zawodowego nie wstrzymuje dalszego biegu
postępowania.
11.Jeżeli wyniki postępowania wyjaśniającego uzasadniają wystąpienie z
wnioskiem o ukaranie do sądu dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny przedstawia
kuratorowi zawodowemu zarzuty na piśmie oraz odbiera od niego wyjaśnienia, chyba
że odebranie tych wyjaśnień nie jest możliwe. Obwiniony może w terminie 14 dni od
dnia przedstawienia zarzutów na piśmie złożyć wnioski o przeprowadzenie dowodów.
12.Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w zależności od jego
wyników, rzecznik dyscyplinarny występuje do sądu dyscyplinarnego z wnioskiem o
ukaranie obwinionego albo wydaje postanowienie o odmowie skierowania takiego
wniosku.
13.Wniosek o ukaranie zawiera dokładne określenie czynu, który jest
przedmiotem postępowania, wykaz dowodów uzasadniających wniosek oraz
uzasadnienie.
14.Po złożeniu wniosku o ukaranie rzecznik dyscyplinarny może wystąpić do
prezesa sądu okręgowego o zawieszenie kuratora zawodowego w pełnieniu
obowiązków służbowych. Przepisy art. 24 ust. 2 i 3 stosuje się.
15.Odpis postanowienia o odmowie skierowania wniosku o ukaranie doręcza się
prezesowi sądu okręgowego oraz kuratorowi okręgowemu.
16.Prezes sądu okręgowego w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu
postanowienia, o którym mowa w ust. 15, może wnieść sprzeciw od tego
postanowienia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z obowiązkiem wystąpienia
przez rzecznika dyscyplinarnego do sądu dyscyplinarnego z wnioskiem o ukaranie, a
wskazania prezesa sądu okręgowego co do dalszego toku postępowania są wiążące dla
rzecznika dyscyplinarnego.
(uchylony)
1.W sprawach dyscyplinarnych kuratorów zawodowych orzekają:
1)w pierwszej instancji – sąd dyscyplinarny w sądzie okręgowym, zwany dalej
„sądem dyscyplinarnym pierwszej instancji”, w składzie 3-osobowym;
2)w drugiej instancji – sąd okręgowy w składzie 3 sędziów.
2.(uchylony)
3.(uchylony)
4.Do orzekania w sądzie dyscyplinarnym pierwszej instancji są uprawnieni
kuratorzy zawodowi pełniący służbę w danym okręgu, z wyjątkiem kuratora
okręgowego, zastępcy kuratora okręgowego, kuratorów, o których mowa w art. 31
ust. 1, art. 31a ust. 1, art. 37b ust. 1 i art. 38 ust. 2, oraz rzecznika dyscyplinarnego.
1.Członków sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji, w liczbie od
6 do 12, wybiera okręgowe zgromadzenie kuratorów.
1a.Kurator zawodowy jest obowiązany wykonywać czynności związane z
powierzonymi mu obowiązkami członka sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji.
Wykonywanie obowiązków członka sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji jest
niezależne od wykonywania pozostałych obowiązków służbowych kuratora
zawodowego.
2.(uchylony)
3.(uchylony)
4.Kadencja sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji trwa 6 lat.
5.Kadencja członka sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji wygasa przed jej
upływem w wypadku:
1)rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy;
2)ukarania kuratora zawodowego karą dyscyplinarną.
6.Prezes sądu okręgowego może odwołać członka sądu dyscyplinarnego
pierwszej instancji przed upływem kadencji, jeżeli zostało przeciwko niemu wszczęte
postępowanie dyscyplinarne lub postępowanie karne o umyślne przestępstwo ścigane
z oskarżenia publicznego lub o umyślne przestępstwo skarbowe.
7.Po upływie kadencji członkowie sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji
pełnią swoje obowiązki do zakończenia prowadzonego przez nich postępowania
dyscyplinarnego, chyba że zachodzi potrzeba prowadzenia postępowania
dyscyplinarnego od początku.
1.Skład sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji wyznacza prezes sądu
okręgowego w kolejności alfabetycznej, z listy członków odpowiedniego sądu.
2.Składowi sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji przewodniczy najstarszy
służbą kurator zawodowy.
3.Przewodniczący składu wyznacza protokolanta spośród kuratorów
zawodowych.
Członkowie sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji są niezawiśli i podlegają tylko ustawom.
1.Uprawnionym oskarżycielem przed sądem dyscyplinarnym
w sprawach kuratorów jest rzecznik dyscyplinarny.
2.Rzecznika dyscyplinarnego i zastępcę rzecznika dyscyplinarnego powołuje na
4-letnią kadencję prezes sądu okręgowego spośród kuratorów zawodowych
pełniących służbę w danym okręgu.
3.(uchylony)
4.Ilekroć w przepisach niniejszej ustawy jest mowa o rzeczniku dyscyplinarnym,
należy przez to rozumieć również zastępcę rzecznika dyscyplinarnego.
Do zadań rzecznika dyscyplinarnego należy:
1)prowadzenie postępowania wyjaśniającego;
2)składanie wniosków o ukaranie, jeżeli wyniki postępowania wyjaśniającego to
uzasadniają;
3)udział w rozprawach w charakterze strony;
4)wnoszenie odwołań od orzeczeń sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji;
5)udział w postępowaniu odwoławczym.
1.Rzecznik dyscyplinarny podlega wyłączeniu od udziału w
postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli:
1)sprawa dotyczy go bezpośrednio;
2)jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym obwinionego lub osoby przez
niego pokrzywdzonej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego;
3)był świadkiem czynu będącego przedmiotem postępowania dyscyplinarnego;
4)między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego zachodzi
stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
2.Rzecznika dyscyplinarnego można wyłączyć od udziału w postępowaniu
dyscyplinarnym także z innych uzasadnionych przyczyn.
3.O okolicznościach uzasadniających wyłączenie od udziału w postępowaniu
dyscyplinarnym rzecznik dyscyplinarny zawiadamia niezwłocznie prezesa sądu
okręgowego.
4.Wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu
dyscyplinarnym może nastąpić również na wniosek obwinionego lub jego obrońcy,
jeżeli został ustanowiony.
5.Prezes sądu okręgowego wydaje niezwłocznie decyzję o wyłączeniu albo
odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu
dyscyplinarnym.
6.Do dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, rzecznik dyscyplinarny
podejmuje czynności niecierpiące zwłoki.
1.Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród kuratorów
zawodowych, adwokatów lub radców prawnych.
2.W wypadku gdy obwiniony, który nie ma obrońcy z wyboru, wnosi o
ustanowienie obrońcy z urzędu, przewodniczący składu sądu dyscyplinarnego
pierwszej instancji wyznacza obrońcę spośród adwokatów lub radców prawnych.
3.Przed wyznaczeniem obrońcy przewodniczący składu sądu dyscyplinarnego
pierwszej instancji zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub rady
okręgowej izby radców prawnych o wskazanie adwokata lub radcy prawnego.
4.Właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radców
prawnych wskazuje adwokata lub radcę prawnego niezwłocznie, nie później jednak
niż w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wniosku o wskazanie adwokata lub radcy
prawnego, zawiadamiając o tym przewodniczącego składu sądu dyscyplinarnego
pierwszej instancji. W zawiadomieniu właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada
okręgowej izby radców prawnych wskazuje imię i nazwisko tego adwokata lub radcy
prawnego oraz jego adres do doręczeń.
1.Sąd dyscyplinarny pierwszej instancji rozpoznaje sprawę
dyscyplinarną na rozprawie.
2.Sąd dyscyplinarny pierwszej instancji doręcza stronom wezwania na rozprawę
i wzywa strony do złożenia wniosków dowodowych w terminie 14 dni od dnia
doręczenia wezwania.
3.Wniosek dowodowy złożony po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2,
sąd dyscyplinarny pierwszej instancji może pozostawić bez rozpoznania, chyba że
strona wykaże, że wniosek nie mógł zostać złożony w terminie z przyczyn od niej
niezależnych.
4.Sąd dyscyplinarny pierwszej instancji wzywa obwinionego do przedstawienia
w terminie, o którym mowa w ust. 2, wyjaśnień na piśmie oraz wskazania obrońcy,
jeżeli go ustanowił. Niezłożenie wyjaśnień w tym terminie nie wstrzymuje dalszego
postępowania.
1.Nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie lub
posiedzeniu zawiadomionego obwinionego lub jego obrońcy nie wstrzymuje
rozpoznania sprawy.
2.Jeżeli nie można rozpoznać sprawy z powodu usprawiedliwionego
niestawiennictwa obwinionego, a nie ma on obrońcy, sąd dyscyplinarny pierwszej
instancji wyznacza mu obrońcę z urzędu, określając termin dla obrońcy do zapoznania
się z materiałami sprawy. Do wyznaczenia obrońcy stosuje się odpowiednio przepisy
art. 60 ust. 2–4.
1.Postępowanie dyscyplinarne jest jawne.
2.Sąd dyscyplinarny pierwszej instancji może wyłączyć jawność postępowania
dyscyplinarnego ze względu na moralność, bezpieczeństwo państwa i porządek
publiczny oraz ze względu na ochronę życia prywatnego stron lub inny ważny interes
prywatny.
3.W wypadku wyłączenia jawności postępowania dyscyplinarnego ogłoszenie
orzeczenia jest jawne.
Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie, oprócz objętego wnioskiem o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej, sąd może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody rzecznik dyscyplinarny prowadzi w tym zakresie odrębne postępowanie dyscyplinarne.
Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko kuratorowi zawodowemu, sąd lub prokurator przesyła akta sprawy właściwemu prezesowi sądu okręgowego. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie było wszczęte, prezes sądu okręgowego wydaje zarządzenie, o którym mowa w art. 52e ust. 1, chociażby w postępowaniu karnym został wydany wyrok uniewinniający.
1.W razie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy kuratora
zawodowego wszczęte postępowanie dyscyplinarne umarza się.
2.Wznowienie postępowania dyscyplinarnego, o którym mowa w ust. 1, może
nastąpić na wniosek rzecznika dyscyplinarnego w terminie 2 lat od dnia umorzenia
tego postępowania.
1.Orzeczenie powinno być ogłoszone bezpośrednio po naradzie.
2.W wyjątkowych wypadkach można odroczyć ogłoszenie orzeczenia na czas
nie dłuższy niż 3 dni. O terminie ogłoszenia orzeczenia przewodniczący składu
orzekającego zawiadamia strony bezpośrednio po zakończeniu narady.
3.Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego podaje ustnie
zasadnicze motywy rozstrzygnięcia.
4.Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom, prezesowi sądu
okręgowego, a w wypadku, o którym mowa w art. 64 ust. 3 – także prezesowi sądu
rejonowego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jego ogłoszenia.
1.Od wydanego w pierwszej instancji orzeczenia sądu dyscyplinarnego
oraz postanowienia i zarządzenia, zamykających drogę do wydania orzeczenia,
przysługuje stronom odwołanie.
2.Odwołanie wnosi się do sądu okręgowego właściwego miejscowo dla obszaru,
w którym obwiniony jest zatrudniony, za pośrednictwem sądu dyscyplinarnego
pierwszej instancji. Termin do wniesienia odwołania wynosi 30 dni i biegnie dla
każdego uprawnionego od dnia doręczenia orzeczenia lub zarządzenia.
3.Odwołanie rozpoznaje się w terminie 3 miesięcy od dnia jego wpłynięcia do
sądu okręgowego.
4.Sąd okręgowy rozpoznaje sprawę dyscyplinarną na rozprawie na podstawie
dowodów znajdujących się w aktach sprawy, chyba że uzna, iż niezbędne dla
prawidłowego rozpoznania sprawy jest bezpośrednie przeprowadzenie dowodów
z wyjaśnień obwinionego, zeznań świadków, opinii biegłych lub innych istotnych
dowodów.
5.Orzeczenie wraz z uzasadnieniem wydane przez sąd okręgowy doręcza się
stronom, prezesowi sądu okręgowego, a w wypadku, o którym mowa w art. 64 ust. 3
– także prezesowi sądu rejonowego.
6.W postępowaniu przed sądem okręgowym stosuje się odpowiednio przepisy o
postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym pierwszej instancji.
7.Od orzeczenia sądu okręgowego przysługuje kasacja.
1.Orzeczenie sądu dyscyplinarnego podlega wykonaniu z chwilą
uprawomocnienia.
2.Przewodniczący składu sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji przesyła
odpis prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego prezesowi sądu, w którym
kurator zawodowy jest zatrudniony.
3.Wykonanie orzeczenia co do kar wymienionych w art. 52 ust. 3 pkt 3–5 należy
odpowiednio do prezesa sądu okręgowego albo prezesa sądu rejonowego.
(uchylony)
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego i ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, 1726, 1855, 2339 i 2600 oraz z 2023 r. poz.
289)
Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt osobowych kuratora zawodowego.
(uchylony)
Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.
1.Prezes sądu okręgowego zarządza, z urzędu, usunięcie z akt
osobowych kuratora:
1)odpisu orzeczenia sądu dyscyplinarnego o ukaraniu karą upomnienia – po roku
od jego uprawomocnienia;
2)odpisu orzeczenia sądu dyscyplinarnego o ukaraniu karą przewidzianą w art. 52
ust. 3 pkt 2–4 – po upływie 2 lat, a karą przewidzianą w art. 52 ust. 3 pkt 5 – po
upływie 10 lat od jego uprawomocnienia.
2.W szczególnie uzasadnionym wypadku prezes sądu okręgowego, na wniosek
ukaranego, może zarządzić usunięcie z jego akt osobowych orzeczenia o ukaraniu
jedną z kar, o których mowa w art. 52 ust. 3 pkt 2–4, po upływie połowy terminu
określonego w ust. 1 pkt 2.
Aplikacja kuratorska trwa rok.
1.Aplikantem kuratorskim może zostać ten, kto odpowiada warunkom
określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1–4 oraz przedłoży informację z Krajowego Rejestru
Karnego, która jego dotyczy.
2.Prezes sądu okręgowego informuje o konkursie na aplikację kuratorską przez
umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie sądu, w
Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej sądu oraz może
poinformować o konkursie w inny sposób, w szczególności przez umieszczenie
ogłoszenia w prasie.
3.Konkurs, o którym mowa w ust. 2, przeprowadza komisja konkursowa
powołana przez prezesa sądu okręgowego.
4.Komisja konkursowa składa się z przewodniczącego, którym jest prezes sądu
okręgowego albo wyznaczony przez niego wiceprezes, oraz trzech członków:
sędziego wizytatora, kuratora okręgowego albo jego zastępcy i kuratora zawodowego,
wyznaczonego spośród kandydatów, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3.
5.Członek komisji konkursowej zostaje wyłączony z udziału w jej pracach, jeżeli
kandydat pozostaje z nim w stosunku:
1)małżeństwa;
2)pokrewieństwa albo powinowactwa do trzeciego stopnia;
3)przysposobienia, opieki lub kurateli;
4)osobistym mogącym wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
6.Powody wyłączenia trwają pomimo ustania małżeństwa, przysposobienia,
opieki lub kurateli.
7.Konkurs, o którym mowa w ust. 2, ma na celu sprawdzenie wiedzy,
umiejętności, predyspozycji oraz zdolności ogólnych kandydata, niezbędnych do
wykonywania pracy na stanowisku aplikanta kuratorskiego.
8.Konkurs, o którym mowa w ust. 2, składa się z trzech etapów:
1)pierwszego – obejmującego wstępną weryfikację zgłoszeń kandydatów pod
kątem spełnienia wymogów formalnych przystąpienia do konkursu;
2)drugiego – pisemnego, polegającego na rozwiązaniu testu, składającego się z 30
pytań jednokrotnego wyboru oraz udzieleniu odpowiedzi na jedno z dwóch pytań
opisowych;
3)trzeciego – rozmowy kwalifikacyjnej.
9.Jeżeli żaden z kandydatów nie został dopuszczony do trzeciego etapu
konkursu, prezes sądu okręgowego zarządza przeprowadzenie kolejnego konkursu na
aplikację kuratorską.
10.Do zatrudnienia na stanowisku aplikanta kuratorskiego zostaje
zakwalifikowany kandydat, który w trakcie konkursu, o którym mowa w ust. 2,
uzyskał najwyższą liczbę punktów.
11.W wypadku uzyskania przez dwóch lub więcej kandydatów tej samej liczby
punktów komisja dokonuje w drodze głosowania wyboru kandydata, biorąc pod
uwagę dodatkowe osiągnięcia i kwalifikacje przydatne do wykonywania pracy na
stanowisku aplikanta kuratorskiego. Przewodniczący komisji sporządza pisemne
uzasadnienie wyboru kandydata, wskazując w szczególności, które dodatkowe
osiągnięcia i kwalifikacje kandydatów wzięto pod uwagę.
12.Komisja konkursowa po przeprowadzeniu konkursu, o którym mowa w ust.
2, na podstawie jego wyników może sporządzić rezerwową listę kandydatów, mając
w szczególności na uwadze możliwość zatrudnienia większej liczby aplikantów
kuratorskich, rezygnację kandydata albo ustanie stosunku pracy z aplikantem
kuratorskim przed ukończeniem aplikacji. Rezerwowa lista kandydatów jest ważna do
następnego konkursu, jednakże nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia przeprowadzenia
konkursu, na podstawie którego została sporządzona.
13.Z przebiegu konkursu, o którym mowa w ust. 2, sporządza się protokół
obejmujący w szczególności:
1)imiona i nazwiska kandydatów, którzy przystąpili do konkursu;
2)wyniki uzyskane przez poszczególnych kandydatów;
3)wskazanie kandydata albo listy kandydatów zakwalifikowanych do zatrudnienia,
a jeżeli komisja sporządziła rezerwową listę kandydatów – także wskazanie tej
listy.
14.Informację o wynikach konkursu, o którym mowa w ust. 2, w tym imiona i
nazwiska kandydatów, prezes sądu okręgowego umieszcza w miejscu powszechnie
dostępnym w siedzibie sądu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej sądu.
15.Kandydatowi, po okazaniu dokumentu tożsamości, udostępnia się do wglądu
protokół przebiegu konkursu, o którym mowa w ust. 13, w części obejmującej wyniki
tego kandydata.
16.Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
sposób i tryb przeprowadzenia konkursu na aplikację kuratorską, w szczególności
sposób i tryb działania komisji konkursowej, przebieg konkursu, a także zakres wiedzy
podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu, uwzględniając konieczność
prawidłowego, terminowego i efektywnego przeprowadzenia i przebiegu konkursu na
aplikację kuratorską oraz zapewnienia zachowania bezstronności pracy komisji
konkursowej.
1.Prezes sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii kuratora
okręgowego, zatrudnia aplikanta kuratorskiego na podstawie umowy o pracę, zawartej
na czas określony, uwzględniając możliwość jej rozwiązania przed upływem terminu.
1a.Przy określaniu czasu trwania umowy, o której mowa w ust. 1, bierze się pod
uwagę okres trwania aplikacji, czas niezbędny do przystąpienia do egzaminu
kuratorskiego i uzyskania jego wyniku.
2.Prezes sądu okręgowego informuje Rektora-Komendanta uczelni o
zatrudnieniu aplikanta kuratorskiego w terminie 7 dni od dnia podpisania umowy o
pracę.
3.Prezes sądu okręgowego może przedłużyć czas trwania umowy, o której mowa
w ust. 1, na wniosek aplikanta, na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy, jeżeli aplikant nie
przystąpił do egzaminu z przyczyn od niego niezależnych lub nie zdał go w pierwszym
terminie.
4.W uzasadnionych wypadkach prezes sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii
kuratora okręgowego, może także rozwiązać umowę z aplikantem kuratorskim
w terminie wcześniejszym, jeżeli przebieg aplikacji wskazuje nieprzydatność
aplikanta do kuratorskiej służby sądowej.
Przed podjęciem obowiązków aplikant kuratorski składa ślubowanie wobec prezesa sądu okręgowego i kuratora okręgowego według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie wypełniać obowiązki aplikanta kuratorskiego, w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości oraz dochować tajemnicy prawnie chronionej.”.
1.Aplikacja kuratorska ma na celu:
1)zapoznanie z organizacją i działalnością sądu, zakładów dla nieletnich, placówek
opiekuńczo-wychowawczych i leczniczo--terapeutycznych oraz zakładów
penitencjarnych;
2)teoretyczne i praktyczne przygotowanie do wykonywania zawodu kuratora
sądowego;
3)sprawdzenie przydatności do wykonywania zawodu kuratora sądowego.
2.Zajęcia teoretyczne w ramach aplikacji kuratorskiej są prowadzone przez
uczelnię.
3.Koszty zajęć teoretycznych prowadzonych przez uczelnię są pokrywane przez
sąd okręgowy na podstawie umowy zawartej z uczelnią.
4.Kierując się koniecznością zapewnienia aplikantom kuratorskim właściwego
poziomu kształcenia, Rektor-Komendant uczelni określa, w drodze zarządzenia,
wysokość kosztów zajęć teoretycznych dla jednego aplikanta.
5.Rektor-Komendant uczelni, w porozumieniu z Krajową Radą Kuratorów,
opracowuje program zajęć teoretycznych i przedstawia go Ministrowi
Sprawiedliwości, który w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia może wnieść wiążące
uwagi. Po uwzględnieniu uwag Ministra Sprawiedliwości do programu zajęć
teoretycznych Rektor-Komendant uczelni przekazuje ten program prezesom sądów
okręgowych i Krajowej Radzie Kuratorów.
6.Kurator okręgowy odpowiada za organizację szkolenia praktycznego
aplikantów kuratorskich.
7.Aplikant kuratorski odbywa szkolenie praktyczne w zespole wykonującym
orzeczenia w sprawach karnych oraz w zespole wykonującym orzeczenia w sprawach
rodzinnych i nieletnich, po 6 miesięcy w każdym z tych zespołów. Jeżeli w zespole są
wykonywane orzeczenia w sprawach karnych oraz w sprawach rodzinnych i
nieletnich, aplikant odbywa szkolenie praktyczne po 6 miesięcy w zakresie
wykonywania orzeczeń przez kuratorów dla dorosłych oraz w zakresie wykonywania
orzeczeń przez kuratorów rodzinnych.
8.Aplikantowi wyznacza się dwóch patronów – jednego spośród kuratorów dla
dorosłych, a drugiego spośród kuratorów rodzinnych. Każdy z patronów pełni swoją
funkcję przez 6 miesięcy, odpowiednio w czasie, kiedy aplikant odbywa szkolenie
praktyczne w zakresie dotyczącym wykonywania orzeczeń w sprawach karnych albo
w zakresie wykonywania orzeczeń w sprawach rodzinnych i nieletnich.
9.Jeżeli aplikant kuratorski odbywa szkolenie praktyczne w zespole
wykonującym orzeczenia w sprawach karnych oraz w zespole wykonującym
orzeczenia w sprawach rodzinnych i nieletnich, każdy z kierowników tych zespołów
kuratorskiej służby sądowej wyznacza jednego patrona. Jeżeli w zespole są
wykonywane orzeczenia w sprawach karnych oraz w sprawach rodzinnych i
nieletnich, patronów aplikanta wyznacza kierownik tego zespołu kuratorskiej służby
sądowej.
10.Patron czuwa nad prawidłowym przebiegiem szkolenia praktycznego
aplikanta, odpowiednio w zakresie dotyczącym wykonywania orzeczeń w sprawach
karnych albo wykonywania orzeczeń w sprawach rodzinnych i nieletnich, oraz
opiniuje aplikanta.
11.Prezes sądu okręgowego wydaje potwierdzenie odbycia aplikacji kuratorskiej
zawierające w szczególności: imię, nazwisko, imię ojca oraz datę i miejsce urodzenia
aplikanta kuratorskiego.
12.Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, organizację i
sposób odbywania aplikacji kuratorskiej, zakres zajęć teoretycznych i szkolenia
praktycznego oraz wzór dokumentu potwierdzającego odbycie aplikacji kuratorskiej,
mając na względzie konieczność jednolitej i obiektywnej oceny wiedzy i kwalifikacji
aplikantów.
Aplikant kuratorski za naruszenie swoich obowiązków ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną na zasadach obowiązujących kuratorów zawodowych.
Do aplikantów kuratorskich stosuje się odpowiednio przepisy art. 4 ust. 4, art. 14 ust. 1 i 6, art. 19 i 20.
1.Aplikant kuratorski składa egzamin kuratorski przed komisją
egzaminacyjną.
2.Komisję egzaminacyjną powołuje Rektor-Komendant uczelni.
1.Komisja egzaminacyjna składa się z:
1)przewodniczącego, którym jest Rektor-Komendant uczelni albo osoba przez
niego wyznaczona z grona nauczycieli akademickich uczelni posiadająca co
najmniej stopień doktora;
2)czterech członków, w tym co najmniej jednego przedstawiciela Ministra
Sprawiedliwości oraz co najmniej jednego przedstawiciela Krajowej Rady
Kuratorów.
2.Przewodniczący zawiadamia Ministra Sprawiedliwości oraz
Przewodniczącego Krajowej Rady Kuratorów o konieczności wskazania
przedstawicieli, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
3.Przedstawicielem Ministra Sprawiedliwości w komisji egzaminacyjnej może
być w szczególności kurator zawodowy, o którym mowa w art. 31 ust. 1.
4.O składzie komisji egzaminacyjnej oraz terminie i miejscu egzaminu
przewodniczący zawiadamia Ministra Sprawiedliwości, Przewodniczącego Krajowej
Rady Kuratorów, członków komisji oraz, za pośrednictwem prezesów sądów
okręgowych, podlegających egzaminowi aplikantów co najmniej na miesiąc przed
wyznaczonym terminem egzaminu kuratorskiego.
1.Egzamin kuratorski przeprowadza się 4 razy w roku w terminach
wyznaczonych przez Ministra Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Rektora-
Komendanta uczelni.
1a.Aplikant przystępuje do egzaminu kuratorskiego w pierwszym możliwym
terminie po odbyciu aplikacji kuratorskiej.
1b.Prezes sądu okręgowego informuje Rektora-Komendanta uczelni o odbyciu
przez aplikanta aplikacji kuratorskiej w terminie 7 dni od dnia jej ukończenia.
2.Egzamin pisemny odbywa się w obecności i pod nadzorem co najmniej
2 członków komisji egzaminacyjnej, a egzamin ustny – przed komisją egzaminacyjną.
3.Stosuje się następującą skalę ocen:
1)pozytywne:
a)bardzo dobra,
b)dobra,
c)dostateczna;
2)niedostateczna.
4.W razie niedostatecznego wyniku egzaminu aplikant może przystąpić jeden
raz do ponownego jego składania, w ciągu 6 miesięcy od dnia egzaminu
poprzedniego.
1.Egzamin pisemny polega na opracowaniu analizy akt sprawy oraz
przygotowaniu stosownego wniosku procesowego lub innego pisma, którego
przygotowanie należy do zadań kuratora sądowego.
2.Warunkiem dopuszczenia do egzaminu ustnego jest uzyskanie pozytywnej
oceny z egzaminu pisemnego.
3.Egzamin ustny obejmuje sprawdzenie znajomości metodyki pracy kuratora
sądowego, organizacji wymiaru sprawiedliwości, przepisów prawnych dotyczących
działalności kuratorów sądowych oraz innych wiadomości potrzebnych do
wykonywania zawodu kuratora sądowego.
4.Uchwały komisji egzaminacyjnej zapadają większością głosów, a w razie
równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego.
5.Z przebiegu i wyników egzaminu sporządza się protokół, który podpisują
wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej.
Członkom komisji konkursowej na aplikację kuratorską oraz członkom komisji egzaminacyjnej egzaminu kuratorskiego wynagrodzenie nie przysługuje.
Aplikant kuratorski jest obowiązany do:
1)uczestnictwa w szkoleniu:
a)teoretycznym, ze szczególnym uwzględnieniem metodyki pracy kuratora
sądowego, organizacji wymiaru sprawiedliwości, przepisów prawnych
dotyczących działalności kuratorów sądowych oraz innych wiadomości
potrzebnych do wykonywania zawodu kuratora sądowego,
b)praktycznym, ze szczególnym uwzględnieniem udziału w rozprawach
sądowych i w wysłuchiwaniu nieletnich przez sędziego oraz pobytu
w placówkach, o których mowa w art. 3 ust. 1;
2)dokonywania oceny przebiegu spraw znajdujących się w postępowaniu
rozpoznawczym i wykonawczym w ramach pracy zespołu;
3)zapoznania się z rejonem pracy kuratora – patrona oraz zadaniami wynikającymi
z jego zakresu czynności;
4)przyswojenia zasad prowadzenia dokumentacji kuratorskiej;
5)nawiązywania kontaktów z instytucjami zajmującymi się wychowaniem,
profilaktyką i resocjalizacją;
6)zapoznawania się z organizacją i formami pracy ośrodka kuratorskiego;
7)udziału w posiedzeniach zespołu i naradach organizowanych dla kuratorów
sądowych;
8)wykonywania innych czynności zleconych przez przełożonych.
1.Do pełnienia funkcji kuratora społecznego może być powołany ten,
kto:
1)odpowiada warunkom określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1–3;
2)posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe i doświadczenie
w prowadzeniu działalności resocjalizacyjnej, opiekuńczej lub wychowawczej;
3)złożył informację z Krajowego Rejestru Karnego, która jego dotyczy.
2.Kuratora społecznego powołuje, zawiesza w czynnościach i odwołuje prezes
sądu rejonowego na wniosek kierownika zespołu.
3.Kurator społeczny pełni swą funkcję społecznie w jednym zespole.
1.Przed przystąpieniem do pełnienia funkcji kurator społeczny składa
przed prezesem właściwego sądu rejonowego w obecności kierownika zespołu
ślubowanie, określone w art. 6 ust. 1.
2.Z odebrania ślubowania sporządza się protokół, który podpisują: składający
ślubowanie, prezes sądu rejonowego oraz kierownik zespołu.
Kuratora społecznego wpisuje się na listę kuratorów przy prezesie sądu rejonowego.
1.Zakres zadań kuratora społecznego określa kierownik zespołu
w porozumieniu z wyznaczonym kuratorem zawodowym, pod którego kierunkiem
kurator społeczny ma pracować.
2.Liczba dozorów lub nadzorów sprawowanych przez kuratora społecznego nie
powinna przekraczać 10.
3.Kuratorowi społecznemu, w związku z wykonywaniem czynności zleconych
przez sąd, sędziego lub kuratora zawodowego, przysługują uprawnienia, o których
mowa w art. 9 i art. 9a.
1.Kuratorowi społecznemu, na jego wniosek lub za jego zgodą, pomoc
psychologiczną zapewnia sąd rejonowy, w którym pełni on swoją funkcję.
2.Kuratorowi społecznemu pokrzywdzonemu przestępstwem w związku z
wykonywaniem czynności służbowych przysługuje od sądu rejonowego, w którym
pełni on swoją funkcję, na jego wniosek, zwrot kosztów zastępstwa procesowego w
postępowaniu karnym, w którym uczestniczył w charakterze pokrzywdzonego lub
oskarżyciela posiłkowego. Przepisy art. 17b ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
3.Kuratorowi społecznemu, przeciwko któremu zostało wytoczone powództwo
cywilne w związku z wykonywaniem czynności służbowych przysługuje od sądu
rejonowego, w którym pełni on swoją funkcję, na jego wniosek, zwrot kosztów
zastępstwa procesowego w wysokości faktycznie poniesionych kosztów, nie wyższej
niż stawka minimalna wynagrodzenia jednego pełnomocnika określona w przepisach
wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o
adwokaturze. Przepisy art. 17c ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
1.Prezes sądu rejonowego odwołuje kuratora społecznego, jeżeli:
1)przestał odpowiadać warunkom określonym w art. 84 ust. 1;
2)złożył prośbę o zwolnienie go z powierzonej mu funkcji.
2.W wypadkach określonych w ust. 1 nie jest wymagany wniosek kierownika
zespołu.
3.Prezes sądu może odwołać kuratora społecznego, jeżeli:
1)kurator nienależycie wypełnia powierzoną mu funkcję;
2)wymagają tego względy organizacyjne.
4.Odwołanie kuratora społecznego powoduje jego skreślenie z listy kuratorów
społecznych.
Prezes sądu rejonowego na wniosek kierownika zespołu zawiesza kuratora społecznego w czynnościach, w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego, do czasu jego prawomocnego rozstrzygnięcia.
1.Prezes sądu rejonowego, na wniosek kierownika zespołu, ustala
i przyznaje kuratorowi społecznemu miesięczny ryczałt z tytułu zwrotu kosztów
ponoszonych w związku ze sprawowanym przez niego nadzorem lub dozorem, płatny
do dnia 20 każdego miesiąca.
2.Ryczałt za sprawowanie jednego dozoru lub nadzoru wynosi od 4% do 8%
kwoty bazowej, o której mowa w art. 14 ust. 1.
3.W wypadku gdy ogłoszenie przepisów, o których mowa w ust. 2, nastąpi po
dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy ustawa budżetowa, podstawę obliczenia
wynagrodzenia za okres od 1 stycznia do dnia ogłoszenia nowych przepisów stanowi
kwota bazowa w wysokości obowiązującej w grudniu roku poprzedniego.
4.Za przeprowadzenie wywiadu w postępowaniu wykonawczym w sprawie
nieobjętej dozorem lub nadzorem prezes sądu rejonowego przyznaje kuratorowi
społecznemu ryczałt z tytułu zwrotu kosztów w wysokości 8% kwoty bazowej, o
której mowa w art. 14 ust. 1.
1.Kuratorowi społecznemu przysługuje ryczałt za:
1)przeprowadzenie wywiadu środowiskowego określonego w art. 214 § 1 Kodeksu
postępowania karnego;
2)przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w sprawach o unieważnienie
małżeństwa, ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa, rozwód, separację;
3)obecność przy kontaktach rodziców z dziećmi, ustalonych przez sąd opiekuńczy;
4)czynności zlecone przez sąd na podstawie art. 5986 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, z późn.
zm.4)).
1a.Kuratorowi społecznemu przysługuje miesięczny ryczałt za prowadzenie
zajęć w ośrodku kuratorskim w wysokości 80% kwoty bazowej, o której mowa w art.
14 ust. 1, przyznawany przez prezesa sądu rejonowego, na wniosek kierownika
ośrodka kuratorskiego, płatny do 20. dnia każdego miesiąca.
2.Ryczałt, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wynosi 8%, a w wypadkach
określonych w ust. 1 pkt 3 i 4 – 10% kwoty bazowej, o której mowa w art. 14 ust. 1.
3.Ryczałt, o którym mowa w ust. 1 i 2, przysługuje również kuratorowi
zawodowemu.
(pominięte)
1.Kuratorzy zawodowi wykonujący dodatkowe zatrudnienie
zobowiązani są w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy wystąpić do
prezesa sądu okręgowego o zgodę, o której mowa w art. 15 ust. 1.
2.W wypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w art. 15 ust. 1, kurator
zawodowy, który nie zrezygnował z dodatkowego zatrudnienia, zawiadamia
niezwłocznie o tym fakcie prezesa sądu okręgowego.
1.Z dniem wejścia w życie ustawy kuratorzy zawodowi, o których
mowa w art. 7, uzyskują stopnie służbowe odpowiednie do stanowiska, na które zostali
mianowani na podstawie dotychczasowych przepisów.
2.Z dniem wejścia w życie ustawy kuratorzy społeczni stają się kuratorami
społecznymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
1.Prezes sądu okręgowego w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy zwołuje pierwsze okręgowe zgromadzenie kuratorów w celu
powołania kuratora okręgowego w trybie określonym w art. 36 ust. 1.
Przewodniczącym pierwszego okręgowego zgromadzenia kuratorów jest wyznaczony
przez prezesa sądu okręgowego kurator okręgowy.
2.Z dniem powołania kuratora okręgowego dotychczasowe powołanie kuratora
okręgowego traci moc.
3.Prezes sądu okręgowego w terminie miesiąca od dnia powołania kuratora
okręgowego powoła kierowników zespołów.
1.W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy kurator
okręgowy zwołuje okręgowe zgromadzenie kuratorów w celu wyboru członków sądu
dyscyplinarnego pierwszej instancji, kandydata na członka sądu dyscyplinarnego
drugiej instancji, wyboru rzecznika dyscyplinarnego oraz delegata do Krajowej Rady
Kuratorów.
2.Krajowa Rada Kuratorów zbierze się w terminie 7 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy. Pierwszemu posiedzeniu przewodniczy najstarszy wiekiem delegat.
Postępowania dyscyplinarne wszczęte, lecz niezakończone prawomocnie przed wejściem w życie ustawy, toczą się według przepisów dotychczasowych.
1.Stażyści kuratorscy z dniem wejścia w życie ustawy stają się
aplikantami kuratorskimi.
2.Stażysta kuratorski przyjęty na staż przed dniem wejścia w życie ustawy
nieposiadający wykształcenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, lub posiadający
wykształcenie średnie może być mianowany kuratorem zawodowym.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzory legitymacji kuratora zawodowego, aplikanta kuratorskiego oraz legitymacji kuratora społecznego.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do kuratorów zawodowych oraz aplikantów kuratorskich stosuje się przepisy Kodeksu pracy.
1.Do dnia 31 grudnia 2002 r. kuratorzy zawodowi otrzymują
wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatki funkcyjne ustalone na podstawie przepisów
dotychczasowych.
2.Do dnia 31 grudnia 2002 r. kurator zawodowy, za sprawowane dozory lub
nadzory otrzymuje ryczałt, na zasadach określonych w art. 90. Bez względu na liczbę
sprawowanych dozorów lub nadzorów ryczałt nie może w jednym miesiącu
przekraczać 10-krotnej wysokości ryczałtu za sprawowanie jednego dozoru lub
nadzoru.
3.Do dnia 31 grudnia 2002 r. funkcje biura kuratora okręgowego wykonują
pracownicy sądu okręgowego wyznaczeni przez prezesa tego sądu.
4.Rada Ministrów określi mnożniki wynagrodzenia zasadniczego kuratorów na
podstawie art. 14 ust. 7, przysługującego od dnia 1 stycznia 2003 r., w takiej
wysokości, aby przeciętne wynagrodzenie zasadnicze kuratorów zawodowych
nie było niższe od 1,8 kwoty bazowej, o której mowa w art. 14 ust. 1.
Do dnia 31 grudnia 2002 r. obsługę biurową zespołu mogą pełnić wyznaczeni przez prezesa sądu rejonowego pracownicy zatrudnieni w wydziałach tego sądu. W takim przypadku nie tworzy się sekretariatu zespołu.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem:
1)art. 14 ust. 7, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2002 r.;
2)art. 14 ust. 1–3 i 5 oraz art. 38, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę