Art. 210 Kodeksu spółek handlowych szczegółowo określa zasady reprezentacji spółki w relacjach z jej członkami zarządu. Przepis wskazuje, że w umowie zawieranej między spółką a członkiem zarządu oraz w sporze z nim, spółkę reprezentuje rada nadzorcza lub pełnomocnik powołany uchwałą zgromadzenia wspólników. Doprecyzowano, że pełnomocnik taki może być powołany przy wykorzystaniu wzorca uchwały dostępnego w systemie teleinformatycznym, co ułatwia formalności proceduralne. Art. 210 przewiduje również szczególne sytuacje, mianowicie gdy wspólnik jednocześnie pełni funkcję jedynego członka zarządu. W takiej sytuacji przepis § 1 nie ma zastosowania, a czynność prawna między wspólnikiem a spółką wymaga formy aktu notarialnego, co ma zabezpieczyć transparentność i prawidłowość takiego zawarcia umowy. Notariusz ma obowiązek zawiadomić o dokonaniu takiej czynności sąd rejestrowy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, co wprowadza nadzór nad tego typu transakcjami w rejestrze przedsiębiorców. Ostatecznie, wymóg aktu notarialnego zostaje wyłączony dla czynności dokonywanych z użyciem wzorców udostępnionych w systemie teleinformatycznym, co pozwala na uproszczenie procesów zawierania umów, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo prawne. Przepis odnosi się więc do zagadnień reprezentacji spółki i formy czynności prawnych zawieranych z członkami zarządu, uwzględniając różne role i sytuacje. Stosowanie art. 210 KSH ma miejsce głównie w procesach zawierania umów spółki z członkami zarządu oraz w sporach z nimi, zwłaszcza gdy zarząd stanowi jedna osoba będąca także wspólnikiem. Przepis ten ma na celu ochronę spółki przed potencjalnymi konfliktami interesów i zapewnia odpowiednią kontrolę nad podejmowanymi decyzjami. Przykładem zastosowania jest sytuacja, gdy spółka zawiera umowę o wynagrodzenie z członkiem zarządu reprezentowanym przez radę nadzorczą lub powołanego pełnomocnika, z wykorzystaniem wzorca umowy w systemie teleinformatycznym. Z kolei, jeśli jedyny wspólnik jest zarządcą, taka umowa wymaga formy aktu notarialnego i zgłoszenia do sądu rejestrowego. Częstym błędem jest błędne zastosowanie wymogu reprezentacji przez radę nadzorczą, gdy w spółce zarząd jednoosobowy i wspólnik są tą samą osobą, co wymaga aktu notarialnego. Ponadto, niewłaściwe jest pomijanie możliwości korzystania z wzorców udostępnianych elektronicznie, które upraszczają procedury. Kolejnym problemem bywa nieprawidłowe zgłaszanie czynności notarialnych do sądu rejestrowego przez notariusza. Art. 210 ust. 1-3 wymaga więc dokładnej znajomości statusu wspólników i członków zarządu oraz formy czynności prawnych. W przypadku indywidualnych sytuacji warto skonsultować się z prawnikiem, aby zapewnić zgodność działania ze stanem prawnym i uniknąć błędów proceduralnych.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
