Art. 611fz.

Co stanowi przepis

Art. 611fz KPK reguluje sytuację zbiegu kilku orzeczeń kierowanych do wykonania wobec tej samej osoby. Przepis odnosi się do orzeczeń, o których mowa w art. 611fu § 1 KPK, a więc do orzeczeń objętych regulacją dotyczącą wykonywania przepadku w ramach współpracy z państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Norma obejmuje dwa przypadki: pierwszy, gdy mienie podlegające egzekucji nie jest wystarczające do wykonania dwóch lub więcej orzeczeń dotyczących kwoty pieniężnej, oraz drugi, gdy dwa lub więcej orzeczeń dotyczy tego samego, określonego składnika mienia. W obu sytuacjach sąd nie rozstrzyga o każdym orzeczeniu osobno i w oderwaniu od pozostałych, lecz orzeka łącznie w przedmiocie ich wykonania. Ustawodawca przewiduje przy tym, że rozstrzygnięcie może obejmować wykonanie orzeczeń w całości albo tylko w części.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Zastosowanie art. 611fz KPK wymaga spełnienia kilku przesłanek łącznie. Po pierwsze, muszą istnieć co najmniej dwa orzeczenia należące do kategorii wskazanej w art. 611fu § 1 KPK. Po drugie, orzeczenia te muszą być wydane przeciwko tej samej osobie. Po trzecie, musi zachodzić rzeczywisty konflikt wykonawczy: albo majątek, z którego prowadzi się egzekucję, jest zbyt mały, aby pokryć wszystkie zasądzone kwoty pieniężne, albo różne orzeczenia odnoszą się do tego samego, zindywidualizowanego przedmiotu majątkowego. Dopiero wtedy sąd rozstrzyga o wykonaniu wszystkich zbiegających się orzeczeń jednym, wspólnym rozstrzygnięciem, decydując, w jakim zakresie każde z nich zostanie zrealizowane.

Przykład

Wobec tej samej osoby skierowano do wykonania dwa orzeczenia dotyczące przepadku kwot pieniężnych, przy czym łączna suma znacznie przewyższa wartość majątku, z którego można prowadzić egzekucję. Sąd, zamiast wykonywać orzeczenia kolejno i doprowadzić do sytuacji, w której pierwsze wyczerpuje cały majątek, a drugie pozostaje niezrealizowane, rozstrzyga o nich łącznie. W innym wariancie dwa orzeczenia odnoszą się do tego samego pojazdu należącego do tej samej osoby - wtedy również konieczne jest jedno wspólne rozstrzygnięcie, ponieważ ten sam przedmiot nie może zostać dwukrotnie objęty wykonaniem. W obu przypadkach sąd może orzec o wykonaniu orzeczeń w całości albo tylko w części.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że art. 611fz KPK wprowadza automatyczne pierwszeństwo orzeczenia wcześniejszego lub orzeczenia opiewającego na wyższą kwotę - przepis takiej reguły nie formułuje, lecz nakazuje łączne rozstrzygnięcie. Drugim nieporozumieniem jest utożsamianie tej regulacji z łączeniem kar w wyroku łącznym; tutaj chodzi wyłącznie o etap wykonania i o dysponowanie ograniczonym mieniem. Trzecim błędem jest zakładanie, że przepis stosuje się przy zbiegu orzeczeń wydanych wobec różnych osób - warunkiem jest tożsamość osoby, przeciwko której orzeczenia zapadły. Wreszcie nie każde równoległe prowadzenie kilku spraw wykonawczych oznacza zbieg w rozumieniu tego przepisu, konieczna jest niewystarczalność mienia albo tożsamość jego składnika. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.