Co stanowi przepis
Art. 48 KPK reguluje dwie odrębne, choć powiązane kwestie dotyczące wyłączenia osób działających po stronie organów ścigania. W § 1 wskazano organ właściwy do orzekania o wyłączeniu: decyzję w sprawie wyłączenia osoby prowadzącej lub nadzorującej postępowanie przygotowawcze, a także oskarżyciela publicznego, podejmuje prokurator nadzorujący postępowanie albo bezpośrednio przełożony. Oznacza to, że sprawa wyłączenia nie trafia w tym wypadku do sądu, lecz jest rozstrzygana wewnątrz struktury prokuratorskiej lub przez przełożonego danej osoby. W § 2 ustawodawca przesądził natomiast o losie czynności już dokonanych: czynności dokonane przez osobę podlegającą wyłączeniu, zanim wyłączenie faktycznie nastąpiło, nie są z tej przyczyny bezskuteczne. Jednocześnie przepis przewiduje istotny wyjątek - czynność dowodową należy na żądanie strony, w miarę możności, powtórzyć.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy pojawiają się okoliczności uzasadniające wyłączenie osoby uczestniczącej w postępowaniu po stronie organów ścigania, na przykład prokuratora, funkcjonariusza prowadzącego dochodzenie lub śledztwo albo innego oskarżyciela publicznego. Art. 48 § 1 KPK nie określa samych podstaw wyłączenia, lecz odpowiada na pytanie, kto rozstrzyga wniosek lub kwestię wyłączenia. Z kolei § 2 aktywuje się w chwili, gdy wyłączenie już nastąpiło, a wcześniej ta sama osoba zdążyła podjąć czynności procesowe. Wówczas rozstrzygana jest kwestia, czy dotychczasowy materiał zachowuje moc i czy strona może domagać się powtórzenia czynności dowodowej.
Przykład
W toku śledztwa prokurator prowadzący sprawę przesłuchuje kilku świadków i przeprowadza oględziny. Następnie okazuje się, że zachodzi okoliczność uzasadniająca jego wyłączenie, a bezpośrednio przełożony orzeka o wyłączeniu i przekazuje sprawę innemu prokuratorowi. Zgodnie z art. 48 § 2 KPK samo wyłączenie nie powoduje, że wcześniejsze czynności stają się nieważne czy bezskuteczne - protokoły pozostają częścią akt. Jeżeli jednak podejrzany lub inna strona złoży żądanie powtórzenia przesłuchania świadka, czynność tę należy powtórzyć w miarę możności, a więc o ile jest to obiektywnie wykonalne, na przykład gdy świadek nadal żyje i jest dostępny.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest przekonanie, że wyłączenie prokuratora automatycznie unieważnia całe dotychczasowe postępowanie przygotowawcze - art. 48 § 2 KPK wprost temu przeczy. Drugim nieporozumieniem jest traktowanie prawa do powtórzenia czynności jako bezwarunkowego: przepis dotyczy wyłącznie czynności dowodowych, wymaga żądania strony i zawiera zastrzeżenie "w miarę możności". Mylone bywa również orzekanie o wyłączeniu prokuratora z wyłączeniem sędziego, które podlega odmiennym regułom. Warto też pamiętać, że decyzja z § 1 zapada w strukturze prokuratury, a nie na rozprawie sądowej. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni realne podstawy i skutki wyłączenia.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.