Art. 383.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 383 KPK zawiera wyłącznie oznaczenie „(uchylony)”. Oznacza to, że w przedstawionym brzmieniu przepis nie ustanawia żadnej obowiązującej reguły postępowania karnego. Nie określa on prawa, obowiązku, terminu, warunku ani skutku procesowego. Z samej treści art. 383 KPK nie można więc ustalić, jakiej kwestii dotyczyła wcześniejsza regulacja. Przepis nie podaje również daty uchylenia ani nie wskazuje aktu prawnego, który spowodował jego uchylenie.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Informacja zawarta w art. 383 KPK ma znaczenie wtedy, gdy ktoś odnajduje ten numer artykułu w aktualnym tekście Kodeksu postępowania karnego albo w starszym opracowaniu. Wskazuje ona, że nie należy traktować tego artykułu jako samodzielnej podstawy do wyprowadzania obecnych praw lub obowiązków. Art. 383 KPK nie zawiera przesłanek, które pozwalałyby ocenić sytuację uczestnika postępowania karnego. Nie rozstrzyga także, jaka czynność procesowa jest dopuszczalna, wymagana albo zakazana. Jeżeli istotna jest historyczna treść regulacji, samo oznaczenie „(uchylony)” nie wystarcza do jej odtworzenia.

Przykład codziennego zastosowania

Osoba czytająca starszy komentarz może znaleźć odwołanie do art. 383 KPK i sprawdzić jego aktualne brzmienie w tekście kodeksu. Zobaczy wtedy jedynie informację, że przepis został uchylony. Na tej podstawie nie może ustalić, co dokładnie regulował dawniej ani czy może obecnie wykonać określoną czynność w postępowaniu karnym. Aby znaleźć obowiązujące zasady dotyczące konkretnego zagadnienia, trzeba odszukać właściwe przepisy, które zawierają aktualną treść normatywną.

Częste nieporozumienia lub błędy

Błędem byłoby uznanie, że art. 383 KPK ustanawia wyjątek albo pozostawia pełną swobodę działania, ponieważ jego treść nie przewiduje żadnego rozwiązania. Uchylenie przepisu nie oznacza samo w sobie, że dana sprawa nie jest uregulowana w innych przepisach Kodeksu postępowania karnego. Nie należy też powoływać art. 383 KPK jako przepisu zawierającego aktualną podstawę prawną konkretnego żądania lub czynności. Przy analizie dawnych stanów prawnych konieczne byłoby ustalenie właściwego historycznego brzmienia aktu oraz czasu, którego dotyczy sprawa. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.