Art. 325i.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 325i KPK wyznacza ramy czasowe dochodzenia, czyli uproszczonej formy postępowania przygotowawczego. Zgodnie z § 1 dochodzenie powinno zostać ukończone w ciągu 2 miesięcy, liczonych od jego wszczęcia. Prokurator może przedłużyć ten okres do 3 miesięcy, a w wypadkach szczególnie uzasadnionych - na dalszy czas oznaczony, przy czym ustawa nie wskazuje tu górnej granicy, wymaga jednak, by przedłużenie następowało zawsze na konkretnie oznaczony okres. Paragraf 2 został uchylony, więc nie wywołuje obecnie żadnych skutków. Z kolei § 3 stanowi, że uprawnienia prokuratora przewidziane w art. 335, art. 336 i art. 387 § 2 KPK, a więc dotyczące między innymi wniosku o skazanie bez rozprawy, wniosku o warunkowe umorzenie oraz stanowiska wobec dobrowolnego poddania się karze, przysługują także innym niż prokurator organom uprawnionym do wnoszenia i popierania oskarżenia w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się wyłącznie w sprawach, w których postępowanie przygotowawcze prowadzone jest w formie dochodzenia, a nie śledztwa. Termin dwumiesięczny ma charakter porządkowy (instrukcyjny), co oznacza, że jego przekroczenie nie unieważnia czynności ani nie powoduje umorzenia sprawy, lecz obliguje organ do wystąpienia o przedłużenie i uzasadnienia potrzeby dalszego prowadzenia postępowania. Przedłużenie ponad 3 miesiące wymaga wykazania wypadku szczególnie uzasadnionego, na przykład konieczności przeprowadzenia czasochłonnej opinii biegłego, poszukiwania świadków lub oczekiwania na pomoc prawną. Paragraf 3 znajduje zastosowanie wtedy, gdy oskarżycielem publicznym jest organ inny niż prokurator, uprawniony do tego na podstawie odrębnych przepisów.

Przykład

Policja wszczyna dochodzenie w sprawie kradzieży roweru z klatki schodowej. W ciągu dwóch miesięcy udaje się zabezpieczyć nagrania z monitoringu i przesłuchać sąsiadów, jednak biegły nie zdążył sporządzić opinii z badania śladów. Prowadzący występuje wówczas do prokuratora o przedłużenie dochodzenia do 3 miesięcy. Gdy okazuje się, że kluczowy świadek przebywa za granicą i konieczne jest przesłuchanie go w drodze pomocy prawnej, prokurator może przedłużyć postępowanie na dalszy czas oznaczony, wskazując konkretną datę.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest przekonanie, że upływ 2 miesięcy powoduje automatyczne zakończenie sprawy lub bezskuteczność zebranych dowodów - tak nie jest, ponieważ art. 325i KPK nie przewiduje takiej sankcji. Mylne jest też założenie, że przedłużenie może nastąpić bezterminowo; ustawa wymaga oznaczenia czasu, na jaki postępowanie zostaje przedłużone. Nieporozumieniem bywa również utożsamianie terminów dochodzenia z terminami śledztwa, które uregulowano odrębnie. Wreszcie § 3 nie zrównuje innych organów z prokuratorem we wszystkich aspektach - dotyczy wyłącznie wskazanych w nim uprawnień. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.