Co dokładnie stanowi przepis
Art. 204 KPK określa sytuacje, w których w postępowaniu karnym należy wezwać tłumacza. Zgodnie z § 1 tłumacz jest potrzebny przy przesłuchaniu osoby głuchej lub niemej, jeżeli porozumienie się za pomocą pisma nie wystarcza. Tłumacza należy też wezwać do przesłuchania osoby, która nie włada językiem polskim. Przepis obejmuje ponadto przekład pisma sporządzonego w języku obcym na język polski, przekład z języka polskiego na język obcy oraz zapoznanie strony z treścią przeprowadzanego dowodu.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 204 KPK ma zastosowanie, gdy prowadzenie czynności procesowej wymaga zapewnienia porozumienia z określoną osobą albo zrozumienia dokumentu. W przypadku osoby głuchej lub niemej konieczność wezwania tłumacza zależy od tego, czy komunikacja pisemna jest wystarczająca. Wobec osoby niewładającej językiem polskim przepis wiąże potrzebę tłumacza z potrzebą przesłuchania tej osoby. § 2 odnosi się nie tylko do przesłuchania, lecz także do pism i do zapoznania strony z treścią dowodu przeprowadzanego w sprawie.
Przykład zastosowania
W sprawie karnej ma zostać przesłuchana osoba, która nie włada językiem polskim. Ponieważ przesłuchanie wymaga komunikacji między organem prowadzącym czynność a tą osobą, należy wezwać tłumacza zgodnie z art. 204 § 1 pkt 2 KPK. Jeżeli w aktach znajduje się pismo sporządzone w języku obcym, może również powstać potrzeba jego przełożenia na język polski. Gdy strona ma zostać zapoznana z treścią przeprowadzanego dowodu, art. 204 § 2 KPK przewiduje także wezwanie tłumacza w tym celu.
Częste nieporozumienia lub błędy
Art. 204 KPK nie ogranicza roli tłumacza wyłącznie do ustnego przekładu podczas przesłuchania. Przepis wyraźnie obejmuje również przekład pism w obu kierunkach językowych oraz zapoznanie strony z treścią dowodu. Błędem byłoby także przyjęcie, że przy przesłuchaniu osoby głuchej lub niemej tłumacz jest zawsze zbędny, skoro możliwa jest komunikacja pisemna, ponieważ ustawa wymaga oceny, czy taki sposób porozumienia rzeczywiście wystarcza. § 3 stanowi, że do tłumacza stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące biegłych, ale sam art. 204 KPK nie wskazuje szczegółowo zakresu tego odpowiedniego stosowania. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.