Art. 879¹⁰.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 879(10) KPC porządkuje wykorzystanie systemu teleinformatycznego przy niektórych czynnościach egzekucji z ruchomości. Paragraf 1 wskazuje, że w przypadkach, o których mowa w art. 865 § 1, art. 866(1) oraz art. 866(2) § 1 i 2, wybór przedsiębiorcy lub przedsiębiorstwa może zostać dokonany na wniosek wierzyciela złożony za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Chodzi więc o sytuacje, w których to wierzyciel inicjuje wskazanie podmiotu mającego uczestniczyć w dalszych czynnościach dotyczących zajętych ruchomości. Paragraf 2 przewiduje z kolei, że komornik może sprzedać ruchomości, o których mowa w art. 864 § 2, a także dokonać wyboru osoby, której sprzeda ruchomość w trybie określonym w art. 864(1), również za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Przepis nie tworzy nowej podstawy sprzedaży, lecz otwiera elektroniczną drogę dokonania czynności już przewidzianych w innych przepisach.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Norma znajduje zastosowanie wyłącznie w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez komornika i tylko w odniesieniu do ruchomości. Warunkiem skorzystania z trybu z § 1 jest to, aby sprawa mieściła się w jednym z wymienionych wypadków, czyli w hipotezach art. 865 § 1, art. 866(1) albo art. 866(2) § 1 i 2, oraz aby wierzyciel złożył stosowny wniosek. Ustawodawca posługuje się sformułowaniem "może", co oznacza, że droga elektroniczna jest możliwością, a nie jedynym dopuszczalnym sposobem działania. W § 2 decyzja o skorzystaniu z systemu teleinformatycznego należy do komornika, który ocenia, czy w danej sprawie taki sposób sprzedaży lub wyboru nabywcy jest celowy. Poza wskazanymi w przepisie sytuacjami nie można wywodzić z art. 879(10) KPC ogólnego uprawnienia do elektronicznego prowadzenia dowolnych czynności egzekucyjnych.

Przykład

Wierzyciel prowadzi egzekucję wobec dłużnika, u którego komornik zajął sprzęt elektroniczny i drobne wyposażenie warsztatu. Zamiast składać pismo w kancelarii, wierzyciel korzysta z systemu teleinformatycznego i tą drogą wnosi o wybór konkretnego przedsiębiorcy, powołując się na sytuację objętą jednym z przepisów wymienionych w art. 879(10) § 1 KPC. W innej sprawie komornik zajmuje ruchomości szybko tracące wartość, o których mowa w art. 864 § 2 KPC, i decyduje się przeprowadzić ich sprzedaż elektronicznie, wybierając nabywcę w trybie art. 864(1) KPC. W obu przypadkach czynność ma tę samą treść i skutki co dokonana tradycyjnie, zmienia się jedynie sposób jej przeprowadzenia.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że art. 879(10) KPC wprowadza obowiązek elektronicznej sprzedaży każdej zajętej ruchomości - przepis mówi wyłącznie o możliwości. Drugim jest utożsamianie tej regulacji z ogólną licytacją elektroniczną, podczas gdy tutaj chodzi o wskazane w przepisie wypadki wyboru przedsiębiorcy, przedsiębiorstwa lub nabywcy. Trzecim nieporozumieniem bywa założenie, że sam wniosek złożony w systemie automatycznie przesądza o wyborze wskazanego podmiotu; wniosek uruchamia czynność, lecz nie zastępuje oceny dokonywanej w postępowaniu. Warto też pamiętać, że skorzystanie z drogi elektronicznej nie zmienia zakresu ochrony przysługującej dłużnikowi w innych przepisach o egzekucji z ruchomości. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.