Co stanowi przepis
Art. 513 KPC formułuje dwie ściśle powiązane zasady dotyczące postępowania nieprocesowego. Po pierwsze, sam fakt, że uczestnik postępowania nie stawił się na posiedzeniu lub rozprawie, nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu sprawy przez sąd. Sąd może więc prowadzić postępowanie, przeprowadzać dowody i wydać orzeczenie także wtedy, gdy część uczestników lub nawet wszyscy uczestnicy nie przyszli. Po drugie, przepis wyraźnie wyłącza stosowanie regulacji o wyroku zaocznym, czyli konstrukcji znanej z procesu, w której bierność pozwanego prowadzi do szczególnego rodzaju rozstrzygnięcia opartego na twierdzeniach strony przeciwnej. W postępowaniu nieprocesowym takiego mechanizmu nie ma - sąd rozstrzyga na podstawie zebranego materiału, a nie na podstawie samego milczenia nieobecnego.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 513 KPC odnosi się do spraw rozpoznawanych w trybie nieprocesowym, a więc do postępowań, w których zamiast powoda i pozwanego występują wnioskodawca i uczestnicy. Chodzi między innymi o sprawy spadkowe, sprawy dotyczące zniesienia współwłasności, sprawy z zakresu prawa rzeczowego czy sprawy opiekuńcze prowadzone w tym trybie. Przepis znajduje zastosowanie zawsze wtedy, gdy prawidłowo zawiadomiony uczestnik nie stawia się na wyznaczonym terminie. Nie zwalnia to jednak sądu z obowiązku prawidłowego zawiadomienia uczestników o terminie ani z obowiązku wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Jeżeli przepis szczególny wymaga obecności określonej osoby lub jej wysłuchania, taki wymóg trzeba uwzględnić odrębnie.
Przykład
Wnioskodawca składa wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym rodzicu i wskazuje jako uczestników swoje rodzeństwo. Sąd wyznacza posiedzenie i prawidłowo zawiadamia wszystkich, ale jedno z rodzeństwa nie stawia się i nie usprawiedliwia nieobecności. Na podstawie art. 513 KPC sąd nie odracza z tego powodu posiedzenia, lecz odbiera zapewnienie spadkowe od obecnych, bada dokumenty i może wydać postanowienie. Nieobecny uczestnik pozostaje uczestnikiem postępowania, otrzymuje odpis orzeczenia i zachowuje prawo do jego zaskarżenia na zasadach ogólnych.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest przekonanie, że nieobecność uczestnika oznacza automatyczną przegraną albo że sąd przyjmie za prawdziwe wszystko, co twierdzi wnioskodawca. Tak nie jest - wyłączenie przepisów o wyroku zaocznym oznacza właśnie, że bierność nie zastępuje dowodów. Drugim nieporozumieniem jest uznanie, że skoro obecność nie jest konieczna, to nie warto się stawiać; w praktyce nieobecny traci możliwość przedstawienia swojego stanowiska i zgłoszenia wniosków dowodowych. Warto też pamiętać, że art. 513 KPC nie uchyla obowiązku prawidłowego zawiadomienia uczestnika, a jego brak może stanowić podstawę zarzutów wobec orzeczenia. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.