Art. 505³⁵.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 505[35] KPC zawiera bardzo krótką, ale praktycznie istotną normę: do sprzeciwu od nakazu zapłaty nie dołącza się dowodów. Przepis ten należy do grupy regulacji dotyczących elektronicznego postępowania upominawczego, czyli uproszczonego trybu prowadzonego wyłącznie w formie elektronicznej. Ustawodawca przesądził, że pozwany, wnosząc sprzeciw, nie ma obowiązku ani nawet możliwości załączania do niego dokumentów czy innych materiałów dowodowych. Sprzeciw ma być zatem prostym oświadczeniem woli pozwanego o tym, że nie zgadza się on z nakazem zapłaty. Rozwiązanie to jest konsekwencją technicznego charakteru postępowania elektronicznego, w którym akta prowadzone są w systemie teleinformatycznym, a sam nakaz zapłaty wydawany jest wyłącznie na podstawie twierdzeń powoda.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Norma z art. 505[35] KPC znajduje zastosowanie wtedy, gdy pozwany otrzymał nakaz zapłaty wydany w elektronicznym postępowaniu upominawczym i decyduje się go zaskarżyć. Dotyczy ona wyłącznie samej czynności wniesienia sprzeciwu, a nie dalszego przebiegu sprawy. Oznacza to, że pozwany na tym etapie nie musi gromadzić i przesyłać umów, potwierdzeń przelewów, korespondencji czy innych materiałów. Przepis nie zwalnia jednak nikogo z ciężaru dowodzenia w ogóle - jego skutkiem jest jedynie przesunięcie momentu, w którym dowody będą przedstawiane. Po skutecznym wniesieniu sprzeciwu nakaz zapłaty traci moc, a sprawa toczy się dalej według zasad ogólnych, gdzie zgłaszanie dowodów jest już w pełni dopuszczalne i konieczne.

Przykład zastosowania

Pan Krzysztof otrzymuje z sądu nakaz zapłaty wydany w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym firma windykacyjna domaga się od niego kwoty z tytułu rzekomo niespłaconej pożyczki. Pan Krzysztof jest przekonany, że dług spłacił, i posiada potwierdzenia przelewów oraz pisemne oświadczenie pierwotnego wierzyciela. Mimo to, wnosząc sprzeciw, nie dołącza tych dokumentów - zgodnie z art. 505[35] KPC ogranicza się do oświadczenia, że zaskarża nakaz zapłaty. Dopiero gdy sprawa zostanie przekazana do dalszego rozpoznania, pan Krzysztof przedstawi posiadane potwierdzenia w piśmie procesowym lub na rozprawie.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest przekonanie, że skoro do sprzeciwu nie dołącza się dowodów, to pozwany w ogóle nie będzie musiał niczego wykazywać. Tak nie jest - obowiązek udowodnienia swoich twierdzeń pozostaje aktualny na dalszym etapie sprawy. Drugie nieporozumienie polega na obawie, że brak załączników osłabi sprzeciw lub spowoduje jego odrzucenie; w rzeczywistości to sam ustawodawca wyklucza dołączanie dowodów. Trzeci błąd to lekceważenie terminu na wniesienie sprzeciwu - prostota tej czynności nie oznacza, że można ją odkładać, ponieważ po upływie terminu nakaz staje się prawomocny. W indywidualnej sprawie, zwłaszcza przy wątpliwościach co do terminu i treści sprzeciwu, warto skonsultować się z prawnikiem.