Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 12 lipca 2026
Sąd wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawach określonych w art. 4801 § 1, chyba że według treści pozwu:
§ 2.(uchylony)
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… powoda nie wskazał prawidłowego adresu pozwanego. Zgodnie z art. 502 1 § 1 k.p.c. jeżeli doręczenie nakazu zapłaty nie może nastąpić z przyczyn wskazanych w art. 499 pkt 4 k.p.c. (miejsce pobytu pozwanego nie jest znane), sąd z urzędu uchyla nakaz zapłaty, a przewodniczący podejmuje odpowiednie czynności. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. Sąd uchylił nakaz zapłaty z dnia 6 sierpnia 2014 r. (postanowienie k. 17 akt).…
Fragment uzasadnienia
… w postępowaniu nakazowym ( faktury nie są podpisane przez pozwaną, art. 485 k.p.c. ) jak i w postępowaniu upominawczym ( dane na k. 11 w świetle twierdzeń pozwu – art. 499 pkt 1 i 2 k.p.c . ) zarządzono zakreślenie sprawy w repertorium Nc i wpisanie jest do C - postępowanie uproszczone, wyznaczenie rozprawy oraz doręczenie odpisu pozwu pozwanej i zakreśleniem jej terminu 14 dni do złożenia odpowiedzi na pozew (zarządzenie z…
Fragment uzasadnienia
… Nie można nawet stwierdzić obecnie, czy w ogóle miejsce pobytu pozwanego jest znane i czy nie zachodzi podstawa do uchylenia nakazu zapłaty ( art. 502 1 Kpc w zw. z art. 499 § 1 Kpc pkt 4). To zaś oznacza, że nie można traktować nakazu zapłaty jako prawomocnego, a co za tym idzie – że dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego nakazem. Na podstawie dotychczas zgromadzonego materiału należało przyjąć, że nie…
Fragment uzasadnienia
… powoda nie wskazał prawidłowego adresu pozwanego. Zgodnie z art. 502 1 § 1 k.p.c. jeżeli doręczenie nakazu zapłaty nie może nastąpić z przyczyn wskazanych w art. 499 pkt 4 k.p.c. (miejsce pobytu pozwanego nie jest znane), sąd z urzędu uchyla nakaz zapłaty, a przewodniczący podejmuje odpowiednie czynności. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. Sąd uchylił nakaz zapłaty z dnia 25 lipca 2014 r. (postanowienie k. 12 akt).…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 499: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 499 Kodeksu postępowania cywilnego precyzuje warunki, na podstawie których sąd może wydać nakaz zapłaty w tzw. postępowaniu upominawczym. Nakaz ten jest formą uproszczonego orzeczenia w sprawach określonych w art. 4801 § 1 KPC i jest stosowany w sytuacjach, gdzie roszczenie nie wymaga przeprowadzania rozbudowanego postępowania dowodowego. Wymienia się tu cztery przesłanki, z których trzy mają istotne znaczenie: roszczenie nie może być oczywiście bezzasadne; twierdzenia strony powodowej dotyczące faktów muszą być niebudzące poważnych wątpliwości; oraz zaspokojenie roszczenia nie może zależeć od świadczenia wzajemnego. Czwarte kryterium zostało uchylone i nie obowiązuje.
Przepis zastosowanie znajduje w postępowaniu upominawczym, które jest uproszczonym trybem rozpoznawania określonych roszczeń pieniężnych, szczególnie tych łatwych do udowodnienia i niebudzących wątpliwości co do zasadności. Postępowanie to służy szybkiemu uzyskaniu tytułu egzekucyjnego w sprawach jasnych faktycznie i prawnie. W sytuacji, gdy roszczenie jest nietuzinkowe lub wymaga rozstrzygnięcia zawiłych kwestii dowodowych, sąd odmówi wydania nakazu zapłaty, kierując sprawę do zwykłego postępowania.
Przykład zastosowania artykułu 499 KPC może dotyczyć sytuacji, gdy wierzyciel wnosi pozew o zapłatę zaległej raty kredytu, którego kwota i podstawy są co do zasady niekwestionowane, a powód przedstawia dokumenty potwierdzające zobowiązanie. Sąd na podstawie art. 499 wydaje nakaz zapłaty, ponieważ zadłużenie jest ewidentne, brak jest sprzeciwu ani wątpliwości co do faktów, i nie wymaga to ustalenia warunku wzajemności świadczeń. Gdyby dłużnik podniósł zarzut, że zaspokojenie roszczenia zależy od jego własnego świadczenia (np. gwarancji lub uznania wcześniejszych wpłat), sąd nie wydałby nakazu.
Częstym błędem przy stosowaniu art. 499 jest niewłaściwa ocena oczywistej bezzasadności roszczenia, co może prowadzić do bezpodstawnego wydania nakazu. Nierzadko także sąd lub strony mylą kwestię wątpliwości co do faktów z koniecznością rozstrzygnięcia bardziej złożonych relacji prawnych, co powinno unieważniać nakaz. Ponadto nie zawsze prawidłowo uwzględnia się warunek wzajemności świadczeń, powszechnie występujący w umowach, co powinno wykluczać zastosowanie postępowania upominawczego. Artykuł 499 stanowi istotne narzędzie procedury cywilnej, jednak jego zastosowanie wymaga starannej analizy. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, aby ocenić zasadność takiego nakazu.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nakaz zapłaty to uproszczone orzeczenie sądu wydawane w sprawach bez sporów faktycznych lub prawnych, umożliwiające szybkie dochodzenie roszczeń pieniężnych.
Sąd odmówi wydania nakazu, gdy roszczenie jest oczywiście bezzasadne, gdy istnieją poważne wątpliwości co do faktów lub gdy zaspokojenie roszczenia zależy od świadczenia wzajemnego.
Oznacza to, że roszczenie nie ma podstaw prawnych lub faktycznych w sposób widoczny z treści pozwu, bez konieczności przeprowadzania dalszych dowodów.
Tak, nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym można zaskarżyć poprzez sprzeciw, który wstrzymuje wykonanie nakazu i kieruje sprawę do dalszego postępowania.
Nie, postępowanie upominawcze stosuje się tylko do spraw określonych w art. 4801 § 1 KPC, zazwyczaj dotyczących roszczeń pieniężnych, które nie są złożone co do faktów lub prawa.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 499