Art. 479¹¹⁸.

Co stanowi przepis

Art. 479(118) KPC reguluje sposób rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie wniosku o udzielenie informacji w sprawach własności intelektualnej. Zgodnie z § 1, sąd uwzględniając wniosek nie ogranicza się do samego stwierdzenia obowiązku, lecz musi w postanowieniu skonkretyzować cztery elementy: termin udzielenia informacji, ich rodzaj, ich zakres oraz zasady zapoznania się z nimi przez uprawnionego. Przepis zastrzega przy tym, że informacji udziela się pod rygorem odpowiedzialności karnej, co oznacza, iż osoba zobowiązana odpowiada za prawdziwość przekazywanych danych. Paragraf 2 nakłada na sąd obowiązek uprzedzenia obowiązanego o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia już przy doręczeniu postanowienia. Paragraf 3 przesądza, że postanowienie podlega wykonaniu z chwilą jego wydania, a do wstrzymania jego wykonania stosuje się odpowiednio art. 743 KPC. Paragraf 4 wskazuje formę wykonania obowiązku: pisemną albo elektroniczną.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 479(118) KPC znajduje zastosowanie w postępowaniu odrębnym w sprawach własności intelektualnej, na etapie, gdy sąd rozpoznał wniosek uprawnionego o wezwanie do udzielenia informacji i uznał go za zasadny. Norma dotyczy zatem wyłącznie sytuacji uwzględnienia wniosku - przy jego oddaleniu treść postanowienia kształtuje się inaczej. Przepis wiąże sąd co do minimalnej zawartości orzeczenia: brak określenia terminu, rodzaju lub zakresu informacji czyniłby postanowienie niewykonalnym. Znaczenie praktyczne ma także zasada natychmiastowej wykonalności - obowiązek aktualizuje się już z chwilą wydania postanowienia, a nie dopiero po jego uprawomocnieniu się.

Przykład

Uprawniony z patentu podejrzewa, że hurtownia wprowadza do obrotu towary naruszające jego prawo, i składa wniosek o udzielenie informacji o pochodzeniu oraz ilości wprowadzonych produktów. Sąd uwzględnia wniosek i w postanowieniu wskazuje, że hurtownia w terminie czternastu dni ma podać dane dostawców i liczbę zakupionych sztuk, a także określa, w jaki sposób uprawniony zapozna się z tymi danymi. Doręczając postanowienie, sąd uprzedza przedstawiciela hurtowni o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Hurtownia wykonuje obowiązek, przesyłając zestawienie w formie pisemnej, choć mogłaby również skorzystać z postaci elektronicznej.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że złożenie zażalenia automatycznie zwalnia z obowiązku - postanowienie podlega wykonaniu z chwilą wydania, a jedynie odpowiednie stosowanie art. 743 KPC otwiera drogę do rozważenia wstrzymania wykonania. Drugie nieporozumienie dotyczy zakresu: obowiązany nie decyduje samodzielnie, jakie dane przekaże, lecz jest związany rodzajem i zakresem określonym przez sąd. Trzecim błędem jest lekceważenie rygoru karnego - podanie danych niezgodnych z prawdą może rodzić odpowiedzialność za fałszywe oświadczenie. Czwarta wątpliwość dotyczy formy: przepis dopuszcza zarówno formę pisemną, jak i postać elektroniczną, więc wybór należy do obowiązanego, o ile sąd nie określił zasad zapoznania się w sposób wykluczający dany sposób. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena zakresu obowiązku zależy od okoliczności konkretnego postępowania.