Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 12 lipca 2026
Sąd może zażądać, aby dokument w języku obcym był przełożony przez tłumacza przysięgłego.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… wniosek pozwanych po przeprowadzenie dowodu ze specyfikacji maszyny (...) (k. 44 – 45), gdyż pozwani mimo wezwania nie złożyli tłumaczenia tego dokumentu na język polski ( art. 256 k.p.c. ). Oczywistym nieporozumieniem jest przy tym stanowisko pozwanych, że nie dysponują takim dokumentem, skoro został on załączony do zarzutów od nakazu zapłaty (k. 44 – 45). Sąd nie uwzględnił twierdzeń i dowodów powołanych w piśmie…
Streszczenie
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy uznał, że błąd techniczny przy wpisaniu ceny w licytacji elektronicznej nie dawał podstaw do zatrzymania wadium. Kluczowe było to, że oferta została złożona omyłkowo, a zamawiający nie wykazał przesłanek pozwalających na zastosowanie sankcji z PZP. Orzeczenie jest ważne dla sporów o skutki błędów w…
Streszczenie
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy rozpoznawał roszczenie o zadośćuczynienie po wypadku komunikacyjnym i wskazał, że jego wysokość nie może być wygórowana. Sprawa jest istotna dla praktyki, bo pokazuje granice oceny krzywdy przy ustalaniu należnej kwoty od ubezpieczyciela.
Fragment uzasadnienia
… 1973 r., I CR 678/73, opubl. LEX nr 7335). Jak wskazał Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 9.06.1962r. (sygn. akt IV CR 758/61, opubl. OSNC 1963, nr 6, poz. 136): W myśl art. 256 k.p.c. niedopuszczalny jest pomiędzy uczestnikami danej czynności dowód ze świadków i z przesłuchania stron przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu. Dowodami tymi nie mogłaby więc żadna ze stron dowodzić, że danego oświadczenia nie złożyła albo…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 256: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArtykuł 256 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że sąd ma prawo zażądać, aby dokument sporządzony w języku obcym został przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego. Przepis ten formułuje uprawnienie sądu, a nie obowiązek, dając mu swobodę w decyzji, czy takie tłumaczenie jest potrzebne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Tłumacz przysięgły gwarantuje autentyczność i wiarygodność przekładu, co jest istotne dla skutecznej oceny materiału dowodowego. W ten sposób przepis zabezpiecza interesy stron i prawidłowość przebiegu postępowania sądowego pod względem językowym i merytorycznym.
Przepis znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy w toku postępowania pojawiają się dokumenty sporządzone w języku obcym, których treść ma wpływ na rozstrzygnięcie sądu. Zastosowanie ma zwłaszcza wtedy, gdy treść tych dokumentów nie jest jasna dla sądu ani dla stron postępowania. Decyzja o żądaniu takiego tłumaczenia może wynikać z potrzeby uniknięcia nieporozumień lub błędnej interpretacji faktów. Przepis zapewnia możliwość profesjonalnego i urzędowego przekładu, co umożliwia rzetelną ocenę materiału dowodowego w trakcie postępowania cywilnego.
Przykładowo, wyobraźmy sobie sprawę rozwodową, w której jedna ze stron przedkłada dokument potwierdzający dochody lub zobowiązania finansowe sporządzony w języku angielskim. Sąd nie zna tego języka i aby prawidłowo ocenić znaczenie tego dokumentu, żąda jego tłumaczenia przez tłumacza przysięgłego. Dzięki temu tłumaczeniu materiał dowodowy staje się dostępny i zrozumiały dla wszystkich uczestników postępowania, a sąd może wydać sprawiedliwe orzeczenie.
Częstym błędem jest uznawanie, że każdy dokument w języku obcym musi być obowiązkowo tłumaczony na wniosek stron, podczas gdy przepis jasno daje sądowi prawo, a nie nakłada obowiązek takiego żądania. Innym nieporozumieniem jest przekonanie, że tłumaczenie wykonane przez osobę niebędącą tłumaczem przysięgłym jest wystarczające – przepis wyraźnie wskazuje na konieczność udziału tłumacza przysięgłego, co wiąże się z formalnym poświadczeniem wierzytelności przekładu. Warto też pamiętać, że sąd może odstąpić od żądania tłumaczenia, jeśli treść dokumentu jest jasna lub nieistotna dla rozstrzygnięcia.
Podsumowując, art. 256 KPC reguluje istotny aspekt techniczny procesu sądowego, gwarantujący rzetelność i prawidłowość interpretacji materiału dowodowego w obcym języku. W indywidualnych przypadkach warto skonsultować się z prawnikiem, aby właściwie zinterpretować zastosowanie tej normy w konkretnej sprawie.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nie, sąd ma prawo, ale nie obowiązek, zażądać tłumaczenia dokumentu przez tłumacza przysięgłego.
Tłumaczenie musi wykonać tłumacz przysięgły, co gwarantuje wiarygodność przekładu.
Możesz dostarczyć tłumaczenie, ale sąd może wymagać tłumaczenia wykonanego przez tłumacza przysięgłego.
Brak tłumaczenia może utrudnić ocenę dowodu i wpłynąć na przebieg postępowania.
Przepis mówi o dokumentach w języku obcym, co najczęściej odnosi się do dokumentów pisemnych.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 256