Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Aktualizacja: 21 lipca 2026
Brak przestępstwa wynikający z przyczyn określonych w art. 213 nie wyłącza odpowiedzialności sprawcy za zniewagę ze względu na formę podniesienia lub rozgłoszenia zarzutu.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Streszczenie
Sąd Apelacyjny w Katowicach podkreślił, że prawo karne gospodarcze ma charakter subsydiarny i nie powinno służyć do ingerowania w zwykłe spory kontraktowe między przedsiębiorcami. Jednocześnie wskazał, że poświadczenie nieprawdy z art. 271 k.k. dotyczy co do zasady okoliczności odnoszących się do osób trzecich, a nie bezpośrednio do…
Fragment uzasadnienia
… zniesławiających z uwagi na przewidziany w art. 213 kk kontratyp nie wyłącza odpowiedzialności sprawcy za zniewagę ze względu na formę podniesienia lub rozgłoszenia zarzutu ( art. 214 kk ). W realiach tej sprawy nie leżało w interesie wolności słowa i prawa do krytyki sięganie po tak drastyczną formę wypowiedzi. Oskarżony winien mieć świadomość – a wybrzmiewało to z zeznań niemal wszystkich przesłuchanych w sprawie osób…
Fragment uzasadnienia
… skoro porzucił ten pojazd w obecności funkcjonariuszy policji. Zwrócić należy uwagę na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 października 1983 r. Rw 826/83: w aspekcie art. 214 § 2 k.k. (obecnie art. 289 §2 kk ) nie można mówić o porzuceniu pojazdu mechanicznego w takiej sytuacji, gdy sprawca zaboru tego pojazdu pozostawia go w obecności funkcjonariusza MO. Przez określenie: "porzucenie" pojazdu mechanicznego w ujęciu tego…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 214: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 214 Kodeksu karnego stanowi, że nawet jeśli sprawca nie popełnił przestępstwa wskazanego w artykule 213, wciąż może ponosić odpowiedzialność karną za zniewagę. Wykluczenie przestępstwa na podstawie przyczyn określonych w art. 213 nie zwalnia z odpowiedzialności za znieważenie poprzez sposób podniesienia czy rozpowszechnienia zarzutu. Innymi słowy, przepis ten podkreśla odrębność odpowiedzialności za przestępstwo i odpowiedzialności za zniewagę, która może być wyrażona w formie, np. obraźliwego komentarza lub publicznego rozgłoszenia zarzutu podważającego czyjąś godność. Przepis ten zapobiega sytuacji, w której brak charakteru przestępczego zarzutu prowadziłby do całkowitego bezkarnego naruszenia czyjejś godności poprzez formę wyrażenia tego zarzutu. Zgodnie z art. 214 KK przesłanka wyłączenia przestępstwa z art. 213 nie rozciąga się na zniewagę, która jest samodzielnym czynem zabronionym. Powoduje to, że osoba poważnie naruszająca czyjąś godność poprzez formę oskarżenia lub sposób jego rozpowszechniania może być ścigana, nawet gdy sam zarzut nie stanowi przestępstwa. Przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy np. ktoś publicznie stawia zarzuty osobie innej, które formalnie nie wyczerpują znamion przestępstwa z art. 213, ale są przedstawione w taki sposób, że naruszają jej dobre imię lub godność. Przykładowo, gdy pracownik zwraca się do swojego przełożonego z zarzutem niekompetencji, który nie spełnia kryteriów przestępstwa, ale czyni to w sposób obraźliwy i publicznie, może ponieść odpowiedzialność za zniewagę na podstawie art. 214 KK. Przepis ten chroni zatem dobrą reputację osób przed bezprawnym naruszeniem, niezależnie od tego, czy sam zarzut jest przestępstwem. W codziennym życiu często dochodzi do nieporozumień związanych z interpretacją tego artykułu. Niektórzy błędnie zakładają, że brak przestępstwa automatycznie oznacza brak odpowiedzialności karnej, co art. 214 KK wyklucza. Innym częstym błędem jest mylenie zniewagi z krytyką lub opinią, podczas gdy zniewaga ma charakter subiektywnie obraźliwy i dotyczy sposobu wyrażenia zarzutu. Ponadto, często pomija się fakt, że zniewaga może dotyczyć zarówno formy werbalnej, jak i sposobu rozpowszechnienia zarzutu, co jest ważne dla oceny odpowiedzialności. Artykuł 214 KK wskazuje więc na konieczność wyważonego podejścia do oceny sytuacji, w których zarzuty nie spełniają znamion przestępstwa, ale mogą naruszać czyjąś godność. W każdej indywidualnej sprawie warto zwrócić się do prawnika, by prawidłowo ocenić zakres odpowiedzialności i możliwe konsekwencje prawne wynikające z zastosowania art. 214 KK.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że nawet jeśli zarzut nie jest przestępstwem, osoba może być odpowiedzialna za obrażenie lub znieważenie innej osoby poprzez sposób jego przedstawienia.
Przepis obejmuje sytuacje, gdy zarzut nie spełnia znamion przestępstwa z art. 213, ale jest wyrażony w sposób obraźliwy lub jest nagłośniony publicznie, co narusza czyjąś godność.
Tak, przepis chroni przed znieważeniem i naruszeniem godności poprzez formę i sposób podniesienia lub rozpowszechnienia zarzutu.
Tak, zgodnie z art. 214 KK nawet gdy zarzut nie jest przestępstwem, sposób jego wyrażenia lub nagłośnienia może skutkować odpowiedzialnością za zniewagę.
Opinia sama w sobie zwykle nie jest zniewagą, ale jeśli jest wyrażona w formie obraźliwej lub z intencją poniżenia, może naruszać przepisy art. 214 KK.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 214