Przepis zawarty w art. 4492 Kodeksu cywilnego (KC) precyzuje zakres odpowiedzialności producenta za szkodę na mieniu. W myśl tego artykułu, producent ponosi odpowiedzialność tylko wtedy, gdy uszkodzona lub zniszczona rzecz jest przedmiotem zwykle przeznaczonym do osobistego użytku. Dodatkowo, użytkowanie tej rzeczy przez poszkodowanego musi odbywać się w taki sposób, który jest przede wszystkim zgodny z normalnym przeznaczeniem tej rzeczy do osobistego użytku. W ten sposób przepis zawęża potencjalną odpowiedzialność producenta jedynie do określonego rodzaju szkód, eliminując odpowiedzialność za szkody na mieniu związane z innym użytkowaniem lub rodzajem rzeczy.
Przepis stosuje się przede wszystkim w sytuacjach, gdy poszkodowany poniósł szkodę majątkową na rzeczy, które służą do użytku osobistego, takie jak ubrania, sprzęt elektroniczny czy inne przedmioty codziennego użytku. Warunkiem jest, aby sposób korzystania z tych rzeczy przez poszkodowanego był zgodny z ich zwyczajowym, typowym przeznaczeniem. W praktyce oznacza to, że jeśli rzecz służy do użytku osobistego, a poszkodowany używa jej zgodnie z przeznaczeniem, producent może być pociągnięty do odpowiedzialności za powstałą szkodę. Tymczasem szkody na innych rodzajach mienia, na przykład na mieniu firmowym lub użytym w nietypowy sposób, nie powodują automatycznie odpowiedzialności producenta na podstawie tego przepisu.
Przykładowo, jeśli konsument zakupi telefon komórkowy (stanowiący rzecz zwykle przeznaczoną do osobistego użytku) i ulegnie on uszkodzeniu wskutek wad produktu, producent może odpowiadać za szkodę. Istotne jednak, by telefon był używany zgodnie z jego przeznaczeniem jako urządzenie do komunikacji osobistej. Jeśli natomiast telefon byłby wykorzystywany w firmie w sposób nietypowy lub na przykład do celów handlowych, odpowiedzialność producenta na gruncie art. 4492 KC może nie mieć zastosowania.
Powszechnym nieporozumieniem jest traktowanie tej regulacji jako obowiązującej dla każdego rodzaju szkody na dowolnym mieniu. Często myli się zakres odpowiedzialności producenta, oczekując jej także w sytuacjach, gdy poszkodowany używa rzeczy w sposób inny niż osobisty lub gdy szkoda dotyczy mienia służącego innym celom. Należy pamiętać, że przepis jest specyficzny i ogranicza odpowiedzialność producenta do określonej kategorii rzeczy i sposobu korzystania. Kolejnym błędem może być uznawanie tej normy za podstawę odpowiedzialności za szkody na osobie, co nie znajduje podstaw w samej treści artykułu 4492 KC. W związku z tym w indywidualnych sytuacjach wymagana jest szczegółowa analiza i często konsultacja z prawnikiem, aby prawidłowo ocenić zakres odpowiedzialności producenta.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.