Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Aktualizacja: 21 lipca 2026
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… Widział świadek, że K. K. w tym mieszkaniu sypiał i pracował. Stałe zamieszkiwanie w lokalu z najemcą do chwili jego śmierci należy odróżnić od miejsca zamieszkania ( art. 25-28 k.c. ;) jako miejscowości, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Przepis art. 691 § 2 k.c. odnosi się do zamieszkiwania w znaczeniu stałego przebywania w określonym lokalu. Zgodnie z poglądem ukształtowanym w judykaturze Sądu…
Fragment uzasadnienia
… z tej przyczyny do sprzeczności uchwały właścicieli zatwierdzającej takie niepodpisane sprawozdanie z tymże przepisem, skutkujące koniecznością jej uchylenia na podstawie art. 25 ust. 1 u.w.l. Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu Okręgowego, zaskarżona uchwała nr (...) nie jest sprzeczna z prawem, nie narusza zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną i nie narusza interesów powoda. Sąd Okręgowy uznał, że powódka…
Fragment uzasadnienia
… – a w stosunku do tej grupy osób jest zastrzeżona właściwość sądu penitencjarnego – postrzegać jako miejsce ich stałego pobytu, które przecież zgodnie z definicją zawartą w art. 25 kc jest oparte na zamiarze i woli. Także i od tej zasady ustawodawca wprowadza odstępstwa ustalając właściwość innych sądów w wypadku „gdy ustawa stanowi inaczej” (vide np. art. 153 § 3 kkw , art. 163 § 1 kkw ). Przepis art. 242 § 4 kkw , który…
Fragment uzasadnienia
… ostatniej z powołanych przesłanek, albowiem jej brak skutkuje oddaleniem wniosku niezależnie od spełnienia przez wnioskodawcę pozostałych ustawowych wymogów. W świetle art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu, przy czym w judykaturze przyjmuje się, że samo zameldowanie nie przesądza jeszcze o miejscu zamieszkania. Mianowicie w postanowieniu z dnia…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 25: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoPrzepis art. 25 Kodeksu cywilnego definiuje pojęcie miejsca zamieszkania osoby fizycznej. Zgodnie z tym artykułem, za miejsce zamieszkania uznaje się miejscowość, w której dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Oznacza to, że nie wystarczy sama obecność w jakimś miejscu, ale konieczne jest istnienie woli pozostania tam na stałe lub przez dłuższy, nieokreślony czas. Intencja stałego pobytu odróżnia miejsce zamieszkania od chwilowego pobytu czy tymczasowego przebywania, co jest kluczowe dla ustalenia właściwości miejscowej organów oraz innych konsekwencji prawnych.
Przepis ma zastosowanie szczególnie wtedy, gdy zachodzi potrzeba wyznaczenia miejsca zamieszkania osoby fizycznej w celach prawnych, na przykład przy ustalaniu kompetencji sądu, właściwości urzędu skarbowego czy obszaru działania innych instytucji. Miejsce zamieszkania jest istotne również przy ocenie skutków prawnych czynności dokonywanych przez osobę, a także w relacjach prawnych dotyczących odpowiedzialności, obowiązków czy praw obywatelskich. Warunek zamiaru stałego pobytu jest podstawowym kryterium, które pozwala na odróżnienie miejsca zamieszkania od miejsca pobytu tymczasowego lub okazjonalnego.
Przykładem praktycznym jest sytuacja osoby, która przeprowadza się na stałe do innej miejscowości w celu podjęcia pracy lub zamieszkania z rodziną i tam rejestruje swój pobyt. Choć przebywała wcześniej w kilku innych miejscowościach czasowo, to miejscem jej zamieszkania w rozumieniu art. 25 KC jest właśnie ta miejscowość, gdzie zamierza trwale pozostać. Jeśli na przykład musi załatwić formalności w urzędzie czy sądzie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania, to właściwa będzie właśnie ta miejscowość wskazana przez zamiar stałego pobytu.
Często pojawiają się nieporozumienia dotyczące różnicy między zamieszkiwaniem a miejscem pobytu, zwłaszcza gdy osoba dużo podróżuje lub ma kilka miejsc, gdzie się zatrzymuje. Błędne jest utożsamianie miejsca zamieszkania z ostatnim miejscem pobytu lub miejscem tymczasowego przebywania bez intencji stałego osiedlenia się. Również pomieszanie tego pojęcia z adresem zameldowania nie zawsze jest poprawne, bo zameldowanie może mieć charakter formalny, niezwiązany z rzeczywistym stałym przebywaniem. Dlatego przy ustalaniu miejsca zamieszkania należałoby mieć na uwadze nie tylko fizyczną obecność, lecz przede wszystkim zamiar osoby dotyczący jej pobytu w danej miejscowości.
W sprawie indywidualnej interpretacja pojęcia miejsca zamieszkania może wymagać szczegółowej analizy okoliczności faktycznych, dlatego w takich przypadkach wskazane jest skonsultowanie się z prawnikiem, który pomoże określić prawidłowe miejsce zamieszkania według art. 25 KC.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
To miejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Nie, miejsce zamieszkania wymaga zamiaru stałego pobytu, a pobyt tymczasowy nie spełnia tego warunku.
Należy wziąć pod uwagę miejscowość, gdzie osoba ma zamiar stałego pobytu.
Nie, zameldowanie nie zawsze odpowiada rzeczywistemu miejscu zamieszkania.
Ma to znaczenie dla ustalenia właściwości sądów i organów oraz innych kwestii prawnych.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 25