Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Aktualizacja: 13 lipca 2026
Ograniczone prawo rzeczowe wygasa, jeżeli przejdzie na właściciela rzeczy obciążonej albo jeżeli ten, komu prawo takie przysługuje, nabędzie własność rzeczy obciążonej.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… 230 k.c. , gdyż korzystanie z cudzej nieruchomości w zakresie odpowiadającym służebności przesyłu nawet w dobrej wierze nie uchyla obowiązku zapłaty wynagrodzenia; - art. 247 k.c. , ponieważ do chwili nabycia przez wnioskodawców przedmiotowych nieruchomości, ich właścicielem oraz właścicielem linii elektroenergetycznych był Skarb Państwa, zatem zasiedzenie służebności było niemożliwe; 2. naruszenie przepisów prawa…
Streszczenie
Sąd Okręgowy w Olsztynie uznał, że za korzystanie z cudzej nieruchomości bez podstawy prawnej odpowiada posiadacz w złej wierze. W sprawie zasądzono na rzecz właściciela część dochodzonego wynagrodzenia, co potwierdza znaczenie art. 224 § 2 i art. 225 k.c. w sporach o urządzenia przesyłowe.
Streszczenie
Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił powództwo o zapłatę i nakazanie usunięcia linii energetycznej. W sprawie istotne było to, że wynagrodzenie za korzystanie z cudzej rzeczy przysługuje przeciwko posiadaczowi w złej wierze, co sąd ocenił na niekorzyść powódki. Orzeczenie jest przydatne w sporach o bezumowne korzystanie z nieruchomości i…
Streszczenie
Sąd Okręgowy w Olsztynie potwierdził, że wynagrodzenie za korzystanie z cudzej rzeczy bez podstawy prawnej obciąża posiadacza w złej wierze. W przypadku posiadacza w dobrej wierze obowiązek ten powstaje dopiero od chwili, gdy dowie się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. To ważne orzeczenie dla spraw o bezumowne…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 247: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 247 Kodeksu cywilnego w prosty sposób określa okoliczności wygaśnięcia ograniczonego prawa rzeczowego. Przepis stanowi, że takie prawo przestaje istnieć w dwóch sytuacjach: gdy samo prawo przechodzi na właściciela rzeczy obciążonej lub gdy osoba, której przysługuje to prawo, staje się właścicielem tej rzeczy. W praktyce oznacza to, że posiadanie własności rzeczy eliminuje potrzebę istnienia ograniczonego prawa, gdyż właściciel ma pełne prawa do rzeczy. Tekst przepisu jest relatywnie krótki, ale bardzo precyzyjny i odnosi się do fundamentalnej zasady praw rzeczowych dotyczących praw ograniczonych, takich jak użytkowanie, służebność czy zastaw.
Przepis znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy dochodzi do zmian w stanie prawnym rzeczy obciążonej ograniczonym prawem rzeczowym. Na przykład, jeśli właściciel rzeczy stanie się jednocześnie osobą korzystającą z ograniczonego prawa do tej rzeczy, to ograniczone prawo wygasa automatycznie. Ma to miejsce, gdy osoba uprawniona do korzystania z rzeczy ureguluje kupno lub odziedziczy własność tej rzeczy. Przepis zapobiega sytuacji, w której ta sama osoba miałaby jednocześnie prawo ograniczone i prawo własności do tej samej rzeczy – co byłoby zbędne i sprzeczne z zasadą przejrzystości praw do nieruchomości czy rzeczy ruchomych.
Przykładem zastosowania art. 247 KC może być sytuacja, gdy ktoś posiada służebność mieszkania w cudzym budynku, a następnie wykupuje własność części tego budynku, w której mieszka. Z chwilą nabycia własności mieszkania wygasa jego służebność, gdyż właściciel nie może mieć ograniczonego prawa do własnej rzeczy. Oznacza to, że nie musi już korzystać z praw służebności jako odrębnego uprawnienia, ponieważ stanie się właścicielem całego prawa do danej nieruchomości. W takim wypadku przepisy prawa cywilnego automatycznie wygaszają prawo służebności, a właściciel korzysta z przedmiotu legalnie i bez ograniczeń.
Często popełnianym błędem jest niezauważenie tego mechanizmu i dalsze utrzymywanie ograniczonego prawa, mimo zmiany własności. Może to prowadzić do nieporozumień i sporów, gdyż ograniczone prawo rzeczywiste przestaje istnieć, a próby jego egzekwowania lub rejestracji są bezzasadne. Innym częstym błędem jest mylenie momentu przejścia prawa ograniczonego na właściciela z momentem nabycia własności przez posiadacza prawa ograniczonego – oba przypadki prowadzą do wygaśnięcia prawa, jednak mechanizmy ich powstania i konsekwencji bywają mylnie interpretowane. Art. 247 KC klarownie precyzuje moment wygaśnięcia tych praw.
W przypadku indywidualnej sytuacji prawnej dotyczącej wygaśnięcia ograniczonego prawa rzeczowego, warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże odpowiednio zinterpretować i zastosować ten przepis do konkretnego stanu faktycznego.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Ograniczone prawo rzeczowe to prawo przysługujące komuś innemu niż właściciel rzeczy i dotyczące korzystania lub rozporządzania nią w określonym zakresie.
Wygaśnięcie następuje, gdy prawo takie przejdzie na właściciela rzeczy obciążonej lub gdy uprawniony nabędzie własność tej rzeczy.
Nie, zgodnie z art. 247 KC ograniczone prawo rzeczowe wygaśnie w momencie, gdy właściciel rzeczy stanie się uprawniony do tego prawa.
Po wygaśnięciu właściciel korzysta z rzeczy bez ograniczeń wynikających z prawa rzeczowego, co upraszcza sytuację prawną.
Tak, każda indywidualna sprawa powinna być analizowana z udziałem prawnika, który właściwie zinterpretuje art. 247 KC.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 247