Historia zmian - 10 października 2026
o drogach publicznych.
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 13.
zmienionyKorzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat
za:
postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych:
w strefie płatnego parkowania,
w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania;
(uchylony)
przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych, w rozumieniu
art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym,
o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, za które uważa się także
zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego oraz
przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej
masie całkowitej powyżej 3,5 tony,tony oraz przyczepy lub naczepy, w tym
autobusów niezależnie od ich dopuszczalnej masy całkowitej.
Korzystający z dróg publicznych mogą być obowiązani do ponoszenia opłat
za:
przejazdy przez obiekty mostowe i tunele zlokalizowane w ciągach dróg
publicznych;
przeprawy promowe na drogach publicznych.
Od opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2, są zwolnione:
pojazdy:
Policji, Inspekcji Transportu Drogowego, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, Krajowej
Administracji Skarbowej wykorzystywane przez Służbę Celno-Skarbową,
służb ratowniczych,
zarządów dróg,
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw
obcych, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest
stroną, tak stanowi,
wykorzystywane w ratownictwie lub w przypadku klęski żywiołowej,
pojazdy elektryczne, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;
autobusy szkolne przewożące dzieci do szkoły.
Od opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są zwolnione pojazdy:
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw obcych,
jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak
stanowi;
służb ratowniczych, służb ratownictwa górniczego, Morskiej Służby
Poszukiwania i Ratownictwa, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa,
Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego, Krajowej Administracji
Skarbowej wykorzystywane przez Służbę Celno-Skarbową, Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura
Antykorupcyjnego;
zarządcy dróg krajowych wykorzystywane do utrzymania tych dróg.
Od opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 2, zwolnione są:
ciągniki rolnicze i inne maszyny rolnicze;
pojazdy zaopatrzone w kartę parkingową.
Korzystający z drogi publicznej jest zwolniony z opłat, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, w przypadku wykonywania przez niego przejazdu w ramach
pomocy humanitarnej lub medycznej.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 5, następuje w drodze decyzji
administracyjnej, wydanej przez ministra właściwego do spraw transportu, na wniosek
podmiotu występującego o takie zwolnienie.
Art. 13k.
zmienionyZa naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, o którym
mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, wymierza się karę pieniężną w wysokości:
500 zł – w przypadku zespołu pojazdów o łącznej dopuszczalnej masie
całkowitej powyżej 3,5 tony złożonego z samochodu osobowego
o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony oraz przyczepy;
1500 zł – w pozostałych przypadkach.
Za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13i:
ust. 4a,
ust. 4b, jeśli skutkuje ono uiszczeniem opłaty w niepełnej wysokości
– wymierza się karę pieniężną.
Za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 1
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1500 zł.
Za podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych, o których mowa w:
art. 13ia ust. 5 pkt 1 i 2
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 500 zł;
art. 13ia ust. 5 pkt 3 i art. 13ib ust. 1 pkt 1 i 3
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1500 zł.
Za niedołączenie dokumentów, o których mowa w art. 13ia ust. 7
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1000 zł.
Za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 10 i art. 13ib
ust. 2
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1000 zł.
Za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13i ust. 4d lub 4e,
skutkujące nieuiszczeniem opłaty elektronicznej wymierza się karę pieniężną
w wysokości:
500 zł – w przypadku zespołu pojazdów, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;
1500 zł – w pozostałych przypadkach.
Za podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych, o których mowa
w art. 16lb ust. 1, skutkujące:
nieuiszczeniem opłaty elektronicznej wymierza się karę pieniężną w wysokości:
500 zł – w przypadku zespołu pojazdów, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
1500 zł – w pozostałych przypadkach;
uiszczeniem opłaty elektronicznej w niepełnej wysokości wymierza się karę
pieniężną w wysokości:
250 zł – w przypadku zespołu pojazdów, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
750 zł – w pozostałych przypadkach.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2, wymierza się w wysokości:
250 zł – w przypadku zespołu pojazdów o łącznej dopuszczalnej masie
całkowitej powyżej 3,5 tony złożonego z samochodu osobowego
o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony oraz przyczepy;
750 zł – w pozostałych przypadkach.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 2a–2d, wymierza
się:
właścicielowi, posiadaczowi albo użytkownikowi pojazdu, albo
korzystającemu z drogi – w przypadku, o którym mowa w art. 13ia ust. 19, albo
użytkownikowi EETS – w przypadku gdy pojazd objęty jest umową, o której
mowa w art. 16e ust. 1 pkt 1 lit. b
– z uwzględnieniem art. 13mf ust. 1.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2 pkt 1, wymierza się kierującemu
pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 2e i 2f, wymierza się użytkownikowi
EETS.
Na podmiot, o którym mowa w:
ust. 4 i 5a, nie może zostać nałożona więcej niż jedna kara pieniężna za
poszczególne naruszenia, o których mowa w ust. 1 lub ust. 2 pkt 2 i ust. 2a–2f,
dotyczące danego pojazdu samochodowego,
ust. 5, nie może zostać nałożona więcej niż jedna kara pieniężna za naruszenie,
o którym mowa w ust. 2 pkt 1
– stwierdzone w trakcie jednej doby.
Za dobę, w rozumieniu ust. 6, uznaje się okres od godziny 000 do godziny 2400
w danym dniu.
Kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2e, nie nakłada się jeśli naruszenie
obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, jest
wynikiem naruszenia przez kierującego pojazdem samochodowym obowiązku,
o którym mowa w art. 13i ust. 4a.
Kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej
w trybie przedpłaty, nie wymierza się, jeśli do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej
KAS zostały przekazane dane geolokalizacyjne, a właściciel, posiadacz albo
użytkownik pojazdu uiścił opłatę elektroniczną w terminie 3 dni od dnia zakończenia
przejazdu. Informacje o wysokości nieuiszczonej opłaty elektronicznej, są dostępne za
pośrednictwem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.
Przepisu ust. 8a nie stosuje się, jeśli do ujawnienia naruszenia doszło w
wyniku kontroli, o której mowa w art. 13l, wykonywanej przez Głównego Inspektora
Transportu Drogowego lub funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, po zatrzymaniu
pojazdu podczas przejazdu po drodze określonej w przepisach wydanych na podstawie
art. 13ha ust. 6.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 2a–2d, wymierza się w wysokości
500 zł, jeśli korzystający z dróg, który nie jest właścicielem, posiadaczem albo
użytkownikiem pojazdu zgłosił do rejestru uiszczających opłatę elektroniczną
wyłącznie samochody osobowe o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.wysokości 1500 zł.
Za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13i:
ust. 4a,
ust. 4b, jeśli skutkuje ono uiszczeniem opłaty w niepełnej wysokości
– wymierza się karę pieniężną.
Za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 1
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1500 zł.
Za podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych, o których mowa w:
art. 13ia ust. 5 pkt 1 i 2
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 500 zł;
art. 13ia ust. 5 pkt 3 i art. 13ib ust. 1 pkt 1 i 3
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1500 zł.
Za niedołączenie dokumentów, o których mowa w art. 13ia ust. 7
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1000 zł.
Za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13ia ust. 10 i art. 13ib
ust. 2
– wymierza się karę pieniężną w wysokości 1000 zł.
Za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13i ust. 4d lub 4e,
skutkujące nieuiszczeniem opłaty elektronicznej wymierza się karę pieniężną
w wysokości 1500 zł.
Za podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych, o których mowa
w art. 16lb ust. 1, skutkujące:
nieuiszczeniem opłaty elektronicznej wymierza się karę pieniężną w wysokości
1500 zł;
uiszczeniem opłaty elektronicznej w niepełnej wysokości wymierza się karę
pieniężną w wysokości 750 zł.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2, wymierza się w wysokości 750 zł.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 2a–2d, wymierza
się:
właścicielowi, posiadaczowi albo użytkownikowi pojazdu, albo
korzystającemu z drogi – w przypadku, o którym mowa w art. 13ia ust. 19, albo
użytkownikowi EETS – w przypadku gdy pojazd objęty jest umową, o której
mowa w art. 16e ust. 1 pkt 1 lit. b
– z uwzględnieniem art. 13mf ust. 1.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2 pkt 1, wymierza się kierującemu
pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 2e i 2f, wymierza się użytkownikowi
EETS.
Na podmiot, o którym mowa w:
ust. 4 i 5a, nie może zostać nałożona więcej niż jedna kara pieniężna za
poszczególne naruszenia, o których mowa w ust. 1 lub ust. 2 pkt 2 i ust. 2a–2f,
dotyczące danego pojazdu samochodowego,
ust. 5, nie może zostać nałożona więcej niż jedna kara pieniężna za naruszenie,
o którym mowa w ust. 2 pkt 1
– stwierdzone w trakcie jednej doby.
Za dobę, w rozumieniu ust. 6, uznaje się okres od godziny 000 do godziny 2400
w danym dniu.
Kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2e, nie nakłada się jeśli naruszenie
obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, jest
wynikiem naruszenia przez kierującego pojazdem samochodowym obowiązku,
o którym mowa w art. 13i ust. 4a.
Kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej
w trybie przedpłaty, nie wymierza się, jeśli do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej
KAS zostały przekazane dane geolokalizacyjne, a właściciel, posiadacz albo
użytkownik pojazdu uiścił opłatę elektroniczną w terminie 3 dni od dnia zakończenia
przejazdu. Informacje o wysokości nieuiszczonej opłaty elektronicznej, są dostępne za
pośrednictwem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.
Przepisu ust. 8a nie stosuje się, jeśli do ujawnienia naruszenia doszło w
wyniku kontroli, o której mowa w art. 13l, wykonywanej przez Głównego Inspektora
Transportu Drogowego lub funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, po zatrzymaniu
pojazdu podczas przejazdu po drodze określonej w przepisach wydanych na podstawie
art. 13ha ust. 6.
(uchylony)
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–2f, nakłada się w drodze decyzji
administracyjnej.
Art. 13naa.
zmienionyW przypadku stwierdzenia, w trakcie kontroli na drodze, za
przejazd którą uiszcza się opłatę elektroniczną, że pojazd podlegający opłacie
elektronicznej ma:
tablice rejestracyjne zakryte lub ozdobione lub
z przodu lub z tyłu pojazdu znaki, napisy lub przedmioty, które ograniczają
czytelność tych tablic, lub
tablice rejestracyjne umieszczone na pojeździe w innych miejscach niż
konstrukcyjnie do tego przeznaczone
– kierujący tym pojazdem podlega karze grzywny w wysokości 1500 zł.
Za popełnienie czynu, o którym mowa w ust. 1, kierujący zespołem pojazdów
o łącznej dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony złożonego z samochodu
osobowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony oraz
przyczepy
– podlega karze grzywny w wysokości 500 zł.(uchylony)
Do nakładania i pobierania kary grzywny, o której mowa w ust. 1 i 2,1, w drodze
mandatu karnego, przepisy art. 13na ust. 2 i 3 stosuje się.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2,1, na kierującego pojazdem nie nakłada
się kary grzywny za wykroczenie określone w art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. –
Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2025 r. poz. 734) w związku z art. 60 ust. 1 pkt 2, 3 i 3a
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
Art. 16f.
zmienionyOrganem prowadzącym rejestr EETS jest minister właściwy do
spraw transportu.
W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru EETS nie zawiera danych,
o których mowa w ust. 3, lub nie dołączono do niego dokumentów, o których mowa
w ust. 4–6, minister właściwy do spraw transportu wzywa niezwłocznie
wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, w terminie nie krótszym niż 14 dni.
Wpis do rejestru EETS albo odmowa dokonania tego wpisu następuje
w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia.
Wpis albo odmowa wpisu do rejestru EETS następuje w drodze decyzji
administracyjnej. Wpisu do rejestru odmawia się w przypadku nieprzedłożenia
dokumentów potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa w art. 16e
ust. 2, lub oświadczenia, o którym mowa w ust. 6.
Minister właściwy do spraw transportu wysyła zawiadomienie o wszczęciu
postępowania w sprawie wpisu, odmowy wpisu, wykreślenia z rejestru EETS oraz
decyzje w tych sprawach przedsiębiorcy albo dostawcy EETS oraz zawiadamia
o wszczęciu postępowań oraz wydaniu decyzji podmioty pobierające opłaty na
obszarach EETS w drodze obwieszczeń, na stronie podmiotowej obsługującego go
urzędu.
Uprawnienia dostawcy EETS wynikające z decyzji o wpisie do rejestru
EETS nie przechodzą na podmioty powstałe w wyniku jego podziału albo łączenia się
z innymi podmiotami.
Do świadczenia usługi EETS przez dostawcę EETS wpisanego do rejestru
EETS nie stosuje się art. 23 i art. 24 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, z późn. zm.7)).
Rejestr EETS jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu.
Wpisu do rejestru EETS dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy zawierający
następujące dane:
firmę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
formę organizacyjno-prawną wnioskodawcy;
imiona i nazwiska osób pełniących funkcje członków zarządu i członków rady
nadzorczej.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, załącza się dokumenty potwierdzające
spełnienie warunków, o których mowa w art. 16e ust. 2.
Deklaracja lub certyfikat, o których mowa w art. 16e ust. 2 pkt 2, powinny
spełniać wymagania określone w akcie wykonawczym wydanym przez Komisję
Europejską na podstawie art. 15 ust. 7 dyrektywy 2019/520.
Sytuację finansową, o której mowa w art. 16e ust. 2 pkt 3, potwierdza się na
podstawie:
zaświadczenia banku, w którym jest prowadzony podstawowy rachunek bieżący
przedsiębiorcy, określającego wielkość posiadanych środków finansowych oraz
zdolność kredytową i płatniczą;
zaświadczenia właściwego urzędu w każdym państwie, w którym jest
prowadzona działalność, stwierdzającego, że przedsiębiorca nie zalega
z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub
zdrowotne lub dokumentu potwierdzającego uzyskanie przewidzianego prawem
zwolnienia, odroczenia, rozłożenia na raty zaległych płatności lub wstrzymania
w całości wykonania decyzji właściwego organu;
zatwierdzonego sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy, jeżeli
przedsiębiorca jest obowiązany do jego sporządzenia na podstawie przepisów
o rachunkowości lub innych przepisów szczególnych, a także sprawozdania
z badania, jeżeli obowiązek badania sprawozdania finansowego wynika
z przepisów o rachunkowości lub innych przepisów szczególnych – w przypadku
przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w roku obrotowym
poprzedzającym rok złożenia wniosku;
oświadczenia zapewniającego, że w stosunku do przedsiębiorcy nie zgłoszono
wniosku o ogłoszenie upadłości lub nie znajduje się on w stanie likwidacji.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, załącza się oświadczenie następującej
treści:
„Oświadczam, że:
1) informacje zawarte we wniosku o wpis do rejestru dostawców EETS są zgodne
z prawdą;
2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej
w zakresie świadczenia usługi EETS określone w ustawie z dnia 21 marca
1985 r. o drogach publicznych oraz w aktach wykonawczych wydanych przez
Komisję Europejską na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2019/520 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie interoperacyjności systemów
elektronicznego poboru opłat drogowych i ułatwiania transgranicznej wymiany
informacji na temat przypadków nieuiszczenia opłat drogowych w Unii.”.
Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim
klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, zawiera również następujące dane:
firmę, siedzibę i adres przedsiębiorcy;
miejsce i datę złożenia oświadczenia;
podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem
imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
W rejestrze EETS umieszcza się dane, o których mowa w ust. 3, wnioski
z oceny, o których mowa w art. 16e ust. 4, a także informację o zawieszeniu
świadczenia usługi EETS.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, i załączane dokumenty, o których mowa
w ust. 4–6, sporządza się w języku polskim albo wnioskodawca zleca ich tłumaczenie
na język polski. Tłumaczenie sporządza tłumacz przysięgły lub właściwy konsul
Rzeczypospolitej Polskiej. Tłumaczenie dokumentu potwierdzającego spełnienie
warunku, o którym mowa w art. 16e ust. 2 pkt 5, nie jest wymagane w przypadku,
o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/1191 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie promowania swobodnego przepływu
obywateli poprzez uproszczenie wymogów dotyczących przedkładania określonych
dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniającego rozporządzenie (UE)
nr 1024/2012 (Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1).
Art. 40a.
zmienionyOpłaty określone w art. 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 13f ust. 1, art. 39
ust. 7ab pkt 5 i art. 40 ust. 3 oraz kary pieniężne określone w art. 29a ust. 1 i 2 oraz w
art. 40 ust. 12, a także opłaty z tytułu umów zawieranych na podstawie art. 22 ust. 2
są przekazywane odpowiednio do budżetów jednostek samorządu terytorialnego lub
na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i
Autostrad.
W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty
pobierane przez partnera prywatnego, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13
ust. 2 pkt 1, oraz opłata dodatkowa, o której mowa w art. 13f ust. 1, stanowią
przychody partnera prywatnego.
W przypadku powierzenia drogowej spółce specjalnego przeznaczenia
pobierania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, mogą one stanowić przychód
tej spółki, jeżeli umowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia
2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, tak stanowi.
Kary pieniężne określone w art. 13k ust. 1–2f są przekazywane na
wyodrębniony rachunek pomocniczy Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Opłaty elektroniczne oraz kary grzywny, o których mowa w art. 13na ust. 1
i art. 13naa ust. 1 i 2, są przekazywane na wyodrębniony rachunek pomocniczy urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Szef KAS
przekazuje wpłacone opłaty elektroniczne i kary grzywny na rachunek Krajowego
Funduszu Drogowego.
Środki uzyskane z opłat za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej
strefie płatnego parkowania, w wysokości nie mniejszej niż 65 % tych opłat, oraz
środki z opłat dodatkowych, o których mowa w art. 13f ust. 1, pobranych z tytułu
nieuiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, gmina przeznacza
wyłącznie na sfinansowanie poprawy publicznego transportu zbiorowego, budowę lub
przebudowę infrastruktury pieszej lub rowerowej lub zieleń i zadrzewienia w gminie.
Środki, o których mowa w ust. 1d, gmina gromadzi na wydzielonym
rachunku.
(uchylony)
Środki z opłat i kar pieniężnych, gromadzone na wyodrębnionym rachunku
bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w ust.
1, oraz środki z kar, gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Głównego
Inspektora Transportu Drogowego, o którym mowa w ust. 1c, są przekazywane
w terminie dwóch dni roboczych następujących po zakończeniu tygodnia, w którym
wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na
budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i
przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.
Środki z opłat elektronicznych są przekazywane na rachunek Krajowego
Funduszu Drogowego.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia:
tryb, sposób, termin oraz warunki wnoszenia opłaty elektronicznej i jej
rozliczania,
tryb, sposób i termin dokonywania zwrotu opłaty elektronicznej w przypadku
gdy opłata ta została wniesiona w kwocie wyższej niż należna oraz nienależnie
pobranej opłaty elektronicznej,
tryb, sposób i termin przekazywania opłat elektronicznych oraz kar grzywny, o
których mowa w art. 13na ust. 1 i art. 13naa ust. 1 i 2,1, są przekazywane na wyodrębniony rachunek pomocniczy urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Szef KAS
przekazuje wpłacone opłaty elektroniczne i kary grzywny na rachunek Krajowego
Funduszu Drogowego.
Środki uzyskane z opłat za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej
strefie płatnego parkowania, w wysokości nie mniejszej niż 65 % tych opłat, oraz
środki z opłat dodatkowych, o których mowa w art. 13f ust. 1, pobranych z tytułu
nieuiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, gmina przeznacza
wyłącznie na sfinansowanie poprawy publicznego transportu zbiorowego, budowę lub
przebudowę infrastruktury pieszej lub rowerowej lub zieleń i zadrzewienia w gminie.
Środki, o których mowa w ust. 1d, gmina gromadzi na wydzielonym
rachunku.
(uchylony)
Środki z opłat i kar pieniężnych, gromadzone na wyodrębnionym rachunku
bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w ust.
1, oraz środki z kar, gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Głównego
Inspektora Transportu Drogowego, o którym mowa w ust. 1c, są przekazywane
w terminie dwóch dni roboczych następujących po zakończeniu tygodnia, w którym
wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na
budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i
przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.
Środki z opłat elektronicznych są przekazywane na rachunek Krajowego
Funduszu Drogowego.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia:
tryb, sposób, termin oraz warunki wnoszenia opłaty elektronicznej i jej
rozliczania,
tryb, sposób i termin dokonywania zwrotu opłaty elektronicznej w przypadku
gdy opłata ta została wniesiona w kwocie wyższej niż należna oraz nienależnie
pobranej opłaty elektronicznej,
tryb, sposób i termin przekazywania opłat elektronicznych oraz kar grzywny, o
których mowa w art. 13na ust. 1 i art. 13naa ust. 1, na rachunek Krajowego
Funduszu Drogowego,
przypadki, w których ustanawiane jest zabezpieczenie należności z tytułu opłat
elektronicznych, formę i sposób jego ustalania oraz tryb, sposób i termin
dokonywania zwrotu tego zabezpieczenia
– mając na uwadze sprawny pobór opłat elektronicznych, efektywną obsługę i
zabezpieczenie wpływów do Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w
ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym
Funduszu Drogowym, oraz technologię wykorzystaną w systemie elektronicznego
poboru opłat elektronicznych.