Historia zmian - 10 października 2026
o doradztwie podatkowym.
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 25.
zmienionyZa:
złożenie wniosku, o którym mowa w art. 21 ust. 1, i wniosku, o którym mowa
w art. 24 ust. 6, pobiera się opłatę wstępną nie wyższąniewyższą niż równowartość
minimalnego wynagrodzenia;
egzamin na doradcę podatkowego pobiera się opłaty egzaminacyjne,
oddzielnie za część pisemną i ustną egzaminu, przy czym każda z tych opłat
nie może być wyższa niż równowartość minimalnego wynagrodzenia.
Opłata wstępna i opłaty egzaminacyjne stanowią dochód budżetu państwa.
Opłata wstępna nie podlega zwrotowi.
Opłata egzaminacyjna podlega zwrotowi w przypadku:
wydania decyzji, o której mowa w art. 21 ust. 2 albo art. 24 ust. 8;
gdy część pisemna lub ustna egzaminu nie dojdzie do skutku z przyczyn
nieleżących po stronie kandydata na doradcę podatkowego.
W przypadku nieprzystąpienia przez kandydata na doradcę podatkowego
do części pisemnej lub ustnej egzaminu, na jego wniosek złożony nie późniejniepóźniej niż
w terminie 14 dni od wyznaczonego dla tego kandydata dnia przeprowadzenia
części pisemnej lub ustnej egzaminu, połowa opłaty egzaminacyjnej uiszczonej za
daną część egzaminu podlega zwrotowi, jednak tylko raz dla każdej z części
egzaminu w trakcie cyklu egzaminacyjnego.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze koszty
rozpatrywania wniosków, o których mowa w art. 21 ust. 1 i art. 24 ust. 6,
i przeprowadzania egzaminu na doradcę podatkowego oraz wydatki związane
z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej.
Kwoty opłat, o których mowa w ust. 1, obliczone zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie ust. 6, ogłasza Sekretarz Komisji Egzaminacyjnej
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Art. 20.
zmienionyEgzamin jest sprawdzianem teoretycznego i praktycznego
przygotowania kandydatów na doradców podatkowych z następujących dziedzin:
źródła prawa i wykładnia prawa;
rachunkowość;
ewidencja podatkowa i zasady prowadzenia ksiąg podatkowych;
przepisy o doradztwie podatkowym i etyka zawodowa.
(uchylony)
podstawy międzynarodowego oraz wspólnotowego prawa podatkowego wraz
z analizą podatkową;
materialne prawo podatkowe wraz z analizą podatkową;
opłaty, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
Ordynacja podatkowa;
wymiana informacji podatkowych;
postępowanie przed organami administracji publicznej i sądami
administracyjnymi oraz postępowanie egzekucyjne w administracji;
międzynarodowe, wspólnotowe i krajowe prawo celne;
prawo dewizowe;
prawo karne skarbowe;
organizacja i funkcjonowanie Krajowej Administracji Skarbowej;
Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały
lub zajmują stanowiska sędziów, asesorów sądowych oraz prokuratorów lub były
lub są adwokatem, radcą prawnym, notariuszem oraz biegłym rewidentem, nie
obejmuje zakresu egzaminu wymaganego do uzyskania takiego stanowiska lub
zawodu. Przepisu nie stosuje się do dziedzin, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.
Komisja Egzaminacyjna ustala zakres tematyczny egzaminu na doradcę
podatkowego dla osób, o których mowa w ust. 2.
Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w
stosunku do sędziów, asesorów sądowych i prokuratorów po zasięgnięciu opinii
Ministra Sprawiedliwości, w stosunku do adwokatów, radców prawnych,
notariuszy i biegłych rewidentów – właściwego samorządu zawodowego, a w
stosunku do osób, o których mowa w ust. 5 – ministra właściwego do spraw
finansów publicznych.
Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy Służby
Celno-
SkarbowejCelno-Skarbowej w służbie stałej, posiadających ośmioletni staż służby w Służbie
Celno-
Skarbowej.Celno-Skarbowej.
Art. 21.
zmienionyDo egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba
spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, która złożyła do
Komisji Egzaminacyjnej wniosek o dopuszczenie do egzaminu i wyznaczenie
terminu części pisemnej egzaminu.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
imię i nazwisko;
adres do korespondencji oraz adres poczty elektronicznej;
numer PESEL;
numer telefonu kontaktowego – fakultatywnie.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3;
odpis dyplomu lub dyplom w postaci elektronicznej dokumentujący
posiadanie wyższego wykształcenia;
potwierdzenie dokonania opłaty wstępnej i opłaty egzaminacyjnej za część
pisemną egzaminu;
oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku i załączanych
dokumentach.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 1b pkt 1 i 4, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒ Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r.
poz. 383383, 1818 i 1818)1872 oraz z 2026 r. poz. 902 i 988) oraz zawiera się w nich klauzulę
o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”, która zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się również dokument:
potwierdzający zgodę, o której mowa w ust. 3 ‒ w przypadku osób
nieposiadających obywatelstwa polskiego;
stwierdzający uprawnienia zawodowe ‒ w przypadku osób, o których mowa
w art. 20 ust. 2;
stwierdzający spełnienie warunków, o których mowa w art. 20 ust. 5 ‒
w przypadku funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej.
Osoba, która złożyła wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązana
niezwłocznie poinformować Komisję Egzaminacyjną o wszelkich zmianach
danych określonych w ust. 1a.
W przypadku osoby ubiegającej się o dopuszczenie do egzaminu będącej
osobą niepełnosprawną, która wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 albo
art. 24 ust. 6, złoży wniosek o wydłużenie czasu trwania egzaminu, do którego
załączy:
kopię orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność w rozumieniu
art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 20252026 r.
poz. 913, 1301, 1665884 i 1746)1102) w okresie przeprowadzania egzaminu,
zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza specjalistę właściwego ze
względu na charakter niepełnosprawności, stwierdzające wynikające
z niepełnosprawności trudności w wykonywaniu czynności technicznych,
takich jak:
odczytywanie tekstu,
posługiwanie się sprzętem komputerowym w sposób umożliwiający
sporządzenie odpowiedzi na pytania i zadania egzaminacyjne
– czas trwania egzaminu ulega wydłużeniu.
W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5,
decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja
Egzaminacyjna.
Komisja Egzaminacyjna może upoważnić przewodniczącego Komisji
Egzaminacyjnej do podejmowania w jej imieniu decyzji, o której mowa w ust. 2.
Decyzję, o której mowa w ust. 2, w imieniu Komisji Egzaminacyjnej
podpisuje przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej.
Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest decyzją administracyjną. Przepis
art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) stosuje się odpowiednio.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do
egzaminu na doradcę podatkowego osoby niebędącej obywatelem polskim, jeżeli
wykazuje ona biegłą znajomość języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę –
po zdaniu egzaminu – na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia ona pozostałe
warunki określone w art. 6 ust. 1.
Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje
zapoznanie się z wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu
egzaminu odbywa się u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa
podatkowego.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii
Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje
zatrudnienia traktowane na równi z praktyką, mając na uwadze zapewnienie
odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów na doradców
podatkowych do wykonywania zawodu.
Art. 2.
zmienionyCzynności doradztwa podatkowego obejmują:
udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz innym podmiotom, na
ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich
obowiązków:
podatkowych i celnych,
dotyczących opłat, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 20252026 r. poz. 111,622,
z825, późn.846, zm.1)),875, 1098 i 1154),
dotyczących egzekucji administracyjnej związanej z obowiązkami,
o których mowa w lit. a i b;
prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg
rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych
oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów,
zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
wykonywanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów oraz
innych podmiotów, ciążących na nich obowiązków informacyjnych,
sprawozdawczych oraz raportowania wynikających z przepisów:
prawa podatkowego,
dotyczących opłat, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,
o wymianie informacji podatkowych
– oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów oraz innych podmiotów
w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie
sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych
w sprawach wymienionych w pkt 1 i 3a;
wykonywanie niezależnego audytu funkcji podatkowej, o którym mowa
w art. 20zo § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2021 r. poz. 1540 i 1598).podatkowa.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na
rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców
prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5,
jest zastrzeżone wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.
(uchylony)
Art. 79.
zmienionyW sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania
dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy:
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U.
z 20252026 r. poz. 46,490, 304,421, 1178638, 760, 882 i 1420);901);
rozdziałów I–III ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.
Art. 22.
zmienionyEgzamin na doradcę podatkowego przeprowadza Komisja
Egzaminacyjna.
Kadencja osoby powołanej w miejsce członka Komisji Egzaminacyjnej,
którego członkostwo ustało wskutek odwołania lub wygaśnięcia, oraz kadencja
osoby powołanej na członka Komisji Egzaminacyjnej w związku z uzupełnieniem
składu Komisji Egzaminacyjnej powołanej na podstawie ust. 5, kończy się wraz
z upływem kadencji Komisji Egzaminacyjnej.
Nie wstrzymuje prac Komisji Egzaminacyjnej:
niestawiennictwo członka Komisji Egzaminacyjnej na posiedzeniu Komisji
Egzaminacyjnej;
odwołanie członka Komisji Egzaminacyjnej lub wygaśnięcie członkostwa
w Komisji Egzaminacyjnej.
Komisja Egzaminacyjna:
ustala i publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych
wykaz tytułów aktów prawnych stanowiących podstawę opracowywanych
pytań i zadań egzaminacyjnych;
powołuje i odwołuje spośród swoich członków zespoły do przygotowania
pytań i zadań egzaminacyjnych;
publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych
przykładowe pytania i zadania egzaminacyjne wraz z odpowiedziami.
Komisja Egzaminacyjna przeprowadza egzaminy w sześcioosobowych
składach egzaminacyjnych.
(uchylony)
Obsługę administracyjno-biurową Komisji Egzaminacyjnej zapewnia
komórka organizacyjna w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw
finansów publicznych wskazana przez tego ministra.
Komisja Egzaminacyjna składa się, z zastrzeżeniem ust. 5,
z siedemdziesięciu członków powoływanych i odwoływanych przez ministra
właściwego do spraw finansów publicznych. Członkowie Komisji Egzaminacyjnej
są powoływani spośród osób, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem sądu
za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo
skarbowe i które swoją wiedzą i doświadczeniem dają rękojmię prawidłowego
wykonywania zadań Komisji Egzaminacyjnej, w tym przeprowadzenia egzaminu
na doradcę podatkowego.
Komisja Egzaminacyjna składa się z:
dwudziestu dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów
publicznych, w tym:
dwudziestu jeden przedstawicieli powoływanych spośród osób:
– zatrudnionych na wyższych stanowiskach w służbie cywilnej
w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów
publicznych lub
– zajmujących stanowisko dyrektora izby administracji skarbowej lub
zastępcy dyrektora izby administracji skarbowej,
jednego przedstawiciela powoływanego spośród osób zatrudnionych
w komórce organizacyjnej, o której mowa w ust. 14
– mających co najmniej dziesięcioletnie doświadczenie w zakresie tworzenia
lub stosowania przepisów prawa co najmniej w jednej z dziedzin objętych
zakresem tematycznym egzaminu na doradcę podatkowego i co najmniej
pięcioletnie zatrudnienie w urzędzie obsługującym ministra właściwego do
spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych Krajowej
Administracji Skarbowej lub co najmniej pięcioletnią służbę jako
funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej;
czternastu sędziów delegowanych przez Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego spośród sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego lub
wojewódzkich sądów administracyjnych, mających co najmniej pięcioletnie
doświadczenie na stanowisku sędziego sądu administracyjnego;
dwunastu nauczycieli akademickich zatrudnionych w grupach pracowników
dydaktycznych, badawczych lub badawczo-dydaktycznych uczelni lub
pracowników naukowych instytutu badawczego lub instytutu naukowego
Polskiej Akademii Nauk, posiadających co najmniej stopień naukowy doktora
w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub ekonomia
i finanse w zakresie prawa finansowego lub finansów oraz wiedzę i co
najmniej pięcioletnie doświadczenie co najmniej w jednej z dziedzin objętych
zakresem tematycznym egzaminu, powoływanych po przedstawieniu opinii
uczelni lub instytutu ich zatrudniających, niebędących jednocześnie osobami
zatrudnionymi w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw
finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych Krajowej
Administracji Skarbowej lub funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej;
dwudziestu dwóch członków Krajowej Izby Doradców Podatkowych
delegowanych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych, mających co
najmniej pięcioletnie doświadczenie w wykonywaniu zawodu doradcy
podatkowego, niebędących jednocześnie osobami zatrudnionymi w urzędzie
obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub
jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub
funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej.
W przypadku osób, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4, oceny spełniania
warunków powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej dokonuje organ
delegujący.
Ocena spełniania warunków powołania do składu Komisji
Egzaminacyjnej jest dokonywana na podstawie dokumentacji przedstawionej przez
osoby powoływane.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 i 4, organy delegujące
przekazują ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zgłoszenie
zawierające:
imię i nazwisko osoby delegowanej;
adres do korespondencji oraz adres poczty elektronicznej osoby delegowanej;
oświadczenie osoby delegowanej o braku skazania prawomocnym wyrokiem
sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub
przestępstwo skarbowe;
oświadczenie organu delegującego o dokonaniu oceny spełnienia przez osobę
delegowaną warunków powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej,
o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, osoba ubiegająca się
o powołanie do składu Komisji Egzaminacyjnej przekazuje ministrowi
właściwemu do spraw finansów publicznych zgłoszenie zawierające:
imię i nazwisko;
adres do korespondencji oraz adres poczty elektronicznej;
oświadczenie o braku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za
przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo
skarbowe;
dokumentację potwierdzającą spełnienie warunków powołania do składu
Komisji Egzaminacyjnej, o których mowa w ust. 3 pkt 3;
opinię uczelni lub instytutu, o której mowa w ust. 3 pkt 3.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 3c pkt 3 i ust. 3d pkt 3, składa się
pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒ Kodeks karny oraz
zawiera się w nich klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”, która zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.
W przypadku powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej osoba
powołana podaje komórce organizacyjnej, o której mowa w ust. 14, swój numer
PESEL.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje spośród
członków Komisji Egzaminacyjnej przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej
posiadającego co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie
nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub ekonomia i finanse w zakresie
prawa finansowego lub finansów.
Sekretarzem Komisji Egzaminacyjnej jest członek Komisji
Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lit. b.
Nie stanowi przeszkody do powołania Komisji Egzaminacyjnej:
nieoddelegowanie sędziów i członków Krajowej Izby Doradców
Podatkowych do pracy w Komisji Egzaminacyjnej przez organy, o których
mowa w ust. 3 pkt 2 i 4,
niezgłoszenie się osób spełniających warunki, o których mowa w ust. 3 pkt 3
– w terminie wyznaczonym przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych. Skład Komisji Egzaminacyjnej zostaje uzupełniony w możliwie
najkrótszym terminie.
Kadencja Komisji Egzaminacyjnej trwa 4 lata. Komisja Egzaminacyjna
może działać do czasu powołania Komisji Egzaminacyjnej kolejnej kadencji,
nie dłużejniedłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia zakończenia kadencji.
Nie można pełnić funkcji członka Komisji Egzaminacyjnej przez więcej
niż dwie kolejno po sobie następujące kadencje Komisji Egzaminacyjnej.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje członka
Komisji Egzaminacyjnej:
na jego wniosek;
z urzędu – w przypadku:
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne
ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe,
choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji
członka Komisji Egzaminacyjnej,
utraty warunków, o których mowa w ust. 3, będących podstawą
powołania członka Komisji Egzaminacyjnej, przy czym w przypadku
osób wymienionych w ust. 3 pkt 2 i 4 za utratę warunków nie uważa się
cofnięcia delegacji,
niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka
Komisji Egzaminacyjnej, z tym że odwołanie członka Komisji
Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, następuje za zgodą
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, a odwołanie członka
Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, następuje za
zgodą Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może odwołać członka
Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 i 4, na uzasadniony
wniosek odpowiednio Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego albo Krajowej
Rady Doradców Podatkowych. W przypadku członków Komisji Egzaminacyjnej,
o których mowa w ust. 3 pkt 4, podstawę wniosku może stanowić w szczególności
orzeczenie kary dyscyplinarnej wobec osoby będącej członkiem Komisji
Egzaminacyjnej.
Członkostwo w Komisji Egzaminacyjnej wygasa w przypadku śmierci
członka Komisji Egzaminacyjnej.
Art. 75.
zmienionyOd orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny
przysługuje stronom odwołanie do właściwego ze względu na miejsce
zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego – sądu pracy i ubezpieczeń
społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz
z uzasadnieniem.
Orzeczenie, od którego służy odwołanie, nie podlega wykonaniu do czasu
upływu terminu do jego wniesienia; nie podlega również wykonaniu orzeczenie, od
którego wniesiono odwołanie, do czasu jego rozpoznania.
Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania
cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.
Prawomocne orzeczenie w zakresie kary pieniężnej oraz kosztów
postępowania stanowi tytuł egzekucyjny w rozumieniu art. 777 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 20242026 r. poz. 1568,468,
z473, późn.830, zm.5))1003 i 1046) i po nadaniu mu klauzuli wykonalności przez sąd rejonowy
właściwy ze względu na siedzibę sądu dyscyplinarnego, który wydał to orzeczenie,
podlega wykonaniu w drodze egzekucji prowadzonej w trybie tej ustawy.
W postępowaniu egzekucyjnym, o którym mowa w ust. 4, czynności
przewidziane dla wierzyciela podejmuje przewodniczący Krajowej Rady
Doradców Podatkowych albo upoważniony przez niego członek Krajowej Rady
Doradców Podatkowych.
Art. 69a.
zmienionyNiestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na wezwanie
Rzecznika Dyscyplinarnego lub na rozprawie nie wstrzymuje przeprowadzenia
czynności lub rozpoznania sprawy, chyba że należycie usprawiedliwią oni swoją
nieobecność, jednocześnie wnosząc o nieprzeprowadzanie czynności przed
Rzecznikiem Dyscyplinarnym lub odroczenie lub przerwanie rozprawy, albo
Rzecznik Dyscyplinarny, Sąd Dyscyplinarny lub Wyższy Sąd Dyscyplinarny
z ważnych przyczyn uzna ich obecność za konieczną.
W przypadku nieusprawiedliwionego niestawiennictwa obwinionego odpis
postanowienia o przedstawieniu zarzutów Rzecznik Dyscyplinarny doręcza mu na
piśmie, co zastępuje ogłoszenie tego postanowienia.
Należyte usprawiedliwienie niestawiennictwa obwinionego lub jego
obrońcy na wezwanie Rzecznika Dyscyplinarnego lub na rozprawie wymaga
wskazania i uprawdopodobnienia wyjątkowych przyczyn, w przypadku zaś chorobycho-
roby – przedstawienia zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego niemożność
stawienia się zgodnie z wezwaniem lub zawiadomieniem organu prowadzącego
postępowanie.
Art. 22b.
zmienionyKomisja Egzaminacyjna może zawierać z uczelniami
posiadającymi uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora
habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub
ekonomia i finanse umowy, o których mowa w art. 61 ustawy z dnia 20 lipca
2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z
późn. zm.2)), określające program
studiów realizowany przez uczelnię obejmujący efekty uczenia się w zakresie wiedzy
i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1, wymaganych w części
pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego. Do podpisania umowy w imieniu
Komisji Egzaminacyjnej jest uprawniony jej przewodniczący.
Bieżąca weryfikacja, o której mowa w ust. 9, jest przeprowadzana na
podstawie przekazanych przez uczelnię, na żądanie Komisji Egzaminacyjnej,
dokumentów dotyczących posiadania przez tę uczelnię uprawnień do nadawania
stopnia naukowego, o którym mowa w ust. 1, lub realizowanego przez tę uczelnię
programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności
z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1, wymaganych w części pisemnej
egzaminu na doradcę podatkowego.
W przypadku stwierdzenia przez Komisję Egzaminacyjną w wyniku bieżącej
weryfikacji, o której mowa w ust. 9, że uczelnia:
utraciła uprawnienia do nadawania stopnia naukowego, o którym mowa w ust. 1,
lub
nie realizuje programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie
wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1, wymaganych
w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego
‒ umowa ulega rozwiązaniu z końcem roku akademickiego, w którym Komisja
Egzaminacyjna stwierdziła niespełnienie przez uczelnię warunku zawarcia tej umowy
określonego w ust. 1, chyba że uczelnia nie później niż na 3 miesiące przed dniem
rozpoczęcia następnego roku akademickiego spełni ten warunek.
Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na wniosek uczelni. Wniosek
podlega opłacie nie wyższej niż równowartość czterokrotności minimalnego
wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r.
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773), zwanego dalej
„minimalnym wynagrodzeniem”. Opłata ta stanowi dochód budżetu państwa.
W przypadku gdy umowa nie została zawarta, połowa opłaty podlega zwrotowi.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
nazwę uczelni oraz adres jej siedziby;
dane teleadresowe uczelni;
określenie kierunku, poziomu, profilu kształcenia i formy studiów oraz
specjalności w przypadku jej utworzenia w ramach kierunku, którego ma
dotyczyć umowa.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty potwierdzające
spełnianie przez uczelnię warunku określonego w ust. 1 i realizowanie przez nią
programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności
z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1, wymaganych w części pisemnej
egzaminu na doradcę podatkowego oraz potwierdzenie dokonania opłaty, o której
mowa w ust. 2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się nie później niż na 6 miesięcy
przed dniem rozpoczęcia roku akademickiego, od którego miałaby zgodnie
z wnioskiem obowiązywać umowa.
Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na okresy odpowiadające
latom akademickim.
Przepisy art. 24 ust. 5 i 6 stosuje się także do osób, które rozpoczęły studia na
kierunku objętym umową, o której mowa w ust. 1, w trakcie jej obowiązywania oraz:
po upływie okresu, na jaki ta umowa została zawarta, albo
po rozwiązaniu tej umowy przed upływem okresu, na jaki została zawarta
‒ zrealizowały program tych studiów na warunkach określonych w tej umowie.
Do wniosku uczelni o zmianę umowy, o której mowa w ust. 1, przepisy ust. 3–
5zm.1)), określające program studiów realizowany przez uczelnię obejmujący
efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa
w art. 20 ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę
podatkowego. Do podpisania umowy w imieniu Komisji Egzaminacyjnej jest
uprawniony jej przewodniczący.
Bieżąca weryfikacja, o której mowa w ust. 9, jest przeprowadzana na
podstawie przekazanych przez uczelnię, na żądanie Komisji Egzaminacyjnej,
dokumentów dotyczących posiadania przez tę uczelnię uprawnień do nadawania
stopnia naukowego, o którym mowa w ust. 1, lub realizowanego przez tę uczelnię
programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy
i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1, wymaganych w części
pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego.
W przypadku stwierdzenia przez Komisję Egzaminacyjną w wyniku
bieżącej weryfikacji, o której mowa w ust. 9, że uczelnia:
utraciła uprawnienia do nadawania stopnia naukowego, o którym mowa
w ust. 1, lub
nie realizuje programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie
wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1,
wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego
‒ umowa ulega rozwiązaniu z końcem roku akademickiego, w którym Komisja
Egzaminacyjna stwierdziła niespełnienie przez uczelnię warunku zawarcia tej
umowy określonego w ust. 1, chyba że uczelnia niepóźniej niż na 3 miesiące przed
dniem rozpoczęcia następnego roku akademickiego spełni ten warunek.
Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na wniosek uczelni.
Wniosek podlega opłacie niewyższej niż równowartość czterokrotności
minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia
10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r.
poz. 1773), zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”. Opłata ta stanowi
dochód budżetu państwa. W przypadku gdy umowa nie została zawarta, połowa
opłaty podlega zwrotowi.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
nazwę uczelni oraz adres jej siedziby;
dane teleadresowe uczelni;
określenie kierunku, poziomu, profilu kształcenia i formy studiów oraz
specjalności w przypadku jej utworzenia w ramach kierunku, którego ma
dotyczyć umowa.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty
potwierdzające spełnianie przez uczelnię warunku określonego w ust. 1
i realizowanie przez nią programu studiów obejmującego efekty uczenia się
w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1,
wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego oraz
potwierdzenie dokonania opłaty, o której mowa w ust. 2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się niepóźniej niż na 6 miesięcy
przed dniem rozpoczęcia roku akademickiego, od którego miałaby zgodnie
z wnioskiem obowiązywać umowa.
Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na okresy odpowiadające
latom akademickim.
Przepisy art. 24 ust. 5 i 6 stosuje się także do osób, które rozpoczęły studia
na kierunku objętym umową, o której mowa w ust. 1, w trakcie jej obowiązywania
oraz:
po upływie okresu, na jaki ta umowa została zawarta, albo
po rozwiązaniu tej umowy przed upływem okresu, na jaki została zawarta
‒ zrealizowały program tych studiów na warunkach określonych w tej umowie.
Do wniosku uczelni o zmianę umowy, o której mowa w ust. 1, przepisy
ust. 3–5 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy wniosek dotyczy postanowień
umowy w zakresie realizowania przez uczelnię programu studiów obejmującego
efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa
w art. 20 ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę
podatkowego, podlega on opłacie, o której mowa w ust. 2. W przypadku gdy
umowa nie została zmieniona, połowa opłaty podlega zwrotowi.
Umowy, o których mowa w ust. 1, podlegają bieżącej weryfikacji Komisji
Egzaminacyjnej pod względem spełniania przez uczelnię warunku określonego
w ust. 1 i realizowania przez nią programu studiów obejmującego efekty uczenia
się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1,
wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego.
Art. 63a.
zmienionyKrajowa Izba Doradców Podatkowych jest administratorem
danych przetwarzanych przez organy samorządu doradców podatkowych w celu
realizacji zadań lub obowiązków tych organów.
Do przetwarzania danych osobowych administrator danych dopuszcza
osoby posiadające pisemne upoważnienie.
Dane osobowe przetwarzane w celu realizacji zadań lub obowiązków
określonych w ustawie podlegają przeglądowi nie rzadziejnierzadziej niż co 5 lat od dnia ich
uzyskania.
Art. 6.
zmienionyNa listę doradców podatkowych wpisuje się osobę fizyczną, jeżeli
spełnia łącznie następujące warunki:
(uchylony)
ma pełną zdolność do czynności prawnych;
korzysta z pełni praw publicznych;
jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym postępowaniem
daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu doradcy podatkowego;
posiada wyższe wykształcenie;
odbyła w Polsce sześciomiesięczną praktykę zawodową;
złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin na doradcę podatkowego;
wystąpiła z wnioskiem o wpis na listę, nie późniejniepóźniej niż w okresie 3 lat od
spełnienia warunku określonego w pkt 7.
Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby, które spełniają
warunki określone w ust. 1 pkt 2–5 oraz:
są członkami Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do spraw Doradztwa
Podatkowego, zwanej dalej „Komisją Egzaminacyjną”, przez okres co
najmniej 2 kolejnych lat lub
posiadają co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie
nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub ekonomia i finanse
w zakresie prawa finansowego lub finansów.
Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby fizyczne,
których kwalifikacje do wykonywania zawodu doradcy podatkowego zostały
uznane na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach
uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii
Europejskiej (Dz. U. z 20212026 r. poz. 1646),166), zwanej dalej „ustawą o uznawaniu
kwalifikacji”, jeżeli:
spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3;
wystąpią z wnioskiem o wpis na listę, nie późniejniepóźniej niż w terminie 12 miesięcy
od dnia doręczenia decyzji o uznaniu kwalifikacji wydanej na podstawie
art. 25 ust. 1 ustawy o uznawaniu kwalifikacji.
W przypadku osoby nieposiadającej polskiego obywatelstwa do
stwierdzenia pełni praw publicznych właściwe są przepisy prawa państwa, którego
obywatelstwo posiada dana osoba.
Art. 23.
zmienionyPrzewodniczący Komisji Egzaminacyjnej:
reprezentuje ją na zewnątrz i kieruje jej pracami, w szczególności:
wyznacza składy egzaminacyjne spośród członków Komisji
Egzaminacyjnej oraz wyznacza przewodniczących i sekretarzy tych
składów,
powołuje spośród członków Komisji Egzaminacyjnej trzyosobowe
zespoły do spraw zawarcia i zmiany umowy, o której mowa w art. 22b
ust. 1, i bieżącej weryfikacji umowy, o której mowa w art. 22b ust. 9,
oraz wyznacza spośród członków tych zespołów ich przewodniczących;
przygotowuje zestawy pytań i zadań egzaminacyjnych na poszczególne
egzaminy spośród pytań i zadań egzaminacyjnych przygotowanych przez
zespoły, o których mowa w art. 22 ust. 12 pkt 2;
przedstawia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych
coroczne sprawozdanie z działalności Komisji Egzaminacyjnej za każdy rok
jej kadencji, uwzględniające udział każdego z członków Komisji
Egzaminacyjnej w jej pracach, w terminie do końca miesiąca następującego
po miesiącu, w którym upływa rok kadencji, za który jest przedstawiane
sprawozdanie, a w przypadku upływu kadencji Komisji Egzaminacyjnej
przed tym terminem – na miesiąc przed zakończeniem tej kadencji;
wykonuje inne czynności niż określone w pkt 1–3, niezastrzeżone do
kompetencji pozostałych członków Komisji Egzaminacyjnej.
Do zadań sekretarza Komisji Egzaminacyjnej należą:
organizacja egzaminu, w szczególności wyznaczanie terminów części
pisemnej i ustnej egzaminu oraz ich ogłaszanie w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwegowłaś-
ciwego do spraw finansów publicznych, a także sprawy finansowe związane
z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej;
sprawowanie nadzoru nad obsługą administracyjno-biurową Komisji
Egzaminacyjnej w imieniu ministra właściwego do spraw finansów
publicznych.
Przewodniczącemu oraz sekretarzowi Komisji Egzaminacyjnej przysługuje
wynagrodzenie.
Członkom Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie za udział
w pracach Komisji Egzaminacyjnej oraz zwrot kosztów podróży i noclegów.
Art. 4.
zmienionyPodmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania
czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4,
są również:
organizacje zawodowe posiadające osobowość prawną, spółdzielnie,
stowarzyszenia lub izby gospodarcze, jeżeli przedmiotem ich działalności
statutowej jest również doradztwo podatkowe świadczone wyłącznie na rzecz
ich członków, wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 14, na dzień 1 marca
2026 r.;
firmy audytorskie uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do badania
sprawozdań finansowych;
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, które spełniają
łącznie następujące warunki:
większość członków zarządu stanowią doradcy podatkowi, a jeżeli
zarząd składa się z nie więcejniewięcej niż 2 osób, to jedna z nich jest doradcą
podatkowym,
większość głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy) oraz
w organach nadzoru przysługuje doradcom podatkowym,
w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,
zbycie akcji lub udziałów albo ustanowienie na nich zastawu wymaga
zezwolenia udzielonego przez zarząd spółki.
(uchylony)
Podmioty wymienione w ust. 1 wykonują czynności, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4, wyłącznie przez doradców podatkowych, radców prawnych
lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych podmiotach lub wykonujących te
czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z tymi podmiotami.
Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, są również podmioty wymienione
w ust. 1 pkt 2 i 3, przy czym wykonywanie tych czynności następuje wyłącznie
przez doradców podatkowych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych
podmiotach lub wykonujących te czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej
zawartej z tymi podmiotami.
Podmioty wymienione w ust. 1 pkt 1 i 3 wykonują czynności, o których
mowa odpowiednio w art. 2 ust. 1 pkt 1, 4 i 5, pod warunkiem, że są wpisane do
rejestru, o którym mowa w art. 14.
Art. 37.
zmienionyDoradca podatkowy jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty
i informacje, z którymi zapoznał się w związku z wykonywaniem zawodu.
Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony
w czasie.
Doradca podatkowy nie może być przesłuchiwany jako świadek co do
faktów i informacji, na które rozciąga się obowiązek, o którym mowa w ust. 1,
chyba że został zwolniony od tego obowiązku w trybie określonym odrębnymi
ustawami.
Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych przez
doradcę podatkowego oraz przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1,
w zakresie wykonywania przez te osoby czynności doradztwa podatkowego.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji:informacji
udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
finansowaniu terroryzmu,
przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
–terroryzmu w zakresie określonym tymi przepisami.
Przepisy art. 15 ust. 1 i 3, art. 18 i art. 19 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
(ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016,
str. 1, z późn. zm.4))zm.2)) stosuje się w zakresie, w jakim nie naruszają obowiązku
zachowania przez doradcę podatkowego lub osoby, o których mowa w ust. 3,
tajemnicy zawodowej, o której mowa w ust. 1 i 3.
W przypadku danych osobowych pozyskanych przez doradcę podatkowego
albo osoby, o których mowa w ust. 3, w związku z wykonywaniem doradztwa
podatkowego nie stosuje się przepisu art. 21 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
(ogólne rozporządzenie o ochronie danych).
Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej, o której mowa w ust. 1 i 3,
nie ustaje, w przypadku gdy z żądaniem ujawnienia informacji uzyskanych przez
doradcę podatkowego albo osoby, o których mowa w ust. 3, w związku z
wykonywaniem doradztwa podatkowego występuje Prezes Urzędu Ochrony
Danych Osobowych.
Art. 24.
zmienionyEgzamin na doradcę podatkowego składa się z części pisemnej
i ustnej.
Egzamin jest przeprowadzany przy wykorzystaniu systemu
teleinformatycznego e-Doradca, zwanego dalej „e-Doradcą”.
Warunkiem dopuszczenia do części ustnej jest zdanie z wynikiem
pozytywnym części pisemnej egzaminu.
W przypadku negatywnego wyniku części pisemnej lub ustnej egzaminu
może on być powtarzany.
Kandydat może przystępować do części ustnej egzaminu lub powtarzać tę
część egzaminu w okresie roku od dnia ogłoszenia wyniku części pisemnej
egzaminu.
Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które ukończyły
studia, których program zrealizowany został w ramach umowy, o której mowa w
art. 22b ust. 1, obejmuje tylko część ustną.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, kandydat może przystępować do
części ustnej egzaminu lub powtarzać tę część egzaminu w okresie roku od dnia
złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu i wyznaczenie terminu części ustnej
egzaminu po raz pierwszy, nie późniejniepóźniej jednak niż w okresie 2 lat od ukończenia
studiów.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 21 ust. 1–1f, przy czym do wniosku dołącza się również suplement do dyplomu
dokumentujący ukończenie studiów objętych umową, o której mowa w art. 22b
ust. 1.
W przypadku niezrealizowania przez osobę, która złożyła wniosek,
o którym mowa w ust. 6, programu studiów objętego umową, o której mowa
w art. 22b ust. 1, na warunkach określonych tą umową, Komisja Egzaminacyjna
podejmuje decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu. Przepisy art. 21 ust. 2a–2c2a–
2c stosuje się odpowiednio.
Art. 31a.
zmienionyW przypadku podjęcia przez doradcę podatkowego pracy
w organach wymiaru sprawiedliwości, organach ścigania, urzędzie obsługującym
ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnychorga-
nizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub służby jako funkcjonariusz
Służby Celno-Skarbowej następuje z urzędu zawieszenie prawa wykonywania
zawodu na okres wykonywania tej pracy lub pełnienia tej służby. Zawieszenie
prawa wykonywania zawodu jest odnotowywane na liście niezwłocznie po złożeniu
przez doradcę podatkowego zawiadomienia, o którym mowa w art. 31 ust. 2, lub
powzięciu takiej informacji przez Krajową Radę Doradców Podatkowych
i następuje z mocą od dnia rozpoczęcia wykonywania pracy lub pełnienia służby,
o których mowa w zdaniu pierwszym.
Art. 27a.
zmienionyDoradca podatkowy wykonujący zawód obowiązany jest
posiadać adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy
z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 20212026 r. poz. 72, 802, 1135, 11633
i 1598),507), wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej
ustawy.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych występuje do ministra właściwego
do spraw informatyzacji o wykreślenie adresu do doręczeń elektronicznych z bazy
adresów elektronicznych w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej
zawieszenia prawa wykonywania zawodu doradcy podatkowego albo pozbawienia
prawa wykonywania zawodu doradcy podatkowego.
Doręczanie doradcy podatkowemu pism Krajowej Izby Doradców
Podatkowych w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem
elektronicznym, w tym pism związanych z postępowaniami administracyjnymi,
obowiązkami doradcy podatkowego wynikającymi z ustawy, statutu, uchwał
Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych i Krajowej Rady Doradców
Podatkowych oraz postępowaniami dyscyplinarnymi, może następować także:
na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów
elektronicznych;
za pośrednictwem poczty elektronicznej, za zgodą doradcy podatkowego,
w przypadku nieposiadania adresu, o którym mowa w pkt 1, przy czym w tym
przypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych
wysłanych na ostatni adres poczty elektronicznej podany przez doradcę
podatkowego.
Art. 27.
zmienionyDoradca podatkowy wykonuje ten zawód jako:
(utracił moc)
osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny
rachunek lub jako uczestnik spółki niemającej osobowości prawnej;
osoba pozostająca w stosunku pracy lub będąca stroną umowy
cywilnoprawnej z:
podmiotami, o których mowa w pkt 1a, oraz z podmiotami, o których
mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1,
pozostałymi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 20212025 r. poz. 162).1480, 1795
i 1826 oraz z 2026 r. poz. 507).
Doradcy podatkowi mogą wykonywać swój zawód, uczestnicząc
w spółkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1a, pod warunkiem że
komplementariuszami w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej
oraz wspólnikami w pozostałych spółkach są wyłącznie doradcy podatkowi,
adwokaci, radcowie prawni, biegli rewidenci, rzecznicy patentowi lub prawnicy
zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia
5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej
w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 823), z tym że większość
komplementariuszy w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej oraz
wspólników w pozostałych spółkach stanowią podmioty wymienione w art. 3.
Jeżeli w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej jest nie więcejniewięcej niż
dwóch komplementariuszy lub pozostałe spółki składają się z dwóch wspólników,
jeden z nich powinien być podmiotem wymienionym w art. 3.
Doradca podatkowy wykonujący zawód w ramach stosunku pracy,
o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, wykonuje czynności doradztwa podatkowego
jedynie na rzecz podmiotu, w którym jest zatrudniony. W przypadku gdy
podmiotem zatrudniającym doradcę podatkowego jest podmiot zobowiązany do
sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego, o którym mowa
w rozdziale 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 20232026 r.
poz. 120,522, z640 późn.i zm.3)),644), doradca podatkowy w ramach stosunku pracy może
wykonywać czynności doradztwa podatkowego także na rzecz podmiotów objętych
tym sprawozdaniem sporządzanym przez podmiot, w którym jest zatrudniony.
Doradca podatkowy wykonujący zawód na podstawie umowy
cywilnoprawnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, wykonuje czynności
doradztwa podatkowego tylko na rzecz drugiej strony tej umowy.
Art. 25a.
zmienionyMinister właściwy do spraw finansów publicznych jest
administratorem danych przetwarzanych w celach związanych z działalnością
Komisji Egzaminacyjnej oraz organizacją egzaminu na doradcę podatkowego,
w tym danych przetwarzanych w e-Doradcy.
Dane osobowe przetwarzane w celach, o których mowa w ust. 1, podlegają
zabezpieczeniom technicznym i organizacyjnym zapobiegającym nadużyciom lub
niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:
dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych
osobowych wyłącznie osób do tego upoważnionych;
pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych
osobowych do zachowania tych danych w tajemnicy;
zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do e-Doradcy.
Dane, o których mowa w ust. 2, są przechowywane wyłącznie przez okres
nie
dłuższy,niedłuższy, niż jest to niezbędne, i w zakresie koniecznym do realizacji celów
przetwarzania danych osobowych oraz podlegają przeglądowi nie rzadziejnierzadziej niż co
5 lat od dnia ich uzyskania.
Dane osobowe kandydatów na doradców podatkowych są usuwane po
upływie:
4 lat od dnia:
uzyskania przez kandydata na doradcę podatkowego pozytywnego
wyniku z części ustnej egzaminu albo
upływu okresu, o którym mowa w art. 24 ust. 4 albo 6, albo
2 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 24a ust. 1 pkt 3.