Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej

Dz.U. 2003 poz. 598

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1)„Konwencji” – rozumie się przez to Konwencję o udzielaniu patentów europejskich (Konwencję o patencie europejskim) z dnia 5 października 1973 r. zmienioną Aktami Rewizyjnymi z dnia 17 grudnia 1991 r. i z dnia 29 listopada 2000 r. oraz decyzjami Rady Administracyjnej Europejskiej Organizacji Patentowej z dnia 21 grudnia 1978 r., z dnia 13 grudnia 1994 r., z dnia 20 października 1995 r., z dnia 5 grudnia 1996 r. i z dnia 10 grudnia 1998 r.;

2)„europejskim zgłoszeniu patentowym” – rozumie się przez to zgłoszenie w celu uzyskania patentu europejskiego dokonane na podstawie Konwencji;

3)„patencie europejskim” – rozumie się przez to patent udzielony przez Europejski Urząd Patentowy na podstawie Konwencji;

4)„Prawie własności przemysłowej” – rozumie się przez to ustawę z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410, z późn. zm.¹⁾);

5)„Urzędzie Patentowym” – rozumie się przez to Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej;

6)„tłumaczeniu patentu europejskiego” – rozumie się przez to tłumaczenie opisu patentowego w rozumieniu art. 54 ust. 2 Prawa własności przemysłowej.

Art. 2.

Do europejskiego zgłoszenia patentowego i patentu europejskiego, wyznaczającego Rzeczpospolitą Polską jako kraj ochrony, stosuje się Konwencję, przepisy niniejszej ustawy oraz Prawa własności przemysłowej.

Art. 3.

1.Europejskie zgłoszenie patentowe, z wyjątkiem europejskich zgłoszeń wydzielonych, może być dokonane w Urzędzie Patentowym.

2.Europejskie zgłoszenie patentowe złożone za pośrednictwem Urzędu Patentowego przez osoby wymienione w art. 40 Prawa własności przemysłowej sporządza się w języku polskim albo dołącza się do niego tłumaczenie na język polski.

Art. 4.

1.Do każdego europejskiego zgłoszenia patentowego opublikowanego w sposób określony w Konwencji, w którym Rzeczpospolita Polska została wyznaczona jako kraj ochrony, stosuje się odpowiednio przepisy art. 25 ust. 3, art. 26 ust. 2 i art. 287 oraz, z zastrzeżeniem ust. 2, art. 288 Prawa własności przemysłowej.

2.Jeżeli roszczenie, o którym mowa w art. 287 Prawa własności przemysłowej, jest wywodzone z ogłoszenia o zgłoszeniu wynalazku, może być ono dochodzone od daty zamieszczenia w Biuletynie Urzędu Patentowego informacji o tłumaczeniu na język polski zastrzeżeń patentowych europejskiego zgłoszenia patentowego, złożonym przez zgłaszającego w Urzędzie Patentowym. Przepisy art. 7 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

3.Informację, o której mowa w ust. 2, Urząd Patentowy zamieszcza niezwłocznie po otrzymaniu tłumaczenia. Informacja obejmuje tytuł wynalazku oraz wskazanie klas według międzynarodowej klasyfikacji patentowej.

4.Osoby trzecie mogą zapoznawać się z tłumaczeniem, o którym mowa w ust. 2, od dnia ogłoszenia informacji o tym tłumaczeniu.

Art. 5.

1.W przypadku gdy europejskie zgłoszenie patentowe zostanie odrzucone, wycofane lub uznane za wycofane, może ono być, na warunkach określonych w Konwencji, uznane za zgłoszenie o udzielenie patentu lub prawa ochronnego na wzór użytkowy na podstawie Prawa własności przemysłowej.

2.W przypadkach określonych w ust. 1 zgłaszający jest obowiązany uiścić, najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia wezwania, opłaty przewidziane dla zgłoszeń dokonanych w Urzędzie Patentowym, oraz dostarczyć tłumaczenie na język polski europejskiego zgłoszenia patentowego.

3.Tłumaczenie europejskiego zgłoszenia patentowego, o którym mowa w ust. 2, w części obejmującej opis zgłoszeniowy wynalazku w rozumieniu art. 44 ust. 1 Prawa własności przemysłowej, a także skrót opisu, powinny być złożone w dwóch egzemplarzach.

Art. 6.

1.Przez uzyskanie patentu europejskiego, w którym Rzeczpospolita Polska została wyznaczona jako kraj ochrony, nabywa się, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, takie same prawa, jakie przyznaje patent udzielony na podstawie Prawa własności przemysłowej.

2.Uprawniony z patentu europejskiego jest obowiązany złożyć w Urzędzie Patentowym tłumaczenie patentu europejskiego na język polski w terminie trzech miesięcy od daty opublikowania przez Europejski Urząd Patentowy informacji o jego udzieleniu. Termin ten nie podlega przywróceniu.

3.Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu przez Europejski Urząd Patentowy patent europejski zostanie zmieniony lub, na wniosek uprawnionego, zostanie ograniczony.

4.W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2 lub 3, patent europejski jest nieważny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od daty jego udzielenia.

Art. 7.

1.Tłumaczenie patentu europejskiego, o którym mowa w art. 6 ust. 2 i 3, Urząd Patentowy publikuje niezwłocznie po otrzymaniu tego tłumaczenia, zamieszczając datę publikacji przez Europejski Urząd Patentowy informacji o udzieleniu patentu europejskiego.

2.W przypadku gdy zakres przedmiotowy patentu europejskiego określony w tłumaczeniu, o którym mowa w art. 6 ust. 2, jest węższy od jego zakresu określonego w języku postępowania przed Europejskim Urzędem Patentowym, przyjmuje się, że tekstem autentycznym patentu europejskiego jest, z wyjątkiem postępowania o unieważnienie patentu europejskiego, jego tłumaczenie.

3.W każdym czasie uprawniony z patentu europejskiego może złożyć tłumaczenie poprawione, które, z zastrzeżeniem ust. 4, wywołuje skutek prawny po dokonaniu jego publikacji przez Urząd Patentowy. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.Każdy, kto w dobrej wierze stosuje wynalazek lub poczynił rzeczywiste i poważne przygotowania do jego stosowania w sposób niepowodujący naruszenia patentu europejskiego, o którym mowa w ust. 2, może nadal, po dacie publikacji tłumaczenia poprawionego, stosować wynalazek nieodpłatnie w ramach swojego przedsiębiorstwa lub dla swoich potrzeb.

5.Uprawniony z patentu europejskiego jest obowiązany uiścić opłatę za publikację tłumaczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 2, w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia wezwania, w wysokości określonej dla opłaty za publikację i druk opisu określonej w przepisach wydanych na podstawie Prawa własności przemysłowej.

6.Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do każdego tłumaczenia poprawionego, o którym mowa w ust. 3.

Art. 8.

1.Za ochronę wynalazku, na który został udzielony patent europejski, Urząd Patentowy pobiera opłaty okresowe, począwszy od roku następującego po roku, w którym Europejski Urząd Patentowy opublikował informację o jego udzieleniu. Opłat okresowych nie pobiera się w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 4.

2.Opłaty okresowe, o których mowa w ust. 1, uiszcza się w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie Prawa własności przemysłowej dla wynalazków, na które udzielono patentu w Rzeczypospolitej Polskiej.

3.W przypadku gdy pierwsza opłata okresowa ustalona stosownie do ust. 1 i 2 ma dotyczyć części okresu ochrony, wysokość tej opłaty przyjmuje się proporcjonalnie do części tego okresu, obliczonego w latach w stosunku do całego okresu ochrony.

Art. 9.

Ustawa wchodzi w życie z dniem związania Rzeczypospolitej Polskiej Konwencją²⁾.

Masz pytanie dotyczące tej ustawy?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.

Zapytaj AI o tę ustawę